Relaties
alle pijlers
schoonmoederperikelen
dinsdag 26 juni 2012 om 23:12
Opa en oma kunnen komen op de dag dat wij aangeven dat wij het vieren.
Zijn ze dan weg, prima, komen ze maar een ander keertje.
Maar ik ga dan echt niet uitgebreid van alles binnenhalen, daar had ik die verjaardag voor.
Maarre..ik heb ook zulke schoonouders hoor.
Laten ook nooit wat van zich horen, gaan ervan uit dat wij wel bellen.
Ze zijn ook niet op de verjaardag van mijn dochter geweest 2 weken terug.
Dan maar niet..ook goed.
Ik doe er niet moeilijk over.
Zijn ze dan weg, prima, komen ze maar een ander keertje.
Maar ik ga dan echt niet uitgebreid van alles binnenhalen, daar had ik die verjaardag voor.
Maarre..ik heb ook zulke schoonouders hoor.
Laten ook nooit wat van zich horen, gaan ervan uit dat wij wel bellen.
Ze zijn ook niet op de verjaardag van mijn dochter geweest 2 weken terug.
Dan maar niet..ook goed.
Ik doe er niet moeilijk over.
dinsdag 26 juni 2012 om 23:18
@ jilzz. Er zijn dus meer van dat soort schoonouders. Op zich interesseert het me niet dat ze niet komt, moet ze zelf weten. Maar ik merk dat het zoon wel interesseert en dat snap ik ook. Wat me wel irriteert is dat ze altijd doet alsof ze heel veel voor ons over heeft, er altijd voor ons is enz, het bijzondere is dat ik dat dus echt niet zie.
dinsdag 26 juni 2012 om 23:21
Snoezeman ziet zijn moeder het liefst zo min mogelijk, en nodigt zijn familie dus ook niet uit voor hét verjaardagsfeest.
Mijn bio-moeder komt misschien ooit een keer.
Mijn vader, stiefmoeder en broers + aanhang komen de zondag ná Snoezekinds verjaardag, omdat Snoezekind het vreemd vindt om je verjaardag eerder te vieren. Op de grote dag zelf wordt er natuurlijk getrakteerd op school en zijn er cadeautjes van ons.
Mijn bio-moeder komt misschien ooit een keer.
Mijn vader, stiefmoeder en broers + aanhang komen de zondag ná Snoezekinds verjaardag, omdat Snoezekind het vreemd vindt om je verjaardag eerder te vieren. Op de grote dag zelf wordt er natuurlijk getrakteerd op school en zijn er cadeautjes van ons.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
dinsdag 26 juni 2012 om 23:23
dinsdag 26 juni 2012 om 23:25
dinsdag 26 juni 2012 om 23:26
@ miffy, nee hoor, ze was van harte welkom om het mee te komen vieren of om op een andere dag te komen. Ik snap gewoon niet dat als zij niet kan komen ze het er uberhaupt niet over heeft om een andere keer te komen.
Mijn ouders konden ook niet. Prima, maar mijn moeder vroeg meteen wanneer ze wel kon komen. Ze wil namelijk graag komen en dat gevoel van interesse heb ik bij mijn schoonmoeder helemaal niet. Dat is het pijnpunt, niet dat ze niet kon of andere prioriteiten had. Dat ze er helemaal geen moeite voor doet. Andersom moeten we het niet wagen om niet op haar verjaardag of moederdag o.i.d. te komen.
Mijn ouders konden ook niet. Prima, maar mijn moeder vroeg meteen wanneer ze wel kon komen. Ze wil namelijk graag komen en dat gevoel van interesse heb ik bij mijn schoonmoeder helemaal niet. Dat is het pijnpunt, niet dat ze niet kon of andere prioriteiten had. Dat ze er helemaal geen moeite voor doet. Andersom moeten we het niet wagen om niet op haar verjaardag of moederdag o.i.d. te komen.
dinsdag 26 juni 2012 om 23:27
quote:feeks schreef op 26 juni 2012 @ 23:24:
T gaat je zoon alleen om t cadeautje zo te horen. Vind je het nou zelf nodig om hun specifiek nog voor zijn verjaardag uit te nodigen zodat ze iets meebrengen?Het mannetje is 4 geworden, natuurlijk vindt hij het cadeautje belangrijk. Dat hoort denk ik bij alle 4 jarigen.
T gaat je zoon alleen om t cadeautje zo te horen. Vind je het nou zelf nodig om hun specifiek nog voor zijn verjaardag uit te nodigen zodat ze iets meebrengen?Het mannetje is 4 geworden, natuurlijk vindt hij het cadeautje belangrijk. Dat hoort denk ik bij alle 4 jarigen.
dinsdag 26 juni 2012 om 23:37
quote:nicolientje76 schreef op 26 juni 2012 @ 23:06:
Schoonmoeder vond vrijdagmiddag niet handig (geen idee waarom want ze is altijd vrij op vrijdag) en stelde voor dat we het maar op zaterdag moesten doen. Dat wilde ik niet Dat klinkt toch niet heel erg alsof je eraan mee wilde werken het met je schoonmoeder op een ander moment te vieren - en eerlijk gezegd kan ik me een beetje voorstellen dat ze het er hierna bij laat zitten: ze heeft aangegeven dat zaterdag haar beter uitkomt dan vrijdag, en dat is voor jou geen optie. Verwacht je dan dat ze alternatieven blijft aandragen?
Schoonmoeder vond vrijdagmiddag niet handig (geen idee waarom want ze is altijd vrij op vrijdag) en stelde voor dat we het maar op zaterdag moesten doen. Dat wilde ik niet Dat klinkt toch niet heel erg alsof je eraan mee wilde werken het met je schoonmoeder op een ander moment te vieren - en eerlijk gezegd kan ik me een beetje voorstellen dat ze het er hierna bij laat zitten: ze heeft aangegeven dat zaterdag haar beter uitkomt dan vrijdag, en dat is voor jou geen optie. Verwacht je dan dat ze alternatieven blijft aandragen?
dinsdag 26 juni 2012 om 23:37
quote:Het klinkt een beetje als een lullig 'probleem' als ik het zo schrijf maar er is natuurlijk in de afgelopen 12 jaar een heleboel aan vooraf gegaan. De vakantie die ze plande toen ik uitgerekend was van deze zoon ons met een groot opvangprobleem van zoon 1 laten zitten.
Huh?! Je hebt er toch zelf voor gekozen zwanger te worden? Dat is haar verantwoordelijkheid toch niet, dat kun je haar niet in de schoenen schuiven.
Op zich snap ik je frustratie hoor, je wilt graag dat je zoontje ook voor zijn oma belangrijk is. Maar misschien overschat je haar rol in de opvoeding. Een oma is geen moeder van je kind, dus ook niet verantwoordelijk. Neem haar zoals ze is en laat het los, dan frustreert het ook niet zo erg.
Huh?! Je hebt er toch zelf voor gekozen zwanger te worden? Dat is haar verantwoordelijkheid toch niet, dat kun je haar niet in de schoenen schuiven.
Op zich snap ik je frustratie hoor, je wilt graag dat je zoontje ook voor zijn oma belangrijk is. Maar misschien overschat je haar rol in de opvoeding. Een oma is geen moeder van je kind, dus ook niet verantwoordelijk. Neem haar zoals ze is en laat het los, dan frustreert het ook niet zo erg.
dinsdag 26 juni 2012 om 23:42
@ miffy, ze stelde niet voor om zelf op zaterdag te komen, ze vond dat wij de verjaardag van zoon maar op zaterdag moesten vieren omdat zaterdag volgens haar een betere dag was om verjaardagen te vieren. Toen had ze nog helemaal geen plannen gemaakt voor de vrijdag, dat heeft ze later gedaan. Toen ik het haar vroeg had ze de bewuste vrijdag vrij maar ze vond het gewoon in het algemeen makkelijker (voor andere mensen, die overigens allemaal konden op vrijdag). Ze heeft vaker dat zij vind dat wij dingen op een bepaalde manier moeten doen.
Als zij toen had aangegeven dat vrijdag niet uitkwam maar zaterdag wel, had ze zeker op zaterdag een bakkie kunnen komen doen.
Als zij toen had aangegeven dat vrijdag niet uitkwam maar zaterdag wel, had ze zeker op zaterdag een bakkie kunnen komen doen.
dinsdag 26 juni 2012 om 23:43
Wij vieren het 1 dag, wie niet kan komt niet. 4 jaar is een verjaardag met nogal wat nieuwe indrukken; jarig zijn, afscheid kdv/peuterzaal, naar school. Daarom wilde ik niet kort daarop nog een feestje voor mensen die niet konden (wilden) komen op de feestdag zelf.
Mijn ouders verkozen een vakantiedagje extra boven zoons 4e verjaardag. Vond ik niet leuk van ze, maar was hun keus.
M'n moeder wilde wel een dag later komen bbq-en, daar heb ik voor bedankt.
Mijn ouders verkozen een vakantiedagje extra boven zoons 4e verjaardag. Vond ik niet leuk van ze, maar was hun keus.
M'n moeder wilde wel een dag later komen bbq-en, daar heb ik voor bedankt.
dinsdag 26 juni 2012 om 23:44
quote:wiesdie schreef op 26 juni 2012 @ 23:37:
[...]
Huh?! Je hebt er toch zelf voor gekozen zwanger te worden? Dat is haar verantwoordelijkheid toch niet, dat kun je haar niet in de schoenen schuiven.
Op zich snap ik je frustratie hoor, je wilt graag dat je zoontje ook voor zijn oma belangrijk is. Maar misschien overschat je haar rol in de opvoeding. Een oma is geen moeder van je kind, dus ook niet verantwoordelijk. Neem haar zoals ze is en laat het los, dan frustreert het ook niet zo erg.Goed advies. Het lastige is voor mij dat ze pretendeert wel heel belangrijk te zijn, veel voor ons te doen en te willen doen. Zinnen als "Ik ben er altijd voor jullie" vliegen ons af en toe letterlijk om de oren. In de praktijk merk ik daar overigens niets van. Mijn man vindt het gebeuren rondom de verjaardag en andere voorvallen ook vreemd maar die kan het heel makkelijk naast zich neerleggen. en je hebt gelijk, ik moet het ook loslaten want het frustreert inderdaad en daar heeft niemand iets aan.
[...]
Huh?! Je hebt er toch zelf voor gekozen zwanger te worden? Dat is haar verantwoordelijkheid toch niet, dat kun je haar niet in de schoenen schuiven.
Op zich snap ik je frustratie hoor, je wilt graag dat je zoontje ook voor zijn oma belangrijk is. Maar misschien overschat je haar rol in de opvoeding. Een oma is geen moeder van je kind, dus ook niet verantwoordelijk. Neem haar zoals ze is en laat het los, dan frustreert het ook niet zo erg.Goed advies. Het lastige is voor mij dat ze pretendeert wel heel belangrijk te zijn, veel voor ons te doen en te willen doen. Zinnen als "Ik ben er altijd voor jullie" vliegen ons af en toe letterlijk om de oren. In de praktijk merk ik daar overigens niets van. Mijn man vindt het gebeuren rondom de verjaardag en andere voorvallen ook vreemd maar die kan het heel makkelijk naast zich neerleggen. en je hebt gelijk, ik moet het ook loslaten want het frustreert inderdaad en daar heeft niemand iets aan.
dinsdag 26 juni 2012 om 23:53
Wij vieren van begin af aan ook de verjaardag van zoon op 1 dag. Want als ik rekening moet gaan houden met wie dan niet kan en wie dan weer een dag of een week later wil komen dan blijf ik aan de gang. Maar bij ons is het gebruikelijk dat wij een kado voor de oma's kopen voor zoon. En dat zij dat dan later weer terugbetalen. Dat deden we ook altijd met Sinterklaas (zoon is nu 12). De oma's geven geld en ik koop de kadootjes.
woensdag 27 juni 2012 om 00:18
Er moet me van het hart dat Miffy volgens mij wel de vinger op de zere plek legt.. Door aannames van verschillende kanten (dus hoogst waarschijnlijk ook van de kant van je schoonmoeder) zijn dit moeilijke situaties... Ik zou zeggen wees de wijste, vraag jezelf af wat je zou willen als je man/vriend deze ervaringen of gevoelens zou hebben bij jou ouders.. (hoe moeilijk je dit ook kan voorstellen)
Geef aan ik vind het jammer dat... Kunnen we iets anders afspreken...
Als je er van uit gaat dat het leven niet moeilijk is en dat anderen er niet op uit zijn om jou leven moeilijk te maken dan is het vaak ook niet moeilijk...
Geef aan ik vind het jammer dat... Kunnen we iets anders afspreken...
Als je er van uit gaat dat het leven niet moeilijk is en dat anderen er niet op uit zijn om jou leven moeilijk te maken dan is het vaak ook niet moeilijk...
woensdag 27 juni 2012 om 06:48
Laat je man/ vriend hierover contact opnemen met zijn ouders. Bij gedoe met schoonouders werkt dat vaak het beste en heb je het minste conflict. En ja: het is raar hoe ze zich gedraagt. Echter: het is ook raar om van jullie kant maar een beetje af te wachten totdat zij wat voorstellen. Wees wat actiever en communiceer duidelijker met elkaar, bij voorkeur via je partner.
woensdag 27 juni 2012 om 08:34
woensdag 27 juni 2012 om 09:21
Beste Nicolientje76,
Wat vervelend voor je dat het zo moest lopen! Ik begrijp je frustratie heel goed.
Toen ik twee jaar oud was is het bij mijn familie ook een klein beetje "mis" gegaan. De relatie tussen mijn ouders en ouders van mijn vader was toen niet optimaal. Ik weet niet precies waaruit dat voorkwam, maar op een gegeven moment ging het zo ver dat mama met mij in de supermarkt was, dat we mijn opa en oma tegenkwamen en dat die ons vervolgens compleet negeerden! Enige kleinkind van twee jaar. Ik snapte daar als hummeltje natuurlijk niks van.
Mijn moeder heeft toen bedacht dat dit echt niet kon en is samen met mij naar hen toe gegaan voor een gesprek. Iets met de strekking, dat het tussen ons niet goed is kan me nog het minst schelen, maar denk aan je kleinkind. Vanaf toen ging het goed en ik moet eerlijk zeggen dat ik me geen betere opa en oma heb kunnen wensen.
Wat ik hiermee wil zeggen is, confronteer haar er gewoon mee en leg uit dat de kleine gewoon erg gekwetst was dat ze niet op zijn feestje was. Dat hoe het tussen jullie gaat losstaat van de liefde voor haar kleinkind (iets genuanceerder natuurlijk, maar die strekking)
Wat vervelend voor je dat het zo moest lopen! Ik begrijp je frustratie heel goed.
Toen ik twee jaar oud was is het bij mijn familie ook een klein beetje "mis" gegaan. De relatie tussen mijn ouders en ouders van mijn vader was toen niet optimaal. Ik weet niet precies waaruit dat voorkwam, maar op een gegeven moment ging het zo ver dat mama met mij in de supermarkt was, dat we mijn opa en oma tegenkwamen en dat die ons vervolgens compleet negeerden! Enige kleinkind van twee jaar. Ik snapte daar als hummeltje natuurlijk niks van.
Mijn moeder heeft toen bedacht dat dit echt niet kon en is samen met mij naar hen toe gegaan voor een gesprek. Iets met de strekking, dat het tussen ons niet goed is kan me nog het minst schelen, maar denk aan je kleinkind. Vanaf toen ging het goed en ik moet eerlijk zeggen dat ik me geen betere opa en oma heb kunnen wensen.
Wat ik hiermee wil zeggen is, confronteer haar er gewoon mee en leg uit dat de kleine gewoon erg gekwetst was dat ze niet op zijn feestje was. Dat hoe het tussen jullie gaat losstaat van de liefde voor haar kleinkind (iets genuanceerder natuurlijk, maar die strekking)
woensdag 27 juni 2012 om 09:27
Klinkt heel bekend, toen jongste 1 jaar werd kwam het schoonmoeder ook niet uit hoe wij het gepland hadden, achteraf hoorde ik van hele verdere familie/omgeving hoe belachelijk het was dat oma niet uitgenodigd was voor verjaardag kleinkind!
Lekker je man laten bellen, is zijn moeder, als ze niet komt zie je haar lekker 4 weken niet
Overigens heb ik ook wel eens een cadeautje uit naam van oma aan kind gegeven (oma vind ene kind belangrijker dan andere) hoewel dat helemaal tegen mijn gevoel inging vond ik het toch belangrijker dat kind gerustgesteld was.
Lekker je man laten bellen, is zijn moeder, als ze niet komt zie je haar lekker 4 weken niet
Overigens heb ik ook wel eens een cadeautje uit naam van oma aan kind gegeven (oma vind ene kind belangrijker dan andere) hoewel dat helemaal tegen mijn gevoel inging vond ik het toch belangrijker dat kind gerustgesteld was.