Relaties
alle pijlers
Rust vs onrust/balans vinden in relatie
dinsdag 8 januari 2019 om 11:49
Sinds een half jaar ongeveer heb ik een relatie met een man waarmee het op allerlei gebieden enorm klikt. We hebben dezelfde interesses, kunnen goed met elkaar praten, zijn beiden verliefd en willen altijd wel graag bij elkaar zijn.
Aan de andere kant kunnen we elkaar ook goed de ruimte geven om ons eigen ding te doen, we wonen bij elkaar in de buurt wat het erg makkelijk maakt om even weer apart iets te doen en elkaar dan later weer te zien.
Nu zijn er uiteraard ook een aantal verschillen, zoals bijv. dat hij veel actiever is dan ik en meer gedreven om overdag iets te doen. Ik ben ook niet iemand van het urenlang luieren, maar ben altijd wel op zoek naar rustmomenten. Ik voel ook niet zo'n verplichting om direct in het weekend met klusjes/huishouden aan de gang te gaan, maar hij heeft dat wel. Laatst hadden we een middag iets leuks gedaan en toen gaf hij na afloop aan dat hij nu het gevoel had dat hij nog 'niks' gedaan had die dag.
Uiteraard ben ik vooral ook blij met zo'n actieve man, hij heeft mij ook al met allerlei klussen geholpen, maar het geeft mij soms ook een onrustig gevoel.
Afgelopen zondag hadden we een dag met zijn tweeën (hebben beide nog volwassen kinderen thuis wonen en die waren allemaal weg) en ik had het idee dat we alle tijd van de wereld hadden.
We hadden een paar kleine klussen afgesproken om te doen en nog iets leuks sportiefs en in mijn beleving hadden we ook nog tijd genoeg om uitgebreid te vrijen. Maar toen het zover was bleek hij hier toch niet de rust voor te hebben en ging het sneller dan ik had verwacht. (dit kwam wellicht ook mede door de opwinding ivm geen 'kinderen' in huis en er naar uitkijken om ongestoord te kunnen vrijen) Overigens hebben we dit 's avonds nog wel weer over gedaan en doet hij daar dan ook echt moeite voor, maar op dat moment ging het mij veel te snel en ik heb daar de hele dag een soort van kater door gehad. Ik voelde me ook opgejaagd de rest van de dag.
Hebben jullie misschien tips hoe hiermee om te gaan? We zijn beiden bereid om rekening te houden met de ander, maar kunnen elkaar niet veranderen natuurlijk. Ik vind het ook prettig dat hij me stimuleert om meer te doen, ik heb hierdoor ook verschillende klussen afgekregen die waren blijven liggen, ben meer aan sport gaan doen en zit beter in mijn vel. Aan de andere kant kan hij door mijn houding ook beter tot rust komen, dus in die zin versterken we elkaar ook.
Doordat het afgelopen weekend ineens wat stroef liep ben ik bang dat dit een probleem zou kunnen worden en ik wil ook niet dat we op een gegeven moment alleen nog maar apart dingen gaan doen. Ik heb in het weekend ook nodig om rustig op te starten ipv wakker te worden en direct van alles te 'moeten' doen.
Aan de andere kant kunnen we elkaar ook goed de ruimte geven om ons eigen ding te doen, we wonen bij elkaar in de buurt wat het erg makkelijk maakt om even weer apart iets te doen en elkaar dan later weer te zien.
Nu zijn er uiteraard ook een aantal verschillen, zoals bijv. dat hij veel actiever is dan ik en meer gedreven om overdag iets te doen. Ik ben ook niet iemand van het urenlang luieren, maar ben altijd wel op zoek naar rustmomenten. Ik voel ook niet zo'n verplichting om direct in het weekend met klusjes/huishouden aan de gang te gaan, maar hij heeft dat wel. Laatst hadden we een middag iets leuks gedaan en toen gaf hij na afloop aan dat hij nu het gevoel had dat hij nog 'niks' gedaan had die dag.
Uiteraard ben ik vooral ook blij met zo'n actieve man, hij heeft mij ook al met allerlei klussen geholpen, maar het geeft mij soms ook een onrustig gevoel.
Afgelopen zondag hadden we een dag met zijn tweeën (hebben beide nog volwassen kinderen thuis wonen en die waren allemaal weg) en ik had het idee dat we alle tijd van de wereld hadden.
We hadden een paar kleine klussen afgesproken om te doen en nog iets leuks sportiefs en in mijn beleving hadden we ook nog tijd genoeg om uitgebreid te vrijen. Maar toen het zover was bleek hij hier toch niet de rust voor te hebben en ging het sneller dan ik had verwacht. (dit kwam wellicht ook mede door de opwinding ivm geen 'kinderen' in huis en er naar uitkijken om ongestoord te kunnen vrijen) Overigens hebben we dit 's avonds nog wel weer over gedaan en doet hij daar dan ook echt moeite voor, maar op dat moment ging het mij veel te snel en ik heb daar de hele dag een soort van kater door gehad. Ik voelde me ook opgejaagd de rest van de dag.
Hebben jullie misschien tips hoe hiermee om te gaan? We zijn beiden bereid om rekening te houden met de ander, maar kunnen elkaar niet veranderen natuurlijk. Ik vind het ook prettig dat hij me stimuleert om meer te doen, ik heb hierdoor ook verschillende klussen afgekregen die waren blijven liggen, ben meer aan sport gaan doen en zit beter in mijn vel. Aan de andere kant kan hij door mijn houding ook beter tot rust komen, dus in die zin versterken we elkaar ook.
Doordat het afgelopen weekend ineens wat stroef liep ben ik bang dat dit een probleem zou kunnen worden en ik wil ook niet dat we op een gegeven moment alleen nog maar apart dingen gaan doen. Ik heb in het weekend ook nodig om rustig op te starten ipv wakker te worden en direct van alles te 'moeten' doen.
dinsdag 8 januari 2019 om 16:14
Maar wat is dan precies het probleem? Jullie passen je redelijk aan elkaar passen aan, alleen ging dat gistermiddag even mis.
Je zegt dat je niet veeleisend bent, maar ik lees tussen de regels door dat de druk gistermiddag wel wat hoog was. Eindelijk de kinderen de deur uit, en er moest uitgebreid gesekst worden. Soms werkt dat juist averechts.
Je zegt dat je niet veeleisend bent, maar ik lees tussen de regels door dat de druk gistermiddag wel wat hoog was. Eindelijk de kinderen de deur uit, en er moest uitgebreid gesekst worden. Soms werkt dat juist averechts.
dinsdag 8 januari 2019 om 16:27
@Siragijs, communiceren is inderdaad belangrijk. We doen misschien wel teveel aannames over wat de ander wil. Vooral hij doet dat.
Bijv in het begin van de relatie spraken we een keer 's avonds af, maar ik merkte bij hem wat aarzeling. Toen zei ik dat ik morgen ook prima vond als het beter uitkwam en toen gaf hij direct toe dat hij dat liever had. Ik vroeg waarom hij dat niet meteen zei en hij antwoordde dat hij mij niet wilde teleurstellen.
Ik heb liever dat hij eerlijk zegt wat hij zelf wil ipv dat hij zich forceert om mij een plezier te doen en vervolgens onrustig wordt.
In de vakantie zijn we een paar dagen bij elkaar geweest en dat ging heel goed. Er was iets op tv waar ik wat minder aan vond, dus heb ik mijn boek gepakt en hij vond het heel fijn en ontspannen dat we zo bij elkaar zaten inclusief volwassen kind en zij hun mannen tv programma konden kijken en ik mezelf vermaakte.
Waarom het zondag ineens even helemaal niet lukte weet ik ook niet precies. In zijn beleving waren we ook wat te laat opgestaan, maar hij dacht dat ik wilde uitslapen en ik dacht hetzelfde van hem. Dus inderdaad, meer communiceren en duidelijker afspreken wat we willen.
Bijv in het begin van de relatie spraken we een keer 's avonds af, maar ik merkte bij hem wat aarzeling. Toen zei ik dat ik morgen ook prima vond als het beter uitkwam en toen gaf hij direct toe dat hij dat liever had. Ik vroeg waarom hij dat niet meteen zei en hij antwoordde dat hij mij niet wilde teleurstellen.
Ik heb liever dat hij eerlijk zegt wat hij zelf wil ipv dat hij zich forceert om mij een plezier te doen en vervolgens onrustig wordt.
In de vakantie zijn we een paar dagen bij elkaar geweest en dat ging heel goed. Er was iets op tv waar ik wat minder aan vond, dus heb ik mijn boek gepakt en hij vond het heel fijn en ontspannen dat we zo bij elkaar zaten inclusief volwassen kind en zij hun mannen tv programma konden kijken en ik mezelf vermaakte.
Waarom het zondag ineens even helemaal niet lukte weet ik ook niet precies. In zijn beleving waren we ook wat te laat opgestaan, maar hij dacht dat ik wilde uitslapen en ik dacht hetzelfde van hem. Dus inderdaad, meer communiceren en duidelijker afspreken wat we willen.
dinsdag 8 januari 2019 om 16:46
Nou nee, er moest wat mij betreft helemaal niets, maar hij had al een paar keer hints gegeven in de trant van dat we daar wel goed gebuik van konden maken en dat hij wel iets wist te bedenken om te doen. Knipoog... Tja, dan krijg ik er ook wel extra zin in en is het letterlijk nogal een anticlimax als ik een paar minuten later naar het plafond lig te kijken en hij al weer klaar is terwijl de vrijpartij net begonnen was.RoseHip schreef: ↑08-01-2019 16:14Maar wat is dan precies het probleem? Jullie passen je redelijk aan elkaar passen aan, alleen ging dat gistermiddag even mis.
Je zegt dat je niet veeleisend bent, maar ik lees tussen de regels door dat de druk gistermiddag wel wat hoog was. Eindelijk de kinderen de deur uit, en er moest uitgebreid gesekst worden. Soms werkt dat juist averechts.
Ik weet ook niet waarom ik me zo rot voelde daarna. Ik denk vooral het feit dat hij geen moeite meer voor mij wilde doen. Voelde voor mij echt alsof hij zijn ding had gedaan en klaar.
We hebben nu wel afgesproken dat ik hem ook meer kan afremmen (hij gaf wel aan dat het bij hem snel ging, toen hadden we even een pauze kunnen doen) en dat ik het ook zelf kan afmaken na afloop (ik was bang dat hij dat vervelend zou vinden).
Iets met communiceren en aannames...
dinsdag 8 januari 2019 om 17:26
Waar lees je dat?
dinsdag 8 januari 2019 om 17:35
Het gaat niet zozeer om afspraken maken hierover, maar ik vind het wel goed om te praten over de wederzijdse wensen en verlangens. Hij is lang getrouwd geweest, vanaf een jonge leeftijd en was gewend dat de seks een paar minuten duurde en dat zijn vrouw dan ook in diezelfde tijd klaarkwam.
Ik heb hem uitgelegd dat dit bij mij niet zo werkt en op die manier zijn we meer naar elkaar toegegroeid en is hij meer moeite gaan doen om ook mij te plezieren. Uiteraard is er ook niks mis met een vluggertje, het is niet altijd mogelijk om lang de tijd te nemen en het kan ook lekker zijn even snel tussendoor.
Met afspraken maken bedoel ik over de invulling van de dag, als hij het gevoel heeft dat hij op hete kolen zit heb ik liever dat hij eerst zijn klussen doet ipv met een gestrest gevoel te gaan vrijen omdat hij denkt dat hij mij eerst een plezier 'moet' doen.
dinsdag 8 januari 2019 om 20:13
Het zal best even wennen zijn voor hem, na een lang huwelijk en dan een nieuwe relatie. Net als voor jou. Je moet elkaar hierin nog vinden. Maar als de verschillen te groot zijn en jullie allebei tekort wordt gedaan past het niet. Het kan wel, als je allebei tot een compromis wil komen. Blijven praten, en goed blijven voelen of dit is wat je nodig hebt. Meestal werkt eenzelfde levensstijl en invulling van vrije tijd het beste
donderdag 10 januari 2019 om 13:09
Het is inderdaad wennen voor beiden. Hij is uiteraard wel gewend om dagelijks iemand om zich heen te hebben, maar aan een nieuw iemand moet je gewoon weer wennen. En hij is ook al weer een aantal jaren alleen.
In eerste instantie heb ik het initiatief veel bij hem gelaten, zijn behoefte om elkaar te zien leek wat sterker.
Nu hadden we een soort van vaste momenten dat we elkaar zagen, maar hebben dat deze week wat omgegooid en dat voelt goed. Er is dan wel het verlangen elkaar weer te zien en extra fijn als het zover is, maar ook prettig om elk ons eigen ding te doen.
Het vloog mij afgelopen weekend ook wel wat aan, dus fijn dat we er hetzelfde in staan.
In eerste instantie heb ik het initiatief veel bij hem gelaten, zijn behoefte om elkaar te zien leek wat sterker.
Nu hadden we een soort van vaste momenten dat we elkaar zagen, maar hebben dat deze week wat omgegooid en dat voelt goed. Er is dan wel het verlangen elkaar weer te zien en extra fijn als het zover is, maar ook prettig om elk ons eigen ding te doen.
Het vloog mij afgelopen weekend ook wel wat aan, dus fijn dat we er hetzelfde in staan.
donderdag 10 januari 2019 om 13:18
donderdag 10 januari 2019 om 15:24
TO ik begrijp jou wel zeker als je van te voren wordt opgewarmd. Had zoiets ook van de week aan de hand. Geen kinderen een heel weekend de tijd, allerlei beloften mijn kant op en uiteindelijk werd het voor mij een anticlimax.Sunshine585 schreef: ↑08-01-2019 16:46Nou nee, er moest wat mij betreft helemaal niets, maar hij had al een paar keer hints gegeven in de trant van dat we daar wel goed gebuik van konden maken en dat hij wel iets wist te bedenken om te doen. Knipoog... Tja, dan krijg ik er ook wel extra zin in en is het letterlijk nogal een anticlimax als ik een paar minuten later naar het plafond lig te kijken en hij al weer klaar is terwijl de vrijpartij net begonnen was.
Ik weet ook niet waarom ik me zo rot voelde daarna. Ik denk vooral het feit dat hij geen moeite meer voor mij wilde doen. Voelde voor mij echt alsof hij zijn ding had gedaan en klaar.
We hebben nu wel afgesproken dat ik hem ook meer kan afremmen (hij gaf wel aan dat het bij hem snel ging, toen hadden we even een pauze kunnen doen) en dat ik het ook zelf kan afmaken na afloop (ik was bang dat hij dat vervelend zou vinden).
Iets met communiceren en aannames...
donderdag 10 januari 2019 om 15:25
Mijn vriend heeft ook een lange relatie achter de rug en daarna vele jaren alleen, dus ik hoop ook dat het nog gaat verbeteren want voor de rest is het super.Sunshine585 schreef: ↑08-01-2019 17:35Het gaat niet zozeer om afspraken maken hierover, maar ik vind het wel goed om te praten over de wederzijdse wensen en verlangens. Hij is lang getrouwd geweest, vanaf een jonge leeftijd en was gewend dat de seks een paar minuten duurde en dat zijn vrouw dan ook in diezelfde tijd klaarkwam.
Ik heb hem uitgelegd dat dit bij mij niet zo werkt en op die manier zijn we meer naar elkaar toegegroeid en is hij meer moeite gaan doen om ook mij te plezieren. Uiteraard is er ook niks mis met een vluggertje, het is niet altijd mogelijk om lang de tijd te nemen en het kan ook lekker zijn even snel tussendoor.
Met afspraken maken bedoel ik over de invulling van de dag, als hij het gevoel heeft dat hij op hete kolen zit heb ik liever dat hij eerst zijn klussen doet ipv met een gestrest gevoel te gaan vrijen omdat hij denkt dat hij mij eerst een plezier 'moet' doen.
donderdag 10 januari 2019 om 19:19
Misschien wordt de druk dan te hoog om het leuk voor jou te maken en voelt het meer als 'moeten'? Heb je ook gevraagd waarom het zo ging?Sjaantje37 schreef: ↑10-01-2019 15:24TO ik begrijp jou wel zeker als je van te voren wordt opgewarmd. Had zoiets ook van de week aan de hand. Geen kinderen een heel weekend de tijd, allerlei beloften mijn kant op en uiteindelijk werd het voor mij een anticlimax.
We waren wel in mijn huis, dus ik waardeer ook dat hij iets wilde doen. En hij vond het ook vervelend, inmiddels heb ik het gelukkig wel van me af kunnen zetten.
dinsdag 15 januari 2019 om 14:01
Vorige week hebben we elkaar één avond gezien en afgelopen weekend van vrijdagavond tot maandagochtend, voelde als een heerlijk weekend, wat hij ook meerdere keren aangaf.
Overlegd of ik zondagavond zou blijven, ik vond het prima om naar huis te gaan, maar hij gaf aan dat ik ook gerust kon blijven wat hem betreft.
Op een gegeven moment werd hij wel erg stil, hij gaf nog een keer aan dat het bijzonder was om zo'n heel weekend bij elkaar te zijn en vroeg ineens wat ik er van zou vinden als hij me nu (het was bedtijd) naar huis zou sturen. Ik zei dat ik dat niet zo leuk zou vinden en hij zei iets als 'nee, prima, we hebben dit ook zo afgesproken'.
We hadden die dag afgesproken elkaar dinsdag weer te zien, maar maandagochtend vroeg hij weer wanneer we elkaar zouden zien (ik moet er bij vermelden dat hij heel erg vergeetachtig is, dus ik wijt het in principe daar aan). Toen wilde hij toch ineens een dag later afspreken.
Maar bij het afscheid zei hij ineens weer 'en als we elkaar dinsdag toch missen dan kunnen we altijd alsnog afspreken'.
Ik merk dat ik hier nogal onrustig door word. Ik heb ook meteen gezorgd dat ik vandaag iets anders heb, zodat ik vanavond ook gewoon niet kan.
Het maakt mij niet uit op welke dag we elkaar zien en of er een extra dag tussen zit, maar het voelt toch een beetje alsof het weekend hem ineens teveel werd en hij meer ruimte nodig heeft/had.
Ik vraag me nu af of ik het maar gewoon zo moet laten, of dat ik het met hem moet bespreken. Ik wil niet dat het als claimen overkomt, maar als hij het teveel vindt heb ik liever dat hij dit aangeeft dan dat ik er naar moet raden en achteraf een kater er van heb.
Overlegd of ik zondagavond zou blijven, ik vond het prima om naar huis te gaan, maar hij gaf aan dat ik ook gerust kon blijven wat hem betreft.
Op een gegeven moment werd hij wel erg stil, hij gaf nog een keer aan dat het bijzonder was om zo'n heel weekend bij elkaar te zijn en vroeg ineens wat ik er van zou vinden als hij me nu (het was bedtijd) naar huis zou sturen. Ik zei dat ik dat niet zo leuk zou vinden en hij zei iets als 'nee, prima, we hebben dit ook zo afgesproken'.
We hadden die dag afgesproken elkaar dinsdag weer te zien, maar maandagochtend vroeg hij weer wanneer we elkaar zouden zien (ik moet er bij vermelden dat hij heel erg vergeetachtig is, dus ik wijt het in principe daar aan). Toen wilde hij toch ineens een dag later afspreken.
Maar bij het afscheid zei hij ineens weer 'en als we elkaar dinsdag toch missen dan kunnen we altijd alsnog afspreken'.
Ik merk dat ik hier nogal onrustig door word. Ik heb ook meteen gezorgd dat ik vandaag iets anders heb, zodat ik vanavond ook gewoon niet kan.
Het maakt mij niet uit op welke dag we elkaar zien en of er een extra dag tussen zit, maar het voelt toch een beetje alsof het weekend hem ineens teveel werd en hij meer ruimte nodig heeft/had.
Ik vraag me nu af of ik het maar gewoon zo moet laten, of dat ik het met hem moet bespreken. Ik wil niet dat het als claimen overkomt, maar als hij het teveel vindt heb ik liever dat hij dit aangeeft dan dat ik er naar moet raden en achteraf een kater er van heb.
dinsdag 15 januari 2019 om 14:06
Het kan ook zijn dat hij het 's middag oké vond dat ik bleef slapen en het 's avonds ineens anders voelde. Ik zou het hier wel met hem over willen hebben, maar nogmaals wil niet dat hij denkt dat ik het erg vindt dat hij meer ruimte nodig heeft, want dat is niet zo.
Hoe kan ik dit het beste ter sprake brengen?
Hoe kan ik dit het beste ter sprake brengen?
dinsdag 15 januari 2019 om 14:14
Je hebt al eerder een topic geopend over deze man toch? Toen maakte hij je ook al onzeker met zijn gedrag en opmerkingen. En nu (al)weer.
Misschien is dat ook iets om over na te denken, ik zou er zelf moeite mee hebben.
Ik heb zelf ook ooit zo'n relatie gehad en achteraf had ik er wel eerder mee willen stoppen, dus vandaar dat ik dit zeg.
Misschien is dat ook iets om over na te denken, ik zou er zelf moeite mee hebben.
Ik heb zelf ook ooit zo'n relatie gehad en achteraf had ik er wel eerder mee willen stoppen, dus vandaar dat ik dit zeg.
dinsdag 15 januari 2019 om 14:16
Eerder schreef je dat jullie geen hele dagen/weekenden samen zijn omdat jullie een ander ritme hebben en beide behoeften aan je eigen ding doen (hij misschien meer dan jij). Dan begrijp ik niet zo goed dat jullie dan toch afspreken een heel weekend samen te zijn? En nee, natuurlijk kon hij je niet op zondagavond tegen bedtijd naar huis sturen maar die vraag gaf natuurlijk wel aan dat hij eigenlijk wat ruimte nodig had.
Ik zou hier lering uit trekken en in het vervolg andere afspraken maken. Of juist misschien juist geen afspraken maken over hoe lang een weekend samen gaat duren.
Hij gaf aan dat het bijzonder was samen te zijn maar dat betekent niet dat hij niet even tijd voor zichzelf nodig had. Misschien wordt die behoefte aan tijd alleen kleiner naarmate jullie elkaar langer kennen, of misschien niet.
Of jij hiermee genoegen kunt nemen is aan jou.
Ik zou hier lering uit trekken en in het vervolg andere afspraken maken. Of juist misschien juist geen afspraken maken over hoe lang een weekend samen gaat duren.
Hij gaf aan dat het bijzonder was samen te zijn maar dat betekent niet dat hij niet even tijd voor zichzelf nodig had. Misschien wordt die behoefte aan tijd alleen kleiner naarmate jullie elkaar langer kennen, of misschien niet.
Of jij hiermee genoegen kunt nemen is aan jou.
dinsdag 15 januari 2019 om 14:18
Dit. Wij hebben ok een fiks tempoverschil (maar dan andersom, ik werk hard en veel en moet altijd dingen doen van mezelf, hij kan gerust een hele dag op de bank de liggen) maar daarin zijn we naar elkaar toegegroeid. Hij is wat actiever geworden (wat-ie zelf ook fijn vindt) en ik wat kalmer (wat ik ook fijn vind) en soms kan ik me alsnog verschrikkelijk ergeren als ik me een periode de tandjes werk en hij doet niks, maar dat gaat vanzelf weer overSiraGijs schreef: ↑08-01-2019 15:15Verder zou ik het ook tijd gunnen. In een relatie ga je grappig genoeg naar verloop van tijd steeds meer op elkaar lijken en komt er ook een soort natuurlijke balans in de punten waarop jullie verschillen (hier spreekt een ervaringsdeskundige).
Het is helemaal niet erg dat de één actief is en de ander wat passiever. Als je er maar open over blijft communiceren met elkaar, elkaar de ruimte geeft en elkaars verschillen accepteert!
Maarrrr, als ik jou zo lees vind ik wel dat jullie heel erg hard je best aan het doen zijn voor elkaar. Natuurlijk is het fijn om rekening met elkaar te houden en ns iets voor de ander te doen of te laten, maar jullie zijn wel heel voorzichtig en maken het allemaal vrij zwaar, voor mijn gevoel. Laten jullie elkaar wel merken hoe belangrijk jullie zijn voor elkaar? Ik bedoel, als je allebei weet dat je de allerleukste bent voor de ander, dan hoef je niet zo verschrikkelijk voorzichtig te zijn met elkaar, denk ik.
dinsdag 15 januari 2019 om 14:20
Dit lees ik ook een beetje. Dat jullie beiden erg op je tenen lopen om elkaar niet voor het hoofd te stoten.Moosey schreef: ↑15-01-2019 14:18Maarrrr, als ik jou zo lees vind ik wel dat jullie heel erg hard je best aan het doen zijn voor elkaar. Natuurlijk is het fijn om rekening met elkaar te houden en ns iets voor de ander te doen of te laten, maar jullie zijn wel heel voorzichtig en maken het allemaal vrij zwaar, voor mijn gevoel. Laten jullie elkaar wel merken hoe belangrijk jullie zijn voor elkaar? Ik bedoel, als je allebei weet dat je de allerleukste bent voor de ander, dan hoef je niet zo verschrikkelijk voorzichtig te zijn met elkaar, denk ik.
dinsdag 15 januari 2019 om 14:49
De reden dat we nu toch een heel weekend bij elkaar waren was dat we samen op beide dagen een afspraak hadden (samen ergens naartoe). We willen ook een beetje kijken hoe het voelt om bij elkaar te zijn en ook ons eigen dingen te doen. Hij heeft dus zijn eigen dingen gedaan terwijl ik er was, was een paar keer weg voor een boodschap. Ik heb me toen ook prima vermaakt.
Je hoeft niet op elkaars lip te zitten elk weekend, maar ik vind het toch wel fijn dat je samen in elk geval een hele dag bij elkaar kunt zijn (in de week). Nu waren het er twee, dat ging ook heel goed, 's avonds leek het ineens te veranderen.
Hij doet vooral erg zijn best voor mij, geeft vaak aan hoe blij hij met me is (te vaak?). Ik voel me heel erg in de watten gelegd en heb ook het gevoel dat het goed zit.
Hij heeft aangegeven dat hij in zijn huwelijk een periode het erg moeilijk heeft gehad toen zijn vrouw ziek was en hij de zorg voor haar had en ook moest werken (is zzp-er). Ik heb soms het idee dat daar nog iets onverwerkts zit.
Misschien maak ik me er wat te druk om, maar ik wil absoluut niet dat hij het benauwd van mij krijgt. Ik krijg dan ook zelf de neiging om wat afstand te nemen en me op mijn eigen dingen te richten. Ik zal bijv. de volgende keer niet blijven op zondagavond als de situatie zich weer voordoet en ook bij hem navragen of het weekend hem uiteindelijk toch teveel was, omdat ik dat gevoel kreeg.
Je hoeft niet op elkaars lip te zitten elk weekend, maar ik vind het toch wel fijn dat je samen in elk geval een hele dag bij elkaar kunt zijn (in de week). Nu waren het er twee, dat ging ook heel goed, 's avonds leek het ineens te veranderen.
Hij doet vooral erg zijn best voor mij, geeft vaak aan hoe blij hij met me is (te vaak?). Ik voel me heel erg in de watten gelegd en heb ook het gevoel dat het goed zit.
Hij heeft aangegeven dat hij in zijn huwelijk een periode het erg moeilijk heeft gehad toen zijn vrouw ziek was en hij de zorg voor haar had en ook moest werken (is zzp-er). Ik heb soms het idee dat daar nog iets onverwerkts zit.
Misschien maak ik me er wat te druk om, maar ik wil absoluut niet dat hij het benauwd van mij krijgt. Ik krijg dan ook zelf de neiging om wat afstand te nemen en me op mijn eigen dingen te richten. Ik zal bijv. de volgende keer niet blijven op zondagavond als de situatie zich weer voordoet en ook bij hem navragen of het weekend hem uiteindelijk toch teveel was, omdat ik dat gevoel kreeg.
dinsdag 15 januari 2019 om 18:20
Wat ik niet begrijp is waarom jullie dit soort dingen niet direct bespreken als het aan de orde is.Sunshine585 schreef: ↑15-01-2019 14:01Vorige week hebben we elkaar één avond gezien en afgelopen weekend van vrijdagavond tot maandagochtend, voelde als een heerlijk weekend, wat hij ook meerdere keren aangaf.
Overlegd of ik zondagavond zou blijven, ik vond het prima om naar huis te gaan, maar hij gaf aan dat ik ook gerust kon blijven wat hem betreft.
Op een gegeven moment werd hij wel erg stil, hij gaf nog een keer aan dat het bijzonder was om zo'n heel weekend bij elkaar te zijn en vroeg ineens wat ik er van zou vinden als hij me nu (het was bedtijd) naar huis zou sturen. Ik zei dat ik dat niet zo leuk zou vinden en hij zei iets als 'nee, prima, we hebben dit ook zo afgesproken'.
We hadden die dag afgesproken elkaar dinsdag weer te zien, maar maandagochtend vroeg hij weer wanneer we elkaar zouden zien (ik moet er bij vermelden dat hij heel erg vergeetachtig is, dus ik wijt het in principe daar aan). Toen wilde hij toch ineens een dag later afspreken.
Maar bij het afscheid zei hij ineens weer 'en als we elkaar dinsdag toch missen dan kunnen we altijd alsnog afspreken'.
Ik merk dat ik hier nogal onrustig door word. Ik heb ook meteen gezorgd dat ik vandaag iets anders heb, zodat ik vanavond ook gewoon niet kan.
Het maakt mij niet uit op welke dag we elkaar zien en of er een extra dag tussen zit, maar het voelt toch een beetje alsof het weekend hem ineens teveel werd en hij meer ruimte nodig heeft/had.
Ik vraag me nu af of ik het maar gewoon zo moet laten, of dat ik het met hem moet bespreken. Ik wil niet dat het als claimen overkomt, maar als hij het teveel vindt heb ik liever dat hij dit aangeeft dan dat ik er naar moet raden en achteraf een kater er van heb.
Bijvoorbeeld die situatie van zondagavond: eerst zou je blijven, vervolgens wilde hij later liever toch dat je ging.
Hij is daarin onduidelijk in zijn wens/behoefte en legt het vervolgens bij jou neer ('wat zou je ervan vinden...?')
Jij laat het dan ook liggen, vraagt niet naar de reden, maar zegt alleen maar dat je het niet leuk vindt om nu weg te gaan (terwijl er ongetwijfeld een hoop vragen in je hoofd zitten.) Ook hij spreekt zich niet uit, maar legt zich dan (wellicht met tegenzin) neer bij de afspraak die is gemaakt.
Waarom niet gelijk bespreken: waarom heb je liever dat ik naar huis ga, heb je even ruimte nodig, word het je teveel, ben je moe, wil je liever even alleen zijn...? Dat is niet claimend maar juist het aftasten van elkaar wensen en behoeften en hoe die op elkaar aan te sluiten.
Wat ik lees communiceren jullie vaag en met omtrekkende bewegingen naar elkaar toe. Wat er werkelijk speelt blijft bedekt onder sociaal wenselijke uitspraken of verzwijgen en gaat vervolgens bij jou rondzingen in speculaties, vermoedens en een vervelend gevoel die weer leiden tot daarop aangepast gedrag. Je kunt er bijna op wachten dat zoiets vroeg of laat tot misverstanden leidt die meestal niet erg bevorderlijk zijn voor de relatie.
Het vervelende is bovendien dat zoiets later (nadat de situatie allang gepasseerd is) nog een keer ter sprake moet komen en dan wordt het gelijk groot, zwaar en beladen. Dat zou helemaal niet hoeven als je dealt met de situatie als hij aan de orde is.
dinsdag 15 januari 2019 om 19:56
Als ik jou berichten zo lees in dit topic, gaan mijn vermoedens sterk uit dat hij erg zijn eigen ruimte nodig heeft en hij zijn draai en ei nog niet echt bij je kwijt kan in de relatie. Hij vindt het moeilijk om zich aan te passen en door het gebrek aan communicatie maakt dit jou erg twijfelachtig. Dat heeft uiteraard niks te maken met niet dol op je zijn, maar hij is erg onrustig. Zoals je dus zelf ook al aangeeft.
Heb het er over. Praat. Communiceer en spreek vooral je verwachtingen en behoeften uit. Als je dat niet doet dan kan dit alleen maar ergernissen veroorzaken bij jou.
Heb het er over. Praat. Communiceer en spreek vooral je verwachtingen en behoeften uit. Als je dat niet doet dan kan dit alleen maar ergernissen veroorzaken bij jou.