schoonvader
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:13
Mijn schoonvader is nogal een woest typ wat betreft karakter, daarom ga ik daar alleen op bezoek als mijn man daar heen gaat. Gelukkig gaan we bijna nooit. Maar als we gaan dan is het gewoon tijd uitzitten en een beetje pootjes geven, want hij kan ineens om iets onbenulligs, een opmerking, een grapje uit zijn slof schieten.
Nu was mijn man er laatst heen gegaan om een aantal dingen te bespreken. Alleen. Mijn schoonvader heeft toen allerlei verwijten over mij op mijn man los gelaten. Zoals dat ik nooit op bezoek kom, dat ik hem geen "papa" noem, dat ik hem nooit spontaan mijn kinderen op schoot geef, dat ik stomme praat heb en dat hij beter af was met de ex van mijn man. Dat was ook niet zijn beste vriendin, maar daar kon hij tenminste wat mee.
Ik vond m'n schoonvader al een nare persoon, maar na dit gestook weet ik helemaal niet meer wat ik er mee moet. Ik vind het achterbaks dat hij zulke dingen niet tegen mij zegt, maar tegen mijn man.
Heeft iemand tips?
Nu was mijn man er laatst heen gegaan om een aantal dingen te bespreken. Alleen. Mijn schoonvader heeft toen allerlei verwijten over mij op mijn man los gelaten. Zoals dat ik nooit op bezoek kom, dat ik hem geen "papa" noem, dat ik hem nooit spontaan mijn kinderen op schoot geef, dat ik stomme praat heb en dat hij beter af was met de ex van mijn man. Dat was ook niet zijn beste vriendin, maar daar kon hij tenminste wat mee.
Ik vond m'n schoonvader al een nare persoon, maar na dit gestook weet ik helemaal niet meer wat ik er mee moet. Ik vind het achterbaks dat hij zulke dingen niet tegen mij zegt, maar tegen mijn man.
Heeft iemand tips?
zondag 7 augustus 2011 om 00:09
Eigenlijk moet ik dit soortvtopics niet lezen, veel te veel herkenning. Ik werd vroeger door mijn moeder mishandeld, vader was het zwijgzame type. Zo is het nog steeds.
Ook ik heb het contact niet kunnen verbreken, temeer omdat ik mijn broer en zus anders misschien kwijraak. Ook gun ik mijn dochter het contact met haar opa.
Ik herken het gedrag van je man hoor. Oh, wat kun je je klein voelen in 1 op 1 situaties. Dat zorgt soms voor akelige herinneringen.
Ik zorg er nu dus voor dat we elkaar nooit zonder mijn man zien. Mijn kind blijft niet alleen met mijn moeder, zelfs niet heel even. Zij komen niet meer hier, behalve op de verjaardag van de kleine. Het contact is dus nu vooral beleefd en oppervlakkig, zo houd ik het graag.
Ik richt me nu vooral op mijn schoonfamilie, dat is een warm bad, een openbaring voor mij.
Misschien helpt het jou om met je man ook dergelijke afspraken te maken waarin je de 'omgangsregels' bespreekt? Misschien schept het meer duidelijkheid en lucht het op.
Ook ik heb het contact niet kunnen verbreken, temeer omdat ik mijn broer en zus anders misschien kwijraak. Ook gun ik mijn dochter het contact met haar opa.
Ik herken het gedrag van je man hoor. Oh, wat kun je je klein voelen in 1 op 1 situaties. Dat zorgt soms voor akelige herinneringen.
Ik zorg er nu dus voor dat we elkaar nooit zonder mijn man zien. Mijn kind blijft niet alleen met mijn moeder, zelfs niet heel even. Zij komen niet meer hier, behalve op de verjaardag van de kleine. Het contact is dus nu vooral beleefd en oppervlakkig, zo houd ik het graag.
Ik richt me nu vooral op mijn schoonfamilie, dat is een warm bad, een openbaring voor mij.
Misschien helpt het jou om met je man ook dergelijke afspraken te maken waarin je de 'omgangsregels' bespreekt? Misschien schept het meer duidelijkheid en lucht het op.
zondag 7 augustus 2011 om 00:18
Hoi Katrien Duck, dankjewel dat je dat ondanks dat het zo naar is, wil delen. Ik probeer mijn man ook zo goed mogelijk te begrijpen, maar dat maakt het soms voor mij ook weer moeilijker om grenzen aan te geven. Heb jij helemaal de leiding in het contact met je ouders of stelt je man ook wel eens grenzen waar jij dat niet doet of kan? En hoe vind je dat dan?
Ben blij voor je dat je in ieder geval een fijne schoonfamilie hebt.
Ben blij voor je dat je in ieder geval een fijne schoonfamilie hebt.
zondag 7 augustus 2011 om 00:21
Misschien moet je die kerel gewoon eens flink de waarheid zeggen. Op een moment dat je alleen met hem in een kamer bent. Dat hij een naar persoon is, dat niemand van hem houdt, hooguit bang voor hem is, dat jullie alleen nog maar langskomen vanwege zijn vrouw en hem vervolgens schetsen hoe zijn toekomst eruit ziet in het geval zijn vrouw onverhoopt eerder komt te overlijden dan hij.
Tenzij je natuurlijk nog hoopt op een erfenis.
Tenzij je natuurlijk nog hoopt op een erfenis.
zondag 7 augustus 2011 om 00:29
Ik kan mijn grenzen niet aangeven, ik raak lamgeslagen op momenten dat er oud zeer bovenkomt. Mijn man grijpt dan in, gelukkig. Wij hebben deze afspraken samen gemaakt en zo werkt het. Ik kan het beter loslaten omdat ze niet in mijn vertrouwde omgeving komen.
Ik vind het soms wel slap van mezelf dat ik niet voor mezelf en mijn gezin kan opkomen. Aan de andere kant ben ik wel leidend geweest in de omgangsregels.
Ik probeer er niet zoveel mee bezig te zijn, dat lukt redelijk. Het is ook moeilijk, omdat je jeugd bepalend is geweest voor je huidige zelf. Je draagt het altijd met je mee en omdat het om je ouders gaat, kun je ook geen kleine stukjes vergeten of afsluiten. Ik weet niet of ik zo duidelijk overkom, ik bedoel hiermee dat je een incident nog wel kunt vergeten. Structureel geestelijk en lichamelijk mishandelt worden kleurtval je herinneringen.
Ik vind het soms wel slap van mezelf dat ik niet voor mezelf en mijn gezin kan opkomen. Aan de andere kant ben ik wel leidend geweest in de omgangsregels.
Ik probeer er niet zoveel mee bezig te zijn, dat lukt redelijk. Het is ook moeilijk, omdat je jeugd bepalend is geweest voor je huidige zelf. Je draagt het altijd met je mee en omdat het om je ouders gaat, kun je ook geen kleine stukjes vergeten of afsluiten. Ik weet niet of ik zo duidelijk overkom, ik bedoel hiermee dat je een incident nog wel kunt vergeten. Structureel geestelijk en lichamelijk mishandelt worden kleurtval je herinneringen.
zondag 7 augustus 2011 om 00:36
Je bent heel duidelijk Katrien Duck. Ik vind je niet slap. Ik vind het knap dat je je dochter haar opa kan geven en dat je met momenten van een afstand naar de situatie en naar jezelf kunt en durft te kijken. Heel veel mensen hebben die moed niet. Goed dat je een man hebt waar je op kunt bouwen en vertrouwen!
zondag 7 augustus 2011 om 00:58