Relaties
alle pijlers
Tot de dood ons scheidt.
zondag 11 september 2011 om 01:14
Ik lees vaak topic die gaan over vrouwen die vreemdgaan met collega's of baas en mannen die hun vrouwen/vriendinnen in de steek laten voor een ander.
Maar waar blijft de belofte die jullie mekaar hebben gedaan, "Ja, ik wil er voor je zijn, in goede en slechte tijden...tot de dood ons scheidt." of is dit enkel een mooie belofte, maar zonder betekenis of enige levensgarantie.
Maar waar blijft de belofte die jullie mekaar hebben gedaan, "Ja, ik wil er voor je zijn, in goede en slechte tijden...tot de dood ons scheidt." of is dit enkel een mooie belofte, maar zonder betekenis of enige levensgarantie.
zondag 11 september 2011 om 10:05
quote:Turkooiss schreef op 11 september 2011 @ 10:01:
@Oriane,
Maar heb je dan wel het een en ander op papier gezet qua kinderen en vermogen? Hoe heb je de zakelijke kant geregeld? (Ik wil nml ook niet trouwen, maar het wel goed regelen)
Ik ben wel getrouwd hoor. Al dik 16 jaar weer. Ik was zwanger en man vond het handiger;-). Omdat hij zo graag wilde ben ik akkoord gegaan na een paar weken mokken. Maar we zijn zonder toeschouwers getrouwd en geen "tot de dood ons scheidt". Daar hadden we beiden namelijk nooit ja op kunnen antwoorden, omdat we dat niet vooraf weten.
En uiteraard onder heule dikke huwelijkse voorwaarden. Ik ben en blijf een nuchter mens.
@Oriane,
Maar heb je dan wel het een en ander op papier gezet qua kinderen en vermogen? Hoe heb je de zakelijke kant geregeld? (Ik wil nml ook niet trouwen, maar het wel goed regelen)
Ik ben wel getrouwd hoor. Al dik 16 jaar weer. Ik was zwanger en man vond het handiger;-). Omdat hij zo graag wilde ben ik akkoord gegaan na een paar weken mokken. Maar we zijn zonder toeschouwers getrouwd en geen "tot de dood ons scheidt". Daar hadden we beiden namelijk nooit ja op kunnen antwoorden, omdat we dat niet vooraf weten.
En uiteraard onder heule dikke huwelijkse voorwaarden. Ik ben en blijf een nuchter mens.
zondag 11 september 2011 om 10:09
quote:superstar_2 schreef op 11 september 2011 @ 09:59:
Bij sommigen krijg ik wel eens het idee dat ze meer 'houden van' het hebben van een relatie dan van de persoon waarmee ze die relatie aangaan.
Tsja en dat kan niet eeuwig goed gaan natuurlijk.
Ik ken iemand die haar hele leven ophangt aan haar getrouwde status, man en een kind.
Helaas is het een ongelooflijke vreemdganger (nee geen open relatie), dat weet ze al jaren. Maar ja ze is tenminste getrouwd.
Bij sommigen krijg ik wel eens het idee dat ze meer 'houden van' het hebben van een relatie dan van de persoon waarmee ze die relatie aangaan.
Tsja en dat kan niet eeuwig goed gaan natuurlijk.
Ik ken iemand die haar hele leven ophangt aan haar getrouwde status, man en een kind.
Helaas is het een ongelooflijke vreemdganger (nee geen open relatie), dat weet ze al jaren. Maar ja ze is tenminste getrouwd.
zondag 11 september 2011 om 10:13
quote:Aranea schreef op 11 september 2011 @ 10:09:
[...]
Ik ken iemand die haar hele leven ophangt aan haar getrouwde status, man en een kind.
Helaas is het een ongelooflijke vreemdganger (nee geen open relatie), dat weet ze al jaren. Maar ja ze is tenminste getrouwd. Die houdt waarschijnlijk meer van het instituut huwelijk dan van haarzelf en haar man..
[...]
Ik ken iemand die haar hele leven ophangt aan haar getrouwde status, man en een kind.
Helaas is het een ongelooflijke vreemdganger (nee geen open relatie), dat weet ze al jaren. Maar ja ze is tenminste getrouwd. Die houdt waarschijnlijk meer van het instituut huwelijk dan van haarzelf en haar man..
zondag 11 september 2011 om 10:17
Ik zie 1 voordeel in de uitspraak tot de dood ons scheidt en dat is dat je de deur dichtgooit voor de mogelijkheid van het nemen van een ander en er meer aan zal doen (mits je het serieus neemt) om een relatie te redden. Ik geloof dat als je een kier openzet als escape, dat die vroeg of laat gebruikt zal worden.
Steeds meer mensen zetten die deur sowieso op een kier, de relaties stranden dan ook eerder en men gaat makkelijker iets aan denk ik, omdat het toch niet al te zwaar tilt.
Steeds meer mensen zetten die deur sowieso op een kier, de relaties stranden dan ook eerder en men gaat makkelijker iets aan denk ik, omdat het toch niet al te zwaar tilt.
zondag 11 september 2011 om 10:23
quote:waranaka schreef op 11 september 2011 @ 10:03:
[...]
Sterker nog: tot een wetswijziging in 1956 was een gehuwde vrouw in Nederland niet handelingsbekwaam. Dat betekende, dat gehuwde vrouwen niet zelfstandig een overeenkomst konden afsluiten. Alleen met medewerking van de man/echtgenoot kon een vrouw rechtshandelingen verrichten. Als zij eigen inkomsten had uit een arbeidsovereenkomst, moest ze ontslag geven bij haar werkgever, zodra ze huwde.
Scheiden was dus niet 'not done', maar kon alleen door mannen worden geregeld. Terwijl die nu juist het meeste profijt van een huwelijk hadden. Voor hen was een 'slecht' huwelijk (in de zin van: zij hielden niet van elkaar) lang niet slecht. Hij had altijd nog kinderen, een huishoudster, kinderopvang, kokkin, werkster, secretaresse aan zijn huwelijk overgehouden.
Traditioneel organiseerde het huwelijk ook de verdeling van arbeid en macht volgens sekse en leeftijd. Het ging om de autoriteit van de man over de vrouw en over het erfrecht van kinderen. Het huwelijk had een betekenis voor het volwassen worden en voor het verkrijgen van maatschappelijk respect en status of werk. Het was ook de belangrijkste bron van sociale zekerheid, medische zorg en een verzekering tegen werkloosheid.Een interessant boek hierover vind je onder deze link.
De schijn werd niet opgehouden. Zo was de wereld toen. En de mensen wisten dit heus wel van elkaar.
Een van de kenmerken van het huwelijk in de vroegmoderne tijd in Noordwest Europa was dat mensen met hun huwelijk een eigen huishouden begonnen. Daarom werd er vaak pas heel laat getrouwd, na jaren van werken en sparen – soms pas als mensen al dertig of veertig waren. Soms werd gewacht tot de dood van de ouders. En bovendien was er die strenge wetgeving omtrent scheiden.
In die vroegmoderne tijd (vanaf 18e eeuw) kozen dan ook minder mensen om te trouwen dan tegenwoordig.
----------------------------
Sorry Kikker, was niet de bedoeling om er zo'n lang en 'belerend' antwoord van te maken. Ik ging er tijdens het reageren lol in krijgen om er meer informatie bij te slepen.
Lekker wel, zo'n flow.
Geeft niets hoor. Ik ging niet zoooo ver terug in de tijd. Ik keek terug naar de generatie van mijn ouders. Ik zie veel slechte huwelijken om me heen. Nu pas zie je daar scheidingen ontstaan omdat het echt echt echt niet meer gaat, maar lang zijn ze bij elkaar gebleven omdat ze dachten financieel niet los te kunnen komen.
Mooie post van je hoor. Zo zie je hoe in relatief korte tijd er veel is veranderd.
[...]
Sterker nog: tot een wetswijziging in 1956 was een gehuwde vrouw in Nederland niet handelingsbekwaam. Dat betekende, dat gehuwde vrouwen niet zelfstandig een overeenkomst konden afsluiten. Alleen met medewerking van de man/echtgenoot kon een vrouw rechtshandelingen verrichten. Als zij eigen inkomsten had uit een arbeidsovereenkomst, moest ze ontslag geven bij haar werkgever, zodra ze huwde.
Scheiden was dus niet 'not done', maar kon alleen door mannen worden geregeld. Terwijl die nu juist het meeste profijt van een huwelijk hadden. Voor hen was een 'slecht' huwelijk (in de zin van: zij hielden niet van elkaar) lang niet slecht. Hij had altijd nog kinderen, een huishoudster, kinderopvang, kokkin, werkster, secretaresse aan zijn huwelijk overgehouden.
Traditioneel organiseerde het huwelijk ook de verdeling van arbeid en macht volgens sekse en leeftijd. Het ging om de autoriteit van de man over de vrouw en over het erfrecht van kinderen. Het huwelijk had een betekenis voor het volwassen worden en voor het verkrijgen van maatschappelijk respect en status of werk. Het was ook de belangrijkste bron van sociale zekerheid, medische zorg en een verzekering tegen werkloosheid.Een interessant boek hierover vind je onder deze link.
De schijn werd niet opgehouden. Zo was de wereld toen. En de mensen wisten dit heus wel van elkaar.
Een van de kenmerken van het huwelijk in de vroegmoderne tijd in Noordwest Europa was dat mensen met hun huwelijk een eigen huishouden begonnen. Daarom werd er vaak pas heel laat getrouwd, na jaren van werken en sparen – soms pas als mensen al dertig of veertig waren. Soms werd gewacht tot de dood van de ouders. En bovendien was er die strenge wetgeving omtrent scheiden.
In die vroegmoderne tijd (vanaf 18e eeuw) kozen dan ook minder mensen om te trouwen dan tegenwoordig.
----------------------------
Sorry Kikker, was niet de bedoeling om er zo'n lang en 'belerend' antwoord van te maken. Ik ging er tijdens het reageren lol in krijgen om er meer informatie bij te slepen.
Lekker wel, zo'n flow.
Geeft niets hoor. Ik ging niet zoooo ver terug in de tijd. Ik keek terug naar de generatie van mijn ouders. Ik zie veel slechte huwelijken om me heen. Nu pas zie je daar scheidingen ontstaan omdat het echt echt echt niet meer gaat, maar lang zijn ze bij elkaar gebleven omdat ze dachten financieel niet los te kunnen komen.
Mooie post van je hoor. Zo zie je hoe in relatief korte tijd er veel is veranderd.
zondag 11 september 2011 om 10:25
quote:Oriane schreef op 11 september 2011 @ 10:10:
Interessant stuk Waranka. En dieptriest eigenlijk. Als een man destijds echt van zijn meissie had gehouden deed hij haar geen groter geschenk dan NIET met haar te trouwen . Met de wetenschap van nu had ik in die tijden ook niet willen trouwen.
Veel van mijn oudtantes en oudooms waren ongetrouwd. Zij woonden met zus(sen) en/of broer(s) in een huis. De tantes werkten als huishoudster, verpleegster of onderwijzeres, of zij deden het huishouden bij hen thuis voor de anderen die werkten.
Mijn grootvader trouwde wel drie keer. De eerste twee vrouwen overleden (in het kraambed en aan gebrek aan penicilline). De derde vrouw trouwde hem omdat ze een bastaardkind had dat binnenkort naar school moest en werkte als prostituee in de havens van Rotterdam. Zij zocht een betere situatie voor haar kind en zichzelf. Mijn grootvader zou bij het huwelijk haar kind aannemen, in ruil voor haar zorg voor het huishouden en de zeven kinderen die uit de eerdere huwelijken waren voortgekomen.
Iedereen vond dat alles indertijd vrij gewoon en niet ongebruikelijk.
Interessant stuk Waranka. En dieptriest eigenlijk. Als een man destijds echt van zijn meissie had gehouden deed hij haar geen groter geschenk dan NIET met haar te trouwen . Met de wetenschap van nu had ik in die tijden ook niet willen trouwen.
Veel van mijn oudtantes en oudooms waren ongetrouwd. Zij woonden met zus(sen) en/of broer(s) in een huis. De tantes werkten als huishoudster, verpleegster of onderwijzeres, of zij deden het huishouden bij hen thuis voor de anderen die werkten.
Mijn grootvader trouwde wel drie keer. De eerste twee vrouwen overleden (in het kraambed en aan gebrek aan penicilline). De derde vrouw trouwde hem omdat ze een bastaardkind had dat binnenkort naar school moest en werkte als prostituee in de havens van Rotterdam. Zij zocht een betere situatie voor haar kind en zichzelf. Mijn grootvader zou bij het huwelijk haar kind aannemen, in ruil voor haar zorg voor het huishouden en de zeven kinderen die uit de eerdere huwelijken waren voortgekomen.
Iedereen vond dat alles indertijd vrij gewoon en niet ongebruikelijk.
zondag 11 september 2011 om 10:25
quote:rozenstruikje schreef op 11 september 2011 @ 10:17:
Steeds meer mensen zetten die deur sowieso op een kier, de relaties stranden dan ook eerder en men gaat makkelijker iets aan denk ik, omdat het toch niet al te zwaar tilt.Het gaat er niet om dat er niet al te zwaar aan getild wordt, het gaat er om dat je niet meer HOEFT te blijven uit noodzaak omdat je in een slecht huwelijk vandaag de dag voor jezelf mag kiezen. Zoals ik net las was die keuze voor ons vrouwen tot 40 jaar geleden hier gewoon nog verboden. Iedereen mag nu een inkomen vergaren en kan en mag voor zichzelf zorgen. Mijns inziens zitten er alleen maar nadelen aan een tot de dood ons scheidt, voor alle partijen.
Steeds meer mensen zetten die deur sowieso op een kier, de relaties stranden dan ook eerder en men gaat makkelijker iets aan denk ik, omdat het toch niet al te zwaar tilt.Het gaat er niet om dat er niet al te zwaar aan getild wordt, het gaat er om dat je niet meer HOEFT te blijven uit noodzaak omdat je in een slecht huwelijk vandaag de dag voor jezelf mag kiezen. Zoals ik net las was die keuze voor ons vrouwen tot 40 jaar geleden hier gewoon nog verboden. Iedereen mag nu een inkomen vergaren en kan en mag voor zichzelf zorgen. Mijns inziens zitten er alleen maar nadelen aan een tot de dood ons scheidt, voor alle partijen.
zondag 11 september 2011 om 10:28
quote:Kikkerrr schreef op 11 september 2011 @ 10:23:
[...]
Geeft niets hoor.
Dank!
quote:Ik ging niet zoooo ver terug in de tijd. Ik keek terug naar de generatie van mijn ouders. Ik zie veel slechte huwelijken om me heen. Nu pas zie je daar scheidingen ontstaan omdat het echt echt echt niet meer gaat, maar lang zijn ze bij elkaar gebleven omdat ze dachten financieel niet los te kunnen komen.
Mooie post van je hoor. Zo zie je hoe in relatief korte tijd er veel is veranderd.Dat vind ik ook zo boeiend aan het thema: dat er zo veel veranderd is in de (romantische)verwachtingen naar het huwelijk. Terwijl er - in mijn ogen - geen grond voor lijkt te zijn.
[...]
Geeft niets hoor.
Dank!
quote:Ik ging niet zoooo ver terug in de tijd. Ik keek terug naar de generatie van mijn ouders. Ik zie veel slechte huwelijken om me heen. Nu pas zie je daar scheidingen ontstaan omdat het echt echt echt niet meer gaat, maar lang zijn ze bij elkaar gebleven omdat ze dachten financieel niet los te kunnen komen.
Mooie post van je hoor. Zo zie je hoe in relatief korte tijd er veel is veranderd.Dat vind ik ook zo boeiend aan het thema: dat er zo veel veranderd is in de (romantische)verwachtingen naar het huwelijk. Terwijl er - in mijn ogen - geen grond voor lijkt te zijn.
zondag 11 september 2011 om 10:29
quote:Oriane schreef op 11 september 2011 @ 10:25:
[...]
Het gaat er niet om dat er niet al te zwaar aan getild wordt, het gaat er om dat je niet meer HOEFT te blijven uit noodzaak omdat je in een slecht huwelijk vandaag de dag voor jezelf mag kiezen. Zoals ik net las was die keuze voor ons vrouwen tot 40 jaar geleden hier gewoon nog verboden. Iedereen mag nu een inkomen vergaren en kan en mag voor zichzelf zorgen. Mijns inziens zitten er alleen maar nadelen aan een tot de dood ons scheidt, voor alle partijen.Ik denk dat het per persoon verschilt. Ik til zwaar aan een serieuze relatie met de partner waarmee ik leef. Voor mij is het delen, en voor dik en dun. We zijn niet meer financieel afhankelijk en we kunnen prima alleen leven. Wat ik bedoel met het ene voordeel (dus niet dat je niet MAG scheiden of dat die constructie beter is) is dat je je daarmee de boel afsluit voor de potentiele buitenwereld op het moment dat het eventjes wat minder makkelijk gaat.
[...]
Het gaat er niet om dat er niet al te zwaar aan getild wordt, het gaat er om dat je niet meer HOEFT te blijven uit noodzaak omdat je in een slecht huwelijk vandaag de dag voor jezelf mag kiezen. Zoals ik net las was die keuze voor ons vrouwen tot 40 jaar geleden hier gewoon nog verboden. Iedereen mag nu een inkomen vergaren en kan en mag voor zichzelf zorgen. Mijns inziens zitten er alleen maar nadelen aan een tot de dood ons scheidt, voor alle partijen.Ik denk dat het per persoon verschilt. Ik til zwaar aan een serieuze relatie met de partner waarmee ik leef. Voor mij is het delen, en voor dik en dun. We zijn niet meer financieel afhankelijk en we kunnen prima alleen leven. Wat ik bedoel met het ene voordeel (dus niet dat je niet MAG scheiden of dat die constructie beter is) is dat je je daarmee de boel afsluit voor de potentiele buitenwereld op het moment dat het eventjes wat minder makkelijk gaat.
zondag 11 september 2011 om 10:40
Poeh! ik ben ook blij dat ik nu leef en niet voor 1956 geboren ben.
Volgens mij was ik op de brandstapel beland samen met Oriane.
(Idioot eigenlijk he Waranka? Dat het nog maar zo kort is dat vrouwen gelijke rechten hebben).
Ik heb geen relaties meer, ik beloof niks meer, maar ben altijd wel honds trouw. En toch heb ik mijn ex vaarwel gezegd en gaan we nu christelijker met elkaar om dan voorheen. Ik kan me geen betere vriend wensen. Maar relaties aangaan met kerels.... no way! Dus trouwen is al helemaal out of scope.
Volgens mij was ik op de brandstapel beland samen met Oriane.
(Idioot eigenlijk he Waranka? Dat het nog maar zo kort is dat vrouwen gelijke rechten hebben).
Ik heb geen relaties meer, ik beloof niks meer, maar ben altijd wel honds trouw. En toch heb ik mijn ex vaarwel gezegd en gaan we nu christelijker met elkaar om dan voorheen. Ik kan me geen betere vriend wensen. Maar relaties aangaan met kerels.... no way! Dus trouwen is al helemaal out of scope.
zondag 11 september 2011 om 10:47
quote:Demissionair schreef op 11 september 2011 @ 10:40:
Poeh! ik ben ook blij dat ik nu leef en niet voor 1956 geboren ben.
Volgens mij was ik op de brandstapel beland samen met Oriane.
(Idioot eigenlijk he Waranka? Dat het nog maar zo kort is dat vrouwen gelijke rechten hebben).
Ik heb geen relaties meer, ik beloof niks meer, maar ben altijd wel honds trouw. En toch heb ik mijn ex vaarwel gezegd en gaan we nu christelijker met elkaar om dan voorheen. Ik kan me geen betere vriend wensen. Maar relaties aangaan met kerels.... no way! Dus trouwen is al helemaal out of scope.
Zo denk ik er ook over en als ik zie hoe sommigen in mijn omgeving worstelen om maar een relatie te hebben,houden,vinden dan ben ik blij dat ik die ellende niet meer heb.
Het gekke is dat sinds ik er bewust voor gekozen heb om geen relaties meer te beginnen en dus ook niet te daten is het me ook nooit meer overkomen dat ik verliefd werd.
Poeh! ik ben ook blij dat ik nu leef en niet voor 1956 geboren ben.
Volgens mij was ik op de brandstapel beland samen met Oriane.
(Idioot eigenlijk he Waranka? Dat het nog maar zo kort is dat vrouwen gelijke rechten hebben).
Ik heb geen relaties meer, ik beloof niks meer, maar ben altijd wel honds trouw. En toch heb ik mijn ex vaarwel gezegd en gaan we nu christelijker met elkaar om dan voorheen. Ik kan me geen betere vriend wensen. Maar relaties aangaan met kerels.... no way! Dus trouwen is al helemaal out of scope.
Zo denk ik er ook over en als ik zie hoe sommigen in mijn omgeving worstelen om maar een relatie te hebben,houden,vinden dan ben ik blij dat ik die ellende niet meer heb.
Het gekke is dat sinds ik er bewust voor gekozen heb om geen relaties meer te beginnen en dus ook niet te daten is het me ook nooit meer overkomen dat ik verliefd werd.
zondag 11 september 2011 om 10:52
zondag 11 september 2011 om 10:59
quote:Demissionair schreef op 11 september 2011 @ 10:40:. Maar relaties aangaan met kerels.... no way! Dus trouwen is al helemaal out of scope.
Mijn idee. Een vrouw levert ook veel meer in, als ze een vaste relatie aangaat met een man, alleen zien veel vrouwen dat niet. Een man heeft echt veel meer profijt van een huwelijk of samenwonen.
Net als vroeger dus.
Mijn idee. Een vrouw levert ook veel meer in, als ze een vaste relatie aangaat met een man, alleen zien veel vrouwen dat niet. Een man heeft echt veel meer profijt van een huwelijk of samenwonen.
Net als vroeger dus.
zondag 11 september 2011 om 11:00
Maar rozenstruikje. Verbonden zijn in een huwelijk wil niet zeggen dat je relatie niet oppervlakkig is. Sterker nog ik ken genoeg stellen die getrouwd zijn, maar rete oppervlakkig zijn in die relatie. OF ze zijn altijd al oppervlakkig geweest, OF ze zijn al jaren uitgepraat met elkaar en komen alleen nog tot hun recht als ze in een groep met anderen zijn. Vaak zijn dat van die stellen die dan ook echt alles in groepsverband doen.
Als ik nu niet getrouwd was, had ik vandaag de dag ook nog steeds bij mijn partner geweest omdat ik het al dan niet bij elkaar blijven niets te maken vind hebben met een papiertje.
Als ik nu niet getrouwd was, had ik vandaag de dag ook nog steeds bij mijn partner geweest omdat ik het al dan niet bij elkaar blijven niets te maken vind hebben met een papiertje.
zondag 11 september 2011 om 11:05
quote:Substanza_ schreef op 11 september 2011 @ 10:59:
[...]
Mijn idee. Een vrouw levert ook veel meer in, als ze een vaste relatie aangaat met een man, alleen zien veel vrouwen dat niet. Een man heeft echt veel meer profijt van een huwelijk of samenwonen.
Net als vroeger dus.
Eens. Het is het enige niet geemancipeerde systeem nog in ons land.
Ik vraag me af of er wel eens onderzoek is gedaan naar de reden van scheiding gekoppeld aan de sexe. Ik denk namelijk dat de meeste scheidingen door de vrouwen wordt geinitieerd. En dat de reden anders is. Een man vind het al snel goed en zal denk ik pas scheiden als er een andere vrouw in het spel is ls hij dan al gaat scheiden. Immers hij wordt verzorgd, hij ziet zijn kinderen dagelijks en een scheiding is duurder dan samen blijven. Een vrouw zal eerder naar de hele relatie kijken en naar haar gevoel en geluk.
Als wij nog steeds getrouwd hadden moeten blijven bij wet, omdat we nu eenmaal vrouw zijn, hadden heel veel, maar dan ook echt heeel veel vrouwen diep ongelukkig geweest.
[...]
Mijn idee. Een vrouw levert ook veel meer in, als ze een vaste relatie aangaat met een man, alleen zien veel vrouwen dat niet. Een man heeft echt veel meer profijt van een huwelijk of samenwonen.
Net als vroeger dus.
Eens. Het is het enige niet geemancipeerde systeem nog in ons land.
Ik vraag me af of er wel eens onderzoek is gedaan naar de reden van scheiding gekoppeld aan de sexe. Ik denk namelijk dat de meeste scheidingen door de vrouwen wordt geinitieerd. En dat de reden anders is. Een man vind het al snel goed en zal denk ik pas scheiden als er een andere vrouw in het spel is ls hij dan al gaat scheiden. Immers hij wordt verzorgd, hij ziet zijn kinderen dagelijks en een scheiding is duurder dan samen blijven. Een vrouw zal eerder naar de hele relatie kijken en naar haar gevoel en geluk.
Als wij nog steeds getrouwd hadden moeten blijven bij wet, omdat we nu eenmaal vrouw zijn, hadden heel veel, maar dan ook echt heeel veel vrouwen diep ongelukkig geweest.
zondag 11 september 2011 om 11:10
Nog een voordeel. In landen daar waar je als vrouw vrijheid hebt en ook niet in een huwelijk HOEFT te blijven alszijnde een gevangenis, is de welvaart altijd vele malen groter voor de bevolking.
Heb nog een voorbeeld van onderdrukking door het huwelijk. Toen mijn ex en ik in scheiding lagen (geen vechtscheiding), wilde ik een huis kopen. Mocht niet omdat we nog niet gescheiden waren en ik hem dus op schulden zou kunnen jagen. Ook wel logisch. Groot echter was mijn verbazing dat ex een week later kwam vertellen dat hij een koopcontract had ondertekend en een hypotheek rond had. Mij was niks gevraagd.....
Destijds kon dat ook gewoon als man. Immers het was algeheel aangenomen dat de man het geld verdiende. Ik hoorde laatst dat dit nog steeds zo gebeurd..... Schandalig!
Heb nog een voorbeeld van onderdrukking door het huwelijk. Toen mijn ex en ik in scheiding lagen (geen vechtscheiding), wilde ik een huis kopen. Mocht niet omdat we nog niet gescheiden waren en ik hem dus op schulden zou kunnen jagen. Ook wel logisch. Groot echter was mijn verbazing dat ex een week later kwam vertellen dat hij een koopcontract had ondertekend en een hypotheek rond had. Mij was niks gevraagd.....
Destijds kon dat ook gewoon als man. Immers het was algeheel aangenomen dat de man het geld verdiende. Ik hoorde laatst dat dit nog steeds zo gebeurd..... Schandalig!
zondag 11 september 2011 om 11:14
Op zich eens hoor Oriane, mijn mening is dan ook gekleurd door eigen ervaring.
Ik geloof wel dat onze onafhankelijkheid zorgt voor nog meer ruggengraatloos, onverantwoordelijk gedrag bij veel mannen, die nu nergens meer voor hoeven te zorgen en in stand worden gehouden door de vrouwen die toch wel graag die man hebben. Het lijkt soms inmiddels zo te zijn dat mannen allerlei noten op hun zang hebben aangaande seks, daar zelf vaak totaal niet trouw zijn (de vrouwelijke variant bestaat ook ofcourse) en wel van alles sexueel eisen wat ze tegenkomen als ze voor een scherm zitten met hun broek op de knietjes. En vrouwen steeds meer en meer gaan vergoeilijken en in mee gaan, alleen maar om die vent te behouden. Hoezo onafhankelijkheid?
Dit is een groeiende grote groep.
Ik geloof wel dat onze onafhankelijkheid zorgt voor nog meer ruggengraatloos, onverantwoordelijk gedrag bij veel mannen, die nu nergens meer voor hoeven te zorgen en in stand worden gehouden door de vrouwen die toch wel graag die man hebben. Het lijkt soms inmiddels zo te zijn dat mannen allerlei noten op hun zang hebben aangaande seks, daar zelf vaak totaal niet trouw zijn (de vrouwelijke variant bestaat ook ofcourse) en wel van alles sexueel eisen wat ze tegenkomen als ze voor een scherm zitten met hun broek op de knietjes. En vrouwen steeds meer en meer gaan vergoeilijken en in mee gaan, alleen maar om die vent te behouden. Hoezo onafhankelijkheid?
Dit is een groeiende grote groep.
zondag 11 september 2011 om 11:15
Ik zou niet gaan trouwen als ik niet heel serieus de intentie heb om bij iemand te blijven 'tot de dood ons scheidt'. Als ik dan getrouwd ben zou ik er ook alles aan doen om het te laten werken. Het huwelijk heeft voor mij gevoelsmatig wel een meerwaarde.
Maar garanties heb je natuurlijk nooit. Er zijn altijd 2 personen nodig om het te laten werken en je weet ook niet wat het leven je op je bordje werpt.
Er wat hier laatst een topic over 'voor altijd bij elkaar blijven', dat was een vergelijkbare discussie.
Maar garanties heb je natuurlijk nooit. Er zijn altijd 2 personen nodig om het te laten werken en je weet ook niet wat het leven je op je bordje werpt.
Er wat hier laatst een topic over 'voor altijd bij elkaar blijven', dat was een vergelijkbare discussie.
