Relaties
alle pijlers
Toch nog weg...
donderdag 14 oktober 2010 om 11:10
Hallo allemaal,
Ik moet even mijn ei kwijt, mijn hart luchten. Ik zit er zo doorheen, voel me zo gebroken...Let op: lang verhaal!
Ongeveer een maand geleden heb ik al een onderwerp geplaatst over wat er toen speelde en mijn vriend en ik zijn daar toen goed uitgekomen.
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in, in een stad waar ik me al best thuis voel. Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. We wilden graag elke dag bij elkaar zijn, ook al zijn we pas een kleine 2 jaar samen. Mijn vriend is geen makkelijke man, maar in wezen is het een goeie jongen. Hij is erg lief en kan heel teder zijn. Heel behulpzaam, attent en opmerkzaam. We kunnen met elkaar lachen, ook al zijn we eigenlijk elkaars tegenpolen.
Goed, ongv. anderhalve maand geleden zou er sprake van zijn dat een vriendin van hem mét haar 4 kinderen bij ons zou komen inwonen(ik heb daar toen een topic over geopend op Geld & Recht). Ze zou praktisch op straat staan. Haar ex-vriend, met wie ze nog steeds samenwoont (en vader van 2 van haar kinderen), heeft de boel flink verkloot; 45 jr, geen inkomen en neemt geen verantwoordelijkheden. Zij is arbeidsongeschikt en kwam in het ziekenhuis terecht vanwege kleine beroertes. Ze moest allerlei onderzoeken hebben ook.
Er zou constant ruzie zijn, maar omdat hun huurhuis op beider naam staat, zou ze hem er niet zomaar uit kunnen zetten (en ik ben er niet achter gekomen wie de hoofdhuurder is). Alleen kon ze de huur niet opbrengen en nu zit ze in de schulden. Die ex weigert verdere medewerking.
Ik wilde toen niet dat ze hier in huis zou komen. Wij hebben hier de ruimte voor 4 kinderen wel, maar ik wil het gewoon niet. We zouden haar hier écht niet mee helpen. Alle kans op snel een eigen woning zou verdwijnen, ze staat tenslotte niet letterlijk op straat, dus instanties zullen niet veel voor haar kunnen doen. Het is niet urgent genoeg.
Ik ben toen op mijn strepen gaan staan en heb tegen mijn vriend gezegd: "Als jij die vrouw en haar 4 kinderen verkiest boven mij, dan ga ik weg hier". En: "Jij respecteert mijn wensen en grenzen niet".
Het was geen dreigement, ik meende het. Hij schrok hiervan en zei dat hij eerst nog met verschillende instanties zou bellen en kijken wat die voor haar en haar kinderen zouden kunnen doen. Dat heeft hij niet gedaan en we hebben tijden niets van haar gehoord. Pas van de week begon ze weer te bellen.
En nu: Ze belt hem gisterochtend op om te zeggen dat ze op straat komen te staan volgende week. Rekeningen zijn geblokkeerd. Gas/Licht/Water is afgesloten. Jeugdzorg is zich ermee gaan bemoeien. Ze hebben begeleiding van een maatschappelijk werker.
Die zegt dat het zo niet langer kan. Die vriendin moet 8 weken opgenomen worden in het revalidatiecentrum en als er geen stabiele omgeving komt die haar kinderen opvangt, dan worden de kinderen overgedragen aan jeugdzorg en uit huis geplaatst. Hun huurhuis raken ze kwijt.
Mijn vriend wil die stabiele omgeving bieden en als het kan 8 weken vrij nemen van zijn werk. Hij is vastbesloten om haar en kinderen op te vangen
Ik kan gewoon niet geloven dat er geen enkele instantie is die wat voor haar kan betekenen. Dat er niemand zou zijn die een gezin kan opvangen.
Bij mijn vriend is er geen speld tussen te krijgen. Hij wil per se de held uithangen en hen voor onbepaalde tijd in huis halen. Mét hond, terwijl wij een pup van 12 weken hebben. Haar oudste is 12 en heeft psychische problemen (diagnose waarschijnlijk schizofreen), de middelste 8 en de jongste twee zijn 3.
Gisteravond hebben we er wéér over gepraat. Ik probeerde me sterk te houden en op mijn strepen te staan, maar ik val telkens weer in huilbuien. Mijn vriend stelt voor dat ik een tijdje uit logeren ga bij mijn moeder. Hij wil het niet uitmaken.
Mijn moeder woont in een piepklein dorp en ik heb geen auto/rijbewijs. Ook ov is daar heel slecht geregeld. Dan zit ik daar dus. Ik moest maar wat kleding pakken en mijn atelier gaan leegruimen want daar komen 2 kinderen te slapen.
Wat moet ik bij mijn moeder? Ik ben dol op haar en ik mis haar, maar dan zit ik daar, voor onbepaalde tijd, zonder inkomen en afgesloten van de buitenwereld (het is 17 km fietsen naar de stad). Mijn moeder is freelancer en werkt onregelmatig.
En dan zit hij in ons huis met die 4 kinderen. Ik begon me er net thuis te voelen en dan zitten zij samen op de bank (als ze niet opgenomen zou worden, maar enkel dagbehandeling), lekker gezellig en ik zit in een gehucht en ben hem aan het missen. Wanneer komt hij me dan opzoeken? Wanneer mag ik terug naar mijn huis?
Hij zei dat het zomaar zou kunnen dat ze hier meer dan 6 maanden blijven. Dan kan zij rustig revalideren, dan kunnen haar kinderen in een stabiele omgeving zijn en dan is Jeugdzorg ook tevreden. En de gemeente zou niks voor haar doen want ze heeft tenslotte een huis en een stabiele omgeving en er zijn ook moeders met kids die dit niet hebben. Ja die krijgen waarschijnlijk wel snel een eigen woning.
Volgens mijn vriend is er geen eigen huisje voor haar beschikbaar en hij heeft het geld niet om iets vóór hen te huren. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om hen niet te helpen. Een eigen woning zou niet stabiel zijn, dan zouden ze weer van hot naar her gaan.
Ik denk dan van: aankloppen bij maatschappelijk werk, bij de woningbouw, bij weet ik veel wie! Zeggen dat dit nood is en dat dit echt niet kan zo. En wat is er zo erg aan een pleeggezin, denk ik dan? Dat zij kan revalideren en dat die kinderen dan opgevangen worden. Of ben ik nou gek? Egoistisch?
Ik heb vannacht besloten dat ik niet uit logeren wil. Ik wil hier blijven. Maar volgens mijn moeder en mijn vriend gaat dat niet goed komen met mij. En dat zou onze relatie ook geen goed doen. Het is ook zo. Ik zou geen eigen leven meer hebben.
Dus dan beslis is weg te gaan en het uit te maken met mijn vriend. Ik ben vanmorgen begonnen met spullen pakken,
Het is toch te gek voor woorden dat ik voor onbepaalde tijd uit mijn eigen huis weg zou moeten?
Dit is het dan. Dit is dus de consequentie die erop volgt. Als hij dit wil dan zal hij zelf maar voor de gevolgen moeten opdraaien. Hij raakt mij kwijt en hij maakt de relatie kapot. Ik kan het gewoon niet geloven dat ik zometeen ga pakken. Na 2 maanden ga ik hier weer weg. En onze puppie dan? Ik mag hem niet meenemen zegt hij. Dan zou hij de politie bellen dat ik onze hond ontvoert zou hebben.
Maar ik zie geen andere oplossing. Die vriendin (ik ken haar trouwens verder niet goed en ze neemt geen contact op met mij, ze weigert ook vriendenverzoek op Hyves) zou dit weekend misschien al komen. Mijn vriend wil er nog over praten vanmiddag.
Voor een maand zou ik nog wel uit logeren kunnen, maar niet voor een half jaar. Geen eigen thuis. Dan liever zelf de knoop doorhakken en helemaal weg. Dan maar geen relatie met deze man. Hij vraagt begrip van mij. Hij hoopte dat we elkaar zouden kunnen begrijpen.
Het doet me zoveel verdriet dat ik om deze reden weg ga bij hem, dat ik na zo'n korte tijd mijn biezen alweer pak. Ik wou dat ik niet alles opgegeven had....
Ik moet even mijn ei kwijt, mijn hart luchten. Ik zit er zo doorheen, voel me zo gebroken...Let op: lang verhaal!
Ongeveer een maand geleden heb ik al een onderwerp geplaatst over wat er toen speelde en mijn vriend en ik zijn daar toen goed uitgekomen.
Ik woon nu ongeveer 2 maanden bij hem in, in een stad waar ik me al best thuis voel. Mijn oude woonplaats is ver weg en ik heb alles daar opgegeven om bij hem te kunnen zijn. We wilden graag elke dag bij elkaar zijn, ook al zijn we pas een kleine 2 jaar samen. Mijn vriend is geen makkelijke man, maar in wezen is het een goeie jongen. Hij is erg lief en kan heel teder zijn. Heel behulpzaam, attent en opmerkzaam. We kunnen met elkaar lachen, ook al zijn we eigenlijk elkaars tegenpolen.
Goed, ongv. anderhalve maand geleden zou er sprake van zijn dat een vriendin van hem mét haar 4 kinderen bij ons zou komen inwonen(ik heb daar toen een topic over geopend op Geld & Recht). Ze zou praktisch op straat staan. Haar ex-vriend, met wie ze nog steeds samenwoont (en vader van 2 van haar kinderen), heeft de boel flink verkloot; 45 jr, geen inkomen en neemt geen verantwoordelijkheden. Zij is arbeidsongeschikt en kwam in het ziekenhuis terecht vanwege kleine beroertes. Ze moest allerlei onderzoeken hebben ook.
Er zou constant ruzie zijn, maar omdat hun huurhuis op beider naam staat, zou ze hem er niet zomaar uit kunnen zetten (en ik ben er niet achter gekomen wie de hoofdhuurder is). Alleen kon ze de huur niet opbrengen en nu zit ze in de schulden. Die ex weigert verdere medewerking.
Ik wilde toen niet dat ze hier in huis zou komen. Wij hebben hier de ruimte voor 4 kinderen wel, maar ik wil het gewoon niet. We zouden haar hier écht niet mee helpen. Alle kans op snel een eigen woning zou verdwijnen, ze staat tenslotte niet letterlijk op straat, dus instanties zullen niet veel voor haar kunnen doen. Het is niet urgent genoeg.
Ik ben toen op mijn strepen gaan staan en heb tegen mijn vriend gezegd: "Als jij die vrouw en haar 4 kinderen verkiest boven mij, dan ga ik weg hier". En: "Jij respecteert mijn wensen en grenzen niet".
Het was geen dreigement, ik meende het. Hij schrok hiervan en zei dat hij eerst nog met verschillende instanties zou bellen en kijken wat die voor haar en haar kinderen zouden kunnen doen. Dat heeft hij niet gedaan en we hebben tijden niets van haar gehoord. Pas van de week begon ze weer te bellen.
En nu: Ze belt hem gisterochtend op om te zeggen dat ze op straat komen te staan volgende week. Rekeningen zijn geblokkeerd. Gas/Licht/Water is afgesloten. Jeugdzorg is zich ermee gaan bemoeien. Ze hebben begeleiding van een maatschappelijk werker.
Die zegt dat het zo niet langer kan. Die vriendin moet 8 weken opgenomen worden in het revalidatiecentrum en als er geen stabiele omgeving komt die haar kinderen opvangt, dan worden de kinderen overgedragen aan jeugdzorg en uit huis geplaatst. Hun huurhuis raken ze kwijt.
Mijn vriend wil die stabiele omgeving bieden en als het kan 8 weken vrij nemen van zijn werk. Hij is vastbesloten om haar en kinderen op te vangen
Ik kan gewoon niet geloven dat er geen enkele instantie is die wat voor haar kan betekenen. Dat er niemand zou zijn die een gezin kan opvangen.
Bij mijn vriend is er geen speld tussen te krijgen. Hij wil per se de held uithangen en hen voor onbepaalde tijd in huis halen. Mét hond, terwijl wij een pup van 12 weken hebben. Haar oudste is 12 en heeft psychische problemen (diagnose waarschijnlijk schizofreen), de middelste 8 en de jongste twee zijn 3.
Gisteravond hebben we er wéér over gepraat. Ik probeerde me sterk te houden en op mijn strepen te staan, maar ik val telkens weer in huilbuien. Mijn vriend stelt voor dat ik een tijdje uit logeren ga bij mijn moeder. Hij wil het niet uitmaken.
Mijn moeder woont in een piepklein dorp en ik heb geen auto/rijbewijs. Ook ov is daar heel slecht geregeld. Dan zit ik daar dus. Ik moest maar wat kleding pakken en mijn atelier gaan leegruimen want daar komen 2 kinderen te slapen.
Wat moet ik bij mijn moeder? Ik ben dol op haar en ik mis haar, maar dan zit ik daar, voor onbepaalde tijd, zonder inkomen en afgesloten van de buitenwereld (het is 17 km fietsen naar de stad). Mijn moeder is freelancer en werkt onregelmatig.
En dan zit hij in ons huis met die 4 kinderen. Ik begon me er net thuis te voelen en dan zitten zij samen op de bank (als ze niet opgenomen zou worden, maar enkel dagbehandeling), lekker gezellig en ik zit in een gehucht en ben hem aan het missen. Wanneer komt hij me dan opzoeken? Wanneer mag ik terug naar mijn huis?
Hij zei dat het zomaar zou kunnen dat ze hier meer dan 6 maanden blijven. Dan kan zij rustig revalideren, dan kunnen haar kinderen in een stabiele omgeving zijn en dan is Jeugdzorg ook tevreden. En de gemeente zou niks voor haar doen want ze heeft tenslotte een huis en een stabiele omgeving en er zijn ook moeders met kids die dit niet hebben. Ja die krijgen waarschijnlijk wel snel een eigen woning.
Volgens mijn vriend is er geen eigen huisje voor haar beschikbaar en hij heeft het geld niet om iets vóór hen te huren. Hij kan het niet over zijn hart verkrijgen om hen niet te helpen. Een eigen woning zou niet stabiel zijn, dan zouden ze weer van hot naar her gaan.
Ik denk dan van: aankloppen bij maatschappelijk werk, bij de woningbouw, bij weet ik veel wie! Zeggen dat dit nood is en dat dit echt niet kan zo. En wat is er zo erg aan een pleeggezin, denk ik dan? Dat zij kan revalideren en dat die kinderen dan opgevangen worden. Of ben ik nou gek? Egoistisch?
Ik heb vannacht besloten dat ik niet uit logeren wil. Ik wil hier blijven. Maar volgens mijn moeder en mijn vriend gaat dat niet goed komen met mij. En dat zou onze relatie ook geen goed doen. Het is ook zo. Ik zou geen eigen leven meer hebben.
Dus dan beslis is weg te gaan en het uit te maken met mijn vriend. Ik ben vanmorgen begonnen met spullen pakken,
Het is toch te gek voor woorden dat ik voor onbepaalde tijd uit mijn eigen huis weg zou moeten?
Dit is het dan. Dit is dus de consequentie die erop volgt. Als hij dit wil dan zal hij zelf maar voor de gevolgen moeten opdraaien. Hij raakt mij kwijt en hij maakt de relatie kapot. Ik kan het gewoon niet geloven dat ik zometeen ga pakken. Na 2 maanden ga ik hier weer weg. En onze puppie dan? Ik mag hem niet meenemen zegt hij. Dan zou hij de politie bellen dat ik onze hond ontvoert zou hebben.
Maar ik zie geen andere oplossing. Die vriendin (ik ken haar trouwens verder niet goed en ze neemt geen contact op met mij, ze weigert ook vriendenverzoek op Hyves) zou dit weekend misschien al komen. Mijn vriend wil er nog over praten vanmiddag.
Voor een maand zou ik nog wel uit logeren kunnen, maar niet voor een half jaar. Geen eigen thuis. Dan liever zelf de knoop doorhakken en helemaal weg. Dan maar geen relatie met deze man. Hij vraagt begrip van mij. Hij hoopte dat we elkaar zouden kunnen begrijpen.
Het doet me zoveel verdriet dat ik om deze reden weg ga bij hem, dat ik na zo'n korte tijd mijn biezen alweer pak. Ik wou dat ik niet alles opgegeven had....
dinsdag 19 oktober 2010 om 11:20
quote:dreamlogic schreef op 18 oktober 2010 @ 20:20:
Vanmorgen heb ik mijn ex-vriend voor het laatst gesproken en ik hunker er naar om hem weer te zien of te spreken. Ik zie hem niet op msn dus vraag me af of hij me geblokkeert heeft. Ik vind dat eigenlijk wel jammer...maar misschien is het wel noodzakelijk...
Ik heb nogal niet zulke nette bewoordingen voor wat ik van jouw ex vind. Niet dat het belangrijk is wat ik vind, maar als ik zo de dingen heb gelezen, dan kan ik er toch niet veel anders uit opmaken, dan dat hij gewoon een egoistische lul is.
Eerst dacht ik nog: Hij is nog in de waan dat je tijdelijk aan het logeren bent. Ik hoopte dat jijzelf zo sterk zou zijn om die duidelijke grens aan te geven, tussen een logeerpartijtje en een relatie dat voorbij is. Dat hij zou verwachten dat je na het logeren gewoon weer terug zou komen.
Vervolgens lees ik dat hij tegen je zegt dat de deur dicht is etc. Oftewel, dat hij er eigenlijk een punt achter heeft gezet.
Daar waar jij hoop koestert wat betreft een relatie met hem, daar boort hij dat direct de grond in.
Wie z'n idee was dat uit huis gaan? Hij vond het toch beter voor jullie relatie dat jij niet in huis zou blijven wonen? Vervolgens woon je ergens anders en heeft hij 'de deur dichtgegooid'.
Is dit eigenlijk gewoon niet wat hij wilde?
Straks zit die vriendin bij hem op de bank, eet van zijn bordje en wast zich in zijn badkamer en neemt ze de plek in die eigenlijk van jou was.
Hij heeft het zonder al teveel moeilijkheden voor elkaar gekregen en jou ingeruild.
Zo lees ik het en daarom vind ik hem een lul.
Ik hoop dat je snel iets vindt waarmee je je gedachten kunt afleiden, hetzij werk, hetzij een leuke opdracht.
Vanmorgen heb ik mijn ex-vriend voor het laatst gesproken en ik hunker er naar om hem weer te zien of te spreken. Ik zie hem niet op msn dus vraag me af of hij me geblokkeert heeft. Ik vind dat eigenlijk wel jammer...maar misschien is het wel noodzakelijk...
Ik heb nogal niet zulke nette bewoordingen voor wat ik van jouw ex vind. Niet dat het belangrijk is wat ik vind, maar als ik zo de dingen heb gelezen, dan kan ik er toch niet veel anders uit opmaken, dan dat hij gewoon een egoistische lul is.
Eerst dacht ik nog: Hij is nog in de waan dat je tijdelijk aan het logeren bent. Ik hoopte dat jijzelf zo sterk zou zijn om die duidelijke grens aan te geven, tussen een logeerpartijtje en een relatie dat voorbij is. Dat hij zou verwachten dat je na het logeren gewoon weer terug zou komen.
Vervolgens lees ik dat hij tegen je zegt dat de deur dicht is etc. Oftewel, dat hij er eigenlijk een punt achter heeft gezet.
Daar waar jij hoop koestert wat betreft een relatie met hem, daar boort hij dat direct de grond in.
Wie z'n idee was dat uit huis gaan? Hij vond het toch beter voor jullie relatie dat jij niet in huis zou blijven wonen? Vervolgens woon je ergens anders en heeft hij 'de deur dichtgegooid'.
Is dit eigenlijk gewoon niet wat hij wilde?
Straks zit die vriendin bij hem op de bank, eet van zijn bordje en wast zich in zijn badkamer en neemt ze de plek in die eigenlijk van jou was.
Hij heeft het zonder al teveel moeilijkheden voor elkaar gekregen en jou ingeruild.
Zo lees ik het en daarom vind ik hem een lul.
Ik hoop dat je snel iets vindt waarmee je je gedachten kunt afleiden, hetzij werk, hetzij een leuke opdracht.
dinsdag 19 oktober 2010 om 12:44
4Wheels, nou dat is dus wat ik ook dacht en voelde.
Ik voel me ingeruild. Zij zitten straks gezellig op de bank en ik kan weer helemaal overnieuw beginnen mijn leven op te bouwen. Ik red me wel hoor, uiteindelijk.
Overigens zit ik nu inderdaad in de situatie waar hij op aanstuurde. In de eerste instantie stelde ik zélf voor om een paar weekjes uit logeren te gaan. Je gaat er toch vanuit dat iemand tijdelijk bij je in huis komt, om even rust te nemen of zo. Vervolgens begon hij erover dat ze misschien wel een half haar zouden blijven...en dát pikte ik dus niet. Ik dacht: ik ga óf helemaal weg óf ik blijf hier en we zetten onze schouders eronder. We zijn een stel en we doen dit sámen. Maar nee dat wilde hij niet, we konden toch tijdelijk gaan latten? Dat deden we hiervoor ook en dat werkte toch?
Ja daaaag, dacht ik, ik woon hier nét en dan moet ik plaatsmaken voor dat mens?
Dit is dus in feite wat hij wilde. Maar vervolgens gooit hij de deur dicht omdat hij vind dat ik niet goed reageerde op zijn crisis-moment. Nee, vind je het gek als iemand zélf al in een paniekaanval zit omdat ze denkt dat ze haar vriend, haar relatie, haar hond en haar huis kwijt is?
Ik weet zeker dat hij geen gevoelens voor haar heeft. Maar zij misschien wel voor hem. Misschien hoopt ze dat er meer tussen hen ontstaat.
Gisteren heb ik haar een mail gestuurd. Ik ben nog zo aardig om haar het beste te wensen met haar kinderen en gezondheid. Gezegd dat ik het jammer vond dat ze mij nooit om hulp heeft gevraagd en dat ik wil weten waarom ze nooit interesse heeft gehad in mijn mening.
Verder dat ik haar ook niet echt goed ken, alles van horen zeggen heb en niet weet hoe de relatie is tussen haar en haar ex-vriend en niet weet wat er gebeurt is, dus dat ik ook niet kon oordelen.
Daarna heb ik uitgelegd wat er gebeurt is tussen mij en mijn ex-vriend. Dat hij de originele aangever is van wat er gebeurt is en dat hij deze keuzes heeft gemaakt. Maar dat ze wél mag weten wat voor ellende er heeft plaatsgevonden zodat zij in zijn huis mocht komen wonen.
Oef, nou daar was ex-vriend niet blij mee. De mail was terecht gekomen bij de ex van deze mevrouw. Ze hebben daar geen internet meer en alle mails (blijkbaar ook die voor haar) komen binnen op de telefoon van haar ex. Die heeft het dus gelezen, zij heeft het gelezen en toen mijn ex-vriend opgebeld.
Mijn ex belde me op en was kwaad, echt belachelijk! Ik moest ophouden mensen in zijn omgeving te benaderen, zij zat nu verder in de problemen, hij krijg allerlei gezeik over zich heen en ik had geen idee wat ik nu weer aangericht had. Hij vond me even lief als naief. Kon ik nou niet meer logisch nadenken?
Tjah...klootzak, had je zelf maar eerder moeten bedenken wat je doet ipv mij de schuld te gaan geven. Hij heeft dit veroorzaakt. Ik ben er nooit bij betrokken dus ik weet niet hoe die mensen erbij zitten, dat ze geen internet heeft en dat aan haar gerichte mails bij haar ex terecht komen. Lekker gezonde omgeving ook voor die kinderen. Mijn ex heeft haar er zelf bij betrokken en hij is begonnen met deze idiote acties.
Nu heb ik hem verder bij me vandaan gedreven en dat heb ik ook zeker gedeeltelijk met opzet gedaan. De kans was klein dat het hem positief zou welgevallen, want ook hierdoor gaat hij niet nadenken.
Later belde hij me terug en zei hij dat hij het snapte van mij, maar dat ik het vooral niet nog eens zo'n actie moet uithalen. Nou a) was ik het niet van plan en b) maak ik dat zelf wel uit.
Laat hij maar dealen met de rotzooi die hij zelf gemaakt heeft. Dat krijg je ervan als je je vriendin buitenspel wilt zetten.
Ach meiden ik hoop soms nog op een wonder, maar mijn verstand trekt me uiteindelijk mee.
Wortelsoep, nog bedankt voor je prettige bijdrage. Ik eet redelijk goed, beter dan van 't weekend. Maar waar ik eerst altijd van lekker eten en koken hield, kan het me nu niet zoveel interesseren of smaken
Ik voel me ingeruild. Zij zitten straks gezellig op de bank en ik kan weer helemaal overnieuw beginnen mijn leven op te bouwen. Ik red me wel hoor, uiteindelijk.
Overigens zit ik nu inderdaad in de situatie waar hij op aanstuurde. In de eerste instantie stelde ik zélf voor om een paar weekjes uit logeren te gaan. Je gaat er toch vanuit dat iemand tijdelijk bij je in huis komt, om even rust te nemen of zo. Vervolgens begon hij erover dat ze misschien wel een half haar zouden blijven...en dát pikte ik dus niet. Ik dacht: ik ga óf helemaal weg óf ik blijf hier en we zetten onze schouders eronder. We zijn een stel en we doen dit sámen. Maar nee dat wilde hij niet, we konden toch tijdelijk gaan latten? Dat deden we hiervoor ook en dat werkte toch?
Ja daaaag, dacht ik, ik woon hier nét en dan moet ik plaatsmaken voor dat mens?
Dit is dus in feite wat hij wilde. Maar vervolgens gooit hij de deur dicht omdat hij vind dat ik niet goed reageerde op zijn crisis-moment. Nee, vind je het gek als iemand zélf al in een paniekaanval zit omdat ze denkt dat ze haar vriend, haar relatie, haar hond en haar huis kwijt is?
Ik weet zeker dat hij geen gevoelens voor haar heeft. Maar zij misschien wel voor hem. Misschien hoopt ze dat er meer tussen hen ontstaat.
Gisteren heb ik haar een mail gestuurd. Ik ben nog zo aardig om haar het beste te wensen met haar kinderen en gezondheid. Gezegd dat ik het jammer vond dat ze mij nooit om hulp heeft gevraagd en dat ik wil weten waarom ze nooit interesse heeft gehad in mijn mening.
Verder dat ik haar ook niet echt goed ken, alles van horen zeggen heb en niet weet hoe de relatie is tussen haar en haar ex-vriend en niet weet wat er gebeurt is, dus dat ik ook niet kon oordelen.
Daarna heb ik uitgelegd wat er gebeurt is tussen mij en mijn ex-vriend. Dat hij de originele aangever is van wat er gebeurt is en dat hij deze keuzes heeft gemaakt. Maar dat ze wél mag weten wat voor ellende er heeft plaatsgevonden zodat zij in zijn huis mocht komen wonen.
Oef, nou daar was ex-vriend niet blij mee. De mail was terecht gekomen bij de ex van deze mevrouw. Ze hebben daar geen internet meer en alle mails (blijkbaar ook die voor haar) komen binnen op de telefoon van haar ex. Die heeft het dus gelezen, zij heeft het gelezen en toen mijn ex-vriend opgebeld.
Mijn ex belde me op en was kwaad, echt belachelijk! Ik moest ophouden mensen in zijn omgeving te benaderen, zij zat nu verder in de problemen, hij krijg allerlei gezeik over zich heen en ik had geen idee wat ik nu weer aangericht had. Hij vond me even lief als naief. Kon ik nou niet meer logisch nadenken?
Tjah...klootzak, had je zelf maar eerder moeten bedenken wat je doet ipv mij de schuld te gaan geven. Hij heeft dit veroorzaakt. Ik ben er nooit bij betrokken dus ik weet niet hoe die mensen erbij zitten, dat ze geen internet heeft en dat aan haar gerichte mails bij haar ex terecht komen. Lekker gezonde omgeving ook voor die kinderen. Mijn ex heeft haar er zelf bij betrokken en hij is begonnen met deze idiote acties.
Nu heb ik hem verder bij me vandaan gedreven en dat heb ik ook zeker gedeeltelijk met opzet gedaan. De kans was klein dat het hem positief zou welgevallen, want ook hierdoor gaat hij niet nadenken.
Later belde hij me terug en zei hij dat hij het snapte van mij, maar dat ik het vooral niet nog eens zo'n actie moet uithalen. Nou a) was ik het niet van plan en b) maak ik dat zelf wel uit.
Laat hij maar dealen met de rotzooi die hij zelf gemaakt heeft. Dat krijg je ervan als je je vriendin buitenspel wilt zetten.
Ach meiden ik hoop soms nog op een wonder, maar mijn verstand trekt me uiteindelijk mee.
Wortelsoep, nog bedankt voor je prettige bijdrage. Ik eet redelijk goed, beter dan van 't weekend. Maar waar ik eerst altijd van lekker eten en koken hield, kan het me nu niet zoveel interesseren of smaken
dinsdag 19 oktober 2010 om 13:17
Kastanjez, ik herken dat belachelijke idee trouwens. Nu heb ik dat niet meer, maar bij een eerdere breuk wel en ik was bijna teleurgesteld dat ik ongesteld werd. Op het moment dat je zoveel verdriet en pijn hebt, ga je idiote dingen denken. Ik wil niet eens kinderen! Maar het leek me een manier om toch contact met hem te kunnen onderhouden. Je realiseert je dan alleen niet dat een kind je voorgoed bind aan je ex-partner....en de vraag is of je dat wel wil.
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:03
Ik vind dat hij is omgeslagen als een blad aan een boom. Hij verdedigt zijn gewone vriendin alsof het zijn eigen vriendin betreft. Alsof jij nu alleen nog maar een blok aan zijn been bent in deze situatie.
Heeft die gewone vriendin van hem eigenlijk nog wel lang te leven? Sorry dat ik het vraag, ik heb het niet terug kunnen vinden in je antwoorden. Maar de kans lijkt me aanwezig met al die aanvallen, beroertes en kwalen dat ze de gemiddelde leeftijd misschien niet gaat halen.
Wat ik trouwens ook heel vreemd vond, was al ergens in het begin van de berichten. Jij wilde graag de pup meenemen (ik begreep als troost om nog iets te hebben om van te houden, correct me if I'm wrong), maar dat mocht van hem niet. Hij wilde het perse houden. En mocht je de pup toch mee willen nemen, dan zou hij je aangeven als ontvoerder. (Liefde lijkt me hier al ver te zoeken).
In mijn ogen was dat misschien juist het minste wat hij had kunnen doen om jou tegemoet te komen. Dat hij jou juist die pup gunt. Hij heeft zijn handen vol, heeft jou gemanipuleerd het huis uit gekregen en had je hiermee enige troost kunnen bieden.
Maar nee, hij vertrekt ineens vol drama naar zijn moeder, neemt de pup mee (dat heldere moment had hij dan nog wel) en dan lees ik vervolgens dat zijn moeder(!) voor de pup gaat zorgen....?
Hoe van de pot gerukt is dat?
Ik vond het echt zo zielig voor je... En nog steeds...
Maar ik sta eigenlijk al zachtjes te juichen dat je van die lamlul af bent.
Heeft die gewone vriendin van hem eigenlijk nog wel lang te leven? Sorry dat ik het vraag, ik heb het niet terug kunnen vinden in je antwoorden. Maar de kans lijkt me aanwezig met al die aanvallen, beroertes en kwalen dat ze de gemiddelde leeftijd misschien niet gaat halen.
Wat ik trouwens ook heel vreemd vond, was al ergens in het begin van de berichten. Jij wilde graag de pup meenemen (ik begreep als troost om nog iets te hebben om van te houden, correct me if I'm wrong), maar dat mocht van hem niet. Hij wilde het perse houden. En mocht je de pup toch mee willen nemen, dan zou hij je aangeven als ontvoerder. (Liefde lijkt me hier al ver te zoeken).
In mijn ogen was dat misschien juist het minste wat hij had kunnen doen om jou tegemoet te komen. Dat hij jou juist die pup gunt. Hij heeft zijn handen vol, heeft jou gemanipuleerd het huis uit gekregen en had je hiermee enige troost kunnen bieden.
Maar nee, hij vertrekt ineens vol drama naar zijn moeder, neemt de pup mee (dat heldere moment had hij dan nog wel) en dan lees ik vervolgens dat zijn moeder(!) voor de pup gaat zorgen....?
Hoe van de pot gerukt is dat?
Ik vond het echt zo zielig voor je... En nog steeds...
Maar ik sta eigenlijk al zachtjes te juichen dat je van die lamlul af bent.
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:22
Ik heb niet alles gelezen, maar ik vind het beslist niet egoïstisch van je dat je geen 4 kinderen voor onbepaalde tijd in je huis wilde opnemen. Ik heb zelf geen kinderen en moet er niet aan denken om ineens 4 kinderen van een ander in huis te hebben. Dat zet je hele leven op z'n kop. En de manier waarop je ex dit heeft doorgedrukt vind ik op z'n zachtst gezegd nogal respectloos. Dat soort besluiten neem je samen na een goed overleg. Ik zou bijna zeggen, wees blij dat je van hem af bent, want dat is niet iemand op wie je kunt bouwen.
Er zouden echt wel andere manieren zijn geweest om ze ergens onder te brengen, bv. bij familie van die vriendin of via jeugdzorg.
Er zouden echt wel andere manieren zijn geweest om ze ergens onder te brengen, bv. bij familie van die vriendin of via jeugdzorg.
dinsdag 19 oktober 2010 om 21:26
quote:dreamlogic schreef op 19 oktober 2010 @ 13:17:
Kastanjez, ik herken dat belachelijke idee trouwens. Nu heb ik dat niet meer, maar bij een eerdere breuk wel en ik was bijna teleurgesteld dat ik ongesteld werd. Op het moment dat je zoveel verdriet en pijn hebt, ga je idiote dingen denken. Ik wil niet eens kinderen! Maar het leek me een manier om toch contact met hem te kunnen onderhouden. Je realiseert je dan alleen niet dat een kind je voorgoed bind aan je ex-partner....en de vraag is of je dat wel wil.
Dat soort gevoelens gaan wel over. Ze komen vlgs mij voort uit het feit dat je nog niet kunt loslaten. Logisch ook, het is gewoon heel heftig geweest allemaal. Probeer erop te vertrouwen dat er echt betere tijden aan zullen komen.
Ik ben ooit ook door een diep dal gegaan toen m'n eerste vriend mij plots verliet voor een ander.
Kastanjez, ik herken dat belachelijke idee trouwens. Nu heb ik dat niet meer, maar bij een eerdere breuk wel en ik was bijna teleurgesteld dat ik ongesteld werd. Op het moment dat je zoveel verdriet en pijn hebt, ga je idiote dingen denken. Ik wil niet eens kinderen! Maar het leek me een manier om toch contact met hem te kunnen onderhouden. Je realiseert je dan alleen niet dat een kind je voorgoed bind aan je ex-partner....en de vraag is of je dat wel wil.
Dat soort gevoelens gaan wel over. Ze komen vlgs mij voort uit het feit dat je nog niet kunt loslaten. Logisch ook, het is gewoon heel heftig geweest allemaal. Probeer erop te vertrouwen dat er echt betere tijden aan zullen komen.
Ik ben ooit ook door een diep dal gegaan toen m'n eerste vriend mij plots verliet voor een ander.
dinsdag 19 oktober 2010 om 23:02
Wat een prachtige post van 4wheels!
Als je het doorleest komt het zo berekend over, walgelijk. Heeft je ex een toneelopleiding en dingen gefaked tegen jou de laatste maanden en wilde hij van je af, heeft of wil hij toch een relatie met haar of heeft hij een groot rupsbandenspoor in zijn hersens?
Ik begrijp waarom je die vrouw hebt gemaild, maar slim was het niet. Dat heeft niets met hem te maken, jij doet wat jij wilt hoor, en dat hij boos is: jammer dan (je doet blijkbaar alles verkeerd), maar ik zou geen moeite meer steken in een parasiet, ze is hier al maanden mee bezig en onderneemt niets om zelf iets te verzinnen of haar eigen zelfstandigheid te krijgen. Dat zij nu problemen heeft is dan jammer, blijkbaar vindt haar ex het ook geen schoonheidsprijs winnen en is daar niet alles besproken waar zij met zijn kinderen heengaat. Ze gaat echt niet reageren op jouw mail hoor.
Bedenk wel dat dit gewoon niet goed kan gaan, vier kinderen en een zieke vrouw naast je werk met alle psychische problemen van de kinders en haar ziekte en instelling. Wat mij troost is dat ik denk dat hij over een jaar óf zichzelf afvraagt hoe hij haar eruit krijgt, of flink misbruikt is, of alleen op de bank zit en erachter komt dat hij nu heel allenig is en verkeerde keuzes heeft gemaakt.
(misschien zoek ik nu een excuus om je je beter te laten voelen).
Ik ben blij dat je gewoon eet, en lijkt me logisch dat niets smaakt en je nergens zin in hebt, komt wel, kan best 2 maanden duren hoor. Ga je morgen weer lekker hardlopen?
Geen concrete hulp mu dus en enkel een kletspraatje, maar weet dat er mensen zijn die je hier volgen en aan je denken!
Als je het doorleest komt het zo berekend over, walgelijk. Heeft je ex een toneelopleiding en dingen gefaked tegen jou de laatste maanden en wilde hij van je af, heeft of wil hij toch een relatie met haar of heeft hij een groot rupsbandenspoor in zijn hersens?
Ik begrijp waarom je die vrouw hebt gemaild, maar slim was het niet. Dat heeft niets met hem te maken, jij doet wat jij wilt hoor, en dat hij boos is: jammer dan (je doet blijkbaar alles verkeerd), maar ik zou geen moeite meer steken in een parasiet, ze is hier al maanden mee bezig en onderneemt niets om zelf iets te verzinnen of haar eigen zelfstandigheid te krijgen. Dat zij nu problemen heeft is dan jammer, blijkbaar vindt haar ex het ook geen schoonheidsprijs winnen en is daar niet alles besproken waar zij met zijn kinderen heengaat. Ze gaat echt niet reageren op jouw mail hoor.
Bedenk wel dat dit gewoon niet goed kan gaan, vier kinderen en een zieke vrouw naast je werk met alle psychische problemen van de kinders en haar ziekte en instelling. Wat mij troost is dat ik denk dat hij over een jaar óf zichzelf afvraagt hoe hij haar eruit krijgt, of flink misbruikt is, of alleen op de bank zit en erachter komt dat hij nu heel allenig is en verkeerde keuzes heeft gemaakt.
(misschien zoek ik nu een excuus om je je beter te laten voelen).
Ik ben blij dat je gewoon eet, en lijkt me logisch dat niets smaakt en je nergens zin in hebt, komt wel, kan best 2 maanden duren hoor. Ga je morgen weer lekker hardlopen?
Geen concrete hulp mu dus en enkel een kletspraatje, maar weet dat er mensen zijn die je hier volgen en aan je denken!
dinsdag 19 oktober 2010 om 23:34
Het gaat dus echt heel regelmatig mis in dit soort situaties als ik even google.
Hoe krijg ik mijn ex mijn huis uit
http://www.jurofoon.nl/nieuws/weblog.asp?id=3159
Als ze wil rellen is er geen rechter die gelooft dat hij haar zonder relatie belangeloos in huis heeft genomen. Vraag me dan af of uitzetten ook zo makkelijk gaat als zij zegt dat het wel een relatiewas en het gaat om een vrouw met 4 minderjarige kindjes.... dalijk zit ze prinsheerlijk in dat huis....
Hoe krijg ik mijn ex mijn huis uit
http://www.jurofoon.nl/nieuws/weblog.asp?id=3159
Als ze wil rellen is er geen rechter die gelooft dat hij haar zonder relatie belangeloos in huis heeft genomen. Vraag me dan af of uitzetten ook zo makkelijk gaat als zij zegt dat het wel een relatiewas en het gaat om een vrouw met 4 minderjarige kindjes.... dalijk zit ze prinsheerlijk in dat huis....
wortelsoep wijzigde dit bericht op 19-10-2010 23:52
Reden: link erbij
Reden: link erbij
% gewijzigd
woensdag 20 oktober 2010 om 09:50
quote:dreamlogic schreef op 19 oktober 2010 @ 12:44:
Dit is dus in feite wat hij wilde. Maar vervolgens gooit hij de deur dicht omdat hij vind dat ik niet goed reageerde op zijn crisis-moment. Nee, vind je het gek als iemand zélf al in een paniekaanval zit omdat ze denkt dat ze haar vriend, haar relatie, haar hond en haar huis kwijt is?
DreamL, laat je één ding niet wijsmaken: dat jij niet goed gereageerd zou hebben. Ik denk dat je juist geweldig gereageerd hebt! Eerst je ex en zijn vriendin de ruimte willen geven door aan te bieden een paar weken bij je moeder te logeren. Toen de plannen van ex anders bleken te liggen, voorstellen het sámen te doen, daar over na willen denken en plannen maken. En toen kwam je ex al met een belachelijk idee! En hij mag dat een crisismoment noemen, maar dat 'moment' van hem, duurt nu al een paar weken, en echt weloverwogen beslissingen nemen voor jullie heeft hij niet gedaan.
Bah, wat een eikel.
Dit is dus in feite wat hij wilde. Maar vervolgens gooit hij de deur dicht omdat hij vind dat ik niet goed reageerde op zijn crisis-moment. Nee, vind je het gek als iemand zélf al in een paniekaanval zit omdat ze denkt dat ze haar vriend, haar relatie, haar hond en haar huis kwijt is?
DreamL, laat je één ding niet wijsmaken: dat jij niet goed gereageerd zou hebben. Ik denk dat je juist geweldig gereageerd hebt! Eerst je ex en zijn vriendin de ruimte willen geven door aan te bieden een paar weken bij je moeder te logeren. Toen de plannen van ex anders bleken te liggen, voorstellen het sámen te doen, daar over na willen denken en plannen maken. En toen kwam je ex al met een belachelijk idee! En hij mag dat een crisismoment noemen, maar dat 'moment' van hem, duurt nu al een paar weken, en echt weloverwogen beslissingen nemen voor jullie heeft hij niet gedaan.
Bah, wat een eikel.
woensdag 20 oktober 2010 om 09:57
quote:4wheelsand1heart schreef op 19 oktober 2010 @ 21:03:
Heeft die gewone vriendin van hem eigenlijk nog wel lang te leven? Sorry dat ik het vraag, ik heb het niet terug kunnen vinden in je antwoorden. Maar de kans lijkt me aanwezig met al die aanvallen, beroertes en kwalen dat ze de gemiddelde leeftijd misschien niet gaat halen.
Wat ik trouwens ook heel vreemd vond, was al ergens in het begin van de berichten. Jij wilde graag de pup meenemen (ik begreep als troost om nog iets te hebben om van te houden, correct me if I'm wrong), maar dat mocht van hem niet. Hij wilde het perse houden. En mocht je de pup toch mee willen nemen, dan zou hij je aangeven als ontvoerder. (Liefde lijkt me hier al ver te zoeken).
In mijn ogen was dat misschien juist het minste wat hij had kunnen doen om jou tegemoet te komen. Dat hij jou juist die pup gunt..
Hey 4Wheels, nou die vriendin zou deze week uitslagen krijgen van nieuwe onderzoeken. Ze kreeg van te voren al telefoon dat ze beter niet alleen kon komen...Wat dat zegt als er nog geen uitslag is? Mijn ex vermoedde dat de uitslag wel eens negatief zou kunnen zijn. Ik gun dat haar echt niet, maar ik vraag me wel af of ze nog wel voor zichzelf kan zorgen. Door die beroertes raakt ze telkens eenzijdig verlamd....Ben je dan nog wel in staat om voor 4 kinderen te zorgen en zijn ze dan niet beter af in een pleeggezin? Mijn vriend werkt nl. 60 uur in de week en deze vriendin schijnt weinig vrienden of familie te hebben die willen helpen.
Uiteindelijk is dat nu hun probleem geworden...dus moet me er niet al te druk over maken.
Wbt de pup...Ja ik vind het nog steeds kinderachtig van hem. Als ik de kans had gehad had ik hem meegenomen. De fokker wilde mij wel voorzien van de juiste papieren. Je moet een aankoopbewijs hebben als je als de rechtmatige eigenaar wil worden gezien en wij hadden alleen het paspoort. Ik zou dan dus dat aankoopbewijs in handen krijgen en ook al zou mijn ex ervoor naar hier rijden, hij zou er niet in komen.
Realistisch gezien kán ik niet voor de pup zorgen. Ik wil zsm werk hebben en binnen een half jaar naar een eigen woning. Als ik dan full-time werk heb ik ook geen tijd voor hem.
Het is dus beter zo en mijn ex en ik waren dan wel overeen gekomen dat een omgeving met 4 jonge kinderen niet de juiste omgeving is. Ik heb mijn ex-schoonmoeder gebeld en gevraagd of de pup bij kun kan komen wonen.
Eigenlijk gunde ik mijn ex die hond gewoon niet, maar ik wil wel realistisch zijn. Ik mis beiden trouwens wel nog steeds heel erg.
Heeft die gewone vriendin van hem eigenlijk nog wel lang te leven? Sorry dat ik het vraag, ik heb het niet terug kunnen vinden in je antwoorden. Maar de kans lijkt me aanwezig met al die aanvallen, beroertes en kwalen dat ze de gemiddelde leeftijd misschien niet gaat halen.
Wat ik trouwens ook heel vreemd vond, was al ergens in het begin van de berichten. Jij wilde graag de pup meenemen (ik begreep als troost om nog iets te hebben om van te houden, correct me if I'm wrong), maar dat mocht van hem niet. Hij wilde het perse houden. En mocht je de pup toch mee willen nemen, dan zou hij je aangeven als ontvoerder. (Liefde lijkt me hier al ver te zoeken).
In mijn ogen was dat misschien juist het minste wat hij had kunnen doen om jou tegemoet te komen. Dat hij jou juist die pup gunt..
Hey 4Wheels, nou die vriendin zou deze week uitslagen krijgen van nieuwe onderzoeken. Ze kreeg van te voren al telefoon dat ze beter niet alleen kon komen...Wat dat zegt als er nog geen uitslag is? Mijn ex vermoedde dat de uitslag wel eens negatief zou kunnen zijn. Ik gun dat haar echt niet, maar ik vraag me wel af of ze nog wel voor zichzelf kan zorgen. Door die beroertes raakt ze telkens eenzijdig verlamd....Ben je dan nog wel in staat om voor 4 kinderen te zorgen en zijn ze dan niet beter af in een pleeggezin? Mijn vriend werkt nl. 60 uur in de week en deze vriendin schijnt weinig vrienden of familie te hebben die willen helpen.
Uiteindelijk is dat nu hun probleem geworden...dus moet me er niet al te druk over maken.
Wbt de pup...Ja ik vind het nog steeds kinderachtig van hem. Als ik de kans had gehad had ik hem meegenomen. De fokker wilde mij wel voorzien van de juiste papieren. Je moet een aankoopbewijs hebben als je als de rechtmatige eigenaar wil worden gezien en wij hadden alleen het paspoort. Ik zou dan dus dat aankoopbewijs in handen krijgen en ook al zou mijn ex ervoor naar hier rijden, hij zou er niet in komen.
Realistisch gezien kán ik niet voor de pup zorgen. Ik wil zsm werk hebben en binnen een half jaar naar een eigen woning. Als ik dan full-time werk heb ik ook geen tijd voor hem.
Het is dus beter zo en mijn ex en ik waren dan wel overeen gekomen dat een omgeving met 4 jonge kinderen niet de juiste omgeving is. Ik heb mijn ex-schoonmoeder gebeld en gevraagd of de pup bij kun kan komen wonen.
Eigenlijk gunde ik mijn ex die hond gewoon niet, maar ik wil wel realistisch zijn. Ik mis beiden trouwens wel nog steeds heel erg.
woensdag 20 oktober 2010 om 10:09
quote:wortelsoep schreef op 19 oktober 2010 @ 23:34:
Het gaat dus echt heel regelmatig mis in dit soort situaties als ik even google.
Hoe krijg ik mijn ex mijn huis uit
http://www.jurofoon.nl/nieuws/weblog.asp?id=3159
Als ze wil rellen is er geen rechter die gelooft dat hij haar zonder relatie belangeloos in huis heeft genomen. Vraag me dan af of uitzetten ook zo makkelijk gaat als zij zegt dat het wel een relatiewas en het gaat om een vrouw met 4 minderjarige kindjes.... dalijk zit ze prinsheerlijk in dat huis....
Ben ik ook bang voor.
Het stomme is dat mijn ex een tijdje geleden tegen mij zij: "Wel wennen hoor, dat er weer iemand bij me woont. Ik ben zelf best rommelig, maar als ik rommel van iemand anders zie moet ik me even inhouden er niet over te zeuren".
Ik heb me hier toen niet zoveel van aangetrokken. Ik ben redelijk opgeruimd en hij zei dat het wel zou wennen.
En nu komen er 4 kinderen, een vrouw en een hond bij. Nou succes ermee!
Elninjoo, ze heeft koters van 3 verschillende vaders. Ze zou dus ook 3 sets opa's en oma's moeten hebben. Maar er is niemand die wat doet of wil helpen. De vader van de oudste heeft zijn zoon al eens een jaartje gehad, maar dat kind is onhandelbaar (pdd-noss, adhd, waarschijnlijk schizofreen). De middelste ziet haar vader wel, maar hoe die verhoudingen verder liggen...
Soms heb ik wel eens de neiging om maatschappelijk werk te gaan bellen en een boekje open te doen.
Het gaat dus echt heel regelmatig mis in dit soort situaties als ik even google.
Hoe krijg ik mijn ex mijn huis uit
http://www.jurofoon.nl/nieuws/weblog.asp?id=3159
Als ze wil rellen is er geen rechter die gelooft dat hij haar zonder relatie belangeloos in huis heeft genomen. Vraag me dan af of uitzetten ook zo makkelijk gaat als zij zegt dat het wel een relatiewas en het gaat om een vrouw met 4 minderjarige kindjes.... dalijk zit ze prinsheerlijk in dat huis....
Ben ik ook bang voor.
Het stomme is dat mijn ex een tijdje geleden tegen mij zij: "Wel wennen hoor, dat er weer iemand bij me woont. Ik ben zelf best rommelig, maar als ik rommel van iemand anders zie moet ik me even inhouden er niet over te zeuren".
Ik heb me hier toen niet zoveel van aangetrokken. Ik ben redelijk opgeruimd en hij zei dat het wel zou wennen.
En nu komen er 4 kinderen, een vrouw en een hond bij. Nou succes ermee!
Elninjoo, ze heeft koters van 3 verschillende vaders. Ze zou dus ook 3 sets opa's en oma's moeten hebben. Maar er is niemand die wat doet of wil helpen. De vader van de oudste heeft zijn zoon al eens een jaartje gehad, maar dat kind is onhandelbaar (pdd-noss, adhd, waarschijnlijk schizofreen). De middelste ziet haar vader wel, maar hoe die verhoudingen verder liggen...
Soms heb ik wel eens de neiging om maatschappelijk werk te gaan bellen en een boekje open te doen.
woensdag 20 oktober 2010 om 10:13
quote:Elninjoo, ze heeft koters van 3 verschillende vaders.
Lijkt me trouwens wel praktischer. Kan me niet voorstellen dat 'n man 4 koters in huis kan/wil hebben, maar als het er maar 1 per vader is, dan moet dat toch te doen zijn?
Die met die stoornis kan ze mogelijk ergens in 'n inrichting laten plaatsen en die andere 3 gewoon naar de papa's. Neem niet aan dat jouw ex zometeen vadertje voor 4 van die koters wil gaan spelen als ze ziek zwak en misselijk is en wellicht uiteindelijk aan haar ziekte overlijdt.
quote:Ze zou dus ook 3 sets opa's en oma's moeten hebben. Maar er is niemand die wat doet of wil helpen.Die zijn toch niet verantwoordelijk voor de foutjes die hun zoons hebben gemaakt? Die hoeven de rotzooi toch niet achter hun zoons reet op te ruimen?
Lijkt me trouwens wel praktischer. Kan me niet voorstellen dat 'n man 4 koters in huis kan/wil hebben, maar als het er maar 1 per vader is, dan moet dat toch te doen zijn?
Die met die stoornis kan ze mogelijk ergens in 'n inrichting laten plaatsen en die andere 3 gewoon naar de papa's. Neem niet aan dat jouw ex zometeen vadertje voor 4 van die koters wil gaan spelen als ze ziek zwak en misselijk is en wellicht uiteindelijk aan haar ziekte overlijdt.
quote:Ze zou dus ook 3 sets opa's en oma's moeten hebben. Maar er is niemand die wat doet of wil helpen.Die zijn toch niet verantwoordelijk voor de foutjes die hun zoons hebben gemaakt? Die hoeven de rotzooi toch niet achter hun zoons reet op te ruimen?
woensdag 20 oktober 2010 om 10:19
In vergelijking met alle partijen denk ik dat jij er het beste van af bent gekomen.
Je hebt een dak boven je hoofd bij iemand die van je houdt, je krijgt alle kansen om werk te zoeken wat bij je past, je woont in een rustige omgeving. Waar niks is, is alles mogelijk.
Hij daarintegen heeft totaal geen idee waar hij aan begonnen is. Hij vindt zichzelf misschien een held, maar dit nieuwtje is er zo af. Mensen zullen in het begin zeggen: "Wat nobel van je dat je die mensen in huis hebt gehaald" het zal zijn ego strelen, maar al snel komt er zoiets van: "Tsja, je bent er zelf aan begonnen, dus niet zeuren." En dan komt de frustratie.
Je hebt een dak boven je hoofd bij iemand die van je houdt, je krijgt alle kansen om werk te zoeken wat bij je past, je woont in een rustige omgeving. Waar niks is, is alles mogelijk.
Hij daarintegen heeft totaal geen idee waar hij aan begonnen is. Hij vindt zichzelf misschien een held, maar dit nieuwtje is er zo af. Mensen zullen in het begin zeggen: "Wat nobel van je dat je die mensen in huis hebt gehaald" het zal zijn ego strelen, maar al snel komt er zoiets van: "Tsja, je bent er zelf aan begonnen, dus niet zeuren." En dan komt de frustratie.
woensdag 20 oktober 2010 om 10:19
Nee maar ik bedoel richting de kinderen kán ik me voorstellen dat opa's en oma's wel degelijk willen helpen.
Ik schijn met mijn brief aan die vrouw nog wat aangericht te hebben ook. Blijkbaar wist die ex van d'r niet dat ze naar mijn vriend wilde vertrekken en dat mijn vriend en ik vanwege hun problemen uit elkaar zijn gegaan.
Uiteraard is mijn ex-vriend eindverantwoordelijke en dat heeft hij inmiddels zelf ook wel in de gaten en aan mij toegegeven. Maar hij vind dat hij dan maar moet dealen met de consequenties van die keuze...En ik dus ongewild ook. Het is lekker krom!
Ik schijn met mijn brief aan die vrouw nog wat aangericht te hebben ook. Blijkbaar wist die ex van d'r niet dat ze naar mijn vriend wilde vertrekken en dat mijn vriend en ik vanwege hun problemen uit elkaar zijn gegaan.
Uiteraard is mijn ex-vriend eindverantwoordelijke en dat heeft hij inmiddels zelf ook wel in de gaten en aan mij toegegeven. Maar hij vind dat hij dan maar moet dealen met de consequenties van die keuze...En ik dus ongewild ook. Het is lekker krom!
woensdag 20 oktober 2010 om 10:20
Nou, ik denk niet dat we ons nog druk hoeven maken over waarom de vaders of opa's en oma's niks doen, dat is lekker het probleem van ex.
Overigens vind ik je met deze opmerking
quote:Die zijn toch niet verantwoordelijk voor de foutjes die hun zoons hebben gemaakt? Die hoeven de rotzooi toch niet achter hun zoons reet op te ruimen?wel erg kort door de bocht Elnin. Ik vind een zieke vrouw helpen, omdat ze het niet alleen kan, iets anders dan de fouten van je zoon achter zijn reet opruimen. Mocht mijn broer zich ineens als een hufter gaan gedragen en mijn schoonzus in allerlei problemen komen, dan kan ik me niet voorstellen dat mijn ouders zich niet om hun kleinkind zouden willen bekommeren.
Overigens vind ik je met deze opmerking
quote:Die zijn toch niet verantwoordelijk voor de foutjes die hun zoons hebben gemaakt? Die hoeven de rotzooi toch niet achter hun zoons reet op te ruimen?wel erg kort door de bocht Elnin. Ik vind een zieke vrouw helpen, omdat ze het niet alleen kan, iets anders dan de fouten van je zoon achter zijn reet opruimen. Mocht mijn broer zich ineens als een hufter gaan gedragen en mijn schoonzus in allerlei problemen komen, dan kan ik me niet voorstellen dat mijn ouders zich niet om hun kleinkind zouden willen bekommeren.
woensdag 20 oktober 2010 om 10:33
Dream, ik zou trouwens de komende tijd niet meer opnemen als je ex belt. Laat hem maar lekker in zijn sop gaar koken en zijn eigen boontjes doppen, op wat voor een manier dan ook. Hij heeft pech als hij niet kan leven met de dingen die jij doet. Ik zou de brief naar vriendin niet geschreven hebben, maar het is geen strafbaar feit wat jij gedaan hebt. Jammer dan als je ex daar last van heeft. Jij hebt ook nogal last van de dingen die hij doet!
woensdag 20 oktober 2010 om 10:37
[quote]elninjoo schreef op 20 oktober 2010 @ 10:13:
[...]
Die met die stoornis kan ze mogelijk ergens in 'n inrichting laten plaatsen en die andere 3 gewoon naar de papa's.
Deze is ook wat kort door de bocht. Maar het moge duidelijk zijn dat dit gezin ernstige hulp en begeleiding nodig heeft.
Verder ook eens met Kastanjez(Hoooooi Kas)
Jij hebt ge goede wil laten zien en blijken dream..ergens houdt het echt op.
6 maand dit gezin in huis gaat problemen geven met zoveel problematiek, dat kan nooit goed gaan.
Ik mag niet oordelen, maar 3 verschillende vaders??
En er is niemand die een kind wil/kan verzorgen??
Aan wie ligt dat dan?
Ja niet jou pakkie aan natuurlijk, maar tjonge dit gaat ver hoor.
Dat jij die vrouw hebt gemaild zou ik ook doen, puur uit emotie.
Zij mag best beseffen wat ze aanricht. Zij had allang alle hulpmiddelen/verleners op de hoogte moeten stellen en er werk van moeten/kunnen maken.
Krijg het idee dat het een instabiele vrouw is, gezien de problematiek.
[...]
Die met die stoornis kan ze mogelijk ergens in 'n inrichting laten plaatsen en die andere 3 gewoon naar de papa's.
Deze is ook wat kort door de bocht. Maar het moge duidelijk zijn dat dit gezin ernstige hulp en begeleiding nodig heeft.
Verder ook eens met Kastanjez(Hoooooi Kas)
Jij hebt ge goede wil laten zien en blijken dream..ergens houdt het echt op.
6 maand dit gezin in huis gaat problemen geven met zoveel problematiek, dat kan nooit goed gaan.
Ik mag niet oordelen, maar 3 verschillende vaders??
En er is niemand die een kind wil/kan verzorgen??
Aan wie ligt dat dan?
Ja niet jou pakkie aan natuurlijk, maar tjonge dit gaat ver hoor.
Dat jij die vrouw hebt gemaild zou ik ook doen, puur uit emotie.
Zij mag best beseffen wat ze aanricht. Zij had allang alle hulpmiddelen/verleners op de hoogte moeten stellen en er werk van moeten/kunnen maken.
Krijg het idee dat het een instabiele vrouw is, gezien de problematiek.
woensdag 20 oktober 2010 om 10:47
Ja ja, in 12 jaar heeft deze vrouw 4 kinderen gekregen bij 3 verschillende vaders én is ze getrouwd geweest met de tweede vader(die ging o.a vreemd met haar beste vriendin). Ergens begin vorig jaar heeft ze gebroken met de vader van de twee jongsten (is dus een tweeling) en halverwege de zomer hebben ze het toen weer opgepakt.
Hij zei toen dat hij z'n leven ging beteren en had ook wel wat werk en zo. Maar dat heeft-ie niet lang volgehouden.
En mijn vriend zegt dan: Ja ze heeft altijd moeten knokken.
Uhuh...túúrlijk..parasiet is ze.
Maar misschien oordeel ik te snel. Ik ken haar nauwelijks.
Hij zei toen dat hij z'n leven ging beteren en had ook wel wat werk en zo. Maar dat heeft-ie niet lang volgehouden.
En mijn vriend zegt dan: Ja ze heeft altijd moeten knokken.
Uhuh...túúrlijk..parasiet is ze.
Maar misschien oordeel ik te snel. Ik ken haar nauwelijks.
woensdag 20 oktober 2010 om 10:53
Even bijgelezen, want ik liep een beetje achter in de gebeurtenissen. Dream: ik vind het knap dat je de stap hebt genomen om weg te gaan. In alles wat ik van je lees, blijkt dat je een sterk persoon bent! Sterk genoeg om voor jezelf te kiezen, als je (ex)vriend dit duidelijk niet doet.
Het klinkt als een reddeloze situatie, die je ex zich op zijn hals heeft gehaald. En ik geloof niet dat hij hier "ongeschonden"uit gaat komen. Blijf dan ook alsjeblieft zo sterk voor je zelf, en laat je niet mee sleuren "de poel van ellende"in. Ook niet als hij bij je komt klagen, uithuilen of weet ik veel wat.
Het klinkt als een reddeloze situatie, die je ex zich op zijn hals heeft gehaald. En ik geloof niet dat hij hier "ongeschonden"uit gaat komen. Blijf dan ook alsjeblieft zo sterk voor je zelf, en laat je niet mee sleuren "de poel van ellende"in. Ook niet als hij bij je komt klagen, uithuilen of weet ik veel wat.
woensdag 20 oktober 2010 om 10:56
quote:dreamlogic schreef op 20 oktober 2010 @ 10:47:
Ja ja, in 12 jaar heeft deze vrouw 4 kinderen gekregen bij 3 verschillende vaders én is ze getrouwd geweest met de tweede vader(die ging o.a vreemd met haar beste vriendin). Ergens begin vorig jaar heeft ze gebroken met de vader van de twee jongsten (is dus een tweeling) en halverwege de zomer hebben ze het toen weer opgepakt.
Hij zei toen dat hij z'n leven ging beteren en had ook wel wat werk en zo. Maar dat heeft-ie niet lang volgehouden.
En mijn vriend zegt dan: Ja ze heeft altijd moeten knokken.
Uhuh...túúrlijk..parasiet is ze.
Maar misschien oordeel ik te snel. Ik ken haar nauwelijks.Moeten knokken? Om uit de ellende te komen die ze zichzelf op de hals heeft gehaald? Het klinkt alsof ze nu weer een nieuw slachtoffer heeft gevonden om te helpen haar puinzooi op te ruimen. Hopelijk ziet je (ex)vriend in dat ZIJ ZELF de brokstukken van haar leven op moet rapen, en niet hij. Zij zal aan haar problemen moeten werken en haar leven op de rails moeten krijgen. Maar ik vrees het ergste, als ze eenmaal haar kont genesteld heeft in het huis van je (ex)vriend
Ja ja, in 12 jaar heeft deze vrouw 4 kinderen gekregen bij 3 verschillende vaders én is ze getrouwd geweest met de tweede vader(die ging o.a vreemd met haar beste vriendin). Ergens begin vorig jaar heeft ze gebroken met de vader van de twee jongsten (is dus een tweeling) en halverwege de zomer hebben ze het toen weer opgepakt.
Hij zei toen dat hij z'n leven ging beteren en had ook wel wat werk en zo. Maar dat heeft-ie niet lang volgehouden.
En mijn vriend zegt dan: Ja ze heeft altijd moeten knokken.
Uhuh...túúrlijk..parasiet is ze.
Maar misschien oordeel ik te snel. Ik ken haar nauwelijks.Moeten knokken? Om uit de ellende te komen die ze zichzelf op de hals heeft gehaald? Het klinkt alsof ze nu weer een nieuw slachtoffer heeft gevonden om te helpen haar puinzooi op te ruimen. Hopelijk ziet je (ex)vriend in dat ZIJ ZELF de brokstukken van haar leven op moet rapen, en niet hij. Zij zal aan haar problemen moeten werken en haar leven op de rails moeten krijgen. Maar ik vrees het ergste, als ze eenmaal haar kont genesteld heeft in het huis van je (ex)vriend
woensdag 20 oktober 2010 om 11:07
quote:4wheelsand1heart schreef op 20 oktober 2010 @ 10:19:
In vergelijking met alle partijen denk ik dat jij er het beste van af bent gekomen.
Je hebt een dak boven je hoofd bij iemand die van je houdt, je krijgt alle kansen om werk te zoeken wat bij je past, je woont in een rustige omgeving. Waar niks is, is alles mogelijk.
Dit is een goede om voor ogen te houden als je je down voelt, dreamlogic!
Jij hebt nu alle kansen om je leven zo in te richten zoals jij het wilt en een stevig fundament te leggen om zelfstandig te worden en te blijven. Alles opgeven voor een partner werkt niet heb je nu gezien. Voor jouw ex-vriend geldt ook dat zijn leven in dienst stellen van een zieke vriendin en haar 4 kinderen niet zal werken. Maar daar hoef jij je niet meer mee bezig te houden, gelukkig.
In vergelijking met alle partijen denk ik dat jij er het beste van af bent gekomen.
Je hebt een dak boven je hoofd bij iemand die van je houdt, je krijgt alle kansen om werk te zoeken wat bij je past, je woont in een rustige omgeving. Waar niks is, is alles mogelijk.
Dit is een goede om voor ogen te houden als je je down voelt, dreamlogic!
Jij hebt nu alle kansen om je leven zo in te richten zoals jij het wilt en een stevig fundament te leggen om zelfstandig te worden en te blijven. Alles opgeven voor een partner werkt niet heb je nu gezien. Voor jouw ex-vriend geldt ook dat zijn leven in dienst stellen van een zieke vriendin en haar 4 kinderen niet zal werken. Maar daar hoef jij je niet meer mee bezig te houden, gelukkig.
woensdag 20 oktober 2010 om 11:14
Dank je wel meiden.
Het begint me nu te dagen en ik voel me zo afgewezen. Het is zoals iemand anders al eerder schreef (kan zo even niet vinden wie), maar hij heeft niet voor mij gekozen. Ik voel me alleen en verlaten door hem en ja ik moet blij zijn dat ik van zo iemand af ben, maar een deel van mij wil nog zo graag dat hij vanavond bij me op de stoep staat met een bos bloemen. En dan ben je gek als je 'ja' zegt tegen zo iemand want je kunt waarschijnlijk niet op hem bouwen. En ik dacht heel lang dat dit wel kon. het lijkt net alsof-ie plotseling gek geworden is...
Het begint me nu te dagen en ik voel me zo afgewezen. Het is zoals iemand anders al eerder schreef (kan zo even niet vinden wie), maar hij heeft niet voor mij gekozen. Ik voel me alleen en verlaten door hem en ja ik moet blij zijn dat ik van zo iemand af ben, maar een deel van mij wil nog zo graag dat hij vanavond bij me op de stoep staat met een bos bloemen. En dan ben je gek als je 'ja' zegt tegen zo iemand want je kunt waarschijnlijk niet op hem bouwen. En ik dacht heel lang dat dit wel kon. het lijkt net alsof-ie plotseling gek geworden is...
