Scheiden, en nu?

24-02-2019 20:31 111 berichten
Alle reacties Link kopieren
De bom is hier gebarsten, na jaren blijven proberen en langs elkaar heen leven is het klaar. Wij gaan uit elkaar.

Maar wat nu? Hoe moeten we dat gaan regelen? Met het huis, maar vooral, met de kinderen. Ik vind het vreselijk dat hun veilige basis nu verandert, en heb geen idee waar ik moet beginnen met alles dat geregeld moet worden.

Man (ex) legt alles bij mij. Ik moet maar een voorstel doen en schrijven en per mail naar hem sturen. Hij wil wel schappelijk zijn. Maar man, ik weet het niet. Wat moet er als eerste gebeuren?

Pff, ik weet het allemaal even niet meer
Alle reacties Link kopieren
Heeft niks met schuldgevoel aanpraten te maken. Scheiden is gewoon echt niet altijd de beste optie. Maar misschien is mijn mening wel gekleurd met een moeder die relatietherapeut is :$ en dan hoor je wel eens dat mensen dan in de relaties daarna vaak weer tegen hetzelfde aan gaan lopen. Al die “moeite” voor niks... maar wel je gezin gebroken.

Maargoed jullie zijn voor de rest allemaal lekker eensgezind dat alles maar meteen in gang gezet kan worden. Past goed bij deze tijd tegenwoordig.

Dat mijn reactie anders is is heus niet om te rellen of wat dan ook. Ik lees gewoon haar openingspost en ik denk dan gewoon wat ik hierboven heb opgeschreven.
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
Alle reacties Link kopieren
Heeft je moeder je ook deze uiterst suggestieve manier van communiceren geleerd? Boeiende relatietherapie moet dat hebben opgeleverd
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Alle reacties Link kopieren
carrie-bradshaw schreef:
24-02-2019 22:14
Heeft niks met schuldgevoel aanpraten te maken. Scheiden is gewoon echt niet altijd de beste optie. Maar misschien is mijn mening wel gekleurd met een moeder die relatietherapeut is :$ en dan hoor je wel eens dat mensen dan in de relaties daarna vaak weer tegen hetzelfde aan gaan lopen. Al die “moeite” voor niks... maar wel je gezin gebroken.

Maargoed jullie zijn voor de rest allemaal lekker eensgezind dat alles maar meteen in gang gezet kan worden. Past goed bij deze tijd tegenwoordig.

Dat mijn reactie anders is is heus niet om te rellen of wat dan ook. Ik lees gewoon haar openingspost en ik denk dan gewoon wat ik hierboven heb opgeschreven.
De afgelopen jaren hebben we meerdere keren op het punt gestaan om uit elkaar te gaan, maar besloten we toch te proberen nader tot elkaar te komen. Nu zijn we op het punt gekomen waarop we al zo vaak gekomen zijn. We gaan hier gewoon echt niet uit komen.
En ik vind het ontzettend verdrietig voor de kinderen. Ik ben zelf een kind van gescheiden ouders en had het voor mijn kinderen anders voor ogen. Maar dit is nu de realiteit.
nijntjepluis1983 schreef:
24-02-2019 22:21
De afgelopen jaren hebben we meerdere keren op het punt gestaan om uit elkaar te gaan, maar besloten we toch te proberen nader tot elkaar te komen. Nu zijn we op het punt gekomen waarop we al zo vaak gekomen zijn. We gaan hier gewoon echt niet uit komen.
En ik vind het ontzettend verdrietig voor de kinderen. Ik ben zelf een kind van gescheiden ouders en had het voor mijn kinderen anders voor ogen. Maar dit is nu de realiteit.
Meid, dit soort dingen kunnen niet 'goed' of leuk. Hoe het ook gaat het doet pijn. Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Hou de kinderen er buiten en gedraag je als volwassenen.
Alle reacties Link kopieren
Louise70 schreef:
24-02-2019 22:38
Hou de kinderen er buiten en gedraag je als volwassenen.
Dat zal niet gaan he de kinderen erbuiten houden? Die groeien straks op in een gebroken gezin.
ik geef mn bek ook maar een douw
Alle reacties Link kopieren
JollyRider schreef:
24-02-2019 20:55
Hou er voor het gemak maar vast rekening mee dat het zelden meevalt en vaak vies tegenvalt. Zijn houding waarbij hij jou alle verantwoordelijkheid geeft is niet direct een goed signaal
Dit. Mijn ex wilde niks doen “want hij wou niet scheiden”. Wilde geen advocaat, geen mediator. Uiteindelijk wel geregeld gekregen, maar tot de dag van vandaag wordt alles wat in het convenant staat en hem niet uitkomt me nagedragen als zijnde míjn beslissing.
Alle reacties Link kopieren
Zorg dat je zelf voor ogen hebt wat jij wil en kan, en welke dingen voor jou het belangrijkste zijn daarin. Waar zit hoeveel onderhandelingsruimte, zeg maar.

Hoe zit het met huisvesting? Ben je op sociale huur aangewezen? Ga je dan morgen meteen inschrijven als je dat nog niet gedaan hebt, niet mee wachten. Vraag na of er urgentiemogelijkheden zijn in jouw regio.

Check bij de belastingdienst wat er aan toeslagen te krijgen is op alleen jouw inkomen, bv kindgebonden budget, dat wordt meegenomen in alimentatieberekening.

Regeling voor de kinderen, dat is het moeilijkste. Spreek dat heel goed en concreet af. Spreek ook alles af, het is makkelijker om losser om te gaan met de afspraken dan om achteraf iets alsnog vast te leggen. Bv verdeling schoolvakanties, verjaardagen (zijn de kinderen bij de jarige ouder die dag, wat doe je met familie aangelegenheden). Ga er vanuit dat je daar nu een basis voor moet leggen, alles wat je nu afspreekt hoef je als je er ineens voor staat niet meer te bedenken hoe je het wil (en geen ruzie over te maken, hopelijk).
Dat klinkt heel rigide, maar mijn ex maakt bv een probleem van àlles wat niet tot achter de komma is vastgelegd.
Nou is zo’n convenant en ouderschapsplan op veel punten ook niet erg afdwingbaar, maar het geeft wel houvast.
Alle reacties Link kopieren
-Red- schreef:
25-02-2019 06:19
Zorg dat je zelf voor ogen hebt wat jij wil en kan, en welke dingen voor jou het belangrijkste zijn daarin. Waar zit hoeveel onderhandelingsruimte, zeg maar.

Hoe zit het met huisvesting? Ben je op sociale huur aangewezen? Ga je dan morgen meteen inschrijven als je dat nog niet gedaan hebt, niet mee wachten. Vraag na of er urgentiemogelijkheden zijn in jouw regio.

Check bij de belastingdienst wat er aan toeslagen te krijgen is op alleen jouw inkomen, bv kindgebonden budget, dat wordt meegenomen in alimentatieberekening.

Regeling voor de kinderen, dat is het moeilijkste. Spreek dat heel goed en concreet af. Spreek ook alles af, het is makkelijker om losser om te gaan met de afspraken dan om achteraf iets alsnog vast te leggen. Bv verdeling schoolvakanties, verjaardagen (zijn de kinderen bij de jarige ouder die dag, wat doe je met familie aangelegenheden). Ga er vanuit dat je daar nu een basis voor moet leggen, alles wat je nu afspreekt hoef je als je er ineens voor staat niet meer te bedenken hoe je het wil (en geen ruzie over te maken, hopelijk).
Dat klinkt heel rigide, maar mijn ex maakt bv een probleem van àlles wat niet tot achter de komma is vastgelegd.
Nou is zo’n convenant en ouderschapsplan op veel punten ook niet erg afdwingbaar, maar het geeft wel houvast.
Bedankt, ik vind het heel moeilijk even om met de praktische zaken om te gaan. Zit vanmorgen ineens ontzettend in de emotie en het verdriet om wat er, vooral voor de kinderen, komen gaat. Maar ik weet dat de praktische zaken niet kunnen wachten.
Alle reacties Link kopieren
nijntjepluis1983 schreef:
24-02-2019 21:24
Het voelt een beetje of ik in shock ben. Heb een knoop in mn maag maar nog geen traan gelaten. Maar ik verwacht dat de emoties nog wel komen en dat het een lang en zwaar traject gaat worden.
Waarschijnlijk wel.
En dan krijg je opmerkingen dat je zomaar uit elkaar gaat.
Vrijwel niemand gaat zomaar uit elkaar.
Het is gewoon kut, zwaar en verdrietig.
En kennelijk iets waar je doorheen moet.
Er komen nog heel veel dingen om te regelen. Een mediator helpt je daarbij, mag ook wel voor dat enorme gedrag, maar nog moet je heel veel zelf doen.
Ik schrijf alles op want mijn hoofd zit vol. Er komt zoveel op je af.
En je kinderen , voor hun komt er ook veel op ze af. Ik heb school maatschappelijk werk voor ze geregeld zodat ze ergens hun verhaal kwijt kunnen.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
Alle reacties Link kopieren
Gatti schreef:
25-02-2019 11:51

Ik schrijf alles op want mijn hoofd zit vol. Er komt zoveel op je af.
Toen mijn ex besloot met een ander verder te gaan (ene op de andere dag, voor mij dan) had ik twee schriften.
1 schrift met alles wat me te binnen schoot en 1 schrift met dingen die ik al gedaan/geregeld had.
Vergeet vooral niet om kopieen te maken van alle belangrijke papieren, pensioenen, loonstroken, eigendomsbewijzen van huis, auto's en andere waardevolle spullen. Zodat je, mocht je die papieren nodig hebben, je niet afhankelijk ben van je ex.
Nu denk je dat het allemaal wel vriendschappelijk kan maar je kan maar beter uitgaan van het ergste dan kan het alleen maar meevallen.
nijntjepluis1983 schreef:
24-02-2019 20:50
Ik werk 32 uur, kan mezelf prima onderhouden, en de kinderen ook. Ik zou het liefst in dit huis blijven maar vrees dat dat niet haalbaar is. Dat zal ik uit moeten zoeken met een financieel adviseur. Maar ik zal rekening moeten houden met alternatieven.

Qua omgangsregeling, liefst zou ik een "ouderwetse" omgangsregeling willen, man zal dit niet in de weg staan. Kinderen zijn 6 en 3, ik denk dat het prettig voor ze is als papa en mama bij elkaar in de buurt wonen. In de ideale wereld kunnen we prima met elkaar door 1 deur en dan buiten de regeling om vader-kind momenten regelen als daar behoefte aan is.

We zullen sowieso de gang naar de rechter moeten maken, maar ik ga morgen op zoek naar een mediator in de buurt. Hopelijk komen we er dan zonder al teveel ellende doorheen...
Waarom wil je dit i.p.v. co ouderschap?
Alle reacties Link kopieren
Kopieren van belangrijke papieren is een goeie inderdaad. Denk ook aan belastingaangifte ed, wat je daarover afspreekt.

Het is ook heel veel. Veel te regelen, veel te doen, en veel te verwerken. Het is een heftige periode. Schriftjes zijn een goed idee, dat kan helpen.

En even de leerkracht van je oudste inseinen als je dat nog niet gedaan hebt.
granny71 schreef:
25-02-2019 12:10
Toen mijn ex besloot met een ander verder te gaan (ene op de andere dag, voor mij dan) had ik twee schriften.
1 schrift met alles wat me te binnen schoot en 1 schrift met dingen die ik al gedaan/geregeld had.
Vergeet vooral niet om kopieen te maken van alle belangrijke papieren, pensioenen, loonstroken, eigendomsbewijzen van huis, auto's en andere waardevolle spullen. Zodat je, mocht je die papieren nodig hebben, je niet afhankelijk ben van je ex.
Nu denk je dat het allemaal wel vriendschappelijk kan maar je kan maar beter uitgaan van het ergste dan kan het alleen maar meevallen.
Dit.. Emoties doen rare dingen met mensen. En na een scheiding zie je vaak een kant van je ex-partner die je nog niet eerder hebt gezien.

Veel sterkte, scheiden is heftig voor alle betrokkenen.
Alle reacties Link kopieren
-Red- schreef:
25-02-2019 13:06
Kopieren van belangrijke papieren is een goeie inderdaad. Denk ook aan belastingaangifte ed, wat je daarover afspreekt.

Het is ook heel veel. Veel te regelen, veel te doen, en veel te verwerken. Het is een heftige periode. Schriftjes zijn een goed idee, dat kan helpen.

En even de leerkracht van je oudste inseinen als je dat nog niet gedaan hebt.
Kijk of er bij jullie KIES (kinderen in echtscheiding situaties) cursussen gegeven worden. Mijn oudste had er niet zoveel aan maar voor de jongste was het heel fijn om te leren dat ze niet de enige was in die situatie. En gewoon te kunnen zeggen wat ze wilde zonder in een loyaliteitsconflict te komen,
Wat veel mensen in de hectiek van een scheiding vergeten is om (mogelijk) aanspraak te maken op het pensioen van de ex partner. Dit moet je binnen 2 jaar na de definitieve uitspraak van de scheiding geregeld hebben.
Alle reacties Link kopieren
damesbril schreef:
25-02-2019 12:22
Waarom wil je dit i.p.v. co ouderschap?
Omdat nu de zorgtaken ook 100% op mij neerkomen. Dat is altijd al zo geweest, dus het zou voor de kinderen heel gek zijn als dat ineens verandert.

Dingen opschrijven, dat is een goed idee, het is een emotionele rollercoaster, misschien kan ik het dan een beetje wegschrijven.

Vanmorgen ingeschreven bij woningbouw en daarna op werk de situatie uitgelegd. Nu op zoek naar een mediator.
nijntjepluis1983 schreef:
25-02-2019 15:35
Omdat nu de zorgtaken ook 100% op mij neerkomen. Dat is altijd al zo geweest, dus het zou voor de kinderen heel gek zijn als dat ineens verandert.

Dingen opschrijven, dat is een goed idee, het is een emotionele rollercoaster, misschien kan ik het dan een beetje wegschrijven.

Vanmorgen ingeschreven bij woningbouw en daarna op werk de situatie uitgelegd. Nu op zoek naar een mediator.
Vetgedrukte is natuurlijk in jouw voordeel en je denkt dat het voor je kinderen heel gek zal zijn. Kinderen van die leeftijd kunnen verandering qua verzorging ook wel aan als papa meer doet dan voorheen, zolang het maar gebeurt. Ik zou dit dus maar even loslaten als argument, want wellicht wil hij wél co-ouderschap. Dat de zorg binnen jullie huwelijk 100% op jou neerkwam, wil niet zeggen dat dat buiten jullie huwelijk ook zal gebeuren. En terecht, het zijn namelijk net zoveel zijn kinderen.
loisnvt schreef:
25-02-2019 18:01
Vetgedrukte is natuurlijk in jouw voordeel en je denkt dat het voor je kinderen heel gek zal zijn. Kinderen van die leeftijd kunnen verandering qua verzorging ook wel aan als papa meer doet dan voorheen, zolang het maar gebeurt. Ik zou dit dus maar even loslaten als argument, want wellicht wil hij wél co-ouderschap. Dat de zorg binnen jullie huwelijk 100% op jou neerkwam, wil niet zeggen dat dat buiten jullie huwelijk ook zal gebeuren. En terecht, het zijn namelijk net zoveel zijn kinderen.
eens
Alle reacties Link kopieren
dit bewijst maar eens dat je goed moet na denken als je aan kinderen begint, sjonge jonge zeg. En nee, een schuldgevoel aanpraten doe ik niet, aan de andere kant kun je dit soort reacties verwachten als je je verhaal op een openbaarforum zet.

Als kind van gescheiden ouders wil ik je het volgende meegeven; Ga niet te ver van je ex wonen, hou kinderen op hun eigen school, ga normaal met elkaar om.
Alle reacties Link kopieren
nijntjepluis1983 schreef:
24-02-2019 20:51
Inschrijven ga ik morgen denk ik doen. We hebben allebei altijd een eigen rekening gehouden, met daarnaast een gezamenlijke voor de gezamenlijke kosten
Ik zal het nooit snappen dat mensen zich niet inschrijven bij een woningbouwvereniging.

Met je 18de Jr schrijf je toch in.
keukenstoel schreef:
25-02-2019 18:22
Ik zal het nooit snappen dat mensen zich niet inschrijven bij een woningbouwvereniging.

Met je 18de Jr schrijf je toch in.


Waar dan? Bij welke woningbouwvereniging? In welke gemeente?
Op mijn 18e ging ik studeren, waar ik 6 jaar later zou wonen was nog totaal onduidelijk. En ook of ik daar dan 20 jaar zou willen blijven of niet.
En later verdiende ik teveel om ooit in aanmerking te komen voor een woning.

Het is echt niet zo logisch als je denkt.

Als TO een behoorlijk inkomen heeft, kan ze waarschijnlijk makkelijker en sneller op de particuliere verhuurmarkt terecht.
Alle reacties Link kopieren
Marana-- schreef:
26-02-2019 08:10
Waar dan? Bij welke woningbouwvereniging? In welke gemeente?
Op mijn 18e ging ik studeren, waar ik 6 jaar later zou wonen was nog totaal onduidelijk. En ook of ik daar dan 20 jaar zou willen blijven of niet.
En later verdiende ik teveel om ooit in aanmerking te komen voor een woning.

Het is echt niet zo logisch als je denkt.

Als TO een behoorlijk inkomen heeft, kan ze waarschijnlijk makkelijker en sneller op de particuliere verhuurmarkt terecht.
Hier zit ik ook al naar te kijken inderdaad. Particuliere huur. Dat is de snellere optie, maar er is weinig te huur in de buurt. Hopelijk komt er snel iets voorbij.
Alle reacties Link kopieren
Waarom heb je je niet allang ingeschreven als het al jaren slecht gaat? Dat snap ik echt niet.
Alle reacties Link kopieren
In mijn stad kan je extra inschrijftduur krijgen bij de woningbouw als je een getekend convenant kan laten zien.
Misschien is er ook zoiets in jouw gemeente.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
Alle reacties Link kopieren
Die man van jou wil helemaal niet scheiden.
Maar heeft blijkbaar ook niet de energie om zich aan te passen naar een situatie die naar beider wens is.
Ook vraag ik mij dus echt af hoe je met twee kinderen in die leeftijd in staat kan zijn om langs elkaar te leven.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven