Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
zaterdag 19 november 2011 om 08:46
quote:superstar_2 schreef op 19 november 2011 @ 07:43:
Wijze woorden van Leo...
En Hoof,zorg wel dat je bij de scheiding krijgt waar je na al die jaren recht op hebt want dat zal hij namelijk ook doen.Leo is een schat! Hova, zorg ervoor dat je iemand hebt die zakelijk naar de afspraken die jullie maken kan kijken. Door de emoties die jij voelt en jouw soms te fatsoenlijke karakter (omdat jij geen vechtscheiding wilt en daar heb je groot gelijk aan) bestaat de kans dat jij te toegevelijk bent en niet krijgt waar je recht op hebt. Je hebt lang genoeg met je laten sollen.
Wijze woorden van Leo...
En Hoof,zorg wel dat je bij de scheiding krijgt waar je na al die jaren recht op hebt want dat zal hij namelijk ook doen.Leo is een schat! Hova, zorg ervoor dat je iemand hebt die zakelijk naar de afspraken die jullie maken kan kijken. Door de emoties die jij voelt en jouw soms te fatsoenlijke karakter (omdat jij geen vechtscheiding wilt en daar heb je groot gelijk aan) bestaat de kans dat jij te toegevelijk bent en niet krijgt waar je recht op hebt. Je hebt lang genoeg met je laten sollen.
zaterdag 19 november 2011 om 09:02
Hoof, goed dat je al bezig bent met je toekomst, zoals Supertar je adviseert.
Terugkijkend he, als het je lukt, zie je dan dat dit is waar je op afsrevende?
Zie je nu dat je wantrouwen, je twijfels, je steeds herhalen hier dat het niet meeviel, het in stand houden van je relatie, je frustraties over zijn onwil om te praten, allemaal voorbodes waren voor dit, het onafwendbare einde van je huwelijk?
Dat vraag ik niet om je er met je neus in te wrijven, au contraire, ik vraag je dat omdat ik je wil laten zien dat er patronen waren. Patronen die ook in de literatuur over echtscheidingen te lezen zijn. Het herkennen van zulke patronen kan je helpen wat meer afstand te nemen en de breuk als een proces te zien.
In topics zoals dit, waarin meerdere mensen schrijven over de teloorgang van hun relatie lees je veel overeenkomsten. Dat is niet voor niks, dat komt omdat er ondanks de verschillen tussen mensen, seksen, relaties, ook veel overeenkomsten zijn en die zitten 'm vaak in de weg naar de breuk toe.
Daarmee wil ik zeggen dat ondanks dat je je ontzettend eenzaam kunt voelen, je absoluut niet de enige bent die door dit proces heengaat. Op ongeveer dezelfde manier. Hoe uniek we ook denken en vinden te zijn, er zijn heel veel zaken min of meer voorgebakken in onze psychologische systemen wat er voor zorgt dat mensen met overeenkomende karaktertrekken, op min of meer dezelfde manier op een liefdesbreuk reageren.
Zo ben jij gaan tijgeren, gaan vechten, misschien tegen beter weten in, op een gegeven moment (figuurlijk) voor de deur gaan liggen om de boel maar bij elkaar te houden. Álles om je huwelijk te redden. Want zo bén jij.
Je man heeft het allemaal laten gebeuren, het zich aan laten leunen, jou het werk laten doen, en intussen bezig geweest met eventueel al het onderzoeken van een leven zonder jou, opportunistisch, want zo is híj.
Misschien zie je het nog niet zo maar ik vind het zelf ontzettend geruststellend dat dingen gewoon gaan zoals ze gaan, omdat mensen zijn zoals ze zijn.
Lang verhaal lieverd, om te zeggen dat je er niets aan kunt doen. Jij hebt je best gedaan omdat dat bij jouw karakter past. Hij deed veel minder en was al met andere dingen bezig omdat dat bij zijn persoonlijkheid past.
Als je alle puzzelstukjes op z'n plaats gaat leggen zul je zien dat een andere uitkomst dan deze er niet in zat. Niet met deze man.
Terugkijkend he, als het je lukt, zie je dan dat dit is waar je op afsrevende?
Zie je nu dat je wantrouwen, je twijfels, je steeds herhalen hier dat het niet meeviel, het in stand houden van je relatie, je frustraties over zijn onwil om te praten, allemaal voorbodes waren voor dit, het onafwendbare einde van je huwelijk?
Dat vraag ik niet om je er met je neus in te wrijven, au contraire, ik vraag je dat omdat ik je wil laten zien dat er patronen waren. Patronen die ook in de literatuur over echtscheidingen te lezen zijn. Het herkennen van zulke patronen kan je helpen wat meer afstand te nemen en de breuk als een proces te zien.
In topics zoals dit, waarin meerdere mensen schrijven over de teloorgang van hun relatie lees je veel overeenkomsten. Dat is niet voor niks, dat komt omdat er ondanks de verschillen tussen mensen, seksen, relaties, ook veel overeenkomsten zijn en die zitten 'm vaak in de weg naar de breuk toe.
Daarmee wil ik zeggen dat ondanks dat je je ontzettend eenzaam kunt voelen, je absoluut niet de enige bent die door dit proces heengaat. Op ongeveer dezelfde manier. Hoe uniek we ook denken en vinden te zijn, er zijn heel veel zaken min of meer voorgebakken in onze psychologische systemen wat er voor zorgt dat mensen met overeenkomende karaktertrekken, op min of meer dezelfde manier op een liefdesbreuk reageren.
Zo ben jij gaan tijgeren, gaan vechten, misschien tegen beter weten in, op een gegeven moment (figuurlijk) voor de deur gaan liggen om de boel maar bij elkaar te houden. Álles om je huwelijk te redden. Want zo bén jij.
Je man heeft het allemaal laten gebeuren, het zich aan laten leunen, jou het werk laten doen, en intussen bezig geweest met eventueel al het onderzoeken van een leven zonder jou, opportunistisch, want zo is híj.
Misschien zie je het nog niet zo maar ik vind het zelf ontzettend geruststellend dat dingen gewoon gaan zoals ze gaan, omdat mensen zijn zoals ze zijn.
Lang verhaal lieverd, om te zeggen dat je er niets aan kunt doen. Jij hebt je best gedaan omdat dat bij jouw karakter past. Hij deed veel minder en was al met andere dingen bezig omdat dat bij zijn persoonlijkheid past.
Als je alle puzzelstukjes op z'n plaats gaat leggen zul je zien dat een andere uitkomst dan deze er niet in zat. Niet met deze man.
zaterdag 19 november 2011 om 09:03
Hova ben ook een trouwe meelezer en soms reageerde ik omdat ik ook veel heb meegemaakt met mijn ex.man.
Ik was 41 jaar getrouwd en mijn ex.begon wat met een meisje uit Afrika een meisje dat totaal niets had en in een hutje woonde.
Hij wou ook niet scheiden maar ik walgde van hem.
Hij had ook een goede baan en wij hebben het financeel altijd royaal gehad.
Door de rechter is hij veroordeeld dat hij mij moet onderhouden want ik had verder nergens geen recht op omdat hij teveel verdiende.
Hij geeft al zijn geld aan dat meisje uit en betaald mij niet meer.
En dit is een waarschuwing voor je zorg dat je een goede advocaat krijgt want zoals je schrijft is jou man nog van goede wil maar dat gaat veranderen want hij weet dat hij je nu kwijt is.
Doordat bij mij alles is vastgelegt door mijn advocaat en uitgesproken is door de rechter heb ik nu tenminste recht op wat is afgesproken.
Dus daarom zoek een advocaat dat is heel erg belangrijk omdat je al te goed van vertrouwen was en daar word misbruik van gemaakt.
Verder vind ik je een sterke vrouw en je gaat het redden. net als ik het ook gered heb met hulp van een paar goede vrienden en mijn zoon met zijn gezin.
En niet te vergeten mijn advocaat.
Het duurt een poosje maar jij komt beter uit de strijd dan je man en dat verdien je eindelijk rust en niet meer op je tenen lopen en een zware bal in je maag hebben.
.
Ik was 41 jaar getrouwd en mijn ex.begon wat met een meisje uit Afrika een meisje dat totaal niets had en in een hutje woonde.
Hij wou ook niet scheiden maar ik walgde van hem.
Hij had ook een goede baan en wij hebben het financeel altijd royaal gehad.
Door de rechter is hij veroordeeld dat hij mij moet onderhouden want ik had verder nergens geen recht op omdat hij teveel verdiende.
Hij geeft al zijn geld aan dat meisje uit en betaald mij niet meer.
En dit is een waarschuwing voor je zorg dat je een goede advocaat krijgt want zoals je schrijft is jou man nog van goede wil maar dat gaat veranderen want hij weet dat hij je nu kwijt is.
Doordat bij mij alles is vastgelegt door mijn advocaat en uitgesproken is door de rechter heb ik nu tenminste recht op wat is afgesproken.
Dus daarom zoek een advocaat dat is heel erg belangrijk omdat je al te goed van vertrouwen was en daar word misbruik van gemaakt.
Verder vind ik je een sterke vrouw en je gaat het redden. net als ik het ook gered heb met hulp van een paar goede vrienden en mijn zoon met zijn gezin.
En niet te vergeten mijn advocaat.
Het duurt een poosje maar jij komt beter uit de strijd dan je man en dat verdien je eindelijk rust en niet meer op je tenen lopen en een zware bal in je maag hebben.
.
zaterdag 19 november 2011 om 09:58
@leo, dankjewel lieverd. Ik begrijp wat je me probeert te zeggen, maar het werkt nog niet helemaal zo. Ik zit toch nog met ideeën als: als ik hem nou niet de deur uit had gezet enzovoort.. Ik weet dat ik niet anders kon op dat moment, maar toch.
@remix, dankjewel voor je berichtje. Bij mij gaat het niet om het 'onderhouden' van mij want daar kom ik zelf wel mee uit als ik de broekriem hier en
daar wat aanhaal en nog wat meer uurtjes ga werken. Niet ideaal, maar dat lukt wel.
Ik wil hier niet in details treden, maar voor mij zouden dingen beter uitpakken als we nog een half jaar wachten met officieel scheiden. .
@remix, dankjewel voor je berichtje. Bij mij gaat het niet om het 'onderhouden' van mij want daar kom ik zelf wel mee uit als ik de broekriem hier en
daar wat aanhaal en nog wat meer uurtjes ga werken. Niet ideaal, maar dat lukt wel.
Ik wil hier niet in details treden, maar voor mij zouden dingen beter uitpakken als we nog een half jaar wachten met officieel scheiden. .
zaterdag 19 november 2011 om 10:06
Het werkt nu nog niet, dat komt nog wel, het gaat er om dat ook dit soort dingen een zaadje planten bij jou, zodat je er later op terug kunt kijken en er wel iets aan hebben.
Jouw man maakt zijn eigen keuzes, ook toen hij jouw partner was en die keuzes dwingen jou ook om keuzes te maken. In dit geval een keuze die volkomen ingaat tegen je gevoel.
Jouw man maakt zijn eigen keuzes, ook toen hij jouw partner was en die keuzes dwingen jou ook om keuzes te maken. In dit geval een keuze die volkomen ingaat tegen je gevoel.
zaterdag 19 november 2011 om 10:46
Weet je Hova, je gaat nu inderdaad in een periode komen dat je voor beslissingen komt te staan die je moet gaan nemen voor jezelf en je kinderen. Hier zullen dingen bij zitten die je niet wilt omdat het zó tegen je gevoel ingaat..
Ik heb dat heel sterk gevoelt bij het aanvragen van de echtscheiding, als er iets is wat ik nooit had willen doen dan was het dat wel geweest. Nu, na enkele dagen weet ik echter dat het goed is geweest.. ik heb voor mezelf gekozen. Ja, het doet pijn .. maar vast blijven zitten aan een man die mij niet meer wil... dat wil ik niet en dus móet ik keuzes gaan maken voor mezelf..
Dat gevoel ga jij ook krijgen, al zal het je het nodige verdriet en pijn gaan kosten... en toch.. ergens diep in je hart weet je dat je dan ook goed bezig bent..
knuffel
Ik heb dat heel sterk gevoelt bij het aanvragen van de echtscheiding, als er iets is wat ik nooit had willen doen dan was het dat wel geweest. Nu, na enkele dagen weet ik echter dat het goed is geweest.. ik heb voor mezelf gekozen. Ja, het doet pijn .. maar vast blijven zitten aan een man die mij niet meer wil... dat wil ik niet en dus móet ik keuzes gaan maken voor mezelf..
Dat gevoel ga jij ook krijgen, al zal het je het nodige verdriet en pijn gaan kosten... en toch.. ergens diep in je hart weet je dat je dan ook goed bezig bent..
knuffel
zaterdag 19 november 2011 om 11:11
Weet je.. zit in de nadenkmodus op dit moment....Wat ik mij op dit moment heel erg sterk realiseer..ik groei, ik wordt sterker, ik beslis voor mezelf wat goed is en wat niet, ik verander....Ja, heb nog steeds verdriet, het ene moment meer dan het andere..wilde ik even delen met jullie... ben eigenlijk best wel een beetje trots op mezelf!
zaterdag 19 november 2011 om 11:49
@Hova ik ben 11 jaar weg bij hem.
Ik heb een vriendschappelijke band op weten te bouwen met hem, dit in het belang van ons kind.
Ik heb echter een narcistische ex.
Hij mag doen wat hij wilt met wie en hoe hij het wilt.
Al jaren probeer ik uit zijn macht te komen, maar zo gauw hij in de gaten krijgt dat dat me gaat lukken, komt hij weer met een nepaardig zijn op de proppen, probeert er alles aan te doen om mijn wereldje klein te houden en schuwt daarvoor geen middelen.
Wij hebben dus nooit een bezoekregeling gehad, zo zette hij mij vast en kon kind gebruiken als deurmat om me te controleren.
Ik kan nog meer vertellen maar doe ik liever niet in openbaar.
Jekyll en hyde type mijn ex, ik moet dus altijd op mijn hoede blijven.
Kom er nooit meer echt vanaf, daarom heb ik liever dat hij een vriendin heeft, dan gaat zijn aandacht daar naartoe.
Maar het gaat nu goed en steeds beter met mij.
Ik heb een vriendschappelijke band op weten te bouwen met hem, dit in het belang van ons kind.
Ik heb echter een narcistische ex.
Hij mag doen wat hij wilt met wie en hoe hij het wilt.
Al jaren probeer ik uit zijn macht te komen, maar zo gauw hij in de gaten krijgt dat dat me gaat lukken, komt hij weer met een nepaardig zijn op de proppen, probeert er alles aan te doen om mijn wereldje klein te houden en schuwt daarvoor geen middelen.
Wij hebben dus nooit een bezoekregeling gehad, zo zette hij mij vast en kon kind gebruiken als deurmat om me te controleren.
Ik kan nog meer vertellen maar doe ik liever niet in openbaar.
Jekyll en hyde type mijn ex, ik moet dus altijd op mijn hoede blijven.
Kom er nooit meer echt vanaf, daarom heb ik liever dat hij een vriendin heeft, dan gaat zijn aandacht daar naartoe.
Maar het gaat nu goed en steeds beter met mij.
zaterdag 19 november 2011 om 12:35
Lieve Hova,
Ook ik ben onder tussen een fan van je geworden,ik herken zoveel in je verhaal,en heb zoveel respect voor je door zettings vermogen.Ik weet van mij zelf nog dat als ik een trein zag ik dacht,lag ik daar maar onder,dan is alles voorbij.
En het is zonder meer fijn om steun en advies van anderen temogen ontvangen maar de wilskracht moet bij jou van dan komen.En ondanks al die moeheid,rusteloosheid,wanhoop,krijg je die,vooral door je lieve kinderen,want geloof mij die slepen je door alles heen,daar moet je en wil je voor gaan.Probeer ondanks alles vreedzaam alles telaten verlopen(ook al gaat dit niet even makkelijk van binnen)dit is heel belangrijk voor je kinderen.Ook de onrust in je,komt naar verloop van tijd,beetje voor beetje weer terug en dat is heel en heel belangrijk.Meid het lukt je en ook de lieve andere meiden waar je zoveel aan hebt,ik lees met veel verdriet je verhalen,maar jullie komen er,maar alles heeft langzaam zijn tijd nodig.En iets wat je jaren samen gedeeld hebt kun je gewoon weg niet één twee drie loslaten,heeft een hele lange tijd nodig.
Veel sterkte en kracht gewenst.
Ook ik ben onder tussen een fan van je geworden,ik herken zoveel in je verhaal,en heb zoveel respect voor je door zettings vermogen.Ik weet van mij zelf nog dat als ik een trein zag ik dacht,lag ik daar maar onder,dan is alles voorbij.
En het is zonder meer fijn om steun en advies van anderen temogen ontvangen maar de wilskracht moet bij jou van dan komen.En ondanks al die moeheid,rusteloosheid,wanhoop,krijg je die,vooral door je lieve kinderen,want geloof mij die slepen je door alles heen,daar moet je en wil je voor gaan.Probeer ondanks alles vreedzaam alles telaten verlopen(ook al gaat dit niet even makkelijk van binnen)dit is heel belangrijk voor je kinderen.Ook de onrust in je,komt naar verloop van tijd,beetje voor beetje weer terug en dat is heel en heel belangrijk.Meid het lukt je en ook de lieve andere meiden waar je zoveel aan hebt,ik lees met veel verdriet je verhalen,maar jullie komen er,maar alles heeft langzaam zijn tijd nodig.En iets wat je jaren samen gedeeld hebt kun je gewoon weg niet één twee drie loslaten,heeft een hele lange tijd nodig.
Veel sterkte en kracht gewenst.
zaterdag 19 november 2011 om 14:27
Heb eindelijk de moed gevonden om jullie verhalen te lezen. vele zijn zo herkenbaar en dan helemaal het verdriet wat jullie en helaas ik ook mee moet maken. Heb een topic lopen over de ontrouw van mijn man enz.
Ik durfde jullie verhalen niet te lezen omdat alles mij nog zoveel pijn doet! En nu na het lezen van enkele stukken, merk ik dat ik niet alleen sta. Jeetje wat kunnen mensen elkaar toch aandoen voor een verdriet. Ik hoop op betere tijden voor jullie allen.
Ik durfde jullie verhalen niet te lezen omdat alles mij nog zoveel pijn doet! En nu na het lezen van enkele stukken, merk ik dat ik niet alleen sta. Jeetje wat kunnen mensen elkaar toch aandoen voor een verdriet. Ik hoop op betere tijden voor jullie allen.
zaterdag 19 november 2011 om 14:28
Nee, oudste wil niet mee naar verjaardag dus die blijft hier. Weet dat hij grootste deel van de tijd op zijn kamer zit, hij krijgt vanavond een vriendinnetje op bezoek.
weet dat ik door de pijn heen moet gaan, wil het alleen niet. Weet dat het morgen beter is dan vandaag, en dan overmorgen enzovoort. En ik weet dat er een dag komt dat ik denk EN voel: blij toe dat hij weg is!
Zou alleen willen dat dat morgen al was. of nu gewoon.
weet dat ik door de pijn heen moet gaan, wil het alleen niet. Weet dat het morgen beter is dan vandaag, en dan overmorgen enzovoort. En ik weet dat er een dag komt dat ik denk EN voel: blij toe dat hij weg is!
Zou alleen willen dat dat morgen al was. of nu gewoon.
zaterdag 19 november 2011 om 14:44
zaterdag 19 november 2011 om 14:47
quote:hova schreef op 19 november 2011 @ 14:44:
Hij smsed me net of ik een kadootje heb gekocht voor mijn schoonzusje. Ben blij dat hij me smste, want dat maakt me nou weer woedend he!! Ik koop alleen een kadootje als ik zelf ga, we gaan niet meer samen weet je nog?? gggrrrrr
Thanx Dilemma, voel me stuk beter nu, ook door jouw telefoontje!!! Hoop dat je niet eens de moeite hebt genomen op het sms-je te reageren?
Hij smsed me net of ik een kadootje heb gekocht voor mijn schoonzusje. Ben blij dat hij me smste, want dat maakt me nou weer woedend he!! Ik koop alleen een kadootje als ik zelf ga, we gaan niet meer samen weet je nog?? gggrrrrr
Thanx Dilemma, voel me stuk beter nu, ook door jouw telefoontje!!! Hoop dat je niet eens de moeite hebt genomen op het sms-je te reageren?
zaterdag 19 november 2011 om 15:23
quote:hova schreef op 19 november 2011 @ 14:28:
weet dat ik door de pijn heen moet gaan, wil het alleen niet. Weet dat het morgen beter is dan vandaag, en dan overmorgen enzovoort. En ik weet dat er een dag komt dat ik denk EN voel: blij toe dat hij weg is!
Zou alleen willen dat dat morgen al was. of nu gewoon.
... En de dag daarna denk je dan weer 'was het weer allemaal normaal'..
Ik weet zó goed hoe je je voelt Hova.. Heb hier af en toe meegeschreven en heb zelf een topic geopend met de vraag of vreemdgaan nou echt zo erg is. Want dát ging ik me echt afvragen, ik was mezelf zó kwijt geraakt..
Ik heb een paar dagen geleden geschreven dat ik tussen de regels door las dat je nog hoop had. Dat komt mij ook zo bekend voor. Ik trok me op aan elk lief woordje, of lief gebaar van hem. En dan moet je weten dat mijn ex (ook) voor een proefscheiding (time out noemt hij het) gaat, maar wél nog gewoon zijn vriendin ziet (waar hij mij al sinds april mee bedriegt).. Maar ik voelde je hoop.. En nu die weggevallen is val je in een diep gat. Emoties wisselen elkaar af en het ene moment ben je sterk om je een kwartier later vreselijk slecht te voelen. Ik heb me laten vertellen dat het tijd nodig heeft; en dat jij (en ik) hier écht beter en sterker uitkomen. Want iedereen heeft gelijk hoor; dit verdien jij niet. Jij verdient een partner die 100% voor je gaat.. En één ding is zeker; het voelt nu als hel maar over een tijd ben je blij dat je die stap gezet hebt. Bij hem blijven had waarschijnlijk betekent een levenlang ongelukkig (want je moet dealen met je wantrouwen, boosheid, het verlies van zelfrespect en het ver overschrijden van je grenzen).. Hoe moeilijk het nu ook is; de zon gaat weer schijnen. Er ligt een nieuwe toekomst voor je open. Onbekend maakt onbemind, ik voel het ook zo, maar wel een toekomst waar kánsen liggen. Ga die grijpen, nadat je wat opgekrabbeld bent. Dan doe ik met je mee
Sterkte...
weet dat ik door de pijn heen moet gaan, wil het alleen niet. Weet dat het morgen beter is dan vandaag, en dan overmorgen enzovoort. En ik weet dat er een dag komt dat ik denk EN voel: blij toe dat hij weg is!
Zou alleen willen dat dat morgen al was. of nu gewoon.
... En de dag daarna denk je dan weer 'was het weer allemaal normaal'..
Ik weet zó goed hoe je je voelt Hova.. Heb hier af en toe meegeschreven en heb zelf een topic geopend met de vraag of vreemdgaan nou echt zo erg is. Want dát ging ik me echt afvragen, ik was mezelf zó kwijt geraakt..
Ik heb een paar dagen geleden geschreven dat ik tussen de regels door las dat je nog hoop had. Dat komt mij ook zo bekend voor. Ik trok me op aan elk lief woordje, of lief gebaar van hem. En dan moet je weten dat mijn ex (ook) voor een proefscheiding (time out noemt hij het) gaat, maar wél nog gewoon zijn vriendin ziet (waar hij mij al sinds april mee bedriegt).. Maar ik voelde je hoop.. En nu die weggevallen is val je in een diep gat. Emoties wisselen elkaar af en het ene moment ben je sterk om je een kwartier later vreselijk slecht te voelen. Ik heb me laten vertellen dat het tijd nodig heeft; en dat jij (en ik) hier écht beter en sterker uitkomen. Want iedereen heeft gelijk hoor; dit verdien jij niet. Jij verdient een partner die 100% voor je gaat.. En één ding is zeker; het voelt nu als hel maar over een tijd ben je blij dat je die stap gezet hebt. Bij hem blijven had waarschijnlijk betekent een levenlang ongelukkig (want je moet dealen met je wantrouwen, boosheid, het verlies van zelfrespect en het ver overschrijden van je grenzen).. Hoe moeilijk het nu ook is; de zon gaat weer schijnen. Er ligt een nieuwe toekomst voor je open. Onbekend maakt onbemind, ik voel het ook zo, maar wel een toekomst waar kánsen liggen. Ga die grijpen, nadat je wat opgekrabbeld bent. Dan doe ik met je mee
Sterkte...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
zaterdag 19 november 2011 om 15:50
Ha, ben trots op mezelf! Hij heeft net de kids opgehaald, ik had mezelf leuk aangekleed, mooi opgemaakt en heb geen traan gelaten, ben vriendelijk maar afstandelijk geweest. Hij ging naar boven om onze oudste gedag te zeggen (die niet mee ging) en ging ook even naar onze slaapkamer om een overhemd te pakken. Helaas had ik al zijn kleren in vuilniszakken in de garage gezet.
Hij kwam huilend beneden, zei dat hij zo erg was geschrokken daarvan. Ik wilde hem eigenlijk troosten, zo'n gewoonte is dat nog, maar heb mijn afstand gehouden. Heb gezegd dat hij straks wel een overhemd eruit kan zoeken.
Ja, wat wil hij nou? Hij wil me toch niet meer? Waarom dan dit gejank?
Hij zei trouwens dat het overhemd was voor een zakenmeeting as maandag, maar hij is morgen/ma/di met het mt weg. Dus hij liegt weer; gaat hij vanavond na de verjaardag nog naar haar? Dan is hij echt zo slap als ik dacht; meteen in haar armen springen. En haar woord (niet zolang jullie niet gescheiden zijn) is ook lekker veel waard.
Ze verdienen elkaar...
Hij kwam huilend beneden, zei dat hij zo erg was geschrokken daarvan. Ik wilde hem eigenlijk troosten, zo'n gewoonte is dat nog, maar heb mijn afstand gehouden. Heb gezegd dat hij straks wel een overhemd eruit kan zoeken.
Ja, wat wil hij nou? Hij wil me toch niet meer? Waarom dan dit gejank?
Hij zei trouwens dat het overhemd was voor een zakenmeeting as maandag, maar hij is morgen/ma/di met het mt weg. Dus hij liegt weer; gaat hij vanavond na de verjaardag nog naar haar? Dan is hij echt zo slap als ik dacht; meteen in haar armen springen. En haar woord (niet zolang jullie niet gescheiden zijn) is ook lekker veel waard.
Ze verdienen elkaar...
zaterdag 19 november 2011 om 15:56
Hova,
Zonder dat je het door hebt echt waar is er buiten jou om beslist dat jij zonder hem verder gaat, dat jij een nieuwe andere toekomst krijgt, een toekomst die bij jou past, wacht maar af over een poos als de pijn minder scherp is en je steeds meer puzelstukjes van het leven in elkaar ziet vallen zal je zien dat deze moeilijke weg , jouw weg is geworden naar nieuw en ander geluk
Zonder dat je het door hebt echt waar is er buiten jou om beslist dat jij zonder hem verder gaat, dat jij een nieuwe andere toekomst krijgt, een toekomst die bij jou past, wacht maar af over een poos als de pijn minder scherp is en je steeds meer puzelstukjes van het leven in elkaar ziet vallen zal je zien dat deze moeilijke weg , jouw weg is geworden naar nieuw en ander geluk
zaterdag 19 november 2011 om 16:05
Lieve dames, het doet me goed te lezen dat jullie elkaar hier vinden.
Het is gewoon zo fijn om mensen te 'spreken' die hetzelfde doormaken, hoe zuur het ook alemaal is, je snapt elkaar gewoon.
En dan zijn er hier ook nog een heel aantal forummers die zijn geweest waar jullie nu zijn, en zie, we zijn er nog, we zijn weer gelukkig geworden.
Hebben een nieuwe balans gevonden.
All, wat lees ik weer kracht in je berichten, dat is heel fijn.
Ik snap wat je bedoelt als je zegt dat het voor ons 'makkelijker' was omdat onze exen tenminste duidelijk waren.
Die van mij was dat ook.
Die twijfelde tenminste niet, die koos voor haar, en hoewel ik daar ook bijna aan onderdoor ben gegaan ben ik blij dat hij niet net zo lang heeft lopen kloten totdat ik de knop doorhakte.
Daar had ik ook lang over gedaan ben ik bang.
Lieve meiden een dikke knuffel voor iedereen die dat kan gebruiken!
Het is gewoon zo fijn om mensen te 'spreken' die hetzelfde doormaken, hoe zuur het ook alemaal is, je snapt elkaar gewoon.
En dan zijn er hier ook nog een heel aantal forummers die zijn geweest waar jullie nu zijn, en zie, we zijn er nog, we zijn weer gelukkig geworden.
Hebben een nieuwe balans gevonden.
All, wat lees ik weer kracht in je berichten, dat is heel fijn.
Ik snap wat je bedoelt als je zegt dat het voor ons 'makkelijker' was omdat onze exen tenminste duidelijk waren.
Die van mij was dat ook.
Die twijfelde tenminste niet, die koos voor haar, en hoewel ik daar ook bijna aan onderdoor ben gegaan ben ik blij dat hij niet net zo lang heeft lopen kloten totdat ik de knop doorhakte.
Daar had ik ook lang over gedaan ben ik bang.
Lieve meiden een dikke knuffel voor iedereen die dat kan gebruiken!
zaterdag 19 november 2011 om 17:44
problemo welkom ik hoop dat je hier kracht en steun uit kan putten want het is een diepe dal waar je doorheen moet en dat moet je niet alleen doen. hoop ook dat je mensen om je heen in ga lichten om een luisterende oor en een dikke knuffel op zijn tijd.
dames hier, ik heb problemo naar dit topic verwezen, ik hoop dat ze er iets aan heeft. net zoals het jullie helpt om hier je krachten te bundelen en het verdriet te verwerken.
soyli lees heel goed het stukje wat je aan hova hebt geschreven en anders elke dag opnieuw of 10 keer op een dag totdat je er zelf ook in gaat geloven.
want dit wat jij schrijft geld niet alleen voor hova maar ook voor jou.
je bent zoveel meer waard, je man gaat nu al een dikke half jaar vreemd en woont ondertussen samen met haar maar wil eventueel wel terugkomen als hij uitgen**kt is.
kom voor jezelf op niemand anders doet het voor je als jij het ook niet doet!
OOK JIJ BENT HET WAARD!
vergeet dat alstublieft niet
je weet het vast wel en je hebt het vast zo vaak gehoord maar je kunt ook iets gaan willen om toch die knop om te moeten zetten en voor jezelf te gaan.
dames hele dikke knuffels vanaf hier en zoals al veel hebben geschreven jullie doen het allemaal zo goed.
verdriet hoort hierbij maar af en toe een schop onder de kont ook en dat doen jullie bij elkaar.
heel mooi om te lezen,erg hartverwarmend dat jullie elkaar zo steunen.
dames hier, ik heb problemo naar dit topic verwezen, ik hoop dat ze er iets aan heeft. net zoals het jullie helpt om hier je krachten te bundelen en het verdriet te verwerken.
soyli lees heel goed het stukje wat je aan hova hebt geschreven en anders elke dag opnieuw of 10 keer op een dag totdat je er zelf ook in gaat geloven.
want dit wat jij schrijft geld niet alleen voor hova maar ook voor jou.
je bent zoveel meer waard, je man gaat nu al een dikke half jaar vreemd en woont ondertussen samen met haar maar wil eventueel wel terugkomen als hij uitgen**kt is.
kom voor jezelf op niemand anders doet het voor je als jij het ook niet doet!
OOK JIJ BENT HET WAARD!
vergeet dat alstublieft niet
je weet het vast wel en je hebt het vast zo vaak gehoord maar je kunt ook iets gaan willen om toch die knop om te moeten zetten en voor jezelf te gaan.
dames hele dikke knuffels vanaf hier en zoals al veel hebben geschreven jullie doen het allemaal zo goed.
verdriet hoort hierbij maar af en toe een schop onder de kont ook en dat doen jullie bij elkaar.
heel mooi om te lezen,erg hartverwarmend dat jullie elkaar zo steunen.