Relaties
alle pijlers
Relatie vol problemen
zondag 5 mei 2019 om 12:34
Eigenlijk weet ik niet zo goed waarom ik dit hier wil schrijven. Maar ik denk dat ik steun zoek en even moet horen dat ik niet gek ben. Ik heb wel een aantal dingen aan vriendinnen verteld maar het hele verhaal kent eigenlijk niemand. Man en ik zijn 13 jaar bij elkaar, we hebben een kindje van bijna 2. Ik ben bijna 30, man is 33. We hebben samen veel mee gemaakt, vooral op het gebied van ziekte en ellende (kanker / depressie / overlijden ouder / zware baan). Nu lijkt het er op dat het na 13 jaar echt over is. Man is altijd al een moeilijke man geweest. Heeft een sterke mening en wil dat alles zo gaat zoals hij wilt. Ik ben zelf ook koppig en ook ik wil graag 'mijn zin' (zoals mijn man het verwoord).
2 jaar geleden is mijn man begonnen over een open relatie. Ik wilde dit niet. Hij zegt dat hij deze drang naar vrijheid heeft omdat we te jong een kindje hebben gekregen (omdat ik dat graag wilde). Hij was eigenlijk nog niet klaar voor een kindje. Nu komt het er in de praktijk op neer dat hij zijn zin doordrukt en het toch heeft gedaan. En hij is eerlijk. De korte samenvatting is dat hij een vrouw heeft ontmoet en hier meerdere malen mee heeft afgesproken. Hij noemt haar (over de app) 'intelligent' en 'mooi' en zegt hij dat er 'erg veel gevoel is'. Ik heb gezegd dat als hij haar nog een keer zou zien, het voorbij zou zijn tussen ons. Maar hij is vervolgens wel nog met haar gaan afspreken. Overigens is er lichamelijk niks gebeurd (zegt hij, maar dat blijkt ook uit de apps). Hij heeft gezegd dat hij geen relatie heeft en de kinderstoel uit de auto verwijderd zodat ze hem niet zou zien. En als ik dit zo typ snap ik alleen maar nog minder van mezelf. Waarom ben ik hier in godsnaam nog? Maar nu heeft hij dus een verhaal aan haar verteld dat hij nog met zijn ex (ik dus) in zijn hoofd zit en dat ze er maar mee moeten kappen... Ondertussen appen ze nog wel (onder andere over hoe rot zij zich voelt omdat het toch een beginnende relatie was). Ik voel me zo enorm vernederd en aan de kant gezet. Hij heeft het ook nog over mij gehad met haar, over hoe jaloers ik wel niet ben, aan het begin van de relatie was ik dat (toen ik een tiener was), inmiddels al lang niet meer...
Hij zegt bijna dagelijks dat hij liever geen relatie heeft, dat trouwen een fout was en een kind krijgen ook. Ik ben vooral ook erg teleurgesteld in mezelf. Ik had allang weg moeten zijn... Oh ja, de apps heb ik gelezen, daar heb ik om gevraagd en hij gaf openheid. Nogmaals, hij is heel eerlijk en zegt ook wanneer ze appt. Hij lijkt gewoon niet te beseffen hoeveel pijn hij mij doet. Ik voel me echt respectloos behandeld. Word onzeker. Hij zegt ook dingen als 'je bent niet weg te krijgen'. Dat ik bekrompen en beklemmend ben. En dat zijn fout is dat hij eigenlijk te eerlijk is. Hij vergelijkt mij ook met haar. 'Jij wordt boos als je verdrietig bent, zij wordt stil. Daarom voel ik me tot haar aangetrokken.', bijvoorbeeld.
Nu heb ik het enorm moeilijk met het aanvragen van de scheiding. Ook al weet ik dat we beiden niet gelukkig worden van de situatie waarin we nu zitten. Hij wil dus echt single zijn en wordt ongelukkig van een relatie (althans op dit moment en met mij). Maar ik ben bang om mijn kindje straks te moeten missen. En ik ben ook bang voor ruzie. En rationeel weet ik het allemaal echt wel. En ik zal me echt wel weer goed gaan voelen (al kan ik me dat de afgelopen weken niet voorstellen). Maar waarom is het zo ontzettend moeilijk om gewoon door te zetten en verder te gaan met mijn leven? Ik wil dit allemaal helemaal niet. Ik vind mijn man ook geen leuk persoon meer. Ik herken hem gewoon echt niet meer terug. Ik heb alles eigenlijk al geprobeerd. Nu ben ik vooral gewoon heel erg verdrietig. Hij wil ook geen hulp in de vorm van relatietherapie of eens praten met een psycholoog/huisarts.
2 jaar geleden is mijn man begonnen over een open relatie. Ik wilde dit niet. Hij zegt dat hij deze drang naar vrijheid heeft omdat we te jong een kindje hebben gekregen (omdat ik dat graag wilde). Hij was eigenlijk nog niet klaar voor een kindje. Nu komt het er in de praktijk op neer dat hij zijn zin doordrukt en het toch heeft gedaan. En hij is eerlijk. De korte samenvatting is dat hij een vrouw heeft ontmoet en hier meerdere malen mee heeft afgesproken. Hij noemt haar (over de app) 'intelligent' en 'mooi' en zegt hij dat er 'erg veel gevoel is'. Ik heb gezegd dat als hij haar nog een keer zou zien, het voorbij zou zijn tussen ons. Maar hij is vervolgens wel nog met haar gaan afspreken. Overigens is er lichamelijk niks gebeurd (zegt hij, maar dat blijkt ook uit de apps). Hij heeft gezegd dat hij geen relatie heeft en de kinderstoel uit de auto verwijderd zodat ze hem niet zou zien. En als ik dit zo typ snap ik alleen maar nog minder van mezelf. Waarom ben ik hier in godsnaam nog? Maar nu heeft hij dus een verhaal aan haar verteld dat hij nog met zijn ex (ik dus) in zijn hoofd zit en dat ze er maar mee moeten kappen... Ondertussen appen ze nog wel (onder andere over hoe rot zij zich voelt omdat het toch een beginnende relatie was). Ik voel me zo enorm vernederd en aan de kant gezet. Hij heeft het ook nog over mij gehad met haar, over hoe jaloers ik wel niet ben, aan het begin van de relatie was ik dat (toen ik een tiener was), inmiddels al lang niet meer...
Hij zegt bijna dagelijks dat hij liever geen relatie heeft, dat trouwen een fout was en een kind krijgen ook. Ik ben vooral ook erg teleurgesteld in mezelf. Ik had allang weg moeten zijn... Oh ja, de apps heb ik gelezen, daar heb ik om gevraagd en hij gaf openheid. Nogmaals, hij is heel eerlijk en zegt ook wanneer ze appt. Hij lijkt gewoon niet te beseffen hoeveel pijn hij mij doet. Ik voel me echt respectloos behandeld. Word onzeker. Hij zegt ook dingen als 'je bent niet weg te krijgen'. Dat ik bekrompen en beklemmend ben. En dat zijn fout is dat hij eigenlijk te eerlijk is. Hij vergelijkt mij ook met haar. 'Jij wordt boos als je verdrietig bent, zij wordt stil. Daarom voel ik me tot haar aangetrokken.', bijvoorbeeld.
Nu heb ik het enorm moeilijk met het aanvragen van de scheiding. Ook al weet ik dat we beiden niet gelukkig worden van de situatie waarin we nu zitten. Hij wil dus echt single zijn en wordt ongelukkig van een relatie (althans op dit moment en met mij). Maar ik ben bang om mijn kindje straks te moeten missen. En ik ben ook bang voor ruzie. En rationeel weet ik het allemaal echt wel. En ik zal me echt wel weer goed gaan voelen (al kan ik me dat de afgelopen weken niet voorstellen). Maar waarom is het zo ontzettend moeilijk om gewoon door te zetten en verder te gaan met mijn leven? Ik wil dit allemaal helemaal niet. Ik vind mijn man ook geen leuk persoon meer. Ik herken hem gewoon echt niet meer terug. Ik heb alles eigenlijk al geprobeerd. Nu ben ik vooral gewoon heel erg verdrietig. Hij wil ook geen hulp in de vorm van relatietherapie of eens praten met een psycholoog/huisarts.
zondag 5 mei 2019 om 18:25
Hun omgeving/opvoeding/voorbeeld/genen/van drama houden/karakter. Kan van alles zijn.
Maar goed ik kan er ook niet zo goed tegen. Om gegeven moment moet je er wat mee. Of maak geen kinderen als je al weet dat dat er dingen niet goed zijn maar je er zelf graag in wil blijven. Om welke reden dan.
Mag, maar maak geen kinderen. Je geeft het weer door op die manier. Nog een kind met nare jeugd en problemen later...
zondag 5 mei 2019 om 20:26
TO, volgens mij word jij hier keihard gemanipuleerd. Die vent speelt in op het feit dat hij toch wel weet dat jij niet zomaar weggaat, en ondertussen weet hij het jouw schuld te maken dat hij lekker z'n gang gaat. Zo van; je hebt dit probleem zelf gecreëerd door niet in te stemmen met een open relatie, en daarom gaat hij dan dus maar openlijk vreemd. Ookal is ie misschien (naar zijn zeggen) niet fysiek vreemdgegaan, hij houdt je ontzettend aan het lijntje. Dat ie daar eerlijk over is is absoluut niet bewonderenswaardig maar gewoon gemeen (niet dat hij beter had kunnen liegen, hij had het gewoon helemaal niet moeten doen!). Hij heeft zelf niet de ballen om op te stappen maar wil dat jij het doet. En ik durf te wedden dat áls jij het dan eenmaal doet, jíj ook nog eens de slechterik bent want je laat hem in de steek en weet ik wat. Als hij zo graag weg wil kan ie toch ook zelf z'n koffers pakken?
Ik kan me voorstellen dat je je emotioneel dusdanig met hem verbonden voelt dat je niet zomaar opstapt, maar dit wordt echt je ondergang als je niet uitkijkt. Het is haast tragisch dat hij zich als zo'n hork opstelt, maar dit is echt niet okay gewoon. Ik word al kwaad als ik het alleen maar lees.
Kies echt voor jezelf hierin! En voor je kindje! Het is moeilijk maar dit is je lijden niet waard!
Ik kan me voorstellen dat je je emotioneel dusdanig met hem verbonden voelt dat je niet zomaar opstapt, maar dit wordt echt je ondergang als je niet uitkijkt. Het is haast tragisch dat hij zich als zo'n hork opstelt, maar dit is echt niet okay gewoon. Ik word al kwaad als ik het alleen maar lees.
Kies echt voor jezelf hierin! En voor je kindje! Het is moeilijk maar dit is je lijden niet waard!
zondag 5 mei 2019 om 21:46
Dat er anno 2019 vrouwen zich nog laten gebruiken als deurmat is echt ongelofelijk. Je bent bijna 30, wees een voorbeeld voor je kind en vraag de scheiding aan. Je bent samen (geweest) met iemand die zijn zin doordrijft. Dat wist je, dan is het aan jou om een grens te trekken en je niet te laten gebruiken als deurmat. Die is nu.
zondag 5 mei 2019 om 23:28
Bedankt voor alle (heftige) reacties. Ik heb er veel aan. Het helpt mij te doen beseffen dat de keuze die ik eigenlijk al had gemaakt, ook de juiste is. Ik word gemanipuleerd en ik heb het zelf door maar alsnog is het moeilijk om dit patroon te doorbreken.
Voordat ik zwanger was, was dit allemaal helemaal niet aan de orde. Zijn depressie niet, overlijden ouder niet en ook het willen vrij zijn niet. Het kindje kwam er uit liefde (en om medische redenen van mijn kant dus wel iets eerder dan hij eigenlijk had gewenst, maar met zijn medewerking
). Onze relatie had heus zijn aandachtspunten maar was zeker een veilig thuis voor een kind. En dat is allemaal veranderd nu. De reden dat ik wil scheiden is ook vanwege een voorbeeld voor ons kindje. We doen ook echt nog genoeg leuke dingen als gezin en dan is het ook gewoon gezellig. Met name omdat onze focus dan niet op de ongewenste open relatie ligt. Mijn man vindt kind wel erg leuk maar de zorg en beperkingen die ermee gepaard gaan wat minder.
Hij heeft de andere vrouw laten weten dat het niks wordt (zonder de echte reden te vertellen) en mij belooft haar niet meer te zien. Maar daarbij blijft hij zeggen dat ik hem dwing, dat hij niet zichzelf kan zijn, dat hij beklemd wordt en ongelukkig is. En natuurlijk weet ik dat hij direct naar haar rent na de scheiding, iets dat ik eigenlijk alleen maar zielig voor haar vindt. Ik heb hem gezegd dat hij in dat geval eerlijk tegen haar moet zijn. Hij vindt overigens dat hij over het hebben van een kind niet heeft gelogen want zij heeft er tenslotte niet naar gevraagd... Persoonlijk vind ik het weghalen van een autostoel ook liegen en vind ik dat je zoiets uit jezelf hoort te vertellen als je elkaar vaker ziet.
Ik krijg dus het gevoel alsof ik me aanstel. Er is lichamelijk niets gebeurd en hij is ermee gestopt. Hij zegt wel dat hij het er heel moeilijk mee heeft dat het niet mag van mij. Ik ben bang dat ik ons huwelijk te snel opgeef. Juist omdat man wel een goede vader is en die dingen ook nooit bij haar zal zeggen. En ons leven zag er vroeger echt prima uit. Maar ik krijg het gevoel dat ik hem dwing om te blijven bij mij. Terwijl ik het zelf eigenlijk niet leuk meer vind.
Verder heb ik goed zicht op de financiële situatie en een inkomen waarmee ik onafhankelijk ben. Dat is niet het probleem al zal ik er natuurlijk op achteruit gaan. Soms ben ik inderdaad bang dat man vervelend zal doen bij een scheiding maar eigenlijk heb ik daar geen reden toe. En eigenlijk mag hij van mij alles hebben zolang deze ellende maar stopt.
Man de deur uitzetten heb ik geprobeerd maar hij weigert. Hij zegt dan dat hij wel in de werkkamer gaat zitten en ik dan geen last van hem heb. Ik kan mezelf met kind en werk moeilijk voor langere tijd verplaatsen naar familie. Iedereen woont helaas op een behoorlijke afstand. Ergens denk ik dat als ik de scheiding heb aangevraagd er eindelijk rust is. Dan hoeven we geen ruzie meer te maken. De twijfel komt ook omdat ik bang ben dat een scheiding een negatief effect heeft op ons kind. Maar rationeel weet ik wel dat dat wel mee zal vallen en dat deze situatie ook niet goed is.
Voordat ik zwanger was, was dit allemaal helemaal niet aan de orde. Zijn depressie niet, overlijden ouder niet en ook het willen vrij zijn niet. Het kindje kwam er uit liefde (en om medische redenen van mijn kant dus wel iets eerder dan hij eigenlijk had gewenst, maar met zijn medewerking
). Onze relatie had heus zijn aandachtspunten maar was zeker een veilig thuis voor een kind. En dat is allemaal veranderd nu. De reden dat ik wil scheiden is ook vanwege een voorbeeld voor ons kindje. We doen ook echt nog genoeg leuke dingen als gezin en dan is het ook gewoon gezellig. Met name omdat onze focus dan niet op de ongewenste open relatie ligt. Mijn man vindt kind wel erg leuk maar de zorg en beperkingen die ermee gepaard gaan wat minder. Hij heeft de andere vrouw laten weten dat het niks wordt (zonder de echte reden te vertellen) en mij belooft haar niet meer te zien. Maar daarbij blijft hij zeggen dat ik hem dwing, dat hij niet zichzelf kan zijn, dat hij beklemd wordt en ongelukkig is. En natuurlijk weet ik dat hij direct naar haar rent na de scheiding, iets dat ik eigenlijk alleen maar zielig voor haar vindt. Ik heb hem gezegd dat hij in dat geval eerlijk tegen haar moet zijn. Hij vindt overigens dat hij over het hebben van een kind niet heeft gelogen want zij heeft er tenslotte niet naar gevraagd... Persoonlijk vind ik het weghalen van een autostoel ook liegen en vind ik dat je zoiets uit jezelf hoort te vertellen als je elkaar vaker ziet.
Ik krijg dus het gevoel alsof ik me aanstel. Er is lichamelijk niets gebeurd en hij is ermee gestopt. Hij zegt wel dat hij het er heel moeilijk mee heeft dat het niet mag van mij. Ik ben bang dat ik ons huwelijk te snel opgeef. Juist omdat man wel een goede vader is en die dingen ook nooit bij haar zal zeggen. En ons leven zag er vroeger echt prima uit. Maar ik krijg het gevoel dat ik hem dwing om te blijven bij mij. Terwijl ik het zelf eigenlijk niet leuk meer vind.
Verder heb ik goed zicht op de financiële situatie en een inkomen waarmee ik onafhankelijk ben. Dat is niet het probleem al zal ik er natuurlijk op achteruit gaan. Soms ben ik inderdaad bang dat man vervelend zal doen bij een scheiding maar eigenlijk heb ik daar geen reden toe. En eigenlijk mag hij van mij alles hebben zolang deze ellende maar stopt.
Man de deur uitzetten heb ik geprobeerd maar hij weigert. Hij zegt dan dat hij wel in de werkkamer gaat zitten en ik dan geen last van hem heb. Ik kan mezelf met kind en werk moeilijk voor langere tijd verplaatsen naar familie. Iedereen woont helaas op een behoorlijke afstand. Ergens denk ik dat als ik de scheiding heb aangevraagd er eindelijk rust is. Dan hoeven we geen ruzie meer te maken. De twijfel komt ook omdat ik bang ben dat een scheiding een negatief effect heeft op ons kind. Maar rationeel weet ik wel dat dat wel mee zal vallen en dat deze situatie ook niet goed is.
maandag 6 mei 2019 om 00:35
Na het lezen van je OP meteen op reageren gedrukt en overige reacties niet gelezen. Ik weet dus niet of de narcistische persoonlijkheid(sstoornis) al genoemd is, maar bij deze.
Ondanks dat we geen professionals zijn en daar niet over mogen oordelen, spat het er vanaf.
Vooral in je laatste post. Jij maakt je zorgen. Bent bang dat je het fout doet. Uit de zorg waarmee je je bericht opstelt, blijkt hoe je gericht ben op harmonie, zaken van meerdere kanten bekijken, enz. Zo'n lieve persoon ben jij en man maakt daar mooi gebruik van. Zolang hebt hem uitkomt.
Sta dat niet meer toe. Deze man is een manipulator die misbruik maakt van jouw goede eigenschappen, maar al op jouw is uitgekeken en je nu aan het diskwalificeren is. Beter krijg je dit mechanisme gisteren dan morgen in de gaten.
Run Forest Run.
Je losmaken van deze vorm van geestelijk ge/misbruik/mishandeling is heel lastig omdat het je je niet alleen beschadigt, maar je ook moet erkennen dat je zo blind bent geweest er slachtoffer van te worden. Dat geeft een enorm gevoel van onzekerheid. Maar je kunt er goed uitkomen. Het is niet jouw schuld.
Ga a.j.b. je eigen weg en zoek professionele hulp voor het verwerken hiervan.
Sterkte en knuffels!
Ondanks dat we geen professionals zijn en daar niet over mogen oordelen, spat het er vanaf.
Vooral in je laatste post. Jij maakt je zorgen. Bent bang dat je het fout doet. Uit de zorg waarmee je je bericht opstelt, blijkt hoe je gericht ben op harmonie, zaken van meerdere kanten bekijken, enz. Zo'n lieve persoon ben jij en man maakt daar mooi gebruik van. Zolang hebt hem uitkomt.
Sta dat niet meer toe. Deze man is een manipulator die misbruik maakt van jouw goede eigenschappen, maar al op jouw is uitgekeken en je nu aan het diskwalificeren is. Beter krijg je dit mechanisme gisteren dan morgen in de gaten.
Run Forest Run.
Je losmaken van deze vorm van geestelijk ge/misbruik/mishandeling is heel lastig omdat het je je niet alleen beschadigt, maar je ook moet erkennen dat je zo blind bent geweest er slachtoffer van te worden. Dat geeft een enorm gevoel van onzekerheid. Maar je kunt er goed uitkomen. Het is niet jouw schuld.
Ga a.j.b. je eigen weg en zoek professionele hulp voor het verwerken hiervan.
Sterkte en knuffels!
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
maandag 6 mei 2019 om 00:49
Lucifer2018 schreef: ↑05-05-2019 18:23Leuk dat er na jaren zo'n relatie vol problemen toch kinderen worden gemaakt.
Ik snap dat echt niet. Soms gaat het daarna mis.. dat kan. Maar nu heb je een relatie van jaren problemen en dan toch kinderen maken en dan met kind in de shitzooi zitten of gaan vechtscheiden.
Vind echt bijzonder egocentrisch gedrag.
Goed lezen. Het echte gedonder over open relatie, dat hij toch liever single was enz. ontstond na het krijgen van het kind. TO heeft er duidelijk in geloofd en niet zonder reden, want types als man zijn meesters in manipuleren. Ze laten zelfs de meest slimme dames geloven in hun zorgvuldig gecreëerde 'waarheid', ook die over henzelf.
Dus ik vind niet dat TO egocentrisch is geweest.
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
maandag 6 mei 2019 om 05:26
Ik heb een peuter die minder dramt. Echt waar, staat hij er ook maar een seconde bij stil hoe jij je voelt?! Hij is alleen maar bezig met wat hij wil, dat jij hem dat misgunt en dat hij daarom zielig is.nicole27 schreef: ↑05-05-2019 23:28Bedankt voor alle (heftige) reacties. Ik heb er veel aan. Het helpt mij te doen beseffen dat de keuze die ik eigenlijk al had gemaakt, ook de juiste is. Ik word gemanipuleerd en ik heb het zelf door maar alsnog is het moeilijk om dit patroon te doorbreken.
Voordat ik zwanger was, was dit allemaal helemaal niet aan de orde. Zijn depressie niet, overlijden ouder niet en ook het willen vrij zijn niet. Het kindje kwam er uit liefde (en om medische redenen van mijn kant dus wel iets eerder dan hij eigenlijk had gewenst, maar met zijn medewerking
Hij heeft de andere vrouw laten weten dat het niks wordt (zonder de echte reden te vertellen) en mij belooft haar niet meer te zien. Maar daarbij blijft hij zeggen dat ik hem dwing, dat hij niet zichzelf kan zijn, dat hij beklemd wordt en ongelukkig is. En natuurlijk weet ik dat hij direct naar haar rent na de scheiding, iets dat ik eigenlijk alleen maar zielig voor haar vindt. Ik heb hem gezegd dat hij in dat geval eerlijk tegen haar moet zijn. Hij vindt overigens dat hij over het hebben van een kind niet heeft gelogen want zij heeft er tenslotte niet naar gevraagd... Persoonlijk vind ik het weghalen van een autostoel ook liegen en vind ik dat je zoiets uit jezelf hoort te vertellen als je elkaar vaker ziet.
Ik krijg dus het gevoel alsof ik me aanstel. Er is lichamelijk niets gebeurd en hij is ermee gestopt. Hij zegt wel dat hij het er heel moeilijk mee heeft dat het niet mag van mij. Ik ben bang dat ik ons huwelijk te snel opgeef. Juist omdat man wel een goede vader is en die dingen ook nooit bij haar zal zeggen. En ons leven zag er vroeger echt prima uit. Maar ik krijg het gevoel dat ik hem dwing om te blijven bij mij. Terwijl ik het zelf eigenlijk niet leuk meer vind.
Verder heb ik goed zicht op de financiële situatie en een inkomen waarmee ik onafhankelijk ben. Dat is niet het probleem al zal ik er natuurlijk op achteruit gaan. Soms ben ik inderdaad bang dat man vervelend zal doen bij een scheiding maar eigenlijk heb ik daar geen reden toe. En eigenlijk mag hij van mij alles hebben zolang deze ellende maar stopt.
Man de deur uitzetten heb ik geprobeerd maar hij weigert. Hij zegt dan dat hij wel in de werkkamer gaat zitten en ik dan geen last van hem heb. Ik kan mezelf met kind en werk moeilijk voor langere tijd verplaatsen naar familie. Iedereen woont helaas op een behoorlijke afstand. Ergens denk ik dat als ik de scheiding heb aangevraagd er eindelijk rust is. Dan hoeven we geen ruzie meer te maken. De twijfel komt ook omdat ik bang ben dat een scheiding een negatief effect heeft op ons kind. Maar rationeel weet ik wel dat dat wel mee zal vallen en dat deze situatie ook niet goed is.
Persoonlijk zou ik niet willen blijven bij iemand die zo manipuleert en met zichzelf bezig is. Jij vraagt hem om te gaan en een scheiding aan te vragen, en zelfs daarin loopt hij over je heen en luistert niet. Uit alles blijkt dat hij niet zal stoppen met drammen tot hij heeft wat hij wil: die open relatie.
En als hij weigert te vertrekken: je kan ook gewoon zijn spullen inpakken voor hem en de sloten veranderen wanneer hij er niet is he? Dat is hard, maar het is tenminste wel een signaal dat de grens is bereikt.
maandag 6 mei 2019 om 06:02
Nogmaals TO; als hij zo ontzettend ongelukkig is, kan ook híj zijn biezen pakken! Door deze beslissing bij jou te laten liggen ontspringt hij zelf de dans van een moeilijke keuze maken. Lekker makkelijk. Je vrouw net zo lang onder druk zetten tot ze het niet meer aankan, zich nog schuldig voelt ook en jij lekker je handen in onschuld kan wassen en nog de zielige man kan uithangen naderhand ook (is mijn gevoel).
Als hij niet in relatietherapie wil met jou, ook niet omwille van jullie kindje, zou ik genoeg weten. Hier wordt je niet gelukkig van, en als jij niet gelukkig bent word het voor je kindje ook nog allemaal veel lastiger ben ik bang
Als hij niet in relatietherapie wil met jou, ook niet omwille van jullie kindje, zou ik genoeg weten. Hier wordt je niet gelukkig van, en als jij niet gelukkig bent word het voor je kindje ook nog allemaal veel lastiger ben ik bang
maandag 6 mei 2019 om 16:37
Lieve TO,
Ik heb echt met je te doen, wat ontzettend laag van hem, en ben gewoon boos op hem in jouw plaats.
Word jij ajb ook ontzettend boos op hem, en zet hem eruit of ga zelf weg!
Deze LUL (want dat IS het!) wil je toch niet om je heen hebben?
Echt, stop hiermee voor je eigen bestwil...
Huil als je alleen bent maar zet tegen hem je pokerface op, deze man verdient jou niet en je mag blij zijn dat je straks van hem af bent.
Misselijk figuur
maandag 6 mei 2019 om 16:42
maandag 6 mei 2019 om 16:46
maandag 6 mei 2019 om 16:48
echt heel snel weggaan. wat een pannekoek. Hij wil een open relatie en hij geeft jou het gevoel dat jij daar de oorzaak van bent. Als je het allebei wil is het prima, als 1 het niet wil is het of aanpassen of scheiden. Ik word er gewoon onpasselijk van als ik lees hoe hij met je omgaat. Zo een voorbeeld wil je toch niet voor je kind.
maandag 6 mei 2019 om 16:57
Een man die zo doet is een hork... een egoistische hork.
(en mijn inziens een slechte vader aangezien hij zijn prioriteiten niet op een rij heeft)
Nu je weet dat hij zo kan zijn en doen, dingen verstoppen als dat in zijn belang is.... krijg je dat ook niet meer uit je hoofd.
Hij flikt het bij jou ook hoor, al schrijf je nog honderd keer dat hij zo eerlijk is tegen je.
(en mijn inziens een slechte vader aangezien hij zijn prioriteiten niet op een rij heeft)
Nu je weet dat hij zo kan zijn en doen, dingen verstoppen als dat in zijn belang is.... krijg je dat ook niet meer uit je hoofd.
Hij flikt het bij jou ook hoor, al schrijf je nog honderd keer dat hij zo eerlijk is tegen je.
Lorem Ipsum
maandag 6 mei 2019 om 18:47
Beste Nicole,
Ik lees al een paar dagen mee, maar heb nu toch besloten te reageren. Ook ik heb in een relatie gezeten, die heel leuk begon en waar langzaamaan de manipulatie toenam. Hij was verliefd geworden op een ander, daar ben ik achtergekomen. Hij beloofde hemel en aarde en wilde mij niet kwijt. Teruggenomen, paar leuke jaren. Maar ja, tegenslag (ziekte familie) weer met dezelfde vrouw in contact. Zij begreep hem omdat zij ook het overlijden van een zus had meegemaakt, was verder niets aan de hand, ik moest niet zo moeilijk doen. Als het uitging tussen ons, wilde ik toch ook vrienden blijven... ieder jaar werd er weer iets verder over mijn grenzen gegaan en beterschap beloofd. Ook hij stelde een open relatie voor, altijd geweigerd.
En ook ik ben hoog opgeleid, zelfstandig, goede jeugd (wel wat onzeker geweest).. dus waarom. Na het zoveelste incident (sex app naar weer een andere vrouw), was ik het zat. Ik reed terug in de vakantie van de supermarkt en ging langzamer rijden, omdat ik niet naar huis wilde.. Ik heb alles (financiën, wensen, ideeen) op een rijtje gezet voor mezelf en heb het uitgemaakt. Niet de eerste keer, maar deze keer meende ik het.
Mijn tip: vertel het je familie of een hele goede vriendin, dan zie je daarna in dat het gedrag en het boos worden omdat jij zo moeilijk doet, echt niet normaal is.
De rust duurt bij mij langer als gehoopt: ik heb hem uitgekocht, maar hij heeft moeite een woning te vinden. Nu 8 maanden later gaat hij eindelijk weg..
En ik ben zo blij en ik ben verdrietig dat ik niet eerder de stap heb gezet (en dit forum heb gelezen, want dan waren dingen mij eerder opgevallen).
Dus informeer je familie, ga er dit hele weekend heen met je kind en vertel ze alles. Het is Moederdag, dus geef dat als reden aan. Anderen informeren is je eerste stap op acceptatie dat het niet beter wordt met hem, maar wel zonder hem.
De rust duurt soms langer als gehoopt, maar daarna krijg je er heel veel voor terug: je eigen leven zonder de stress van hem of stress over je hoe te gedragen zodat het gezellig blijft. Ik ben nu weer uitbundig, mezelf en begin weer gelukkig te worden.
Achteraf geeft zelfs zijn beste vriend aan, dat hij mij totaal snapt.. dus ik was echt blind. Maar goed, beter laat dan nooit.
Mijn ex heeft spijt en vraagt vrijwel wekelijks of ik hem terug wil (ondanks zijn nieuwe relaties). Dus blijf sterk, informeer je ouders, vrienden, zodat je een stok achter de deur hebt. Ik had het wel een beetje nodig..
Heel veel sterkte en denk om jezelf.
Ik lees al een paar dagen mee, maar heb nu toch besloten te reageren. Ook ik heb in een relatie gezeten, die heel leuk begon en waar langzaamaan de manipulatie toenam. Hij was verliefd geworden op een ander, daar ben ik achtergekomen. Hij beloofde hemel en aarde en wilde mij niet kwijt. Teruggenomen, paar leuke jaren. Maar ja, tegenslag (ziekte familie) weer met dezelfde vrouw in contact. Zij begreep hem omdat zij ook het overlijden van een zus had meegemaakt, was verder niets aan de hand, ik moest niet zo moeilijk doen. Als het uitging tussen ons, wilde ik toch ook vrienden blijven... ieder jaar werd er weer iets verder over mijn grenzen gegaan en beterschap beloofd. Ook hij stelde een open relatie voor, altijd geweigerd.
En ook ik ben hoog opgeleid, zelfstandig, goede jeugd (wel wat onzeker geweest).. dus waarom. Na het zoveelste incident (sex app naar weer een andere vrouw), was ik het zat. Ik reed terug in de vakantie van de supermarkt en ging langzamer rijden, omdat ik niet naar huis wilde.. Ik heb alles (financiën, wensen, ideeen) op een rijtje gezet voor mezelf en heb het uitgemaakt. Niet de eerste keer, maar deze keer meende ik het.
Mijn tip: vertel het je familie of een hele goede vriendin, dan zie je daarna in dat het gedrag en het boos worden omdat jij zo moeilijk doet, echt niet normaal is.
De rust duurt bij mij langer als gehoopt: ik heb hem uitgekocht, maar hij heeft moeite een woning te vinden. Nu 8 maanden later gaat hij eindelijk weg..
En ik ben zo blij en ik ben verdrietig dat ik niet eerder de stap heb gezet (en dit forum heb gelezen, want dan waren dingen mij eerder opgevallen).
Dus informeer je familie, ga er dit hele weekend heen met je kind en vertel ze alles. Het is Moederdag, dus geef dat als reden aan. Anderen informeren is je eerste stap op acceptatie dat het niet beter wordt met hem, maar wel zonder hem.
De rust duurt soms langer als gehoopt, maar daarna krijg je er heel veel voor terug: je eigen leven zonder de stress van hem of stress over je hoe te gedragen zodat het gezellig blijft. Ik ben nu weer uitbundig, mezelf en begin weer gelukkig te worden.
Achteraf geeft zelfs zijn beste vriend aan, dat hij mij totaal snapt.. dus ik was echt blind. Maar goed, beter laat dan nooit.
Mijn ex heeft spijt en vraagt vrijwel wekelijks of ik hem terug wil (ondanks zijn nieuwe relaties). Dus blijf sterk, informeer je ouders, vrienden, zodat je een stok achter de deur hebt. Ik had het wel een beetje nodig..
Heel veel sterkte en denk om jezelf.
maandag 6 mei 2019 om 21:48
Wat zul jij je eenzaam voelen. Wat een vreselijk egocentrische man. Wat mij nog het meest zou raken, zou de uitspraak over zijn kind zijn.
Hoe durft hij te zeggen dat hij er nooit aan had moeten beginnen? Hij was er destijds zelf bij. En nu hij een ander heeft leren kennen, lopen jullie maar in de weg.
Hoe durft hij te zeggen dat hij er nooit aan had moeten beginnen? Hij was er destijds zelf bij. En nu hij een ander heeft leren kennen, lopen jullie maar in de weg.
maandag 6 mei 2019 om 21:54
Sorry hoor, ga scheiden, morgen nog! Zal ik de boel even voor je opsommen:
Man wil een open relatie, jij niet. Man doet het toch.
Hij respecteert dus jou niet en doet waar hij zin in heeft
Hij gaat iets met een ander aan terwijl jullie nog getrouwd zijn.
Hij zegt tegen zijn nieuwe vlam dat jij zijn ex bent
Vervolgens vind hij dat jij niet zo jaloers moet zijn.
Hij zegt dagelijks dat hij geen relatie wilt met je en trouwen een fout was.
Wat jij als “eerlijkheid en openheid” bestempeld, komt op mij over als moedwillig kwetsen en manipuleren, denk je nou echt zelf dat hij niet zou snappen dat dit hele gedoe je kwetst??
Daarna legt hij de schuld bij jou, dat jij maar niet weggaat bij hem. Hallo!? Hij is gewoon te laf om zelf weg te gaan.
Je zegt “ ik vind mijn man ook geen leuk persoon meer” Mag ik zeggen dat ik nog niet vaak eerder zo’n lul mee heb gemaakt?? Echt mens wat doe je nog met hem??!!
Ik denk dat ik zijn telefoon letterlijk door zijn strot zou proberen te duwen als hij nog eens “open en eerlijk” over zijn nieuwe liefje zegt dat ze appt en dat ze zo anders is dan jij en dat jij daar niet zo jaloers op moet zijn.
Man wil een open relatie, jij niet. Man doet het toch.
Hij respecteert dus jou niet en doet waar hij zin in heeft
Hij gaat iets met een ander aan terwijl jullie nog getrouwd zijn.
Hij zegt tegen zijn nieuwe vlam dat jij zijn ex bent
Vervolgens vind hij dat jij niet zo jaloers moet zijn.
Hij zegt dagelijks dat hij geen relatie wilt met je en trouwen een fout was.
Wat jij als “eerlijkheid en openheid” bestempeld, komt op mij over als moedwillig kwetsen en manipuleren, denk je nou echt zelf dat hij niet zou snappen dat dit hele gedoe je kwetst??
Daarna legt hij de schuld bij jou, dat jij maar niet weggaat bij hem. Hallo!? Hij is gewoon te laf om zelf weg te gaan.
Je zegt “ ik vind mijn man ook geen leuk persoon meer” Mag ik zeggen dat ik nog niet vaak eerder zo’n lul mee heb gemaakt?? Echt mens wat doe je nog met hem??!!
Ik denk dat ik zijn telefoon letterlijk door zijn strot zou proberen te duwen als hij nog eens “open en eerlijk” over zijn nieuwe liefje zegt dat ze appt en dat ze zo anders is dan jij en dat jij daar niet zo jaloers op moet zijn.
dinsdag 7 mei 2019 om 12:34
Bedankt voor jullie reacties. LMB198 heel erg bedankt voor het delen van je verhaal. Hebben jullie in de tussentijd nog samen gewoond? Die 8 maanden tot hij een huis had gevonden? Ik moet waarschijnlijk na de scheiding nog met hem samenwonen tot ik een nieuwe woning in de buurt heb gevonden. Hier wordt ook altijd gezegd dat we vrienden blijven...
We hebben gelukkig ook voldoende middelen om uit te kopen en ik ben degene die graag weg gaat om ergens een nieuwe start te maken in een eigen woning. Ergens vind ik het fijn te horen dat ik niet de enige ben. Want ik voel me zo ontzettend stom en dom om als hoogopgeleide, zelfstandige, financieel onafhankelijke vrouw toch in deze situatie te blijven zitten. Ik heb een goede jeugd gehad, goede opleiding etc. etc.. En dan toch mezelf zo in de war laten brengen. Natuurlijk had ik elke vriendin of zus allang 'gered' uit zo'n zelfde situatie.
Ik heb weer tegen hem gezegd dat ik wil scheiden, en of we het samen kunnen aanvragen. Lang verhaal kort zijn alle clichés weer naar voren gekomen. Van 'ben ik dan zo'n slechte man' tot 'ik ga zelfmoord plegen'. Oh en voor mij persoonlijk een echt verschrikkelijke: 'ik was er voor je toen je kanker had'. Lang verhaal kort hebben we afgesproken het te laten rusten voor een aantal weken. Het is onvoorstelbaar, maar hij zegt dat ik die periode kan gebruiken om hem terug te winnen (want zijn gevoel voor mij is immers weg omdat ik de laatste weken alleen maar ruzie zoek en huil volgens hem). Ik kan de gedachtegang echt niet volgen en ik weet dat hij mij een schuldgevoel aan wil praten. Dit soort reacties maakt mij wel bang voor het moment dat ik de scheiding heb aangevraagd. Ik moet er echt over nadenken hoe en wanneer dat te doen. Met zo min mogelijk problemen.
Hoe dan ook. Ik dank jullie echt voor het bevestigen van mijn gevoel. Het geeft mij wel de kracht en het doet me beseffen dat dit echt niet oké is wat er gebeurt. Ik ga deze en volgende week alles aan twee goede vriendinnen vertellen. Uiteraard kan ik hun reactie wel raden en ik hoop dat dit mij nog meer zal sterken.
We hebben gelukkig ook voldoende middelen om uit te kopen en ik ben degene die graag weg gaat om ergens een nieuwe start te maken in een eigen woning. Ergens vind ik het fijn te horen dat ik niet de enige ben. Want ik voel me zo ontzettend stom en dom om als hoogopgeleide, zelfstandige, financieel onafhankelijke vrouw toch in deze situatie te blijven zitten. Ik heb een goede jeugd gehad, goede opleiding etc. etc.. En dan toch mezelf zo in de war laten brengen. Natuurlijk had ik elke vriendin of zus allang 'gered' uit zo'n zelfde situatie.
Ik heb weer tegen hem gezegd dat ik wil scheiden, en of we het samen kunnen aanvragen. Lang verhaal kort zijn alle clichés weer naar voren gekomen. Van 'ben ik dan zo'n slechte man' tot 'ik ga zelfmoord plegen'. Oh en voor mij persoonlijk een echt verschrikkelijke: 'ik was er voor je toen je kanker had'. Lang verhaal kort hebben we afgesproken het te laten rusten voor een aantal weken. Het is onvoorstelbaar, maar hij zegt dat ik die periode kan gebruiken om hem terug te winnen (want zijn gevoel voor mij is immers weg omdat ik de laatste weken alleen maar ruzie zoek en huil volgens hem). Ik kan de gedachtegang echt niet volgen en ik weet dat hij mij een schuldgevoel aan wil praten. Dit soort reacties maakt mij wel bang voor het moment dat ik de scheiding heb aangevraagd. Ik moet er echt over nadenken hoe en wanneer dat te doen. Met zo min mogelijk problemen.
Hoe dan ook. Ik dank jullie echt voor het bevestigen van mijn gevoel. Het geeft mij wel de kracht en het doet me beseffen dat dit echt niet oké is wat er gebeurt. Ik ga deze en volgende week alles aan twee goede vriendinnen vertellen. Uiteraard kan ik hun reactie wel raden en ik hoop dat dit mij nog meer zal sterken.
dinsdag 7 mei 2019 om 12:38
dinsdag 7 mei 2019 om 12:45
Nou ja zeg! Jees even terug wat jij schrijft!
Hij houd niet meer van je, wil een ander, wil niet meer in een relatie zitten met jou, vindt dat jij alleen maar huilt jaloers bent bla bla bla. Maar als je zegt dat je wil scheiden speelt hij de slachtoffer kaart; Ben ik dan zo’n slechte man. ik ga zelfmoord plegen en was ik er dan niet voor je toen je kanker had
Deze man spoort echt niet.
Hij houd niet meer van je, wil een ander, wil niet meer in een relatie zitten met jou, vindt dat jij alleen maar huilt jaloers bent bla bla bla. Maar als je zegt dat je wil scheiden speelt hij de slachtoffer kaart; Ben ik dan zo’n slechte man. ik ga zelfmoord plegen en was ik er dan niet voor je toen je kanker had
Deze man spoort echt niet.
dinsdag 7 mei 2019 om 12:47
...en ons kind samen is een fout...al die emotionele agressie richt zich niet alleen tegen TO maar tegen het hele gezin. Kijk wat TO allemaal accepteert moet zij zelf weten maar haar kind kan niet kiezen en zou door de ouder beschermd moeten worden tegen deze kolder.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
