Relaties
alle pijlers
schoonvader
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:13
Mijn schoonvader is nogal een woest typ wat betreft karakter, daarom ga ik daar alleen op bezoek als mijn man daar heen gaat. Gelukkig gaan we bijna nooit. Maar als we gaan dan is het gewoon tijd uitzitten en een beetje pootjes geven, want hij kan ineens om iets onbenulligs, een opmerking, een grapje uit zijn slof schieten.
Nu was mijn man er laatst heen gegaan om een aantal dingen te bespreken. Alleen. Mijn schoonvader heeft toen allerlei verwijten over mij op mijn man los gelaten. Zoals dat ik nooit op bezoek kom, dat ik hem geen "papa" noem, dat ik hem nooit spontaan mijn kinderen op schoot geef, dat ik stomme praat heb en dat hij beter af was met de ex van mijn man. Dat was ook niet zijn beste vriendin, maar daar kon hij tenminste wat mee.
Ik vond m'n schoonvader al een nare persoon, maar na dit gestook weet ik helemaal niet meer wat ik er mee moet. Ik vind het achterbaks dat hij zulke dingen niet tegen mij zegt, maar tegen mijn man.
Heeft iemand tips?
Nu was mijn man er laatst heen gegaan om een aantal dingen te bespreken. Alleen. Mijn schoonvader heeft toen allerlei verwijten over mij op mijn man los gelaten. Zoals dat ik nooit op bezoek kom, dat ik hem geen "papa" noem, dat ik hem nooit spontaan mijn kinderen op schoot geef, dat ik stomme praat heb en dat hij beter af was met de ex van mijn man. Dat was ook niet zijn beste vriendin, maar daar kon hij tenminste wat mee.
Ik vond m'n schoonvader al een nare persoon, maar na dit gestook weet ik helemaal niet meer wat ik er mee moet. Ik vind het achterbaks dat hij zulke dingen niet tegen mij zegt, maar tegen mijn man.
Heeft iemand tips?
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:45
quote:Suze02 schreef op 06 augustus 2011 @ 22:43:
Gaat het daar niet over? Tuurlijk wel, ze wil haar man niet meer toestaan de kinderen mee te nemen naar schoonpa.
En haar man is druk met zichzelf? Oke dan...En kun je haar ongelijk geven? Ik zou er zelf eerlijk gezegd ook niet een heel fijn gevoel bij hebben. Het zijn wel je kinderen he.
Gaat het daar niet over? Tuurlijk wel, ze wil haar man niet meer toestaan de kinderen mee te nemen naar schoonpa.
En haar man is druk met zichzelf? Oke dan...En kun je haar ongelijk geven? Ik zou er zelf eerlijk gezegd ook niet een heel fijn gevoel bij hebben. Het zijn wel je kinderen he.
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:46
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:51
Annelize, dat is dus precies wat ik bedoel.
Ik heb niks tegen mijn schoonmoeder, behalve dat ze alles zo ver weg stopt en die man aan het 'verzorgen' is ipv haar eigen kinderen. Zij is ook bang van die man en als ze niet "braaf" is in de ogen van die man, dan heeft ze zelf ook geen leven.
Ik zou het wel jammer vinden als mijn kinderen haar niet meer zouden zien.
Ik heb niks tegen mijn schoonmoeder, behalve dat ze alles zo ver weg stopt en die man aan het 'verzorgen' is ipv haar eigen kinderen. Zij is ook bang van die man en als ze niet "braaf" is in de ogen van die man, dan heeft ze zelf ook geen leven.
Ik zou het wel jammer vinden als mijn kinderen haar niet meer zouden zien.
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:56
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:59
Tsja, hoe zou je het gedrag van je schoonmoeder kunnen verklaren? Een wilde gooi: als ze erkent dat hij inderdaad een *** (vul zelf maar in) is, is haar leven een leugen. Door maar net te doen of er niets aan de hand is, houd ze deze theorie in stand. En dan doet het minder pijn. Soort van...
Ik denk zelf dat er niet zoveel gedaan kan worden. En eigenlijk ligt de bal bij je partner. Jij hebt denk ik wel je keuze gemaakt. Neemt niet weg dat jij je kinderen hun oma niet wil misgunnen. Apart afspreken zal ze waarschijnlijk niet doen, want dan erkent ze dat er iets aan de hand is. Ik denk dat je samen met je partner eens zou moeten bespreken of je contact wil onderhouden. Want wat is leuker/gezonder (voor jullie en jullie kinderen); wel of niet zien?
Ik denk zelf dat er niet zoveel gedaan kan worden. En eigenlijk ligt de bal bij je partner. Jij hebt denk ik wel je keuze gemaakt. Neemt niet weg dat jij je kinderen hun oma niet wil misgunnen. Apart afspreken zal ze waarschijnlijk niet doen, want dan erkent ze dat er iets aan de hand is. Ik denk dat je samen met je partner eens zou moeten bespreken of je contact wil onderhouden. Want wat is leuker/gezonder (voor jullie en jullie kinderen); wel of niet zien?
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:59
quote:Oermama schreef op 06 augustus 2011 @ 22:56:
Superstar, ik weet niet waarom mijn man daar nog heen gaat. Hij weet het zelf ook niet. Ik weet dat het geen argument is, maar het zijn zijn ouders en helaas werkt dat niet zo makkelijk als een abonnement dat je op kunt zeggen zodat je er geen lid meer van bent.
Nee dat het niet zo makkelijk is kan ik me voorstellen,ik zou me ook heel goed kunnen voorstellen dat hij puur voor zijn moeder daar nog op bezoek gaat.
Maar het zijn jouw ouders niet dus jij kan die keuze wél maken om daar iig niet meer heen te gaan zolang die man nog leeft.
Superstar, ik weet niet waarom mijn man daar nog heen gaat. Hij weet het zelf ook niet. Ik weet dat het geen argument is, maar het zijn zijn ouders en helaas werkt dat niet zo makkelijk als een abonnement dat je op kunt zeggen zodat je er geen lid meer van bent.
Nee dat het niet zo makkelijk is kan ik me voorstellen,ik zou me ook heel goed kunnen voorstellen dat hij puur voor zijn moeder daar nog op bezoek gaat.
Maar het zijn jouw ouders niet dus jij kan die keuze wél maken om daar iig niet meer heen te gaan zolang die man nog leeft.
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:04
Superstar, als ik geen kinderen had, dan zou het een stuk makkelijker zijn. Maar vind je dan dat ik kan zeggen dat de kinderen ook niet mee mogen? Het zijn niet alleen mijn kinderen, maar ook die van mijn man. En hoe doe je dat met verjaardagen van de andere familieleden (broers en zussen van mijn man). Daar zit die schoonpapa ook...
ik voel me een beetje klem in deze situatie...
ik voel me een beetje klem in deze situatie...
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:09
quote:Oermama schreef op 06 augustus 2011 @ 23:04:
Superstar, als ik geen kinderen had, dan zou het een stuk makkelijker zijn. Maar vind je dan dat ik kan zeggen dat de kinderen ook niet mee mogen? Het zijn niet alleen mijn kinderen, maar ook die van mijn man. En hoe doe je dat met verjaardagen van de andere familieleden (broers en zussen van mijn man). Daar zit die schoonpapa ook...
ik voel me een beetje klem in deze situatie...
Nou ja je man kan jullie kinderen toch meenemen naar zijn ouders?
Het lijkt er nu een beetje op dat je denkt dat je man jullie kinderen niet tegen zijn vader kan beschermen mocht dat nodig zijn.
Superstar, als ik geen kinderen had, dan zou het een stuk makkelijker zijn. Maar vind je dan dat ik kan zeggen dat de kinderen ook niet mee mogen? Het zijn niet alleen mijn kinderen, maar ook die van mijn man. En hoe doe je dat met verjaardagen van de andere familieleden (broers en zussen van mijn man). Daar zit die schoonpapa ook...
ik voel me een beetje klem in deze situatie...
Nou ja je man kan jullie kinderen toch meenemen naar zijn ouders?
Het lijkt er nu een beetje op dat je denkt dat je man jullie kinderen niet tegen zijn vader kan beschermen mocht dat nodig zijn.
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:09
@ Annelize, ja, dat papa, krijg ik niet over mijn lippen hoor. Hoe hij het verzint. En dan ook nog gaan stoken in de zin dat mijn man beter bij zijn ex had kunnen blijven omdat "papa" het met haar beter kan vinden. Ik probeerde me elke keer over het gedrag van die man heen te zetten. Maar dat hij na het verpesten van de jeugd van mijn man ook nog gaat stoken in ons huwelijk vind ik zo ongelofelijk.
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:12
Nou Superstar, het gaat me niet zo zeer over het fysieke geweld, daar heb ik wel vertrouwen in dat mijn man daar tegen in zou gaan. Maar die emotionele terreur vind ik ook vreselijk. Dat is voor mijn man nog moeilijker als hij "alleen" daar is en mijn kinderen moeten daar dan tussen zitten... lijkt me niet zo gezond.
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:18
quote:Oermama schreef op 06 augustus 2011 @ 23:12:
Nou Superstar, het gaat me niet zo zeer over het fysieke geweld, daar heb ik wel vertrouwen in dat mijn man daar tegen in zou gaan. Maar die emotionele terreur vind ik ook vreselijk. Dat is voor mijn man nog moeilijker als hij "alleen" daar is en mijn kinderen moeten daar dan tussen zitten... lijkt me niet zo gezond.
Maar goed als er dan zoveel emotioneel terreur is dan is het toch evenmin gezond dat je kinderen er tussen zitten als jij er wél bij bent?
Wat vind je man er zelf eigenlijk van?
Nou Superstar, het gaat me niet zo zeer over het fysieke geweld, daar heb ik wel vertrouwen in dat mijn man daar tegen in zou gaan. Maar die emotionele terreur vind ik ook vreselijk. Dat is voor mijn man nog moeilijker als hij "alleen" daar is en mijn kinderen moeten daar dan tussen zitten... lijkt me niet zo gezond.
Maar goed als er dan zoveel emotioneel terreur is dan is het toch evenmin gezond dat je kinderen er tussen zitten als jij er wél bij bent?
Wat vind je man er zelf eigenlijk van?
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:19
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:19
Totdat je man eindelijk de beslissing durft te maken om het contact te verbreken, lijkt het mij wel het beste om toch mee te gaan op bezoek. Om een steun te zijn voor je man en om je kinderen in het oog te houden.
Neem desnoods een boek mee om de tijd te doden.
Wat die opmerkingen van je schoonvader betreft, ik denk dat je de confrontatie moet aangaan. Al is het maar om te laten zien dat jij niet bang voor hem bent. Waarschijnlijk was je man z'n ex wel een meegaand type, en vond je schoonvader haar daarom wel leuker.
Ik wens jou en je man veel sterkte, dit is absoluut niet makkelijk.
Neem desnoods een boek mee om de tijd te doden.
Wat die opmerkingen van je schoonvader betreft, ik denk dat je de confrontatie moet aangaan. Al is het maar om te laten zien dat jij niet bang voor hem bent. Waarschijnlijk was je man z'n ex wel een meegaand type, en vond je schoonvader haar daarom wel leuker.
Ik wens jou en je man veel sterkte, dit is absoluut niet makkelijk.
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:39
quote:Oermama schreef op 06 augustus 2011 @ 22:31:
Ja, mijn man is bang voor hem. Mijn man is mishandeld door die man en daarom wil ik niet dat mijn kinderen daar zonder mij heen gaan.Nou, dat zegt meer dan genoeg. Laat je schoonvader lekker kletsen. Zo'n man zou ik nóóit 'papa' noemen. Het is al knap dat je man wel langs gaat en contact met hem heeft.
Ja, mijn man is bang voor hem. Mijn man is mishandeld door die man en daarom wil ik niet dat mijn kinderen daar zonder mij heen gaan.Nou, dat zegt meer dan genoeg. Laat je schoonvader lekker kletsen. Zo'n man zou ik nóóit 'papa' noemen. Het is al knap dat je man wel langs gaat en contact met hem heeft.
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:43
@Bammetjebam, mijn man wil alles of niks. Als hij het contact verbreekt, dan wil hij ook geen contact met zijn moeder. Hij vindt dat zij zich altijd heeft verscholen achter het zinnetje "Ik ben bang" en dat hij en zijn broers en zussen daar al hun hele leven de dupe van zijn.
Ik vind het ook wel heftig als je als moeder kunt blijven leven met een man die je kinderen fysiek en emotioneel mishandeld.
Ik vind dit ook wel een dermate heftige beslissing dat je daar echt zelf achter moet staan. Ik sta dus eigenlijk inderdaad in de wachtstand.
Ik vind het ook wel heftig als je als moeder kunt blijven leven met een man die je kinderen fysiek en emotioneel mishandeld.
Ik vind dit ook wel een dermate heftige beslissing dat je daar echt zelf achter moet staan. Ik sta dus eigenlijk inderdaad in de wachtstand.
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:45
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:48
quote:Oermama schreef op 06 augustus 2011 @ 23:43:
Ik vind het ook wel heftig als je als moeder kunt blijven leven met een man die je kinderen fysiek en emotioneel mishandeld.
Inderdaad! Dat vind ik ook heel heftig en fout. Dat je dan nog van zo'n man kan houden. Ongelooflijk! En als je daardoor niet meer van hem houdt: scheiden! Wat er ook gebeurt (want scheiden van zo'n man is vast niet makkelijk). Tja, jij kan in deze situatie niet veel doen (lijkt mij). Je man zal die keus zelf moeten maken.
voor jou!
Ik vind het ook wel heftig als je als moeder kunt blijven leven met een man die je kinderen fysiek en emotioneel mishandeld.
Inderdaad! Dat vind ik ook heel heftig en fout. Dat je dan nog van zo'n man kan houden. Ongelooflijk! En als je daardoor niet meer van hem houdt: scheiden! Wat er ook gebeurt (want scheiden van zo'n man is vast niet makkelijk). Tja, jij kan in deze situatie niet veel doen (lijkt mij). Je man zal die keus zelf moeten maken.
voor jou!
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:50
@ Bammetje: Er zit voor mij wel veel voeding in wat je zegt. Als ik mee ga met de houding die je beschrijft (dat boek zal schoonpap hoogstwaarschijnlijk doen ontploffen als ik daar ga zitten lezen, dus dat doe ik denk ik (nog) niet), kan ik het misschien beter verdragen en proberen om er boven te staan.
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:51
Heb trouwens weleens gehoord (van een psycholoog) dat contact verbreken met je ouders nooit goed is. Daar houd je je leven lang last van. Wat ze je ook aangedaan hebben, je blijft vaak loyaal aan je ouders. Je kan beter heel af en toe langs gaan en denken: wat een sukkels! Dan dat je ze nooit ziet. In die zin doet je man het dus goed (volgens die ene psycholoog die ik gesproken heb dus).
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:55
Dankjewel voor de hugg (ik weet niet hoe je die poppetjes maakt) blogbabe.
Weet je dat ze zelfs medelijden heeft met die man... en dat probeert ze dan op ons over te brengen, zodat we die kerel ook gaan zitten zalven. Pffff, ik vind mezelf al vergevingsgezind als ik daar op de bank zit te wachten tot we weer naar huis gaan. Slijmen is echt te veel gevraagd.
Weet je dat ze zelfs medelijden heeft met die man... en dat probeert ze dan op ons over te brengen, zodat we die kerel ook gaan zitten zalven. Pffff, ik vind mezelf al vergevingsgezind als ik daar op de bank zit te wachten tot we weer naar huis gaan. Slijmen is echt te veel gevraagd.
zondag 7 augustus 2011 om 00:00
@ blogbabe; we gaan nu met kerst, pasen, vaderdag, moederdag, verjaardagen en heel soms zomaar. Je kunt je voorstellen dat ik een hekel heb aan 'feest'dagen. Ik wil het ook echt aan mijn man overlaten wat hij er zelf mee doet. Als je iemand zo iets opdringt, dan mishandel je die persoon volgens mij zelf ook. Juist vanwege de loyaliteit die je hebt tov je ouders.
