Relatie verbreken

Lastig, na een relatie van meer dan twee jaar en het samenwonen van driekwart jaar, wil ik onze relatie verbreken.



Het klinkt hard, heel hard en dat past ook niet bij mij. Ik ben sinds mei hierover aan het dubbel, twijfelen, piekeren. Eind augustus heb ik hem verteld dat ik twijfelde en ben ik een paar dagen bij mijn ouders geweest. Daar mistte ik hem en vond ik het verschrikkelijk om te zien hoe kapot hij er van was.



Nu nog steeds heb ik het er heel moeilijk mee, maar ik weet dat ik deze keuze moet maken. We passen gewoon niet bij elkaar. Hij werkt en vind het leven wel prima zoals het is, hij wil niet verder leren en nieuwe dingen ontdekken. Ik wil meer, veel meer, studeren, werken, reizen, leven en mijn eigen dingen doen. Hij is niet heel erg slim, wat ik eerst niet erg vond en nu - vergeef me mijn egoïsme - eigenlijk wel. Ik merk dat ik het jammer vind dat hij me niet altijd begrijpt, dat hij dingen niet snapt en mijn drijfveren in het leven ook niet snapt. Hij probeert het zo hard, maar hij begrijp het niet.



Ik wil hem niet veranderen, want dan is het ook niet meer degene waar ik voor ben gevallen, maar ik weet dat het over is. Ik vind het zo moeilijk om dat toe te geven! Gisteren heb ik het een vriendin vertelt en nu moet ik het hem vertellen. En dan... Geen huis meer, mijn spullen dan? Mijn katten? Ik kan ze niet meenemen naar mijn ouders, dus die zal ik waarschijnlijk achter moeten laten. Mijn lieve twee knuffeltjes. Alles overnieuw beginnen, me even nergens thuisthuis voelen. Ik zie er zo tegenop. Het is nooit een goed moment. Over drie weken is hij jarig, ik kan het nu toch niet doen? Maar ik kan ook niet wachten, want daarna is het sinterklaas, dan kerst, oud en nieuw en dan zijn we al weer drie maanden verder en is er vast wel weer wat nieuws. Ik moet deze stap maken. Maar hoe?