Relaties
alle pijlers
Rust vs onrust/balans vinden in relatie
dinsdag 8 januari 2019 om 11:49
Sinds een half jaar ongeveer heb ik een relatie met een man waarmee het op allerlei gebieden enorm klikt. We hebben dezelfde interesses, kunnen goed met elkaar praten, zijn beiden verliefd en willen altijd wel graag bij elkaar zijn.
Aan de andere kant kunnen we elkaar ook goed de ruimte geven om ons eigen ding te doen, we wonen bij elkaar in de buurt wat het erg makkelijk maakt om even weer apart iets te doen en elkaar dan later weer te zien.
Nu zijn er uiteraard ook een aantal verschillen, zoals bijv. dat hij veel actiever is dan ik en meer gedreven om overdag iets te doen. Ik ben ook niet iemand van het urenlang luieren, maar ben altijd wel op zoek naar rustmomenten. Ik voel ook niet zo'n verplichting om direct in het weekend met klusjes/huishouden aan de gang te gaan, maar hij heeft dat wel. Laatst hadden we een middag iets leuks gedaan en toen gaf hij na afloop aan dat hij nu het gevoel had dat hij nog 'niks' gedaan had die dag.
Uiteraard ben ik vooral ook blij met zo'n actieve man, hij heeft mij ook al met allerlei klussen geholpen, maar het geeft mij soms ook een onrustig gevoel.
Afgelopen zondag hadden we een dag met zijn tweeën (hebben beide nog volwassen kinderen thuis wonen en die waren allemaal weg) en ik had het idee dat we alle tijd van de wereld hadden.
We hadden een paar kleine klussen afgesproken om te doen en nog iets leuks sportiefs en in mijn beleving hadden we ook nog tijd genoeg om uitgebreid te vrijen. Maar toen het zover was bleek hij hier toch niet de rust voor te hebben en ging het sneller dan ik had verwacht. (dit kwam wellicht ook mede door de opwinding ivm geen 'kinderen' in huis en er naar uitkijken om ongestoord te kunnen vrijen) Overigens hebben we dit 's avonds nog wel weer over gedaan en doet hij daar dan ook echt moeite voor, maar op dat moment ging het mij veel te snel en ik heb daar de hele dag een soort van kater door gehad. Ik voelde me ook opgejaagd de rest van de dag.
Hebben jullie misschien tips hoe hiermee om te gaan? We zijn beiden bereid om rekening te houden met de ander, maar kunnen elkaar niet veranderen natuurlijk. Ik vind het ook prettig dat hij me stimuleert om meer te doen, ik heb hierdoor ook verschillende klussen afgekregen die waren blijven liggen, ben meer aan sport gaan doen en zit beter in mijn vel. Aan de andere kant kan hij door mijn houding ook beter tot rust komen, dus in die zin versterken we elkaar ook.
Doordat het afgelopen weekend ineens wat stroef liep ben ik bang dat dit een probleem zou kunnen worden en ik wil ook niet dat we op een gegeven moment alleen nog maar apart dingen gaan doen. Ik heb in het weekend ook nodig om rustig op te starten ipv wakker te worden en direct van alles te 'moeten' doen.
Aan de andere kant kunnen we elkaar ook goed de ruimte geven om ons eigen ding te doen, we wonen bij elkaar in de buurt wat het erg makkelijk maakt om even weer apart iets te doen en elkaar dan later weer te zien.
Nu zijn er uiteraard ook een aantal verschillen, zoals bijv. dat hij veel actiever is dan ik en meer gedreven om overdag iets te doen. Ik ben ook niet iemand van het urenlang luieren, maar ben altijd wel op zoek naar rustmomenten. Ik voel ook niet zo'n verplichting om direct in het weekend met klusjes/huishouden aan de gang te gaan, maar hij heeft dat wel. Laatst hadden we een middag iets leuks gedaan en toen gaf hij na afloop aan dat hij nu het gevoel had dat hij nog 'niks' gedaan had die dag.
Uiteraard ben ik vooral ook blij met zo'n actieve man, hij heeft mij ook al met allerlei klussen geholpen, maar het geeft mij soms ook een onrustig gevoel.
Afgelopen zondag hadden we een dag met zijn tweeën (hebben beide nog volwassen kinderen thuis wonen en die waren allemaal weg) en ik had het idee dat we alle tijd van de wereld hadden.
We hadden een paar kleine klussen afgesproken om te doen en nog iets leuks sportiefs en in mijn beleving hadden we ook nog tijd genoeg om uitgebreid te vrijen. Maar toen het zover was bleek hij hier toch niet de rust voor te hebben en ging het sneller dan ik had verwacht. (dit kwam wellicht ook mede door de opwinding ivm geen 'kinderen' in huis en er naar uitkijken om ongestoord te kunnen vrijen) Overigens hebben we dit 's avonds nog wel weer over gedaan en doet hij daar dan ook echt moeite voor, maar op dat moment ging het mij veel te snel en ik heb daar de hele dag een soort van kater door gehad. Ik voelde me ook opgejaagd de rest van de dag.
Hebben jullie misschien tips hoe hiermee om te gaan? We zijn beiden bereid om rekening te houden met de ander, maar kunnen elkaar niet veranderen natuurlijk. Ik vind het ook prettig dat hij me stimuleert om meer te doen, ik heb hierdoor ook verschillende klussen afgekregen die waren blijven liggen, ben meer aan sport gaan doen en zit beter in mijn vel. Aan de andere kant kan hij door mijn houding ook beter tot rust komen, dus in die zin versterken we elkaar ook.
Doordat het afgelopen weekend ineens wat stroef liep ben ik bang dat dit een probleem zou kunnen worden en ik wil ook niet dat we op een gegeven moment alleen nog maar apart dingen gaan doen. Ik heb in het weekend ook nodig om rustig op te starten ipv wakker te worden en direct van alles te 'moeten' doen.
donderdag 24 januari 2019 om 18:34
Ja ik kan het ook niet goed plaatsen, maar hij legt me zo in de watten en dan soms komt hij ineens zo raar uit de hoek.
Afgelopen weekend op een verjaardag gingen we op een gegeven moment eten en ik klopte op de plek naast mij, die was vrij gekomen, hij zat daarvoor steeds op een minder fijne plek. Ik zei 'kijk deze plek is vrij '
Hij ging toen ergens anders zitten en later zei hij dat hij op dat moment even achter zijn rug zijn vinger op wilde steken naar mij en had zo'n houding van 'ik bepaal zelf wel waar ik zit.
Ik bedoelde het echt gewoon goed en niet op een bezitterige manier. Ik ben niet iemand die op een feestje aan haar partner gaat hangen, zelfs al ken ik niemand.
Hij heeft respect voor elkaar hoog in het vaandel staan, deze reactie past daar totaal niet bij. Ik heb ook gezegd dat ik het goed bedoelde als in 'een betere plek om te zitten ' en heb aangegeven dat ik zijn reactie niet fijn vond.
Afgelopen weekend op een verjaardag gingen we op een gegeven moment eten en ik klopte op de plek naast mij, die was vrij gekomen, hij zat daarvoor steeds op een minder fijne plek. Ik zei 'kijk deze plek is vrij '
Hij ging toen ergens anders zitten en later zei hij dat hij op dat moment even achter zijn rug zijn vinger op wilde steken naar mij en had zo'n houding van 'ik bepaal zelf wel waar ik zit.
Ik bedoelde het echt gewoon goed en niet op een bezitterige manier. Ik ben niet iemand die op een feestje aan haar partner gaat hangen, zelfs al ken ik niemand.
Hij heeft respect voor elkaar hoog in het vaandel staan, deze reactie past daar totaal niet bij. Ik heb ook gezegd dat ik het goed bedoelde als in 'een betere plek om te zitten ' en heb aangegeven dat ik zijn reactie niet fijn vond.
donderdag 24 januari 2019 om 19:02
En dan reageren wij op deze reactie van jou dat jullie niet goed matchen en dan kom jij daarna de situatie weer afzwakken.
Als je zo moeizaam door wil gaan prima, maar wat heeft dit topic voor zin als je iedere keer tegen dezelfde dingen aan blijft stoten? Om daarna de boel weer af te zwakken, dat het heus niet zo erg is, alleen in je hoofd, hij hartstikke lief is en jullie gewoon je eigen ding kunnen doen los of samen bij elkaar.
Als je zo moeizaam door wil gaan prima, maar wat heeft dit topic voor zin als je iedere keer tegen dezelfde dingen aan blijft stoten? Om daarna de boel weer af te zwakken, dat het heus niet zo erg is, alleen in je hoofd, hij hartstikke lief is en jullie gewoon je eigen ding kunnen doen los of samen bij elkaar.
donderdag 24 januari 2019 om 19:03
Ik herhaal mezelf nog maar even Sunshine:
Het lijkt er meer op dat hij z'n best doet om zo te zijn dan dat hij het daadwerkelijk ìs.
Het zal me niet verbazen als jouw onderbuik dat heel goed oppikt.
Overigens komt hij helemaal niet zo makkelijk en flexibel over.OopjenCoppit schreef: ↑17-01-2019 17:35Bij een man die zo incongruent in z'n boodschappen is en zo ambigu in z'n wijze van uiten, kun je dat ook nooit weten.
Dat ligt niet jou als ontvanger, maar aan de zender die verwarring zaait.
Het lijkt er meer op dat hij z'n best doet om zo te zijn dan dat hij het daadwerkelijk ìs.
Het zal me niet verbazen als jouw onderbuik dat heel goed oppikt.
donderdag 24 januari 2019 om 19:06
Inderdaad. De persoon die hij wenst te zijn en wie hij daadwerkelijk is, komt niet echt overeen. Zoals het respect gedeelte en dat hij recalcitrant wordt alleen maar omdat Sunshine een zitplaats naast haar aanbiedt.OopjenCoppit schreef: ↑24-01-2019 19:03Ik herhaal mezelf nog maar even Sunshine:
Overigens komt hij helemaal niet zo makkelijk en flexibel over.
Het lijkt er meer op dat hij z'n best doet om zo te zijn dan dat hij het daadwerkelijk ìs.
Het zal me niet verbazen als jouw onderbuik dat heel goed oppikt.
donderdag 24 januari 2019 om 19:11
Echt? Hoe verhoudt dit zich tot makkelijk, flexibel en respectvol?Sunshine585 schreef: ↑24-01-2019 18:34Hij ging toen ergens anders zitten en later zei hij dat hij op dat moment even achter zijn rug zijn vinger op wilde steken naar mij en had zo'n houding van 'ik bepaal zelf wel waar ik zit.
donderdag 24 januari 2019 om 19:42
Daar zit ook mijn zorg en ik ben er nog steeds niet uit of het onderbuikgevoel is of dat ik te gefocust ben op bepaalde signalen doordat ik in het verleden te lang bij de verkeerde man ben gebleven. Daar waren de signalen zelfs veel duidelijker.OopjenCoppit schreef: ↑24-01-2019 19:03Ik herhaal mezelf nog maar even Sunshine:
Overigens komt hij helemaal niet zo makkelijk en flexibel over.
Het lijkt er meer op dat hij z'n best doet om zo te zijn dan dat hij het daadwerkelijk ìs.
Het zal me niet verbazen als jouw onderbuik dat heel goed oppikt.
Hij tikte mij laatst ook in mijn gezicht met een foldertje, ik geloof dat ik iets plagerigs zei of een grapje maakte. Dit vond ik ook wel vreemd.
En hij vond dat ik te moeilijke woorden gebruikte, en dacht dat ik me teveel verbeeldde of hem dom wilde laten voelen.
Maar het zijn steeds van die incidentjes in verder een stroom van complimenten en ophemelen en heel attent en zorgzaam zijn.
En ik bijt steeds van me af en dan laat hij het rusten. Of ik leg uit hoe het zit, zoals met de moeilijke woorden. Het lijkt alsof hij een soort grens opzoekt.
donderdag 24 januari 2019 om 20:47
Over het geheel genomen is het fijn, maar hij komt soms dus zo vreemd (en tegenstrijdig) uit de hoek en dat zijn incidenten, het is niet iets wat dagelijks voorkomt, maar op dit moment blijft het wel een beetje in mijn hoofd hangen. Ik denk dat ik dat toch eens ga aankaarten. Hij heeft wel eens aangegeven dat hij soms dingen eruit flapt zonder er bij na te denken. Iemand in zijn naaste omgeving heeft gezegd dat ik niet over me heen moet laten lopen door hem, dat hij dat wel in zich heeft, maar ook een hart van goud heeft. Zo komt het ook wel over en als het niet meer is dan dat dan kan ik daar ook rustig over zijn. Het is voor mij nog even uitvinden wat het nou precies is.OopjenCoppit schreef: ↑24-01-2019 19:50Ik ben het trouwens met de voorgaande schrijvers eens: je zegt dat jullie het fijn hebben samen, maar het komt allesbehalve relaxt over.
donderdag 24 januari 2019 om 21:07
Ik vraag me dat ook af: wat bedoel je met aankaarten en wat wil daarmee?
Waarom niet reageren op het moment zelf, checken hoe hij dingen bedoelt en vragen wat je niet begrijpt?
Nu komt er dus weer zo'n 'ter verantwoordings'-moment waarbij de kaarten op tafel moeten. Met welk doel?
Hij is wie hij is Sunshine. Kijk naar zijn daden en voel hoe het voelt.
Waarom niet reageren op het moment zelf, checken hoe hij dingen bedoelt en vragen wat je niet begrijpt?
Nu komt er dus weer zo'n 'ter verantwoordings'-moment waarbij de kaarten op tafel moeten. Met welk doel?
Hij is wie hij is Sunshine. Kijk naar zijn daden en voel hoe het voelt.
donderdag 24 januari 2019 om 21:09
Inmiddels zijn het best veel incidenten, in relatief korte tijd.Sunshine585 schreef: ↑24-01-2019 20:47Over het geheel genomen is het fijn, maar hij komt soms dus zo vreemd (en tegenstrijdig) uit de hoek en dat zijn incidenten,
Je kunt er al een lijst van maken.
donderdag 24 januari 2019 om 21:20
donderdag 24 januari 2019 om 21:24
Op het moment zelf benoem ik het ook, bijv. dat ik het jammer vind dat hij mijn 'kom naast me zitten' gebaar zo negatief uitlegde en zo reageerde. Ik vroeg ook 'je wilde toch niet serieus je middelvinger opsteken,?' Toen zwakte hij het ook weer af. Dus ik reageer echt wel.
In het begin werd ik onzeker en had de neiging me aan te passen, bijv. over die 'moeilijke woorden', maar heb besloten dat ik ben wie ik ben en dat dit iets is wat bij mij hoort. Dus heb ik uitgelegd dat het absoluut niet bedoeld was om hem naar beneden te halen, maar dat we op het werk ook zo praten en dat ik daar niet bij nadenk. Dat het me ook niet de bedoeling leek dat ik ineens andere woorden ga gebruiken omdat dat van hem moet. Daar was hij het ook mee eens en nu zoekt hij de woorden die hij niet begrijpt op en probeert ze te houden of vraagt nog eens extra wat het betekent.
Met aankaarten bedoel ik dat ik merk dat hij soms zo uit de hoek kan komen, maar ik ga daar niet out of the blue over beginnen. Ik wil er nu ook niet al te gefocust op zijn, maar wel een keer aangeven op zo'n moment dat het me opvalt dat hij zo ineens heel anders uit de hoek kan komen en waar dat vandaan komt.
In het begin werd ik onzeker en had de neiging me aan te passen, bijv. over die 'moeilijke woorden', maar heb besloten dat ik ben wie ik ben en dat dit iets is wat bij mij hoort. Dus heb ik uitgelegd dat het absoluut niet bedoeld was om hem naar beneden te halen, maar dat we op het werk ook zo praten en dat ik daar niet bij nadenk. Dat het me ook niet de bedoeling leek dat ik ineens andere woorden ga gebruiken omdat dat van hem moet. Daar was hij het ook mee eens en nu zoekt hij de woorden die hij niet begrijpt op en probeert ze te houden of vraagt nog eens extra wat het betekent.
Met aankaarten bedoel ik dat ik merk dat hij soms zo uit de hoek kan komen, maar ik ga daar niet out of the blue over beginnen. Ik wil er nu ook niet al te gefocust op zijn, maar wel een keer aangeven op zo'n moment dat het me opvalt dat hij zo ineens heel anders uit de hoek kan komen en waar dat vandaan komt.
donderdag 24 januari 2019 om 21:27
Zo ervaar ik het niet en dat in de watten gelegd worden daar moet ik dus erg aan wennen, het voelt soms ongemakkelijk, maar het zijn ook hele normale dingen. Zoals voeten masseren of mij even lekker met een boek op de bank laten, terwijl hij met het eten bezig is. Dingen in mijn huis repareren. Het gaat niet om cadeaus of overdreven dingen.viva-amber schreef: ↑24-01-2019 21:20Waarom heb je het nodig om opgehemeld te worden? Waarom vind je dat zo aantrekkelijk?
Her klinkt alsof hij het leuk vindt dat hij je kan maken en breken. Alsof hij speelt met die macht.
En omgekeerd doe ik ook dingen voor hem natuurlijk.
donderdag 24 januari 2019 om 21:35
Je hebt toch best aardig wat dingen opgenoemd in dit topic, terwijl jullie pas een half jaar een relatie hebben.Sunshine585 schreef: ↑24-01-2019 20:47Over het geheel genomen is het fijn, maar hij komt soms dus zo vreemd (en tegenstrijdig) uit de hoek en dat zijn incidenten, het is niet iets wat dagelijks voorkomt, maar op dit moment blijft het wel een beetje in mijn hoofd hangen. Ik denk dat ik dat toch eens ga aankaarten. Hij heeft wel eens aangegeven dat hij soms dingen eruit flapt zonder er bij na te denken. Iemand in zijn naaste omgeving heeft gezegd dat ik niet over me heen moet laten lopen door hem, dat hij dat wel in zich heeft, maar ook een hart van goud heeft. Zo komt het ook wel over en als het niet meer is dan dat dan kan ik daar ook rustig over zijn. Het is voor mij nog even uitvinden wat het nou precies is.
Weet je zeker dat dit is wat je zoekt?
donderdag 24 januari 2019 om 21:37
Helemaal eens. Ik ben na het lezen van dit topic verschrikkelijk blij met mijn recht-door-zee man. Ik zou echt helemaal niets kunnen met dat vage gedoe, raden naar wat de ander wil, niet rechtstreeks durven zijn en gemengde signalen uitzenden.OopjenCoppit schreef: ↑24-01-2019 19:03Ik herhaal mezelf nog maar even Sunshine:
Overigens komt hij helemaal niet zo makkelijk en flexibel over.
Het lijkt er meer op dat hij z'n best doet om zo te zijn dan dat hij het daadwerkelijk ìs.
Het zal me niet verbazen als jouw onderbuik dat heel goed oppikt.
Als je hier niet héél duidelijk en concreet over in gesprek gaat, ben ik bang dat deze dynamiek alleen maar schever groeit.
Ik zou er niet tegen kunnen.
donderdag 24 januari 2019 om 21:41
Op mij (buitenstaander die hem niet kent, maar op jouw woorden afgaat) komt deze man onzeker over. Onzekerheid die hij overcompenseert met haantjesgedrag, gebluf, recalcitrante trekjes , maar ook gevlei en wegwuiverij.Sunshine585 schreef: ↑24-01-2019 21:24Ik wil er nu ook niet al te gefocust op zijn, maar wel een keer aangeven op zo'n moment dat het me opvalt dat hij zo ineens heel anders uit de hoek kan komen en waar dat vandaan komt.
Toch valt hij af en toe door de mand en dan komt de frustratie, het venijn en de kilte even aan de oppervlakte of hij weet het slim af te schuiven door het op jou te projecteren.
Hoe dan ook, hij lijkt me niet de makkelijke, flexibele en respectvolle man die hij zelf zo graag beweert te zijn.
Ik heb de indruk dat je een relatie hebt met een man die zich niet laat kennen omdat hij waarschijnlijk zelf moeite heeft met wie hij werkelijk is. Daarom wordt er aangepast, op tenen gelopen, vaag gecommuniceerd en komen zijn woorden en daden regelmatig niet overeen.
Ik vind het best veel gedoe in een 'jonge' relatie eigenlijk en het komt gekunsteld en krampachtig op me over.
Alsof jullie allebei in een rol zitten die je eigenlijk niet past.
donderdag 24 januari 2019 om 22:00
Dankjewel OopjenCoppit, het aparte is dat jij hierboven omschrijft hoe zijn vader was, dit heb ik zowel van hem als van andere familieleden gehoord, zij omschrijven hem als een narcist (geen officiële diagnoseOopjenCoppit schreef: ↑24-01-2019 21:41Op mij (buitenstaander die hem niet kent, maar op jouw woorden afgaat) komt deze man onzeker over. Onzekerheid die hij overcompenseert met haantjesgedrag, gebluf, recalcitrante trekjes , maar ook gevlei en wegwuiverij.
Toch valt hij af en toe door de mand en dan komt de frustratie, het venijn en de kilte even aan de oppervlakte of hij weet het slim af te schuiven door het op jou te projecteren.
Hoe dan ook, hij lijkt me niet de makkelijke, flexibele en respectvolle man die hij zelf zo graag beweert te zijn.
Ik heb de indruk dat je een relatie hebt met een man die zich niet laat kennen omdat hij waarschijnlijk zelf moeite heeft met wie hij werkelijk is. Daarom wordt er aangepast, op tenen gelopen, vaag gecommuniceerd en komen zijn woorden en daden regelmatig niet overeen.
Ik vind het best veel gedoe in een 'jonge' relatie eigenlijk en het komt gekunsteld en krampachtig op me over.
Alsof jullie allebei in een rol zitten die je eigenlijk niet past.
). Mijn vriend is heel bang dat hij op zijn vader lijkt. Wat ik uit de verhalen heb gehoord is dit niet zo, maar wellicht wel in een mildere vorm. Het aparte is dat hij zich wel steeds laat bijsturen. In het begin lette hij heel erg op wat ik deed, bijv. merkte hij op dat ik met mijn ogen knipperde (bij wijze van) en zei steeds, 'goh, je knippert steeds met je ogen, waarom doe je dat'. Ik werd daar nerveus van en heb gezegd dat hij niet zo op me moest letten en dat niet steeds moet zeggen. En dan doet hij het ook niet meer.
Maar het lijkt alsof het steeds weer iets anders is. Ik heb ook wel eens gekscherend gezegd, goh, ik ben wel benieuwd naar de echte *naam van vriend* en hij keek me doordringend aan alsof hij wilde zeggen 'je hebt me door'.
Tja, ik heb nog niet direct dat ik denk 'ik maak het uit', maar zit ook niet te wachten op (weer) een project. Heb ook niet de illusie dat ik hem kan 'redden' of dat hij door mij helemaal kan veranderen.
Hij heeft wel een lange relatie gehad en gaat leuk met zijn kinderen om en zij met hem, ze komen regelmatig langs (bijna wekelijks), dus zo'n nare man kan het toch ook niet zijn.
donderdag 24 januari 2019 om 22:22
Het is dus, hoe dan ook, een man met issues. En dat hoeft natuurlijk geen 'nare' man te zijn. Dat hoeft ook niet direct een dealbreaker te zijn, maar het is wel de vraag of jij kan en wil leven met zijn gebruiksaanwijzing.
Ik vind het veelzeggend dat jij dus kennelijk ook niet weet wie de 'echte' vriend is. Met wie heb heb jij dan, voor jouw gevoel, een relatie?
De vraag is: wil je dit? Doet het je goed? Krijg je energie van of kost het je energie?
Heb je het gevoel dat je je ontspannen zelf kan blijven of ben je toch min of meer steeds op je hoede, weeg je je woorden en ben je alsmaar alert?
Heb je een gerust, vertrouwd gevoel bij hem of ben je voorbereid op steeds weer konijnen uit de hoed?
Vragen die jij alleen voor jezelf kan beantwoorden Sunshine. Het gaat namelijk niet om hem, maar om jou en jouw welzijn...
Ik vind het veelzeggend dat jij dus kennelijk ook niet weet wie de 'echte' vriend is. Met wie heb heb jij dan, voor jouw gevoel, een relatie?
De vraag is: wil je dit? Doet het je goed? Krijg je energie van of kost het je energie?
Heb je het gevoel dat je je ontspannen zelf kan blijven of ben je toch min of meer steeds op je hoede, weeg je je woorden en ben je alsmaar alert?
Heb je een gerust, vertrouwd gevoel bij hem of ben je voorbereid op steeds weer konijnen uit de hoed?
Vragen die jij alleen voor jezelf kan beantwoorden Sunshine. Het gaat namelijk niet om hem, maar om jou en jouw welzijn...
