Relaties
alle pijlers
smoesjes
vrijdag 24 december 2010 om 10:53
ik snap er niets van, word er verdrietig van en ben teleurgesteld.
mijn man heeft erg veel moeite met uit bed komen. Als zijn wekker gaat hoort hij m niet, ik wel en zeg dan dat zijn wekker gaat. Hij is niet fatsoenlijk aanspreekbaar....
door de week laat ik m, als hij te laat op zijn werk komt is dat zijn eigen schuld. Maar hij heeft flexibele tijden en red het altijd net. Wel is het gevolg dat hij laat thuis is en het gezin maar eventjes mee maakt voordat de kleinste naar bed gaat.
Mijn grootste zorg is het volgende: Onze kleine kom smorgens om half 8 bij ons in bed en kwebbelt er op los. Hij reageert nergens op of altijd met ja en doet vervolgens niets. Ze vraagt om wat en hij zegt ja. Vervolgens gebeurt er niets en kind gaat drammen, huilen of word boos. Logisch vind ik.
Man word dan ook boos en zegt dat hij niets heeft gezegd terwijl hij dat wel deed!
Als ik hem dat dan zeg is hij opeens wel helder wakker en maakt ruzie met mij omdat ik "aan haar kant sta"
IDIOOT vind ik dat.
Vanmorgen zei hij: je mag papa niets vragen in de ochtend omdat papa niet weet wat hij zegt... Met andere woorden (voor mij) hij trekt zich terug van zijn verantwoordelijkheid als vader in de ochtend. Hij is wel altijd helder genoeg om er ruzie over te maken!
Ik vind het een mentaliteits probleem, hij zegt dat hij het niet kan.
Kind teleurgesteld, hij boos en ik ga er dan maar uit met dochter. Als hij dan beneden komt maakt hij er nog ruzie over en zegt dat ik dochter indoctrineer omdat zij er ook wat van zegt als hij niet reageert of dingen belooft die hij dan "niet meer weet"
graag jullie kijk hierop.
Ik vind het niet erg om te kletsen of er op tijd uit te gaan maar wel dat hij zich zo gedraagt in de ochtend, niet aanwezig lijkt te zijn dat niet lijkt te willen.
mijn man heeft erg veel moeite met uit bed komen. Als zijn wekker gaat hoort hij m niet, ik wel en zeg dan dat zijn wekker gaat. Hij is niet fatsoenlijk aanspreekbaar....
door de week laat ik m, als hij te laat op zijn werk komt is dat zijn eigen schuld. Maar hij heeft flexibele tijden en red het altijd net. Wel is het gevolg dat hij laat thuis is en het gezin maar eventjes mee maakt voordat de kleinste naar bed gaat.
Mijn grootste zorg is het volgende: Onze kleine kom smorgens om half 8 bij ons in bed en kwebbelt er op los. Hij reageert nergens op of altijd met ja en doet vervolgens niets. Ze vraagt om wat en hij zegt ja. Vervolgens gebeurt er niets en kind gaat drammen, huilen of word boos. Logisch vind ik.
Man word dan ook boos en zegt dat hij niets heeft gezegd terwijl hij dat wel deed!
Als ik hem dat dan zeg is hij opeens wel helder wakker en maakt ruzie met mij omdat ik "aan haar kant sta"
IDIOOT vind ik dat.
Vanmorgen zei hij: je mag papa niets vragen in de ochtend omdat papa niet weet wat hij zegt... Met andere woorden (voor mij) hij trekt zich terug van zijn verantwoordelijkheid als vader in de ochtend. Hij is wel altijd helder genoeg om er ruzie over te maken!
Ik vind het een mentaliteits probleem, hij zegt dat hij het niet kan.
Kind teleurgesteld, hij boos en ik ga er dan maar uit met dochter. Als hij dan beneden komt maakt hij er nog ruzie over en zegt dat ik dochter indoctrineer omdat zij er ook wat van zegt als hij niet reageert of dingen belooft die hij dan "niet meer weet"
graag jullie kijk hierop.
Ik vind het niet erg om te kletsen of er op tijd uit te gaan maar wel dat hij zich zo gedraagt in de ochtend, niet aanwezig lijkt te zijn dat niet lijkt te willen.
vrijdag 24 december 2010 om 10:58
vrijdag 24 december 2010 om 10:59
Je man is overduidelijk geen ochtendmens.
Ik kan ook heel goed een hele poos tussen slapen en wakker in zijn verkeren.Een toestand waarin ik ook weleens zeg " Ja, ik kom er nu uit ", om vervolgens een halve seconde later meteen weer in slaap te vallen. Zo'n half-comateuze toestand; je hoort dingen wel maar het dringt niet écht tot je door, je antwoordt wel, maar meer op " goed geluk " .
Ik kan ook heel goed een hele poos tussen slapen en wakker in zijn verkeren.Een toestand waarin ik ook weleens zeg " Ja, ik kom er nu uit ", om vervolgens een halve seconde later meteen weer in slaap te vallen. Zo'n half-comateuze toestand; je hoort dingen wel maar het dringt niet écht tot je door, je antwoordt wel, maar meer op " goed geluk " .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 24 december 2010 om 11:02
vrijdag 24 december 2010 om 11:03
Het kan hoor, dat mensen dingen zeggen terwijl ze in feite nog slapen. Ik kan me voorstellen dat het niet leuk is voor iemand dat hij daarop wordt aangesproken. Laat hem gewoon, hij wordt gewoon heel moeilijk wakker, er wordt mee omgegaan alsof dat een halsmisdaad is terwijl hij er niets aan kan doen.
vrijdag 24 december 2010 om 11:06
vind het niet erg dat hij een ochtend mens is en ik er eerder uit ben. Ik vind het erg dat hij er niet voor onze dochter is, haar dingen beloofd en boos word. Ook snap ik niet dat als je niet wakker kan worden, je wel wakker en helder bent om daar ruzie over te maken.
hij zit regelmatig tot half 2 te computeren, gaat laat naar bed.
hij zit regelmatig tot half 2 te computeren, gaat laat naar bed.
vrijdag 24 december 2010 om 11:06
Ik denk dat het geen smoesje is als iemand niet weet wat hij zegt als hij in bed ligt en nog half slaapt. Daar zijn er meer van. Zeggen vanalles in de avond, nacht of ochtend zonder dat ze weten wat ze hebben gezegd.
Enige oplossing is pas met iemand praten als je zeker weet dat hij of zij wakker is (uit bed). Je dochter zou hier nog totaal niets van hoeven zeggen, ze is geen opvoeder. In deze heeft zij zo er het meeste van en wordt papa in een kwaad daglicht gesteld. Zo hoort het niet te werken. En ze zou er geen last van hoeven hebben.
Dat alles nu op jouw schouders neerkomt lijkt me het echte probleem. Hoe erg vind je dat? Anders zal hij toch verantwoordelijkheid misschien moeten gaan nemen om ook enkele ochtenden voor haar te zorgen en jij kan blijven liggen.
Als ik een flexibelere baan had zou ik overigens ook er 's morgens niet uitkomen...
Enige oplossing is pas met iemand praten als je zeker weet dat hij of zij wakker is (uit bed). Je dochter zou hier nog totaal niets van hoeven zeggen, ze is geen opvoeder. In deze heeft zij zo er het meeste van en wordt papa in een kwaad daglicht gesteld. Zo hoort het niet te werken. En ze zou er geen last van hoeven hebben.
Dat alles nu op jouw schouders neerkomt lijkt me het echte probleem. Hoe erg vind je dat? Anders zal hij toch verantwoordelijkheid misschien moeten gaan nemen om ook enkele ochtenden voor haar te zorgen en jij kan blijven liggen.
Als ik een flexibelere baan had zou ik overigens ook er 's morgens niet uitkomen...
vrijdag 24 december 2010 om 11:07
vrijdag 24 december 2010 om 11:08
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 december 2010 @ 10:59:
Je man is overduidelijk geen ochtendmens.
Ik kan ook heel goed een hele poos tussen slapen en wakker in zijn verkeren.Een toestand waarin ik ook weleens zeg " Ja, ik kom er nu uit ", om vervolgens een halve seconde later meteen weer in slaap te vallen. Zo'n half-comateuze toestand; je hoort dingen wel maar het dringt niet écht tot je door, je antwoordt wel, maar meer op " goed geluk " .Had ik ook, wat is mijn moeder vaak boos op me geweest hahahaha
Je man is overduidelijk geen ochtendmens.
Ik kan ook heel goed een hele poos tussen slapen en wakker in zijn verkeren.Een toestand waarin ik ook weleens zeg " Ja, ik kom er nu uit ", om vervolgens een halve seconde later meteen weer in slaap te vallen. Zo'n half-comateuze toestand; je hoort dingen wel maar het dringt niet écht tot je door, je antwoordt wel, maar meer op " goed geluk " .Had ik ook, wat is mijn moeder vaak boos op me geweest hahahaha
vrijdag 24 december 2010 om 11:08
Heel herkenbaar.
Onze kinderen zijn alleen wat groter, dus die komen ons niet meer wekken ( ik ga er wel altijd uit als ze wakker zijn en naar beneden gaan). Maar de rest herken ik wel.....het "praten" ( " ja, ik kom uit bed, zie je zo beneden" ) met je en achteraf niet meer weten wat ie gezegd heeft of uberhaupt niet meer weten DAT ie wat zei...
Het niet aanspreekbaar zijn, het gedoe door de weeks als hij er niet uitgaat.....
Maar ik ben er wel van overtuigd dat het geen opzet is. Ik denk dat blijfgewoonbianca gelijk heeft, het is een half-comateuze toestand.
(hoewel het wel irritant is).
Wat ik zelf altijd doe in het weekend:
Ik wek hem, hij reageert half slapend dat ie er zo uit zal komen.....wat ie vervolgens niet doet.......Ik ga lekker koffie zetten en even bij de kinderen zitten en na een uurtje ofzo ga ik weer naar boven en even bij hem liggen. Dan wek ik hem op een lieve manier (nee, geen seks ) en blijf bij hem tot ie ECHT aanspreekbaar is en uit bed komt.
Als ik eerder wegga, slaapt ie weer in, dus ik ga niet weg voor ie eruit is.
Misschien ben ik te lief, aan de andere kant staan we zo allemaal op een fijne manier op en komt er geen ruzie.
Jij hebt een wat jonger kind, als ik jou was ging ik gewoon lekker samen met de jongste naar beneden. Dan ff koffie zetten, misschien ontbijt klaarzetten en als je klaar bent wek je hem op dezelfde manier als ik doe.
Geen ruzie, iedereen tevreden.
Verder zou ik het er niet met je kind over hebben, ik zou gewoon zeggen: we gaan vast naar beneden, kan papa even rustig wakker worden. Een kind pikt het snel op als hij 1 ouder aan zijn kant krijgt hoor......
En als papa beneden komt kan ie toch alle aandacht geven?
Onze kinderen zijn alleen wat groter, dus die komen ons niet meer wekken ( ik ga er wel altijd uit als ze wakker zijn en naar beneden gaan). Maar de rest herken ik wel.....het "praten" ( " ja, ik kom uit bed, zie je zo beneden" ) met je en achteraf niet meer weten wat ie gezegd heeft of uberhaupt niet meer weten DAT ie wat zei...
Het niet aanspreekbaar zijn, het gedoe door de weeks als hij er niet uitgaat.....
Maar ik ben er wel van overtuigd dat het geen opzet is. Ik denk dat blijfgewoonbianca gelijk heeft, het is een half-comateuze toestand.
(hoewel het wel irritant is).
Wat ik zelf altijd doe in het weekend:
Ik wek hem, hij reageert half slapend dat ie er zo uit zal komen.....wat ie vervolgens niet doet.......Ik ga lekker koffie zetten en even bij de kinderen zitten en na een uurtje ofzo ga ik weer naar boven en even bij hem liggen. Dan wek ik hem op een lieve manier (nee, geen seks ) en blijf bij hem tot ie ECHT aanspreekbaar is en uit bed komt.
Als ik eerder wegga, slaapt ie weer in, dus ik ga niet weg voor ie eruit is.
Misschien ben ik te lief, aan de andere kant staan we zo allemaal op een fijne manier op en komt er geen ruzie.
Jij hebt een wat jonger kind, als ik jou was ging ik gewoon lekker samen met de jongste naar beneden. Dan ff koffie zetten, misschien ontbijt klaarzetten en als je klaar bent wek je hem op dezelfde manier als ik doe.
Geen ruzie, iedereen tevreden.
Verder zou ik het er niet met je kind over hebben, ik zou gewoon zeggen: we gaan vast naar beneden, kan papa even rustig wakker worden. Een kind pikt het snel op als hij 1 ouder aan zijn kant krijgt hoor......
En als papa beneden komt kan ie toch alle aandacht geven?
vrijdag 24 december 2010 om 11:09
Mijn moeder was vroeger ook nooit aanspreekbaarin het weekend. Mijn zus en ik hadden dan zelf maar bedacht wat ze zei.
Mama mogen we tv kijken?
Antwoord, hmmhmm
Dan liepen we naar beneden, en vroegen aan elkaar. Was dat nu hmmhmmja of hmmhmmnee. Dan kozen we gewoon wat in ons voordeel was.
Werkte prima dit systeem.
Mama mogen we tv kijken?
Antwoord, hmmhmm
Dan liepen we naar beneden, en vroegen aan elkaar. Was dat nu hmmhmmja of hmmhmmnee. Dan kozen we gewoon wat in ons voordeel was.
Werkte prima dit systeem.
vrijdag 24 december 2010 om 11:10
Tis duidelijk geen ochtendmens. Dat is niet zo leuk voor jou en dochter. Goed idee van hem om met dochter af te spreken dat ze niets meer aan hem vraagt 's morgens vroeg.
Hier is ook man niet zo goed in opstaan 's morgens, we doen het er maar mee, de rest van de dag is het een fijn mens.
Wat hier altijd goed helpt is koffie, ik zet die en breng het naar hem toe en vijf minuten later is hij aanspreekbaar.
Hier is ook man niet zo goed in opstaan 's morgens, we doen het er maar mee, de rest van de dag is het een fijn mens.
Wat hier altijd goed helpt is koffie, ik zet die en breng het naar hem toe en vijf minuten later is hij aanspreekbaar.
vrijdag 24 december 2010 om 11:10
vrijdag 24 december 2010 om 11:10
vrijdag 24 december 2010 om 11:10
vrijdag 24 december 2010 om 11:13
Ik snap het ook niet helemaal. Kind is 8, dit is toch niet iets van de laatste tijd? Je OT klinkt alsof je je eigen man niet goed kent, en het kind heel jong is en 's morgens de fles nodig heeft.
Hij heeft dat gewoon nodig om rustig wakker te worden, laat hem rustig wakker worden. En logisch dat hij wakker wordt als jij op 'm gaat zitten fitten. Dan zit je maar lang genoeg in hem te poken dat hij wel gaat reageren. En dan is hij wakker. En hebben jullie ruzie. En dan? Is dat wat je wilt? Wat lijkt me dat vermoeiend om elke ochtend over hetzelfde ruzie te maken, elke ochtend dat patroon. Dat houd je toch niet vol?
Ik vind dat je je een beetje aanstelt hoor.
Hij heeft dat gewoon nodig om rustig wakker te worden, laat hem rustig wakker worden. En logisch dat hij wakker wordt als jij op 'm gaat zitten fitten. Dan zit je maar lang genoeg in hem te poken dat hij wel gaat reageren. En dan is hij wakker. En hebben jullie ruzie. En dan? Is dat wat je wilt? Wat lijkt me dat vermoeiend om elke ochtend over hetzelfde ruzie te maken, elke ochtend dat patroon. Dat houd je toch niet vol?
Ik vind dat je je een beetje aanstelt hoor.
vrijdag 24 december 2010 om 11:14
Omdat als je boos wordt adrenaline vrijkomt die zorgt dat je helder en actief wordt, maar ook gestressed, chagerijnig, boos en niet helemaal raioneel meer netjes... Je gelooft hem niet dat hij niet meer weet wat hij zegt, het lijkt me handiger hem gewoon te geloven. Het bestaat namelijk gewoon. Lijkt me ook niet eerlijk dat idee dat hij maar wat smoesjes zegt door je dochter te laten geloven en zeggen. Daar heeft echt niemand wat aan.
Ga de discussie voeren over dat jij hem graag wat vaker 's ochtends zou willen zien omdat je het nu alleen doet. En hij eventueel eerder naar bed gaan, nu gaan jullie blijkbaar nooit samen slapen? Of werk je trouwens misschien niet?
Ga de discussie voeren over dat jij hem graag wat vaker 's ochtends zou willen zien omdat je het nu alleen doet. En hij eventueel eerder naar bed gaan, nu gaan jullie blijkbaar nooit samen slapen? Of werk je trouwens misschien niet?
