Relaties
alle pijlers
smoesjes
vrijdag 24 december 2010 om 10:53
ik snap er niets van, word er verdrietig van en ben teleurgesteld.
mijn man heeft erg veel moeite met uit bed komen. Als zijn wekker gaat hoort hij m niet, ik wel en zeg dan dat zijn wekker gaat. Hij is niet fatsoenlijk aanspreekbaar....
door de week laat ik m, als hij te laat op zijn werk komt is dat zijn eigen schuld. Maar hij heeft flexibele tijden en red het altijd net. Wel is het gevolg dat hij laat thuis is en het gezin maar eventjes mee maakt voordat de kleinste naar bed gaat.
Mijn grootste zorg is het volgende: Onze kleine kom smorgens om half 8 bij ons in bed en kwebbelt er op los. Hij reageert nergens op of altijd met ja en doet vervolgens niets. Ze vraagt om wat en hij zegt ja. Vervolgens gebeurt er niets en kind gaat drammen, huilen of word boos. Logisch vind ik.
Man word dan ook boos en zegt dat hij niets heeft gezegd terwijl hij dat wel deed!
Als ik hem dat dan zeg is hij opeens wel helder wakker en maakt ruzie met mij omdat ik "aan haar kant sta"
IDIOOT vind ik dat.
Vanmorgen zei hij: je mag papa niets vragen in de ochtend omdat papa niet weet wat hij zegt... Met andere woorden (voor mij) hij trekt zich terug van zijn verantwoordelijkheid als vader in de ochtend. Hij is wel altijd helder genoeg om er ruzie over te maken!
Ik vind het een mentaliteits probleem, hij zegt dat hij het niet kan.
Kind teleurgesteld, hij boos en ik ga er dan maar uit met dochter. Als hij dan beneden komt maakt hij er nog ruzie over en zegt dat ik dochter indoctrineer omdat zij er ook wat van zegt als hij niet reageert of dingen belooft die hij dan "niet meer weet"
graag jullie kijk hierop.
Ik vind het niet erg om te kletsen of er op tijd uit te gaan maar wel dat hij zich zo gedraagt in de ochtend, niet aanwezig lijkt te zijn dat niet lijkt te willen.
mijn man heeft erg veel moeite met uit bed komen. Als zijn wekker gaat hoort hij m niet, ik wel en zeg dan dat zijn wekker gaat. Hij is niet fatsoenlijk aanspreekbaar....
door de week laat ik m, als hij te laat op zijn werk komt is dat zijn eigen schuld. Maar hij heeft flexibele tijden en red het altijd net. Wel is het gevolg dat hij laat thuis is en het gezin maar eventjes mee maakt voordat de kleinste naar bed gaat.
Mijn grootste zorg is het volgende: Onze kleine kom smorgens om half 8 bij ons in bed en kwebbelt er op los. Hij reageert nergens op of altijd met ja en doet vervolgens niets. Ze vraagt om wat en hij zegt ja. Vervolgens gebeurt er niets en kind gaat drammen, huilen of word boos. Logisch vind ik.
Man word dan ook boos en zegt dat hij niets heeft gezegd terwijl hij dat wel deed!
Als ik hem dat dan zeg is hij opeens wel helder wakker en maakt ruzie met mij omdat ik "aan haar kant sta"
IDIOOT vind ik dat.
Vanmorgen zei hij: je mag papa niets vragen in de ochtend omdat papa niet weet wat hij zegt... Met andere woorden (voor mij) hij trekt zich terug van zijn verantwoordelijkheid als vader in de ochtend. Hij is wel altijd helder genoeg om er ruzie over te maken!
Ik vind het een mentaliteits probleem, hij zegt dat hij het niet kan.
Kind teleurgesteld, hij boos en ik ga er dan maar uit met dochter. Als hij dan beneden komt maakt hij er nog ruzie over en zegt dat ik dochter indoctrineer omdat zij er ook wat van zegt als hij niet reageert of dingen belooft die hij dan "niet meer weet"
graag jullie kijk hierop.
Ik vind het niet erg om te kletsen of er op tijd uit te gaan maar wel dat hij zich zo gedraagt in de ochtend, niet aanwezig lijkt te zijn dat niet lijkt te willen.
vrijdag 24 december 2010 om 11:23
quote:iris1969 schreef op 24 december 2010 @ 11:20:
Het hele ochtendhumeurverhaal lijkt me niet het probleem, maar het feit dat hij gewoonlijk ook geen oog voor je dochter heeft vind ik andere koek.Daardoor geen aandacht voor dochter lijkt me meer het kernprobleem inderdaad. Evenals dat een relatie met gezellig samen zijn er bij inschiet zo.
Het hele ochtendhumeurverhaal lijkt me niet het probleem, maar het feit dat hij gewoonlijk ook geen oog voor je dochter heeft vind ik andere koek.Daardoor geen aandacht voor dochter lijkt me meer het kernprobleem inderdaad. Evenals dat een relatie met gezellig samen zijn er bij inschiet zo.
vrijdag 24 december 2010 om 11:24
Weet je wat je ook kan doen? Een lekker stevig gesprek over hoe je dit gaat oplossen. Compromissen sluiten. Dat hij bijvoorbeeld, wanneer hij in bed ligt, je kind erbij inkruipt. Dat ze samen iets leuks gaan doen eens in de zoveel tijd. En je man zélf tegen je kind laten zeggen hoe hij 's morgens is. Kinderen van 5 snappen dat heus wel.
vrijdag 24 december 2010 om 11:25
quote:mimootje schreef op 24 december 2010 @ 11:15:
onze dochter is 5.
al maak ik hem 3 keer lief wakker, hij blijft zo liggen tot 11 uur en daarna gaat hij thuis werken. Werkt tot laat door en ziet kind bijna niet.
Ik denk dat je best samen tot een acceptabelere tijd kan komen en tot beter werkende manieren om hem op te laten staan.
Ik spreek bijv. af met zoon dat ik er één keer uit kom om te checken ( zet in zijn halfslaap vaak wekker uit ) of hij er uit is en is dat niet zo dan doe ik het grote licht aan en trek ik zijn dekens eraf en blijf wachten tot hij naast zijn bed staat. Werkt prima.
Zoiets zou je dus best af kunnen spreken, lijkt mij; van te voren vragen hoe laat hij écht uit bed wil..... nadat jij hem hebt verteld hoe jammer je het vindt dat jullie zo weinig tijd als volledig gezin met elkaar doorbrengen.
ik ga er ook uit met dochter, vind dat niet erg. Maar ik snap niet dat hij wel helder is om ruzie te maken als ik er wat van zeg en niet helder is als dochter hem iets vraagt.Omdat je bij bepaalde niet-( door)dringende geluiden prima op je automatische piloot kan reageren. Kennelijk word hij van jouw terechtwijzing wél op scherp gezet.
onze dochter is 5.
al maak ik hem 3 keer lief wakker, hij blijft zo liggen tot 11 uur en daarna gaat hij thuis werken. Werkt tot laat door en ziet kind bijna niet.
Ik denk dat je best samen tot een acceptabelere tijd kan komen en tot beter werkende manieren om hem op te laten staan.
Ik spreek bijv. af met zoon dat ik er één keer uit kom om te checken ( zet in zijn halfslaap vaak wekker uit ) of hij er uit is en is dat niet zo dan doe ik het grote licht aan en trek ik zijn dekens eraf en blijf wachten tot hij naast zijn bed staat. Werkt prima.
Zoiets zou je dus best af kunnen spreken, lijkt mij; van te voren vragen hoe laat hij écht uit bed wil..... nadat jij hem hebt verteld hoe jammer je het vindt dat jullie zo weinig tijd als volledig gezin met elkaar doorbrengen.
ik ga er ook uit met dochter, vind dat niet erg. Maar ik snap niet dat hij wel helder is om ruzie te maken als ik er wat van zeg en niet helder is als dochter hem iets vraagt.Omdat je bij bepaalde niet-( door)dringende geluiden prima op je automatische piloot kan reageren. Kennelijk word hij van jouw terechtwijzing wél op scherp gezet.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 24 december 2010 om 11:25
quote:EarthlyMatters schreef op 24 december 2010 @ 11:22:
Daarbij is je dochter oud genoeg om zichzelf te vermaken of iig je man even rustig wakker te laten worden. Van 'even rustig wakker worden' lijkt me geen sprake als hij pas om 10.00 zijn nest een keer uitkomt. Dat je om 7.30 niet meteen fris en fruitig bent, dat zal het probleem niet zijn. Als hij dan even geen aandacht voor zijn dochter heeft is dat ook geen ramp, dat kan best om 8.00 ook nog, maar het punt is volgens mij dat het hier niet gaat om een half uurtje wakker worden, maar om úren in bed blijven liggen terwijl de rest van het gezin de dag begonnen is. En nog úren door blijven gaan terwijl de rest van het gezin in bed ligt. Hij trekt zijn eigen plan, en dat kan, maar niet als je een gezin hebt.
Daarbij is je dochter oud genoeg om zichzelf te vermaken of iig je man even rustig wakker te laten worden. Van 'even rustig wakker worden' lijkt me geen sprake als hij pas om 10.00 zijn nest een keer uitkomt. Dat je om 7.30 niet meteen fris en fruitig bent, dat zal het probleem niet zijn. Als hij dan even geen aandacht voor zijn dochter heeft is dat ook geen ramp, dat kan best om 8.00 ook nog, maar het punt is volgens mij dat het hier niet gaat om een half uurtje wakker worden, maar om úren in bed blijven liggen terwijl de rest van het gezin de dag begonnen is. En nog úren door blijven gaan terwijl de rest van het gezin in bed ligt. Hij trekt zijn eigen plan, en dat kan, maar niet als je een gezin hebt.
vrijdag 24 december 2010 om 11:25
quote:Solveig schreef op 24 december 2010 @ 11:23:
Alles lijkt nou te draaien om zijn ritme. Tof dat hij een avondmens is en geen ochtendmens, maar die luxe verlies je natuurlijk als je verantwoordelijkheden hebt. Geen baas die het normaal accepteert wanneer jij zegt 'ik begin pas om 10.00 hoor, ik ben geen ochtenmens' wanneer er geen flexibele werktijden zijn. Waarom zou je je gezin dan wél zo aan de kant mogen schuiven? Hij gaat om 2 uur naar bed, logisch dat je dan geen ochtendmensn bent en niet wakker wordt.
Je kunt toch van een mens verlangen dat hij een normaal ritme aanhoudt, zodat de rest van het gezin geen last heeft van dat ritme en hij gewoon zijn verantwoordelijkheid neemt door tijd met zijn gezin te besteden op normále tijden?
Wat normaal is, is opgelegd en geeft helaas geen gehoor aan andere bioritmes die je helemaal ontregelen. "Normaal" is een zeer beperkend begrip voor elk individu apart. Samen ergens uitkomen lijkt me een beter uitgangspunt.
Iets van iemand mogen verlangen, moeten en het is nou éénmaal normaal, dat zijn woorden die het in geen enkele discussie goed doen.
Met vriendelijkheid, samen leuke dingen bedenken en de juiste timing om iets bespreekbaar te maken kom je verder mee...
Alles lijkt nou te draaien om zijn ritme. Tof dat hij een avondmens is en geen ochtendmens, maar die luxe verlies je natuurlijk als je verantwoordelijkheden hebt. Geen baas die het normaal accepteert wanneer jij zegt 'ik begin pas om 10.00 hoor, ik ben geen ochtenmens' wanneer er geen flexibele werktijden zijn. Waarom zou je je gezin dan wél zo aan de kant mogen schuiven? Hij gaat om 2 uur naar bed, logisch dat je dan geen ochtendmensn bent en niet wakker wordt.
Je kunt toch van een mens verlangen dat hij een normaal ritme aanhoudt, zodat de rest van het gezin geen last heeft van dat ritme en hij gewoon zijn verantwoordelijkheid neemt door tijd met zijn gezin te besteden op normále tijden?
Wat normaal is, is opgelegd en geeft helaas geen gehoor aan andere bioritmes die je helemaal ontregelen. "Normaal" is een zeer beperkend begrip voor elk individu apart. Samen ergens uitkomen lijkt me een beter uitgangspunt.
Iets van iemand mogen verlangen, moeten en het is nou éénmaal normaal, dat zijn woorden die het in geen enkele discussie goed doen.
Met vriendelijkheid, samen leuke dingen bedenken en de juiste timing om iets bespreekbaar te maken kom je verder mee...
vrijdag 24 december 2010 om 11:25
quote:Solveig schreef op 24 december 2010 @ 11:23:
Alles lijkt nou te draaien om zijn ritme. Tof dat hij een avondmens is en geen ochtendmens, maar die luxe verlies je natuurlijk als je verantwoordelijkheden hebt. Geen baas die het normaal accepteert wanneer jij zegt 'ik begin pas om 10.00 hoor, ik ben geen ochtenmens' wanneer er geen flexibele werktijden zijn. Waarom zou je je gezin dan wél zo aan de kant mogen schuiven? Hij gaat om 2 uur naar bed, logisch dat je dan geen ochtendmensn bent en niet wakker wordt.
Je kunt toch van een mens verlangen dat hij een normaal ritme aanhoudt, zodat de rest van het gezin geen last heeft van dat ritme en hij gewoon zijn verantwoordelijkheid neemt door tijd met zijn gezin te besteden op normále tijden?JUIST!
Alles lijkt nou te draaien om zijn ritme. Tof dat hij een avondmens is en geen ochtendmens, maar die luxe verlies je natuurlijk als je verantwoordelijkheden hebt. Geen baas die het normaal accepteert wanneer jij zegt 'ik begin pas om 10.00 hoor, ik ben geen ochtenmens' wanneer er geen flexibele werktijden zijn. Waarom zou je je gezin dan wél zo aan de kant mogen schuiven? Hij gaat om 2 uur naar bed, logisch dat je dan geen ochtendmensn bent en niet wakker wordt.
Je kunt toch van een mens verlangen dat hij een normaal ritme aanhoudt, zodat de rest van het gezin geen last heeft van dat ritme en hij gewoon zijn verantwoordelijkheid neemt door tijd met zijn gezin te besteden op normále tijden?JUIST!
vrijdag 24 december 2010 om 11:27
Je zegt moeite te hebben met zijn ritme. Het is al eerder gezegd: dit is niet iets van de laatste tijd, dat het nu opeens tot punt wordt gemaakt is dan ook niet eerlijk. Spreek dan af dat hij 's middags en 's avonds leuke dingen met haar doet. Ik vind je nu een beetje jaloers overkomen, zo van 'hij wel, en ik niet'.
vrijdag 24 december 2010 om 11:28
quote:mimootje schreef op 24 december 2010 @ 11:23:
Vind het erg dat hij niet de moeite neemt eerder naar bed te gaan en eerder wakker te worden.
Een nachtmens gaat pas lekker " draaien " rond 11 uur 's avonds.
Die ligt misschien nog wel uren wakker als hij eerder dan dat hij écht slaapt naar bed gaat.
Als je mij om een normale tijd naar bed stuurt lig ik uuuuuuuuuuren wakker, slaap uiteindelijk misschien ietsjes eerder in dan anders, maar heb 's morgens nog net zo veel moeite met opstaan.
Vind het erg dat hij niet de moeite neemt eerder naar bed te gaan en eerder wakker te worden.
Een nachtmens gaat pas lekker " draaien " rond 11 uur 's avonds.
Die ligt misschien nog wel uren wakker als hij eerder dan dat hij écht slaapt naar bed gaat.
Als je mij om een normale tijd naar bed stuurt lig ik uuuuuuuuuuren wakker, slaap uiteindelijk misschien ietsjes eerder in dan anders, maar heb 's morgens nog net zo veel moeite met opstaan.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 24 december 2010 om 11:28
quote:Solveig schreef op 24 december 2010 @ 11:25:
[...]
Van 'even rustig wakker worden' lijkt me geen sprake als hij pas om 10.00 zijn nest een keer uitkomt. Dat je om 7.30 niet meteen fris en fruitig bent, dat zal het probleem niet zijn. Als hij dan even geen aandacht voor zijn dochter heeft is dat ook geen ramp, dat kan best om 8.00 ook nog, maar het punt is volgens mij dat het hier niet gaat om een half uurtje wakker worden, maar om úren in bed blijven liggen terwijl de rest van het gezin de dag begonnen is. En nog úren door blijven gaan terwijl de rest van het gezin in bed ligt. Hij trekt zijn eigen plan, en dat kan, maar niet als je een gezin hebt.Inderdaad.
[...]
Van 'even rustig wakker worden' lijkt me geen sprake als hij pas om 10.00 zijn nest een keer uitkomt. Dat je om 7.30 niet meteen fris en fruitig bent, dat zal het probleem niet zijn. Als hij dan even geen aandacht voor zijn dochter heeft is dat ook geen ramp, dat kan best om 8.00 ook nog, maar het punt is volgens mij dat het hier niet gaat om een half uurtje wakker worden, maar om úren in bed blijven liggen terwijl de rest van het gezin de dag begonnen is. En nog úren door blijven gaan terwijl de rest van het gezin in bed ligt. Hij trekt zijn eigen plan, en dat kan, maar niet als je een gezin hebt.Inderdaad.
vrijdag 24 december 2010 om 11:29
quote:Paekzwart schreef op 24 december 2010 @ 11:25:
[...]
Wat normaal is, is opgelegd en geeft helaas geen gehoor aan andere bioritmes die je helemaal ontregelen. "Normaal" is een zeer beperkend begrip voor elk individu apart. Samen ergens uitkomen lijkt me een beter uitgangspunt.
Met vriendelijkheid, samen leuke dingen bedenken en de juiste timing om iets bespreekbaar te maken kom je verder mee...
Een bioritme is niet per se aangeboren hoor, en lijkt hier vooral veroorzaakt te worden door te laat naar bed gaan.
En 'normaal' kan dan wel beperkend zijn, maar als je in een gezin samenleeft zijn dingen nou eenmaal soms beperkend. Dan maak je afspraken (op zondag slaap ik uit en op zaterdag jij) of 'ik werk 2 dagen op een later tijdstip en ga langer door en ik doe 2 dagen het ochtendritueel met kind'.
HIj doet nu níets. Hij ontbijt nooit met kind, hij zorgt nooit dat kind naar school komt, hij is waarschijnlijk bij het avondeten dan ook niet aanwezig door zijn werkdagen, enzovoorts.
[...]
Wat normaal is, is opgelegd en geeft helaas geen gehoor aan andere bioritmes die je helemaal ontregelen. "Normaal" is een zeer beperkend begrip voor elk individu apart. Samen ergens uitkomen lijkt me een beter uitgangspunt.
Met vriendelijkheid, samen leuke dingen bedenken en de juiste timing om iets bespreekbaar te maken kom je verder mee...
Een bioritme is niet per se aangeboren hoor, en lijkt hier vooral veroorzaakt te worden door te laat naar bed gaan.
En 'normaal' kan dan wel beperkend zijn, maar als je in een gezin samenleeft zijn dingen nou eenmaal soms beperkend. Dan maak je afspraken (op zondag slaap ik uit en op zaterdag jij) of 'ik werk 2 dagen op een later tijdstip en ga langer door en ik doe 2 dagen het ochtendritueel met kind'.
HIj doet nu níets. Hij ontbijt nooit met kind, hij zorgt nooit dat kind naar school komt, hij is waarschijnlijk bij het avondeten dan ook niet aanwezig door zijn werkdagen, enzovoorts.
vrijdag 24 december 2010 om 11:31
Ik ben dus ook zo een mens als jou man, alleen neem ik wel de verantwoordelijkheid om er uit te komen, wel weten de kinderen dat ze beter niet te veel moeten praten tegen mij, hoe zeer ik ook mijn best doe, ik blijf een beetje (veel) onredelijk in de ochtenden.
Mijn man neemt het weekend waar, dan kan ik uitslapen en ook dan ben ik niet makkelijk wakker, ook niet na 10 uur slaap.
Ik begrijp je man dus wel, maar kom zeg, hij zal toch zijn verantwoording moeten nemen.
Jij kan ook trouwens gewoon hem echt wakker maken met de mededeling dat het tijd en dat jullie gezellig samen gaan ontbijten.
En dit dan met hem afspreken terwijl hij allannggg wakker is anders heb je zo weer ruzie
Mijn man neemt het weekend waar, dan kan ik uitslapen en ook dan ben ik niet makkelijk wakker, ook niet na 10 uur slaap.
Ik begrijp je man dus wel, maar kom zeg, hij zal toch zijn verantwoording moeten nemen.
Jij kan ook trouwens gewoon hem echt wakker maken met de mededeling dat het tijd en dat jullie gezellig samen gaan ontbijten.
En dit dan met hem afspreken terwijl hij allannggg wakker is anders heb je zo weer ruzie
vrijdag 24 december 2010 om 11:31
quote:Solveig schreef op 24 december 2010 @ 11:29:
[...]
Een bioritme is niet aangeboren hoor, en lijkt hier vooral veroorzaakt te worden door te laat naar bed gaan.
En 'normaal' kan dan wel beperkend zijn, maar als je in een gezin samenleeft zijn dingen nou eenmaal soms beperkend. Dan maak je afspraken (op zondag slaap ik uit en op zaterdag jij) of 'ik werk 2 dagen op een later tijdstip en ga langer door en ik doe 2 dagen het ochtendritueel met kind'.
HIj doet nu níets. Hij ontbijt nooit met kind, hij zorgt nooit dat kind naar school komt, hij is waarschijnlijk bij het avondeten dan ook niet aanwezig door zijn werkdagen, enzovoorts.
Tsja, ik kan het niet anders dan met je eens zijn.
Ik heb het juist andersom, ik ben een ochtendmens. Om 21.00 val ik om van de slaap. En daar kan ik lang niet altijd gewoon maar aan toegeven. Sommige zaken moeten gewoon gebeuren.
[...]
Een bioritme is niet aangeboren hoor, en lijkt hier vooral veroorzaakt te worden door te laat naar bed gaan.
En 'normaal' kan dan wel beperkend zijn, maar als je in een gezin samenleeft zijn dingen nou eenmaal soms beperkend. Dan maak je afspraken (op zondag slaap ik uit en op zaterdag jij) of 'ik werk 2 dagen op een later tijdstip en ga langer door en ik doe 2 dagen het ochtendritueel met kind'.
HIj doet nu níets. Hij ontbijt nooit met kind, hij zorgt nooit dat kind naar school komt, hij is waarschijnlijk bij het avondeten dan ook niet aanwezig door zijn werkdagen, enzovoorts.
Tsja, ik kan het niet anders dan met je eens zijn.
Ik heb het juist andersom, ik ben een ochtendmens. Om 21.00 val ik om van de slaap. En daar kan ik lang niet altijd gewoon maar aan toegeven. Sommige zaken moeten gewoon gebeuren.
vrijdag 24 december 2010 om 11:33
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 december 2010 @ 11:28:
[...]
Een nachtmens gaat pas lekker " draaien " rond 11 uur 's avonds.
Die ligt misschien nog wel uren wakker als hij eerder dan dat hij écht slaapt naar bed gaat.
Als je mij om een normale tijd naar bed stuurt lig ik uuuuuuuuuuren wakker, slaap uiteindelijk misschien ietsjes eerder in dan anders, maar heb 's morgens nog net zo veel moeite met opstaan.
Dit dus.
Je kunt van die man gewoon geen ochtendmens maken, zo simpel is het. En dan kun je er wel op staan dat hij dagelijks opstaat, als een ochtendmens, maar zo werkt het gewoon niet. Zelfs al zou hij wel opstaan, dan is hij nog niet in voor het gebabbel van je kinderen. Je kunt jezelf en je kinderen dus het beste aanleren hem in de vroege ochtend met rust te laten.
Bijvoorbeeld: papa pas "storen" na 9 uur in de ochtend.
[...]
Een nachtmens gaat pas lekker " draaien " rond 11 uur 's avonds.
Die ligt misschien nog wel uren wakker als hij eerder dan dat hij écht slaapt naar bed gaat.
Als je mij om een normale tijd naar bed stuurt lig ik uuuuuuuuuuren wakker, slaap uiteindelijk misschien ietsjes eerder in dan anders, maar heb 's morgens nog net zo veel moeite met opstaan.
Dit dus.
Je kunt van die man gewoon geen ochtendmens maken, zo simpel is het. En dan kun je er wel op staan dat hij dagelijks opstaat, als een ochtendmens, maar zo werkt het gewoon niet. Zelfs al zou hij wel opstaan, dan is hij nog niet in voor het gebabbel van je kinderen. Je kunt jezelf en je kinderen dus het beste aanleren hem in de vroege ochtend met rust te laten.
Bijvoorbeeld: papa pas "storen" na 9 uur in de ochtend.
vrijdag 24 december 2010 om 11:33
Het probleem van TO is duidelijk van een andere aard dan de openingspost doet vermoeden. Door zijn ritme heeft TO blijkbaar te veel het gevoel alleen te staan voor de opvoeding. Kwestie van communiceren, lijkt me! Elkaar vertellen wat je verwacht en wat je nodig hebt en compromissen sluiten! In ieder geval stoppen met ruzie maken met zijn drieën
vrijdag 24 december 2010 om 11:33
Mimootje, ik weet niet in hoeverre dit symptomatisch is voor de rest van jullie relatie maar er is in ieder geval echt wel wat aan te doen.
Begin met een goed gesprek, vertel hem dat je hem graag meer betrokken ziet bij dochter en dat zijn ritme daar niet bij past.
Je kunt hem helpen met 's ochtends wakker worden. Zet koffie en breng die naar boven. Doe de gordijnen en het raam open en laat de frisse lucht naar binnen. Eventueel de radio aan en nog even gezellig babbelen en knuffelen.
Hoe vroeger je opstaat, hoe eerder je gaat slapen, je moet alleen even de cirkel doorbreken.
Begin met een goed gesprek, vertel hem dat je hem graag meer betrokken ziet bij dochter en dat zijn ritme daar niet bij past.
Je kunt hem helpen met 's ochtends wakker worden. Zet koffie en breng die naar boven. Doe de gordijnen en het raam open en laat de frisse lucht naar binnen. Eventueel de radio aan en nog even gezellig babbelen en knuffelen.
Hoe vroeger je opstaat, hoe eerder je gaat slapen, je moet alleen even de cirkel doorbreken.
vrijdag 24 december 2010 om 11:33
quote:Solveig schreef op 24 december 2010 @ 11:29:
[...]
Een bioritme is niet aangeboren hoor, en lijkt hier vooral veroorzaakt te worden door te laat naar bed gaan.
Ehm... je gaat juist later (veel later) dan gemiddeld naar bed omdát je bioritme anders aangeeft.
En je kan het bijsturen, moeite voor doen, je zoveel mogelijk aanpassen, maar het blijft aanpassen en niet natuurlijk gedrag. Dat hij buiten het probleem staat zeg ik nergens.
Over kinderen heb ik al honderd keer gezegd dat ik het daarover eens ben dat er meer aandacht voor zijn dochter besproken moet worden.
Maar ik schreef iets over de manier van communiceren voornamelijk... daar zeg je niets op?
[...]
Een bioritme is niet aangeboren hoor, en lijkt hier vooral veroorzaakt te worden door te laat naar bed gaan.
Ehm... je gaat juist later (veel later) dan gemiddeld naar bed omdát je bioritme anders aangeeft.
En je kan het bijsturen, moeite voor doen, je zoveel mogelijk aanpassen, maar het blijft aanpassen en niet natuurlijk gedrag. Dat hij buiten het probleem staat zeg ik nergens.
Over kinderen heb ik al honderd keer gezegd dat ik het daarover eens ben dat er meer aandacht voor zijn dochter besproken moet worden.
Maar ik schreef iets over de manier van communiceren voornamelijk... daar zeg je niets op?
vrijdag 24 december 2010 om 11:35
quote:luna1 schreef op 24 december 2010 @ 11:31:
[...]
Tsja, ik kan het niet anders dan met je eens zijn.
Ik heb het juist andersom, ik ben een ochtendmens. Om 21.00 val ik om van de slaap. En daar kan ik lang niet altijd gewoon maar aan toegeven. Sommige zaken moeten gewoon gebeuren.Dat jij zegt van jezelf dat je een ochtendmens bent impliceert toch echt dat er avond- en ochtendmensen bestaan.
[...]
Tsja, ik kan het niet anders dan met je eens zijn.
Ik heb het juist andersom, ik ben een ochtendmens. Om 21.00 val ik om van de slaap. En daar kan ik lang niet altijd gewoon maar aan toegeven. Sommige zaken moeten gewoon gebeuren.Dat jij zegt van jezelf dat je een ochtendmens bent impliceert toch echt dat er avond- en ochtendmensen bestaan.
vrijdag 24 december 2010 om 11:36
quote:Solveig schreef op 24 december 2010 @ 11:29:
[...]
Een bioritme is niet per se aangeboren hoor, en lijkt hier vooral veroorzaakt te worden door te laat naar bed gaan.
Lijkt mij niet. Ik denk dat je oorzaak en gevolg verwisselt. Hij gaat laat naar bed omdat hij een avondmens is. Als hij vroeg naar bed gaat, wordt hij niet opeens een ochtendmens.
En 'normaal' kan dan wel beperkend zijn, maar als je in een gezin samenleeft zijn dingen nou eenmaal soms beperkend. Dan maak je afspraken (op zondag slaap ik uit en op zaterdag jij) of 'ik werk 2 dagen op een later tijdstip en ga langer door en ik doe 2 dagen het ochtendritueel met kind'.
Mee eens.
HIj doet nu níets. Hij ontbijt nooit met kind, hij zorgt nooit dat kind naar school komt, hij is waarschijnlijk bij het avondeten dan ook niet aanwezig door zijn werkdagen, enzovoorts.
Is dat zo, dat hij helemaal niets doet?
[...]
Een bioritme is niet per se aangeboren hoor, en lijkt hier vooral veroorzaakt te worden door te laat naar bed gaan.
Lijkt mij niet. Ik denk dat je oorzaak en gevolg verwisselt. Hij gaat laat naar bed omdat hij een avondmens is. Als hij vroeg naar bed gaat, wordt hij niet opeens een ochtendmens.
En 'normaal' kan dan wel beperkend zijn, maar als je in een gezin samenleeft zijn dingen nou eenmaal soms beperkend. Dan maak je afspraken (op zondag slaap ik uit en op zaterdag jij) of 'ik werk 2 dagen op een later tijdstip en ga langer door en ik doe 2 dagen het ochtendritueel met kind'.
Mee eens.
HIj doet nu níets. Hij ontbijt nooit met kind, hij zorgt nooit dat kind naar school komt, hij is waarschijnlijk bij het avondeten dan ook niet aanwezig door zijn werkdagen, enzovoorts.
Is dat zo, dat hij helemaal niets doet?
vrijdag 24 december 2010 om 11:39
quote:Naomii schreef op 24 december 2010 @ 11:33:
Het probleem van TO is duidelijk van een andere aard dan de openingspost doet vermoeden. Door zijn ritme heeft TO blijkbaar te veel het gevoel alleen te staan voor de opvoeding. Kwestie van communiceren, lijkt me! Elkaar vertellen wat je verwacht en wat je nodig hebt en compromissen sluiten! In ieder geval stoppen met ruzie maken met zijn drieënMee eens.
Het probleem van TO is duidelijk van een andere aard dan de openingspost doet vermoeden. Door zijn ritme heeft TO blijkbaar te veel het gevoel alleen te staan voor de opvoeding. Kwestie van communiceren, lijkt me! Elkaar vertellen wat je verwacht en wat je nodig hebt en compromissen sluiten! In ieder geval stoppen met ruzie maken met zijn drieënMee eens.
vrijdag 24 december 2010 om 11:43
Mmm.. ik zie het probleem ook niet zo. Ik kan wel ergere dingen verzinnen. De ideale man bestaat niet en zo zal jij ook niet ideaal zijn en iets doen waar hij zich compleet aan ergert. Zolang hij voor de rest een prima echtgenoot en vader is, vind ik dit niet zo'n drama. Ik zeg, accepteren. Dochter heb je al goed uitgelegd dat papa niet luistert 's ochtends. Of tot een compromis komen, zaterdag vroeg z'n bed uit, zondag zo lang blijven liggen als hij wil.
