Relaties
alle pijlers
Relatiedip.
dinsdag 25 februari 2020 om 14:42
Mijn partner en ik zijn beiden halverwege de 50 en hebben meer dan 10 jaar een lat-relatie. In toenemende mate loop ik tegen een verborgen probleem aan dat steeds meer aan de oppervlakte komt naarmate wij elkaar langer kennen. Als er een probleem is, klein of groot, dan trekt mijn partner zich dat altijd heel persoonlijk aan. Hij vat het op als een diepe krenking van zijn persoonlijkheid en hij verwijt mij dan dat ik hem niet accepteer zoals hij is, hij kruipt in de slachtoffer rol en vind dat we maar moeten stoppen omdat het toch niet werkt tussen ons. Ik begin er behoorlijk moe van te worden dat we keer op keer deze hobbel moeten nemen voordat we tot een redelijk en constructief gesprek kunnen komen. Daarnaast vind ik dat mijn partner veel investering van mij verwacht, maar hij is maar in beperkte mate bereid hetzelfde terug te geven. Mijn partner vind dat er niets mis met hem is, begrijpt de muur niet waar ik steeds op bots, vind dat hij nergens last heeft en dat ik mijn problemen op hem projecteer. Hij is dus maar in zeer beperkte mate bereid (of in staat ?) mij tegemoet te komen.
Ik lees op dit forum vaak : accepteren of wegwezen, maar dat vind ik te zwart/wit. Is er nog een tussenweg ?
Ik lees op dit forum vaak : accepteren of wegwezen, maar dat vind ik te zwart/wit. Is er nog een tussenweg ?
woensdag 26 februari 2020 om 19:41
Als hij jou “ beschuldigd” van bindingsangst , dan zal hij waarschijnlijk meer aan de kant van verlatingsangst zitten. Daar past ook het “kinderlijk” geraakt worden door bepaalde triggers als kritiek en afwijzing en zijn enorme behoefte aan bevestiging. Deze dynamiek houden jullie waarschijnlijk beide in stand. Lees het boek liefdesbang eens. Een aanrader!
donderdag 26 maart 2020 om 11:27
De hoofdreden is nog thuiswonende kinderen die wij niet willen belasten met het gedoe van een samengesteld gezin. Het zou noch de kinderen, noch onze relatie goed doen. Hier zijn we het beiden over eens. Bijkomende reden voor mij is in toenemende mate het probleem wat ik in mijn OP beschrijf.
Ik denk echter niet dat het Latten er iets mee te maken heeft. Het is een karaktertrek/ persoonlijkheidsprobleem van mijn partner wat goed verborgen was, maar steeds meer aan het licht komt.
donderdag 26 maart 2020 om 15:25
Nee, nog niet. We hebben een aantal pittige gesprekken gehad waarbij we van stellingname en totaal onbegrip en bijna uit elkaar toch weer dichter bij elkaar zijn gekomen. Uiteindelijk heb ik op een bepaalde manier inzichtelijk kunnen maken waar ik tegenaan loop waardoor mij partner nu wel begrip heeft en bereid is om oplossingen te zoeken, mocht er weer iets voorvallen.
Ik weet niet of het voldoende zal zijn.
Wat mij oa door dit topic wel duidelijk is geworden is dat je beiden bent zoals je bent, zéker op onze leeftijd. Sommige dingen kun accepteren, andere kun je water bij de wijn doen en er zijn dingen die zo fundamenteel belangrijk voor je zijn dat ze de relatie kunnen breken.
Ik ben er nog niet helemaal uit hoe dat voor mij persoonlijk in elkaar zit.
Daarnaast las ik hier ook dat je best doen om de focus te leggen op alles wat wel goed gaat, juist als het wat minder gaat, misschien ook wel een goede strategie is om problemen op te lossen.
Ik weet niet of het voldoende zal zijn.
Wat mij oa door dit topic wel duidelijk is geworden is dat je beiden bent zoals je bent, zéker op onze leeftijd. Sommige dingen kun accepteren, andere kun je water bij de wijn doen en er zijn dingen die zo fundamenteel belangrijk voor je zijn dat ze de relatie kunnen breken.
Ik ben er nog niet helemaal uit hoe dat voor mij persoonlijk in elkaar zit.
Daarnaast las ik hier ook dat je best doen om de focus te leggen op alles wat wel goed gaat, juist als het wat minder gaat, misschien ook wel een goede strategie is om problemen op te lossen.
vrijdag 27 maart 2020 om 19:50
Beste TO, verwar dit niet met je hoofd in het zand steken. Wat ik vooral hoor is dat hij vooral een maatje is in goede tijden, maar verder gewoon een stuk sacherijn is.Charlotte2020 schreef: ↑26-03-2020 15:25Daarnaast las ik hier ook dat je best doen om de focus te leggen op alles wat wel goed gaat, juist als het wat minder gaat, misschien ook wel een goede strategie is om problemen op te lossen.
Goed dat je het gesprek met hem bent aangegaan. Maar ik ben wel benieuwd waar jij de grens trekt. Hoever mag hij gaan voordat jij zegt: tot hier en niet verder? Los van wat hij zegt en los van de tijden die af en toe goed zijn.
Want ik heb nog steeds een beetje het idee dat als hij weer even leuk doet na dit gesprek, jij heel veel shit van hem accepteert.
En ik begrijp dat het niet makkelijk is om opnieuw die datingmarkt weer op te gaan, of überhaupt die datingmarkt weer op te gaan. Maar is een gebrek aan betere/ leukere mannen een voldoende reden om bij hem te blijven?
vrijdag 27 maart 2020 om 20:10
mensen veranderen nietCharlotte2020 schreef: ↑26-03-2020 15:25Nee, nog niet. We hebben een aantal pittige gesprekken gehad waarbij we van stellingname en totaal onbegrip en bijna uit elkaar toch weer dichter bij elkaar zijn gekomen. Uiteindelijk heb ik op een bepaalde manier inzichtelijk kunnen maken waar ik tegenaan loop waardoor mij partner nu wel begrip heeft en bereid is om oplossingen te zoeken, mocht er weer iets voorvallen.
Ik weet niet of het voldoende zal zijn.
Wat mij oa door dit topic wel duidelijk is geworden is dat je beiden bent zoals je bent, zéker op onze leeftijd. Sommige dingen kun accepteren, andere kun je water bij de wijn doen en er zijn dingen die zo fundamenteel belangrijk voor je zijn dat ze de relatie kunnen breken.
Ik ben er nog niet helemaal uit hoe dat voor mij persoonlijk in elkaar zit.
Daarnaast las ik hier ook dat je best doen om de focus te leggen op alles wat wel goed gaat, juist als het wat minder gaat, misschien ook wel een goede strategie is om problemen op te lossen.
