Samenwonen... maar een kat

Ok, sinds iedereen maar commentaar zit te leveren dat ik zit te zeiken heb ik proberen het bericht wat aan te passen zodat het hopelijk wat duidelijker en minder zeikerig lijkt.

Het beestje zelf is echt een lieverd! Alleen wat de/een kat met zich mee brengt heb ik wat moeite mee. En mijn vriend is echt schoon! Maakt elke week meerdere keren schoon en het ruikt er lekker fris en hij is zelf een beetje metroseksueel , alleen de haren (die hij trouwens zelf ook vervelend vind maar dus geen idee heeft hoe dat nu goed te vermijden. Hij stofzuigt vaak en heeft van die kleefrollers maar mag dus niet overal baten).

En ik bedoel ook niet dat er zakken met haren rondvliegen, maar genoeg om op te vallen. Sorry hoor, mag ik misschien ook iets vervelends vinden?

Het ging er dus om dat mijn vriend steeds een beetje zit te hinten naar samenwonen. Nog niet echt daadwerkelijk gezegd maar meer dingen van "toen ik nog [met m'n ex] samenwoonde kon ik veel sparen" "als je met z'n tweeën woont is alles wat makkelijker" "ik vind het helemaal niet leuk dat je [na het weekend] weer naar huis gaat". En dan kijkt hij er wat hoopvol bij.

Ik zou echt in een oogwenk bij hem intrekken, maar er is één 'probleem', hij heeft een kat, iets van 7 jaar heeft hij hem al. Nu vind ik dieren in huis dus helemaal niks. Ik heb vroeger dieren gehad als hamsters, vogels en vissen, maar dus niks wat los rondloopt zeg maar.

Ik vind het echt niks dat er haren ronddwarrelen (zelfs handdoekken, heb ik al gevraagd hoe dat kan maar vriend heeft geen idee maar hij droogt ze aan een droogrek dus misschien is dat de reden???), dus als ik gedoucht heb en ik droog me af dan vind ik het niet zo fris als er kattenhaartjes op me kleven. Ook loopt dat dier dus gewoon overal op (bed, aanrecht, eettafel) en dat dier verliest dan ook allemaal haren waardoor ik soms gewoon haren vind in mijn eten of drinken Of heb ook wel eens een paar keer kattenharen bij mn vagina teruggevonden na de sex omdat dat dier dus bij hem in bed had gelegen. Nu is hij wel overstag gegaan dat de deur van de slaapkamer dicht blijft als ik blijf slapen, en hij verschoont sowieso het bed als ik kom.

Ook dat de kat maar steeds over je heen loopt of aan komt wandelen en dan op mijn vriend zijn borst gaat zitten als ik net gezellig met mn vriend samen op de bank lig, vind ik gewoon niet zo fijn.

Ook als ik vraag of hij eens een keer bij mij komt slapen of dat we een weekendje weg zullen gaan, is het gelijk van "ja maar m'n kat, die kan ik niet alleen laten". (en vrienden wil hij niet steeds vragen om dat dier eten te geven).

Hij zit maar te zaniken dat hij (nog) geen baby wil want dan kan hij niet "zomaar ineens een weekendje weg naar [vul land maar in] met vrienden" (wat hij nu dus wel af en toe doet). Prima dat hij dat doet, maar als ik dus vraag om 1! nacht bij mij te slapen, is het hek van de dam want er is wel een kat hebben waar ineens voor gezorgd moet worden!

Maar dat kan dus ineens wel als hij een weekendje naar het buitenland gaat met vrienden . (ik snap dat een kat en baby niet hetzelfde zijn, maar gaat beetje ter vergelijking)

Mijn vriend weet dat ik dus niet van de kat hou (dit vanaf het begin van de relatie al duidelijk gemaakt, dus voor hem is het geen nieuwigheid). En het is echt lief van hem dat hij probeert die kat ook zoveel mogelijk uit mijn buurt te houden/zorgen dat hij niet op me loopt, maar tegelijkertijd snapt hij echt niet waarom ik me er zo over opwind en zegt dat hij er niks aan kan doen dat dat beest haar heeft (hij probeert veel te stofzuigen en doet nu steeds vaker even een doekje over de tafels en aanrecht, maar hij zegt ook dat het weinig uitmaakt en er soms gewoon niet tegen te vegen valt).

Onze relatie gaat echt super, maar over de kat is dan ook de meeste onenigheid over in onze relatie en dat is doodzonde. Ik wil mijn vriend niet kwijt en zou graag samenwonen, maar ik weet wel dat ik écht niet 24/7 met een kat in één huis wil leven. En ik weet van vrienden dat je je toch hechten aan een dier, dus ik snap heus wel dat die kat heus niet zo 1, 2, 3 wordt weggedaan en ik ben nou ookweer niet zo'n hater dat ik hem ooit voor die keuze zou stellen!

Heeft iemand dit al eens een soortgelijke situatie meegemaakt? Want ik ben een beetje in dilemma wat te doen. En aan antwoorden van 'kat accepteren' heb ik dus niks want dat kan ik dus niet doen.