Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
donderdag 27 oktober 2011 om 08:04
quote:_newwoman_ schreef op 26 oktober 2011 @ 23:59:
Ik begrijp ook helemaal waar het met mijn ex fout is gegaan, en juist dat weten van mij was uiterst bedreigend voor hem, want ik stond te morrelen aan dat laatje met onverwerkte shit...
Dat wou hij niet. hij stuurde me liever de laan uit dan te zeggen.. .)
Ik lees dat heel vaak bij verbroken relaties, het zoeken naar
een oorzaak die niet bij jezelf ligt maar bij de vertrekkende
partner.
Kijk ik heb het niet over jou hoor, goed mogelijk dat jouw
man inderdaad koos voor een vlucht vooruit.
Is het niet in veel gevallen zo dat mensen op elkaar uitgekeken
zijn alleen of in een nieuwe relatie verder willen en dat
dit de oorzaak is van het faillissement van de relatie.
Ik betrap me zelf er ook wel eens op, dan hoor ik mezelf
zeggen "mijn relatie is gestrand door de midlife crisis van
mijn vrouw" is zoveel makkelijker dan te zeggen: de pap was
op, ze vond me te saai of een andere man was knapper, leuker,
rijker of weet veel wat.
Ik begrijp ook helemaal waar het met mijn ex fout is gegaan, en juist dat weten van mij was uiterst bedreigend voor hem, want ik stond te morrelen aan dat laatje met onverwerkte shit...
Dat wou hij niet. hij stuurde me liever de laan uit dan te zeggen.. .)
Ik lees dat heel vaak bij verbroken relaties, het zoeken naar
een oorzaak die niet bij jezelf ligt maar bij de vertrekkende
partner.
Kijk ik heb het niet over jou hoor, goed mogelijk dat jouw
man inderdaad koos voor een vlucht vooruit.
Is het niet in veel gevallen zo dat mensen op elkaar uitgekeken
zijn alleen of in een nieuwe relatie verder willen en dat
dit de oorzaak is van het faillissement van de relatie.
Ik betrap me zelf er ook wel eens op, dan hoor ik mezelf
zeggen "mijn relatie is gestrand door de midlife crisis van
mijn vrouw" is zoveel makkelijker dan te zeggen: de pap was
op, ze vond me te saai of een andere man was knapper, leuker,
rijker of weet veel wat.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
donderdag 27 oktober 2011 om 08:32
Ach Gijs, het doet er niet mee toe, het is wel klaar nu.
Wat de oorzaak ook mag zijn geweest, de uitkomst wordt er niet anders meer van.
Indertijd hebben we heel veel gepraat, en ook dat laatje e.d. zijn aan de orde geweest, ik weet dat het zo is, en hij ook, dat is uitgesproken, we hebben het er uitgebreid over gehad.
Dat hij een vluchter is is duidelijk.
Maar het is verleden tijd nu.
Door dit topic komt het soms een beetje terug, en zit ik er ineens weer middenin, in dat gevoel.
Maar dat is zinloos, want het is allemaal al gebeurd, ik heb mijn leven opgepakt.
Het enige wat ik nog niet heb kunnen of willen oppakken is het aangaan van een relatie.
Dat hoeft niet meer voor mij, dat heb jij toch ook?
Wat de oorzaak ook mag zijn geweest, de uitkomst wordt er niet anders meer van.
Indertijd hebben we heel veel gepraat, en ook dat laatje e.d. zijn aan de orde geweest, ik weet dat het zo is, en hij ook, dat is uitgesproken, we hebben het er uitgebreid over gehad.
Dat hij een vluchter is is duidelijk.
Maar het is verleden tijd nu.
Door dit topic komt het soms een beetje terug, en zit ik er ineens weer middenin, in dat gevoel.
Maar dat is zinloos, want het is allemaal al gebeurd, ik heb mijn leven opgepakt.
Het enige wat ik nog niet heb kunnen of willen oppakken is het aangaan van een relatie.
Dat hoeft niet meer voor mij, dat heb jij toch ook?
donderdag 27 oktober 2011 om 14:18
quote:_newwoman_ schreef op 27 oktober 2011 @ 08:32:
.
Het enige wat ik nog niet heb kunnen of willen oppakken is het aangaan van een relatie.
Dat hoeft niet meer voor mij, dat heb jij toch ook?
Absoluut, heb er gewoon geen zin in, heb bij elkaar opgeteld
22 jaar relatie er op zitten, lange, korte, leuke en smoor verliefd .
Nu is het gewoon tijd voor een nieuwe fase in mijn leven,
mijn passie is reizen en daar heb ik de tijd voor en het geld
zoals ik eerder schreef heeft de scheiding me financieel wat
extra lucht gegeven.
Ben overigens nuchter genoeg om te beseffen dat het reizen
ook een keer gaat vervelen, dan zie ik wel verder.
.
Het enige wat ik nog niet heb kunnen of willen oppakken is het aangaan van een relatie.
Dat hoeft niet meer voor mij, dat heb jij toch ook?
Absoluut, heb er gewoon geen zin in, heb bij elkaar opgeteld
22 jaar relatie er op zitten, lange, korte, leuke en smoor verliefd .
Nu is het gewoon tijd voor een nieuwe fase in mijn leven,
mijn passie is reizen en daar heb ik de tijd voor en het geld
zoals ik eerder schreef heeft de scheiding me financieel wat
extra lucht gegeven.
Ben overigens nuchter genoeg om te beseffen dat het reizen
ook een keer gaat vervelen, dan zie ik wel verder.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
donderdag 27 oktober 2011 om 16:34
Jep, ik ook... ellendig... 2 weken geleden gedumpt.. alles voor hem overgehad, 100 keer mijn grens overgegaan en nu zit ik hier dan... gebroken vogeltje... hij stuurt om de dag een sms "hoe gaat het" en ik maar braaf een neutraal berichtje terugsturen.. Klote.... liefdeverdriet verwerken gezocht via google.... maar zo kom ik er ook niet... Mensen tips??
donderdag 27 oktober 2011 om 16:48
echt een oplossing voor ldvd is er niet. Zit er zelf nu ook alweer 2 maanden in. Enige wat voor mij helpt is het cold turkey afkicken. Geen facebook, foto's opbergen, geen smsjes sturen, niet bellen en je dagen volplannen.
Niet dat dat lekker is maar t voelt beter dan constant checken wat je ex aan het doen is. Echt, het is moeilijk maar je zal wel moeten. Met alle andere manieren jaag je hem defenitief weg en help je jezelf alleen maar verder in de put. Hier van je af schrijven en lotgenoten spreken helpt btw ook wel. Succes!
Niet dat dat lekker is maar t voelt beter dan constant checken wat je ex aan het doen is. Echt, het is moeilijk maar je zal wel moeten. Met alle andere manieren jaag je hem defenitief weg en help je jezelf alleen maar verder in de put. Hier van je af schrijven en lotgenoten spreken helpt btw ook wel. Succes!
donderdag 27 oktober 2011 om 16:50
Wat antwoorden jullie dan op de rechtstreekse vraag van ex: Hoe is het?
Ga je dan net doen alsof je je goed voelt en ga je vertellen wat voor leuke dingen je nu allemaal wel niet aan het doen bent? (dus aangeven dat je weer leuk bent en doet?) Of ga je eerlijk zeggen dat je er weleens helemaal doorheen zit en in dipjes hebt? Ben je eerlijk of ga je zeggen wat hij wil horen?
Kan me voorstellen dat het ene een goede uitwerking kan hebben, maar ook juist tegen je kan werken...zo van 'oww ze is een eigen leven aan het opbouwen en dat gaat goed, dan kan ik eindelijk ook mijn eigen gang gaan'.
Hier loop ik tegenaan....
Ergens heb ik gelezen hier in dit topic, dat je weer zou moeten laten zien hoe leuk je bent. Of wordt weer zoals je was toen jullie elkaar ontmoetten. (Bovenstaande vraag heb ik dus met deze tekst in mijn achterhoofd neergezet)
Ga je dan net doen alsof je je goed voelt en ga je vertellen wat voor leuke dingen je nu allemaal wel niet aan het doen bent? (dus aangeven dat je weer leuk bent en doet?) Of ga je eerlijk zeggen dat je er weleens helemaal doorheen zit en in dipjes hebt? Ben je eerlijk of ga je zeggen wat hij wil horen?
Kan me voorstellen dat het ene een goede uitwerking kan hebben, maar ook juist tegen je kan werken...zo van 'oww ze is een eigen leven aan het opbouwen en dat gaat goed, dan kan ik eindelijk ook mijn eigen gang gaan'.
Hier loop ik tegenaan....
Ergens heb ik gelezen hier in dit topic, dat je weer zou moeten laten zien hoe leuk je bent. Of wordt weer zoals je was toen jullie elkaar ontmoetten. (Bovenstaande vraag heb ik dus met deze tekst in mijn achterhoofd neergezet)
donderdag 27 oktober 2011 om 16:59
@sis heb al die tijd nog té veel vertrouwen gehad en hem dan ook nog te veel in vertrouwen genomen, ook over hoe ik me voel. Denk (hoop) echter dat na vandaag, zie bovenstaande post, dat áls ik hem spreek flink afstandelijk kan doen. Vanaf nu, als hij belt hou ik al mij gevoelens voor mezelf, gaat hem geen drol meer aan!
donderdag 27 oktober 2011 om 17:06
Was er maar een oplossing ffniet....er doorheen gaan, dat is het enige. Het is hard en pittig, maar je krijgt er ook wat voor terug; je wordt er sterk van en je leert zoveel. Niet dat dat je nu iets helpt, maar die tijd komt echt wel....sterkte.
@all; geld is niet belangrijk, ahum....als het op scheiden aankomt (en bij een erfenis....) dan komt de ware aard naar boven. Jemig all....kan er ook nogwel bij he. Je boosheid heeft het wel goed gedaan, maarja....
Ook ik neem hem nog te snel in vertrouwen. Ben het gewend en heb mezelf toegesproken het niet meer te doen. Ik ga geen dingen meer uit mezelf vertellen (iedergeval niet waar ik achteraf spijt van krijg).
@all; geld is niet belangrijk, ahum....als het op scheiden aankomt (en bij een erfenis....) dan komt de ware aard naar boven. Jemig all....kan er ook nogwel bij he. Je boosheid heeft het wel goed gedaan, maarja....
Ook ik neem hem nog te snel in vertrouwen. Ben het gewend en heb mezelf toegesproken het niet meer te doen. Ik ga geen dingen meer uit mezelf vertellen (iedergeval niet waar ik achteraf spijt van krijg).
donderdag 27 oktober 2011 om 17:14
quote:allalone schreef op 27 oktober 2011 @ 16:59:
@sis heb al die tijd nog té veel vertrouwen gehad en hem dan ook nog te veel in vertrouwen genomen, ook over hoe ik me voel. Denk (hoop) echter dat na vandaag, zie bovenstaande post, dat áls ik hem spreek flink afstandelijk kan doen. Vanaf nu, als hij belt hou ik al mij gevoelens voor mezelf, gaat hem geen drol meer aan!
Goed zo Allalone, probeer dit vol te houden. Het is een eenzame strijd, I know weet er helaas alles van. Maar voel je nu een klein beetje je trots weer opkomen? Ook al voelt het misschien niet direct zo, ik denk dat dit het kleine beetje trots is wat je nog in je hebt, dat nu opstaat en jou vertelt dát het hem inderdaad niks meer aangaat! Hoe jij je voelt, het enorme diepe dal waar je doorheen gaat. Ondertussen zie je hem 'vrolijk' doorgaan, hij geeft je zelfs nog een trap na. Hoe zwaar ook, neem die afstand maar zoveel je kunt. Hoe eerder hoe beter. Eindelijk borrelt er woede op, probeer daar je kracht uit te putten om door te zetten.
@sis heb al die tijd nog té veel vertrouwen gehad en hem dan ook nog te veel in vertrouwen genomen, ook over hoe ik me voel. Denk (hoop) echter dat na vandaag, zie bovenstaande post, dat áls ik hem spreek flink afstandelijk kan doen. Vanaf nu, als hij belt hou ik al mij gevoelens voor mezelf, gaat hem geen drol meer aan!
Goed zo Allalone, probeer dit vol te houden. Het is een eenzame strijd, I know weet er helaas alles van. Maar voel je nu een klein beetje je trots weer opkomen? Ook al voelt het misschien niet direct zo, ik denk dat dit het kleine beetje trots is wat je nog in je hebt, dat nu opstaat en jou vertelt dát het hem inderdaad niks meer aangaat! Hoe jij je voelt, het enorme diepe dal waar je doorheen gaat. Ondertussen zie je hem 'vrolijk' doorgaan, hij geeft je zelfs nog een trap na. Hoe zwaar ook, neem die afstand maar zoveel je kunt. Hoe eerder hoe beter. Eindelijk borrelt er woede op, probeer daar je kracht uit te putten om door te zetten.
donderdag 27 oktober 2011 om 17:20
Oh wat ik antwoordde als ex vroeg hoe het met mij was? Op den duur gewoon "prima" om vervolgens direct over te gaan op hetgeen we moesten afhandelen. Want ik had intussen gemerkt dat een goed gesprek niet meer mogelijk was, en vooral, dat het mij niets opleverde om over andere dingen te praten. Pijnlijk maar wel het beste (in mijn situatie).
donderdag 27 oktober 2011 om 17:24
Dit was het dan... Moet het huis uit, mijn vriendin heeft het ongeveer twee weken geleden uitgemaakt. Ik kon in "ons" huis blijven zitten tot ik iets anders had. Heb inmiddels een optie en moet dus weg.
Ik vind het eng, eng dit huis te verlaten en nooit meer terug te zien. Maakt me bang en onzeker. Hou onvoorwaardelijk van haar en loslaten is daar onderdeel van. Heb er enorm veel moeite mee maar doe dit niet alleen voor haar, maar ook voor mijzelf.
Loslaten moet wel, vasthouden heeft geen zin en maakt alles alleen maar erger.
Ik vind het eng, eng dit huis te verlaten en nooit meer terug te zien. Maakt me bang en onzeker. Hou onvoorwaardelijk van haar en loslaten is daar onderdeel van. Heb er enorm veel moeite mee maar doe dit niet alleen voor haar, maar ook voor mijzelf.
Loslaten moet wel, vasthouden heeft geen zin en maakt alles alleen maar erger.
donderdag 27 oktober 2011 om 17:39
Oke All, dit is niet leuk, de aanleiding is weer een bittere teleurstelling, maar nu ineens kan je wel bij je woede komen.
En dat is goed.
Je hebt je al die tijd zeer schappelijk opgesteld, verdween bijna in die poel van verdriet, maar nu is hij dan toch weer eens keihard over jouw grenzen heengegaan.
En eindelijk is All opgestaan!
Het gebeurd wel vaker dat als het over geld gaat, je ineens een heel andere kant van je ex leert kennen, een hele nare kant.
Gebruik die woede goed, maar dat doe je al.
Zet het om in daadkracht, regel de boel, zorg dat je los komt van die man, in financieel en fiscaal opzicht in ieder geval.
De rest duurt wat langer maar dit is een begin.
En wat gaia zegt.. op de vraag hoe het met je gaat?
Je kan er ok voor kiezen om daar niet op te antwoorden, wat maakt het hem eigenlijk uit?
Over tot de orde van de dag.
Zakelijk blijven,hij heeft er niks meer mee te maken hoe het met jou gaat, alsof hij niet weet dat het kutter dan kut met je gaat.
Kom op All, je kan het.
Liefs
En dat is goed.
Je hebt je al die tijd zeer schappelijk opgesteld, verdween bijna in die poel van verdriet, maar nu is hij dan toch weer eens keihard over jouw grenzen heengegaan.
En eindelijk is All opgestaan!
Het gebeurd wel vaker dat als het over geld gaat, je ineens een heel andere kant van je ex leert kennen, een hele nare kant.
Gebruik die woede goed, maar dat doe je al.
Zet het om in daadkracht, regel de boel, zorg dat je los komt van die man, in financieel en fiscaal opzicht in ieder geval.
De rest duurt wat langer maar dit is een begin.
En wat gaia zegt.. op de vraag hoe het met je gaat?
Je kan er ok voor kiezen om daar niet op te antwoorden, wat maakt het hem eigenlijk uit?
Over tot de orde van de dag.
Zakelijk blijven,hij heeft er niks meer mee te maken hoe het met jou gaat, alsof hij niet weet dat het kutter dan kut met je gaat.
Kom op All, je kan het.
Liefs
donderdag 27 oktober 2011 om 17:55
quote:sisselalova schreef op 27 oktober 2011 @ 16:50:
Wat antwoorden jullie dan op de rechtstreekse vraag van ex: Hoe is het?
Ga je dan net doen alsof je je goed voelt en ga je vertellen wat voor leuke dingen je nu allemaal wel niet aan het doen bent? (dus aangeven dat je weer leuk bent en doet?) Of ga je eerlijk zeggen dat je er weleens helemaal doorheen zit en in dipjes hebt? Ben je eerlijk of ga je zeggen wat hij wil horen?
)
Ik heb het eerste half jaar bewust geen contact gehad, ook
een ander nummer genomen.
Kijk het maakt niet uit wat je ex partner denkt dat je aan het
doen bent, als hij of zij de relatie verbreekt is de kans op een
doorstart toch niet zo groot.
Vooral bezig zijn met je eigen leven en niet met dat van hem / haar.
Inderdaad zoals hier al eerder gezegd geen getuur op facebook
geen onzinnige sms-en "regent het bij jou ook"
En op de vraag hoe gaat het kan je op zich wel eerlijk antwoorden.
Wat antwoorden jullie dan op de rechtstreekse vraag van ex: Hoe is het?
Ga je dan net doen alsof je je goed voelt en ga je vertellen wat voor leuke dingen je nu allemaal wel niet aan het doen bent? (dus aangeven dat je weer leuk bent en doet?) Of ga je eerlijk zeggen dat je er weleens helemaal doorheen zit en in dipjes hebt? Ben je eerlijk of ga je zeggen wat hij wil horen?
)
Ik heb het eerste half jaar bewust geen contact gehad, ook
een ander nummer genomen.
Kijk het maakt niet uit wat je ex partner denkt dat je aan het
doen bent, als hij of zij de relatie verbreekt is de kans op een
doorstart toch niet zo groot.
Vooral bezig zijn met je eigen leven en niet met dat van hem / haar.
Inderdaad zoals hier al eerder gezegd geen getuur op facebook
geen onzinnige sms-en "regent het bij jou ook"
En op de vraag hoe gaat het kan je op zich wel eerlijk antwoorden.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
donderdag 27 oktober 2011 om 21:52
Geen onnodige aandacht aan exen geven; wat je aandacht geeft wordt groter. Zijn ze niet waard. Ze zijn ook niet waard te weten hoe het met je is, hetzij goed, hetzij slecht. Het doet er niet meer toe.
Ben 'Zeven manieren van effectief leiderschap' aan het lezen, van Stephen R. Covey. Stond herhaaldelijk in interviews met Ali B. aangeprezen als een superboek en gaat over hoe je in het leven zou moeten staan. Niet pragmatisch; reagerend op de situatie. Maar principieel; hoe je bent als mens en anderen wilt behandelen (zoals jezelf dus). Ik vind het tot nu toe super; het levert me weer veel leerzame stof tot nadenken op; niet nieuw, maar meer een herontdekking.
Ik denk elke keer na over situaties en toets die dan aan wat ik tot nu toe gelezen heb in dit boek. Voor NewWoman; jouw ex reageerde pragmatisch (eng; vluchten!) in plaats van dat hij echt ging kijken wie hij was.
Over lezen, All en anderen. Ik heb altijd bewust 'moeten lezen' van mezelf, ook als mijn hersenen in pap lagen. Na bevallingen, nadat ex er vandoor was. Lezen! Uren! En denken! En studeren en afstudeerscripties maken met veel wetenschappelijk en moeilijk bronnengedoe. Ik merk dat het voor mij geruststellend is dat mijn hersenen nog werken en dat ik ze soms verplicht in een andere richting stuur. Of in dezelfde richting; ter onderzoek. Ik ben gewend dat mijn hersenen minstens zeven stappen voorlopen op die van ex en dat wil ik graag zo houden!
Ben 'Zeven manieren van effectief leiderschap' aan het lezen, van Stephen R. Covey. Stond herhaaldelijk in interviews met Ali B. aangeprezen als een superboek en gaat over hoe je in het leven zou moeten staan. Niet pragmatisch; reagerend op de situatie. Maar principieel; hoe je bent als mens en anderen wilt behandelen (zoals jezelf dus). Ik vind het tot nu toe super; het levert me weer veel leerzame stof tot nadenken op; niet nieuw, maar meer een herontdekking.
Ik denk elke keer na over situaties en toets die dan aan wat ik tot nu toe gelezen heb in dit boek. Voor NewWoman; jouw ex reageerde pragmatisch (eng; vluchten!) in plaats van dat hij echt ging kijken wie hij was.
Over lezen, All en anderen. Ik heb altijd bewust 'moeten lezen' van mezelf, ook als mijn hersenen in pap lagen. Na bevallingen, nadat ex er vandoor was. Lezen! Uren! En denken! En studeren en afstudeerscripties maken met veel wetenschappelijk en moeilijk bronnengedoe. Ik merk dat het voor mij geruststellend is dat mijn hersenen nog werken en dat ik ze soms verplicht in een andere richting stuur. Of in dezelfde richting; ter onderzoek. Ik ben gewend dat mijn hersenen minstens zeven stappen voorlopen op die van ex en dat wil ik graag zo houden!
donderdag 27 oktober 2011 om 22:38
quote:sisselalova schreef op 27 oktober 2011 @ 16:50:
Wat antwoorden jullie dan op de rechtstreekse vraag van ex: Hoe is het?
Ga je dan net doen alsof je je goed voelt en ga je vertellen wat voor leuke dingen je nu allemaal wel niet aan het doen bent? (dus aangeven dat je weer leuk bent en doet?) Of ga je eerlijk zeggen dat je er weleens helemaal doorheen zit en in dipjes hebt? Ben je eerlijk of ga je zeggen wat hij wil horen?
Kan me voorstellen dat het ene een goede uitwerking kan hebben, maar ook juist tegen je kan werken...zo van 'oww ze is een eigen leven aan het opbouwen en dat gaat goed, dan kan ik eindelijk ook mijn eigen gang gaan'.
Hier loop ik tegenaan....
)
Dat is het grote euvel.
De enige die met deze vragen zitten, zijn de mensen die hun ex nog graag terug willen. Daarom is een forum zoals dit zo lastig. Veel mensen reageren hier vanuit hun eigen situatie gezien (die hebben een hufterige ex, zijn bedrogen, etc.). Die zijn ook verdrietig maar zitten dan in een hele andere situatie.
Die geven dan tips die je eigenlijk niet wil horen.
Want als je hem niet terug zou willen, zou het toch niet uit moeten maken wat je hem terugstuurt op zijn sms....?! Je (en ook ik) zit nog steeds met de gedachte "wat kan ik het beste doen om hem/haar zo snel mogelijk bij mij terug te laten komen".
Net wat ik zei: Mocht je ooit kans willen maken, dan is denk ik de enige optie "negeren". Hij/Zij moet wel de kans krijgen om je te missen. Echt, het is onwijs moeilijk, I know, (hier dezelfde situatie. zo spreek je elkaar elke dag, 5,5 jaar lang, en zo al 2 maanden niet. Net of ze er niet meer is), Maar trust me, het geeft op den duur wel iets van rust in je hoofd. Alles wat je niet weet doet ook geen pijn. "Ligt hij met een andere meid in bed, staat hij 3 dagen in de week vrouwen te versieren, doet hij dingen die hij met jouw nooit deed", boeiend! het doet minder zeer want je weet niet dat het gebeurd.
het klinkt als je kop in het zand steken, maar voor mij werkt het iig. Je slaat in feiten 2 vliegen in 1 klap. Je kwelt jezelf minder en je laat zien dat je sterk bent.
Wat antwoorden jullie dan op de rechtstreekse vraag van ex: Hoe is het?
Ga je dan net doen alsof je je goed voelt en ga je vertellen wat voor leuke dingen je nu allemaal wel niet aan het doen bent? (dus aangeven dat je weer leuk bent en doet?) Of ga je eerlijk zeggen dat je er weleens helemaal doorheen zit en in dipjes hebt? Ben je eerlijk of ga je zeggen wat hij wil horen?
Kan me voorstellen dat het ene een goede uitwerking kan hebben, maar ook juist tegen je kan werken...zo van 'oww ze is een eigen leven aan het opbouwen en dat gaat goed, dan kan ik eindelijk ook mijn eigen gang gaan'.
Hier loop ik tegenaan....
)
Dat is het grote euvel.
De enige die met deze vragen zitten, zijn de mensen die hun ex nog graag terug willen. Daarom is een forum zoals dit zo lastig. Veel mensen reageren hier vanuit hun eigen situatie gezien (die hebben een hufterige ex, zijn bedrogen, etc.). Die zijn ook verdrietig maar zitten dan in een hele andere situatie.
Die geven dan tips die je eigenlijk niet wil horen.
Want als je hem niet terug zou willen, zou het toch niet uit moeten maken wat je hem terugstuurt op zijn sms....?! Je (en ook ik) zit nog steeds met de gedachte "wat kan ik het beste doen om hem/haar zo snel mogelijk bij mij terug te laten komen".
Net wat ik zei: Mocht je ooit kans willen maken, dan is denk ik de enige optie "negeren". Hij/Zij moet wel de kans krijgen om je te missen. Echt, het is onwijs moeilijk, I know, (hier dezelfde situatie. zo spreek je elkaar elke dag, 5,5 jaar lang, en zo al 2 maanden niet. Net of ze er niet meer is), Maar trust me, het geeft op den duur wel iets van rust in je hoofd. Alles wat je niet weet doet ook geen pijn. "Ligt hij met een andere meid in bed, staat hij 3 dagen in de week vrouwen te versieren, doet hij dingen die hij met jouw nooit deed", boeiend! het doet minder zeer want je weet niet dat het gebeurd.
het klinkt als je kop in het zand steken, maar voor mij werkt het iig. Je slaat in feiten 2 vliegen in 1 klap. Je kwelt jezelf minder en je laat zien dat je sterk bent.
vrijdag 28 oktober 2011 om 00:18
@Allalone, goed zo; hou deze 'boze spirit' vast, ik denk dat die boosheid Jou (ons) veel kracht kan geven.
Er is heel veel geschreven, ga morgen alles lezen, nu eerst proberen te pitten.
Heb gezellige avond gehad met groepje vriendinnen (en ik wilde eerst nog wel afzeggen). Ook kunben jullie trots op me zijn, want telefoongesprek met man gehad, heb het zakelijk en to the point gehouden, afspraken gemaakt, geen tranen, geen moeilijke vragen, niets. Ben best trots op mezelf. Maar een piepklein iets, maar toch...
Nu proberen te pitten.
Er is heel veel geschreven, ga morgen alles lezen, nu eerst proberen te pitten.
Heb gezellige avond gehad met groepje vriendinnen (en ik wilde eerst nog wel afzeggen). Ook kunben jullie trots op me zijn, want telefoongesprek met man gehad, heb het zakelijk en to the point gehouden, afspraken gemaakt, geen tranen, geen moeilijke vragen, niets. Ben best trots op mezelf. Maar een piepklein iets, maar toch...
Nu proberen te pitten.
vrijdag 28 oktober 2011 om 06:59
@Allalone, ik hoop dat ik dit vast kan.houden. voelde wel beter, heb vannacht zowaar geslapen tot ik nu net door de wekker wakker werd. Zal wel geen blijvertje zijn, denk ik, meer een tijdelijke opleving
@ Bacchus, dat is in onze situatie dan het moeilijke eraan, dat het een proefscheiding is en we nog niet weten of we wel of niet met elkaar doorgaan. Dat maakt het voor mij ook zo moeilijk om mijn standpunt te bepalen. En is het voor hem ook. Gaan we elkaar helemaal niet meer zien, buiten het noodzakelijke voor de kinderen? Willen we toch af en toe afspreken om elkaar niet helemaal kwijt te raken? We weten allebei eigenlijk niet echt wat we hierin willen.
Ik denk dat ik voor mezelf móet proberen dit voorlopig te zien als een echte scheiding (en dus zo min mogelijk kontakt), maar dat is lastig omdat er nu nog die hoop.toch ergens is dat het weer goed komt.
Alhoewel ik eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, niet eens meer zeker weet of ik nog wel wil dat het goedkomt. Maar ik denk dat dat komt doordat ik hem zo goed als niet gezien heb de afgelopen twee weken. Als ik hem weer zie, zal het moeilijker zijn. Bv met het vieren van de verjaardag van mijn dochter over paar weekjes. Denk dat ik het daarna weer heel moeilijk ga krijgen.
Dat is de vraag waar ik met de peut aan wil gaan werken komende tijd; wil ik nog wel met hem verder of is het slechts een verlangen naar wat ooit was en niet meer terug zal komen?
@ Bacchus, dat is in onze situatie dan het moeilijke eraan, dat het een proefscheiding is en we nog niet weten of we wel of niet met elkaar doorgaan. Dat maakt het voor mij ook zo moeilijk om mijn standpunt te bepalen. En is het voor hem ook. Gaan we elkaar helemaal niet meer zien, buiten het noodzakelijke voor de kinderen? Willen we toch af en toe afspreken om elkaar niet helemaal kwijt te raken? We weten allebei eigenlijk niet echt wat we hierin willen.
Ik denk dat ik voor mezelf móet proberen dit voorlopig te zien als een echte scheiding (en dus zo min mogelijk kontakt), maar dat is lastig omdat er nu nog die hoop.toch ergens is dat het weer goed komt.
Alhoewel ik eigenlijk, als ik heel eerlijk ben, niet eens meer zeker weet of ik nog wel wil dat het goedkomt. Maar ik denk dat dat komt doordat ik hem zo goed als niet gezien heb de afgelopen twee weken. Als ik hem weer zie, zal het moeilijker zijn. Bv met het vieren van de verjaardag van mijn dochter over paar weekjes. Denk dat ik het daarna weer heel moeilijk ga krijgen.
Dat is de vraag waar ik met de peut aan wil gaan werken komende tijd; wil ik nog wel met hem verder of is het slechts een verlangen naar wat ooit was en niet meer terug zal komen?
vrijdag 28 oktober 2011 om 10:33
zwaait naar Leo
Meld me even om te laten weten dat het goed met me gaat. Ik ben onderhand gewend aan het alleen zijn (let wel, alleen, níet eenzaam!) en ben eigenlijk ook wel vaak blij met mijn vrijheid. Niet altijd natuurlijk want ik heb ook best nog regelmatig een terugval maar het is niet meer zo dat ik aan één stuk zo'n pijn heb - letterlijk. Ik eet weer, slaap weer en ben langzamerhand wat vooruit aan het kijken.
En de scheiding is al officieel rond.... 't was niet ingewikkeld zoals voor sommigen van jullie en gelukkig hadden wij over de financiën helemaal geen ellende. Dus ik heb de zaak op een rijtje gezet en eigenlijk was het toen zo rond. Wel pijnlijk toen de brief op de mat viel met de bevestiging daarvan maar ook wel bevrijdend.....'t is gek hoe het na 15 jaar samen opeens zo stuk kan lopen maar ik geloof dat het toch het beste is zo. En doordat ik dat ondertussen aanvaard kan ik mijn energie gebruiken voor mezelf die hoef ik niet meer in valse hoop te steken over dat wat was - en eigenlijk al jaren niet meer bestond als ik eerlijk moet zijn.
Ik wens jullie heel veel kracht toe in de komende periode en hoop van jullie in de toekomst ook een dergelijk berichtje te mogen zien!
PS voor de meelezerTs, ook die van mij:
Meld me even om te laten weten dat het goed met me gaat. Ik ben onderhand gewend aan het alleen zijn (let wel, alleen, níet eenzaam!) en ben eigenlijk ook wel vaak blij met mijn vrijheid. Niet altijd natuurlijk want ik heb ook best nog regelmatig een terugval maar het is niet meer zo dat ik aan één stuk zo'n pijn heb - letterlijk. Ik eet weer, slaap weer en ben langzamerhand wat vooruit aan het kijken.
En de scheiding is al officieel rond.... 't was niet ingewikkeld zoals voor sommigen van jullie en gelukkig hadden wij over de financiën helemaal geen ellende. Dus ik heb de zaak op een rijtje gezet en eigenlijk was het toen zo rond. Wel pijnlijk toen de brief op de mat viel met de bevestiging daarvan maar ook wel bevrijdend.....'t is gek hoe het na 15 jaar samen opeens zo stuk kan lopen maar ik geloof dat het toch het beste is zo. En doordat ik dat ondertussen aanvaard kan ik mijn energie gebruiken voor mezelf die hoef ik niet meer in valse hoop te steken over dat wat was - en eigenlijk al jaren niet meer bestond als ik eerlijk moet zijn.
Ik wens jullie heel veel kracht toe in de komende periode en hoop van jullie in de toekomst ook een dergelijk berichtje te mogen zien!
PS voor de meelezerTs, ook die van mij:
vrijdag 28 oktober 2011 om 11:14
Hallo
Ik lees alles mee dat deed ik ook op het topic van Hova.
Ik ben dan wel ouder als jullie maar jullie zijn sterke vrouwen zo te lezen.
Ik ben na nu ruim een jaar gescheiden en het gaat goed met mij ben zelfs afgelopen zomer met mijn caravan 6 weken op vakantie geweest.
En ik was bijna 41 jaar getrouwd en wou echt niet scheiden en mijn ex.al helemaal niet,maar hij was verliefd op een Afrikaanse van 24 jaar geworden en ging geregeld naar Afrika toe zonder dat ik het wist.
En daar kon en wil ik niet mee omgaan.
Daarom jullie gaan het ook redden hoe moeilijk en verdrietig het ook is.
Ik heb mijn moeilijke momenten ook nog wel maar ex.is er slechter aan toe.
Ik lees alles mee dat deed ik ook op het topic van Hova.
Ik ben dan wel ouder als jullie maar jullie zijn sterke vrouwen zo te lezen.
Ik ben na nu ruim een jaar gescheiden en het gaat goed met mij ben zelfs afgelopen zomer met mijn caravan 6 weken op vakantie geweest.
En ik was bijna 41 jaar getrouwd en wou echt niet scheiden en mijn ex.al helemaal niet,maar hij was verliefd op een Afrikaanse van 24 jaar geworden en ging geregeld naar Afrika toe zonder dat ik het wist.
En daar kon en wil ik niet mee omgaan.
Daarom jullie gaan het ook redden hoe moeilijk en verdrietig het ook is.
Ik heb mijn moeilijke momenten ook nog wel maar ex.is er slechter aan toe.
