Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
vrijdag 18 november 2011 om 20:48
Dat is het allermoeilijkst, vind ik ook dilemma, voor de kids... De mijne laten uiterlijk weinig blijken, alleen de jongste is erg geirriteerd, gauw slaan (deed ze nooit) en snel huilerig momenteel. De middelste en oudste lijken uiterlijk weinig last ervan te hebben. Lijken... weet niet zo goed hoe ik daarmee om moet gaan; moet ik blijven vragen naar hoe het met ze gaat of moet ik ze zelf laten komen?
Je ex klinkt zeker als een slappe zak... wat sneu om dan zo bij je kind uit te gaan huilen; ongelofelijk...
Champ, zit nog aan de thee, pak zo mijn wijntje erbij!! Denk dat ik er een paar neem vanavond, kan ik straks lekker slapen. Ben klaar met kerels voorlopig!!
Je ex klinkt zeker als een slappe zak... wat sneu om dan zo bij je kind uit te gaan huilen; ongelofelijk...
Champ, zit nog aan de thee, pak zo mijn wijntje erbij!! Denk dat ik er een paar neem vanavond, kan ik straks lekker slapen. Ben klaar met kerels voorlopig!!
vrijdag 18 november 2011 om 20:56
quote:hova schreef op 18 november 2011 @ 19:54:
Ik hoop het, Star. Wou dat het me al niets meer kon schelen, wil gewoon een half jaar/jaar verder zijn op dit moment. Maar kan niet hè, moet er toch doorheen helaas.
Klinkt ellendig, zoals jouw ex zijn leven nu doorbrengt. Waren jullie lang samen en hebben jullie kids? Lijkt me ook moeilijk voor kinderen om hun vader zo te zien scharrelen...
@rainbow, ben ook best wel boos, maar heeft geen zin dat op hem uit te leven. Ben boos omdat hij zo'n slappe l*l is geworden en dat terwijl hij altijd zo anders is geweest. Maar het is zoals het is. Ik wil echt eerst kijken of we er samen uit kunnen komen zonder advocaat. Het mag absoluut geen vechtscheiding worden.
Hoof,wij hebben een dochter van inmiddels 14.
Bij zijn 2e ex heeft hij een zoon van 8 en dat jochie heeft het er moeilijk mee want dat arme kereltje heeft ook nog eens een moeder die van de ene relatie in de ander stapt.
Onze dochter heeft verder een goed contact met haar vader en ziet hem een paar keer per week.
Ik hoop het, Star. Wou dat het me al niets meer kon schelen, wil gewoon een half jaar/jaar verder zijn op dit moment. Maar kan niet hè, moet er toch doorheen helaas.
Klinkt ellendig, zoals jouw ex zijn leven nu doorbrengt. Waren jullie lang samen en hebben jullie kids? Lijkt me ook moeilijk voor kinderen om hun vader zo te zien scharrelen...
@rainbow, ben ook best wel boos, maar heeft geen zin dat op hem uit te leven. Ben boos omdat hij zo'n slappe l*l is geworden en dat terwijl hij altijd zo anders is geweest. Maar het is zoals het is. Ik wil echt eerst kijken of we er samen uit kunnen komen zonder advocaat. Het mag absoluut geen vechtscheiding worden.
Hoof,wij hebben een dochter van inmiddels 14.
Bij zijn 2e ex heeft hij een zoon van 8 en dat jochie heeft het er moeilijk mee want dat arme kereltje heeft ook nog eens een moeder die van de ene relatie in de ander stapt.
Onze dochter heeft verder een goed contact met haar vader en ziet hem een paar keer per week.
vrijdag 18 november 2011 om 20:59
@Star, gelukkig dat ze goed kontakt met haar vader heeft!! Hoop dat dat hier ook zo blijft.. Sneu voor de zoon van je ex zeg, lijkt me erg moeilijk en instabiel voor zo'n kind.
@gianna, ja helaas is het zo. Ik weet niet of ik het kan, maar ik ga er wel mijn uiterste best voor doen. Het is zoals het is, he.
@gianna, ja helaas is het zo. Ik weet niet of ik het kan, maar ik ga er wel mijn uiterste best voor doen. Het is zoals het is, he.
vrijdag 18 november 2011 om 21:20
quote:hova schreef op 18 november 2011 @ 20:48:
Dat is het allermoeilijkst, vind ik ook dilemma, voor de kids... !!
Mmmmmmmmmmm die zijn nu beter af.
Wat hebben ze aan een vader die al 11 maanden niet
weet of hij bij de moeder van zijn kinderen wil blijven of
gaat kiezen voor zijn 15 jaar jongere personeelslid.
Weet je HOVA ik heb het altijd al geschreven, is die
relatie tussen hun echt over?
Het blijft een raar verhaal, jij betrapt hem dat hij een afspraak
met haar heeft en hij komt met het verhaal op te proppen:
"ze wilde nog kijken of er nog gevoelens waren"
Dan denkt ik:
1) Waarom gaat je man daar uberhaupt op in?
gezien jullie afspraken
2) En ze zien elkaar al zo vaak, 2 dagen geleden schreef
je dat hij dag en nacht aan het werk is.
Ze werken samen op een afdeling dus wat moet je buiten
werktijd nog uitvinden dan?
Dat is het allermoeilijkst, vind ik ook dilemma, voor de kids... !!
Mmmmmmmmmmm die zijn nu beter af.
Wat hebben ze aan een vader die al 11 maanden niet
weet of hij bij de moeder van zijn kinderen wil blijven of
gaat kiezen voor zijn 15 jaar jongere personeelslid.
Weet je HOVA ik heb het altijd al geschreven, is die
relatie tussen hun echt over?
Het blijft een raar verhaal, jij betrapt hem dat hij een afspraak
met haar heeft en hij komt met het verhaal op te proppen:
"ze wilde nog kijken of er nog gevoelens waren"
Dan denkt ik:
1) Waarom gaat je man daar uberhaupt op in?
gezien jullie afspraken
2) En ze zien elkaar al zo vaak, 2 dagen geleden schreef
je dat hij dag en nacht aan het werk is.
Ze werken samen op een afdeling dus wat moet je buiten
werktijd nog uitvinden dan?
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 18 november 2011 om 22:32
@Gijs, het is nog erger: hij was degene die het contact met haar geheropend heeft en haar gevraagd heeft wat te gaan drinken met hem omdat hij erachter wilde komen of ze nog wat voor hem voelde. Niet zij.
Maar doet er niet echt meer toe, dat gelieg en gedraai is wat me opbreekt. Ik verlang naar hem, mis hem verschrikkelijk en zou er heel veel voor geven nu in zijn armen te liggen. Maar ik kan hem nooit meer vertrouwen. En dus kan ik niet met hem verder, het is niet anders. Neemt niet weg dat het verschrikkelijk veel pijn doet momenteel. Zoveel pijn. Zak.
Maar doet er niet echt meer toe, dat gelieg en gedraai is wat me opbreekt. Ik verlang naar hem, mis hem verschrikkelijk en zou er heel veel voor geven nu in zijn armen te liggen. Maar ik kan hem nooit meer vertrouwen. En dus kan ik niet met hem verder, het is niet anders. Neemt niet weg dat het verschrikkelijk veel pijn doet momenteel. Zoveel pijn. Zak.
vrijdag 18 november 2011 om 22:53
quote:hova schreef op 18 november 2011 @ 22:32:
@Gijs, het is nog erger: hij was degene die het contact met haar geheropend heeft en haar gevraagd heeft wat te gaan drinken met hem omdat hij erachter wilde komen of ze nog wat voor hem voelde. Niet zij.
Maar doet er niet echt meer toe, dat gelieg en gedraai is wat me opbreekt. Ik verlang naar hem, mis hem verschrikkelijk en zou er heel veel voor geven nu in zijn armen te liggen. Maar ik kan hem nooit meer vertrouwen. En dus kan ik niet met hem verder, het is niet anders. Neemt niet weg dat het verschrikkelijk veel pijn doet momenteel. Zoveel pijn. Zak.
Dan is het glashelder, dan wist hij dat hij niet bij jou terug
wilde.
Ik snap trouwens niet dat je in zijn armen wil liggen, hij
is gewoon een verrader......... bah.......
Je wil toch niet in de armen liggen van een man die liever
in bed ligt met zijn jongere collega?
Die woede moet je zien als steun in de rug.
En inderdaad het is hier eerder gezegd, neem een goede
advocaat en zorg dat je het maximale er uit sleept.
@Gijs, het is nog erger: hij was degene die het contact met haar geheropend heeft en haar gevraagd heeft wat te gaan drinken met hem omdat hij erachter wilde komen of ze nog wat voor hem voelde. Niet zij.
Maar doet er niet echt meer toe, dat gelieg en gedraai is wat me opbreekt. Ik verlang naar hem, mis hem verschrikkelijk en zou er heel veel voor geven nu in zijn armen te liggen. Maar ik kan hem nooit meer vertrouwen. En dus kan ik niet met hem verder, het is niet anders. Neemt niet weg dat het verschrikkelijk veel pijn doet momenteel. Zoveel pijn. Zak.
Dan is het glashelder, dan wist hij dat hij niet bij jou terug
wilde.
Ik snap trouwens niet dat je in zijn armen wil liggen, hij
is gewoon een verrader......... bah.......
Je wil toch niet in de armen liggen van een man die liever
in bed ligt met zijn jongere collega?
Die woede moet je zien als steun in de rug.
En inderdaad het is hier eerder gezegd, neem een goede
advocaat en zorg dat je het maximale er uit sleept.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 18 november 2011 om 23:15
vrijdag 18 november 2011 om 23:29
quote:BWitched schreef op 18 november 2011 @ 23:18:
Gijs, jij hebt je ook heel ellendig gevoeld, weet je nog?
Natuurlijk maar hova vraagt een schop onder haar kont.
Dat bedoel ik, dat probeer ik.
En hoe ellendig ik me ook voelde mijn woede sterkte me
juist............. Ik dacht grrrrrrrrrrrrrr. rot dan maar op naar een
ander.
Maar goed ieder persoon is anders
Gijs, jij hebt je ook heel ellendig gevoeld, weet je nog?
Natuurlijk maar hova vraagt een schop onder haar kont.
Dat bedoel ik, dat probeer ik.
En hoe ellendig ik me ook voelde mijn woede sterkte me
juist............. Ik dacht grrrrrrrrrrrrrr. rot dan maar op naar een
ander.
Maar goed ieder persoon is anders
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 18 november 2011 om 23:42
Begrijp me niet verkeerd, ik wil hem niet meer terug. Maar het doet wel heel veel zeer. Voelt als een gapend gat in me. Net nu ik me weer wat beter voelde, weer af en toe kon slapen, begon te wennen aan het alleen met de kids zijn.
Nu voel ik me weer zo eenzaam, zie er tegenop alleen weer in dat bed te liggen, wetende dat dat zo blijft. Ik ben boos, woedend zelfs om zijn slapte, getwijfel gelieg. Maar het doet ook gewoon zo verdomde veel pijn.
Nu voel ik me weer zo eenzaam, zie er tegenop alleen weer in dat bed te liggen, wetende dat dat zo blijft. Ik ben boos, woedend zelfs om zijn slapte, getwijfel gelieg. Maar het doet ook gewoon zo verdomde veel pijn.
vrijdag 18 november 2011 om 23:45
quote:BWitched schreef op 18 november 2011 @ 23:32:
Ah, ok, op die fiets. Zo had ik hem niet begrepen (en ik ben niet eens blond).
Ik lees al vanaf vorig jaar mee, jij dus ook, en die man haalt aan,
schopt weg, haalt aan schopt weg.
Die man zou eens een goed oud Hollands pak rammel moeten
krijgen
Ah, ok, op die fiets. Zo had ik hem niet begrepen (en ik ben niet eens blond).
Ik lees al vanaf vorig jaar mee, jij dus ook, en die man haalt aan,
schopt weg, haalt aan schopt weg.
Die man zou eens een goed oud Hollands pak rammel moeten
krijgen
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 18 november 2011 om 23:56
zaterdag 19 november 2011 om 00:09
@gijs, je bent lief! (zal ik je zijn adres even mailen )
@champ, heb kussens genoeg in mijn bed. Erge bekentenis, maar ik sliep af en toe met shirt van hem dat naar hem rook. Kan niet meer, want heb dat shirt in stukken geknipt. Wil zijn geur ook niet meer ruiken. Wil hem liefst nooit meer zien, maar morgen komt hij kids weer halen/brengen. Kan er maar beter aan wennen.
Maar waarom, als ik zo boos op hem ben, doet het nog zo'n zeer? Lul
@champ, heb kussens genoeg in mijn bed. Erge bekentenis, maar ik sliep af en toe met shirt van hem dat naar hem rook. Kan niet meer, want heb dat shirt in stukken geknipt. Wil zijn geur ook niet meer ruiken. Wil hem liefst nooit meer zien, maar morgen komt hij kids weer halen/brengen. Kan er maar beter aan wennen.
Maar waarom, als ik zo boos op hem ben, doet het nog zo'n zeer? Lul
zaterdag 19 november 2011 om 00:37
Heb ik ook gedaan in het begin..
Je mist niet hem, je mist het stuk van jezelf wat je aan hem toevertrouwde.
Als ik heel eerlijk tegen mezelf ben, ben ik niet eens meer boos op hem.
Ik ben meer boos op mezelf geweest daarna, dat ik niet naar dat stemmetje in mezelf heb geluisterd.
Dat ik hem zoveel tijd heb gegeven om met mijn hart te spelen.
En nu ik dat niet meer toelaat en weer van mezelf ga houden, mis ik hem dus ook niet meer.
Ik neem dat gedeelte van mezelf terug, en wordt daardoor steeds meer weer heel.
Dat ga jij ook doen, daar ben je nu mee bezig en dat komt helemaal goed.
Je mist niet hem, je mist het stuk van jezelf wat je aan hem toevertrouwde.
Als ik heel eerlijk tegen mezelf ben, ben ik niet eens meer boos op hem.
Ik ben meer boos op mezelf geweest daarna, dat ik niet naar dat stemmetje in mezelf heb geluisterd.
Dat ik hem zoveel tijd heb gegeven om met mijn hart te spelen.
En nu ik dat niet meer toelaat en weer van mezelf ga houden, mis ik hem dus ook niet meer.
Ik neem dat gedeelte van mezelf terug, en wordt daardoor steeds meer weer heel.
Dat ga jij ook doen, daar ben je nu mee bezig en dat komt helemaal goed.
zaterdag 19 november 2011 om 06:14
@champ, hoe lang geleden is het voor jou dan?
@leo, ben je toevallig wakker? Heb peper nodig, zo hard nodig. Stort helemaal in. Moet dit als de realiteit blijven zien, wil niet meer aan hem denken. Blijf maar aan hem in haar armen denken. En dat ik hem daarin heb gedreven door hem het huis uit te zetten. Maar ik kon toch niet anders?
Ga als ik straks naar beneden ben op Facebook mijn getrouwd met hem-status veranderen in single en mijn achternaam veranderen. Dat is ook zoiets: heet al zolang zoals hij en mijn gezin. Heb destijds gekozen voor die achternaam omdat ik hem gewoon veel mooier vond dan mijn eigen achternaam. En nu ga ik anders heten dan mijn kids.
Dacht niet dat het mogelijk was nog meer pijn te voelen dan ik al had. Maar het is mogelijk, nu alle hoop is verdwenen. Zak.
@leo, ben je toevallig wakker? Heb peper nodig, zo hard nodig. Stort helemaal in. Moet dit als de realiteit blijven zien, wil niet meer aan hem denken. Blijf maar aan hem in haar armen denken. En dat ik hem daarin heb gedreven door hem het huis uit te zetten. Maar ik kon toch niet anders?
Ga als ik straks naar beneden ben op Facebook mijn getrouwd met hem-status veranderen in single en mijn achternaam veranderen. Dat is ook zoiets: heet al zolang zoals hij en mijn gezin. Heb destijds gekozen voor die achternaam omdat ik hem gewoon veel mooier vond dan mijn eigen achternaam. En nu ga ik anders heten dan mijn kids.
Dacht niet dat het mogelijk was nog meer pijn te voelen dan ik al had. Maar het is mogelijk, nu alle hoop is verdwenen. Zak.
zaterdag 19 november 2011 om 07:23
Je doet het prima Hovalief.
Instorten mag gewoon. Hoort er bij, jammer genoeg maar dat is een organisch proces, met herinneringen en flarden van herinneringen, angstbeelden, de hele rattaplan.
Hoof, jij hébt hem niet in haar armen gedreven.
Jullie zijn op proef uit elkaar en die tijd gebruikt hij (blijkbaar) om te onderzoeken wat hij voor de kantoorvrouw (vanaf nu KV) voelt.
Áls jij hem al in haar armen hebt gedreven, wat niet zo is, gebeurde dat al veel eerder, namelijk meer dan een jaar geleden
Met het 'onderzoek naar zijn gevoelens' (denk hier een zeikstemmetje bij) heeft HIJ jullie huwelijk de definitieve das om gedaan. Met deze actie gaf hij jullie verbond de doodklap want waarom zou hij die gevoelens moeten onderzoeken? Dát hele verhaal was toch klaar en afgesloten?
Maar nee, dat was het niet en dat is het ook nooit geweest.
Jij hebt alles behalve hem in haar armen gedreven. Jij, jíj alleen,
hebt je de tering gewerkt voor dit huwelijk en het is tekenend voor hem dat hij de boel op een passief/agressieve manier torpedeert, want dat heeft hij steeds gedaan.
Door te roepen dat een scheiding niet nodig is, dat er niks veranderd is zie je heel duidelijk zijn speltactiek.
Nu ben jíj degene die de stekker er uittrekt.
En zo is het steeds gegaan.
Ga maar na.
Zet de gebeurtenissen maar op een rijtje en kijk dan naar de gemene deler: zijn passieve agressie. Zijn dwang en wil om dit huwelijk, waar jij zo hard voor vocht, kapot te maken.
En dat is hem gelukt uiteindelijk. Zoals totaal in de lijn der verwachting lag.
Hij heeft je gebamboozeld Hoof. En in welke andere armen hij ook terecht gaat komen, het is winst dat jij deze slang niet meer aan je borst hoeft te koesteren.
Instorten mag gewoon. Hoort er bij, jammer genoeg maar dat is een organisch proces, met herinneringen en flarden van herinneringen, angstbeelden, de hele rattaplan.
Hoof, jij hébt hem niet in haar armen gedreven.
Jullie zijn op proef uit elkaar en die tijd gebruikt hij (blijkbaar) om te onderzoeken wat hij voor de kantoorvrouw (vanaf nu KV) voelt.
Áls jij hem al in haar armen hebt gedreven, wat niet zo is, gebeurde dat al veel eerder, namelijk meer dan een jaar geleden
Met het 'onderzoek naar zijn gevoelens' (denk hier een zeikstemmetje bij) heeft HIJ jullie huwelijk de definitieve das om gedaan. Met deze actie gaf hij jullie verbond de doodklap want waarom zou hij die gevoelens moeten onderzoeken? Dát hele verhaal was toch klaar en afgesloten?
Maar nee, dat was het niet en dat is het ook nooit geweest.
Jij hebt alles behalve hem in haar armen gedreven. Jij, jíj alleen,
hebt je de tering gewerkt voor dit huwelijk en het is tekenend voor hem dat hij de boel op een passief/agressieve manier torpedeert, want dat heeft hij steeds gedaan.
Door te roepen dat een scheiding niet nodig is, dat er niks veranderd is zie je heel duidelijk zijn speltactiek.
Nu ben jíj degene die de stekker er uittrekt.
En zo is het steeds gegaan.
Ga maar na.
Zet de gebeurtenissen maar op een rijtje en kijk dan naar de gemene deler: zijn passieve agressie. Zijn dwang en wil om dit huwelijk, waar jij zo hard voor vocht, kapot te maken.
En dat is hem gelukt uiteindelijk. Zoals totaal in de lijn der verwachting lag.
Hij heeft je gebamboozeld Hoof. En in welke andere armen hij ook terecht gaat komen, het is winst dat jij deze slang niet meer aan je borst hoeft te koesteren.
zaterdag 19 november 2011 om 07:27
quote:hova schreef op 19 november 2011 @ 06:47:
En mijn arme jongste gaat zich later niet eens meer herinneren dat papa en mama ooit bij elkaar woonden. Zo erg vind ik dat. Wat maken wij volwassenen er soms een puinhoop van. En zij moeten met de scherven leven.
Jij maakt er geen puinhoop van, zo ben jij niet.
Je hebt nu pijn en verdriet maar jij gaat er vast en zeker voor zorgen dat er, ondanks de scheiding, een leven zal zijn met moeder én vader voor de kinderen.
En hoewel ik je man een ruggegraatsloze kwal van het
zuiverste water vind, zal hij zich daar ook voor inzetten, dat weet ik zeker.
En mijn arme jongste gaat zich later niet eens meer herinneren dat papa en mama ooit bij elkaar woonden. Zo erg vind ik dat. Wat maken wij volwassenen er soms een puinhoop van. En zij moeten met de scherven leven.
Jij maakt er geen puinhoop van, zo ben jij niet.
Je hebt nu pijn en verdriet maar jij gaat er vast en zeker voor zorgen dat er, ondanks de scheiding, een leven zal zijn met moeder én vader voor de kinderen.
En hoewel ik je man een ruggegraatsloze kwal van het
zuiverste water vind, zal hij zich daar ook voor inzetten, dat weet ik zeker.
zaterdag 19 november 2011 om 08:24
@leo, Thanx alweer... Je weet het altijd zo goed te verwoorden. Heb je post net drie keer doorgelezen en ga dat denk ik nog veel vaker doen. Je bent een schat!
@star,ben er al mee bezig. Blijkt nog niet eenvoudig alleen. Zitten nog haken en ogen aan ivm bedrijf en ik ben toch altijd te goed van vertrouwen geweest blijkt nu. Zal toch voor een deel van zijn goeder trouw af moet gaan hangen. Die lijkt hij nu nog wel te hebben, maar of dat zo blijft...,
@star,ben er al mee bezig. Blijkt nog niet eenvoudig alleen. Zitten nog haken en ogen aan ivm bedrijf en ik ben toch altijd te goed van vertrouwen geweest blijkt nu. Zal toch voor een deel van zijn goeder trouw af moet gaan hangen. Die lijkt hij nu nog wel te hebben, maar of dat zo blijft...,