Relaties
alle pijlers
Relatie verbreken
zondag 23 oktober 2011 om 14:50
Lastig, na een relatie van meer dan twee jaar en het samenwonen van driekwart jaar, wil ik onze relatie verbreken.
Het klinkt hard, heel hard en dat past ook niet bij mij. Ik ben sinds mei hierover aan het dubbel, twijfelen, piekeren. Eind augustus heb ik hem verteld dat ik twijfelde en ben ik een paar dagen bij mijn ouders geweest. Daar mistte ik hem en vond ik het verschrikkelijk om te zien hoe kapot hij er van was.
Nu nog steeds heb ik het er heel moeilijk mee, maar ik weet dat ik deze keuze moet maken. We passen gewoon niet bij elkaar. Hij werkt en vind het leven wel prima zoals het is, hij wil niet verder leren en nieuwe dingen ontdekken. Ik wil meer, veel meer, studeren, werken, reizen, leven en mijn eigen dingen doen. Hij is niet heel erg slim, wat ik eerst niet erg vond en nu - vergeef me mijn egoïsme - eigenlijk wel. Ik merk dat ik het jammer vind dat hij me niet altijd begrijpt, dat hij dingen niet snapt en mijn drijfveren in het leven ook niet snapt. Hij probeert het zo hard, maar hij begrijp het niet.
Ik wil hem niet veranderen, want dan is het ook niet meer degene waar ik voor ben gevallen, maar ik weet dat het over is. Ik vind het zo moeilijk om dat toe te geven! Gisteren heb ik het een vriendin vertelt en nu moet ik het hem vertellen. En dan... Geen huis meer, mijn spullen dan? Mijn katten? Ik kan ze niet meenemen naar mijn ouders, dus die zal ik waarschijnlijk achter moeten laten. Mijn lieve twee knuffeltjes. Alles overnieuw beginnen, me even nergens thuisthuis voelen. Ik zie er zo tegenop. Het is nooit een goed moment. Over drie weken is hij jarig, ik kan het nu toch niet doen? Maar ik kan ook niet wachten, want daarna is het sinterklaas, dan kerst, oud en nieuw en dan zijn we al weer drie maanden verder en is er vast wel weer wat nieuws. Ik moet deze stap maken. Maar hoe?
Het klinkt hard, heel hard en dat past ook niet bij mij. Ik ben sinds mei hierover aan het dubbel, twijfelen, piekeren. Eind augustus heb ik hem verteld dat ik twijfelde en ben ik een paar dagen bij mijn ouders geweest. Daar mistte ik hem en vond ik het verschrikkelijk om te zien hoe kapot hij er van was.
Nu nog steeds heb ik het er heel moeilijk mee, maar ik weet dat ik deze keuze moet maken. We passen gewoon niet bij elkaar. Hij werkt en vind het leven wel prima zoals het is, hij wil niet verder leren en nieuwe dingen ontdekken. Ik wil meer, veel meer, studeren, werken, reizen, leven en mijn eigen dingen doen. Hij is niet heel erg slim, wat ik eerst niet erg vond en nu - vergeef me mijn egoïsme - eigenlijk wel. Ik merk dat ik het jammer vind dat hij me niet altijd begrijpt, dat hij dingen niet snapt en mijn drijfveren in het leven ook niet snapt. Hij probeert het zo hard, maar hij begrijp het niet.
Ik wil hem niet veranderen, want dan is het ook niet meer degene waar ik voor ben gevallen, maar ik weet dat het over is. Ik vind het zo moeilijk om dat toe te geven! Gisteren heb ik het een vriendin vertelt en nu moet ik het hem vertellen. En dan... Geen huis meer, mijn spullen dan? Mijn katten? Ik kan ze niet meenemen naar mijn ouders, dus die zal ik waarschijnlijk achter moeten laten. Mijn lieve twee knuffeltjes. Alles overnieuw beginnen, me even nergens thuisthuis voelen. Ik zie er zo tegenop. Het is nooit een goed moment. Over drie weken is hij jarig, ik kan het nu toch niet doen? Maar ik kan ook niet wachten, want daarna is het sinterklaas, dan kerst, oud en nieuw en dan zijn we al weer drie maanden verder en is er vast wel weer wat nieuws. Ik moet deze stap maken. Maar hoe?
zondag 23 oktober 2011 om 14:55
realiseer je dat het niets met aardig zijn te maken heeft, de nare boodschap uit te stellen, je doet hem er echt geen plezier mee langer in een leugen te leven.
Dus ook al is hij over drie weken jarig, heel vervelend maar zeg het nu.
Wat betreft je katten, kun je niet op jezelf naar een huisje waar ze wel mogen ipv van naar je ouders?
sterkte
Dus ook al is hij over drie weken jarig, heel vervelend maar zeg het nu.
Wat betreft je katten, kun je niet op jezelf naar een huisje waar ze wel mogen ipv van naar je ouders?
sterkte
zondag 23 oktober 2011 om 14:55
ow, wat een rot situatie..
Nee, nooit is er een goed moment.
Ook niet als je zegt dat je eerst een eigen plek moet of verzin nog 10 redenen om het uit te stellen.
Ik vind je niet egoïstisch als je zegt dat je meer van het leven wilt als wat hij wil. Jullie willen gewoon beide iets anders. Dat is niet goed of fout maar iets anders en zoals jij het voelt past dat niet naast elkaar.
Heel veel sterkte hiermee.
Nee, nooit is er een goed moment.
Ook niet als je zegt dat je eerst een eigen plek moet of verzin nog 10 redenen om het uit te stellen.
Ik vind je niet egoïstisch als je zegt dat je meer van het leven wilt als wat hij wil. Jullie willen gewoon beide iets anders. Dat is niet goed of fout maar iets anders en zoals jij het voelt past dat niet naast elkaar.
Heel veel sterkte hiermee.
zondag 23 oktober 2011 om 14:57
@liselore
Het heeft inderdaad geen zin dit uit te stellen, daar wordt hij op de lange termijn ook niet gelukkig van.
Ik kan niet direct in een huisje, dus dat is jammer. Hopelijk vind ik snel weer eentje.
Het voelt zo vervelend, je weet dat je iemand enorm veel pijn gaat doen. Als hij nou een kl***zak is, is dat ook een stukje makkelijker dan wanneer het zo'n lieve goedzak is. Zucht.
Het heeft inderdaad geen zin dit uit te stellen, daar wordt hij op de lange termijn ook niet gelukkig van.
Ik kan niet direct in een huisje, dus dat is jammer. Hopelijk vind ik snel weer eentje.
Het voelt zo vervelend, je weet dat je iemand enorm veel pijn gaat doen. Als hij nou een kl***zak is, is dat ook een stukje makkelijker dan wanneer het zo'n lieve goedzak is. Zucht.
zondag 23 oktober 2011 om 14:57
Eerst een kritische vraag: wat hebben jullie eraan proberen te DOEN dat het niet goed gaat? Ik lees alleen dat je wegging naar je ouders, maar geen gesprekken met jullie samen, een paar keer weg om te kunnen praten, seksen e.d. Aandacht voor elkaar lees er ik niet in...
Dan nu:
Je kiest voor jezelf en je toekomst en je voelt die niet met hem... Je doet wat goed is, knap dat je dat doet. Erg rot voor hem, en hij zal er vast erg verdrietig om zijn. Dat mag ook, jij zult ook verdriet hebben.
Het beste is gewoon: lieverd, ik moet je wat vertellen. Ik heb het geprobeerd maar het lukt niet. Ik wil het niet meer. Ik vind het heel moeilijk, en jammer, maar ik ga weg.
En dan afwachten wat zijn reactie is. Laat hem maar boos worden, verdrietig, wees dat zelf ook, maar blijf praten en als het even op is, ga je inpakken oid.
Sterkte!
zondag 23 oktober 2011 om 14:58
Je hebt het al tegen een vriendin uitgesproken en dat maakt het makkelijker om het tegen hem te vertellen.
Mijn tip: NU vertellen en niet wachten. Net zoals je zegt: Over 3 weken is het zijn verjaardag, dan komt Sinterklaas en zo zijn er altijd weer nieuwe excuses.
Raap al je moed bij elkaar en ga het NU tegen hem zeggen wat je dwars zit.
Mijn tip: NU vertellen en niet wachten. Net zoals je zegt: Over 3 weken is het zijn verjaardag, dan komt Sinterklaas en zo zijn er altijd weer nieuwe excuses.
Raap al je moed bij elkaar en ga het NU tegen hem zeggen wat je dwars zit.
zondag 23 oktober 2011 om 15:02
Lieve Ranjaa, wat een vervelende situatie. En heel herkenbaar, ik heb om dezelfde redenen die jij noemt, nu 3 1/2 jaar geleden mijn relatie met mn ex verbroken. En het gaat rot en moeilijk worden, maar uiteindelijk kom je er sterker uit. Als ik zie hoe mijn leven toen was en nu, dan is dat een wereld van verschil en ben nu zó blij dat ik toen de knoop heb doorgehakt. En een goed moment komt inderdaad toch niet: er is nooit een goed moment voor slecht nieuws.
Sterkte.
Sterkte.
zondag 23 oktober 2011 om 15:03
@lionlily
We hebben daarna een paar goede gesprekken gevoerd, een soort 'plan' gemaakt om verder te gaan, maar dat is niet echt doorgevoerd. We hebben gesproken over allerlei dingen, want ik voelde me een vogeltje in een kooitje: hij was er alleen maar voor mij, geen vrienden meer en alles draaide om mij, terwijl ik ook graag dingen met vrienden doe, soms even lekker alleen wil zijn en veel lol heb in mijn werk in tegen stelling tot hem.
Uiteindelijk waren er wel wat punten die ik niet zo leuk vind aan hem, maar tijdens en na die gesprekken realiseerde ik me dat hij me gewoon niet begrijpt, hij begrijpt verstandelijk gezien niet hoe ik me voel en dat ik want anders wil. Hij denkt: we zijn samen, het is toch goed? En dat is het niet meer voor mij, ik wil ook ook één lijn kunnen liggen met iemand.
Ik vind het fijn er even zo, op een afstandje, over te kunnen praten en wat reacties te krijgen. Diep van binnen weet ik ook wat ik moet doen en dat ik het gewoon moet doen, ik ben nu bang om het leven tijdelijk overhoop te gooien. En daar is even wat moed voor nodig denk ik!
@qthee
Ja, klopt. Op het moment dat je het uitspreekt, wordt het echt, en heb je niet meer zoveel tijd om te wachten en het uit te stellen... Ik denk ook niet dat je dit kunt plannen om te zeggen.
We hebben daarna een paar goede gesprekken gevoerd, een soort 'plan' gemaakt om verder te gaan, maar dat is niet echt doorgevoerd. We hebben gesproken over allerlei dingen, want ik voelde me een vogeltje in een kooitje: hij was er alleen maar voor mij, geen vrienden meer en alles draaide om mij, terwijl ik ook graag dingen met vrienden doe, soms even lekker alleen wil zijn en veel lol heb in mijn werk in tegen stelling tot hem.
Uiteindelijk waren er wel wat punten die ik niet zo leuk vind aan hem, maar tijdens en na die gesprekken realiseerde ik me dat hij me gewoon niet begrijpt, hij begrijpt verstandelijk gezien niet hoe ik me voel en dat ik want anders wil. Hij denkt: we zijn samen, het is toch goed? En dat is het niet meer voor mij, ik wil ook ook één lijn kunnen liggen met iemand.
Ik vind het fijn er even zo, op een afstandje, over te kunnen praten en wat reacties te krijgen. Diep van binnen weet ik ook wat ik moet doen en dat ik het gewoon moet doen, ik ben nu bang om het leven tijdelijk overhoop te gooien. En daar is even wat moed voor nodig denk ik!
@qthee
Ja, klopt. Op het moment dat je het uitspreekt, wordt het echt, en heb je niet meer zoveel tijd om te wachten en het uit te stellen... Ik denk ook niet dat je dit kunt plannen om te zeggen.
zondag 23 oktober 2011 om 15:04
Ranjaa, je vertelt bijna mijn verhaal. Alleen woonde ik niet samen en was hij wel erg slim. Hij vond het ook snel prima zoals het is, terwijl ik juist (te) veel wil zien/doen/meemaken. Wij hadden het er ook al een paar keer eerder over gehad, maar het bleef vroeg of laat toch weer fout gaan en ik bleef me een trut voelen dat ik niet genoegen kon nemen met wat we hadden, want verder was het helemaal goed.
Het is nu ongeveer 1,5 maand uit na een relatie van 2,5 jaar en ik moet zeggen dat ik nog steeds achter mijn keuze om er een punt achter te zetten sta. We missen elkaar, maar het is beter zo.
Dus heel veel sterkte en knuffel, want verstand en gevoel willen helaas soms heel wat anders.
Het is nu ongeveer 1,5 maand uit na een relatie van 2,5 jaar en ik moet zeggen dat ik nog steeds achter mijn keuze om er een punt achter te zetten sta. We missen elkaar, maar het is beter zo.
Dus heel veel sterkte en knuffel, want verstand en gevoel willen helaas soms heel wat anders.
zondag 23 oktober 2011 om 15:08
@dingie
Wat knap dat je die keuze hebt gemaakt. Ik snap je gevoel inderdaad, ik voel me ook een trut omdat ik er geen genoegen mee kan nemen. Verstandelijk denk ik dan: ik moet ook geen genoegen nemen met iets wat niet helemaal goed voelt, maar mijn gevoelens vliegen dan even van hot naar her.
Ik vind het heel erg om hem zo verdrietig te zien. Toen ik in augustus naar mijn ouders ging, was hij gebroken, en dat brak ook een beetje mijn hart. Ik vind het fijn om te horen dat je elkaar ook mist, terwijl je voelt dat het zo beter is. Dat kan ik me goed voorstellen, dat het zo voelt. Dankjewel voor je reactie.
Iedereen trouwens bedankt voor de reacties!!
Wat knap dat je die keuze hebt gemaakt. Ik snap je gevoel inderdaad, ik voel me ook een trut omdat ik er geen genoegen mee kan nemen. Verstandelijk denk ik dan: ik moet ook geen genoegen nemen met iets wat niet helemaal goed voelt, maar mijn gevoelens vliegen dan even van hot naar her.
Ik vind het heel erg om hem zo verdrietig te zien. Toen ik in augustus naar mijn ouders ging, was hij gebroken, en dat brak ook een beetje mijn hart. Ik vind het fijn om te horen dat je elkaar ook mist, terwijl je voelt dat het zo beter is. Dat kan ik me goed voorstellen, dat het zo voelt. Dankjewel voor je reactie.
Iedereen trouwens bedankt voor de reacties!!
zondag 23 oktober 2011 om 15:10
@cadou
Dat vind ik geen leuke reactie van je. Ik zou er alles aan doen om die lieve dieren mee te nemen en voor ze te zorgen. En als ik dat niet kan doen, zorg ik ervoor dat ze het 100% goed hebben. Maar hier had ik volgens mij niet eens op moeten reageren.
@lionlily
Dankjewel, het voelt goed om er over te praten en bevestigd te krijgen wat je eigenlijk diep van binnen wel weet: dat je het inderdaad snel moet doen en eerlijk moet zijn.
Dat vind ik geen leuke reactie van je. Ik zou er alles aan doen om die lieve dieren mee te nemen en voor ze te zorgen. En als ik dat niet kan doen, zorg ik ervoor dat ze het 100% goed hebben. Maar hier had ik volgens mij niet eens op moeten reageren.
@lionlily
Dankjewel, het voelt goed om er over te praten en bevestigd te krijgen wat je eigenlijk diep van binnen wel weet: dat je het inderdaad snel moet doen en eerlijk moet zijn.
zondag 23 oktober 2011 om 15:10
zondag 23 oktober 2011 om 15:13
zondag 23 oktober 2011 om 15:14
quote:ranjaa schreef op 23 oktober 2011 @ 14:58:
@tjongetjonge
Dankjewel. Het voelt soms wel als een egoïstische keuze, dat ik blijkbaar niet genoegen neem met wat er nu is en dat ik meer wil. Maar ik weet ook dat het een goede keuze is, uiteindelijk gaat mijn leven om mezelf en niet om hem.
Jouw keuze is totaal niet egoistisch. Het zou niet reeel zijn om er geen eind aan te maken, gewoon om niet egoistisch over te willen komen.
Uiteindelijk kiest een ieder voor zichzelf. Waarom zou jij dat dan niet doen?
@tjongetjonge
Dankjewel. Het voelt soms wel als een egoïstische keuze, dat ik blijkbaar niet genoegen neem met wat er nu is en dat ik meer wil. Maar ik weet ook dat het een goede keuze is, uiteindelijk gaat mijn leven om mezelf en niet om hem.
Jouw keuze is totaal niet egoistisch. Het zou niet reeel zijn om er geen eind aan te maken, gewoon om niet egoistisch over te willen komen.
Uiteindelijk kiest een ieder voor zichzelf. Waarom zou jij dat dan niet doen?
zondag 23 oktober 2011 om 15:14
zondag 23 oktober 2011 om 15:16
@cadou
Ik probeer je volgens mij duidelijk te maken dat ik werkelijk alles aan zal doen om ze mee te nemen, aangezien ik ontzettend gek ben op dieren en zeker op deze twee van mij. Alleen hebben mijn ouders katten en dat gaat niet samen. Ik kan niet direct in een huisje ergens, dus zullen ze eerst bij mijn vriend moeten blijven. Ik hoop alleen dat ik ze daarna ergens mee kan nemen, maar hij is ook gek op ze en wil ze misschien zelf houden. That's it! Misschien moet je eerst iets vragen, als het niet duidelijk is, voordat je een oordeel geeft.
Ik probeer je volgens mij duidelijk te maken dat ik werkelijk alles aan zal doen om ze mee te nemen, aangezien ik ontzettend gek ben op dieren en zeker op deze twee van mij. Alleen hebben mijn ouders katten en dat gaat niet samen. Ik kan niet direct in een huisje ergens, dus zullen ze eerst bij mijn vriend moeten blijven. Ik hoop alleen dat ik ze daarna ergens mee kan nemen, maar hij is ook gek op ze en wil ze misschien zelf houden. That's it! Misschien moet je eerst iets vragen, als het niet duidelijk is, voordat je een oordeel geeft.
zondag 23 oktober 2011 om 15:20
quote:cadou schreef op 23 oktober 2011 @ 15:13:
[...]
Nee hoor, maar je zou in ieder geval genoeg fatsoen in je donder moeten hebben om een situatie te creeeren waarin je ze mee kan nemen!oh het is inderdaad heel fatsoenlijk om er maar even van uit te gaan dat de huisdieren niet achter zouden kunnen blijven dan wel dat daar ook iemand is die van ze houdt en ze goed verzorgd?
[...]
Nee hoor, maar je zou in ieder geval genoeg fatsoen in je donder moeten hebben om een situatie te creeeren waarin je ze mee kan nemen!oh het is inderdaad heel fatsoenlijk om er maar even van uit te gaan dat de huisdieren niet achter zouden kunnen blijven dan wel dat daar ook iemand is die van ze houdt en ze goed verzorgd?
zondag 23 oktober 2011 om 15:22
quote:ranjaa schreef op 23 oktober 2011 @ 15:16:
@cadou
Ik probeer je volgens mij duidelijk te maken dat ik werkelijk alles aan zal doen om ze mee te nemen, aangezien ik ontzettend gek ben op dieren en zeker op deze twee van mij. Alleen hebben mijn ouders katten en dat gaat niet samen. Ik kan niet direct in een huisje ergens, dus zullen ze eerst bij mijn vriend moeten blijven. Ik hoop alleen dat ik ze daarna ergens mee kan nemen, maar hij is ook gek op ze en wil ze misschien zelf houden. That's it! Misschien moet je eerst iets vragen, als het niet duidelijk is, voordat je een oordeel geeft.Je moest eens weten hoevaak we dit verhaal bij ons op het asiel aan de balie horen. Sorry hoor, alle begrip voor je realatiecrisis, maar mensen moeten zich eens iets eerder afvragen wat met de dieren te doen als er een kink in de liefde komt.
@cadou
Ik probeer je volgens mij duidelijk te maken dat ik werkelijk alles aan zal doen om ze mee te nemen, aangezien ik ontzettend gek ben op dieren en zeker op deze twee van mij. Alleen hebben mijn ouders katten en dat gaat niet samen. Ik kan niet direct in een huisje ergens, dus zullen ze eerst bij mijn vriend moeten blijven. Ik hoop alleen dat ik ze daarna ergens mee kan nemen, maar hij is ook gek op ze en wil ze misschien zelf houden. That's it! Misschien moet je eerst iets vragen, als het niet duidelijk is, voordat je een oordeel geeft.Je moest eens weten hoevaak we dit verhaal bij ons op het asiel aan de balie horen. Sorry hoor, alle begrip voor je realatiecrisis, maar mensen moeten zich eens iets eerder afvragen wat met de dieren te doen als er een kink in de liefde komt.
zondag 23 oktober 2011 om 15:25
quote:cadou schreef op 23 oktober 2011 @ 15:22:
[...]
Je moest eens weten hoevaak we dit verhaal bij ons op het asiel aan de balie horen. Sorry hoor, alle begrip voor je realatiecrisis, maar mensen moeten zich eens iets eerder afvragen wat met de dieren te doen als er een kink in de liefde komt.je hebt je empathisch vermogen op het asiel laten liggen denk ik.....
[...]
Je moest eens weten hoevaak we dit verhaal bij ons op het asiel aan de balie horen. Sorry hoor, alle begrip voor je realatiecrisis, maar mensen moeten zich eens iets eerder afvragen wat met de dieren te doen als er een kink in de liefde komt.je hebt je empathisch vermogen op het asiel laten liggen denk ik.....
zondag 23 oktober 2011 om 15:26
quote:cadou schreef op 23 oktober 2011 @ 15:22:
[...]
Je moest eens weten hoevaak we dit verhaal bij ons op het asiel aan de balie horen. Sorry hoor, alle begrip voor je realatiecrisis, maar mensen moeten zich eens iets eerder afvragen wat met de dieren te doen als er een kink in de liefde komt.
Ik kom niet bij een asiel aangeklopt!? Ik heb deze katten juist uit het asiel gehaald, waar ik zelf als vrijwilliger een tijd heb gewerkt. Het gaat er om dat ik hoop dat als onze relatie voorbij is, ik mijn katjes mee kan nemen en ze niet hoef te missen. Ze gaan een geweldig leven bij hem hebben, maar ik hou ontzettend veel van die beestjes. Ik vind het prima dat je een eigen mening hebt: maar je hebt allerlei vooroordelen: ik zou ze niet meer goed verzorgen, ik zou ze terugbrengen naar het asiel, ik moet er eerst beter over nadenken en ik ben een slecht mens.
Nogmaals, als je wil weten hoe het zit, zodat je een eerlijk oordeel kan vellen, vraag er dan naar in plaats van allerlei dingen aan te nemen en te oordelen over iemand die je totaal niet kent.
[...]
Je moest eens weten hoevaak we dit verhaal bij ons op het asiel aan de balie horen. Sorry hoor, alle begrip voor je realatiecrisis, maar mensen moeten zich eens iets eerder afvragen wat met de dieren te doen als er een kink in de liefde komt.
Ik kom niet bij een asiel aangeklopt!? Ik heb deze katten juist uit het asiel gehaald, waar ik zelf als vrijwilliger een tijd heb gewerkt. Het gaat er om dat ik hoop dat als onze relatie voorbij is, ik mijn katjes mee kan nemen en ze niet hoef te missen. Ze gaan een geweldig leven bij hem hebben, maar ik hou ontzettend veel van die beestjes. Ik vind het prima dat je een eigen mening hebt: maar je hebt allerlei vooroordelen: ik zou ze niet meer goed verzorgen, ik zou ze terugbrengen naar het asiel, ik moet er eerst beter over nadenken en ik ben een slecht mens.
Nogmaals, als je wil weten hoe het zit, zodat je een eerlijk oordeel kan vellen, vraag er dan naar in plaats van allerlei dingen aan te nemen en te oordelen over iemand die je totaal niet kent.
zondag 23 oktober 2011 om 15:27
quote:cadou schreef op 23 oktober 2011 @ 15:13:
[...]
Nee hoor, maar je zou in ieder geval genoeg fatsoen in je donder moeten hebben om een situatie te creeeren waarin je ze mee kan nemen!
Sjongejonge, wat een uitspraak weer. Altijd die allergische reacties op dieren!
Alsof TO kan toveren! Als ze dat kon, dan had ze de hele situatie allang opgelost, en een enorme boerderij genomen waar ze de katten de tijd van hun leven had kunnen geven.
In de echte wereld zijn er ook nog andere dingen om rekening mee te houden, zoals een financieel plaatje, praktische zaken (zoals de katten van TO's ouders) en de wens van de ouders van TO. Ik weet dat ik met mijn drie honden écht niet bij mijn ouders hoef aan te komen, als het hier mis gaat.
En dan nog. TO's vriend is er ook nog, toch? Waarom zou die niet voor de katten zorgen? In elk geval zolang er nog geen permanente oplossing is?
[...]
Nee hoor, maar je zou in ieder geval genoeg fatsoen in je donder moeten hebben om een situatie te creeeren waarin je ze mee kan nemen!
Sjongejonge, wat een uitspraak weer. Altijd die allergische reacties op dieren!
Alsof TO kan toveren! Als ze dat kon, dan had ze de hele situatie allang opgelost, en een enorme boerderij genomen waar ze de katten de tijd van hun leven had kunnen geven.
In de echte wereld zijn er ook nog andere dingen om rekening mee te houden, zoals een financieel plaatje, praktische zaken (zoals de katten van TO's ouders) en de wens van de ouders van TO. Ik weet dat ik met mijn drie honden écht niet bij mijn ouders hoef aan te komen, als het hier mis gaat.
En dan nog. TO's vriend is er ook nog, toch? Waarom zou die niet voor de katten zorgen? In elk geval zolang er nog geen permanente oplossing is?
