Relaties
alle pijlers
Schoonouders
dinsdag 6 november 2018 om 00:37
Hoi,
Mijn eerste topic. Graag hoor ik jullie meningen of eigen ervaringen!
Sinds 9 maand heb ik een relatie met mijn huidige vriendin. Heel erg blij met mijn relatie met haar we zijn heel erg open naar elkaar en zijn zelfs bezig met te kijken of we volgend jaar gaan samenwonen! Zij is 23 ik 26.
Allemaal prachtig ik val alleen over het volgende onderwerp.
Schoonouders. Naja niet eens ouders maar meer moeder.
Mijn vriendin woont nog thuis bij haar ouders. Vader moeder en en broertje
Ze zijn een heel hechte familie. Ik ben mijn vriendin haar eerste vriendje dus ook gelijk de eerste schoonzoon voor de familie! Spannend en tegelijk ook wel een dingetje natuurlijk want wat vinden ze van me
De eerste maanden was dat natuurlijk even aftasten en lichterlijk voelde ik me een beetje een inbreker in de familie. Ik woon op mezelf maar express kwam ik veel bij mijn nieuwe schoonfamilie. en dat werpte vruchten af.
Mijn schoonvader kan ik het goed mee vinden. Het is niet dat we gemeenschapelijke Hobbys hebben en we in het weekend samen naar de kroeg gaan maar we als we samen in de woonkamer zitten kunnen we met elkaar praten en word er gelachen.
Mijn schoonbroer precies het zelfde. we kunnen goed met elkaar praten en er word gelachen. Elkaar taggen op facebook etc
Mijn schoonmoeder.. ik weet niet waar ik moet beginnen. vanaf dag 1 word ik als een inbreker gezien. voor mijn gevoel ben ik niet de gene die haar dochter blij maakt maar de gene die haar dochter van haar afpak. gesprekken die ik met haar probeer te voeren vallen dood. we hebben niks gemeenschapelijks maar zoals boven uitgelegd hoeft dat helemaal niet. ze geeft zelf ook aan dat het haar erg rauw op haar dak valt dat ik zo opeens daar ben
Vaak word ik afgesnauwd wat zelf mijn vriendin opvalt. en dan niet zo zeer beledigend maar eerder van dat had je ook anders kunnen formuleren.
Toen de plannen op tafel kwamen om samen te wonen wou ze het der niet over hebben met haar dochter. toen dat punt voorbij was kreeg mijn vriendin het verhaal van dat we niet samen een hypotheek moesten nemen zo vaak te horen dat ze onzeker werd over alles. En begrijp me niet verkeerd. dit is zeker iets wat goed van ze is om dit te bespreken met je dochter. Maar de nadruk op uit elkaar gaan in de toekomst werd zo vaak gesteld of wat als ik niet meer kon werken omdat ik arbeidsongeschikt raakte of ziek werd dat ze dan zelf de hypotheek kon betalen.
Even voor de record. Ik heb een zeer lichte rug afwijking die der om bekend om staat als je uitgegroeid bent eigelijk weg moet gaan. Niet helemaal ik heb af en toe heel lichterlijk last van mijn rug.
In mijn ogen word alles in de kast gehaald om haar op andere gedachten te brengen. Nogmaals ik ben blij dat haar ouders hier realistic op kijken maar de nadruk ligt zo op '' wat als jullie uit elkaar gaan''
Tevens brengt ze spanning in de relatie. Alles is tip top in orde. todat ze komt met in de eerste maanden van de relatie gingen jullie vaak uit eten en biscoop nu doen zitten jullie vaak film te kijken op de bank.
een keer had ik bijna al haar fotos verwijderd van haar camera. Haar ouders waren hier bij. ze was wel geschokeerd toen ze dat dacht, maar uiteindelijk beleek het niet zo te zijn. Niemand boos of geiriteerd. Todat een week later haar moeder zegt ''ja tegen ons was je gelijk boos geworden '' je moet wel jezelf blijven en jezelf niet verliezen. Je bent anders tegen (naam)
Mijn vriendin word hier zo onzeker van terwijl er helemaal niks aan de hand is. We gaan inderdaad niet meer iedere week naar de bioscoop/restaurant, en dat zagen wij zelf ook al maar wij zijn even blij als we lekker bij elkaar op de bank zitten.
Ik heb hier zo veel moeite in gestoken om dit te doorbreken. Ik heb het tijd gegeven. Leuke gifts voor schoonmoeders. Als we uit eten gingen trok ik regelmatig de portomonee. Gezellig doen etc.
Het helpt niet. Laatst was mijn vriendin 1.5 week weg voor haar werk naar het buitenland. Tuurlijk miste ik haar verschikelijk en zei mij ook. Maar ik voelde rust in mijn hoofd. eindelijk was ik niet bezig met hoe krijg ik het voor elkaar dat mijn schoonmoeder me accepteerd. ze hoeft me niet eens aardig te vinden, gewoon accepteren. het aller ergste vind ik nog wel dat ik er wel bijna zeker weet mocht de relatie tussen mij en mijn vriendin stoppen. Dan springt ze een gat in de lucht.
Ik weet niet zp goed wat ik moet doen. Ik ben klaar om energie hier in te stoppen. ik word er onzeker van. Ik bedoel niet met dat ik stop om aardig te doen. Maar ik zit er erg aan te denken om het contact sterk te verminderen. Ik ben daar regelmatig over de vloer en slaap er vaak. in de hoop dat ze wat meer aan mij ging wennen en dat mijn vriendin dit fijn vind omdat ze ook vaak werkt en haar ouders ook graag wil zien.
als ik het contact ga verminderen zal mijn vriendin dit niet leuk vinden. Maar ze zal me ook begrijpen. ook weet ze dat ik nooit zal willen dat ze moet gaan kiezen tussen mij en mams. zo ben ik niet. Ik voel zelf dat ik hier langzaam aan onderdoor ga. en dat ik mijn schoonmoeder stukje voor stukje begin te haten. en dat wil ik niet
Lang verhaal
erg benieuwd wat jullie tips zijn of zelf ervaringen hebben met schoonouders dat niet zo klikte 
Mijn eerste topic. Graag hoor ik jullie meningen of eigen ervaringen!
Sinds 9 maand heb ik een relatie met mijn huidige vriendin. Heel erg blij met mijn relatie met haar we zijn heel erg open naar elkaar en zijn zelfs bezig met te kijken of we volgend jaar gaan samenwonen! Zij is 23 ik 26.
Allemaal prachtig ik val alleen over het volgende onderwerp.
Schoonouders. Naja niet eens ouders maar meer moeder.
Mijn vriendin woont nog thuis bij haar ouders. Vader moeder en en broertje
Ze zijn een heel hechte familie. Ik ben mijn vriendin haar eerste vriendje dus ook gelijk de eerste schoonzoon voor de familie! Spannend en tegelijk ook wel een dingetje natuurlijk want wat vinden ze van me
De eerste maanden was dat natuurlijk even aftasten en lichterlijk voelde ik me een beetje een inbreker in de familie. Ik woon op mezelf maar express kwam ik veel bij mijn nieuwe schoonfamilie. en dat werpte vruchten af.
Mijn schoonvader kan ik het goed mee vinden. Het is niet dat we gemeenschapelijke Hobbys hebben en we in het weekend samen naar de kroeg gaan maar we als we samen in de woonkamer zitten kunnen we met elkaar praten en word er gelachen.
Mijn schoonbroer precies het zelfde. we kunnen goed met elkaar praten en er word gelachen. Elkaar taggen op facebook etc
Mijn schoonmoeder.. ik weet niet waar ik moet beginnen. vanaf dag 1 word ik als een inbreker gezien. voor mijn gevoel ben ik niet de gene die haar dochter blij maakt maar de gene die haar dochter van haar afpak. gesprekken die ik met haar probeer te voeren vallen dood. we hebben niks gemeenschapelijks maar zoals boven uitgelegd hoeft dat helemaal niet. ze geeft zelf ook aan dat het haar erg rauw op haar dak valt dat ik zo opeens daar ben
Vaak word ik afgesnauwd wat zelf mijn vriendin opvalt. en dan niet zo zeer beledigend maar eerder van dat had je ook anders kunnen formuleren.
Toen de plannen op tafel kwamen om samen te wonen wou ze het der niet over hebben met haar dochter. toen dat punt voorbij was kreeg mijn vriendin het verhaal van dat we niet samen een hypotheek moesten nemen zo vaak te horen dat ze onzeker werd over alles. En begrijp me niet verkeerd. dit is zeker iets wat goed van ze is om dit te bespreken met je dochter. Maar de nadruk op uit elkaar gaan in de toekomst werd zo vaak gesteld of wat als ik niet meer kon werken omdat ik arbeidsongeschikt raakte of ziek werd dat ze dan zelf de hypotheek kon betalen.
Even voor de record. Ik heb een zeer lichte rug afwijking die der om bekend om staat als je uitgegroeid bent eigelijk weg moet gaan. Niet helemaal ik heb af en toe heel lichterlijk last van mijn rug.
In mijn ogen word alles in de kast gehaald om haar op andere gedachten te brengen. Nogmaals ik ben blij dat haar ouders hier realistic op kijken maar de nadruk ligt zo op '' wat als jullie uit elkaar gaan''
Tevens brengt ze spanning in de relatie. Alles is tip top in orde. todat ze komt met in de eerste maanden van de relatie gingen jullie vaak uit eten en biscoop nu doen zitten jullie vaak film te kijken op de bank.
een keer had ik bijna al haar fotos verwijderd van haar camera. Haar ouders waren hier bij. ze was wel geschokeerd toen ze dat dacht, maar uiteindelijk beleek het niet zo te zijn. Niemand boos of geiriteerd. Todat een week later haar moeder zegt ''ja tegen ons was je gelijk boos geworden '' je moet wel jezelf blijven en jezelf niet verliezen. Je bent anders tegen (naam)
Mijn vriendin word hier zo onzeker van terwijl er helemaal niks aan de hand is. We gaan inderdaad niet meer iedere week naar de bioscoop/restaurant, en dat zagen wij zelf ook al maar wij zijn even blij als we lekker bij elkaar op de bank zitten.
Ik heb hier zo veel moeite in gestoken om dit te doorbreken. Ik heb het tijd gegeven. Leuke gifts voor schoonmoeders. Als we uit eten gingen trok ik regelmatig de portomonee. Gezellig doen etc.
Het helpt niet. Laatst was mijn vriendin 1.5 week weg voor haar werk naar het buitenland. Tuurlijk miste ik haar verschikelijk en zei mij ook. Maar ik voelde rust in mijn hoofd. eindelijk was ik niet bezig met hoe krijg ik het voor elkaar dat mijn schoonmoeder me accepteerd. ze hoeft me niet eens aardig te vinden, gewoon accepteren. het aller ergste vind ik nog wel dat ik er wel bijna zeker weet mocht de relatie tussen mij en mijn vriendin stoppen. Dan springt ze een gat in de lucht.
Ik weet niet zp goed wat ik moet doen. Ik ben klaar om energie hier in te stoppen. ik word er onzeker van. Ik bedoel niet met dat ik stop om aardig te doen. Maar ik zit er erg aan te denken om het contact sterk te verminderen. Ik ben daar regelmatig over de vloer en slaap er vaak. in de hoop dat ze wat meer aan mij ging wennen en dat mijn vriendin dit fijn vind omdat ze ook vaak werkt en haar ouders ook graag wil zien.
als ik het contact ga verminderen zal mijn vriendin dit niet leuk vinden. Maar ze zal me ook begrijpen. ook weet ze dat ik nooit zal willen dat ze moet gaan kiezen tussen mij en mams. zo ben ik niet. Ik voel zelf dat ik hier langzaam aan onderdoor ga. en dat ik mijn schoonmoeder stukje voor stukje begin te haten. en dat wil ik niet
Lang verhaal
erg benieuwd wat jullie tips zijn of zelf ervaringen hebben met schoonouders dat niet zo klikte
dinsdag 6 november 2018 om 11:44
Mag het even? Als het kind dat je decennia lang hebt grootgebracht uit huis gaat om bij iemand anders te wonen, is dat helemaal geen raar gevoel.
Nou dan. Dat kan toch?
Het klinkt niet alsof schoonmoeder er behoefte aan heeft dat je telkens weer toenadering zoekt. Geef haar even de ruimte.
The world weighs on my shoulders – But what am I to do?
You sometimes drive me crazy – But I worry about you
You sometimes drive me crazy – But I worry about you
dinsdag 6 november 2018 om 12:01
Jullie relatie speelt zich onder de ogen van je schoonmoeder af.Jordy92 schreef: ↑06-11-2018 00:37Tevens brengt ze spanning in de relatie. Alles is tip top in orde. todat ze komt met in de eerste maanden van de relatie gingen jullie vaak uit eten en biscoop nu doen zitten jullie vaak film te kijken op de bank.
<...>
Ik weet niet zp goed wat ik moet doen. Ik ben klaar om energie hier in te stoppen. ik word er onzeker van. Ik bedoel niet met dat ik stop om aardig te doen. Maar ik zit er erg aan te denken om het contact sterk te verminderen. Ik ben daar regelmatig over de vloer en slaap er vaak. in de hoop dat ze wat meer aan mij ging wennen en dat mijn vriendin dit fijn vind omdat ze ook vaak werkt en haar ouders ook graag wil zien.
Waarom?
Je vriendin kan in de weekenden toch ook naar jou toe komen?
Ze zit elke avond achter de warme prak bij pappa en mamma,
dan kan ze op zaterdagavond toch bij haar lover zijn.
Kan je vriendin eerst een half jaar op zichzelf gaan wonen?
dinsdag 6 november 2018 om 12:06
Vilolam schreef: ↑06-11-2018 11:44Mag het even? Als het kind dat je decennia lang hebt grootgebracht uit huis gaat om bij iemand anders te wonen, is dat helemaal geen raar gevoel.
Nou dan. Dat kan toch?
Het klinkt niet alsof schoonmoeder er behoefte aan heeft dat je telkens weer toenadering zoekt. Geef haar even de ruimte.
Hopelijk spreek je alleen voor jezelf?!
dinsdag 6 november 2018 om 12:22
Ik was net 2 maanden samen met mijn man toen we gingen samenwonen. Destijds was ik 24, dus net een jaartje ouder dan de vriendin van TO.
Inmiddels bijna 7 jaar verder, getrouwd en een kind. En al zijn ze over 7 jaar niet getrouwd oid, dan is dochter weer een ervaring rijker. Schoonmoeder moet haar dochter beginnen te vertrouwen. Als mijn moeder zo vals zou reageren op mijn vriend, was ik snel klaar met dat gedrag.
On topic: TO, misschien een idee om wat meer bij jou thuis samen te zijn en geen kado’s meer mee te nemen voor je schoonmoeder. Misschien ziet zij dat als een soort omkoperij? Doe wat minder je best en wees gewoon jezelf.
dinsdag 6 november 2018 om 12:24
probeer eens niet zo krampachtig in de smaak te vallen bij je schoonmoeder. Ga er niet zo vaak heen maar nodig je vriendin bij jou thuis uit.
Jammer dat je schoonmoeder zo kritisch is. Niet meer dan jammer.
Laat het aan je vriendin over om om te gaan met haar moeder. Als je schoonmoeder gemene opmerkingen over jou maakt kun je van je vriendin verwachten dat zij jouw kant kiest. Dat haar moeder op haar inpraat dat ze niet moet gaan samenwonen, daar sta jij buiten. Het is aan je vriendin wat zij daarmee doet
Jammer dat je schoonmoeder zo kritisch is. Niet meer dan jammer.
Laat het aan je vriendin over om om te gaan met haar moeder. Als je schoonmoeder gemene opmerkingen over jou maakt kun je van je vriendin verwachten dat zij jouw kant kiest. Dat haar moeder op haar inpraat dat ze niet moet gaan samenwonen, daar sta jij buiten. Het is aan je vriendin wat zij daarmee doet
dinsdag 6 november 2018 om 13:10
Het is aan je vriendin om haar moeder hierop aan te spreken. Verder inderdaad meer bij jou afspreken. Misschien ben je daar wel te veel aanwezig, dat kan ook averechts werken.
Het is jammer, maar je hebt geen relatie met haar moeder. Als ze het niet wil accepteren, jammer dan. Hopelijk draait ze in de toekomst nog bij en hopelijk trekt je vriendin daar niks van aan.
Ik zou geen cadeaus meer meenemen. Je hoeft haar niet om te kopen. Ze moet je leuk vinden om wie je bent. En het gedrag dat ze vertoont verdient niet bepaald een cadeautje. Ik heb zelf jaren met zo'n schoonmoeder moeten omgaan en zij bleef altijd onvriendelijk en maakte voortdurend rot opmerkingen richting mij en onze relatie. Maar dat is niet de reden dat het uit is gegaan (al ben ik wel erg blij dat ik die mensen nooit meer hoef te zien).
Je kunt een persoon gewoon niet veranderen. Hopelijk ontdekt je schoonmoeder vanzelf dat ze hiermee alleen haar dochter maar sneller wegjaagd.
Het is jammer, maar je hebt geen relatie met haar moeder. Als ze het niet wil accepteren, jammer dan. Hopelijk draait ze in de toekomst nog bij en hopelijk trekt je vriendin daar niks van aan.
Ik zou geen cadeaus meer meenemen. Je hoeft haar niet om te kopen. Ze moet je leuk vinden om wie je bent. En het gedrag dat ze vertoont verdient niet bepaald een cadeautje. Ik heb zelf jaren met zo'n schoonmoeder moeten omgaan en zij bleef altijd onvriendelijk en maakte voortdurend rot opmerkingen richting mij en onze relatie. Maar dat is niet de reden dat het uit is gegaan (al ben ik wel erg blij dat ik die mensen nooit meer hoef te zien).
Je kunt een persoon gewoon niet veranderen. Hopelijk ontdekt je schoonmoeder vanzelf dat ze hiermee alleen haar dochter maar sneller wegjaagd.
dinsdag 6 november 2018 om 13:20
Ik denk ook dat je daar te vaak aanwezig bent. probeer dat eerst te minderen. je woont op jezelf, dus je vriendin kan ook makkelijk bij jou komen.
Als je daar minder vaak over de vloer bent, zal je relatie met je schoonmoeder waarschijnlijk ook beter worden.
Bekijk het van haar kant, haar ruim volwassen dochter woont nog steeds thuis, ging allemaal goed, maar sinds 9 maanden zit er opeens heel erg vaak een "vreemde" op de bank. (vandaar ook dat ze vraagt waarom jullie niet wat vaker naar de bios/restaurant gaan, denk ik) Dat betekent misschien dat schoonmoeder het huis aan kant moet hebben, extra eten en drinken voor jou moet hebben, niet ff lekker in haar huispak op de bank kan hangen etc.
Je schoonmoeder heeft waarschijnlijk ruimte nodig en wil lekker thuis kunnen zijn zonder bezoek.
Maar dit is zoals ik het lees he? Ik vind je trouwens een hele attente schoonzoon
maar je kan het allicht proberen om daar wat minder vaak over de vloer te komen.
En wat betreft de samenwoonplannen, dat moet je vriendin zelf maar met haar moeder regelen/uitvechten.
succes
Als je daar minder vaak over de vloer bent, zal je relatie met je schoonmoeder waarschijnlijk ook beter worden.
Bekijk het van haar kant, haar ruim volwassen dochter woont nog steeds thuis, ging allemaal goed, maar sinds 9 maanden zit er opeens heel erg vaak een "vreemde" op de bank. (vandaar ook dat ze vraagt waarom jullie niet wat vaker naar de bios/restaurant gaan, denk ik) Dat betekent misschien dat schoonmoeder het huis aan kant moet hebben, extra eten en drinken voor jou moet hebben, niet ff lekker in haar huispak op de bank kan hangen etc.
Je schoonmoeder heeft waarschijnlijk ruimte nodig en wil lekker thuis kunnen zijn zonder bezoek.
Maar dit is zoals ik het lees he? Ik vind je trouwens een hele attente schoonzoon
maar je kan het allicht proberen om daar wat minder vaak over de vloer te komen.En wat betreft de samenwoonplannen, dat moet je vriendin zelf maar met haar moeder regelen/uitvechten.
succes
dinsdag 6 november 2018 om 13:21
Het doet niet ter zake, maar wat schrijf je ontzettend slecht.
En dan wel ontopic: je doet veel te veel je best. Bovendien moet je vriendin haar eigen keuzes maken. Het is goed dat ze advies vraagt aan haar ouders, maar uiteindelijk moet ze wel op haar eigen benen leren staan.
Jij moet wat meer afstand nemen, je komt een beetje 'pusherig' over. Soms is de klik er gewoon niet en moet je dat accepteren. Jij woont op jezelf zeg je, spreek dan wat vaker bij jouw thuis af zodat de ouders van je vriendin ook wat rust hebben.
En dan wel ontopic: je doet veel te veel je best. Bovendien moet je vriendin haar eigen keuzes maken. Het is goed dat ze advies vraagt aan haar ouders, maar uiteindelijk moet ze wel op haar eigen benen leren staan.
Jij moet wat meer afstand nemen, je komt een beetje 'pusherig' over. Soms is de klik er gewoon niet en moet je dat accepteren. Jij woont op jezelf zeg je, spreek dan wat vaker bij jouw thuis af zodat de ouders van je vriendin ook wat rust hebben.
dinsdag 6 november 2018 om 13:40
Wauw, ik heb dan écht heel veel schoonouders gehad! (en ben toch echt maar 1 keer getrouwd, nog steeds trouwens)
Het zijn niet je schoonouders. Wat is dat toch met mensen die een (relatief korte) relatie hebben met iemand en de ouders van vriend/vriendin gelijk schoonouders noemen. Dan zou ik echt heel wat schoonouders hebben gehad als ik alle relaties meetel van tussen de 6 en 12 maanden)
Ik snap best dat de moeder van je vriendin moeite heeft met jullie samenwoon plannen. Ze vindt het misschien te snel gaan, en het is goed dat ze met haar dochter praat over hypotheek etc.
tegelijkertijd klinkt ze wel wat 'bemoeierig' , maar je vriendin klinkt ook niet als iemand die zelfstandig is en sterk in haar schoenen staat.
wat vind je vriendin hiervan?
Het zijn niet je schoonouders. Wat is dat toch met mensen die een (relatief korte) relatie hebben met iemand en de ouders van vriend/vriendin gelijk schoonouders noemen. Dan zou ik echt heel wat schoonouders hebben gehad als ik alle relaties meetel van tussen de 6 en 12 maanden)
Ik snap best dat de moeder van je vriendin moeite heeft met jullie samenwoon plannen. Ze vindt het misschien te snel gaan, en het is goed dat ze met haar dochter praat over hypotheek etc.
tegelijkertijd klinkt ze wel wat 'bemoeierig' , maar je vriendin klinkt ook niet als iemand die zelfstandig is en sterk in haar schoenen staat.
wat vind je vriendin hiervan?
dinsdag 6 november 2018 om 13:44
Ik vraag me af hoe men hier had gereageerd als een vrouw dit over haar vriend die thuis woont had geschreven 
De tips die hier worden gegeven over minder tijd daar door brengen zijn goed. Dan heb je waarschijnlijk minder dagelijkse frustratie.
In principe is het aan je vriendin om met haar moeder te dealen, van de "koude kant" (dat ben jij) wordt vaak toch minder aangenomen. Vraag je vriendin wat zij van de opmerkingen / gedachten van haar moeder / ouders vindt, laat zien dat jij haar steunt en dat je zaken goed hebt doordacht (objectieve checklist erbij halen bijvoorbeeld).
De tips die hier worden gegeven over minder tijd daar door brengen zijn goed. Dan heb je waarschijnlijk minder dagelijkse frustratie.
In principe is het aan je vriendin om met haar moeder te dealen, van de "koude kant" (dat ben jij) wordt vaak toch minder aangenomen. Vraag je vriendin wat zij van de opmerkingen / gedachten van haar moeder / ouders vindt, laat zien dat jij haar steunt en dat je zaken goed hebt doordacht (objectieve checklist erbij halen bijvoorbeeld).
WTF?
