Relaties
alle pijlers
Te goed voor mij?
vrijdag 10 februari 2012 om 14:15
Hallo,
Ik zit nu ruim een jaar met een probleem en kan het allemaal niet meer ontcijferen. Met verschillende mensen (vriendinnen, moeder) in mijn omgeving heb ik het verhaal neergelegd maar blijkbaar kan ik het geen plek geven of het gegeven advies accepteren. Wellicht heb ik meer aanspraak nodig van onbekenden om een objectief licht te laten schijnen op mijn denkwijze.
Sinds 3 jaar ben ik intens gelukkig met mijn mannetje maar sinds het afgelopen jaar, ook naar aanleiding van mijn samenzijn met hem in het geheel, voel ik me anderzijds ongelukkig.
Nu komt het 'rare' stuk/clou van dit verhaal;
Mijn denkwijze brengt mijn geluk in gevaar en ik heb het gevoel dat ik verdrink in mijn eigen (onwenselijke) gedachtengoed.
Ik weet totaal niet hoe ik dit duidelijk moet beschrijven maar om het verhaal een stuk in te korten ervaar ik het probleem dat ik mezelf niet goed genoeg voel voor mijn huidige relatie.
Vele mensen hebben op positieve wijze op me ingepraat met betrekking op mijn eigen persoonlijkheid maar dit neemt nog steeds het drukkende gevoel niet weg dat ik me niet 'goed' genoeg voel om de relatie door te zetten ondanks dat alles heb wat ik me zou kunnen wensen.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet hoe dit stukje tekst en/of de reacties hierbij kunnen helpen maar wellicht zit er een eye-opener tussen.. ik weet het gewoon niet meer.
Mijn vriend is... een geval apart, op een juiste & positieve manier. Zijn visie, kijk op de wereld, omgang met de mens.. ik weet het, dit klinkt erg glibberig en alsof ik hem continue de hemel in wil prijzen maar dat is het niet. De uitwerking van zijn karakter/persoonlijkheid drijft mij in het nauw.. EN IK WEET NIET WAAROM.
Is het jaloezie, probeer ik mezelf te vergelijken met hem, voel ik me minderwaardig, ben ik niet knap genoeg, zeur ik teveel.. allemaal gedachten die de revue zijn gepasseerd. Zelf tijdens het typen van dit bericht weet ik niet eens meer waar ik heen wil.
waarom voel ik me slecht in een relatie waarvoor ik geen reden heb..
Ik weet eigenlijk niet eens wat ik van jullie vraag.. zit in een vervelende knoop.
ahhhhh
Ik zit nu ruim een jaar met een probleem en kan het allemaal niet meer ontcijferen. Met verschillende mensen (vriendinnen, moeder) in mijn omgeving heb ik het verhaal neergelegd maar blijkbaar kan ik het geen plek geven of het gegeven advies accepteren. Wellicht heb ik meer aanspraak nodig van onbekenden om een objectief licht te laten schijnen op mijn denkwijze.
Sinds 3 jaar ben ik intens gelukkig met mijn mannetje maar sinds het afgelopen jaar, ook naar aanleiding van mijn samenzijn met hem in het geheel, voel ik me anderzijds ongelukkig.
Nu komt het 'rare' stuk/clou van dit verhaal;
Mijn denkwijze brengt mijn geluk in gevaar en ik heb het gevoel dat ik verdrink in mijn eigen (onwenselijke) gedachtengoed.
Ik weet totaal niet hoe ik dit duidelijk moet beschrijven maar om het verhaal een stuk in te korten ervaar ik het probleem dat ik mezelf niet goed genoeg voel voor mijn huidige relatie.
Vele mensen hebben op positieve wijze op me ingepraat met betrekking op mijn eigen persoonlijkheid maar dit neemt nog steeds het drukkende gevoel niet weg dat ik me niet 'goed' genoeg voel om de relatie door te zetten ondanks dat alles heb wat ik me zou kunnen wensen.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet hoe dit stukje tekst en/of de reacties hierbij kunnen helpen maar wellicht zit er een eye-opener tussen.. ik weet het gewoon niet meer.
Mijn vriend is... een geval apart, op een juiste & positieve manier. Zijn visie, kijk op de wereld, omgang met de mens.. ik weet het, dit klinkt erg glibberig en alsof ik hem continue de hemel in wil prijzen maar dat is het niet. De uitwerking van zijn karakter/persoonlijkheid drijft mij in het nauw.. EN IK WEET NIET WAAROM.
Is het jaloezie, probeer ik mezelf te vergelijken met hem, voel ik me minderwaardig, ben ik niet knap genoeg, zeur ik teveel.. allemaal gedachten die de revue zijn gepasseerd. Zelf tijdens het typen van dit bericht weet ik niet eens meer waar ik heen wil.
waarom voel ik me slecht in een relatie waarvoor ik geen reden heb..
Ik weet eigenlijk niet eens wat ik van jullie vraag.. zit in een vervelende knoop.
ahhhhh
vrijdag 10 februari 2012 om 14:39
Ik weet dat ik vanuit mezelf niet onzeker ben maar dit is voortgekomen uit de relatie. Althans, dat is iets wat ik wel kan concluderen als ik terugkijk op mijn vorige relaties/leven voor mijn huidige relatie. Mijn moeder blijft erop hameren dat het niveau van mensen verschilt, relatie of niet en dit mogelijk invloed kan hebben op mijn gesteldheid op hem.
Het is moeilijk om toe te geven maar als ik een voorbeeld moet geven;
Het is alsof ik niets kan en hoef te sturen in de relatie. Alsof er voor mij gezorgd wordt ook al kan je dit totaal niet zien als iets negatiefs. Ook al ga ik uit mijn slof om de kleinste dingen dan nog krijg ik hem niet van zijn stuk.. niet dat ik express kleine zeurdingetjes zoek om hem mee lastig te vallen of om een reactie te ontlokken maar hij kan bijvoorbeeld erg.. zoals hij het benoemd, realistisch & rationeel. Niet te lang stilstaan bij nietszeggende dingen, benoemen, oplossen & doorgaan.
Ja, een mooie eigenschap maar is het normaal dat ik hierdoor soms geirriteerd raak, of dingen niet durf te zeggen omdat ik denk dat hij waarschijnlijk het weer bij het juiste eind heeft?
Ik heb hier dus lichtelijk met mijn vriend over gepraat maar ik denk dat ik het probleem niet juist aankaart omdat ik niet weet wat ik zo graag wil aankaarten.
Vervolgens somt mijn vriend een hele lijst op, wat in zijn ogen een heel hoop onzekerheden zou moeten wegnemen, maar sla ik dicht. Ja, je hebt gelijk maar ook weer niet. Hoe vaag kan ik zijn, he?
Het is moeilijk om toe te geven maar als ik een voorbeeld moet geven;
Het is alsof ik niets kan en hoef te sturen in de relatie. Alsof er voor mij gezorgd wordt ook al kan je dit totaal niet zien als iets negatiefs. Ook al ga ik uit mijn slof om de kleinste dingen dan nog krijg ik hem niet van zijn stuk.. niet dat ik express kleine zeurdingetjes zoek om hem mee lastig te vallen of om een reactie te ontlokken maar hij kan bijvoorbeeld erg.. zoals hij het benoemd, realistisch & rationeel. Niet te lang stilstaan bij nietszeggende dingen, benoemen, oplossen & doorgaan.
Ja, een mooie eigenschap maar is het normaal dat ik hierdoor soms geirriteerd raak, of dingen niet durf te zeggen omdat ik denk dat hij waarschijnlijk het weer bij het juiste eind heeft?
Ik heb hier dus lichtelijk met mijn vriend over gepraat maar ik denk dat ik het probleem niet juist aankaart omdat ik niet weet wat ik zo graag wil aankaarten.
Vervolgens somt mijn vriend een hele lijst op, wat in zijn ogen een heel hoop onzekerheden zou moeten wegnemen, maar sla ik dicht. Ja, je hebt gelijk maar ook weer niet. Hoe vaag kan ik zijn, he?
vrijdag 10 februari 2012 om 14:41
vrijdag 10 februari 2012 om 14:41
Gedachten kunnen heel ingewikkeld zijn. En die kunnen je heel naar doen voelen. Helemaal als het voor je gevoel zoveel gedachten zijn, en het zo ingewikkeld LIJKT. Dat hoeft het niet te zijn, als je er maar grip op hebt. Het uit kunt leggen. Voor jezelf, maar ook voor de mensen waarmee je er over praat. Schrijf om te beginnen die gedachten eens op, die het je zo moeilijk maken. Dan weet jij beter wat je denkt, en wellicht ook waarom. En probeer dan die gedachten te vervangen door positievere gedachten. Voorbeeld: jij denkt: ik ben niet goed genoeg voor hem. Daarna denk je heel bewust: dat ben ik wel, want hij is niet voor niets bij mij. Hij is intelligent, kent mij, en hij wil bij me blijven.
Dus dat jij denkt dat je niet goed genoeg ben, wil niet automatisch zeggen dat dat ook zo is! Dat is de bedoeling van dat positievere denken, dat je "anders" leert denken. Snap je wat ik bedoel? Voor elke negatieve gedachte een positieve gedachte neer zetten. Het duurt even, en zeker in het begin zal het niet vanzelf gaan. Geef jezelf er de tijd dan ook voor. Ga met jezelf op een positieve manier aan de slag, dat ben je waard!
Dus dat jij denkt dat je niet goed genoeg ben, wil niet automatisch zeggen dat dat ook zo is! Dat is de bedoeling van dat positievere denken, dat je "anders" leert denken. Snap je wat ik bedoel? Voor elke negatieve gedachte een positieve gedachte neer zetten. Het duurt even, en zeker in het begin zal het niet vanzelf gaan. Geef jezelf er de tijd dan ook voor. Ga met jezelf op een positieve manier aan de slag, dat ben je waard!
vrijdag 10 februari 2012 om 14:46
quote:Het is alsof ik niets kan en hoef te sturen in de relatie. Alsof er voor mij gezorgd wordt ook al kan je dit totaal niet zien als iets negatiefs. Ook al ga ik uit mijn slof om de kleinste dingen dan nog krijg ik hem niet van zijn stuk.. niet dat ik express kleine zeurdingetjes zoek om hem mee lastig te vallen of om een reactie te ontlokken maar hij kan bijvoorbeeld erg.. zoals hij het benoemd, realistisch & rationeel. Niet te lang stilstaan bij nietszeggende dingen, benoemen, oplossen & doorgaan.
Ja, een mooie eigenschap maar is het normaal dat ik hierdoor soms geirriteerd raak, of dingen niet durf te zeggen omdat ik denk dat hij waarschijnlijk het weer bij het juiste eind heeft?
Ok, dus je wilt hem van zn stuk brengen, dat lukt niet en DAAR irriteer je je aan?
Het is toch ook nooit goed bij sommige vrouwen he.
Ik herken het wel hoor, vriendinnen die beginnen te zeiken omdat alles zo chill en fijn is. Meestal betekent dat einde relatie, want what the fuck echt??
Ja, een mooie eigenschap maar is het normaal dat ik hierdoor soms geirriteerd raak, of dingen niet durf te zeggen omdat ik denk dat hij waarschijnlijk het weer bij het juiste eind heeft?
Ok, dus je wilt hem van zn stuk brengen, dat lukt niet en DAAR irriteer je je aan?
Het is toch ook nooit goed bij sommige vrouwen he.
Ik herken het wel hoor, vriendinnen die beginnen te zeiken omdat alles zo chill en fijn is. Meestal betekent dat einde relatie, want what the fuck echt??
vrijdag 10 februari 2012 om 14:47
vrijdag 10 februari 2012 om 14:49
quote:julius schreef op 10 februari 2012 @ 14:46:
[...]
Ok, dus je wilt hem van zn stuk brengen, dat lukt niet en DAAR irriteer je je aan?
Het is toch ook nooit goed bij sommige vrouwen he.
Ik herken het wel hoor, vriendinnen die beginnen te zeiken omdat alles zo chill en fijn is. Meestal betekent dat einde relatie, want what the fuck echt??Misschien het verschil tussen vrouwen en mannen.. en einde relatie, NEE. Dat is niet wat ik zoek, ik zoek antwoord op mijn rare positie & gedachtengoed.
[...]
Ok, dus je wilt hem van zn stuk brengen, dat lukt niet en DAAR irriteer je je aan?
Het is toch ook nooit goed bij sommige vrouwen he.
Ik herken het wel hoor, vriendinnen die beginnen te zeiken omdat alles zo chill en fijn is. Meestal betekent dat einde relatie, want what the fuck echt??Misschien het verschil tussen vrouwen en mannen.. en einde relatie, NEE. Dat is niet wat ik zoek, ik zoek antwoord op mijn rare positie & gedachtengoed.
vrijdag 10 februari 2012 om 14:51
quote:vrouwtjevrouw schreef op 10 februari 2012 @ 14:49:
[...]
Misschien het verschil tussen vrouwen en mannen.. en einde relatie, NEE. Dat is niet wat ik zoek, ik zoek antwoord op mijn rare positie & gedachtengoed.
Die rare positie creer je voor jezelf door hem te willen 'testen' en je vervolgens te irriteren als hij slaagt voor de test.
Niet meer doen dus. Accepteer dat je vriend is wie hij is. Als je dat niet kan, kan je je afvragen waarom je een relatie met hem hebt. Is je vriend niet leuk zoals hij is?
[...]
Misschien het verschil tussen vrouwen en mannen.. en einde relatie, NEE. Dat is niet wat ik zoek, ik zoek antwoord op mijn rare positie & gedachtengoed.
Die rare positie creer je voor jezelf door hem te willen 'testen' en je vervolgens te irriteren als hij slaagt voor de test.
Niet meer doen dus. Accepteer dat je vriend is wie hij is. Als je dat niet kan, kan je je afvragen waarom je een relatie met hem hebt. Is je vriend niet leuk zoals hij is?
vrijdag 10 februari 2012 om 15:00
quote:ashley1983 schreef op 10 februari 2012 @ 14:41:
Gedachten kunnen heel ingewikkeld zijn. En die kunnen je heel naar doen voelen. Helemaal als het voor je gevoel zoveel gedachten zijn, en het zo ingewikkeld LIJKT. Dat hoeft het niet te zijn, als je er maar grip op hebt. Het uit kunt leggen. Voor jezelf, maar ook voor de mensen waarmee je er over praat. Schrijf om te beginnen die gedachten eens op, die het je zo moeilijk maken. Dan weet jij beter wat je denkt, en wellicht ook waarom. En probeer dan die gedachten te vervangen door positievere gedachten. Voorbeeld: jij denkt: ik ben niet goed genoeg voor hem. Daarna denk je heel bewust: dat ben ik wel, want hij is niet voor niets bij mij. Hij is intelligent, kent mij, en hij wil bij me blijven.
Dus dat jij denkt dat je niet goed genoeg ben, wil niet automatisch zeggen dat dat ook zo is! Dat is de bedoeling van dat positievere denken, dat je "anders" leert denken. Snap je wat ik bedoel? Voor elke negatieve gedachte een positieve gedachte neer zetten. Het duurt even, en zeker in het begin zal het niet vanzelf gaan. Geef jezelf er de tijd dan ook voor. Ga met jezelf op een positieve manier aan de slag, dat ben je waard!
Dank, mooie benadering en je hebt gelijk enkel heb ik al meerdere keren geprobeerd om het negatieve te negeren en het als positief te benoemen. Uiteindelijk kom ik toch weer bij andere gedachten uit.
Toch is er een specifiek iets wat een tijd geleden is gebeurd waarvan ik af en toe denk dat dit een 'aanleiding' is voor mijn denkwijze.
Een lange tijd geleden (niet eens meer ter sprake) heeft mijn vriend, vanuit het niets, verteld dat er een collega/vriendin van hem liet blijken dat ze hem wel leuk vond. Hij heeft dit dezelfde dag gewoonweg aan mij verteld in een "hoe was je dag" bui. Ik was natuurlijk geschrokken maar ook blij vanwege het feit dat het zo open&bloot op tafel werd gegooid en hij zelf zei; nouuu, als ik vrijgezel was geweest had ik er over nagedacht.. met een lachje erachteraan. Ik heb uiteraard meer gevraagd maar hij heeft telkens aangegeven dat ik er echt geen punt van moest maken en ik onderhand wel moest weten hoe hij in een relatie staat.. en dat weet ik.
Maar toch, ze werkt er nog steeds.. en ik zie niet wat er gebeurd tijdens werk. Maar daar wil ik niet te lang bij stilstaan want dat zou betekenen dat ik mijn vriend niet vertrouw.. dilemma. Het is uiteindelijk maar een van de VELE vrouwelijke collega's die hem toevallig leuk vond en hij kan inderdaad ook goed met vrouwen omgaan.
Toch heb ik niet het idee dat ik hem claim.. juist omdat ik hem vertrouw.. of toch niet?
Gedachten kunnen heel ingewikkeld zijn. En die kunnen je heel naar doen voelen. Helemaal als het voor je gevoel zoveel gedachten zijn, en het zo ingewikkeld LIJKT. Dat hoeft het niet te zijn, als je er maar grip op hebt. Het uit kunt leggen. Voor jezelf, maar ook voor de mensen waarmee je er over praat. Schrijf om te beginnen die gedachten eens op, die het je zo moeilijk maken. Dan weet jij beter wat je denkt, en wellicht ook waarom. En probeer dan die gedachten te vervangen door positievere gedachten. Voorbeeld: jij denkt: ik ben niet goed genoeg voor hem. Daarna denk je heel bewust: dat ben ik wel, want hij is niet voor niets bij mij. Hij is intelligent, kent mij, en hij wil bij me blijven.
Dus dat jij denkt dat je niet goed genoeg ben, wil niet automatisch zeggen dat dat ook zo is! Dat is de bedoeling van dat positievere denken, dat je "anders" leert denken. Snap je wat ik bedoel? Voor elke negatieve gedachte een positieve gedachte neer zetten. Het duurt even, en zeker in het begin zal het niet vanzelf gaan. Geef jezelf er de tijd dan ook voor. Ga met jezelf op een positieve manier aan de slag, dat ben je waard!
Dank, mooie benadering en je hebt gelijk enkel heb ik al meerdere keren geprobeerd om het negatieve te negeren en het als positief te benoemen. Uiteindelijk kom ik toch weer bij andere gedachten uit.
Toch is er een specifiek iets wat een tijd geleden is gebeurd waarvan ik af en toe denk dat dit een 'aanleiding' is voor mijn denkwijze.
Een lange tijd geleden (niet eens meer ter sprake) heeft mijn vriend, vanuit het niets, verteld dat er een collega/vriendin van hem liet blijken dat ze hem wel leuk vond. Hij heeft dit dezelfde dag gewoonweg aan mij verteld in een "hoe was je dag" bui. Ik was natuurlijk geschrokken maar ook blij vanwege het feit dat het zo open&bloot op tafel werd gegooid en hij zelf zei; nouuu, als ik vrijgezel was geweest had ik er over nagedacht.. met een lachje erachteraan. Ik heb uiteraard meer gevraagd maar hij heeft telkens aangegeven dat ik er echt geen punt van moest maken en ik onderhand wel moest weten hoe hij in een relatie staat.. en dat weet ik.
Maar toch, ze werkt er nog steeds.. en ik zie niet wat er gebeurd tijdens werk. Maar daar wil ik niet te lang bij stilstaan want dat zou betekenen dat ik mijn vriend niet vertrouw.. dilemma. Het is uiteindelijk maar een van de VELE vrouwelijke collega's die hem toevallig leuk vond en hij kan inderdaad ook goed met vrouwen omgaan.
Toch heb ik niet het idee dat ik hem claim.. juist omdat ik hem vertrouw.. of toch niet?
vrijdag 10 februari 2012 om 15:04
quote:_lupine_ schreef op 10 februari 2012 @ 14:50:
Heb je dan ook het gevoel dat hij je niet serieus neemt en jouw gevoel wegwuift als een kleinigheid, terwijl het voor jou wel degelijk belangrijk is?
Dat niet.. misschien dat ik denk dat ik af en toe dom ben. Ik laat hem meestal het woord doen
En alles is met hem te bespreken.. zoniet, dan hoor ik het wel.
Dat tikken & antwoorden is toch een soort van opluchting ook al vind ik dit erg moeilijk. Als ik het zelf nu nalees denk ik lichtelijk, onzeker wijf, doe is normaal.
Heb je dan ook het gevoel dat hij je niet serieus neemt en jouw gevoel wegwuift als een kleinigheid, terwijl het voor jou wel degelijk belangrijk is?
Dat niet.. misschien dat ik denk dat ik af en toe dom ben. Ik laat hem meestal het woord doen
En alles is met hem te bespreken.. zoniet, dan hoor ik het wel.
Dat tikken & antwoorden is toch een soort van opluchting ook al vind ik dit erg moeilijk. Als ik het zelf nu nalees denk ik lichtelijk, onzeker wijf, doe is normaal.
vrijdag 10 februari 2012 om 15:04
Meid dit lijkt me gewoon heel normaal het begin van de welbekende SLEUR! En dat is in principe heel makkelijk op te lossen door heel veel afwisseling toe te voegen aan het leventje wat je nu lijd. Klinkt heel kort door de bocht ( en dat is het ook) maar als je alles hebt bereikt wat je nu hebt dan is het heel normaal dat je soms wel eens denkt pffffffffff is dit het nou? Heb ik zo geknokt om vervolgens slechts dit te bereiken? Misschien herken je het niet direct als sleur. Maar sleur is is er in verschillende vormen en toch altijd komt het weer op het zelfde neer. Dus zorg voor afwisselig ( tips en doe dingen vind je op het internet genoeg) en maak er samen met je partner iets hel moois van succes.
vrijdag 10 februari 2012 om 15:07
ik denk niet dat er iets met jou mis is, wat ik lees, is dat jullie een totaal verschillende manier hebben van tegen dingen aan kijken. Jij vanuit je gevoel, hij vanuit ratio en dat hij een houding heeft, bewust of onbewust die jou het gevoel geeft het allemaal verkeerd te zien of te doen.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
vrijdag 10 februari 2012 om 15:20
quote:rosanna08 schreef op 10 februari 2012 @ 15:07:
ik denk niet dat er iets met jou mis is, wat ik lees, is dat jullie een totaal verschillende manier hebben van tegen dingen aan kijken. Jij vanuit je gevoel, hij vanuit ratio en dat hij een houding heeft, bewust of onbewust die jou het gevoel geeft het allemaal verkeerd te zien of te doen.
ja... deze reactie sluit aan op mijn gevoel. wauw.. even laten bezinken (hoe simpel het ook klinkt).
dank je
ik denk niet dat er iets met jou mis is, wat ik lees, is dat jullie een totaal verschillende manier hebben van tegen dingen aan kijken. Jij vanuit je gevoel, hij vanuit ratio en dat hij een houding heeft, bewust of onbewust die jou het gevoel geeft het allemaal verkeerd te zien of te doen.
ja... deze reactie sluit aan op mijn gevoel. wauw.. even laten bezinken (hoe simpel het ook klinkt).
dank je
vrijdag 10 februari 2012 om 15:23
Mensen verschillen. En je hebt kans, dat je aanvoelt dat je een zekere mismatch hebt met hem waardoor je jezelf als de mindere beschouwd. Je hebt datzelfde ook wel eens bij een verschil van niveau, of uiterlijk.
Omdat jij jezelf als mindere beschouwd, dan zijn anderen een potentiele bedreiging, omdat hij als het ware 'beter kan krijgen'.
Heel soms zit daar een kern van waarheid in, al klinkt dat heel erg hard.
Omdat jij jezelf als mindere beschouwd, dan zijn anderen een potentiele bedreiging, omdat hij als het ware 'beter kan krijgen'.
Heel soms zit daar een kern van waarheid in, al klinkt dat heel erg hard.