schoonmoeder from hell
maandag 4 oktober 2010 om 00:07
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
lieve allemaal asjeblieft geef mij tips!!!
ik zal even van voor af aan beginnen
ik ben net bevallen van een dochtertje en zielsgelukkig met mijn vriend ,,, alleen heb ik een groot probleem met mijn schoonmoeder en dat word alleen maar erger want ze heeft mijn hele bevalling verziekt en echt zwaar vergalt gewoon!
ik had van tevoren gezegd dat ik eventueel mijn zus er misschien bij zou willen hebben , enfin, mijn vriend en ik waren het eens dat wij het samen gingen doen , niet dus, want ik zag dat hij teleurgesteld was dus ik zei als je het fijn vind bel je moeder maar dan , achteraf de grootste fout die ik ooit heb gemaakt, want ze kwam binnen en drong zichzelf gewoon op de voorgrond en mijn zus stond daar maar lullig , ik heb een aantal keer gevraagd of ze wou gaan maar het kreng kwam gewoon steeds onaangekondigd terug en op het laatst toen ik persweeen kreeg heb ik haar weer weggestuurd , mijn dochter was een seconde geboren en mevrouw bitch kwam binnengestormd en begon meteen foto`s te maken en naar mij keek ze geen moment om...
achteraf had ze ook nog tegen mijn vriend lopen zeiken dat ze zich lullig voelde door de manier waarop ik haar had weggestuurd ,, hallo ik lag verdorie te bevallen!!!!!!!!!!! en zij had zichzelf uitgenodigd!!!!!!!!!!! zij kwam de hele tijd gewoon terug!!!!!!!!
mijn bevalling was al traumatisch en ik vond het een nachtmerry ik loop er hele dagen om te janken en voel me schuldig tegenover mijn zus!!!
het ergst is dat mijn vriend het gewoon accepteert maar ik kan het niet meer mijn moment is verziekt ... wat moet ik nou doen?????????????????????
mijn vriend is niet eerlijk en duidelijk en standvastig tegen haar en dat gaat nu ten koste van mij en nu ook van mijn dochter straks waarschijnlijk..
mijn schoonmoeder heeft achter onze rug om haar nummer aan mijn kraamvrouw gegeven , dat is toch niet normaal???????????
die vrouw (en dat zijn ook mijn vriend zijn woorden)
maakt geen fouten en ze kan je je heeeeel klein laten voelen ..
ik ga het er morgen nog eens met mijn kraamvrouw over hebben want met haar kan ik goed praten en ze weet voor de rest ook niets van dit af ...
ik hoop dat jullie tips hebben ,,, ik ben al blij met een gewone reactie ,, voel me zo ellendig ,, het voelt niet als mijn taak om het haar te zeggen omdat het mijn moeder niet is .....
lieve allemaal asjeblieft geef mij tips!!!
ik zal even van voor af aan beginnen
ik ben net bevallen van een dochtertje en zielsgelukkig met mijn vriend ,,, alleen heb ik een groot probleem met mijn schoonmoeder en dat word alleen maar erger want ze heeft mijn hele bevalling verziekt en echt zwaar vergalt gewoon!
ik had van tevoren gezegd dat ik eventueel mijn zus er misschien bij zou willen hebben , enfin, mijn vriend en ik waren het eens dat wij het samen gingen doen , niet dus, want ik zag dat hij teleurgesteld was dus ik zei als je het fijn vind bel je moeder maar dan , achteraf de grootste fout die ik ooit heb gemaakt, want ze kwam binnen en drong zichzelf gewoon op de voorgrond en mijn zus stond daar maar lullig , ik heb een aantal keer gevraagd of ze wou gaan maar het kreng kwam gewoon steeds onaangekondigd terug en op het laatst toen ik persweeen kreeg heb ik haar weer weggestuurd , mijn dochter was een seconde geboren en mevrouw bitch kwam binnengestormd en begon meteen foto`s te maken en naar mij keek ze geen moment om...
achteraf had ze ook nog tegen mijn vriend lopen zeiken dat ze zich lullig voelde door de manier waarop ik haar had weggestuurd ,, hallo ik lag verdorie te bevallen!!!!!!!!!!! en zij had zichzelf uitgenodigd!!!!!!!!!!! zij kwam de hele tijd gewoon terug!!!!!!!!
mijn bevalling was al traumatisch en ik vond het een nachtmerry ik loop er hele dagen om te janken en voel me schuldig tegenover mijn zus!!!
het ergst is dat mijn vriend het gewoon accepteert maar ik kan het niet meer mijn moment is verziekt ... wat moet ik nou doen?????????????????????
mijn vriend is niet eerlijk en duidelijk en standvastig tegen haar en dat gaat nu ten koste van mij en nu ook van mijn dochter straks waarschijnlijk..
mijn schoonmoeder heeft achter onze rug om haar nummer aan mijn kraamvrouw gegeven , dat is toch niet normaal???????????
die vrouw (en dat zijn ook mijn vriend zijn woorden)
maakt geen fouten en ze kan je je heeeeel klein laten voelen ..
ik ga het er morgen nog eens met mijn kraamvrouw over hebben want met haar kan ik goed praten en ze weet voor de rest ook niets van dit af ...
ik hoop dat jullie tips hebben ,,, ik ben al blij met een gewone reactie ,, voel me zo ellendig ,, het voelt niet als mijn taak om het haar te zeggen omdat het mijn moeder niet is .....
maandag 4 oktober 2010 om 11:24
Tja, ik kan me best voorstellen dat je haar er liever niet bij gehad had, maar ze was wel uitgenodigd. Wel of niet met tegenzin, jij hebt daarmee ingestemd. Jij had nee moeten zeggen, je vriend had je signalen moeten oppikken, en je schoonmoeder had zich meer op de achtergrond moeten houden.
Ik zou echt proberen het los te laten, je hebt nu het idee dat ze je hele bevalling verziekt heeft, en door dat vast te houden hou je ook vast aan de slechte gevoelens over je bevalling. Kijk naar je dochter, prachtig toch? Hoe kan je bevalling dan verziekt zijn. Omdat het niet ging zoals je in gedachten had? Dat gaat het nooit, ook zonder overaanwezige schoonmoeder niet. Richt je lekker op je dochter, nodig je zus extra uit om met haar nichtje te knuffelen, en laat het achter je. So what dat de kraamverzorgster het telefoonnummer van je schoonmoeder heeft?
Praat met je vriend over zijn houding naar zijn moeder toe als je dat nodig vind. Maar kijk ook naar je eigen houding. Helemaal eens met Taha, behandel haar met respect, zoals je zelf ook door haar wilt worden behandeld zeg maar. Ik lees in je verhaal bitch en kreng, dat siert je niet moet ik zeggen. Het is de moeder van je vriend, je zult het nog een tijdje met haar moeten doen.
Bedenk ook dat je echtechtecht nog flink te maken hebt met je hormonen, dat je hier misschien zwaarder aan tilt daardoor.
En bij een eventuele volgende bevalling niemand uitnodigen, ook niet als je vriend heel teleurgesteld kijkt
Ik zou echt proberen het los te laten, je hebt nu het idee dat ze je hele bevalling verziekt heeft, en door dat vast te houden hou je ook vast aan de slechte gevoelens over je bevalling. Kijk naar je dochter, prachtig toch? Hoe kan je bevalling dan verziekt zijn. Omdat het niet ging zoals je in gedachten had? Dat gaat het nooit, ook zonder overaanwezige schoonmoeder niet. Richt je lekker op je dochter, nodig je zus extra uit om met haar nichtje te knuffelen, en laat het achter je. So what dat de kraamverzorgster het telefoonnummer van je schoonmoeder heeft?
Praat met je vriend over zijn houding naar zijn moeder toe als je dat nodig vind. Maar kijk ook naar je eigen houding. Helemaal eens met Taha, behandel haar met respect, zoals je zelf ook door haar wilt worden behandeld zeg maar. Ik lees in je verhaal bitch en kreng, dat siert je niet moet ik zeggen. Het is de moeder van je vriend, je zult het nog een tijdje met haar moeten doen.
Bedenk ook dat je echtechtecht nog flink te maken hebt met je hormonen, dat je hier misschien zwaarder aan tilt daardoor.
En bij een eventuele volgende bevalling niemand uitnodigen, ook niet als je vriend heel teleurgesteld kijkt
maandag 4 oktober 2010 om 12:31
quote:tilalia2 schreef op 04 oktober 2010 @ 00:30:
[...]
Dat had ik zelfs al door toen ik erbij was dat mijn neefje geboren werd. Ik had afgesproken om bij te staan tijdens dde gewone weeen, maar toen de persdrang zich aandiende, veranderde mijn schoonzus in een soort van exorcist-actrice, greep mijn arm en zei: "Jij gaat nergens heen, jij blijft hierrrrr'.
Ehm. Okee. Dat was niet de bedoeling, maar ik ga nu niet in dicussie... voor jouw inlevingsvermogen! Moet je schoonzus heel goed hebben gedaan.
[...]
Dat had ik zelfs al door toen ik erbij was dat mijn neefje geboren werd. Ik had afgesproken om bij te staan tijdens dde gewone weeen, maar toen de persdrang zich aandiende, veranderde mijn schoonzus in een soort van exorcist-actrice, greep mijn arm en zei: "Jij gaat nergens heen, jij blijft hierrrrr'.
Ehm. Okee. Dat was niet de bedoeling, maar ik ga nu niet in dicussie... voor jouw inlevingsvermogen! Moet je schoonzus heel goed hebben gedaan.
woensdag 20 oktober 2010 om 13:15