Relaties
alle pijlers
schoonmoeder from hell
maandag 4 oktober 2010 om 00:07
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
lieve allemaal asjeblieft geef mij tips!!!
ik zal even van voor af aan beginnen
ik ben net bevallen van een dochtertje en zielsgelukkig met mijn vriend ,,, alleen heb ik een groot probleem met mijn schoonmoeder en dat word alleen maar erger want ze heeft mijn hele bevalling verziekt en echt zwaar vergalt gewoon!
ik had van tevoren gezegd dat ik eventueel mijn zus er misschien bij zou willen hebben , enfin, mijn vriend en ik waren het eens dat wij het samen gingen doen , niet dus, want ik zag dat hij teleurgesteld was dus ik zei als je het fijn vind bel je moeder maar dan , achteraf de grootste fout die ik ooit heb gemaakt, want ze kwam binnen en drong zichzelf gewoon op de voorgrond en mijn zus stond daar maar lullig , ik heb een aantal keer gevraagd of ze wou gaan maar het kreng kwam gewoon steeds onaangekondigd terug en op het laatst toen ik persweeen kreeg heb ik haar weer weggestuurd , mijn dochter was een seconde geboren en mevrouw bitch kwam binnengestormd en begon meteen foto`s te maken en naar mij keek ze geen moment om...
achteraf had ze ook nog tegen mijn vriend lopen zeiken dat ze zich lullig voelde door de manier waarop ik haar had weggestuurd ,, hallo ik lag verdorie te bevallen!!!!!!!!!!! en zij had zichzelf uitgenodigd!!!!!!!!!!! zij kwam de hele tijd gewoon terug!!!!!!!!
mijn bevalling was al traumatisch en ik vond het een nachtmerry ik loop er hele dagen om te janken en voel me schuldig tegenover mijn zus!!!
het ergst is dat mijn vriend het gewoon accepteert maar ik kan het niet meer mijn moment is verziekt ... wat moet ik nou doen?????????????????????
mijn vriend is niet eerlijk en duidelijk en standvastig tegen haar en dat gaat nu ten koste van mij en nu ook van mijn dochter straks waarschijnlijk..
mijn schoonmoeder heeft achter onze rug om haar nummer aan mijn kraamvrouw gegeven , dat is toch niet normaal???????????
die vrouw (en dat zijn ook mijn vriend zijn woorden)
maakt geen fouten en ze kan je je heeeeel klein laten voelen ..
ik ga het er morgen nog eens met mijn kraamvrouw over hebben want met haar kan ik goed praten en ze weet voor de rest ook niets van dit af ...
ik hoop dat jullie tips hebben ,,, ik ben al blij met een gewone reactie ,, voel me zo ellendig ,, het voelt niet als mijn taak om het haar te zeggen omdat het mijn moeder niet is .....
lieve allemaal asjeblieft geef mij tips!!!
ik zal even van voor af aan beginnen
ik ben net bevallen van een dochtertje en zielsgelukkig met mijn vriend ,,, alleen heb ik een groot probleem met mijn schoonmoeder en dat word alleen maar erger want ze heeft mijn hele bevalling verziekt en echt zwaar vergalt gewoon!
ik had van tevoren gezegd dat ik eventueel mijn zus er misschien bij zou willen hebben , enfin, mijn vriend en ik waren het eens dat wij het samen gingen doen , niet dus, want ik zag dat hij teleurgesteld was dus ik zei als je het fijn vind bel je moeder maar dan , achteraf de grootste fout die ik ooit heb gemaakt, want ze kwam binnen en drong zichzelf gewoon op de voorgrond en mijn zus stond daar maar lullig , ik heb een aantal keer gevraagd of ze wou gaan maar het kreng kwam gewoon steeds onaangekondigd terug en op het laatst toen ik persweeen kreeg heb ik haar weer weggestuurd , mijn dochter was een seconde geboren en mevrouw bitch kwam binnengestormd en begon meteen foto`s te maken en naar mij keek ze geen moment om...
achteraf had ze ook nog tegen mijn vriend lopen zeiken dat ze zich lullig voelde door de manier waarop ik haar had weggestuurd ,, hallo ik lag verdorie te bevallen!!!!!!!!!!! en zij had zichzelf uitgenodigd!!!!!!!!!!! zij kwam de hele tijd gewoon terug!!!!!!!!
mijn bevalling was al traumatisch en ik vond het een nachtmerry ik loop er hele dagen om te janken en voel me schuldig tegenover mijn zus!!!
het ergst is dat mijn vriend het gewoon accepteert maar ik kan het niet meer mijn moment is verziekt ... wat moet ik nou doen?????????????????????
mijn vriend is niet eerlijk en duidelijk en standvastig tegen haar en dat gaat nu ten koste van mij en nu ook van mijn dochter straks waarschijnlijk..
mijn schoonmoeder heeft achter onze rug om haar nummer aan mijn kraamvrouw gegeven , dat is toch niet normaal???????????
die vrouw (en dat zijn ook mijn vriend zijn woorden)
maakt geen fouten en ze kan je je heeeeel klein laten voelen ..
ik ga het er morgen nog eens met mijn kraamvrouw over hebben want met haar kan ik goed praten en ze weet voor de rest ook niets van dit af ...
ik hoop dat jullie tips hebben ,,, ik ben al blij met een gewone reactie ,, voel me zo ellendig ,, het voelt niet als mijn taak om het haar te zeggen omdat het mijn moeder niet is .....
maandag 4 oktober 2010 om 00:19
Je hebt je schoonmoeder wél uitgenodigd. Op aandringen van je vriend, maar jij hebt toegestemd. Geen wonder dat je schoonmoeder dan niet snapt of ze nu wel of niet welkom is. Dan is ze verrukt van haar kleinkind en gaat ze foto's maken, en krijg jij niet genoeg aandacht. Terwijl je eerst niet goed werd van de aandacht en je vond dat ze teveel aanwezig was?
Dat je vriend niet standvastig is, wist jij natuurlijk allang, maar dat ben jij ook niet met je wispelturige gedrag, van wel uitnodigen en dan weer wegsturen.
Ik zou niet weten waarom je kraamvrouw het telnr van je schoonmoeder nodig heeft, maar het lijkt me een positief gebaar, zo van 'als ik iets kan doen, bel je maar'.
Het kan zijn dat jij je schoonmoeder gewoon niet leuk vindt, maar ik kan niks verkeerds in het gedrag van je schoonmoeder teruglezen in je verhaal.
Ik zou er even helemaal niks van zeggen en lekker de boel de boel laten, ontzwangeren, want al die hormonen die nu door je lichaam gieren, maken het er ook niet makkelijker op.
Misschien was de bevalling niet zoals je m in gedachten had, maar je hebt nu wel mooi een prachtige dochter, toch?
Dat je vriend niet standvastig is, wist jij natuurlijk allang, maar dat ben jij ook niet met je wispelturige gedrag, van wel uitnodigen en dan weer wegsturen.
Ik zou niet weten waarom je kraamvrouw het telnr van je schoonmoeder nodig heeft, maar het lijkt me een positief gebaar, zo van 'als ik iets kan doen, bel je maar'.
Het kan zijn dat jij je schoonmoeder gewoon niet leuk vindt, maar ik kan niks verkeerds in het gedrag van je schoonmoeder teruglezen in je verhaal.
Ik zou er even helemaal niks van zeggen en lekker de boel de boel laten, ontzwangeren, want al die hormonen die nu door je lichaam gieren, maken het er ook niet makkelijker op.
Misschien was de bevalling niet zoals je m in gedachten had, maar je hebt nu wel mooi een prachtige dochter, toch?
Occam's razor
maandag 4 oktober 2010 om 00:19
Wat erg voor je! En dan zeker rondom je bevalling, dat is toch al zo'n aangrijpende ervaring.
Ik zou in ieder geval je schoonmoeder (eventueel samen met je vriend, of iemand die zich goed kan verwoorden) écht heel streng en duidelijk hierop aanspreken. Dus echt dat ze beseft hoe ze bezig is.
Verder is dit gewoon heel lastig, want je wil niet je schoonmoeder (en de oma van je kind) tegen je krijgen natuurlijk.
Ik zou in ieder geval je schoonmoeder (eventueel samen met je vriend, of iemand die zich goed kan verwoorden) écht heel streng en duidelijk hierop aanspreken. Dus echt dat ze beseft hoe ze bezig is.
Verder is dit gewoon heel lastig, want je wil niet je schoonmoeder (en de oma van je kind) tegen je krijgen natuurlijk.
maandag 4 oktober 2010 om 00:21
quote:Ste_ schreef op 04 oktober 2010 @ 00:19:
Wat erg voor je! En dan zeker rondom je bevalling, dat is toch al zo'n aangrijpende ervaring.
Ik zou in ieder geval je schoonmoeder (eventueel samen met je vriend, of iemand die zich goed kan verwoorden) écht heel streng en duidelijk hierop aanspreken. Dus echt dat ze beseft hoe ze bezig is.
Verder is dit gewoon heel lastig, want je wil niet je schoonmoeder (en de oma van je kind) tegen je krijgen natuurlijk.
Waarop aanspreken?? Dat ze op de uitnodiging erbij te zijn is ingegaan?? Dat ze blij was en foto's nam?
Wat erg voor je! En dan zeker rondom je bevalling, dat is toch al zo'n aangrijpende ervaring.
Ik zou in ieder geval je schoonmoeder (eventueel samen met je vriend, of iemand die zich goed kan verwoorden) écht heel streng en duidelijk hierop aanspreken. Dus echt dat ze beseft hoe ze bezig is.
Verder is dit gewoon heel lastig, want je wil niet je schoonmoeder (en de oma van je kind) tegen je krijgen natuurlijk.
Waarop aanspreken?? Dat ze op de uitnodiging erbij te zijn is ingegaan?? Dat ze blij was en foto's nam?
maandag 4 oktober 2010 om 00:22
quote:Debora schreef op 04 oktober 2010 @ 00:19:
Dat je vriend niet standvastig is, wist jij natuurlijk allang, maar dat ben jij ook niet met je wispelturige gedrag, van wel uitnodigen en dan weer wegsturen.
Het kan zijn dat jij je schoonmoeder gewoon niet leuk vindt, maar ik kan niks verkeerds in het gedrag van je schoonmoeder teruglezen in je verhaal.
Pardon? Dan zou ik het nog maar eens lezen.
Bovendien, als de TO er al niet zo happig op was dat schoonmoeder bij de bevalling was, en als ze zich vervolgens ook opdrong, dan vind ik het haar goed recht om haar weg te sturen hoor. Het is haar bevalling hoor!
Dat je vriend niet standvastig is, wist jij natuurlijk allang, maar dat ben jij ook niet met je wispelturige gedrag, van wel uitnodigen en dan weer wegsturen.
Het kan zijn dat jij je schoonmoeder gewoon niet leuk vindt, maar ik kan niks verkeerds in het gedrag van je schoonmoeder teruglezen in je verhaal.
Pardon? Dan zou ik het nog maar eens lezen.
Bovendien, als de TO er al niet zo happig op was dat schoonmoeder bij de bevalling was, en als ze zich vervolgens ook opdrong, dan vind ik het haar goed recht om haar weg te sturen hoor. Het is haar bevalling hoor!
maandag 4 oktober 2010 om 00:23
quote:feeks schreef op 04 oktober 2010 @ 00:21:
[...]
Waarop aanspreken?? Dat ze op de uitnodiging erbij te zijn is ingegaan?? Dat ze blij was en foto's nam?
Dat ze zich gedraagd op een manier waaraan de TO zich stoort.
Maar ik zie alweer dat het een over-kritische afzeikparade wordt, terwijl de TO vraagt om een beetje steun. Nee aardig zijn jullie.
[...]
Waarop aanspreken?? Dat ze op de uitnodiging erbij te zijn is ingegaan?? Dat ze blij was en foto's nam?
Dat ze zich gedraagd op een manier waaraan de TO zich stoort.
Maar ik zie alweer dat het een over-kritische afzeikparade wordt, terwijl de TO vraagt om een beetje steun. Nee aardig zijn jullie.
maandag 4 oktober 2010 om 00:24
maandag 4 oktober 2010 om 00:26
'Lieverd, ik dacht dat ik er baat bij zou hebben als er dierbare mensen bij de bevalling zouden zijn. Nu weet ik dat dat niet zo was, en dat ik een bevalling zonder toeschouwers wil doen. Ik had het druk genoeg met mezelf. Stel je voor dat we dit geintje ooit nog een keer doen, dan wil ik geen visite, okee? Ik kan niet focussen op baren als ik moet focussen op anderen."
En dan...
"Ik vind het moeilijk om met een fijn gevoel aan de bevalling terug te denken. Het was al geen feest, maar het aandacht moeten geven aan anderen terwijl ik zelf zo hard bezig was, viel me zwaar. Ik merk dat ik nu rust nodig heb en ik wil een weekje mediastilte inlassen. Wil jij alsjeblieft alle afspraken die we hebben afzeggen, zodat we kunnen focussen op ons nieuwe gezin? Dank je wel"
Na een paar dagen van die week rust bel je je zus en klets je lekker bij over dat hele bevalgedoe. Dat het niet je bedoeling was om haar te laten ondersneeuwen door je schoonmoeder, maar dat je er niet zoveel aan kon doen omdat je aan het bevallen was.
En hee, eigenlijk: je zus was er voor jou, tijdens de bevalling. Ze had de pushy-mummy-in-law ook wel een beetje op afstand kunnen houden. Het is geen beleefd verjaarsfeestje, maar heftig natuurgeweld en daar past rust en kalmte voor de barende vrouw. Zus had best iets kunnen doen om jou je rust te geven. Maar of je dat zo voelt en vindt en zegt is up to you, daar ga ik niet over.
Maar voor de eventuele volgende keer: doe het zonder tribunes. Die leiden alleen maar af.
Gefeliciteerd met je dochter!
En dan...
"Ik vind het moeilijk om met een fijn gevoel aan de bevalling terug te denken. Het was al geen feest, maar het aandacht moeten geven aan anderen terwijl ik zelf zo hard bezig was, viel me zwaar. Ik merk dat ik nu rust nodig heb en ik wil een weekje mediastilte inlassen. Wil jij alsjeblieft alle afspraken die we hebben afzeggen, zodat we kunnen focussen op ons nieuwe gezin? Dank je wel"
Na een paar dagen van die week rust bel je je zus en klets je lekker bij over dat hele bevalgedoe. Dat het niet je bedoeling was om haar te laten ondersneeuwen door je schoonmoeder, maar dat je er niet zoveel aan kon doen omdat je aan het bevallen was.
En hee, eigenlijk: je zus was er voor jou, tijdens de bevalling. Ze had de pushy-mummy-in-law ook wel een beetje op afstand kunnen houden. Het is geen beleefd verjaarsfeestje, maar heftig natuurgeweld en daar past rust en kalmte voor de barende vrouw. Zus had best iets kunnen doen om jou je rust te geven. Maar of je dat zo voelt en vindt en zegt is up to you, daar ga ik niet over.
Maar voor de eventuele volgende keer: doe het zonder tribunes. Die leiden alleen maar af.
Gefeliciteerd met je dochter!
maandag 4 oktober 2010 om 00:27
quote:Ste_ schreef op 04 oktober 2010 @ 00:23:
[...]
Dat ze zich gedraagd op een manier waaraan de TO zich stoort.
Maar ik zie alweer dat het een over- kritische afzeikparade wordt, terwijl de TO vraagt om een beetje steun. Nee aardig zijn jullie.ga je lekker?? Volgens mij heb jij last van een over- kritisch leesoog. Ze wordt nergens afgezeken, men vraagt zich alleen wat dingen af.
[...]
Dat ze zich gedraagd op een manier waaraan de TO zich stoort.
Maar ik zie alweer dat het een over- kritische afzeikparade wordt, terwijl de TO vraagt om een beetje steun. Nee aardig zijn jullie.ga je lekker?? Volgens mij heb jij last van een over- kritisch leesoog. Ze wordt nergens afgezeken, men vraagt zich alleen wat dingen af.
maandag 4 oktober 2010 om 00:28
'Ze drong zich op'? Ze had haar schoonmoeder zélf uitgenodigd, terwijl ze dat niet wilde, en nu klaagt ze achteraf dat ze erbij was.
En ze voelt zich schuldig tegenover haar zus. Waarover? Zíj heeft dat kind toch gebaard? Ik heb een beetje het gevoel dat TO niet een helemaal realistische kijk heeft op hoe een bevalling in zn werk gaat...
Ik heb het idee dat het zo is gegaan namelijk:
Schoonmoeder komt blij met de uitnodiging aan in de kraamkamer en doet wat ze kan om TO te helpen
TO raakt zwaar geïrriteerd en vraagt schoonmoeder even weg te gaan.
Schoonmoeder gaat weg, maar gaat er nog steeds vanuit dat ze bij de bevalling aanwezig mag zijn, zoals afgesproken en steekt dus even later haar hoofd weer om de hoek.
TO heeft natuurlijk wel wat beters te doen dan schoonmoeder weg te sturen en had beter met vriendlief van tevoren afspraken gemaakt over hoe de bevalling georganiseerd zou worden.
Vriendlief had vervolgens het 'mam, we gaan dit samen doen, met mijn schoonzus, ik roep je wel als het kind er is' moeten zeggen. Niet TO.
Als ik al pissig zou zijn in het geval ik TO was, was ik dat op mezelf geweest én op mn vriend. Maar nogmaals: dat vriendlief doet wat mama wil, zal wel niet de eerste keer zijn...
En ze voelt zich schuldig tegenover haar zus. Waarover? Zíj heeft dat kind toch gebaard? Ik heb een beetje het gevoel dat TO niet een helemaal realistische kijk heeft op hoe een bevalling in zn werk gaat...
Ik heb het idee dat het zo is gegaan namelijk:
Schoonmoeder komt blij met de uitnodiging aan in de kraamkamer en doet wat ze kan om TO te helpen
TO raakt zwaar geïrriteerd en vraagt schoonmoeder even weg te gaan.
Schoonmoeder gaat weg, maar gaat er nog steeds vanuit dat ze bij de bevalling aanwezig mag zijn, zoals afgesproken en steekt dus even later haar hoofd weer om de hoek.
TO heeft natuurlijk wel wat beters te doen dan schoonmoeder weg te sturen en had beter met vriendlief van tevoren afspraken gemaakt over hoe de bevalling georganiseerd zou worden.
Vriendlief had vervolgens het 'mam, we gaan dit samen doen, met mijn schoonzus, ik roep je wel als het kind er is' moeten zeggen. Niet TO.
Als ik al pissig zou zijn in het geval ik TO was, was ik dat op mezelf geweest én op mn vriend. Maar nogmaals: dat vriendlief doet wat mama wil, zal wel niet de eerste keer zijn...
Occam's razor
maandag 4 oktober 2010 om 00:29
quote:feeks schreef op 04 oktober 2010 @ 00:27:
[...]
ga je lekker?? Volgens mij heb jij last van een over- kritisch leesoog. Ze wordt nergens afgezeken, men vraagt zich alleen wat dingen af.
Nou ja, afzeiken. Er wordt meteen alweer getwijfeld aan haar verhaal, terwijl jullie er niet bij zijn geweest. Het feit dat ze zo'n topic opent zegt toch al genoeg over haar vraag naar steun.
Reacties als 'wat voor reacties hoop je nou te krijgen' en dergelijke vind ik onnodig bot.
[...]
ga je lekker?? Volgens mij heb jij last van een over- kritisch leesoog. Ze wordt nergens afgezeken, men vraagt zich alleen wat dingen af.
Nou ja, afzeiken. Er wordt meteen alweer getwijfeld aan haar verhaal, terwijl jullie er niet bij zijn geweest. Het feit dat ze zo'n topic opent zegt toch al genoeg over haar vraag naar steun.
Reacties als 'wat voor reacties hoop je nou te krijgen' en dergelijke vind ik onnodig bot.
maandag 4 oktober 2010 om 00:30
quote:Debora schreef op 04 oktober 2010 @ 00:19:
Je hebt je schoonmoeder wél uitgenodigd. Op aandringen van je vriend, maar jij hebt toegestemd. Geen wonder dat je schoonmoeder dan niet snapt of ze nu wel of niet welkom is. Dan is ze verrukt van haar kleinkind en gaat ze foto's maken, en krijg jij niet genoeg aandacht. Terwijl je eerst niet goed werd van de aandacht en je vond dat ze teveel aanwezig was?
Ehmmmm.... als het goed is, weet elke vrouw die ooit bevallen is, dat de wil van de barende vrouw wet is.
Dat had ik zelfs al door toen ik erbij was dat mijn neefje geboren werd. Ik had afgesproken om bij te staan tijdens dde gewone weeen, maar toen de persdrang zich aandiende, veranderde mijn schoonzus in een soort van exorcist-actrice, greep mijn arm en zei: "Jij gaat nergens heen, jij blijft hierrrrr'.
Ehm. Okee. Dat was niet de bedoeling, maar ik ga nu niet in dicussie...
Je hebt je schoonmoeder wél uitgenodigd. Op aandringen van je vriend, maar jij hebt toegestemd. Geen wonder dat je schoonmoeder dan niet snapt of ze nu wel of niet welkom is. Dan is ze verrukt van haar kleinkind en gaat ze foto's maken, en krijg jij niet genoeg aandacht. Terwijl je eerst niet goed werd van de aandacht en je vond dat ze teveel aanwezig was?
Ehmmmm.... als het goed is, weet elke vrouw die ooit bevallen is, dat de wil van de barende vrouw wet is.
Dat had ik zelfs al door toen ik erbij was dat mijn neefje geboren werd. Ik had afgesproken om bij te staan tijdens dde gewone weeen, maar toen de persdrang zich aandiende, veranderde mijn schoonzus in een soort van exorcist-actrice, greep mijn arm en zei: "Jij gaat nergens heen, jij blijft hierrrrr'.
Ehm. Okee. Dat was niet de bedoeling, maar ik ga nu niet in dicussie...
maandag 4 oktober 2010 om 00:33
quote:Debora schreef op 04 oktober 2010 @ 00:28:
Ik heb het idee dat het zo is gegaan namelijk:
Schoonmoeder komt blij met de uitnodiging aan in de kraamkamer en doet wat ze kan om TO te helpen
TO raakt zwaar geïrriteerd en vraagt schoonmoeder even weg te gaan.
Schoonmoeder gaat weg, maar gaat er nog steeds vanuit dat ze bij de bevalling aanwezig mag zijn, zoals afgesproken en steekt dus even later haar hoofd weer om de hoek.
Ach kom op nou. Als je je ergens iets van aan moet trekken, hoe fgoed je bedoelingen ook zijn, is het de wil van de barende vrouw. 'Ga weg' moet genoeg zijn. Dan trek je je terug en wacht je tot je er wel weer bij mag zijn. Hoor je babygehuil en duurt het wat lang tot je geroepen wordt (he, gek zeg ) dan steek je je hoofd om de deur en vraag je of je al mag binnenkomen.'
Een toezegging gedaan terwijl je niet onder invloed van bevalling bent, zegt helemaal niets. En dat zou je als mens gewoon moeten kunnen aanvoelen.
Ik heb het idee dat het zo is gegaan namelijk:
Schoonmoeder komt blij met de uitnodiging aan in de kraamkamer en doet wat ze kan om TO te helpen
TO raakt zwaar geïrriteerd en vraagt schoonmoeder even weg te gaan.
Schoonmoeder gaat weg, maar gaat er nog steeds vanuit dat ze bij de bevalling aanwezig mag zijn, zoals afgesproken en steekt dus even later haar hoofd weer om de hoek.
Ach kom op nou. Als je je ergens iets van aan moet trekken, hoe fgoed je bedoelingen ook zijn, is het de wil van de barende vrouw. 'Ga weg' moet genoeg zijn. Dan trek je je terug en wacht je tot je er wel weer bij mag zijn. Hoor je babygehuil en duurt het wat lang tot je geroepen wordt (he, gek zeg ) dan steek je je hoofd om de deur en vraag je of je al mag binnenkomen.'
Een toezegging gedaan terwijl je niet onder invloed van bevalling bent, zegt helemaal niets. En dat zou je als mens gewoon moeten kunnen aanvoelen.
maandag 4 oktober 2010 om 00:35
quote:tilalia2 schreef op 04 oktober 2010 @ 00:30:
[...]
Ehmmmm.... als het goed is, weet elke vrouw die ooit bevallen is, dat de wil van de barende vrouw wet is.
Tja, maar er zitten onder de toekomstige oma's nou eenmaal wat exemplaren die zó graag willen (blijkt wel uit TO's verhaal dat vriendlief haar over heeft gehaald), dat ze de realiteit uit het oog verliezen.
En weet jij veel wat er tussen die moeder en zoon is voorgevallen dat hij er op stond dat ze er bij was? Was hij zelf erg bang en wou haar steun?
Ik ben ook wel eens bij een bevalling geweest, waarbij de moeder dacht dat haar zoon het allemaal niet goed zou kunnen, en zij met haar ervaring een uitstekende begeleider zou zijn.
Overigens, als er echt gezeik in de kraamkamer is, zal een verloskundige altijd ingrijpen om de rust weer terug te krijgen. Kan me dan ook niet voorstellen dat het een grote discussie is geweest.
Gezien TO's schrijfstijl, heb ik geen idee wat nu de werkelijke toedracht was...
[...]
Ehmmmm.... als het goed is, weet elke vrouw die ooit bevallen is, dat de wil van de barende vrouw wet is.
Tja, maar er zitten onder de toekomstige oma's nou eenmaal wat exemplaren die zó graag willen (blijkt wel uit TO's verhaal dat vriendlief haar over heeft gehaald), dat ze de realiteit uit het oog verliezen.
En weet jij veel wat er tussen die moeder en zoon is voorgevallen dat hij er op stond dat ze er bij was? Was hij zelf erg bang en wou haar steun?
Ik ben ook wel eens bij een bevalling geweest, waarbij de moeder dacht dat haar zoon het allemaal niet goed zou kunnen, en zij met haar ervaring een uitstekende begeleider zou zijn.
Overigens, als er echt gezeik in de kraamkamer is, zal een verloskundige altijd ingrijpen om de rust weer terug te krijgen. Kan me dan ook niet voorstellen dat het een grote discussie is geweest.
Gezien TO's schrijfstijl, heb ik geen idee wat nu de werkelijke toedracht was...
Occam's razor
maandag 4 oktober 2010 om 00:38
Oh, en To, Hellepie: 'je moment is verziekt', daar kan je niks meer aan doen. Maar gelukkig heb je nu een dochter en kan je je daar over verwonderen. En geloof me, baby-dreumes-peuter-kleuter-verhalen zijn een stuk leuker om aan te horen dan bevallingsverhalen
Wat je nu moet doen is uitrusten van je bevalling, genieten van je kind, en beseffen dat je schoonmoeder gelukkig niet in je huis woont. Echt, hoe naar het ook was, het is maar een bevalling en je leven gaat door. Echt waar. Over en tijdje wissel je bevallingsverhalen uit en kan je het lekker smeuig aanzetten en ben je blij dat je deze bevalling nooit meer hoeft te doen.
Wat je nu moet doen is uitrusten van je bevalling, genieten van je kind, en beseffen dat je schoonmoeder gelukkig niet in je huis woont. Echt, hoe naar het ook was, het is maar een bevalling en je leven gaat door. Echt waar. Over en tijdje wissel je bevallingsverhalen uit en kan je het lekker smeuig aanzetten en ben je blij dat je deze bevalling nooit meer hoeft te doen.
maandag 4 oktober 2010 om 00:38
quote:Ste_ schreef op 04 oktober 2010 @ 00:30:
[...]
Het is toch van de zotte dat jullie nu haar verhaal in gaan vullen?!
Nee, het is beter om te roepen dat de schoonmoeder inderdaad een bitch is (serieus, wie noemt zn schoonmoeder nu een bitch? Daar moet toch veel meer achterzitten?), die zo snel mogelijk gezegd moet worden dat ze effe moet dimmen.
Ik denk dat het beste advies hier is dat ze een weekje radiostilte moet inlassen om bij te komen. Het hele verhaal is niet in proporties en nu de schoonmoeder ter verantwoording roepen is denk ik geen goed idee.
[...]
Het is toch van de zotte dat jullie nu haar verhaal in gaan vullen?!
Nee, het is beter om te roepen dat de schoonmoeder inderdaad een bitch is (serieus, wie noemt zn schoonmoeder nu een bitch? Daar moet toch veel meer achterzitten?), die zo snel mogelijk gezegd moet worden dat ze effe moet dimmen.
Ik denk dat het beste advies hier is dat ze een weekje radiostilte moet inlassen om bij te komen. Het hele verhaal is niet in proporties en nu de schoonmoeder ter verantwoording roepen is denk ik geen goed idee.
Occam's razor
maandag 4 oktober 2010 om 00:43
quote:Debora schreef op 04 oktober 2010 @ 00:35:
[...]
Tja, maar er zitten onder de toekomstige oma's nou eenmaal wat exemplaren die zó graag willen (blijkt wel uit TO's verhaal dat vriendlief haar over heeft gehaald), dat ze de realiteit uit het oog verliezen.
En weet jij veel wat er tussen die moeder en zoon is voorgevallen dat hij er op stond dat ze er bij was? Was hij zelf erg bang en wou haar steun?
Ik ben ook wel eens bij een bevalling geweest, waarbij de moeder dacht dat haar zoon het allemaal niet goed zou kunnen, en zij met haar ervaring een uitstekende begeleider zou zijn.
Overigens, als er echt gezeik in de kraamkamer is, zal een verloskundige altijd ingrijpen om de rust weer terug te krijgen. Kan me dan ook niet voorstellen dat het een grote discussie is geweest.
Gezien TO's schrijfstijl, heb ik geen idee wat nu de werkelijke toedracht was...
Tja, en ook die oma's dienen afstand te betrachten. Hoe graag ze ook willen, zonder hen in de kamer komt die baby er ook wel uit. En waarschijnlijk sneller.
Als hij bang was, had hij dat moeten zeggen tegen TO en niet tegen z'n moeder. Een bevalling is zo intiem, daar moet je je goed bijvoelen en anders wordt het al helemaal niet leuk, en zelfs als je ontspannen bent met je toeschouwers doet het nog steeds zeer en kan je je echt alleen op jezelf richten, en niet aan de wensen van anderen denken.
Wij weten geen van allen wat de werkelijke toedracht is, want we waren niet in die kamer. Hang dat nou niet op aan een schrijfstijl.
[...]
Tja, maar er zitten onder de toekomstige oma's nou eenmaal wat exemplaren die zó graag willen (blijkt wel uit TO's verhaal dat vriendlief haar over heeft gehaald), dat ze de realiteit uit het oog verliezen.
En weet jij veel wat er tussen die moeder en zoon is voorgevallen dat hij er op stond dat ze er bij was? Was hij zelf erg bang en wou haar steun?
Ik ben ook wel eens bij een bevalling geweest, waarbij de moeder dacht dat haar zoon het allemaal niet goed zou kunnen, en zij met haar ervaring een uitstekende begeleider zou zijn.
Overigens, als er echt gezeik in de kraamkamer is, zal een verloskundige altijd ingrijpen om de rust weer terug te krijgen. Kan me dan ook niet voorstellen dat het een grote discussie is geweest.
Gezien TO's schrijfstijl, heb ik geen idee wat nu de werkelijke toedracht was...
Tja, en ook die oma's dienen afstand te betrachten. Hoe graag ze ook willen, zonder hen in de kamer komt die baby er ook wel uit. En waarschijnlijk sneller.
Als hij bang was, had hij dat moeten zeggen tegen TO en niet tegen z'n moeder. Een bevalling is zo intiem, daar moet je je goed bijvoelen en anders wordt het al helemaal niet leuk, en zelfs als je ontspannen bent met je toeschouwers doet het nog steeds zeer en kan je je echt alleen op jezelf richten, en niet aan de wensen van anderen denken.
Wij weten geen van allen wat de werkelijke toedracht is, want we waren niet in die kamer. Hang dat nou niet op aan een schrijfstijl.
maandag 4 oktober 2010 om 00:49
quote:Ste_ schreef op 04 oktober 2010 @ 00:29:
[...]
Reacties als 'wat voor reacties hoop je nou te krijgen' en dergelijke vind ik onnodig bot.
Vind jij dat bot?
Zo dan.
Ik wil graag weten of ze tips wil om het uit te praten met haar schoonmoeder, of dat ze tips wil hoe toch fijn terug te denken aan de bevalling, of tips om haar zus toch zich " belangrijk "te laten voelen.
Ik vind jou nogal bot, eigenlijk.
[...]
Reacties als 'wat voor reacties hoop je nou te krijgen' en dergelijke vind ik onnodig bot.
Vind jij dat bot?
Zo dan.
Ik wil graag weten of ze tips wil om het uit te praten met haar schoonmoeder, of dat ze tips wil hoe toch fijn terug te denken aan de bevalling, of tips om haar zus toch zich " belangrijk "te laten voelen.
Ik vind jou nogal bot, eigenlijk.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 4 oktober 2010 om 00:54
wat ben ik blij dat ik van te voren gewoon gezegd heb dat ik er niemand (behalve medisch personeel en man) erbij wilde hebben. Schoonma was even bij me toen de weeën net begonnen waren, maar ik heb haar gewoon weggestuurd.
Zo simpel is het. Jouw bevalling, jouw wens.
Nu heb jij je laten verplichten om je schoonmoeder uit te nodigen, maar doe dat gewoon niet meer. Laat alles in het midden en als je tijdens je bevalling ineens behoefte aan je schoonmoeder hebt, kun je haar altijd uit bed bellen.
Zo simpel is het. Jouw bevalling, jouw wens.
Nu heb jij je laten verplichten om je schoonmoeder uit te nodigen, maar doe dat gewoon niet meer. Laat alles in het midden en als je tijdens je bevalling ineens behoefte aan je schoonmoeder hebt, kun je haar altijd uit bed bellen.
