Relaties
alle pijlers
schoonouders
dinsdag 3 januari 2012 om 10:59
Ik kom er even niet meer uit wat betreft de situatie met mijn schoonouders. Ik zou graag jullie mening/advies willen.
Mijn man en ik zijn al 12 jaar samen. Zijn ouders zijn gescheiden en al vrij snel werd ik voorgesteld aan zijn vader. Een leuke, hartelijke man waar we nog steeds goed contact mee hebben, al woont hij niet bepaald om de hoek. Daarna heeft het nog maanden geduurd voordat ik voorgesteld werd aan zijn moeder en haar man. Ik vond het wel een beetje vreemd, omdat ik zijn vader al lang ontmoet had, maar heb verder niet aangedrongen. De ontmoeting met zijn ouders was wat afstandelijk, maar ging op zich prima. Het zijn gewoon totaal andere mensen dan zijn vader,
In de loop der jaren werd het contact wel iets beter en iets warmer, tot het moment dat ik zwanger raakte. Schoonmoeder zou langskomen en we wilden het ook graag persoonlijk aan haar man vertellen en vroegen of hij ook kwam, maar die had daar helemaal geen zin in. Zelfs niet toen we zeiden dat het heel belangrijk voor ons was. Uiteindelijk hebben we het hem aan de telefoon verteld. Al snel daarna kwam de reactie dat ze niet van plan waren om voor vast op te gaan passen. Prima natuurlijk, dat is hun goed recht, maar het werd wel erg rauw gebracht en we vroegen er ook niet om.
Toen onze dochter geboren was, ging het weer even beter. Tot ze wat groter werd. Toen werden we ineens nergens meer voor uitgenodigd en gingen ze hun verjaardagen apart voor ons buiten de deur vieren. Blijkt dat ze onze dochter te druk vinden en dat ze bang zijn dat ze overal aanzit. Nu is dochter juist een heel rustig kind, dat het liefst de hele tijd op schoot zit of rustig met iets kleins in een hoekje speelt, maar misschien is mijn beeld als moeder daarin ook wat vertroebelt.
Toen onze 2e geboren werd, ging het alleen maar slechter met het contact. Ze zijn in het begin een paar keer geweest, op aandringen van ons, maar daarna maanden niet. Nu komen ze ongeveer eens in de 2 maanden en dan bellen ze overduidelijk vanuit verplichting. Schoonmoeder vindt het altijd wel erg leuk als ze er dan is en heeft dan ook altijd plannen om dingen met de oudste te gaan doen, maar uiteindelijk komt het er nooit van. Nu komt de oudste op een leeftijd dat ze ook gaat begrijpen wat oma beloofd. Ik heb schoonmoeder dat ook al een keer verteld, maar ze heeft dan echt de intentie om het ook te gaan doen, alleen gebeurd het nooit.
Ik merk aan mezelf dat het me allemaal toch erg hoog zit. Zij zijn de enige opa en oma die in de buurt wonen (zelfde dorp) en die de mogelijkheid hebben om ze te zien. Mijn ouders zijn ook geen hele warme mensen, maar balen er overduidelijk wel van dat zij onze kinderen zo weinig zien en doen ook hun best om zoveel mogelijk hier langs te komen en wij gaan ook regelmatig daarheen. Ook zijn vader vindt het jammer dat hij zoveel mist van de kleintjes.
Nu heb ik zelf de laatste maanden het contact wat afgehouden, maar ze lijken het allemaal wel best te vinden. Ik had gehoopt dat dat mij wat meer rust zou geven, maar ik ga me juist meer frustreren. Nu is mijn voornemen voor het nieuwe jaar om mijn beste beentje weer voor te gaan zetten. Maar misschien hebben jullie nog tips. Of heb je een andere reactie, of vind je me juist een aanstelster (vind ik zelf eigenlijk wel, maar merk dat ik toch die frustratie hebt, dus misschien werkt het als iemand anders het zegt )
Mijn man en ik zijn al 12 jaar samen. Zijn ouders zijn gescheiden en al vrij snel werd ik voorgesteld aan zijn vader. Een leuke, hartelijke man waar we nog steeds goed contact mee hebben, al woont hij niet bepaald om de hoek. Daarna heeft het nog maanden geduurd voordat ik voorgesteld werd aan zijn moeder en haar man. Ik vond het wel een beetje vreemd, omdat ik zijn vader al lang ontmoet had, maar heb verder niet aangedrongen. De ontmoeting met zijn ouders was wat afstandelijk, maar ging op zich prima. Het zijn gewoon totaal andere mensen dan zijn vader,
In de loop der jaren werd het contact wel iets beter en iets warmer, tot het moment dat ik zwanger raakte. Schoonmoeder zou langskomen en we wilden het ook graag persoonlijk aan haar man vertellen en vroegen of hij ook kwam, maar die had daar helemaal geen zin in. Zelfs niet toen we zeiden dat het heel belangrijk voor ons was. Uiteindelijk hebben we het hem aan de telefoon verteld. Al snel daarna kwam de reactie dat ze niet van plan waren om voor vast op te gaan passen. Prima natuurlijk, dat is hun goed recht, maar het werd wel erg rauw gebracht en we vroegen er ook niet om.
Toen onze dochter geboren was, ging het weer even beter. Tot ze wat groter werd. Toen werden we ineens nergens meer voor uitgenodigd en gingen ze hun verjaardagen apart voor ons buiten de deur vieren. Blijkt dat ze onze dochter te druk vinden en dat ze bang zijn dat ze overal aanzit. Nu is dochter juist een heel rustig kind, dat het liefst de hele tijd op schoot zit of rustig met iets kleins in een hoekje speelt, maar misschien is mijn beeld als moeder daarin ook wat vertroebelt.
Toen onze 2e geboren werd, ging het alleen maar slechter met het contact. Ze zijn in het begin een paar keer geweest, op aandringen van ons, maar daarna maanden niet. Nu komen ze ongeveer eens in de 2 maanden en dan bellen ze overduidelijk vanuit verplichting. Schoonmoeder vindt het altijd wel erg leuk als ze er dan is en heeft dan ook altijd plannen om dingen met de oudste te gaan doen, maar uiteindelijk komt het er nooit van. Nu komt de oudste op een leeftijd dat ze ook gaat begrijpen wat oma beloofd. Ik heb schoonmoeder dat ook al een keer verteld, maar ze heeft dan echt de intentie om het ook te gaan doen, alleen gebeurd het nooit.
Ik merk aan mezelf dat het me allemaal toch erg hoog zit. Zij zijn de enige opa en oma die in de buurt wonen (zelfde dorp) en die de mogelijkheid hebben om ze te zien. Mijn ouders zijn ook geen hele warme mensen, maar balen er overduidelijk wel van dat zij onze kinderen zo weinig zien en doen ook hun best om zoveel mogelijk hier langs te komen en wij gaan ook regelmatig daarheen. Ook zijn vader vindt het jammer dat hij zoveel mist van de kleintjes.
Nu heb ik zelf de laatste maanden het contact wat afgehouden, maar ze lijken het allemaal wel best te vinden. Ik had gehoopt dat dat mij wat meer rust zou geven, maar ik ga me juist meer frustreren. Nu is mijn voornemen voor het nieuwe jaar om mijn beste beentje weer voor te gaan zetten. Maar misschien hebben jullie nog tips. Of heb je een andere reactie, of vind je me juist een aanstelster (vind ik zelf eigenlijk wel, maar merk dat ik toch die frustratie hebt, dus misschien werkt het als iemand anders het zegt )
dinsdag 3 januari 2012 om 11:08
Je hebt veel te hoge verwachtingen van die mensen. En tja, dan stellen ze je elke keer WEER teleur en wordt jou frustratie gevoed.
Stel je verwachtingen bij......... Als het de afgelopen jaren al zo gaat, denk je dan nou echt dat dat (nog) gaat veranderen?
Op die manier wordt je minder teleurgesteld en zal dat volle emmertje (met frustraties) weer wat leeglopen zodat je wat meer van ze kan hebben. Nu zit tie vol en is het wachten op de bekende druppel, daardoor zie je ook elke teleurstelling van hun door een vergrootglas.
Dus zelf je eigen verwachtingen bijstellen, daar heb je zelf het meeste aan.
Stel je verwachtingen bij......... Als het de afgelopen jaren al zo gaat, denk je dan nou echt dat dat (nog) gaat veranderen?
Op die manier wordt je minder teleurgesteld en zal dat volle emmertje (met frustraties) weer wat leeglopen zodat je wat meer van ze kan hebben. Nu zit tie vol en is het wachten op de bekende druppel, daardoor zie je ook elke teleurstelling van hun door een vergrootglas.
Dus zelf je eigen verwachtingen bijstellen, daar heb je zelf het meeste aan.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:17
Wat er niet is, kun je niet afdwingen. Het is niet leuk voor jouw gezin dat schoonmoeder zo weinig interesse in jullie wel en wee heeft, maar als dat is zoals het is, dan kun je er weinig aan doen.
Je kunt proberen van jullie kant de deur open te houden, als je dat kunt opbrengen. Misschien veranderen de betrekkingen wat als de kinderen ouder worden.
Sterkte.
Je kunt proberen van jullie kant de deur open te houden, als je dat kunt opbrengen. Misschien veranderen de betrekkingen wat als de kinderen ouder worden.
Sterkte.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:21
Liever geen (schoon)ouders dan zulke, en dito voor de invuloefening 'opa en oma'. Die titel moet ook nog inhoud hebben.
Hou ze tenminste zelf ook op afstand, geestelijk en fysiek. Blijkbaar moet het voornamelijk van jullie kant komen. Ik zou er niet al te hard aan trekken, als jullie het daar ook samen over eens zijn. En koester je schoonvader.
Sterkte!
Hou ze tenminste zelf ook op afstand, geestelijk en fysiek. Blijkbaar moet het voornamelijk van jullie kant komen. Ik zou er niet al te hard aan trekken, als jullie het daar ook samen over eens zijn. En koester je schoonvader.
Sterkte!
dinsdag 3 januari 2012 om 11:21
Erg herkenbaar! Toen wij het blije nieuws brachten bij de schoonouders was de blijdschap ver te zoeken, ze hadden immers al 4 kleinkinderen. Daarbij zeiden ze precies hetzelfde 'wij gaan niet oppassen!' (ook niet om gevraagd!)
Tijdens de zwangerschap was er nul interesse zelfs niet even bellen na een echo. Ze moesten eerst maar zijn dat hij gezond geboren werd.. Lekker dan'
Toen onze zoon geboren was ging het een klein tijdje goed. Maar de mooie tijd was snel voorbij. Opmerkingen als 'je wilt hem te snel groot hebben, een baby van 10 week huilt niet hij luistert naar zijn stem, hij heeft wel erg donker haar he! (mijn vriend en ik zijn beide blond, zoontje is donkerblond en lijkt veel op mij). Oh.. En dan is er ook nog 'ik hoop dat kleinzoon wel een doorzettertje word niet zoals zijn vader!'
Plus dat die mensen met mij in discussie gaan over mijn kindje zijn geboorte datum.
Ik hou mijn hart vast voor de toekomst. Ik heb alleen contact met ze omdat het belangrijk is voor mijn vriend.
Tijdens de zwangerschap was er nul interesse zelfs niet even bellen na een echo. Ze moesten eerst maar zijn dat hij gezond geboren werd.. Lekker dan'
Toen onze zoon geboren was ging het een klein tijdje goed. Maar de mooie tijd was snel voorbij. Opmerkingen als 'je wilt hem te snel groot hebben, een baby van 10 week huilt niet hij luistert naar zijn stem, hij heeft wel erg donker haar he! (mijn vriend en ik zijn beide blond, zoontje is donkerblond en lijkt veel op mij). Oh.. En dan is er ook nog 'ik hoop dat kleinzoon wel een doorzettertje word niet zoals zijn vader!'
Plus dat die mensen met mij in discussie gaan over mijn kindje zijn geboorte datum.
Ik hou mijn hart vast voor de toekomst. Ik heb alleen contact met ze omdat het belangrijk is voor mijn vriend.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:22
Dank je wel voor jullie (snelle!) reacties. Esther, ik vind inderdaad dat je gelijk heb dat ik mijn verwachtingen moet bijstellen. Het wordt immers niet beter... Ik blijf me maar vasthouden aan het beeld van toen het iets beter was voordat dochter geboren was en na haar geboorte.
En iedere keer dat ze hier is en zo enthousiast is, krijg ik weer hoop. Ik gun mijn dochters zo erg een leuke opa en oma die ook echt deel uitmaakt van hun leven. Helaas wonen de andere opa's en oma's daar echt te ver weg voor.
Maar je hebt gelijk, ondernemer. Het zou mijn probleem niet moeten zijn, maar ik maak er mijn probleem van.
En iedere keer dat ze hier is en zo enthousiast is, krijg ik weer hoop. Ik gun mijn dochters zo erg een leuke opa en oma die ook echt deel uitmaakt van hun leven. Helaas wonen de andere opa's en oma's daar echt te ver weg voor.
Maar je hebt gelijk, ondernemer. Het zou mijn probleem niet moeten zijn, maar ik maak er mijn probleem van.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:28
Mijn moeder beloofde toen ze bij de geboorte van mijn dochter was, dat ze het beter zou doen, dan dat ze het met mij had gedaan. Wel, die beloofde ook van alles, kwam het niet na.
Mijn dochter is nu 16 en heeft geen contact meer met oma, omdat ze geleerd heeft dat ze er niets aan heeft. Dat geld dan ook voor jouw dochter. Je kunt haar beter waarschuwen dat oma wel komt, maar het vaak druk heeft of zo iets. Later komen ze toch wel achter de waarheid.
Mijn dochter is nu 16 en heeft geen contact meer met oma, omdat ze geleerd heeft dat ze er niets aan heeft. Dat geld dan ook voor jouw dochter. Je kunt haar beter waarschuwen dat oma wel komt, maar het vaak druk heeft of zo iets. Later komen ze toch wel achter de waarheid.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:29
Wat al is geschreven: het moet wel van twee kanten komen. Blijkbaar hoeft het van je schoonouders allemaal niet vaak en veel dat contact.
Mijn idee: ga in het nieuwe jaar juist niet je beste beentje voor te zetten. Daarmee creeer je nieuwe teleurstellingen bij jezelf. Trek je eigen plan, schoonouders melden zich wel als ze mee willen doen. Of niet. En natuurlijk is het erg jammer dat ze niet willen delen in jullie familiegeluk. Je kunt ze echter niet dwingen. Laat het gaan en stop je positieve energie in mensen die wel blij zijn jullie en jullie kinderen te willen zien.
Mochten je schoonouders op de stoep staan, heet ze dan een warm welkom. Alle beetje helpen, nietwaar?
Mijn idee: ga in het nieuwe jaar juist niet je beste beentje voor te zetten. Daarmee creeer je nieuwe teleurstellingen bij jezelf. Trek je eigen plan, schoonouders melden zich wel als ze mee willen doen. Of niet. En natuurlijk is het erg jammer dat ze niet willen delen in jullie familiegeluk. Je kunt ze echter niet dwingen. Laat het gaan en stop je positieve energie in mensen die wel blij zijn jullie en jullie kinderen te willen zien.
Mochten je schoonouders op de stoep staan, heet ze dan een warm welkom. Alle beetje helpen, nietwaar?
dinsdag 3 januari 2012 om 11:31
Tia Dalma, over het op afstand houden zijn man en ik het nog niet helemaal eens. We praten er niet al teveel over, maar als we het er dan over hebben dan geeft hij ook aan dat hij de afstandelijkheid naar onze kinderen toe wel heel erg jammer vindt. Maar hij vindt juist dat wij wat meer moeite moeten doen om hen te betrekken, zeker omdat z'n moeder uiteindelijk wel enthousiast is als ze er eenmaal is. Overigens is de band tussen schoonmoeder en man wel heel erg goed, zegt hij zelf.
Wokkel, jouw schoonouders klinken ook niet erg gezellig. Heb je nog wel vaak contact met ze, of gaat je vriend ook regelmatig alleen met jullie zoon bij ze op bezoek?
Wokkel, jouw schoonouders klinken ook niet erg gezellig. Heb je nog wel vaak contact met ze, of gaat je vriend ook regelmatig alleen met jullie zoon bij ze op bezoek?
dinsdag 3 januari 2012 om 11:41
quote:Schilderspalet schreef op 03 januari 2012 @ 11:33:
Eigenlijk best triest dat zo'n bijzondere gebeurtenis, als het krijgen van (klein)kind, zoveel ellende kan oproepen.
Bepaalde mensen ervaren dat niet als bijzonder. Schoonmoeder van TO blijkbaar ook niet.
Ik denk dat omdat haar eigen kinderen belangrijk zijn voor TO, daar ook juist het kwetsende zit.
Het draait inderdaad om verwachtingen. Mensen voldoen maar zelden aan je verwachtingen, dus dan kun je maar beter geen verwachtingen meer hebben. Alles wat dan onverwacht wel van die kant komt, is dan meegenomen.
Eigenlijk best triest dat zo'n bijzondere gebeurtenis, als het krijgen van (klein)kind, zoveel ellende kan oproepen.
Bepaalde mensen ervaren dat niet als bijzonder. Schoonmoeder van TO blijkbaar ook niet.
Ik denk dat omdat haar eigen kinderen belangrijk zijn voor TO, daar ook juist het kwetsende zit.
Het draait inderdaad om verwachtingen. Mensen voldoen maar zelden aan je verwachtingen, dus dan kun je maar beter geen verwachtingen meer hebben. Alles wat dan onverwacht wel van die kant komt, is dan meegenomen.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:43
TO, ik vind de post van skurar een hele goede. Die verwoordt het mooi: doen wat goed voor iedereen is zonder daar schade mee te berokkenen.
Je hoeft zeker geen contact te verbreken, maar het zou jullie allen goed doen als schoonouders inderdaad wat meer moeite juist zouden moeten doen om uit henzelf iets te doen. Er aan blijven trekken zoals jouw man wil (en ik snap dat, het zijn toch zijn ouders etc etc, daar heb ik ook jaren mee geworsteld) werkt denk ik op iedereen averechts.
Je hoeft zeker geen contact te verbreken, maar het zou jullie allen goed doen als schoonouders inderdaad wat meer moeite juist zouden moeten doen om uit henzelf iets te doen. Er aan blijven trekken zoals jouw man wil (en ik snap dat, het zijn toch zijn ouders etc etc, daar heb ik ook jaren mee geworsteld) werkt denk ik op iedereen averechts.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:45
quote:sabine08 schreef op 03 januari 2012 @ 11:40:
Schilderspalet, tja dat laatste ligt nog een beetje moeilijk. Hij heeft z'n moeder echt heel erg hoog staan en wil haar beschermen. Ze is op bepaalde vlakken nl. erg kwetsbaar.
Je kunt ook niet van je man vragen zijn moeder niet meer te zien. Dat heeft niets met het hebben van ballen te maken, zoals Schilderspallet zegt.
Hij heeft ook maar 1 moeder en wil dat contact in stand houden. Ik zou het erg egoïstisch vinden hem te vragen dat contact op te geven. TO moet zelf een modus vinden om om te gaan met haar teleurstelling over de houding van schoonmoeder.
Ergens vind ik het ook wel vreemd dat, omdat schoonmoeder degene is die dichtbij woont, hier op oma-gebied het meest van word verwacht. Dat is ook niet helemaal fair tegenover die vrouw. Feit is, dat als er andere opa's en oma's dichtbij woonden, deze verwachting richting schoonmoeder er niet zou zijn.
Schilderspalet, tja dat laatste ligt nog een beetje moeilijk. Hij heeft z'n moeder echt heel erg hoog staan en wil haar beschermen. Ze is op bepaalde vlakken nl. erg kwetsbaar.
Je kunt ook niet van je man vragen zijn moeder niet meer te zien. Dat heeft niets met het hebben van ballen te maken, zoals Schilderspallet zegt.
Hij heeft ook maar 1 moeder en wil dat contact in stand houden. Ik zou het erg egoïstisch vinden hem te vragen dat contact op te geven. TO moet zelf een modus vinden om om te gaan met haar teleurstelling over de houding van schoonmoeder.
Ergens vind ik het ook wel vreemd dat, omdat schoonmoeder degene is die dichtbij woont, hier op oma-gebied het meest van word verwacht. Dat is ook niet helemaal fair tegenover die vrouw. Feit is, dat als er andere opa's en oma's dichtbij woonden, deze verwachting richting schoonmoeder er niet zou zijn.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:52
quote:sabine08 schreef op 03 januari 2012 @ 11:40:
Schilderspalet, tja dat laatste ligt nog een beetje moeilijk. Hij heeft z'n moeder echt heel erg hoog staan en wil haar beschermen. Ze is op bepaalde vlakken nl. erg kwetsbaar.
Dat zeg ik: spreekwoordelijke navelstreng doorknippen.
Waarom moeten kinderen hun ouders beschermen? Jouw man's prioriteit hoort nu bij zijn gezin te liggen: die hoort hij te beschermen (ik zeg niet dat hij dit dus nu niet doet he....begrijp me niet verkeerd)
Er komt een tijd dat een man een eigen gezin krijgt en dan moet dat gezin op de eerste plaats komen. Veel moeders hebben het daar moeilijk mee en proberen, bewust of onbewust, hun zoon toch nog een beetje te 'bemoederen' en kunnen maar moeilijk accepteren dat er nu een andere vrouw in het leven van hun zoon is gekomen.
Misschien 'speelt' jouw schoonmoeder wel het 'slachtoffer' omdat ze merkt dat jouw man zich hierdoor geroepen voelt om zijn moede te beschermen? Ik zeg niet dat het zo is, maar het zou kunnen.
In ieder geval, sterkte en suc
Schilderspalet, tja dat laatste ligt nog een beetje moeilijk. Hij heeft z'n moeder echt heel erg hoog staan en wil haar beschermen. Ze is op bepaalde vlakken nl. erg kwetsbaar.
Dat zeg ik: spreekwoordelijke navelstreng doorknippen.
Waarom moeten kinderen hun ouders beschermen? Jouw man's prioriteit hoort nu bij zijn gezin te liggen: die hoort hij te beschermen (ik zeg niet dat hij dit dus nu niet doet he....begrijp me niet verkeerd)
Er komt een tijd dat een man een eigen gezin krijgt en dan moet dat gezin op de eerste plaats komen. Veel moeders hebben het daar moeilijk mee en proberen, bewust of onbewust, hun zoon toch nog een beetje te 'bemoederen' en kunnen maar moeilijk accepteren dat er nu een andere vrouw in het leven van hun zoon is gekomen.
Misschien 'speelt' jouw schoonmoeder wel het 'slachtoffer' omdat ze merkt dat jouw man zich hierdoor geroepen voelt om zijn moede te beschermen? Ik zeg niet dat het zo is, maar het zou kunnen.
In ieder geval, sterkte en suc
dinsdag 3 januari 2012 om 11:54
Ikbenanoniem, ik zou ook niet willen dat hij het contact met haar verbreekt hoor! Ik ben juist blij dat hij zo'n goede band met z'n moeder heeft, maar het zou allemaal van mij wel wat minder met 'de mantel der liefde' bedekt mogen worden.
Wat je schrijft over onze verwachtingen richting haar omdat ze zo dichtbij woont, had ik nog niet op die manier over nagedacht. Als de andere opa's en oma's dichterbij hadden gewoond had ik me er inderdaad waarschijnlijk veel minder aan gestoord. Je hebt gelijk dat dat niet eerllijk is tegenover haar.
Wat je schrijft over onze verwachtingen richting haar omdat ze zo dichtbij woont, had ik nog niet op die manier over nagedacht. Als de andere opa's en oma's dichterbij hadden gewoond had ik me er inderdaad waarschijnlijk veel minder aan gestoord. Je hebt gelijk dat dat niet eerllijk is tegenover haar.
dinsdag 3 januari 2012 om 11:59
quote:Ikbenanoniem schreef op 03 januari 2012 @ 11:41:
[...]
Bepaalde mensen ervaren dat niet als bijzonder. Schoonmoeder van TO blijkbaar ook niet.
Ik denk dat omdat haar eigen kinderen belangrijk zijn voor TO, daar ook juist het kwetsende zit.
Schoonmoeder riep destijds bij de oudste wel dat ze het allemaal heel bijzonder vond en was er ook echt trots op dat ze oma ging worden. Het ging dan wel allemaal om haar, naar mijn idee. Bij de jongste was er totaal geen interesse meer. Ze was immers al oma (althans dat is mijn interpretatie)
Je 2e opmerking is overigens wel heel raak.
[...]
Bepaalde mensen ervaren dat niet als bijzonder. Schoonmoeder van TO blijkbaar ook niet.
Ik denk dat omdat haar eigen kinderen belangrijk zijn voor TO, daar ook juist het kwetsende zit.
Schoonmoeder riep destijds bij de oudste wel dat ze het allemaal heel bijzonder vond en was er ook echt trots op dat ze oma ging worden. Het ging dan wel allemaal om haar, naar mijn idee. Bij de jongste was er totaal geen interesse meer. Ze was immers al oma (althans dat is mijn interpretatie)
Je 2e opmerking is overigens wel heel raak.
