Relaties
alle pijlers
Relatie verbreken
zondag 23 oktober 2011 om 14:50
Lastig, na een relatie van meer dan twee jaar en het samenwonen van driekwart jaar, wil ik onze relatie verbreken.
Het klinkt hard, heel hard en dat past ook niet bij mij. Ik ben sinds mei hierover aan het dubbel, twijfelen, piekeren. Eind augustus heb ik hem verteld dat ik twijfelde en ben ik een paar dagen bij mijn ouders geweest. Daar mistte ik hem en vond ik het verschrikkelijk om te zien hoe kapot hij er van was.
Nu nog steeds heb ik het er heel moeilijk mee, maar ik weet dat ik deze keuze moet maken. We passen gewoon niet bij elkaar. Hij werkt en vind het leven wel prima zoals het is, hij wil niet verder leren en nieuwe dingen ontdekken. Ik wil meer, veel meer, studeren, werken, reizen, leven en mijn eigen dingen doen. Hij is niet heel erg slim, wat ik eerst niet erg vond en nu - vergeef me mijn egoïsme - eigenlijk wel. Ik merk dat ik het jammer vind dat hij me niet altijd begrijpt, dat hij dingen niet snapt en mijn drijfveren in het leven ook niet snapt. Hij probeert het zo hard, maar hij begrijp het niet.
Ik wil hem niet veranderen, want dan is het ook niet meer degene waar ik voor ben gevallen, maar ik weet dat het over is. Ik vind het zo moeilijk om dat toe te geven! Gisteren heb ik het een vriendin vertelt en nu moet ik het hem vertellen. En dan... Geen huis meer, mijn spullen dan? Mijn katten? Ik kan ze niet meenemen naar mijn ouders, dus die zal ik waarschijnlijk achter moeten laten. Mijn lieve twee knuffeltjes. Alles overnieuw beginnen, me even nergens thuisthuis voelen. Ik zie er zo tegenop. Het is nooit een goed moment. Over drie weken is hij jarig, ik kan het nu toch niet doen? Maar ik kan ook niet wachten, want daarna is het sinterklaas, dan kerst, oud en nieuw en dan zijn we al weer drie maanden verder en is er vast wel weer wat nieuws. Ik moet deze stap maken. Maar hoe?
Het klinkt hard, heel hard en dat past ook niet bij mij. Ik ben sinds mei hierover aan het dubbel, twijfelen, piekeren. Eind augustus heb ik hem verteld dat ik twijfelde en ben ik een paar dagen bij mijn ouders geweest. Daar mistte ik hem en vond ik het verschrikkelijk om te zien hoe kapot hij er van was.
Nu nog steeds heb ik het er heel moeilijk mee, maar ik weet dat ik deze keuze moet maken. We passen gewoon niet bij elkaar. Hij werkt en vind het leven wel prima zoals het is, hij wil niet verder leren en nieuwe dingen ontdekken. Ik wil meer, veel meer, studeren, werken, reizen, leven en mijn eigen dingen doen. Hij is niet heel erg slim, wat ik eerst niet erg vond en nu - vergeef me mijn egoïsme - eigenlijk wel. Ik merk dat ik het jammer vind dat hij me niet altijd begrijpt, dat hij dingen niet snapt en mijn drijfveren in het leven ook niet snapt. Hij probeert het zo hard, maar hij begrijp het niet.
Ik wil hem niet veranderen, want dan is het ook niet meer degene waar ik voor ben gevallen, maar ik weet dat het over is. Ik vind het zo moeilijk om dat toe te geven! Gisteren heb ik het een vriendin vertelt en nu moet ik het hem vertellen. En dan... Geen huis meer, mijn spullen dan? Mijn katten? Ik kan ze niet meenemen naar mijn ouders, dus die zal ik waarschijnlijk achter moeten laten. Mijn lieve twee knuffeltjes. Alles overnieuw beginnen, me even nergens thuisthuis voelen. Ik zie er zo tegenop. Het is nooit een goed moment. Over drie weken is hij jarig, ik kan het nu toch niet doen? Maar ik kan ook niet wachten, want daarna is het sinterklaas, dan kerst, oud en nieuw en dan zijn we al weer drie maanden verder en is er vast wel weer wat nieuws. Ik moet deze stap maken. Maar hoe?
zondag 23 oktober 2011 om 15:30
quote:ranjaa schreef op 23 oktober 2011 @ 15:28:
En ik had me voorgenomen niet meer te reageren... Maar goed.
Goede manier om even af te reageren in plaats van te piekeren.
Laat je niet gek maken joh. In je posts is duidelijk te lezen dat je goed wil zijn voor je dieren én je (ex)vriend.
Dan zul je praktische keuzes moeten maken, die niet altijd overeenkomen met je hart.
Als je straks een eigen huisje hebt, dan kunnen ze toch gewoon mee? En misschien wil je vriend ze wel zelf houden, dan heb je weer een heel ander verhaal...
En ik had me voorgenomen niet meer te reageren... Maar goed.
Goede manier om even af te reageren in plaats van te piekeren.
Laat je niet gek maken joh. In je posts is duidelijk te lezen dat je goed wil zijn voor je dieren én je (ex)vriend.
Dan zul je praktische keuzes moeten maken, die niet altijd overeenkomen met je hart.
Als je straks een eigen huisje hebt, dan kunnen ze toch gewoon mee? En misschien wil je vriend ze wel zelf houden, dan heb je weer een heel ander verhaal...
zondag 23 oktober 2011 om 15:31
quote:liselore schreef op 23 oktober 2011 @ 15:25:
[...]
je hebt je empathisch vermogen op het asiel laten liggen denk ik.....
Touche, soms denk ik dat ook wel eens.....
Zal wel komen door die lui die gister hun rode poesje wilden omruilen, voor 1 die wel bij de nieuwe bank paste. TO zit in een heel vervelende situatie naar vriend toe, maar ik lees dit zo vaak hier...... T´zijn geen pony´s he? Waarom zouden 2 poesjes niet kunnen aarden in een kleiner huis of ze later ophalen idd. als er wel eigen woonruimte is.
[...]
je hebt je empathisch vermogen op het asiel laten liggen denk ik.....
Touche, soms denk ik dat ook wel eens.....
Zal wel komen door die lui die gister hun rode poesje wilden omruilen, voor 1 die wel bij de nieuwe bank paste. TO zit in een heel vervelende situatie naar vriend toe, maar ik lees dit zo vaak hier...... T´zijn geen pony´s he? Waarom zouden 2 poesjes niet kunnen aarden in een kleiner huis of ze later ophalen idd. als er wel eigen woonruimte is.
zondag 23 oktober 2011 om 15:31
quote:cadou schreef op 23 oktober 2011 @ 15:22:
[...]
Je moest eens weten hoevaak we dit verhaal bij ons op het asiel aan de balie horen. Sorry hoor, alle begrip voor je realatiecrisis, maar mensen moeten zich eens iets eerder afvragen wat met de dieren te doen als er een kink in de liefde komt.
Eens !! Het is een enorme verantwoording waar je goed doordacht voor moet kiezen .Hebben nu de hond van dochter,die door relatiebreuk niet voldoende voor de hond kon zorgen .Het trieste is dat dochter al de 2de eigenaar was ,de hond was al weggedaan vanwege een echtscheiding .
Ben blij met de hond en met deze oplossing .Al vind ik het triest dat het zo moet gaan en daardoor veel dieren in het asiel belanden ..
[...]
Je moest eens weten hoevaak we dit verhaal bij ons op het asiel aan de balie horen. Sorry hoor, alle begrip voor je realatiecrisis, maar mensen moeten zich eens iets eerder afvragen wat met de dieren te doen als er een kink in de liefde komt.
Eens !! Het is een enorme verantwoording waar je goed doordacht voor moet kiezen .Hebben nu de hond van dochter,die door relatiebreuk niet voldoende voor de hond kon zorgen .Het trieste is dat dochter al de 2de eigenaar was ,de hond was al weggedaan vanwege een echtscheiding .
Ben blij met de hond en met deze oplossing .Al vind ik het triest dat het zo moet gaan en daardoor veel dieren in het asiel belanden ..
zondag 23 oktober 2011 om 15:33
@jaimee21
Inderdaad, als het kan dan wil ik ze graag meenemen zodra ik een eigen huisje heb. Praktisch gezien is het niet erg handig om uit elkaar t gaan als je samenwoont...
Ik hoop dat ik er uit kom met m'n vriend om toch gezamenlijk een oplossing te vinden voor de praktische kanten, zoals de katjes.
Het is wel fijn er even over te praten, hij is aan het werk en ik kan even alles op een rijtje zetten.
Inderdaad, als het kan dan wil ik ze graag meenemen zodra ik een eigen huisje heb. Praktisch gezien is het niet erg handig om uit elkaar t gaan als je samenwoont...
Ik hoop dat ik er uit kom met m'n vriend om toch gezamenlijk een oplossing te vinden voor de praktische kanten, zoals de katjes.
Het is wel fijn er even over te praten, hij is aan het werk en ik kan even alles op een rijtje zetten.
zondag 23 oktober 2011 om 15:35
quote:ranjaa schreef op 23 oktober 2011 @ 15:26:
[...]
Ik vind het prima dat je een eigen mening hebt: maar je hebt allerlei vooroordelen: ik zou ze niet meer goed verzorgen, ik zou ze terugbrengen naar het asiel, ik moet er eerst beter over nadenken en ik ben een slecht mens.
Naja, waar je dit vandaan haalt? Dit verzin je terplekke, dat staat er toch echt niet, goed lezen.
[...]
Ik vind het prima dat je een eigen mening hebt: maar je hebt allerlei vooroordelen: ik zou ze niet meer goed verzorgen, ik zou ze terugbrengen naar het asiel, ik moet er eerst beter over nadenken en ik ben een slecht mens.
Naja, waar je dit vandaan haalt? Dit verzin je terplekke, dat staat er toch echt niet, goed lezen.
zondag 23 oktober 2011 om 15:35
@plompiedom en @cadou
Mijn enige wanhoopskreet hierin was: ik hoop dat ik ze mee kan nemen zodra ik een huisje heb en dat mijn vriend dat goed vindt en niet op zijn strepen gaat staan om zelf de katten te houden. That's all. Ik houd enorm van de beestjes en zodra ik een huisje heb - hoe klein dan ook, wil ik dat ze met me mee gaan.
Mijn enige wanhoopskreet hierin was: ik hoop dat ik ze mee kan nemen zodra ik een huisje heb en dat mijn vriend dat goed vindt en niet op zijn strepen gaat staan om zelf de katten te houden. That's all. Ik houd enorm van de beestjes en zodra ik een huisje heb - hoe klein dan ook, wil ik dat ze met me mee gaan.
zondag 23 oktober 2011 om 15:36
quote:cadou schreef op 23 oktober 2011 @ 15:31:
[...]
Touche, soms denk ik dat ook wel eens.....
Zal wel komen door die lui die gister hun rode poesje wilden omruilen, voor 1 die wel bij de nieuwe bank paste. TO zit in een heel vervelende situatie naar vriend toe, maar ik lees dit zo vaak hier...... T´zijn geen pony´s he? Waarom zouden 2 poesjes niet kunnen aarden in een kleiner huis of ze later ophalen idd. als er wel eigen woonruimte is.
je leest slecht en vult veel in
Poezen kunnen niet mee omdat TO naar haar ouders gaat die al meer poezen hebben en dat dus niet willen.
Daarnaast is de (ex) vriend van TO er toch nog? Misschien wil hij ze wel heel graag bij zich houden?
Kortom wat kletst je nou? en laat je werk op je werk!
[...]
Touche, soms denk ik dat ook wel eens.....
Zal wel komen door die lui die gister hun rode poesje wilden omruilen, voor 1 die wel bij de nieuwe bank paste. TO zit in een heel vervelende situatie naar vriend toe, maar ik lees dit zo vaak hier...... T´zijn geen pony´s he? Waarom zouden 2 poesjes niet kunnen aarden in een kleiner huis of ze later ophalen idd. als er wel eigen woonruimte is.
je leest slecht en vult veel in
Poezen kunnen niet mee omdat TO naar haar ouders gaat die al meer poezen hebben en dat dus niet willen.
Daarnaast is de (ex) vriend van TO er toch nog? Misschien wil hij ze wel heel graag bij zich houden?
Kortom wat kletst je nou? en laat je werk op je werk!
zondag 23 oktober 2011 om 15:36
quote:plompiedom schreef op 23 oktober 2011 @ 15:31:
[...]
Eens !! Het is een enorme verantwoording waar je goed doordacht voor moet kiezen .Hebben nu de hond van dochter,die door relatiebreuk niet voldoende voor de hond kon zorgen .Het trieste is dat dochter al de 2de eigenaar was ,de hond was al weggedaan vanwege een echtscheiding .
Ben blij met de hond en met deze oplossing .Al vind ik het triest dat het zo moet gaan en daardoor veel dieren in het asiel belanden ..
Daar gaat het toch helemaal niet om?
TO geeft aan dat ze zelf die katten uit het asiel heeft gehaald, en ze nu samen met haar vriend verzorgt.
Die relatie gaat binnenkort over, en de katten blijven zolang bij haar vriend. Er veranderd voor de beestjes dus helemaal niks. Behalve dat " 't vrouwtje" er niet is.
Zodra TO een nieuw optrekje heeft kunnen de katten gewoon met haar mee, of, als het niet kan, blijven ze bij hun baasje.
Dat is toch niet te vergelijken met de hond van je dochter?
Wat ik trouwens weer heel apart vind, want als je het zo eens bent met cadou, had je je dochter ook terug moeten sturen met de hond. Die kan dan óók wel een 'situatie creëren' dacht ik zo.
[...]
Eens !! Het is een enorme verantwoording waar je goed doordacht voor moet kiezen .Hebben nu de hond van dochter,die door relatiebreuk niet voldoende voor de hond kon zorgen .Het trieste is dat dochter al de 2de eigenaar was ,de hond was al weggedaan vanwege een echtscheiding .
Ben blij met de hond en met deze oplossing .Al vind ik het triest dat het zo moet gaan en daardoor veel dieren in het asiel belanden ..
Daar gaat het toch helemaal niet om?
TO geeft aan dat ze zelf die katten uit het asiel heeft gehaald, en ze nu samen met haar vriend verzorgt.
Die relatie gaat binnenkort over, en de katten blijven zolang bij haar vriend. Er veranderd voor de beestjes dus helemaal niks. Behalve dat " 't vrouwtje" er niet is.
Zodra TO een nieuw optrekje heeft kunnen de katten gewoon met haar mee, of, als het niet kan, blijven ze bij hun baasje.
Dat is toch niet te vergelijken met de hond van je dochter?
Wat ik trouwens weer heel apart vind, want als je het zo eens bent met cadou, had je je dochter ook terug moeten sturen met de hond. Die kan dan óók wel een 'situatie creëren' dacht ik zo.
zondag 23 oktober 2011 om 15:37
quote:liselore schreef op 23 oktober 2011 @ 15:36:
[...]
je leest slecht en vult veel in
Poezen kunnen niet mee omdat TO naar haar ouders gaat die al meer poezen hebben en dat dus niet willen.
Daarnaast is de (ex) vriend van TO er toch nog? Misschien wil hij ze wel heel graag bij zich houden?
Kortom wat kletst je nou? en laat je werk op je werk!Nou, dat dus.
[...]
je leest slecht en vult veel in
Poezen kunnen niet mee omdat TO naar haar ouders gaat die al meer poezen hebben en dat dus niet willen.
Daarnaast is de (ex) vriend van TO er toch nog? Misschien wil hij ze wel heel graag bij zich houden?
Kortom wat kletst je nou? en laat je werk op je werk!Nou, dat dus.
zondag 23 oktober 2011 om 15:38
quote:liselore schreef op 23 oktober 2011 @ 15:36:
[...]
je leest slecht en vult veel in
Poezen kunnen niet mee omdat TO naar haar ouders gaat die al meer poezen hebben en dat dus niet willen.
Daarnaast is de (ex) vriend van TO er toch nog? Misschien wil hij ze wel heel graag bij zich houden?
Kortom wat kletst je nou? en laat je werk op je werk!Pfff..... iemand gaf als reactie op mijn post dat ze in een kleiner huis slecht af waren, jeez... Lees zelf goed.
[...]
je leest slecht en vult veel in
Poezen kunnen niet mee omdat TO naar haar ouders gaat die al meer poezen hebben en dat dus niet willen.
Daarnaast is de (ex) vriend van TO er toch nog? Misschien wil hij ze wel heel graag bij zich houden?
Kortom wat kletst je nou? en laat je werk op je werk!Pfff..... iemand gaf als reactie op mijn post dat ze in een kleiner huis slecht af waren, jeez... Lees zelf goed.
zondag 23 oktober 2011 om 15:46
Ach Ranja, heb je in elk geval je hoofd bij iets anders. 
Buiten het katten-gedoetje om, snap ik je post wel. Heb dat denk ik ook wel een beetje met mijn vriend. Al begint hij het na 5 jaar toch wel een beetje te snappen. Dat begrip zorgt wel voor wat meer rust bij mij, als je snapt wat ik bedoel.
Maar als je al zo lang loopt te dubben, dan denk ik dat je inderdaad niet te lang moet blijven hangen.
Buiten het katten-gedoetje om, snap ik je post wel. Heb dat denk ik ook wel een beetje met mijn vriend. Al begint hij het na 5 jaar toch wel een beetje te snappen. Dat begrip zorgt wel voor wat meer rust bij mij, als je snapt wat ik bedoel.
Maar als je al zo lang loopt te dubben, dan denk ik dat je inderdaad niet te lang moet blijven hangen.
zondag 23 oktober 2011 om 15:47
Ranjaa, heel veel sterkte
En niet uitstellen, daar gaat het alleen moeilijker door worden. Een relatie waar één niet gelukkig is, gaat niet werken.
Mijn zus had zo'n soort zelfde relatie en bleef twijfelen. Jaren later en 2 kinderen verder heeft ze de stap genomen om alleen, met kids, verder te gaan. Niet handig achteraf, omdat ze jaren geleden al twijfels had. Zoveel verdriet voor iedereen.
Jij bent nog jong, en ondanks de katten, ben je niet gebonden. De katten krijgen wel een goed thuis of bij je vriend of later bij jezelf.
En niet uitstellen, daar gaat het alleen moeilijker door worden. Een relatie waar één niet gelukkig is, gaat niet werken.
Mijn zus had zo'n soort zelfde relatie en bleef twijfelen. Jaren later en 2 kinderen verder heeft ze de stap genomen om alleen, met kids, verder te gaan. Niet handig achteraf, omdat ze jaren geleden al twijfels had. Zoveel verdriet voor iedereen.
Jij bent nog jong, en ondanks de katten, ben je niet gebonden. De katten krijgen wel een goed thuis of bij je vriend of later bij jezelf.
zondag 23 oktober 2011 om 15:50
Nog even nagedacht over - the topic - wat @lionlily vroeg, wat ik er aan heb gedaan.
Eigenlijk heb ik in het begin gedacht dat het een weekje was dat ik me wat down voelde en dat het er dan bij hoort. Vervolgens toch wel een aantal keren gepraat, maar we praten eigenlijk steeds minder. In het begin van onze relatie hebben we veel meer gesproken, nu wordt het echt minder.
Ik vond dat ik er op een gegeven moment ook te veel op lette als hij iets deed, dus dat heb ik niet meer gedaan, ik dacht: nu ga ik gewoon genieten van alles in het leven en dan kijk ik wel hoe het gaat. Toen besefte ik eigenlijk dat ik heel erg genoot op mijn werk en met allerlei studies, dat ik het heerlijk vond met vrienden wat te doen, maar dat ik het steeds minder speciaal vond om met hem wat te doen. Hij werkt in de horeca en heeft dus erg rare tijden, ik heb gewoon een 9-5 baan. Daardoor raak je ook makkelijker elkaar 'kwijt', omdat je gewoon minder tijd samen doorbrengt. In het begin van onze relatie genoot ik van die tijd dat we samen waren, nu voelt het af en toe alsof ik me dan aan hem moet aanpassen, terwijl ik zo lekker mijn eigen gang kan gaan als hij er niet is. En ik wil niet dat een relatie zo voelt.
Ik heb hem toen verteld dat ik het erg jammer vond dat hij geen passie heeft in zijn werk en dat hij daardoor mijn passie ook niet goed begrijpt. Ook zei ik dat ik het jammer vond dat hij nooit meer iets met vrienden ging doen, maar als hij vrij was alleen maar thuis wilde zitten. Gezegd dat ik het praten mis, en de spanning. Hem gevraagd of hij nou ook eens dingen heeft die hij aan mij kwijt wil. Resultaat: of ik af en toe eens de afwas wil doen. Toen dacht ik wel even... we zitten op een totaal andere lijn met elkaar.
En zo gaat het eigenlijk steeds. Nou, dit is een gedeelte van wat ik voel en wat ik zie, maar dan is dit er uit.
Eigenlijk heb ik in het begin gedacht dat het een weekje was dat ik me wat down voelde en dat het er dan bij hoort. Vervolgens toch wel een aantal keren gepraat, maar we praten eigenlijk steeds minder. In het begin van onze relatie hebben we veel meer gesproken, nu wordt het echt minder.
Ik vond dat ik er op een gegeven moment ook te veel op lette als hij iets deed, dus dat heb ik niet meer gedaan, ik dacht: nu ga ik gewoon genieten van alles in het leven en dan kijk ik wel hoe het gaat. Toen besefte ik eigenlijk dat ik heel erg genoot op mijn werk en met allerlei studies, dat ik het heerlijk vond met vrienden wat te doen, maar dat ik het steeds minder speciaal vond om met hem wat te doen. Hij werkt in de horeca en heeft dus erg rare tijden, ik heb gewoon een 9-5 baan. Daardoor raak je ook makkelijker elkaar 'kwijt', omdat je gewoon minder tijd samen doorbrengt. In het begin van onze relatie genoot ik van die tijd dat we samen waren, nu voelt het af en toe alsof ik me dan aan hem moet aanpassen, terwijl ik zo lekker mijn eigen gang kan gaan als hij er niet is. En ik wil niet dat een relatie zo voelt.
Ik heb hem toen verteld dat ik het erg jammer vond dat hij geen passie heeft in zijn werk en dat hij daardoor mijn passie ook niet goed begrijpt. Ook zei ik dat ik het jammer vond dat hij nooit meer iets met vrienden ging doen, maar als hij vrij was alleen maar thuis wilde zitten. Gezegd dat ik het praten mis, en de spanning. Hem gevraagd of hij nou ook eens dingen heeft die hij aan mij kwijt wil. Resultaat: of ik af en toe eens de afwas wil doen. Toen dacht ik wel even... we zitten op een totaal andere lijn met elkaar.
En zo gaat het eigenlijk steeds. Nou, dit is een gedeelte van wat ik voel en wat ik zie, maar dan is dit er uit.
zondag 23 oktober 2011 om 15:53
@jaimee21
Ik denk ook dat het begrip heel belangrijk is, dat je wel met elkaar op één lijn zit als je het over je relatie hebt. Dat je elkaar daarin begrijpt. Het gaat niet vanzelf, dat snap ik ook, maar het stukje begrip en het snappen is wel heel fijn. Dat mis ik ook. Ik vind het moeilijker omdat ik me verder hier zo thuis voel en het een enorme lieverd is.
@muzze
Ja, ik kan me voorstellen dat je elkaar meer pijn doet om langer bij elkaar te blijven als je weet dat dit je toekomst niet is. Met kinderen lijkt het me nog lastiger, natuurlijk, en rationeel gezien denk ik ook wel: ik ben nog jong en er komt nog zoveel op mijn pad. Alleen het kwetsen van iemand is nooit leuk en daar zie ik als een blok tegenop.
Ik denk ook dat het begrip heel belangrijk is, dat je wel met elkaar op één lijn zit als je het over je relatie hebt. Dat je elkaar daarin begrijpt. Het gaat niet vanzelf, dat snap ik ook, maar het stukje begrip en het snappen is wel heel fijn. Dat mis ik ook. Ik vind het moeilijker omdat ik me verder hier zo thuis voel en het een enorme lieverd is.
@muzze
Ja, ik kan me voorstellen dat je elkaar meer pijn doet om langer bij elkaar te blijven als je weet dat dit je toekomst niet is. Met kinderen lijkt het me nog lastiger, natuurlijk, en rationeel gezien denk ik ook wel: ik ben nog jong en er komt nog zoveel op mijn pad. Alleen het kwetsen van iemand is nooit leuk en daar zie ik als een blok tegenop.
zondag 23 oktober 2011 om 16:00
quote:cadou schreef op 23 oktober 2011 @ 15:49:
[...]
Daar is t´ie.
In die quote zeg ik niet dat ze per definitie in een klein huis slechter af zijn. Maar weer bij je ouders moeten gaan wonen/snel moeten verhuizen houdt vaak wel in dat je niet iets helemaal voor jezelf hebt, of mogelijk alleen maar een kamer.
Zelf woon ik in dergelijke mate klein dat ik geen katten zou kunnen houden. In zo'n situatie kunnen de katten beter (tijdelijk) bij haar toekomstige ex blijven.
[...]
Daar is t´ie.
In die quote zeg ik niet dat ze per definitie in een klein huis slechter af zijn. Maar weer bij je ouders moeten gaan wonen/snel moeten verhuizen houdt vaak wel in dat je niet iets helemaal voor jezelf hebt, of mogelijk alleen maar een kamer.
Zelf woon ik in dergelijke mate klein dat ik geen katten zou kunnen houden. In zo'n situatie kunnen de katten beter (tijdelijk) bij haar toekomstige ex blijven.