Relaties
alle pijlers
Te goed voor mij?
vrijdag 10 februari 2012 om 14:15
Hallo,
Ik zit nu ruim een jaar met een probleem en kan het allemaal niet meer ontcijferen. Met verschillende mensen (vriendinnen, moeder) in mijn omgeving heb ik het verhaal neergelegd maar blijkbaar kan ik het geen plek geven of het gegeven advies accepteren. Wellicht heb ik meer aanspraak nodig van onbekenden om een objectief licht te laten schijnen op mijn denkwijze.
Sinds 3 jaar ben ik intens gelukkig met mijn mannetje maar sinds het afgelopen jaar, ook naar aanleiding van mijn samenzijn met hem in het geheel, voel ik me anderzijds ongelukkig.
Nu komt het 'rare' stuk/clou van dit verhaal;
Mijn denkwijze brengt mijn geluk in gevaar en ik heb het gevoel dat ik verdrink in mijn eigen (onwenselijke) gedachtengoed.
Ik weet totaal niet hoe ik dit duidelijk moet beschrijven maar om het verhaal een stuk in te korten ervaar ik het probleem dat ik mezelf niet goed genoeg voel voor mijn huidige relatie.
Vele mensen hebben op positieve wijze op me ingepraat met betrekking op mijn eigen persoonlijkheid maar dit neemt nog steeds het drukkende gevoel niet weg dat ik me niet 'goed' genoeg voel om de relatie door te zetten ondanks dat alles heb wat ik me zou kunnen wensen.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet hoe dit stukje tekst en/of de reacties hierbij kunnen helpen maar wellicht zit er een eye-opener tussen.. ik weet het gewoon niet meer.
Mijn vriend is... een geval apart, op een juiste & positieve manier. Zijn visie, kijk op de wereld, omgang met de mens.. ik weet het, dit klinkt erg glibberig en alsof ik hem continue de hemel in wil prijzen maar dat is het niet. De uitwerking van zijn karakter/persoonlijkheid drijft mij in het nauw.. EN IK WEET NIET WAAROM.
Is het jaloezie, probeer ik mezelf te vergelijken met hem, voel ik me minderwaardig, ben ik niet knap genoeg, zeur ik teveel.. allemaal gedachten die de revue zijn gepasseerd. Zelf tijdens het typen van dit bericht weet ik niet eens meer waar ik heen wil.
waarom voel ik me slecht in een relatie waarvoor ik geen reden heb..
Ik weet eigenlijk niet eens wat ik van jullie vraag.. zit in een vervelende knoop.
ahhhhh
Ik zit nu ruim een jaar met een probleem en kan het allemaal niet meer ontcijferen. Met verschillende mensen (vriendinnen, moeder) in mijn omgeving heb ik het verhaal neergelegd maar blijkbaar kan ik het geen plek geven of het gegeven advies accepteren. Wellicht heb ik meer aanspraak nodig van onbekenden om een objectief licht te laten schijnen op mijn denkwijze.
Sinds 3 jaar ben ik intens gelukkig met mijn mannetje maar sinds het afgelopen jaar, ook naar aanleiding van mijn samenzijn met hem in het geheel, voel ik me anderzijds ongelukkig.
Nu komt het 'rare' stuk/clou van dit verhaal;
Mijn denkwijze brengt mijn geluk in gevaar en ik heb het gevoel dat ik verdrink in mijn eigen (onwenselijke) gedachtengoed.
Ik weet totaal niet hoe ik dit duidelijk moet beschrijven maar om het verhaal een stuk in te korten ervaar ik het probleem dat ik mezelf niet goed genoeg voel voor mijn huidige relatie.
Vele mensen hebben op positieve wijze op me ingepraat met betrekking op mijn eigen persoonlijkheid maar dit neemt nog steeds het drukkende gevoel niet weg dat ik me niet 'goed' genoeg voel om de relatie door te zetten ondanks dat alles heb wat ik me zou kunnen wensen.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet hoe dit stukje tekst en/of de reacties hierbij kunnen helpen maar wellicht zit er een eye-opener tussen.. ik weet het gewoon niet meer.
Mijn vriend is... een geval apart, op een juiste & positieve manier. Zijn visie, kijk op de wereld, omgang met de mens.. ik weet het, dit klinkt erg glibberig en alsof ik hem continue de hemel in wil prijzen maar dat is het niet. De uitwerking van zijn karakter/persoonlijkheid drijft mij in het nauw.. EN IK WEET NIET WAAROM.
Is het jaloezie, probeer ik mezelf te vergelijken met hem, voel ik me minderwaardig, ben ik niet knap genoeg, zeur ik teveel.. allemaal gedachten die de revue zijn gepasseerd. Zelf tijdens het typen van dit bericht weet ik niet eens meer waar ik heen wil.
waarom voel ik me slecht in een relatie waarvoor ik geen reden heb..
Ik weet eigenlijk niet eens wat ik van jullie vraag.. zit in een vervelende knoop.
ahhhhh
vrijdag 10 februari 2012 om 15:32
Ik kon ook zo een man hoe ik hem dan zag. Hij was getrouwd.
Vrouw en dire kinderen.... Deze vrouw had een ziekte daar ging die man goed mee om. Paste zich aan wat zij niet kon bv zonnige vakantie. LIef betrouwbaar....
Het leek mij een lieve man waar je alle kanten mee opkon.
Ze kon zelfs nog thuis blijven bij de kinderen omdat ze dat wilden. enzo enzo. Ik denk dat menig vrouw blij waren.
Zij niet. Hij moest op tijd thuis komen van het werk.
Hij was te veel weg enz enz.
Zijn vrouw was mopperige dat het erge aan toe.
Deze man is het op een gegeven moment te veel geworden.
In mijn ogen had deze vrouw alles. Nog een groot huis.
Maar ze bleef op hem mopperen.
Nou die man is ook weggegaan kon er niet meer tegen.
Nu zit ze op een flatje... I
Tweede deel.
Een man die graag zorgden. Zijn vrouw had een grote hobby. Hij ging altijd mee. Niks was hem te veel. Zijn vrouw was een beetje gereserveerd.
Man is ook weggegaan kon er niet meer tegen.
Tweede voorbeelden waar je een goed huwenlijk hebt.
Maar de vrouw blijft zoeken, klagen enzo.
Deze mannen hebben het nu beter. Ze zijn weggegaan ze konden er niet meer mee omgaan.
To ik denk dat als jij je rust niet vind in jouw relatie. Of je denkt ik moet zoeken je ook zo wat kapot kan maken. Is het onrust is het allemaal te perfect. Zorgt dat voor angst ??
Misschien zoek je iets vind je het te saai ??
IK heb dat ook weleens maar wat hoor ik een nare verhalen van wscheidingen en dan ben ik maar blij met wat ik heb....
Wees blij met wat je hebt. Een tweede optie maak het anders uit.Misschien is dat de oplossing ??
Vrouw en dire kinderen.... Deze vrouw had een ziekte daar ging die man goed mee om. Paste zich aan wat zij niet kon bv zonnige vakantie. LIef betrouwbaar....
Het leek mij een lieve man waar je alle kanten mee opkon.
Ze kon zelfs nog thuis blijven bij de kinderen omdat ze dat wilden. enzo enzo. Ik denk dat menig vrouw blij waren.
Zij niet. Hij moest op tijd thuis komen van het werk.
Hij was te veel weg enz enz.
Zijn vrouw was mopperige dat het erge aan toe.
Deze man is het op een gegeven moment te veel geworden.
In mijn ogen had deze vrouw alles. Nog een groot huis.
Maar ze bleef op hem mopperen.
Nou die man is ook weggegaan kon er niet meer tegen.
Nu zit ze op een flatje... I
Tweede deel.
Een man die graag zorgden. Zijn vrouw had een grote hobby. Hij ging altijd mee. Niks was hem te veel. Zijn vrouw was een beetje gereserveerd.
Man is ook weggegaan kon er niet meer tegen.
Tweede voorbeelden waar je een goed huwenlijk hebt.
Maar de vrouw blijft zoeken, klagen enzo.
Deze mannen hebben het nu beter. Ze zijn weggegaan ze konden er niet meer mee omgaan.
To ik denk dat als jij je rust niet vind in jouw relatie. Of je denkt ik moet zoeken je ook zo wat kapot kan maken. Is het onrust is het allemaal te perfect. Zorgt dat voor angst ??
Misschien zoek je iets vind je het te saai ??
IK heb dat ook weleens maar wat hoor ik een nare verhalen van wscheidingen en dan ben ik maar blij met wat ik heb....
Wees blij met wat je hebt. Een tweede optie maak het anders uit.Misschien is dat de oplossing ??
vrijdag 10 februari 2012 om 15:34
To ik denk dat jij de grenzen van je man opzoekt. Doe ik ook weleens denk ik ook wordt nou gewoon eens boos. Ik ben te ver gegaan. Nee manlief krijgt hoofdpijn zo schattig maar wordt niet boos. Wat ik soms wel om mij op de plek te zetten.
Maar dan schaam ik me denk ik ooh wat ben ik een bitch.
Ik mag alles van hem. HIj neemt me zoals ik ben. Ik moet wat anders met die energie. Dan ga ik maar een stuk lopen of het huishouden doen.
Maar dan schaam ik me denk ik ooh wat ben ik een bitch.
Ik mag alles van hem. HIj neemt me zoals ik ben. Ik moet wat anders met die energie. Dan ga ik maar een stuk lopen of het huishouden doen.
vrijdag 10 februari 2012 om 15:55
Het klinkt nu alsof het je een beetje benauwd allemaal, als ik eerlijk ben. Kan je in deze relatie heerlijk (schaamteloos!) jezelf zijn? Of pas je je erg aan je vriend en zijn visies aan? Een beetje aanpassen hoort er natuurlijk bij, maar je moet jezelf (inclusief je tekortkomingen) niet verloochenen hoor!
vrijdag 10 februari 2012 om 16:09
Ik denk dat ik het wel herken. Als jij loopt te mopperen over iets, al is het iets onbenulligs of kleins, dan loop je te mopperen om het mopperen en niet omdat je nou perse dat meteen wilt oplossen. Sommige mannen horen dit gemopper als probleem en komen dan dus met oplossing aan. Heel praktisch en eigenlijk ook heel lief. Maar dat is helemaal niet waar jij behoefte aan hebt op dat moment.
Wat in mijn geval geholpen heeft is om tegen mijn man te zeggen dat ik alleen wat loop te mopperen en of hij me gewoon kan laten mopperen zonder meteen met een oplossing aan te komen. Helpt heel goed.
Wat in mijn geval geholpen heeft is om tegen mijn man te zeggen dat ik alleen wat loop te mopperen en of hij me gewoon kan laten mopperen zonder meteen met een oplossing aan te komen. Helpt heel goed.
vrijdag 10 februari 2012 om 16:25
Probeer je niet steeds te vergelijken met hem, hij heeft vast een aantal zeer goede eigenschappen, zoals logisch redeneren en zijn verbale vermogens zijn - als ik jouw verhaal goed begrijp - zeer sterk, probeer daar iets van op te steken, maar begin niet met vergelijken. Dat win je niet. Je hoéft ook helemaal niks te winnen. In een relatie zijn - als het goed is - geen verliezers of winnaars, je moet het samen doen... En jij hebt vast kwaliteiten op andere terreinen.
Probeer anders eens iedere dag voor je gaat slapen op te schrijven (in een agenda/dagboekje) wat goed ging die dag, waar je trots op bent. Soms zal het moeilijk zijn, maar elke dag is er vast wel iets te bedenken wat goed ging. (kan heel klein zijn, bv: ik maakte een grappige opmerking op het juiste moment en iedereen moest lachen). Lees af en toe eens wat terug op momenten dat je je onzeker voelt.
Probeer anders eens iedere dag voor je gaat slapen op te schrijven (in een agenda/dagboekje) wat goed ging die dag, waar je trots op bent. Soms zal het moeilijk zijn, maar elke dag is er vast wel iets te bedenken wat goed ging. (kan heel klein zijn, bv: ik maakte een grappige opmerking op het juiste moment en iedereen moest lachen). Lees af en toe eens wat terug op momenten dat je je onzeker voelt.