Relaties
alle pijlers
Scheiden en twijfels
zondag 28 juli 2019 om 04:47
Hallo ,
Ik en mijn vrouw staan op het punt te scheiden , de scheidingsakte is al opgemaakt en de regeling in verband met de verdeling en ons zoontje staan op papier, we moeten enkel nog tekenen .
Na 11 jaar is wat mij betreft onze relatie op, we hebben een zoontje van 1 jaar nu .
Ik heb een enorm lieve vrouw en ze is een fantastische moeder en zeer zorgzaam , al wat je wil , al is ze dikwijls te overbezorgd , maar begrijpelijk . Het probleem is echter dat ik geen echte gevoelens meer voor haar heb , ik voel me intellectueel en fysiek niet meer tot haar aangetrokken en we leven gewoon als vrienden , of als broer en zus , met de uitzondering dat we zeer sporadisch nog wel eens met elkaar vrijen, maar zonder enige passie . Het is niet dat onze relatie slecht is, we maken geen ruzie maar zitten gewoon niet meer op dezelfde golflengte , het enige plezier dat we samen nog hebben is als we bezig zijn met ons zoontje, buiten dat is er niets meer .
De problemen slepen nu al maanden aan en het is stilaan onhoudbaar geworden en ze wilt dat ik uiteindelijk een beslissing neem , scheiden of blijven .
We hebben al eens op het punt gestaan uit elkaar te gaan een 8 tal maanden geleden omdat ik gevoelens kreeg voor iemand anders maar ik had toen beslist om onze relatie nog een kans te geven en het contact met die andere persoon te verbreken , we hebben relatietherapie geprobeerd maar slecht 1 of 2 sessies omdat mijn vrouw het onzin vond, de "therapeute lag haar niet" . Mijn vrouw vindt dat het aan mij ligt omdat ik me niet genoeg inzet om onze relatie te redden, en misschien is dat ook wel zo , ik kan het gewoon niet meer . We zijn samen op reis geweest, etentjes , maar alles voelde saai aan, geen enkele diepgang, ik heb spijt gehad van mijn beslissing toen om toch door te gaan maar we moesten het proberen .
Nu ben ik op het punt beland dat ik niet gelukkig wordt in deze relatie, het laat me compleet onverschillig maar toch zit ik met enorme twijfels , slapeloze nachten om haar te kwetsen , het appartement, gaat ze het financieel wel aankunnen , verdient ze dit wel , maar helaas kan ik mijn gevoelens niet veranderen , ergens zie ik haar nog wel graag, al denk ik dat dit vooral is door het vertrouwde .
Alles is geregeld, ik heb een andere woning gevonden waar ik terecht kan , maar toen ik gisterenavond de beslissing moest nemen kon ik het weer niet , vreselijk .
Iemand in dezelfde situatie ?
Ik en mijn vrouw staan op het punt te scheiden , de scheidingsakte is al opgemaakt en de regeling in verband met de verdeling en ons zoontje staan op papier, we moeten enkel nog tekenen .
Na 11 jaar is wat mij betreft onze relatie op, we hebben een zoontje van 1 jaar nu .
Ik heb een enorm lieve vrouw en ze is een fantastische moeder en zeer zorgzaam , al wat je wil , al is ze dikwijls te overbezorgd , maar begrijpelijk . Het probleem is echter dat ik geen echte gevoelens meer voor haar heb , ik voel me intellectueel en fysiek niet meer tot haar aangetrokken en we leven gewoon als vrienden , of als broer en zus , met de uitzondering dat we zeer sporadisch nog wel eens met elkaar vrijen, maar zonder enige passie . Het is niet dat onze relatie slecht is, we maken geen ruzie maar zitten gewoon niet meer op dezelfde golflengte , het enige plezier dat we samen nog hebben is als we bezig zijn met ons zoontje, buiten dat is er niets meer .
De problemen slepen nu al maanden aan en het is stilaan onhoudbaar geworden en ze wilt dat ik uiteindelijk een beslissing neem , scheiden of blijven .
We hebben al eens op het punt gestaan uit elkaar te gaan een 8 tal maanden geleden omdat ik gevoelens kreeg voor iemand anders maar ik had toen beslist om onze relatie nog een kans te geven en het contact met die andere persoon te verbreken , we hebben relatietherapie geprobeerd maar slecht 1 of 2 sessies omdat mijn vrouw het onzin vond, de "therapeute lag haar niet" . Mijn vrouw vindt dat het aan mij ligt omdat ik me niet genoeg inzet om onze relatie te redden, en misschien is dat ook wel zo , ik kan het gewoon niet meer . We zijn samen op reis geweest, etentjes , maar alles voelde saai aan, geen enkele diepgang, ik heb spijt gehad van mijn beslissing toen om toch door te gaan maar we moesten het proberen .
Nu ben ik op het punt beland dat ik niet gelukkig wordt in deze relatie, het laat me compleet onverschillig maar toch zit ik met enorme twijfels , slapeloze nachten om haar te kwetsen , het appartement, gaat ze het financieel wel aankunnen , verdient ze dit wel , maar helaas kan ik mijn gevoelens niet veranderen , ergens zie ik haar nog wel graag, al denk ik dat dit vooral is door het vertrouwde .
Alles is geregeld, ik heb een andere woning gevonden waar ik terecht kan , maar toen ik gisterenavond de beslissing moest nemen kon ik het weer niet , vreselijk .
Iemand in dezelfde situatie ?
zondag 28 juli 2019 om 09:04
Agh jeetje, wat zielig.Barre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
Ik lees ze amper...maar ook voor de vrouw in dezelfde situatie (als ze het al nodig vindt vreemd te gaan net na de bevalling) heb ik nul begrip.
Hoe dan ook gun je vrouw iemand die haar wel wil zoals ze is.
zondag 28 juli 2019 om 09:06
Blijkbaar zit je schuldgevoel je zover in de weg dat je zoekt naar goedkeuring en begrip.Barre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
Je weet zelf ook wel dat je niet op die ander viel om haar intellectuele vaardigheden.
Jouw beslissing is van jou, sta er dan ook achter.
zondag 28 juli 2019 om 09:08
Je vrouw heeft een baby van een jaar, je hebt gekozen voor een kind met haar en 3 maanden na haar bevalling pap je aan met een andere vrouw.. getuigt van weinig inlevingsvermogen tegenover je vrouw en ook tegenover je baby. Zet die scheiding maar door, want zij verdient absoluut beter. Wees wel een vent en neem de verantwoordelijkheid als het op je kind aankomt.
zondag 28 juli 2019 om 09:28
Ach gossie. Wat wil je horen pik? Dat het voor jou ook allemaal niet makkelijk is, het leven met een baby van een jaar en een vrouw die opeens moeder is geworden, wat haar intellect kennelijk zo heeft verlaagd dat je na negen heerlijke jaren met diepgaande intellectuele gesprekken dat opeens niet meer bij haar kan vinden?Barre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
Lul niet zo en ga voor je gezin zorgen. Neem je verantwoordelijkheid, zorg dat je vrouw ook tijd voor zichzelf heeft en kijk dan over een jaartje of vijf eens hoe de relatie ervoor staat. Als je nu weggaat ben je gewoon een onvolwassen lamlul.
zondag 28 juli 2019 om 09:30
Ja datjulius schreef: ↑28-07-2019 09:28Ach gossie. Wat wil je horen pik? Dat het voor jou ook allemaal niet makkelijk is, het leven met een baby van een jaar en een vrouw die opeens moeder is geworden, wat haar intellect kennelijk zo heeft verlaagd dat je na negen heerlijke jaren met diepgaande intellectuele gesprekken dat opeens niet meer bij haar kan vinden?
Lul niet zo en ga voor je gezin zorgen. Neem je verantwoordelijkheid, zorg dat je vrouw ook tijd voor zichzelf heeft en kijk dan over een jaartje of vijf eens hoe de relatie ervoor staat. Als je nu weggaat ben je gewoon een onvolwassen lamlul.
zondag 28 juli 2019 om 09:35
Dat denk ik niet hoor, link naar die situaties?Barre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
zondag 28 juli 2019 om 09:42
zondag 28 juli 2019 om 09:44
onzin, doe niet zo kinderachtigBarre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
zondag 28 juli 2019 om 09:49
Ga je co-ouderschap doen dan zadel je je kind op met een hechtingsprobleem en ben je dus een enorme klootzak.
Ga je voor een weekendregeling dan zorg je er voor dat je ex bijna geen me time meer heeft om zich op te laden voor de intensieve verzorging die een baby nodig heeft.
Want tja je kan een baby niet alleen laten en jij bent er niet meer om het even over te nemen.
Dus dan ben je ook een enorme klootzak die zijn vrouw overal alleen voor laat opdraaien.
Wordt volwassen en neem je verantwoordelijkheid. Je hebt zelf gekozen voor die vrouw en dat kind.
Je ziet het steeds vaker mannen die altijd puber blijven en de verantwoordelijkheid van een gezin niet aankunnen.
Bah wat een slapjanussen zijn sommige mannen toch.
Ga je voor een weekendregeling dan zorg je er voor dat je ex bijna geen me time meer heeft om zich op te laden voor de intensieve verzorging die een baby nodig heeft.
Want tja je kan een baby niet alleen laten en jij bent er niet meer om het even over te nemen.
Dus dan ben je ook een enorme klootzak die zijn vrouw overal alleen voor laat opdraaien.
Wordt volwassen en neem je verantwoordelijkheid. Je hebt zelf gekozen voor die vrouw en dat kind.
Je ziet het steeds vaker mannen die altijd puber blijven en de verantwoordelijkheid van een gezin niet aankunnen.
Bah wat een slapjanussen zijn sommige mannen toch.
zondag 28 juli 2019 om 09:51
Dit bewijs je toch zelf met je gedrag.. Kindje 3 maanden oud en jij stopt die lul in een ander. Ik snap ook echt niet waarom jullie het een goed idee vonden om toch maar een kindje te nemen als de relatie toen al niet goed zat. Egoïstisch noem ik dat!Barre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
zondag 28 juli 2019 om 09:51
Hier kan ik me nog het meest in vinden! Word volwassen man. Wat denk je nou? Jij maakt een kind bij haar. Haar lijf verandert, de hormonen gieren door haar lijf, ze komt structureel slaap tekort, heeft er een complexe, nieuwe zorgtaak bij enz. Voor jou verandert er ook een hoop maar je praat niet met haar, nee je steekt je leuter in een ander!!! Hoe makkelijk om dan te zeggen: “de koek is op”.julius schreef: ↑28-07-2019 09:28Ach gossie. Wat wil je horen pik? Dat het voor jou ook allemaal niet makkelijk is, het leven met een baby van een jaar en een vrouw die opeens moeder is geworden, wat haar intellect kennelijk zo heeft verlaagd dat je na negen heerlijke jaren met diepgaande intellectuele gesprekken dat opeens niet meer bij haar kan vinden?
Lul niet zo en ga voor je gezin zorgen. Neem je verantwoordelijkheid, zorg dat je vrouw ook tijd voor zichzelf heeft en kijk dan over een jaartje of vijf eens hoe de relatie ervoor staat. Als je nu weggaat ben je gewoon een onvolwassen lamlul.
Tssss....bedenk wat je je kind aandoet en wat je opgeeft! Ik kan hier weinig respect voor opbrengen en zo te lezen velen met mij!
zondag 28 juli 2019 om 09:52
Tuurlijk, je pikt daar waarschijnlijk de enige reactie uit tussen de tientallen die je past. Er wordt hier over het geheel genomen heel afwijzend gereageerd op dit soort dingen. En willen vreemdgaan zo kort na de geboorte is gewoonweg te naar voor woorden.Barre schreef: ↑28-07-2019 08:51Wat me wel opvalt aan dit onderwerp is dat ik meerdere zeer gelijkaardige situaties van vrouwen heb gelezen , met kinderen van 1 jaar , al dan niet met een ander , en dat er dan plots veel meer begrip is , dan is het van sterkte met je beslissing, die dingen gebeuren etc . , maar een man kan blijkbaar niet worstelen met gevoelens en enkel met zijn "pik denken" .
zondag 28 juli 2019 om 09:52
Echt hé walgelijk!sugarmiss schreef: ↑28-07-2019 09:49Ga je co-ouderschap doen dan zadel je je kind op met een hechtingsprobleem en ben je dus een enorme klootzak.
Ga je voor een weekendregeling dan zorg je er voor dat je ex bijna geen me time meer heeft om zich op te laden voor de intensieve verzorging die een baby nodig heeft.
Want tja je kan een baby niet alleen laten en jij bent er niet meer om het even over te nemen.
Dus dan ben je ook een enorme klootzak die zijn vrouw overal alleen voor laat opdraaien.
Wordt volwassen en neem je verantwoordelijkheid. Je hebt zelf gekozen voor die vrouw en dat kind.
Je ziet het steeds vaker mannen die altijd puber blijven en de verantwoordelijkheid van een gezin niet aankunnen.
Bah wat een slapjanussen zijn sommige mannen toch.
zondag 28 juli 2019 om 10:05
Ik zit aan de andere kant. Niet de vrouw van het verhaal maar mijn man heeft me ook verlaten terwijl we net een baby hebben. Onze baby is 10 maanden ( en de andere kinderen niet veel ouder)
Hij vind dat ik teveel met de kinderen bezig ben, te moe ben en geen leuke vrouw meer en zijn nieuwe liefde is alles wat ik vroeger was en daar gaat hij mee verder.
Jullie reacties sterken me wel, het is echt een onvolwassen man en ik hoop hier echt sterker uit te komen
Hij vind dat ik teveel met de kinderen bezig ben, te moe ben en geen leuke vrouw meer en zijn nieuwe liefde is alles wat ik vroeger was en daar gaat hij mee verder.
Jullie reacties sterken me wel, het is echt een onvolwassen man en ik hoop hier echt sterker uit te komen
zondag 28 juli 2019 om 10:05
Natuurlijk gunnen we die vrouw een leukere man.
Maar ook met een nieuwe man wordt je nooit meer een volledig gezin. Dat gemis zal altijd blijven.
In het beste geval krijgt de vrouw een nieuw samengesteld gezin.
Ik vraag mij af of pas in de steek gelaten vrouwen met een baby het ook wel zo kunnen zien. Ik gun mijzelf een betere man die echt voor mij gaat.
Het is waarschijnlijker dat ze zich gewoon heel kut voelen en zwaar oververmoeid van het alles alleen moeten doen.
Dat ze liever hadden gehad dat hun man was gebleven en zijn best was gaan doen dat dat de weg vrij is voor een leukere, volwassenere man.
zondag 28 juli 2019 om 10:07
Is dit écht hoe jij denkt? Aan jezelf voor jouw kinderen? Wat verdrietig voor de kids en wat afschuwelijk egoistisch!Wateengedoezeg schreef: ↑28-07-2019 07:28Even een ander geluid. De meeste reacties tot nu toe vind ik nogal veroordelend.
Luister eerst eens naar je eigen hart. Niet aan je vrouw, niet aan je zoon. Alleen naar jezelf. Bedenk hoe je leven is met hen en hoe is is zonder hen (en je je zoon alleen parttime ziet). Denk na over de praktische zaken (verzorging in combinatie met werk, waar jij gaat wonen, wat je doet als je een nieuwe relatie krijgt, maar ook hoe het voor jou voelt als zij een nieuwe relatie krijgt). Hoe voel je je daarbij? Laat het echt goed bezinken. En kies. Hak de knoop door. Ongeacht wat je kiest, het is voor jou de beste keus. En daarmee kies je automatisch voor het beste voor je zoon.
Hij is nog jong, en zal geen herinnering hebben van zijn ouders samen. Als jullie normaal met elkaar omgaan, is het voor hem normaal om in 2 huizen te wonen. Blijf in ieder geval niet voor hem samen.
Als je ervoor kiest om wel samen te blijven, kies dan ook samen voor een manier om aan de problemen te werken en er echt allebei voor te gaan. Laat haar ook uitspreken dat ze ervoor gaat, en doe het zelf ook. Het kan best dat je vrouw niet goed klikte met de therapeut. Therapie is persoonlijk, dus een klik met de behandelaar is heel belangrijk. Zoek dan een andere therapeut. En maak afspraken. En afspraakjes. Neem de tijd om elkaar weer te leren kennen. Ouders worden is best heftig. Zoek opnieuw de verbinding.
Hou rekening met een lang traject, dit doe je niet in een paar maanden. Ongeacht waar je voor kiest.
Succes!
zondag 28 juli 2019 om 10:08
Sterkte !Bretnay schreef: ↑28-07-2019 10:05Ik zit aan de andere kant. Niet de vrouw van het verhaal maar mijn man heeft me ook verlaten terwijl we net een baby hebben. Onze baby is 10 maanden ( en de andere kinderen niet veel ouder)
Hij vind dat ik teveel met de kinderen bezig ben, te moe ben en geen leuke vrouw meer en zijn nieuwe liefde is alles wat ik vroeger was en daar gaat hij mee verder.
Jullie reacties sterken me wel, het is echt een onvolwassen man en ik hoop hier echt sterker uit te komen
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 28 juli 2019 om 10:11
Heel veel sterkte!Bretnay schreef: ↑28-07-2019 10:05Ik zit aan de andere kant. Niet de vrouw van het verhaal maar mijn man heeft me ook verlaten terwijl we net een baby hebben. Onze baby is 10 maanden ( en de andere kinderen niet veel ouder)
Hij vind dat ik teveel met de kinderen bezig ben, te moe ben en geen leuke vrouw meer en zijn nieuwe liefde is alles wat ik vroeger was en daar gaat hij mee verder.
Jullie reacties sterken me wel, het is echt een onvolwassen man en ik hoop hier echt sterker uit te komen
Blijf maar lekker ‘teveel met de kinderen bezig’. Dat is je rol op dit moment, zij hebben je nodig en jij gaat voor hen. Super toch?
Ik gun je werkelijk alle geluk van de wereld
zondag 28 juli 2019 om 10:12
Bretnay schreef: ↑28-07-2019 10:05Ik zit aan de andere kant. Niet de vrouw van het verhaal maar mijn man heeft me ook verlaten terwijl we net een baby hebben. Onze baby is 10 maanden ( en de andere kinderen niet veel ouder)
Hij vind dat ik teveel met de kinderen bezig ben, te moe ben en geen leuke vrouw meer en zijn nieuwe liefde is alles wat ik vroeger was en daar gaat hij mee verder.
Jullie reacties sterken me wel, het is echt een onvolwassen man en ik hoop hier echt sterker uit te komen
zondag 28 juli 2019 om 10:14
Tot die nieuwe liefde ook kinderen krijgt en man alle zorgen aan haar overlaat dan is ze ineens ook niet meer zo leuk.Bretnay schreef: ↑28-07-2019 10:05Ik zit aan de andere kant. Niet de vrouw van het verhaal maar mijn man heeft me ook verlaten terwijl we net een baby hebben. Onze baby is 10 maanden ( en de andere kinderen niet veel ouder)
Hij vind dat ik teveel met de kinderen bezig ben, te moe ben en geen leuke vrouw meer en zijn nieuwe liefde is alles wat ik vroeger was en daar gaat hij mee verder.
Jullie reacties sterken me wel, het is echt een onvolwassen man en ik hoop hier echt sterker uit te komen
Wat ongelofelijk kinderachtig om zo te denken.
zondag 28 juli 2019 om 10:17
Ik lees hier een aantal dingen die ik niet teruglees in de OP. Hij zou zijn lul in een ander gestopt hebben, ahum, hij zegt dat hij gevoelens had voor een ander, kan toch ook een verliefdheid geweest zijn waar hij niks mee gedaan heeft.
Ook wordt de vraag gesteld hoe hij nog een kind heeft kunnen krijgen terwijl ze amper sex hebben. Dat ze amper sex hebben is nu het geval, je weet niet hoe het zo'n twee jaar geleden was.
Maar goed, TO, het lijkt me best lastig, je wilt scheiden, en tegelijkertijd kun/wil je de knoop niet doorhakken. Misschien moet je het nog even de tijd geven.
Ook wordt de vraag gesteld hoe hij nog een kind heeft kunnen krijgen terwijl ze amper sex hebben. Dat ze amper sex hebben is nu het geval, je weet niet hoe het zo'n twee jaar geleden was.
Maar goed, TO, het lijkt me best lastig, je wilt scheiden, en tegelijkertijd kun/wil je de knoop niet doorhakken. Misschien moet je het nog even de tijd geven.
