Relaties
alle pijlers
Rust vs onrust/balans vinden in relatie
dinsdag 8 januari 2019 om 11:49
Sinds een half jaar ongeveer heb ik een relatie met een man waarmee het op allerlei gebieden enorm klikt. We hebben dezelfde interesses, kunnen goed met elkaar praten, zijn beiden verliefd en willen altijd wel graag bij elkaar zijn.
Aan de andere kant kunnen we elkaar ook goed de ruimte geven om ons eigen ding te doen, we wonen bij elkaar in de buurt wat het erg makkelijk maakt om even weer apart iets te doen en elkaar dan later weer te zien.
Nu zijn er uiteraard ook een aantal verschillen, zoals bijv. dat hij veel actiever is dan ik en meer gedreven om overdag iets te doen. Ik ben ook niet iemand van het urenlang luieren, maar ben altijd wel op zoek naar rustmomenten. Ik voel ook niet zo'n verplichting om direct in het weekend met klusjes/huishouden aan de gang te gaan, maar hij heeft dat wel. Laatst hadden we een middag iets leuks gedaan en toen gaf hij na afloop aan dat hij nu het gevoel had dat hij nog 'niks' gedaan had die dag.
Uiteraard ben ik vooral ook blij met zo'n actieve man, hij heeft mij ook al met allerlei klussen geholpen, maar het geeft mij soms ook een onrustig gevoel.
Afgelopen zondag hadden we een dag met zijn tweeën (hebben beide nog volwassen kinderen thuis wonen en die waren allemaal weg) en ik had het idee dat we alle tijd van de wereld hadden.
We hadden een paar kleine klussen afgesproken om te doen en nog iets leuks sportiefs en in mijn beleving hadden we ook nog tijd genoeg om uitgebreid te vrijen. Maar toen het zover was bleek hij hier toch niet de rust voor te hebben en ging het sneller dan ik had verwacht. (dit kwam wellicht ook mede door de opwinding ivm geen 'kinderen' in huis en er naar uitkijken om ongestoord te kunnen vrijen) Overigens hebben we dit 's avonds nog wel weer over gedaan en doet hij daar dan ook echt moeite voor, maar op dat moment ging het mij veel te snel en ik heb daar de hele dag een soort van kater door gehad. Ik voelde me ook opgejaagd de rest van de dag.
Hebben jullie misschien tips hoe hiermee om te gaan? We zijn beiden bereid om rekening te houden met de ander, maar kunnen elkaar niet veranderen natuurlijk. Ik vind het ook prettig dat hij me stimuleert om meer te doen, ik heb hierdoor ook verschillende klussen afgekregen die waren blijven liggen, ben meer aan sport gaan doen en zit beter in mijn vel. Aan de andere kant kan hij door mijn houding ook beter tot rust komen, dus in die zin versterken we elkaar ook.
Doordat het afgelopen weekend ineens wat stroef liep ben ik bang dat dit een probleem zou kunnen worden en ik wil ook niet dat we op een gegeven moment alleen nog maar apart dingen gaan doen. Ik heb in het weekend ook nodig om rustig op te starten ipv wakker te worden en direct van alles te 'moeten' doen.
Aan de andere kant kunnen we elkaar ook goed de ruimte geven om ons eigen ding te doen, we wonen bij elkaar in de buurt wat het erg makkelijk maakt om even weer apart iets te doen en elkaar dan later weer te zien.
Nu zijn er uiteraard ook een aantal verschillen, zoals bijv. dat hij veel actiever is dan ik en meer gedreven om overdag iets te doen. Ik ben ook niet iemand van het urenlang luieren, maar ben altijd wel op zoek naar rustmomenten. Ik voel ook niet zo'n verplichting om direct in het weekend met klusjes/huishouden aan de gang te gaan, maar hij heeft dat wel. Laatst hadden we een middag iets leuks gedaan en toen gaf hij na afloop aan dat hij nu het gevoel had dat hij nog 'niks' gedaan had die dag.
Uiteraard ben ik vooral ook blij met zo'n actieve man, hij heeft mij ook al met allerlei klussen geholpen, maar het geeft mij soms ook een onrustig gevoel.
Afgelopen zondag hadden we een dag met zijn tweeën (hebben beide nog volwassen kinderen thuis wonen en die waren allemaal weg) en ik had het idee dat we alle tijd van de wereld hadden.
We hadden een paar kleine klussen afgesproken om te doen en nog iets leuks sportiefs en in mijn beleving hadden we ook nog tijd genoeg om uitgebreid te vrijen. Maar toen het zover was bleek hij hier toch niet de rust voor te hebben en ging het sneller dan ik had verwacht. (dit kwam wellicht ook mede door de opwinding ivm geen 'kinderen' in huis en er naar uitkijken om ongestoord te kunnen vrijen) Overigens hebben we dit 's avonds nog wel weer over gedaan en doet hij daar dan ook echt moeite voor, maar op dat moment ging het mij veel te snel en ik heb daar de hele dag een soort van kater door gehad. Ik voelde me ook opgejaagd de rest van de dag.
Hebben jullie misschien tips hoe hiermee om te gaan? We zijn beiden bereid om rekening te houden met de ander, maar kunnen elkaar niet veranderen natuurlijk. Ik vind het ook prettig dat hij me stimuleert om meer te doen, ik heb hierdoor ook verschillende klussen afgekregen die waren blijven liggen, ben meer aan sport gaan doen en zit beter in mijn vel. Aan de andere kant kan hij door mijn houding ook beter tot rust komen, dus in die zin versterken we elkaar ook.
Doordat het afgelopen weekend ineens wat stroef liep ben ik bang dat dit een probleem zou kunnen worden en ik wil ook niet dat we op een gegeven moment alleen nog maar apart dingen gaan doen. Ik heb in het weekend ook nodig om rustig op te starten ipv wakker te worden en direct van alles te 'moeten' doen.
donderdag 24 januari 2019 om 22:25
Ik moet er een beetje om lachen, maar mènnnn... dit zou ik al niet trekken!Sunshine585 schreef: ↑24-01-2019 22:00In het begin lette hij heel erg op wat ik deed, bijv. merkte hij op dat ik met mijn ogen knipperde (bij wijze van) en zei steeds, 'goh, je knippert steeds met je ogen, waarom doe je dat'. Ik werd daar nerveus van en heb gezegd dat hij niet zo op me moest letten en dat niet steeds moet zeggen. En dan doet hij het ook niet meer.
donderdag 24 januari 2019 om 23:05
Nee ik ben niet nerveus of bang om iets te zeggen. Als ik iets zeg dan pakt hij het wel goed op en is bereid er iets mee te doen. Ik merk ook dat hij erg gek op me is, dit hoor ik ook van anderen en dat is ook wederzijds.
Het is echt niet zo dat er een gespannen sfeer hangt en hij begint wel meer aan te geven wanneer het wel of niet uitkomt om af te spreken.
Alleen soms doet of zegt hij iets en denk ik 'WTF'. Dan vraag ik me af of dat serieuze alarmbellen zijn.
Het is echt niet zo dat er een gespannen sfeer hangt en hij begint wel meer aan te geven wanneer het wel of niet uitkomt om af te spreken.
Alleen soms doet of zegt hij iets en denk ik 'WTF'. Dan vraag ik me af of dat serieuze alarmbellen zijn.
donderdag 24 januari 2019 om 23:06
Ik moet denken aan je vorige topic over hem. Hij zei iets in de trant van: Je moet niet denken dat ik altijd zo galant blijf doen.
Ik vraag me af of daar de waarheid niet zit. Dat hij een (naar zijn idee) sociaal acceptabele rol speelt, waarbij hij een aantal aannames van jouw wensen doet. De echte meneer zou het van nature niet doen en af en toe laat hij die ware zelf zien.
Ik vraag me af of daar de waarheid niet zit. Dat hij een (naar zijn idee) sociaal acceptabele rol speelt, waarbij hij een aantal aannames van jouw wensen doet. De echte meneer zou het van nature niet doen en af en toe laat hij die ware zelf zien.
donderdag 24 januari 2019 om 23:12
donderdag 24 januari 2019 om 23:19
Ja daar denk ik ook nog wel eens aan, maar nu maanden later laat hij me nog steeds overal voor gaan, al komt het soms wel een tikkeltje ongeduldig over.zimi schreef: ↑24-01-2019 23:06Ik moet denken aan je vorige topic over hem. Hij zei iets in de trant van: Je moet niet denken dat ik altijd zo galant blijf doen.
Ik vraag me af of daar de waarheid niet zit. Dat hij een (naar zijn idee) sociaal acceptabele rol speelt, waarbij hij een aantal aannames van jouw wensen doet. De echte meneer zou het van nature niet doen en af en toe laat hij die ware zelf zien.
Hij deed ook een keer toen we op visite waren en hij weg wilde een soort 'kom, sta op' gebaar. Ik heb hem echt met stomme verbazing aangekeken en gevraagd wat daar de bedoeling van was.
Tja, ik weet ook wel dat een relatie niet moet, het fijne vind ik juist dat hij ook een eigen leven heeft, in tegenstelling tot mijn vorige vriend. Ik heb veel tijd voor mezelf, we delen hobby's en interesses, hebben lol.
Ik hoop gewoon niet dat de 'incidenten' gaan toenemen, bijv als alles wat 'gewoner' wordt. Als hij het nu al doet, terwijl hij nog verliefd is...
donderdag 24 januari 2019 om 23:23
Ik heb in de berichten die je over deze meneer hebt geschreven anders al behoorlijk vaak een WTF-momentje geconstateerd.Sunshine585 schreef: ↑24-01-2019 23:05Alleen soms doet of zegt hij iets en denk ik 'WTF'. Dan vraag ik me af of dat serieuze alarmbellen zijn.
Buiten dat, deze man komt over als het type waarvan mijn moeder zou zeggen dat je nooit weet of je hem 'bij de kop of de kont' hebt.
En meestal komt dat doordat iemand niet oprecht is, niet 'zichzelf' maar een met touwtjes en plakband gepimpte versie van zichzelf.
Hoe lief, leuk en knap hij ook mag zijn, ik zou daar niet de toekomst mee in willen.
Doe mij maar een recht door zee, oprechte, èchte.
donderdag 24 januari 2019 om 23:32
Misschien een reality check?
Ik kom wel steeds verder in het aanvoelen of iets wel of niet oké is en besef ook dat het er vooral om gaat hoe ik me er bij voel.
Maar door het op te schrijven en te laten lezen aan echte mensen voorkom ik dat ik mijn kop in het zand steek.
vrijdag 25 januari 2019 om 10:33
Weet je, eigenlijk hoeft het er niet toe te doen wat hij nou daadwerkelijk denkt/voelt. Hij maakt je onzeker, is wispelturig, maakt vreemde opmerkingen, verandert afspraken en weet ik wat nog meer.
Wat jij voelt of denkt (al dan niet terecht) doet er zeker toe. Als jij ongelukkig bent met zijn gedrag en wat dat met je doet dan is dat genoeg.
Wat jij voelt of denkt (al dan niet terecht) doet er zeker toe. Als jij ongelukkig bent met zijn gedrag en wat dat met je doet dan is dat genoeg.
vrijdag 25 januari 2019 om 12:53
Als je iemand wat beter leert kennen, merk je pas of je eigenlijk wel echt bij elkaar past.
Ieder persoon heeft zijn onhebbelijkheden.
De vraag is niet: kan ik die van de ander accepteren, maar eerder: hoe voel ik mij daarbij.
Als jij je rot voelt over dingen die jouw vriend doet of zegt, dan kun je een aantal dingen doen:
Zeggen wat je niet fijn vindt en vragen of de ander daar rekening mee wil houden. Als dat teveel dingen zijn, dan werkt het niet: dat wordt op eieren lopen.
Je kunt naar jezelf kijken of je te gevoelig reageert, of je weinig kunt hebben van de ander, werken aan je zelfbeeld of assertiviteit. Dat zorgt er niet voor dat de ander zich anders gaat gedragen, hooguit dat jij er minder last van hebt, maar het kan er ook voor zorgen dat je op alle slakken zout gaat leggen.
Volgens mij zijn dit twee dingen die jij toepast.
Je kunt ook bedenken: het is heel logisch als je iemand wat beter leert kennen en tot de conclusie komt dat er teveel is wat niet vanzelf gaat dat jullie daardoor gewoon niet zo goed matchen als jullie aanvankelijk dachten.
Knuffelen en seks zorgen nog wel voor die verbinding die er was, maar het zorgt er niet voor dat het eenvoudig is om samen leven.
Ieder persoon heeft zijn onhebbelijkheden.
De vraag is niet: kan ik die van de ander accepteren, maar eerder: hoe voel ik mij daarbij.
Als jij je rot voelt over dingen die jouw vriend doet of zegt, dan kun je een aantal dingen doen:
Zeggen wat je niet fijn vindt en vragen of de ander daar rekening mee wil houden. Als dat teveel dingen zijn, dan werkt het niet: dat wordt op eieren lopen.
Je kunt naar jezelf kijken of je te gevoelig reageert, of je weinig kunt hebben van de ander, werken aan je zelfbeeld of assertiviteit. Dat zorgt er niet voor dat de ander zich anders gaat gedragen, hooguit dat jij er minder last van hebt, maar het kan er ook voor zorgen dat je op alle slakken zout gaat leggen.
Volgens mij zijn dit twee dingen die jij toepast.
Je kunt ook bedenken: het is heel logisch als je iemand wat beter leert kennen en tot de conclusie komt dat er teveel is wat niet vanzelf gaat dat jullie daardoor gewoon niet zo goed matchen als jullie aanvankelijk dachten.
Knuffelen en seks zorgen nog wel voor die verbinding die er was, maar het zorgt er niet voor dat het eenvoudig is om samen leven.
maandag 28 januari 2019 om 12:58
Bedankt voor de reacties, ik kan daar zeker wat mee.
De afgelopen dagen heb ik één en ander wat meer losgelaten (in mijn hoofd) en ben ook vooral gaan kijken wat ik zelf graag wil. Dus meer richten op wat ik dit weekend wilde doen.
Ik heb een oude hobby weer opgepakt en heb zaterdag daar tijd in gestoken. Ik probeer het allemaal niet zo van hem af te laten hangen hoe het weekend verloopt (kan ik wel of niet bij hem blijven, wat zijn zijn plannen, meent hij het wel als hij zegt dat ik kan blijven?), maar meer te kijken naar wat wil ik.
Ik merkte dat hij dit ook prettig vond (leuk bijkomend effect) en hierdoor ook wat losser was en makkelijker aangaf dat hij bepaalde tijd wel en andere tijd niet samen wilde doorbrengen.
Verder is het ook een kwestie van even doorvragen bij hem, bijv. als hij ergens naartoe gaat en zegt 'je mag mee, maar het hoeft van mij niet per sé', dan laat ik hem alleen gaan en als het minder duidelijk is dan vraag ik gewoon 'vind je het lek als ik mee ga of ga je liever even alleen'.
Hoe het op de langere termijn zal gaan weet ik natuurlijk niet, maar dit weekend voelde heel goed en ook veel losser. Tegelijkertijd voelt het alsof we weer wat naar elkaar toe zijn gegroeid.
De afgelopen dagen heb ik één en ander wat meer losgelaten (in mijn hoofd) en ben ook vooral gaan kijken wat ik zelf graag wil. Dus meer richten op wat ik dit weekend wilde doen.
Ik heb een oude hobby weer opgepakt en heb zaterdag daar tijd in gestoken. Ik probeer het allemaal niet zo van hem af te laten hangen hoe het weekend verloopt (kan ik wel of niet bij hem blijven, wat zijn zijn plannen, meent hij het wel als hij zegt dat ik kan blijven?), maar meer te kijken naar wat wil ik.
Ik merkte dat hij dit ook prettig vond (leuk bijkomend effect) en hierdoor ook wat losser was en makkelijker aangaf dat hij bepaalde tijd wel en andere tijd niet samen wilde doorbrengen.
Verder is het ook een kwestie van even doorvragen bij hem, bijv. als hij ergens naartoe gaat en zegt 'je mag mee, maar het hoeft van mij niet per sé', dan laat ik hem alleen gaan en als het minder duidelijk is dan vraag ik gewoon 'vind je het lek als ik mee ga of ga je liever even alleen'.
Hoe het op de langere termijn zal gaan weet ik natuurlijk niet, maar dit weekend voelde heel goed en ook veel losser. Tegelijkertijd voelt het alsof we weer wat naar elkaar toe zijn gegroeid.