Relaties
alle pijlers
Tot de dood ons scheidt.
zondag 11 september 2011 om 01:14
Ik lees vaak topic die gaan over vrouwen die vreemdgaan met collega's of baas en mannen die hun vrouwen/vriendinnen in de steek laten voor een ander.
Maar waar blijft de belofte die jullie mekaar hebben gedaan, "Ja, ik wil er voor je zijn, in goede en slechte tijden...tot de dood ons scheidt." of is dit enkel een mooie belofte, maar zonder betekenis of enige levensgarantie.
Maar waar blijft de belofte die jullie mekaar hebben gedaan, "Ja, ik wil er voor je zijn, in goede en slechte tijden...tot de dood ons scheidt." of is dit enkel een mooie belofte, maar zonder betekenis of enige levensgarantie.
zondag 11 september 2011 om 11:22
quote:helene31 schreef op 11 september 2011 @ 02:17:
Volgens mij is het bij een kerkelijk huwelijk wel zo dat je die woorden uit moet spreken, maar ik zou het niet weten. Heb daar maar van afgezien.
Bij een katholiek huwelijk zit dat er wel in. Bij een protestants huwelijk lijkt het me niet zo waarschijnlijk, aangezien protestanten over het algemeen geen kerkelijke huwelijkssluiting kennen, maar alleen een kerkelijke huwelijks(in)zegening. Kortom, voor de meeste protestantse kerken is het huwelijk al gesloten voor je in de kerk komt.
Volgens mij is het bij een kerkelijk huwelijk wel zo dat je die woorden uit moet spreken, maar ik zou het niet weten. Heb daar maar van afgezien.
Bij een katholiek huwelijk zit dat er wel in. Bij een protestants huwelijk lijkt het me niet zo waarschijnlijk, aangezien protestanten over het algemeen geen kerkelijke huwelijkssluiting kennen, maar alleen een kerkelijke huwelijks(in)zegening. Kortom, voor de meeste protestantse kerken is het huwelijk al gesloten voor je in de kerk komt.
zondag 11 september 2011 om 11:22
zondag 11 september 2011 om 11:26
Inmiddels is het huwelijk toch gewoon een manier om je zaakjes te regelen? Je deelt je leven (lief, leed en financiën) al een tijd samen en dan wordt het handig om vast te leggen wat je financiële rechten en plichten zijn op het moment dat je het lief en leed niet langer wilt delen. Dàt is een huwelijk. Wie daar nog romantische toestanden of 'tot de dood ons scheidt', aan verbindt, geef het huwelijk een meerwaarde die het wettelijk gezien, niet heeft.
Wij zijn onder huwelijkse voorwaarden getrouwd, dan kan je min of meer zelf bepalen wat je afspreekt. Helaas hebben veel mensen geen idee waar ze 'Ja' tegen zeggen. Het is namelijk niet 'Ja, ik houd van je', zoals veel stellen graag geloven, maar het is: 'Ja, als dit niet goed gaat zal ik alles eerlijk met je delen en je zonodig nog 12 jaar lang partnerallimentatie geven'.
Wij zijn onder huwelijkse voorwaarden getrouwd, dan kan je min of meer zelf bepalen wat je afspreekt. Helaas hebben veel mensen geen idee waar ze 'Ja' tegen zeggen. Het is namelijk niet 'Ja, ik houd van je', zoals veel stellen graag geloven, maar het is: 'Ja, als dit niet goed gaat zal ik alles eerlijk met je delen en je zonodig nog 12 jaar lang partnerallimentatie geven'.
zondag 11 september 2011 om 11:28
zondag 11 september 2011 om 11:29
quote:eleonora schreef op 11 september 2011 @ 11:18:
Heerlijk, getrouwd zijn.
Ik voel het totaal niet als een gevangenis of een wurgcontract. Dát vind ík nou ouderwets gedacht. Het is inmiddels 2011.
En beloven hoef ik niks, ik wil mijn man niet ontrouw zijn en zolang ik dat niet wil gebeurt het niet. Kaar.Eens.
Heerlijk, getrouwd zijn.
Ik voel het totaal niet als een gevangenis of een wurgcontract. Dát vind ík nou ouderwets gedacht. Het is inmiddels 2011.
En beloven hoef ik niks, ik wil mijn man niet ontrouw zijn en zolang ik dat niet wil gebeurt het niet. Kaar.Eens.
zondag 11 september 2011 om 11:31
quote:yette schreef op 11 september 2011 @ 11:26:
Inmiddels is het huwelijk toch gewoon een manier om je zaakjes te regelen? Je deelt je leven (lief, leed en financiën) al een tijd samen en dan wordt het handig om vast te leggen wat je financiële rechten en plichten zijn op het moment dat je het lief en leed niet langer wilt delen. Dàt is een huwelijk. Wie daar nog romantische toestanden of 'tot de dood ons scheidt', aan verbindt, geef het huwelijk een meerwaarde die het wettelijk gezien, niet heeft.
Wij zijn onder huwelijkse voorwaarden getrouwd, dan kan je min of meer zelf bepalen wat je afspreekt. Helaas hebben veel mensen geen idee waar ze 'Ja' tegen zeggen. Het is namelijk niet 'Ja, ik houd van je', zoals veel stellen graag geloven, maar het is: 'Ja, als dit niet goed gaat zal ik alles eerlijk met je delen en je zonodig nog 12 jaar lang partnerallimentatie geven'.
Het is een contract. Dat is het altijd geweest en zal het altijd blijven.
Als men in deze tijd nog niet weet waar men ja tegen zegt dan vind ik dat treurig.
Inmiddels is het huwelijk toch gewoon een manier om je zaakjes te regelen? Je deelt je leven (lief, leed en financiën) al een tijd samen en dan wordt het handig om vast te leggen wat je financiële rechten en plichten zijn op het moment dat je het lief en leed niet langer wilt delen. Dàt is een huwelijk. Wie daar nog romantische toestanden of 'tot de dood ons scheidt', aan verbindt, geef het huwelijk een meerwaarde die het wettelijk gezien, niet heeft.
Wij zijn onder huwelijkse voorwaarden getrouwd, dan kan je min of meer zelf bepalen wat je afspreekt. Helaas hebben veel mensen geen idee waar ze 'Ja' tegen zeggen. Het is namelijk niet 'Ja, ik houd van je', zoals veel stellen graag geloven, maar het is: 'Ja, als dit niet goed gaat zal ik alles eerlijk met je delen en je zonodig nog 12 jaar lang partnerallimentatie geven'.
Het is een contract. Dat is het altijd geweest en zal het altijd blijven.
Als men in deze tijd nog niet weet waar men ja tegen zegt dan vind ik dat treurig.
zondag 11 september 2011 om 11:31
zondag 11 september 2011 om 11:35
quote:yette schreef op 11 september 2011 @ 11:26:
Inmiddels is het huwelijk toch gewoon een manier om je zaakjes te regelen? Niet "inmiddels". Dat is wat het huwelijk altijd al geweest is, zeker in ons deel van de wereld. Het romantische idee heeft ook altijd wel een rol gespeeld, soms meer, meestal minder, maar het idee van het huwelijk als een liefdes-instituut is vrij recent en houdt nauwelijks stand. Trouwen deed je, en doe je, om zakelijke belangen te regelen.
Inmiddels is het huwelijk toch gewoon een manier om je zaakjes te regelen? Niet "inmiddels". Dat is wat het huwelijk altijd al geweest is, zeker in ons deel van de wereld. Het romantische idee heeft ook altijd wel een rol gespeeld, soms meer, meestal minder, maar het idee van het huwelijk als een liefdes-instituut is vrij recent en houdt nauwelijks stand. Trouwen deed je, en doe je, om zakelijke belangen te regelen.
zondag 11 september 2011 om 11:37
quote:eleonora schreef op 11 september 2011 @ 11:28:
Bij een kerkelijke inzegening is het 'tot de dood ons scheidt' ook geen verplichting meer. Althans, niet bij iedere kerk.
Mijn vriendin, die in 2002 trouwde voor de katholieke kerk, heeft het laten verwijderen uit het relaas van de geestelijke die het huwelijk voltrok.Dat de woorden er uit zijn doet niets af aan de kerkrechterlijke status van het huwelijk. Een huwelijk in de katholieke kerk is uitsluitend mogelijk met de intentie "tot de dood ons scheidt".
Kerkjuridisch gezien heeft je vriendin hopelijk een mooie dag gehad, maar ze is niet getrouwd voor de kerk.
Bij een kerkelijke inzegening is het 'tot de dood ons scheidt' ook geen verplichting meer. Althans, niet bij iedere kerk.
Mijn vriendin, die in 2002 trouwde voor de katholieke kerk, heeft het laten verwijderen uit het relaas van de geestelijke die het huwelijk voltrok.Dat de woorden er uit zijn doet niets af aan de kerkrechterlijke status van het huwelijk. Een huwelijk in de katholieke kerk is uitsluitend mogelijk met de intentie "tot de dood ons scheidt".
Kerkjuridisch gezien heeft je vriendin hopelijk een mooie dag gehad, maar ze is niet getrouwd voor de kerk.
zondag 11 september 2011 om 11:38
quote:eleonora schreef op 11 september 2011 @ 11:18:
Heerlijk, getrouwd zijn.
Ik voel het totaal niet als een gevangenis of een wurgcontract. Dát vind ík nou ouderwets gedacht. Het is inmiddels 2011.
En beloven hoef ik niks, ik wil mijn man niet ontrouw zijn en zolang ik dat niet wil gebeurt het niet. Kaar.idd!
Heerlijk, getrouwd zijn.
Ik voel het totaal niet als een gevangenis of een wurgcontract. Dát vind ík nou ouderwets gedacht. Het is inmiddels 2011.
En beloven hoef ik niks, ik wil mijn man niet ontrouw zijn en zolang ik dat niet wil gebeurt het niet. Kaar.idd!
zondag 11 september 2011 om 11:39
quote:ritmeester schreef op 11 september 2011 @ 11:35:
[...]
Niet "inmiddels". Dat is wat het huwelijk altijd al geweest is, zeker in ons deel van de wereld. Het romantische idee heeft ook altijd wel een rol gespeeld, soms meer, meestal minder, maar het idee van het huwelijk als een liefdes-instituut is vrij recent en houdt nauwelijks stand. Trouwen deed je, en doe je, om zakelijke belangen te regelen.
Liefdes instituut of verliefdheids instituut? Zakelijke belangen kan liefde laten groeien, vs verliefdheid kan leiden tot teleurstellingen?
Ik ben in een aparte bui vandaag hoor.. niet mijn gewone doen
[...]
Niet "inmiddels". Dat is wat het huwelijk altijd al geweest is, zeker in ons deel van de wereld. Het romantische idee heeft ook altijd wel een rol gespeeld, soms meer, meestal minder, maar het idee van het huwelijk als een liefdes-instituut is vrij recent en houdt nauwelijks stand. Trouwen deed je, en doe je, om zakelijke belangen te regelen.
Liefdes instituut of verliefdheids instituut? Zakelijke belangen kan liefde laten groeien, vs verliefdheid kan leiden tot teleurstellingen?
Ik ben in een aparte bui vandaag hoor.. niet mijn gewone doen
zondag 11 september 2011 om 11:40
quote:waranaka schreef op 11 september 2011 @ 10:03:
[...]De schijn werd niet opgehouden. Zo was de wereld toen. En de mensen wisten dit heus wel van elkaar.
Yep. Dat "wij" in deze tijd dan ook denken dat dat "de schijn ophouden" was, zegt meer over ons dan over die tijd.
"Wij" vinden tegenwoordig dat een huwelijk alleen maar zinnig is als je je hele leven stapelgek op elkaar blijft. Het goed met elkaar kunnen vinden is niet genoeg, en een goed functionerend gezin hebben ook niet. Het romantische ideaal zegt dat je hartstochtelijk veel van elkaar moet houden, anders "is de koek op", of "leven we als broer en zus".
Vroeger dacht men daar anders over. Als je een gezin organisatorisch en financieel goed kon laten draaien, en je had een redelijk tot goede verstandhouding, had je een geslaagd huwelijk.
Zie het voorbeeld van de opa die iemand noemde, die trouwde met een vrouw die hij pardon slecht gelezen , door een andere man bezwangerd was. Een rationeel besluit tot profijt van beiden in die situatie.
Dat "men" in de tegenwoordige tijd daar schamper over doet ("schijn ophouden") betekent alleen maar dat onze visie veranderd is. Alsof alle mensen toen ongelukkig waren in hun huwelijk, en alle echtparen tegenwoordig dolgelukkig zijn.
[...]De schijn werd niet opgehouden. Zo was de wereld toen. En de mensen wisten dit heus wel van elkaar.
Yep. Dat "wij" in deze tijd dan ook denken dat dat "de schijn ophouden" was, zegt meer over ons dan over die tijd.
"Wij" vinden tegenwoordig dat een huwelijk alleen maar zinnig is als je je hele leven stapelgek op elkaar blijft. Het goed met elkaar kunnen vinden is niet genoeg, en een goed functionerend gezin hebben ook niet. Het romantische ideaal zegt dat je hartstochtelijk veel van elkaar moet houden, anders "is de koek op", of "leven we als broer en zus".
Vroeger dacht men daar anders over. Als je een gezin organisatorisch en financieel goed kon laten draaien, en je had een redelijk tot goede verstandhouding, had je een geslaagd huwelijk.
Zie het voorbeeld van de opa die iemand noemde, die trouwde met een vrouw die hij pardon slecht gelezen , door een andere man bezwangerd was. Een rationeel besluit tot profijt van beiden in die situatie.
Dat "men" in de tegenwoordige tijd daar schamper over doet ("schijn ophouden") betekent alleen maar dat onze visie veranderd is. Alsof alle mensen toen ongelukkig waren in hun huwelijk, en alle echtparen tegenwoordig dolgelukkig zijn.
zondag 11 september 2011 om 11:41
Geen haar op mijn been die een relatie wil.
Vrouwen worden (ondanks de wet van Waranka) vaak nog steeds gezien als poetsers en oppassers. En veel vrouwen gedragen zich ook zo IMO.
Natuurlijk zijn er relaties die goed gaan, zoals Eleonora beschrijft. Helaas ben ik wat negatiever tov van relaties en ben ik de feeks waar de shrew van Shakespeare haar meerdere moet erkennen.
Desalniettemin, heb ik wel goede relaties gehad, en beloven dat die relaties goed blijven tot de dood ons scheidt, ja, ik heb met al mijn exen een rete leuke relatie. Mijn ex man al 7 jaar en mijn ex verloofde al 17 jaar. Staan gezellig op mijn facebook ook. Zat net nog met een te kleppen.
Maar mijn wil is niet ondergeschikt aan de man per se. En ik respecteer ze meer door bij ze weg te gaan, dan bij ze te blijven. Nu wil ik nooit weer een relatie.
Ik hou teveel van mijn mannen en ik hou teveel van mezelf. Het gekke is dat ik daardoor hele mooie relaties over hou, geen ruzie en een goede vriendschap.
En nu een heerschap die ook heel lief is! Ben stapel verliefd, maar ik beloof niks! Dag na dag. En dat kan hij ook, gelukkig.
Vrouwen worden (ondanks de wet van Waranka) vaak nog steeds gezien als poetsers en oppassers. En veel vrouwen gedragen zich ook zo IMO.
Natuurlijk zijn er relaties die goed gaan, zoals Eleonora beschrijft. Helaas ben ik wat negatiever tov van relaties en ben ik de feeks waar de shrew van Shakespeare haar meerdere moet erkennen.
Desalniettemin, heb ik wel goede relaties gehad, en beloven dat die relaties goed blijven tot de dood ons scheidt, ja, ik heb met al mijn exen een rete leuke relatie. Mijn ex man al 7 jaar en mijn ex verloofde al 17 jaar. Staan gezellig op mijn facebook ook. Zat net nog met een te kleppen.
Maar mijn wil is niet ondergeschikt aan de man per se. En ik respecteer ze meer door bij ze weg te gaan, dan bij ze te blijven. Nu wil ik nooit weer een relatie.
Ik hou teveel van mijn mannen en ik hou teveel van mezelf. Het gekke is dat ik daardoor hele mooie relaties over hou, geen ruzie en een goede vriendschap.
En nu een heerschap die ook heel lief is! Ben stapel verliefd, maar ik beloof niks! Dag na dag. En dat kan hij ook, gelukkig.
zondag 11 september 2011 om 11:54
quote:ritmeester schreef op 11 september 2011 @ 11:37:
[...]
Dat de woorden er uit zijn doet niets af aan de kerkrechterlijke status van het huwelijk. Een huwelijk in de katholieke kerk is uitsluitend mogelijk met de intentie "tot de dood ons scheidt".
Kerkjuridisch gezien heeft je vriendin hopelijk een mooie dag gehad, maar ze is niet getrouwd voor de kerk.
Sterker nog.
Ze is inmiddels weer gescheiden.
[...]
Dat de woorden er uit zijn doet niets af aan de kerkrechterlijke status van het huwelijk. Een huwelijk in de katholieke kerk is uitsluitend mogelijk met de intentie "tot de dood ons scheidt".
Kerkjuridisch gezien heeft je vriendin hopelijk een mooie dag gehad, maar ze is niet getrouwd voor de kerk.
Sterker nog.
Ze is inmiddels weer gescheiden.
zondag 11 september 2011 om 11:58
quote:Demissionair schreef op 11 september 2011 @ 11:41:
Maar mijn wil is niet ondergeschikt aan de man per se.
Wie zegt dat dat moet dan?
Mijn wil is ook niet ondergeschikt aan die van mijn man of welke man dan ook. Mocht die man mooi willen. En ik ben helemaal geen feeks of shrew, maar mijn wil is net zo veel waard als die van mijn echtgenoot.
We zijn niet gelijk, we zijn wel gelijkwaardig.
Maar mijn wil is niet ondergeschikt aan de man per se.
Wie zegt dat dat moet dan?
Mijn wil is ook niet ondergeschikt aan die van mijn man of welke man dan ook. Mocht die man mooi willen. En ik ben helemaal geen feeks of shrew, maar mijn wil is net zo veel waard als die van mijn echtgenoot.
We zijn niet gelijk, we zijn wel gelijkwaardig.
zondag 11 september 2011 om 11:59
quote:Snormel schreef op 11 september 2011 @ 11:40:
[...]
Yep. Dat "wij" in deze tijd dan ook denken dat dat "de schijn ophouden" was, zegt meer over ons dan over die tijd.
"Wij" vinden tegenwoordig dat een huwelijk alleen maar zinnig is als je je hele leven stapelgek op elkaar blijft. Het goed met elkaar kunnen vinden is niet genoeg, en een goed functionerend gezin hebben ook niet. Het romantische ideaal zegt dat je hartstochtelijk veel van elkaar moet houden, anders "is de koek op", of "leven we als broer en zus".
Vroeger dacht men daar anders over. Als je een gezin organisatorisch en financieel goed kon laten draaien, en je had een redelijk tot goede verstandhouding, had je een geslaagd huwelijk.
Zie het voorbeeld van de opa die iemand noemde, die trouwde met een vrouw die hij pardon slecht gelezen , door een andere man bezwangerd was. Een rationeel besluit tot profijt van beiden in die situatie.
Dat "men" in de tegenwoordige tijd daar schamper over doet ("schijn ophouden") betekent alleen maar dat onze visie veranderd is. Alsof alle mensen toen ongelukkig waren in hun huwelijk, en alle echtparen tegenwoordig dolgelukkig zijn.
Eens. Ik zou op de brandstapel hebben gelegen vroeger. En ik geloof niet dat het huwelijk zaligmakend is.Maar ik ben wel verrast dat vrouwenrechten nog maar zo kort zijn, dat wist ik niet. Vandaar ook dat ik denk dat ik op de brandstapel zou liggen, of met een molenwiel in de plomp.
Dan snap ik wel dat we nog wel in een stramien zitten en die duurt nog even, vrees ik.
En heden ten dage...... Ik zie nog steeds dat vrouwen zich opwerpen als verzorger van kinderen en poets. Ik las zelfs een post van een dame die probeert te leven met een hoerenloper.
Komt ie thuis van de wallen, is zijn huis schoon, kinderen in bed en toffels klaar.
No way. Dan maar op de brandstapel.
[...]
Yep. Dat "wij" in deze tijd dan ook denken dat dat "de schijn ophouden" was, zegt meer over ons dan over die tijd.
"Wij" vinden tegenwoordig dat een huwelijk alleen maar zinnig is als je je hele leven stapelgek op elkaar blijft. Het goed met elkaar kunnen vinden is niet genoeg, en een goed functionerend gezin hebben ook niet. Het romantische ideaal zegt dat je hartstochtelijk veel van elkaar moet houden, anders "is de koek op", of "leven we als broer en zus".
Vroeger dacht men daar anders over. Als je een gezin organisatorisch en financieel goed kon laten draaien, en je had een redelijk tot goede verstandhouding, had je een geslaagd huwelijk.
Zie het voorbeeld van de opa die iemand noemde, die trouwde met een vrouw die hij pardon slecht gelezen , door een andere man bezwangerd was. Een rationeel besluit tot profijt van beiden in die situatie.
Dat "men" in de tegenwoordige tijd daar schamper over doet ("schijn ophouden") betekent alleen maar dat onze visie veranderd is. Alsof alle mensen toen ongelukkig waren in hun huwelijk, en alle echtparen tegenwoordig dolgelukkig zijn.
Eens. Ik zou op de brandstapel hebben gelegen vroeger. En ik geloof niet dat het huwelijk zaligmakend is.Maar ik ben wel verrast dat vrouwenrechten nog maar zo kort zijn, dat wist ik niet. Vandaar ook dat ik denk dat ik op de brandstapel zou liggen, of met een molenwiel in de plomp.
Dan snap ik wel dat we nog wel in een stramien zitten en die duurt nog even, vrees ik.
En heden ten dage...... Ik zie nog steeds dat vrouwen zich opwerpen als verzorger van kinderen en poets. Ik las zelfs een post van een dame die probeert te leven met een hoerenloper.
Komt ie thuis van de wallen, is zijn huis schoon, kinderen in bed en toffels klaar.
No way. Dan maar op de brandstapel.