Relaties
alle pijlers
remigreren
dinsdag 20 september 2011 om 20:38
Dit topic kan zo een beetje op alle soorten pijlers, ik heb hem maar hier gezet tenzij er bezwaren zijn.
Ik heb een account geopend hiervoor omdat ik een objectief beeld wil krijgen, en vanwege mijn privacy.
Komt ie;
Ik woon al 13 jaar in het buitenland. Ver weg, niet met de auto afstand. Ik heb daar mijn vervolgopleiding gedaan, ben getrouwd en heb twee lieve kinderen en anderhalf jaar terug ben ik dan uiteindelijk ook weer gescheiden. Het was een pijnlijke scheiding, met alle vuile moddergooierij die je maar kunt bedenken. Klauwen met geld en tranen heeft het me gekost, maar dan heb je ook wat; zelfstandigheid en vrijheid.
Mijn ex is een wrak sinds de scheiding en zal geen gelegenheid onbenut laten om dwars te zitten, afspraken niet na te komen, te schelden, de kinderen te indoctrineren. Ik kan vele voorbeelden noemen maar ik denk niet dat dat uitendelijk wat uitmaakt.
Ineens begon het me te dagen; waarom ga ik niet gewoon terug naar Nederland? Mijn werk kan ik daar voor een langere periode ook wel vanuit huis doen, voor wat ik nu aan huur betaal kan ik daar een klein paleisje kopen, ik ben dichter bij mijn ouders dus ik heb veel meer hulp, en ik ben verlost van het gezeik van mijn ex (die met alle wil om het te negeren, toch nog een groot deel van mijn leven weet te beinvloeden, in de negatieve zin van het woord), de kinderen kunnen ook in NL naar de vrije school (is hier duur priveonderwijs) dus die overgang is niet zo zwaar. Ze spreken de taal vloeiend.
Contra; al mijn vrienden zijn hier, ik heb een rijk sociaal leven, het is makkelijker mijn geloof hier te beoefenen dan in NL, ook een partner vinden met dezelfde achtergrond is hier makkelijker. Belangrijkste contra; mijn ex, de vader van mijn kinderen.
Het is een lul en een lapzwans die alles kapot probeert te maken maar het is wel hun vader, kan ik het maken om dat om te gooien voor mijn kinderen? Ze zouden in de vakanties kunnen vliegen natuurlijk maar dat is niet hetzelfde als ieder ander weekend blijven slapen.
Ik kom er niet uit, ik kan er niet van slapen en ik kan het er met maar wenig mensen over hebben...dus ik zoek hier naar meedenkers. Ik kan niet altijd reageren, zeker niet overdag, omdat ik dan werk...dus soms kan het even duren maar ik lees graag jullie feedback (ongenuanceerde kreten liever niet)
Ik heb een account geopend hiervoor omdat ik een objectief beeld wil krijgen, en vanwege mijn privacy.
Komt ie;
Ik woon al 13 jaar in het buitenland. Ver weg, niet met de auto afstand. Ik heb daar mijn vervolgopleiding gedaan, ben getrouwd en heb twee lieve kinderen en anderhalf jaar terug ben ik dan uiteindelijk ook weer gescheiden. Het was een pijnlijke scheiding, met alle vuile moddergooierij die je maar kunt bedenken. Klauwen met geld en tranen heeft het me gekost, maar dan heb je ook wat; zelfstandigheid en vrijheid.
Mijn ex is een wrak sinds de scheiding en zal geen gelegenheid onbenut laten om dwars te zitten, afspraken niet na te komen, te schelden, de kinderen te indoctrineren. Ik kan vele voorbeelden noemen maar ik denk niet dat dat uitendelijk wat uitmaakt.
Ineens begon het me te dagen; waarom ga ik niet gewoon terug naar Nederland? Mijn werk kan ik daar voor een langere periode ook wel vanuit huis doen, voor wat ik nu aan huur betaal kan ik daar een klein paleisje kopen, ik ben dichter bij mijn ouders dus ik heb veel meer hulp, en ik ben verlost van het gezeik van mijn ex (die met alle wil om het te negeren, toch nog een groot deel van mijn leven weet te beinvloeden, in de negatieve zin van het woord), de kinderen kunnen ook in NL naar de vrije school (is hier duur priveonderwijs) dus die overgang is niet zo zwaar. Ze spreken de taal vloeiend.
Contra; al mijn vrienden zijn hier, ik heb een rijk sociaal leven, het is makkelijker mijn geloof hier te beoefenen dan in NL, ook een partner vinden met dezelfde achtergrond is hier makkelijker. Belangrijkste contra; mijn ex, de vader van mijn kinderen.
Het is een lul en een lapzwans die alles kapot probeert te maken maar het is wel hun vader, kan ik het maken om dat om te gooien voor mijn kinderen? Ze zouden in de vakanties kunnen vliegen natuurlijk maar dat is niet hetzelfde als ieder ander weekend blijven slapen.
Ik kom er niet uit, ik kan er niet van slapen en ik kan het er met maar wenig mensen over hebben...dus ik zoek hier naar meedenkers. Ik kan niet altijd reageren, zeker niet overdag, omdat ik dan werk...dus soms kan het even duren maar ik lees graag jullie feedback (ongenuanceerde kreten liever niet)
anoniem_131856 wijzigde dit bericht op 20-09-2011 20:40
Reden: tiepvauten
Reden: tiepvauten
% gewijzigd
woensdag 21 september 2011 om 21:20
Hmm tot ik je voorlaatste bericht las dach ik: blijven. Ik vind echt dat je kinderen niet bij hun vader weg mag halen. Hoe lang ben je nu gescheiden? Met andere woorden: kun je inschatten of het wangedrag van je ex-man van tijdelijke aard is? Ik kan me zo voorstellen dat ie erg in z'n trots gekrenkt is en dat op deze manier uit, maar dat het dus ook weer over gaat. Anderzijds blijft ie misschien wel door gaan zolang het voor hem leuk is, zolang je voor hem bereikbaar bent. Maar dat kan ik dus niet inschatten. Ik zou het nog een maand ofzo aankijken, proberen er boven te staan, het zover dat gaat te negeren zodat voor hem de lol er zoveel mogelijk vanaf gaat.
Ik ben nog steeds erg voor blijven, wie weet gaat het over een tijdje wel goed met hem en de kinderen. En ook: nu kun je ze nog ophalen als ze naar je terug willen, als ze de hele vakantie daar zitten wordt dat lastig (of ga je dan mee?).
Ik ben nog steeds erg voor blijven, wie weet gaat het over een tijdje wel goed met hem en de kinderen. En ook: nu kun je ze nog ophalen als ze naar je terug willen, als ze de hele vakantie daar zitten wordt dat lastig (of ga je dan mee?).
Im the root of all thats evil but you can call me cookie
woensdag 21 september 2011 om 21:25
quote:mesjochenegoogem schreef op 21 september 2011 @ 20:52:
Ik heb een vast contract bij mijn huidige werkgever, ik zou in ieder geval tijdelijk vanuit huis kunnen werken, het is internet werk dus dat maakt niet zo uit. Nu gaat communicatie ook al veel via skype.
Als ik een procedure start heb ik veel kans om te winnen, ik ben niet in dit land geboren en mijn kinderen hebben naast hun paspoort ook de nl nationaliteit. Ik heb zeker wel een poot om op te staan en ik heb ook heel veel bewijs dat mijn ex niet meewerkt aan een voor mij leefbare situatie.
Al met al zijn er genoeg dingen om over na te denken, dank voor de feedback.
Ik vind het egoistisch.
Ik woon zelf ook in het buitenland. Mijn kinderen, ook op de leeftijd van 7 en 9 hadden het vreselijk gevonden om naar NL te gaan, desondanks dat ze de taal beheersen. Ze zijn gewend op school, hebben vriendjes, er is toch een cultuurverschil.
Ik zou het ze nooit en te nimmer aandoen. Hier denk je toch goed over na als het naar het buitenland vertrekt en kinderen neemt, en natuurlijk moeten ze nog regelmatig contact met hun vader hebben.
Ik heb een vast contract bij mijn huidige werkgever, ik zou in ieder geval tijdelijk vanuit huis kunnen werken, het is internet werk dus dat maakt niet zo uit. Nu gaat communicatie ook al veel via skype.
Als ik een procedure start heb ik veel kans om te winnen, ik ben niet in dit land geboren en mijn kinderen hebben naast hun paspoort ook de nl nationaliteit. Ik heb zeker wel een poot om op te staan en ik heb ook heel veel bewijs dat mijn ex niet meewerkt aan een voor mij leefbare situatie.
Al met al zijn er genoeg dingen om over na te denken, dank voor de feedback.
Ik vind het egoistisch.
Ik woon zelf ook in het buitenland. Mijn kinderen, ook op de leeftijd van 7 en 9 hadden het vreselijk gevonden om naar NL te gaan, desondanks dat ze de taal beheersen. Ze zijn gewend op school, hebben vriendjes, er is toch een cultuurverschil.
Ik zou het ze nooit en te nimmer aandoen. Hier denk je toch goed over na als het naar het buitenland vertrekt en kinderen neemt, en natuurlijk moeten ze nog regelmatig contact met hun vader hebben.
woensdag 21 september 2011 om 22:33
quote:mesjochenegoogem schreef op 21 september 2011 @ 09:45:
Natuurlijk heeft de vader ook rechten. Probleem is dat hij vooral vindt dat zijn recht bestaat uit mij afzeiken en de grond intrappen bij elke gelegenheid die hij heeft. Hij noemt mij dus ook rustig een leugenaar en een trut tegenover de kinderen, zegt tegen mijn dochter dat ik 'sloerieshirts' voor haar heb gekocht en dat hij ze in beslag neemt. Hij komt niet opdagen op afgesproken tijden, de kinderen bellen om de haverklap huilend op dat ze naar huis willen. Hij dreigt om de social services in te schakelen om de kinderen van school af the halen omdat het hem te duur is en als kersje op de slagtroom; hij wil mijn advocaat aanklagen waardoor ik waarschijnlijk ook meegenomen word in de rechterlijke maalstroom.
Ik kan nu nog hele lijsten maken van dingen die er gebeuren, de conclusie is gewoon dat ik denk dat ik in NL mijn rust weer terugvind en het voor mij veel practischer is (inkomen, uitgaven, vakantiedagen (heb ik nu niet), familie om me heen).
Ik voel me met mijn rug tegen de muur staan...en dat is heel vermoeiend.
In feite zeg je de vader heeft rechten als hij mij niet afzeikt.
In een volgende post speel je met de gedachten van een zaak te beginnen om het land te kunnen verlaten, dus is dit alles zeker niet gebaseerd op goed overleg maar op jouw wens.
Voor de goede orde, hij hoort je niet af te zeiken.
Maar.... wij kennen alleen jouw verhaal hier.....
Jij voert alleen de slechte relatie met je ex aan als reden.
Er is, zo te lezen, geen sprake van fysiek geweld of intimidatie maar een ongezonde communicatie.
Al met al geen rechtvaardiging om de kinderen hun vader af te nemen en andersom.
Daarmee wil ik niet al je argumenten van tafel vegen!
Ik denk alleen dat je naar de strijd tussen jou en je ex moet kijken.
Waarom is hij zo boos op jou en is er een mogelijkheid de strijdbijl te begraven.
Kan er een compromis gesloten worden tussen jullie waardoor de situatie kan verbeteren.
Dat vereist wat van hem maar ook van jou.
Met andere woorden, wanneer je elkaar tot op het bot bevochten hebt wil dat nog niet zeggen dat er geen leefbaar compromis gevonden kan worden.
Je dient alleen een andere weg tot communiceren te vinden.
Een begin zou zijn hem uit te nodigen voor een 1 op 1 gesprek waarin je uitlegt dat je op deze manier geen andere uitweg ziet dan terug te keren naar Nederland. (op een plaats die voor jullie allebei ongebruikelijk is)
Zal hem toch wel tot nadenken zetten.
Natuurlijk heeft de vader ook rechten. Probleem is dat hij vooral vindt dat zijn recht bestaat uit mij afzeiken en de grond intrappen bij elke gelegenheid die hij heeft. Hij noemt mij dus ook rustig een leugenaar en een trut tegenover de kinderen, zegt tegen mijn dochter dat ik 'sloerieshirts' voor haar heb gekocht en dat hij ze in beslag neemt. Hij komt niet opdagen op afgesproken tijden, de kinderen bellen om de haverklap huilend op dat ze naar huis willen. Hij dreigt om de social services in te schakelen om de kinderen van school af the halen omdat het hem te duur is en als kersje op de slagtroom; hij wil mijn advocaat aanklagen waardoor ik waarschijnlijk ook meegenomen word in de rechterlijke maalstroom.
Ik kan nu nog hele lijsten maken van dingen die er gebeuren, de conclusie is gewoon dat ik denk dat ik in NL mijn rust weer terugvind en het voor mij veel practischer is (inkomen, uitgaven, vakantiedagen (heb ik nu niet), familie om me heen).
Ik voel me met mijn rug tegen de muur staan...en dat is heel vermoeiend.
In feite zeg je de vader heeft rechten als hij mij niet afzeikt.
In een volgende post speel je met de gedachten van een zaak te beginnen om het land te kunnen verlaten, dus is dit alles zeker niet gebaseerd op goed overleg maar op jouw wens.
Voor de goede orde, hij hoort je niet af te zeiken.
Maar.... wij kennen alleen jouw verhaal hier.....
Jij voert alleen de slechte relatie met je ex aan als reden.
Er is, zo te lezen, geen sprake van fysiek geweld of intimidatie maar een ongezonde communicatie.
Al met al geen rechtvaardiging om de kinderen hun vader af te nemen en andersom.
Daarmee wil ik niet al je argumenten van tafel vegen!
Ik denk alleen dat je naar de strijd tussen jou en je ex moet kijken.
Waarom is hij zo boos op jou en is er een mogelijkheid de strijdbijl te begraven.
Kan er een compromis gesloten worden tussen jullie waardoor de situatie kan verbeteren.
Dat vereist wat van hem maar ook van jou.
Met andere woorden, wanneer je elkaar tot op het bot bevochten hebt wil dat nog niet zeggen dat er geen leefbaar compromis gevonden kan worden.
Je dient alleen een andere weg tot communiceren te vinden.
Een begin zou zijn hem uit te nodigen voor een 1 op 1 gesprek waarin je uitlegt dat je op deze manier geen andere uitweg ziet dan terug te keren naar Nederland. (op een plaats die voor jullie allebei ongebruikelijk is)
Zal hem toch wel tot nadenken zetten.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 23 september 2011 om 17:48
Als je de vader gelegenheid wilt geven een goede band met zijn kinderen te behouden en er geen noodzaak is om weg te gaan, is weggaan geen optie. Ik zit zelf helaas wegens scheiding 1800 km van mijn kinderen vandaan en ik kan je vertellen dat ik elke dag opnieuw het gevoel heb dat mijn hart eruit wordt gerukt. Ik probeer ze elke dag te spreken via telefoon of Skype, maar dat is volstrekt onvoldoende. En ik kan er ook niet elke week naar toe vliegen dus mijn vooruitzichten zijn somber op dat gebied. Daarbij wil je als vader er zijn voor je kinderen, en die mogelijkheid is mij door een egocentrische vrouw ontnomen.
Dus denk heel goed na.
Dus denk heel goed na.
