Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
dinsdag 25 oktober 2011 om 15:43
Tussen de twee en de tien jaar? Oke, dan zitten we hier dus nu op drie jaar, er is dus nog hoop?
Nee, ik denk het niet, in de tussentijd is er zoveel gebeurd en veranderd...
Verstand en gevoel, het duurt soms lang om die op 1 lijn te krijgen...
Ik ben trouwens weer ziek.. pff, wordt err niet goed van, nu weer voorhoofdsholteontsteking, inclusief koorts.. bah,.
En vanmorgen naar de tandarts geweest want ik had weer kiespijn, loop dus nu met een scheve giechel rond te kwijlen...
Lichamelijk ben ik momenteel een wrak... De afgelopen drie weken steeds niet fit, met vette hoofdpijn en dus ook nog aanvallen van (zenuw)kiespijn.. maar als jet goed is is dat hopelijk over na mijn lange sessie bij de tandarts vanmorgen...
Nee, ik denk het niet, in de tussentijd is er zoveel gebeurd en veranderd...
Verstand en gevoel, het duurt soms lang om die op 1 lijn te krijgen...
Ik ben trouwens weer ziek.. pff, wordt err niet goed van, nu weer voorhoofdsholteontsteking, inclusief koorts.. bah,.
En vanmorgen naar de tandarts geweest want ik had weer kiespijn, loop dus nu met een scheve giechel rond te kwijlen...
Lichamelijk ben ik momenteel een wrak... De afgelopen drie weken steeds niet fit, met vette hoofdpijn en dus ook nog aanvallen van (zenuw)kiespijn.. maar als jet goed is is dat hopelijk over na mijn lange sessie bij de tandarts vanmorgen...
dinsdag 25 oktober 2011 om 16:26
Moet trouwens even iets van mij hart....weet dat hier door bepaalde personen meegelezen wordt...voor jullie: f*ck you!! Hoop dat je er erg blij van wordt!
Zo,...moest ik even kwijt....
heel goed allalone!
en voor de mensen die mee lezen heb respect voor de schrijfspinsels van iemand die heel laag naar beneden is gevallen en die probeert zich beetje bij beetje omhoog te krabbelen.
allalone laat waarschijnlijk niet haar achterste van de tong zien hier op het forum, alleen omdat jullie meelezen.
zo verpest je het forum voor mensen die het heel hard nodig hebben. probeer voor jezelf het los te laten en niet meer hier , de pijn te lezen van iemand die het als erg vervelend ervaart.
bij voorbaat dank en ik hoop dat jullie het echt gaat laten om hier verder mee te lezen!
Zo,...moest ik even kwijt....
heel goed allalone!
en voor de mensen die mee lezen heb respect voor de schrijfspinsels van iemand die heel laag naar beneden is gevallen en die probeert zich beetje bij beetje omhoog te krabbelen.
allalone laat waarschijnlijk niet haar achterste van de tong zien hier op het forum, alleen omdat jullie meelezen.
zo verpest je het forum voor mensen die het heel hard nodig hebben. probeer voor jezelf het los te laten en niet meer hier , de pijn te lezen van iemand die het als erg vervelend ervaart.
bij voorbaat dank en ik hoop dat jullie het echt gaat laten om hier verder mee te lezen!
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:28
Hier op dit moment elke keer ontstoken tenen; helpt dat? 
Penillinekuren en dergelijke.
Ik ben nu bijna drie jaar 'rond' en ik merk dat ik steeds sterker word. Ik kan weer gewoon genieten, met zo min mogelijk 'ondertitels.' Had ik een jaar geleden niet geloofd. In de vakantie, zoals nu, heb ik weer mijn kinderen + aanhang, dus er loopt hier volcontinu zo'n 8 man in huis... Hmz. Daar heb ik soms moeite mee; zelfs een uitje naar de plaatstelijke supermarkt (op 5 minuten loopafstand) is dan het toppunt van vrijheid.. Maar ik spreek mezelf toe met de conclusie dat ze het hier fijn vinden en fijn hebben. Ex is met zijn nieuwe echtgenote voor de vijfde keer dit jaar op vakantie en heeft de kinderen geen minuut langer dan de normale doordeweekse 'werkregeling.' So be it. His loss.
Penillinekuren en dergelijke. Ik ben nu bijna drie jaar 'rond' en ik merk dat ik steeds sterker word. Ik kan weer gewoon genieten, met zo min mogelijk 'ondertitels.' Had ik een jaar geleden niet geloofd. In de vakantie, zoals nu, heb ik weer mijn kinderen + aanhang, dus er loopt hier volcontinu zo'n 8 man in huis... Hmz. Daar heb ik soms moeite mee; zelfs een uitje naar de plaatstelijke supermarkt (op 5 minuten loopafstand) is dan het toppunt van vrijheid.. Maar ik spreek mezelf toe met de conclusie dat ze het hier fijn vinden en fijn hebben. Ex is met zijn nieuwe echtgenote voor de vijfde keer dit jaar op vakantie en heeft de kinderen geen minuut langer dan de normale doordeweekse 'werkregeling.' So be it. His loss.
dinsdag 25 oktober 2011 om 21:44
Ontstoken tenen? Mwah, lijkt me ook geen feest....
Volgens mij is mijn kies eindelijk goed nu, echt die aanvallen van zenuwpijn na het eten/drinken van iets kouds/warms, wat deed dat zeer.. auw auw
Gianna, ik ben nu ook ruim de drie jaar 'rond' en ik herken dat wel, laatst vroeg iemand me hoe het met me ging, iemand die het ook echt wou weten zeg maar..
En toen ik zei "Goed" zei ik ermet enige verwonderering achteraan, 'goh, ik meen het ook nog" En dat is ook zo.
Tegenwoordig gaat het gewoon weer goed met mij.
En natuurlijk heb ik nog wel mijn momenten, maar dat gaat dan voornamelijk over de kinderen, als ik zie hoe moeilijk ze het soms hebben met de wisseling, dat ze leven in twee werelden.
Dat blijft wel een pijnpunt hoor, ik had ze zo graag een echt gezin gegund, in plaats van dit.
Het enige wat ik kan doen is zorgen voor een thuis, hier bij mij.
En dat is wat ik doe, en dat lukt me heel goed.
Het is wel eens lastig om de enige volwassene te zijn, om alles maar zelf te moeten doen. Maar ik heb een schat van een zus waarmee ik dingen onderneem, en de kinderen zijn ook dol op haar.
Toen we op de foto moesten laatst met mijn moeders 80 verjaardag gingen wij dan ook als 'gezin' op de foto, mijn zus en ik en mijn kinderen.
En al die verdrietige vrouwen hier, jullie komen er ook wel, het kost tijd...
Volgens mij is mijn kies eindelijk goed nu, echt die aanvallen van zenuwpijn na het eten/drinken van iets kouds/warms, wat deed dat zeer.. auw auw
Gianna, ik ben nu ook ruim de drie jaar 'rond' en ik herken dat wel, laatst vroeg iemand me hoe het met me ging, iemand die het ook echt wou weten zeg maar..
En toen ik zei "Goed" zei ik ermet enige verwonderering achteraan, 'goh, ik meen het ook nog" En dat is ook zo.
Tegenwoordig gaat het gewoon weer goed met mij.
En natuurlijk heb ik nog wel mijn momenten, maar dat gaat dan voornamelijk over de kinderen, als ik zie hoe moeilijk ze het soms hebben met de wisseling, dat ze leven in twee werelden.
Dat blijft wel een pijnpunt hoor, ik had ze zo graag een echt gezin gegund, in plaats van dit.
Het enige wat ik kan doen is zorgen voor een thuis, hier bij mij.
En dat is wat ik doe, en dat lukt me heel goed.
Het is wel eens lastig om de enige volwassene te zijn, om alles maar zelf te moeten doen. Maar ik heb een schat van een zus waarmee ik dingen onderneem, en de kinderen zijn ook dol op haar.
Toen we op de foto moesten laatst met mijn moeders 80 verjaardag gingen wij dan ook als 'gezin' op de foto, mijn zus en ik en mijn kinderen.
En al die verdrietige vrouwen hier, jullie komen er ook wel, het kost tijd...
dinsdag 25 oktober 2011 om 22:40
@Gianna, ook een hele dikke knuffel voor jou, dan!! Ontstoken tenen zijn ook een ellende, heb ik ook wel eens last van gehad; pijnlijk!!
Word er trouwens wel wat moedeloos van als ik lees dat jullie allebei al drie jaar bezig zijn en nog steeds soms verdrietig zijn... Maar Gianna; als ik dat zo lees, is het inderdaad zijn 'loss'. Super toch, dat je kids en aanhang het zo naar hun zin hebben bij je!! Dan heb je het toch echt wel goed gedaan...
@NewWoman, dat vind ik dus ook zo pijnlijk aan dit alles. Wat het met mij doet is tot daar aan toe, ik overleef het wel. Maar de kids... ik vind het verschrikkelijk wat wij, als volwassenen, hun ouders, hen aandoen met onze beslissingen. Zij hebben er niet voor gekozen in een gebroken gezin op te groeien.
Voor zover ik dat kan beoordelen van dat eventjes dat ik jullie gezien heb, heb je een prachtige, vrolijke, levenslustige dochter! En je zoon is wat lastiger te beoordelen voor een buitenstaander, maar hij maakte ook een blije indruk (was natuurlijk ook een 'blije' dag zo in Slagharen )
Volgens mij zijn jullie supervrouwen, die het toch maar mooi allebei al drie jaar helemaal alleen rooien en nog goed ook!!
Word er trouwens wel wat moedeloos van als ik lees dat jullie allebei al drie jaar bezig zijn en nog steeds soms verdrietig zijn... Maar Gianna; als ik dat zo lees, is het inderdaad zijn 'loss'. Super toch, dat je kids en aanhang het zo naar hun zin hebben bij je!! Dan heb je het toch echt wel goed gedaan...
@NewWoman, dat vind ik dus ook zo pijnlijk aan dit alles. Wat het met mij doet is tot daar aan toe, ik overleef het wel. Maar de kids... ik vind het verschrikkelijk wat wij, als volwassenen, hun ouders, hen aandoen met onze beslissingen. Zij hebben er niet voor gekozen in een gebroken gezin op te groeien.
Voor zover ik dat kan beoordelen van dat eventjes dat ik jullie gezien heb, heb je een prachtige, vrolijke, levenslustige dochter! En je zoon is wat lastiger te beoordelen voor een buitenstaander, maar hij maakte ook een blije indruk (was natuurlijk ook een 'blije' dag zo in Slagharen )
Volgens mij zijn jullie supervrouwen, die het toch maar mooi allebei al drie jaar helemaal alleen rooien en nog goed ook!!
dinsdag 25 oktober 2011 om 23:10
dinsdag 25 oktober 2011 om 23:15
Kinderen en aanhang zijn alle kinderen en jongeren die er hier rondlopen; tussen de 6 en de 17... De een is geïnteresseerd in de nieuwste Smurfenfilm, de ander in illegaal vuurwerk En daar laveer ik dan pedagogisch verantwoord doorheen. Ik woon tegenover het schoolplein en op de een of andere manier eindigen allerlei kinderen altijd maar weer in mijn huis, bij mijn kinderen. Terwijl ik van mezelf, zeker in vakanties, niet hoef te doen alsof ik een kindervriend hoef te zijn . Maar ik vind het wel prima als mijn kinderen het leuk hebben. Af en toe brul ik weer eens naar boven dat verstoppertje spelen ok is, maar dat ze niet teveel troep moeten maken en dat ze niet in mijn heilige slaapkamer mogen... En soms komt er weer een moeder uren later hier een kind zoeken... Soort Pippi Langkous imperium is het hier.
dinsdag 25 oktober 2011 om 23:21
Hova; het is een proces, geen snelkookpan, hoe rottig het ook is. One step forward, two steps back, soms.
Ik merk tegenwoordig soms dat ik inderdaad kan roepen: "Prima!" als mensen aan me vragen hoe het is. Ze kijken me dan twijfelend aan, maar het is prima met me, de omstandigheden in aanmerking genomen, zoals NewWoman zegt. Waar ik heel beroerd van word is nieuwe collega's, die me naar de hoed en de rand vragen. Wie is dan je ex? Oh, en met háár? Ik vind haar juist zo aardig! Dan moet ik toch weer op genuanceerde wijze een stukje galbeker leegdrinken terwijl dat niks oplevert, behalve een rotgevoel. Wat je aandacht geeft maak je groter. Dus ik heb het maar liever zo min mogelijk over zielige zielepieten.
Hova: scheiden is net als een bevalling. Je moet er helemaal door, stap voor stap, en uiteindelijk ben je er (zo'n beetje), maar dat zie je pas achteraf. "Het is vast ergens goed voor," bedacht ik als ik weer eens niet kon slapen en bezig was met de uitkering van de levensverzekering (woekerpolis) op zijn naam en dergelijke. Bleeegh.
Ik merk tegenwoordig soms dat ik inderdaad kan roepen: "Prima!" als mensen aan me vragen hoe het is. Ze kijken me dan twijfelend aan, maar het is prima met me, de omstandigheden in aanmerking genomen, zoals NewWoman zegt. Waar ik heel beroerd van word is nieuwe collega's, die me naar de hoed en de rand vragen. Wie is dan je ex? Oh, en met háár? Ik vind haar juist zo aardig! Dan moet ik toch weer op genuanceerde wijze een stukje galbeker leegdrinken terwijl dat niks oplevert, behalve een rotgevoel. Wat je aandacht geeft maak je groter. Dus ik heb het maar liever zo min mogelijk over zielige zielepieten.
Hova: scheiden is net als een bevalling. Je moet er helemaal door, stap voor stap, en uiteindelijk ben je er (zo'n beetje), maar dat zie je pas achteraf. "Het is vast ergens goed voor," bedacht ik als ik weer eens niet kon slapen en bezig was met de uitkering van de levensverzekering (woekerpolis) op zijn naam en dergelijke. Bleeegh.
dinsdag 25 oktober 2011 om 23:35
Klinkt gezellig bij Jou thuis
Maar het lijkt mij wel een onmogelijke situatie om met je ex en haar in hetzelfde bedrijf te werken, zeg. Petje af, hoor...
Hier is de ellende al meer dan 10 maanden bezig. Hoop oprecht dat wat Leo opperde klopt: dat het voorarrest van de straf zal worden afgetrokken...
Ga proberen te slapen. Welterusten, lieve meiden.
Maar het lijkt mij wel een onmogelijke situatie om met je ex en haar in hetzelfde bedrijf te werken, zeg. Petje af, hoor...
Hier is de ellende al meer dan 10 maanden bezig. Hoop oprecht dat wat Leo opperde klopt: dat het voorarrest van de straf zal worden afgetrokken...
Ga proberen te slapen. Welterusten, lieve meiden.
woensdag 26 oktober 2011 om 07:06
Nog moeier wakker worden dan toen ik ging slapen... En nu mezelf maar weer uit bed slepen voor nog een dag die ik niet wil.
Vraag me elke keer maar weer af hoe lang ik dit nog ga trekken. Zou zo graag weer een keer uitgerust wakker worden.
Morgenavond heb ik etentje, maar vraag me serieus af of ik het ga trekken naderhand terug te rijden.
Ik wil mijn leven terug.
Vraag me elke keer maar weer af hoe lang ik dit nog ga trekken. Zou zo graag weer een keer uitgerust wakker worden.
Morgenavond heb ik etentje, maar vraag me serieus af of ik het ga trekken naderhand terug te rijden.
Ik wil mijn leven terug.
woensdag 26 oktober 2011 om 14:16
quote:hova schreef op 26 oktober 2011 @ 07:06:
Nog moeier wakker worden dan toen ik ging slapen... En nu mezelf maar weer uit bed slepen voor nog een dag die ik niet wil.
Ik wil mijn leven terug.
Logisch toch, dit gedonder duurt te lang ik weet dat je nog hoop
put uit een telefoontje van hem maar wordt het niet tijd zaken
in eigen hand te nemen?
Deze proefscheiding is een monsterconstructie, je bent net niet
gescheiden maar hebt ook geen vrijgezel door de afspraak
""geen ander" die je met je man maakte.
Kort samengevat, je mag wel uitgaan maar niet daten met andere
mannen.
Verder blijf je omdat hij je af en toe aanhaalt hopen op de beslissende woorden "Ik kies voor jou"
Al dat gepraat met je partner heeft niets uitgehaald, de therapie
mislukt wat heb je te verliezen als je aanstuurt op een scheiding?
2 Mogelijkheden:
1) Hij vind het prima, nou dan was hij het vermoedelijk toch al
van plan en waren die 3 maanden een rookgordijn.
2) Hij komt met beide benen op aarde terug, ziet wat hij
gaat kwijtraken en beslist te blijven
Voordeel is als jij de beslissing neemt en hij wil je niet
kwijtraken je de voorwaarden oa ex minnares het bedrijf
uit & therapie kan bepalen.
Nog moeier wakker worden dan toen ik ging slapen... En nu mezelf maar weer uit bed slepen voor nog een dag die ik niet wil.
Ik wil mijn leven terug.
Logisch toch, dit gedonder duurt te lang ik weet dat je nog hoop
put uit een telefoontje van hem maar wordt het niet tijd zaken
in eigen hand te nemen?
Deze proefscheiding is een monsterconstructie, je bent net niet
gescheiden maar hebt ook geen vrijgezel door de afspraak
""geen ander" die je met je man maakte.
Kort samengevat, je mag wel uitgaan maar niet daten met andere
mannen.
Verder blijf je omdat hij je af en toe aanhaalt hopen op de beslissende woorden "Ik kies voor jou"
Al dat gepraat met je partner heeft niets uitgehaald, de therapie
mislukt wat heb je te verliezen als je aanstuurt op een scheiding?
2 Mogelijkheden:
1) Hij vind het prima, nou dan was hij het vermoedelijk toch al
van plan en waren die 3 maanden een rookgordijn.
2) Hij komt met beide benen op aarde terug, ziet wat hij
gaat kwijtraken en beslist te blijven
Voordeel is als jij de beslissing neemt en hij wil je niet
kwijtraken je de voorwaarden oa ex minnares het bedrijf
uit & therapie kan bepalen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
woensdag 26 oktober 2011 om 14:21
quote:hollebollegijs schreef op 26 oktober 2011 @ 14:16:
[...]
Logisch toch, dit gedonder duurt te lang ik weet dat je nog hoop
put uit een telefoontje van hem maar wordt het niet tijd zaken
in eigen hand te nemen?
Volledig eens.
Verder vrees ik dat de afspraak "geen ander daten" voor tenminste 1 partij niet heel strikt gaat gelden. Hij heeft het onder je neus geflikt Hoof, in een thuiswoonsituatie. Waarom zou hij het nu, op eigen terrein, waar jij niet bij bent, dan niet doen? Zo nobel is hij toch helemaal niet gebleken? Het is er alleen maar ingewikkelder en moeilijker op geworden allemaal, des te meer reden om te vluchten in iets anders. Ik zeg niet dat het zo is, ik hoop alleen dat je even nergens meer van uit gaat. Als straks namelijk blijkt dat hij jullie afspraak heeft geschonden, ga je weer een meter (verder) de diepte in.
Sorry voor dit boerenverstand-gedeelte, maar vasthouden aan allerlei illusies kost meer energie dan in de realiteit blijven.
[...]
Logisch toch, dit gedonder duurt te lang ik weet dat je nog hoop
put uit een telefoontje van hem maar wordt het niet tijd zaken
in eigen hand te nemen?
Volledig eens.
Verder vrees ik dat de afspraak "geen ander daten" voor tenminste 1 partij niet heel strikt gaat gelden. Hij heeft het onder je neus geflikt Hoof, in een thuiswoonsituatie. Waarom zou hij het nu, op eigen terrein, waar jij niet bij bent, dan niet doen? Zo nobel is hij toch helemaal niet gebleken? Het is er alleen maar ingewikkelder en moeilijker op geworden allemaal, des te meer reden om te vluchten in iets anders. Ik zeg niet dat het zo is, ik hoop alleen dat je even nergens meer van uit gaat. Als straks namelijk blijkt dat hij jullie afspraak heeft geschonden, ga je weer een meter (verder) de diepte in.
Sorry voor dit boerenverstand-gedeelte, maar vasthouden aan allerlei illusies kost meer energie dan in de realiteit blijven.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
woensdag 26 oktober 2011 om 14:51
quote:allalone schreef op 24 oktober 2011 @ 19:02:
tjeez, newwoman...wat een hersenloze l*"!....overigens hier hetzelfde..ben niet overdreven dik, maar nieuwe vlam heeft ook maatje 36 en is extreem vrouwelijk..?Mmm...slank zijn is geen garantie. Ik heb altijd maat 36 gehad met cup C maar ex ging ook vreemd.
tjeez, newwoman...wat een hersenloze l*"!....overigens hier hetzelfde..ben niet overdreven dik, maar nieuwe vlam heeft ook maatje 36 en is extreem vrouwelijk..?Mmm...slank zijn is geen garantie. Ik heb altijd maat 36 gehad met cup C maar ex ging ook vreemd.
woensdag 26 oktober 2011 om 15:40
Zo, meld me weer terug, even alles bijgelezen. Newwoman, hoop dat je je snel beter voelt, goed uitzieken, hoor.quote:Very.Cherry schreef op 26 oktober 2011 @
Verder vrees ik dat de afspraak "geen ander daten" voor tenminste 1 partij niet heel strikt gaat gelden. Hij heeft het onder je neus geflikt Hoof, in een thuiswoonsituatie. Waarom zou hij het nu, op eigen terrein, waar jij niet bij bent, dan niet doen?
Weet je Hova, nadat ik vorig jaar ontdekte dat mijn man een minnares had en hij zei dat ´t over was, ben ik ongeveer 2 maanden later 2 weken op vakantie gegaan zonder hem. Omdat ik hem vertrouwde? Nee, maar omdat ik wist dat ´t vreemdgaan ook plaatsgevonden had terwijl ik gewoon thuis was en ik geen zin had hem aan de ketting te leggen. In die 2 weken heeft hij haar een afscheidsbrief geschreven, helaas niet verstuurd maar "persoonlijk" langsgebracht. Dit was wel de laatste keer met haar. Dit heeft hij me wel zelf opgebiecht. Ik ben toen zo verschrikkelijk kwaad geworden en heb hem toen voor ´t eerst een klap in z´n gezicht gegeven, en gezegd dat hij ´t huis uit moest en dan maar eens ,wanneer hij afstand van alles had, moest gaan bedenken wat hij wilde. Ook een zogenaamde proefscheiding dus. Ik liep op mijn wenkbrauwen en wilde voor mijzelf ook rust. Ik wilde hem wel tijd geven om een appartement te vinden. In die tussentijd waren we weer bij de therapeut en deze vond het geen goed idee (ook al lees je soms het tegendeel in therapieboeken). Zijn standpunt was" jullie hebben een probleem met elkaar, en daar moeten jullie samen uitkomen. Je komt er niet uit wanneer je apart gaat wonen, want dan ontlopen jullie elkaar, dus ook het probleem" Man is niet uit huis gegaan en we wonen na een dik jaar nog steeds bij elkaar, niet dat het nu koek en ei is, maar samen pakken we het aan.
Verder heb ik nog een opmerking over het feit dat er door verschillende mensen gezegd wordt dat hun man zo veranderd is en dat ze hem niet meer herkennen. Ik heb dat ook gezegd, zelfde peut zei toen "is dat zo? Dit gedeelte van je man kende je misschien nog niet." Ik denk dat hij gelijk heeft. Iemand die vreemdgaat, heeft problemen die hij uit de weg gaat. En als ik heel eerlijk ben, weet ik dat mijn man heel vaak de confrontatie uit de weg is gegaan in allerlei situaties. Hij is geen ruziezoeker, juist een hele rustige, zachtaardige man, maar dus ook de man die wegloopt wanneer ´t even wat moeilijker wordt. Ik heb dat gezien bij zijn ouders en andere mensen, maar alleen nooit gedacht dat hij deze houding ook tegenover mij zou innemen.
Verder vrees ik dat de afspraak "geen ander daten" voor tenminste 1 partij niet heel strikt gaat gelden. Hij heeft het onder je neus geflikt Hoof, in een thuiswoonsituatie. Waarom zou hij het nu, op eigen terrein, waar jij niet bij bent, dan niet doen?
Weet je Hova, nadat ik vorig jaar ontdekte dat mijn man een minnares had en hij zei dat ´t over was, ben ik ongeveer 2 maanden later 2 weken op vakantie gegaan zonder hem. Omdat ik hem vertrouwde? Nee, maar omdat ik wist dat ´t vreemdgaan ook plaatsgevonden had terwijl ik gewoon thuis was en ik geen zin had hem aan de ketting te leggen. In die 2 weken heeft hij haar een afscheidsbrief geschreven, helaas niet verstuurd maar "persoonlijk" langsgebracht. Dit was wel de laatste keer met haar. Dit heeft hij me wel zelf opgebiecht. Ik ben toen zo verschrikkelijk kwaad geworden en heb hem toen voor ´t eerst een klap in z´n gezicht gegeven, en gezegd dat hij ´t huis uit moest en dan maar eens ,wanneer hij afstand van alles had, moest gaan bedenken wat hij wilde. Ook een zogenaamde proefscheiding dus. Ik liep op mijn wenkbrauwen en wilde voor mijzelf ook rust. Ik wilde hem wel tijd geven om een appartement te vinden. In die tussentijd waren we weer bij de therapeut en deze vond het geen goed idee (ook al lees je soms het tegendeel in therapieboeken). Zijn standpunt was" jullie hebben een probleem met elkaar, en daar moeten jullie samen uitkomen. Je komt er niet uit wanneer je apart gaat wonen, want dan ontlopen jullie elkaar, dus ook het probleem" Man is niet uit huis gegaan en we wonen na een dik jaar nog steeds bij elkaar, niet dat het nu koek en ei is, maar samen pakken we het aan.
Verder heb ik nog een opmerking over het feit dat er door verschillende mensen gezegd wordt dat hun man zo veranderd is en dat ze hem niet meer herkennen. Ik heb dat ook gezegd, zelfde peut zei toen "is dat zo? Dit gedeelte van je man kende je misschien nog niet." Ik denk dat hij gelijk heeft. Iemand die vreemdgaat, heeft problemen die hij uit de weg gaat. En als ik heel eerlijk ben, weet ik dat mijn man heel vaak de confrontatie uit de weg is gegaan in allerlei situaties. Hij is geen ruziezoeker, juist een hele rustige, zachtaardige man, maar dus ook de man die wegloopt wanneer ´t even wat moeilijker wordt. Ik heb dat gezien bij zijn ouders en andere mensen, maar alleen nooit gedacht dat hij deze houding ook tegenover mij zou innemen.
woensdag 26 oktober 2011 om 19:15
Dag lieve dames, hoe is het met jullie?
Newwoman: hoop dat je je weer iets beter voelt...
@chrissie:
Verder heb ik nog een opmerking over het feit dat er door verschillende mensen gezegd wordt dat hun man zo veranderd is en dat ze hem niet meer herkennen. Ik heb dat ook gezegd, zelfde peut zei toen "is dat zo? Dit gedeelte van je man kende je misschien nog niet." Ik denk dat hij gelijk heeft. Iemand die vreemdgaat, heeft problemen die hij uit de weg gaat. En als ik heel eerlijk ben, weet ik dat mijn man heel vaak de confrontatie uit de weg is gegaan in allerlei situaties. Hij is geen ruziezoeker, juist een hele rustige, zachtaardige man, maar dus ook de man die wegloopt wanneer ´t even wat moeilijker wordt. Ik heb dat gezien bij zijn ouders en andere mensen, maar alleen nooit gedacht dat hij deze houding ook tegenover mij zou innemen.
Dit is hier zó herkenbaar! De mening van mijn as ex was altijd: het leven is een feestje, te kort om problemen te maken..
Hij nam ook nooit een stelling in of had zelden een eigen mening over iets met als gevolg dat werkelijk iedereen hem mag.. Ziektes? eng...liefst weg lopen...Problemen... bah.. weg lopen veel makkelijker
Eigenlijk mede hierdoor had ik dit dus nooit verwacht.. eigenlijk is dit voor het eerst dat hij een stelling maakt....hij kiest voor haar en niet voor ons....Zó ken ik hem dus helemaal niet en met mij zoveel mensen om ons heen ook niet....
Zou hij zich zelf nog wel (her)kennen??
Newwoman: hoop dat je je weer iets beter voelt...
@chrissie:
Verder heb ik nog een opmerking over het feit dat er door verschillende mensen gezegd wordt dat hun man zo veranderd is en dat ze hem niet meer herkennen. Ik heb dat ook gezegd, zelfde peut zei toen "is dat zo? Dit gedeelte van je man kende je misschien nog niet." Ik denk dat hij gelijk heeft. Iemand die vreemdgaat, heeft problemen die hij uit de weg gaat. En als ik heel eerlijk ben, weet ik dat mijn man heel vaak de confrontatie uit de weg is gegaan in allerlei situaties. Hij is geen ruziezoeker, juist een hele rustige, zachtaardige man, maar dus ook de man die wegloopt wanneer ´t even wat moeilijker wordt. Ik heb dat gezien bij zijn ouders en andere mensen, maar alleen nooit gedacht dat hij deze houding ook tegenover mij zou innemen.
Dit is hier zó herkenbaar! De mening van mijn as ex was altijd: het leven is een feestje, te kort om problemen te maken..
Hij nam ook nooit een stelling in of had zelden een eigen mening over iets met als gevolg dat werkelijk iedereen hem mag.. Ziektes? eng...liefst weg lopen...Problemen... bah.. weg lopen veel makkelijker
Eigenlijk mede hierdoor had ik dit dus nooit verwacht.. eigenlijk is dit voor het eerst dat hij een stelling maakt....hij kiest voor haar en niet voor ons....Zó ken ik hem dus helemaal niet en met mij zoveel mensen om ons heen ook niet....
Zou hij zich zelf nog wel (her)kennen??
