Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan.... deel 3
donderdag 4 oktober 2012 om 10:05
Zullen we hier maar verder gaan met onze verhalen naar aanleiding van de post van allalone.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
"Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone...".
Helaas komen er nog steeds mensen bij die hier posten dus we verlengen het nog maar een keer.
donderdag 15 augustus 2013 om 15:40
Het is wel heeel stil hier geweest de afgelopen maanden..
Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe het nu met iedereen is...
Ik merk dat ik er nog niet ben hoor. Het bedrog, het liegen, het respectloos aan de kant geschoven voor een ander heeft me diep geraakt. En ik krabbel nog steeds op.
Dagelijkse leven gaat goed. Ik voel me goed, kindjes en ik hebben het heerlijk samen. Veel vrienden om me heen. Huis verkocht en inmiddels zelf ook een huis gekocht. Maar als ik dan weer met hen twee word geconfronteerd val ik terug. Dat blíjft pijn doen. Het feit dat hij met haar opbouwt en ik nog steeds volledig blokkeer bij mannen.. Tja..
Zijn jullie exen allemaal nog bij hun vriendin?
Ik had gedacht dat het allang klaar zou zijn met die twee. Maar ze nemen stappen waaruit ik concludeer dat ze nog lang niet uit elkaar gaan. En hoewel ik dat fijn vind voor de kinderen (zij is heel lief voor hen en ze voelen zich op hun gemak daar) zou mijn ego ze zoo graag uit elkaar willen zien gaan.
Herkenbaar?
Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe het nu met iedereen is...
Ik merk dat ik er nog niet ben hoor. Het bedrog, het liegen, het respectloos aan de kant geschoven voor een ander heeft me diep geraakt. En ik krabbel nog steeds op.
Dagelijkse leven gaat goed. Ik voel me goed, kindjes en ik hebben het heerlijk samen. Veel vrienden om me heen. Huis verkocht en inmiddels zelf ook een huis gekocht. Maar als ik dan weer met hen twee word geconfronteerd val ik terug. Dat blíjft pijn doen. Het feit dat hij met haar opbouwt en ik nog steeds volledig blokkeer bij mannen.. Tja..
Zijn jullie exen allemaal nog bij hun vriendin?
Ik had gedacht dat het allang klaar zou zijn met die twee. Maar ze nemen stappen waaruit ik concludeer dat ze nog lang niet uit elkaar gaan. En hoewel ik dat fijn vind voor de kinderen (zij is heel lief voor hen en ze voelen zich op hun gemak daar) zou mijn ego ze zoo graag uit elkaar willen zien gaan.
Herkenbaar?
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
dinsdag 8 oktober 2013 om 17:42
Ik ben er! Zag dit topic ineens weer.
Ik denk dat je het stuk van wat jouw ex doet en met wie echt moet loslaten. Vanaf de dag dat jullie uit elkaar gingen (hoe lullig dat ook ging), hebben jullie in die zin niks meer met elkaar te maken.
Ik denk dat jij het lastig vindt om het verleden los te laten, het leven wat jullie samen deelden, klopt dat? Zo zonde, want hij is allang doorgegaan en jij blijft zo stil staan. Je bent bezig met iemand die allang niet meer met jou bezig is, hoe hard dat ook is. Vervelend dat je die knop niet kunt omzetten, zo kun je niet verder. Ik denk dat ieder van ons die dit heeft meegemaakt een flinke periode verdriet heeft gehad, maar een keer moet je door. Bij jou klinkt het eigenlijk als een zwaar trauma wat je niet kunt verwerken. En ja, ik vond het ook traumatisch en het moet zeker veel tijd hebben om eruit te komen, maar ik mis in jouw verhaal vooruitgang hierin. Heb je hier wel hulp voor?
Mijn ex zie ik dagelijks, helaas en dat is verre van fijn. Hij zegt geen relatie meer te hebben met haar maar eigenlijk boeit dat niet voor mij. In mijn geval zou het juist in mijn voordeel zijn als het wel zo was, want dan was ik van hem af. Ik ben onverschillig t.a.v. mijn ex en dat was wat ik zo graag wilde. Ben nu bijna 1,5 jaar verder en was er na 1 jaar helemaal vanaf gevoelsmatig. Helpt wel mee dat ik al ruim 1 jaar gelukkig ben met vriend, en heel duidelijk voel dat ik veel beter af ben. Een Lada ingeruild voor een Porsche zeg maar, en volgens mij constateren velen dit als ze een nieuwe partner krijgen. Zeg nou eerlijk; een liegende en bedriegende man is toch ook geen hoofdprijs? Bedenk dus dat jij daarvan af bent en zij met straks hetzelfde zit als jij destijds...geen fijn vooruitzicht.
In de tussentijd dus focussen op jezelf en zorgen dat jij die Porsche gaat krijgen
Ik denk dat je het stuk van wat jouw ex doet en met wie echt moet loslaten. Vanaf de dag dat jullie uit elkaar gingen (hoe lullig dat ook ging), hebben jullie in die zin niks meer met elkaar te maken.
Ik denk dat jij het lastig vindt om het verleden los te laten, het leven wat jullie samen deelden, klopt dat? Zo zonde, want hij is allang doorgegaan en jij blijft zo stil staan. Je bent bezig met iemand die allang niet meer met jou bezig is, hoe hard dat ook is. Vervelend dat je die knop niet kunt omzetten, zo kun je niet verder. Ik denk dat ieder van ons die dit heeft meegemaakt een flinke periode verdriet heeft gehad, maar een keer moet je door. Bij jou klinkt het eigenlijk als een zwaar trauma wat je niet kunt verwerken. En ja, ik vond het ook traumatisch en het moet zeker veel tijd hebben om eruit te komen, maar ik mis in jouw verhaal vooruitgang hierin. Heb je hier wel hulp voor?
Mijn ex zie ik dagelijks, helaas en dat is verre van fijn. Hij zegt geen relatie meer te hebben met haar maar eigenlijk boeit dat niet voor mij. In mijn geval zou het juist in mijn voordeel zijn als het wel zo was, want dan was ik van hem af. Ik ben onverschillig t.a.v. mijn ex en dat was wat ik zo graag wilde. Ben nu bijna 1,5 jaar verder en was er na 1 jaar helemaal vanaf gevoelsmatig. Helpt wel mee dat ik al ruim 1 jaar gelukkig ben met vriend, en heel duidelijk voel dat ik veel beter af ben. Een Lada ingeruild voor een Porsche zeg maar, en volgens mij constateren velen dit als ze een nieuwe partner krijgen. Zeg nou eerlijk; een liegende en bedriegende man is toch ook geen hoofdprijs? Bedenk dus dat jij daarvan af bent en zij met straks hetzelfde zit als jij destijds...geen fijn vooruitzicht.
In de tussentijd dus focussen op jezelf en zorgen dat jij die Porsche gaat krijgen
dinsdag 8 oktober 2013 om 21:59
dinsdag 8 oktober 2013 om 22:44
Wat leuk dat hier weer geschreven wordt en wat positieve verhalen.
Zelf sta ik eigenlijk weer aan het begin. Heb vd week gezegd dat ik het echt niet lang meer trek en ik eig. niet kan wachten tot januari.
de scheiding toch wel een aantal maanden kan duren en dat we wel alvast het een en ander in gang kunnen gaan zetten.
Tja heb denk ik een brede rug nodig die ik nu niet heb.
Allebei willen we verschillende dingen.
Hij meditation ik advocaat
Hij co ouderschap ik niet gezien zijn psychoses etc
Hij wil het huis aanhouden ik niet enz enz
het huis moet gewoon verkocht worden heeft op het moment onderwaarde, ik wil me aanmelden voor schuldhulp en dat kan niet voordat het huis verkocht is of mijn naam van de akte af is. Pfoe wat een ellende.
Tel daarbij op dat hij de ene keer wel en de andere keer niet wil scheiden.
Had ik het toen maar doorgezet
Zelf sta ik eigenlijk weer aan het begin. Heb vd week gezegd dat ik het echt niet lang meer trek en ik eig. niet kan wachten tot januari.
de scheiding toch wel een aantal maanden kan duren en dat we wel alvast het een en ander in gang kunnen gaan zetten.
Tja heb denk ik een brede rug nodig die ik nu niet heb.
Allebei willen we verschillende dingen.
Hij meditation ik advocaat
Hij co ouderschap ik niet gezien zijn psychoses etc
Hij wil het huis aanhouden ik niet enz enz
het huis moet gewoon verkocht worden heeft op het moment onderwaarde, ik wil me aanmelden voor schuldhulp en dat kan niet voordat het huis verkocht is of mijn naam van de akte af is. Pfoe wat een ellende.
Tel daarbij op dat hij de ene keer wel en de andere keer niet wil scheiden.
Had ik het toen maar doorgezet
dinsdag 8 oktober 2013 om 23:51
Gianna, ik zie het nu, mijn fout van de Porsche:)
Precies, wat die karma betreft. Ex had met haar echt geen hele fijne relatie (waarom zat ie anders bijna altijd hier, en nog), en dan was het ook niet uit gegaan als het allemaal zo geweldig was. Hoop ellende heeft ie zich op de hals gehaald, want ook wij hebben nog steeds een hoop gedoe die eruit voortvloeit. Maar verschil is dat ik al een tijd echt aan het opbouwen ben in allerlei opzichten en hij staat met lege handen. Ach, kan ie ze in ieder geval dichtknijpen LOL
Ik heb sinds het verlaten alleen maar geluk met echt alles, en hij heeft het ene gedoe na het andere. Dus wie is er nou beter af?
Dilemma, je hebt het over allemaal praktische zaken waar je begrijpelijkerwijs enorm tegenaan hikt, maar daar loopt iedereen tegenaan die gaat scheiden. Dat is en blijft een hoop gedoe. Je moet ergens beginnen, en dan gaat de bal wel rollen. Wat jij nodig hebt is doen wat in jouw belang is. Ga dat regelen, het is niet belangrijk wat hij wil of niet. Vriendjes ben je al niet meer, anders ging je niet scheiden..JIJ wil scheiden, dat is wat telt. H?ij kan niet in zijn eentje getrouwd zijn
Stappenplan; mededelen dat je de scheiding in gang gaat zetten. Daartoe schakel je een advocaat in, en bij minimaal inkomen is dat op toevoeging (dan betaal je maar heel weinig zelf, dit vragen ze voor jou aan, hoef je niks voor te doen). Dan evt. nieuwe woonruimte zoeken, andere zaken m.b.t. inkomen (bijstand aanvragen indien nodig). Ik heb vaker clienten gehad die nog in scheiding lagen, maar toch al die dingen al geregeld hadden op bepaalde zaken na. Je kunt prima apart van hem gaan leven, stapje voor stapje regel je de rest dan. Gewoon doen, jouw situatie komt heel vaak voor!
Precies, wat die karma betreft. Ex had met haar echt geen hele fijne relatie (waarom zat ie anders bijna altijd hier, en nog), en dan was het ook niet uit gegaan als het allemaal zo geweldig was. Hoop ellende heeft ie zich op de hals gehaald, want ook wij hebben nog steeds een hoop gedoe die eruit voortvloeit. Maar verschil is dat ik al een tijd echt aan het opbouwen ben in allerlei opzichten en hij staat met lege handen. Ach, kan ie ze in ieder geval dichtknijpen LOL
Ik heb sinds het verlaten alleen maar geluk met echt alles, en hij heeft het ene gedoe na het andere. Dus wie is er nou beter af?
Dilemma, je hebt het over allemaal praktische zaken waar je begrijpelijkerwijs enorm tegenaan hikt, maar daar loopt iedereen tegenaan die gaat scheiden. Dat is en blijft een hoop gedoe. Je moet ergens beginnen, en dan gaat de bal wel rollen. Wat jij nodig hebt is doen wat in jouw belang is. Ga dat regelen, het is niet belangrijk wat hij wil of niet. Vriendjes ben je al niet meer, anders ging je niet scheiden..JIJ wil scheiden, dat is wat telt. H?ij kan niet in zijn eentje getrouwd zijn
Stappenplan; mededelen dat je de scheiding in gang gaat zetten. Daartoe schakel je een advocaat in, en bij minimaal inkomen is dat op toevoeging (dan betaal je maar heel weinig zelf, dit vragen ze voor jou aan, hoef je niks voor te doen). Dan evt. nieuwe woonruimte zoeken, andere zaken m.b.t. inkomen (bijstand aanvragen indien nodig). Ik heb vaker clienten gehad die nog in scheiding lagen, maar toch al die dingen al geregeld hadden op bepaalde zaken na. Je kunt prima apart van hem gaan leven, stapje voor stapje regel je de rest dan. Gewoon doen, jouw situatie komt heel vaak voor!
dinsdag 8 oktober 2013 om 23:53
Dilemma, kijk eens op www.huisadvocaten.nl
Meld je zaak aan bij eentje bij jou in de buurt, en dan gaat het lopen! Even kort aan hun omschrijven wat je wil regelen (scheiding, ouderschapsplan, etc). Dan doen zij de rest. Je gaat op gesprek ,dat is kosteloos. Dan wordt er direct een toevoeging aangevraagd voor je. Je man krijgt een brief in de bus met wat jij wil en hoppa.
Meld je zaak aan bij eentje bij jou in de buurt, en dan gaat het lopen! Even kort aan hun omschrijven wat je wil regelen (scheiding, ouderschapsplan, etc). Dan doen zij de rest. Je gaat op gesprek ,dat is kosteloos. Dan wordt er direct een toevoeging aangevraagd voor je. Je man krijgt een brief in de bus met wat jij wil en hoppa.
woensdag 9 oktober 2013 om 00:33
Goh, dit topic is weer omhoog gekomen door Soyli en prompt krijg ik informatie omtrent ex te horen..
Puzzelstukjes vallen weer in elkaar, iets wat ik nog wilde weten, weet ik nu. Is niet relevant verder voor iets, maar soms vraag je je bepaalde dingen af. Het was trouwens wel precies wat ik al dacht, tot nu toe kreeg ik met alles gelijk m.b.t. ex en zijn vriendin..
zooooo voorspelbaar.
Puzzelstukjes vallen weer in elkaar, iets wat ik nog wilde weten, weet ik nu. Is niet relevant verder voor iets, maar soms vraag je je bepaalde dingen af. Het was trouwens wel precies wat ik al dacht, tot nu toe kreeg ik met alles gelijk m.b.t. ex en zijn vriendin..
zooooo voorspelbaar.
donderdag 10 oktober 2013 om 11:36
Wat leuk al die updates te lezen!!
Soyli, hang in there... Jouw gevoelens zijn wel herkenbaar, ik had ze ook, maar het wordt steeds minder, de afstand wordt steeds groter, tot je op een gegeven moment merkt dat het je niets meer doet dat hij met haar samen is en je zelfs misschien oprecht kunt zeggen dat je ze samen een mooie toekomst gunt... En ik kan je wel zeggen: dat is een enorme bevrijding!
En dan de een wat langer nodig heeft dan de ander om op dat punt te belanden, is nou eenmaal zo. Ook voor jou gaat het alleen maar makkelijker worden! Focus je op de mooie dingen van je nieuwe leven en de rest volgt...
Julus, snap niet hoe je dat volhoudt met je ex in een huis.... Zo snel mogelijk alles omtrent het huis afhandelen?
Wel heerlijk dat alles tussen jou en je Porsche zo goed gaat!!
Dilemma, idd; focus je op wat jij wilt en ga daarvan uit om mee te beginnen.
Kan me voorstellen dat je nu baalt dat je de scheiding niet eerder hebt ingezet....
Dat heb ik ook wel, bij ons is ook nog steeds niet alles rond en ik heb daar wel nadeel van (eerst wilde ex van alles in mijn voordeel, nu wordt daar steeds minder van waar...), maar goed, het is nu eenmaal zo gelopen en ik denk dat ik die tijd nodig had om voor mezelf in het reine te komen met de scheiding. Nu kan ik niet wachten tot het definitief rond is
Met mij gaat het erg goed. Ik geniet heel erg van en met mijn 'porsche', we doen veel leuke dingen samen en ja: dat is echt genieten en zo anders dan met mijn ex!!
Ook met de kinderen gaat het langzaam aan weer wat beter, er is wat meer rust in de tent gekomen. Wel jammer dat ex nu de afspraken mbt de kids ineens weer wil veranderen, wat wel weer eens voor onrust kan zorgen, maar goed, we zullen zien.
En soyli; ook ik dacht dat ik nog lang niet klaar was voor een relatie, heb me ook echt ertegen verzet... Maar dan gebeurt het ineens toch.... Life is what happens while your busy making other plans....
Soyli, hang in there... Jouw gevoelens zijn wel herkenbaar, ik had ze ook, maar het wordt steeds minder, de afstand wordt steeds groter, tot je op een gegeven moment merkt dat het je niets meer doet dat hij met haar samen is en je zelfs misschien oprecht kunt zeggen dat je ze samen een mooie toekomst gunt... En ik kan je wel zeggen: dat is een enorme bevrijding!
En dan de een wat langer nodig heeft dan de ander om op dat punt te belanden, is nou eenmaal zo. Ook voor jou gaat het alleen maar makkelijker worden! Focus je op de mooie dingen van je nieuwe leven en de rest volgt...
Julus, snap niet hoe je dat volhoudt met je ex in een huis.... Zo snel mogelijk alles omtrent het huis afhandelen?
Wel heerlijk dat alles tussen jou en je Porsche zo goed gaat!!
Dilemma, idd; focus je op wat jij wilt en ga daarvan uit om mee te beginnen.
Kan me voorstellen dat je nu baalt dat je de scheiding niet eerder hebt ingezet....
Dat heb ik ook wel, bij ons is ook nog steeds niet alles rond en ik heb daar wel nadeel van (eerst wilde ex van alles in mijn voordeel, nu wordt daar steeds minder van waar...), maar goed, het is nu eenmaal zo gelopen en ik denk dat ik die tijd nodig had om voor mezelf in het reine te komen met de scheiding. Nu kan ik niet wachten tot het definitief rond is
Met mij gaat het erg goed. Ik geniet heel erg van en met mijn 'porsche', we doen veel leuke dingen samen en ja: dat is echt genieten en zo anders dan met mijn ex!!
Ook met de kinderen gaat het langzaam aan weer wat beter, er is wat meer rust in de tent gekomen. Wel jammer dat ex nu de afspraken mbt de kids ineens weer wil veranderen, wat wel weer eens voor onrust kan zorgen, maar goed, we zullen zien.
En soyli; ook ik dacht dat ik nog lang niet klaar was voor een relatie, heb me ook echt ertegen verzet... Maar dan gebeurt het ineens toch.... Life is what happens while your busy making other plans....
donderdag 10 oktober 2013 om 13:34
donderdag 10 oktober 2013 om 14:27
Jeetje hova, duurt lang zeg, nou ik hoop met je mee.
Bij ons is het nu lastiger dan eerder omdat hij nu gewoon bij ons woont, zie hem er maar eens uit te krijgen, kan best heel vervelend worden. Ik hoop dat hij een ander tegenkomt, gaat het een stuk makkelijker en wat hij twee keer eerder heeft gedaan, kan hij toch ook een derde keer;))
Maar je zal zien, als je het wil dan gebeurt het niet.
Volgens mij ben jij helemaal in love toch? Nog steeds dezelfde?
Ben benieuwd hoe het met de anderen is.
Bij ons is het nu lastiger dan eerder omdat hij nu gewoon bij ons woont, zie hem er maar eens uit te krijgen, kan best heel vervelend worden. Ik hoop dat hij een ander tegenkomt, gaat het een stuk makkelijker en wat hij twee keer eerder heeft gedaan, kan hij toch ook een derde keer;))
Maar je zal zien, als je het wil dan gebeurt het niet.
Volgens mij ben jij helemaal in love toch? Nog steeds dezelfde?
Ben benieuwd hoe het met de anderen is.
donderdag 10 oktober 2013 om 21:40
Ik ben nog steeds de kapitein op mijn eigen schip en zie mijn lieve Mr X anderhalve dag per week. Of we ooit gaan samenwonen zie ik steeds minder gebeuren. Het stabiliseert zich namelijk zo nu. En 'eigen baas zijn' is best prettig. Al zijn we in vakanties weken samen hoor. Maar omdat we elkaars tegenpolen zijn, is dat best rekening houden met elkaar. We zijn in zoveel verschillend! (Hij houdt van vlees, ik ben al 19 jaar vegetariër, hij rookt en drinkt, ik niet, hij slaapt uit, ik sta redelijk op tijd op. Hij houdt van Hollandse pot, ik houd van liflafjes, ik vind naar de film gaan en musea bezoeken leuk, hij kan uren muziek kijken en luisteren. Hij is bouwvakker, ik heb gestudeerd. Hij is relaxt, ik heb best ambities. Enz. ) Maar nog steeds als ik hem zie, moeten mijn mondhoeken automatisch krullen. Hij is mijn schatje! Ik leer nog elke dag van hem.
Ik ben destijds in twee maanden gescheiden. Expres snel. 'Je moet de zaken regelen als hij zich nog enigszins schuldig voelt,' zei de mediator terecht. 'Daarna gaan ze vaak terugkrabbelen.' Niet dat hij veel bijdraagt hoor, de kinderalimentatie volgens de gewone tabel. Partneralimentatie wilde ik per se niet. Ik ben fulltime gaan werken, heb er nog een tweede baantje naast en zo red ik het wel, zonder geldzorgen. En ik heb hem na een half jaar uitgekocht.
Nu ben ik op het punt dat al mijn plannen van de eerste nacht verwezenlijkt zijn. Wat nu? Ik zou het even niet weten. Zo gelukkig mogelijk leven en goed voor mezelf en mijn kinderen zorgen. Oudste studeert inmiddels. Tweede ook, op het MBO, maar blijft veel spijbelen en problemen geven. Daar sta ik alleen voor, want naar z'n vader gaat hij al tweeënhalf jaar niet meer. Geeft stress hoor. Jongsten doen het prima.
Ik zou ex en zijn echtgenote graag letterlijk los laten, zoals jij zo mooi schetst, Hova. Maar het zit er niet in; ze zijn nog steeds mijn collega's en ik word nog steeds elke dag met hen geconfronteerd. Het is niet anders. Over drie jaar is jongste van de basisschool af en kan ik misschien eens verder kijken naar een andere baan/woonplaats. Maar misschien heeft hij dan net zo hard behoefte aan een stabiele basis als nu...
Ik blijf erbij dat ik tegelijkertijd gelukkig én ongelukkig kan zijn, naast elkaar. Ik ben ongelukkig omdat mijn gezin stuk is en ik en mijn kinderen verraden zijn en dit niet was zoals het ooit bedoeld was. Ik ben gelukkig omdat ik van hem af ben, nu hij blijkt te zijn zoals hij is. Ik vind het naar dat ik allerlei vervelende momenten heb doorstaan met hem, zoals die er in een huwelijk kunnen zijn -ups en downs-. Wetende wat ik nu weet was ik er veel eerder mee gestopt. Alles is voor niks geweest. Zoiets. Ik ben erg blij met mijn lieve Mr X en met mijn kinderen zoals het nu is. Beter kan ik het niet. Maar volmaakt geluk, het bestaat niet mensen!
Ik ben destijds in twee maanden gescheiden. Expres snel. 'Je moet de zaken regelen als hij zich nog enigszins schuldig voelt,' zei de mediator terecht. 'Daarna gaan ze vaak terugkrabbelen.' Niet dat hij veel bijdraagt hoor, de kinderalimentatie volgens de gewone tabel. Partneralimentatie wilde ik per se niet. Ik ben fulltime gaan werken, heb er nog een tweede baantje naast en zo red ik het wel, zonder geldzorgen. En ik heb hem na een half jaar uitgekocht.
Nu ben ik op het punt dat al mijn plannen van de eerste nacht verwezenlijkt zijn. Wat nu? Ik zou het even niet weten. Zo gelukkig mogelijk leven en goed voor mezelf en mijn kinderen zorgen. Oudste studeert inmiddels. Tweede ook, op het MBO, maar blijft veel spijbelen en problemen geven. Daar sta ik alleen voor, want naar z'n vader gaat hij al tweeënhalf jaar niet meer. Geeft stress hoor. Jongsten doen het prima.
Ik zou ex en zijn echtgenote graag letterlijk los laten, zoals jij zo mooi schetst, Hova. Maar het zit er niet in; ze zijn nog steeds mijn collega's en ik word nog steeds elke dag met hen geconfronteerd. Het is niet anders. Over drie jaar is jongste van de basisschool af en kan ik misschien eens verder kijken naar een andere baan/woonplaats. Maar misschien heeft hij dan net zo hard behoefte aan een stabiele basis als nu...
Ik blijf erbij dat ik tegelijkertijd gelukkig én ongelukkig kan zijn, naast elkaar. Ik ben ongelukkig omdat mijn gezin stuk is en ik en mijn kinderen verraden zijn en dit niet was zoals het ooit bedoeld was. Ik ben gelukkig omdat ik van hem af ben, nu hij blijkt te zijn zoals hij is. Ik vind het naar dat ik allerlei vervelende momenten heb doorstaan met hem, zoals die er in een huwelijk kunnen zijn -ups en downs-. Wetende wat ik nu weet was ik er veel eerder mee gestopt. Alles is voor niks geweest. Zoiets. Ik ben erg blij met mijn lieve Mr X en met mijn kinderen zoals het nu is. Beter kan ik het niet. Maar volmaakt geluk, het bestaat niet mensen!
donderdag 10 oktober 2013 om 21:48
Hallo allen. Ik doe ook maar even mee hier in de reünie. Hahahah. Met mij gaat alles redelijk. Ex wil eigenlijk niets meer met mij te maken hebben en dat zou allemaal mijn schuld zijn aldus ex. Ik geef hem het gevoel dat hij niet voorstelt. En ik wil geen leuke dingen met hem doen etc. Twee dagen geleden vroeg hij nog of ik met hem uit eten wil. Samen met de kinderen. Pfffff we zijn bijna twee jaar verder, scheiding is erdoor en ik heb dus nog dagelijks de drama van hem om mij heen. Ik sluit me er voor af. Ik doe mijn ding. Ik ben er voor de kinderen vrienden enz.
Met de kinderen gaat het goed. Een echte puber en een pre puber hahaha. Maar ik geniet van ze.
Bij mij thuis word gelachen, gehuild, maken we ruzie, knuffelen we, vergeven we elkaar en maken we het weer goed, en we durven nog steeds te dromen.
Het is moeilijk allemaal als alleenstaande moeder met zon ex die mij nog bijna dagelijks lastig valt. Politie doet niets. Eerst moet ik daadwerkelijk fysiek lastig zijn gevallen. Ik merk dat ik er erg moe van ben. Maar ik ben sterk.. Ik heb vertrouwen in mijzelf en mn kids.
Mijn goede vriend waar ik relatie mee begon is uiteindelijk een nog betere vriend gebleven. Ik wil het niet een relatie. Ik en mijn kinderen zijn er nog niet klaar voor. Noem me gek, maar het is goed zo. Ik heb geen trek in de relatieshit.
Leuk te lezen hoe het jullie vergaat. Das een poosje geleden.
Met de kinderen gaat het goed. Een echte puber en een pre puber hahaha. Maar ik geniet van ze.
Bij mij thuis word gelachen, gehuild, maken we ruzie, knuffelen we, vergeven we elkaar en maken we het weer goed, en we durven nog steeds te dromen.
Het is moeilijk allemaal als alleenstaande moeder met zon ex die mij nog bijna dagelijks lastig valt. Politie doet niets. Eerst moet ik daadwerkelijk fysiek lastig zijn gevallen. Ik merk dat ik er erg moe van ben. Maar ik ben sterk.. Ik heb vertrouwen in mijzelf en mn kids.
Mijn goede vriend waar ik relatie mee begon is uiteindelijk een nog betere vriend gebleven. Ik wil het niet een relatie. Ik en mijn kinderen zijn er nog niet klaar voor. Noem me gek, maar het is goed zo. Ik heb geen trek in de relatieshit.
Leuk te lezen hoe het jullie vergaat. Das een poosje geleden.
vrijdag 11 oktober 2013 om 23:18
Wat leuk om jullie weer te lezen!!
Hova, ik hoop voor je dat het inderdaad dit jaar het jaar wordt van de afsluiting. Eindelijk, na al die tijd! En wat fijn dat je daar ook achter staat, kon je je een tijd terug nog niet voorstellen. Maar ook jij bent er veel beter uit gekomen, joepie!!
Problemo...pfff die ex van jou is me er eentje zeg. Wanneer houdt dat nou eens op? Die plaat voor zijn kop moet wel enorm dik zijn zeg, hij kan beter zijn energie stoppen in zijn kinderen en zorgen dat ie zijn leven op de rit krijgt. Heel sneu. Ik hoop voor jou dat hij het een keer beu is en verstandig wordt. Ijdele hoop denk ik.
Hova, ik hoop voor je dat het inderdaad dit jaar het jaar wordt van de afsluiting. Eindelijk, na al die tijd! En wat fijn dat je daar ook achter staat, kon je je een tijd terug nog niet voorstellen. Maar ook jij bent er veel beter uit gekomen, joepie!!
Problemo...pfff die ex van jou is me er eentje zeg. Wanneer houdt dat nou eens op? Die plaat voor zijn kop moet wel enorm dik zijn zeg, hij kan beter zijn energie stoppen in zijn kinderen en zorgen dat ie zijn leven op de rit krijgt. Heel sneu. Ik hoop voor jou dat hij het een keer beu is en verstandig wordt. Ijdele hoop denk ik.
vrijdag 11 oktober 2013 om 23:22
Ik heb na heel veel vijven en zessen dan eindelijk goed nieuws; huis van ex en mij, waarin ik nog woon, is in verkoop!! Nu afwachten hoelang dat gaat duren, maar ik popel om echt helemaal los te zijn van die man. Helaas heb ik hem nog steeds dagelijks om mij heen en begint op te breken. Maar ook hier hopelijk op korte termijn goed nieuws..
Er zit schot in de zaak nadat het lange tijd een status quo was. Bijna 1,5 jaar verder sinds ik ex eruit heb gezet, maar ben erg gelukkig met vriend en wij dromen van een ex-loze toekomst! Mooie dromen, die hopelijk snel waar worden. Eerst nog een obstakel uit de weg ruimen. Eentje die nogal hardnekkig en hardleers is
Dit hoofdstuk moet afgesloten worden, maar zoals altijd weer blijkt kan het echt jaren duren allemaal. Kom ik er met twee jaar nog mooi vanaf (als dat lukt).
Er zit schot in de zaak nadat het lange tijd een status quo was. Bijna 1,5 jaar verder sinds ik ex eruit heb gezet, maar ben erg gelukkig met vriend en wij dromen van een ex-loze toekomst! Mooie dromen, die hopelijk snel waar worden. Eerst nog een obstakel uit de weg ruimen. Eentje die nogal hardnekkig en hardleers is
Dit hoofdstuk moet afgesloten worden, maar zoals altijd weer blijkt kan het echt jaren duren allemaal. Kom ik er met twee jaar nog mooi vanaf (als dat lukt).
zaterdag 12 oktober 2013 om 09:22
Hoi allemaal.
Al een paar dagen lees ik mee en heb besloten mijn verhaal neer te zetten om het van me af te schrijven.
Na een relatie van 7,5 jaar, een huwelijk 15 maanden en een dochter van 4, heeft mijn man gisteren besloten te willen scheiden.
We hebben de afgelopen maanden (april en september) al 2x eerder een gesprek gehad en daarbij gaf hij aan dat er iets aan de hand is met zijn gevoel, maar het niet kon plaatsen.
Na aanleiding van een gesprek die ik met mijn therapeut had (zit in een depressie), heb ik hem ermee geconfronteerd. Ik trek die onzekerheid niet langer en wilde weten hoe zijn gevoel 'anders' was.
We hebben afgelopen zondag tot en met gisteren een time out gehad. Ik ben met mijn dochter bij vrienden gaan logeren en hij bleef alleen thuis om na te denken.
En gisteren vertelde hij me mij amper gemist te hebben en als hij aan me dacht, niet meer hetzelfde voelde als eerst. Ik ben qua gevoel een enorm goede vriendin, maar niet meer qua gevoel zijn vrouw.
BAM! Daar moet ik het mee doen.
Gelukkig is er enorm veel respect voor elkaar en beloofd hij me in alles te zullen steunen. Heel fijn, maar toch... Hoe moet ik in godsnaam verder??!
Ik heb daarbij vanaf eind okt ook geen baan meer, dus pieker over alles. Mijn schoonouders (met eigen ouders geen contact) hebben aangeboden mij en dochter met alles te zullen helpen waar nodig, maar wil natuurlijk niet weer afhankelijk zijn en blijven. Ik moet en zal doorgaan. Voor mijn kleine meisje, die heeft een lieve pappa en lieve mamma dus voor haar zullen we ons best moeten gaan doen. Daar heb ik ook vertrouwen in, maar toch. Die klap in mijn gezicht doet zo'n zeer....
Mijn man wilt scheiden omdat hij niet meer genoeg om me geeft, omdat zijn gevoelens weg zijn..
Zucht
Al een paar dagen lees ik mee en heb besloten mijn verhaal neer te zetten om het van me af te schrijven.
Na een relatie van 7,5 jaar, een huwelijk 15 maanden en een dochter van 4, heeft mijn man gisteren besloten te willen scheiden.
We hebben de afgelopen maanden (april en september) al 2x eerder een gesprek gehad en daarbij gaf hij aan dat er iets aan de hand is met zijn gevoel, maar het niet kon plaatsen.
Na aanleiding van een gesprek die ik met mijn therapeut had (zit in een depressie), heb ik hem ermee geconfronteerd. Ik trek die onzekerheid niet langer en wilde weten hoe zijn gevoel 'anders' was.
We hebben afgelopen zondag tot en met gisteren een time out gehad. Ik ben met mijn dochter bij vrienden gaan logeren en hij bleef alleen thuis om na te denken.
En gisteren vertelde hij me mij amper gemist te hebben en als hij aan me dacht, niet meer hetzelfde voelde als eerst. Ik ben qua gevoel een enorm goede vriendin, maar niet meer qua gevoel zijn vrouw.
BAM! Daar moet ik het mee doen.
Gelukkig is er enorm veel respect voor elkaar en beloofd hij me in alles te zullen steunen. Heel fijn, maar toch... Hoe moet ik in godsnaam verder??!
Ik heb daarbij vanaf eind okt ook geen baan meer, dus pieker over alles. Mijn schoonouders (met eigen ouders geen contact) hebben aangeboden mij en dochter met alles te zullen helpen waar nodig, maar wil natuurlijk niet weer afhankelijk zijn en blijven. Ik moet en zal doorgaan. Voor mijn kleine meisje, die heeft een lieve pappa en lieve mamma dus voor haar zullen we ons best moeten gaan doen. Daar heb ik ook vertrouwen in, maar toch. Die klap in mijn gezicht doet zo'n zeer....
Mijn man wilt scheiden omdat hij niet meer genoeg om me geeft, omdat zijn gevoelens weg zijn..
Zucht
Live the life you want, life is to short...
zaterdag 12 oktober 2013 om 09:37
Dilemma, hoop met je mee dat jouw bijna-ex weer verliefd gaat worden, dat zou het idd waarschijnlijk makkelijker maken.
Ja, nog steeds helemaal in love
We latten nu 9 maanden, is super fijn. We hebben zo verschrikkelijk veel gemeen, denken over zoveel dingen hetzelfde en dat maakt het zo heerlijk! Hij is een super lieve, warme, attente, sportieve, heerlijke man... (Ben verder niet verliefd hoor hahah).
Voorlopig blijft het wel bij latten, we moeten het gewoon heel rustig aan doen met de kids. Mijn kinderen kennen hem inmiddels goed, vinden het allemaal heel gezellig als hij er is. Zijn kinderen hebben nog wat moeite met de scheiding (is bij hem wat recenter dan bij mij), dus we doen het heel rustig aan.
In vind latten niet ideaal, we missen elkaar verschrikkelijk tussendoor. Vind het dan ook knap dat jullie al zolang latten, gianna!! Maar misschien is latten ook wel het hoogst haalbare met kids.
Gianna, je beschrijft het precies zoals ik het voel! Tegelijk gelukkig en ongelukkig... Ik ben erg gelukkig in mijn relatie met Porsche en geniet als ik bij hem ben, maar kan nooit meer helemaal gelukkig zijn. Deels door mijn eigen verdrietige gevoel dat ik veel van mijn kinderen mis nu, het gedwongen versnelde stukje loslaten zeg maar. Maar het grootste deel bestaat uit verdriet voor de kinderen. Dit is niet wat we wilden voor onze kinderen. Voor hen zal het altijd second best zijn, ze moeten zich gedwongen aanpassen in een leven dat ze niet willen. En ook al is de situatie en zijn de kinderen rustiger geworden, ik voel en merk nog steeds aan van alles dat hun pijn er
nog steeds is en misschien ook wel nooit weg zal zijn. En met die pijn, die hun vader en ik ze hebben aangedaan, moeten we allemaal leven. Helemaal gelukkig zijn kan dus nooit meer.
Problemo, wat een ellende dat jouw ex zo met je bezig blijft: zo kom je er nooit vanaf!! Ik kan me dan ook helemaal voorstellen dat je nog helemaal niet bezig bent of wilt zijn met een nieuwe liefde... Hoop en duim voor je dat jouw ex zich heel snel op zijn eigen leven gaat richten....
Jules, ja ben er zeker beter uitgekomen!!
Ook jij hebt dus nog zoveel last van je ex! Hoop dat er met de (hopelijk snelle) verkoop van jullie ex ook een eind aan komt.
Idd duurt het soms blijkbaar heeeeel erg lang voordat je helemaal van elkaar 'af' bent... Maar uiteindelijk komen we er allemaal.
Als ik jullie zo lees, ben ik wel erg blij dat ik en ex echt allebei ons eigen leven hebben. We kunnen het over het algemeen ook redelijk goed met elkaar vinden, vieren zelfs de verjaardagen van de kinderen samen, ook met nieuwe lovers erbij. Ik ben blij dat we dat voor de kinderen kunnen doen, ook al kost dat soms flink wat zelfbeheersing.
Maar lijkt me erg moeilijk met hem te moeten werken, zoals jij gianna!
Ja, nog steeds helemaal in love
We latten nu 9 maanden, is super fijn. We hebben zo verschrikkelijk veel gemeen, denken over zoveel dingen hetzelfde en dat maakt het zo heerlijk! Hij is een super lieve, warme, attente, sportieve, heerlijke man... (Ben verder niet verliefd hoor hahah).
Voorlopig blijft het wel bij latten, we moeten het gewoon heel rustig aan doen met de kids. Mijn kinderen kennen hem inmiddels goed, vinden het allemaal heel gezellig als hij er is. Zijn kinderen hebben nog wat moeite met de scheiding (is bij hem wat recenter dan bij mij), dus we doen het heel rustig aan.
In vind latten niet ideaal, we missen elkaar verschrikkelijk tussendoor. Vind het dan ook knap dat jullie al zolang latten, gianna!! Maar misschien is latten ook wel het hoogst haalbare met kids.
Gianna, je beschrijft het precies zoals ik het voel! Tegelijk gelukkig en ongelukkig... Ik ben erg gelukkig in mijn relatie met Porsche en geniet als ik bij hem ben, maar kan nooit meer helemaal gelukkig zijn. Deels door mijn eigen verdrietige gevoel dat ik veel van mijn kinderen mis nu, het gedwongen versnelde stukje loslaten zeg maar. Maar het grootste deel bestaat uit verdriet voor de kinderen. Dit is niet wat we wilden voor onze kinderen. Voor hen zal het altijd second best zijn, ze moeten zich gedwongen aanpassen in een leven dat ze niet willen. En ook al is de situatie en zijn de kinderen rustiger geworden, ik voel en merk nog steeds aan van alles dat hun pijn er
nog steeds is en misschien ook wel nooit weg zal zijn. En met die pijn, die hun vader en ik ze hebben aangedaan, moeten we allemaal leven. Helemaal gelukkig zijn kan dus nooit meer.
Problemo, wat een ellende dat jouw ex zo met je bezig blijft: zo kom je er nooit vanaf!! Ik kan me dan ook helemaal voorstellen dat je nog helemaal niet bezig bent of wilt zijn met een nieuwe liefde... Hoop en duim voor je dat jouw ex zich heel snel op zijn eigen leven gaat richten....
Jules, ja ben er zeker beter uitgekomen!!
Ook jij hebt dus nog zoveel last van je ex! Hoop dat er met de (hopelijk snelle) verkoop van jullie ex ook een eind aan komt.
Idd duurt het soms blijkbaar heeeeel erg lang voordat je helemaal van elkaar 'af' bent... Maar uiteindelijk komen we er allemaal.
Als ik jullie zo lees, ben ik wel erg blij dat ik en ex echt allebei ons eigen leven hebben. We kunnen het over het algemeen ook redelijk goed met elkaar vinden, vieren zelfs de verjaardagen van de kinderen samen, ook met nieuwe lovers erbij. Ik ben blij dat we dat voor de kinderen kunnen doen, ook al kost dat soms flink wat zelfbeheersing.
Maar lijkt me erg moeilijk met hem te moeten werken, zoals jij gianna!