Relaties
alle pijlers
Twee liefdes..... deel 2
maandag 7 juni 2010 om 20:21
Beste Pinky, jou situatie lijkt echt heel veel op de mijne, een paar jaar terug. Heel lang geworsteld met de vraag voor wie ik zou moeten kiezen. Tot ik nr2 ontmoette, had ik er nooit aan getwijfeld dat ik met mijn man oud zou worden. Als ik bij mijn man was weggegaan, was dit echt alleen voor mijn nr2 geweest. Uiteindelijk heb ik voor mijn man gekozen omdat we het altijd goed samen hebben gehad (op het moment dat ik voor hem koos was dit alleen een verstandelijke wetenschap, voor mijn gevoel hadden we weinig meer bij elkaar te zoeken), en ook voor mijn dochter. Met heel veel geduld heeft mijn man mij nog een kans gegeven en ik ben hem hier dankbaar voor. Vooral als ik naar mijn dochter kijk, nu pas zie ik hoeveel spanning zij heeft gevoeld in de lange periode dat ik lichamelijk wel thuis was maar met mijn hoofd en hart bij nr2 was.
Ik hou nog steeds van nr2, het doet nog steeds heel veel pijn dat ik hem zoveel verdriet heb bezorgd. Ik weet zeker dat we perfect zouden zijn geweest als koppel. Maar ik ben toch blij dat ik voor mijn gezin heb gekozen. Ik kan mijn man ook weer in de ogen kijken en zeggen dat ik van hem hou.
Beste Pinky, maak een keuze, voordat de keuze voor jou gemaakt wordt en je gezin uiteen valt.
Ik hou nog steeds van nr2, het doet nog steeds heel veel pijn dat ik hem zoveel verdriet heb bezorgd. Ik weet zeker dat we perfect zouden zijn geweest als koppel. Maar ik ben toch blij dat ik voor mijn gezin heb gekozen. Ik kan mijn man ook weer in de ogen kijken en zeggen dat ik van hem hou.
Beste Pinky, maak een keuze, voordat de keuze voor jou gemaakt wordt en je gezin uiteen valt.
maandag 7 juni 2010 om 21:03
oh Flamenco, dank voor je berichtje. Mag ik je nog wat vragen? Heb je nooit spijt gehad van je keuze? denk je nooit wat als ik toen voor nr 2 had gekozen? ja ik weet, dat kun je bij elke keuze denken. daarvoor is het ook een keuze.
En weet je nu hoe het met nr 2 gaat? Ik moet er bv niet aan denken dat ik over een paar jaar zou horen dat mn nr 2 een vriendin heeft. en natuurlijk zou dat gebeuren, als ik nu voor nr 1 zou kiezen. Ik ben ook wel zo realistisch dat ik niet denk dat ie de rest van z'n leven om mij gaat treuren. En dat zou ik ook niet willen hoor! maar toch, als ik daar nu goed over nadenk, raak ik bijna in paniek.. dan wil ik naar hem toe en alles loslaten wat me nu vasthoudt...
En weet je nu hoe het met nr 2 gaat? Ik moet er bv niet aan denken dat ik over een paar jaar zou horen dat mn nr 2 een vriendin heeft. en natuurlijk zou dat gebeuren, als ik nu voor nr 1 zou kiezen. Ik ben ook wel zo realistisch dat ik niet denk dat ie de rest van z'n leven om mij gaat treuren. En dat zou ik ook niet willen hoor! maar toch, als ik daar nu goed over nadenk, raak ik bijna in paniek.. dan wil ik naar hem toe en alles loslaten wat me nu vasthoudt...
maandag 7 juni 2010 om 22:36
@Knipoogjes
Het heeft een paar dagen geduurd maar ik wil toch even reageren op jouw lange post van 03-06...Moest er eens over nadenken wat je schreef..
Ik vind dat je helemaal gelijk hebt..het is geen kwestie van of nr1 of nr2, maar als er daadwerkelijk sprake is van twee liefdes dan zou je eigenlijk niet moeten kiezen maar die balans proberen te vinden. En ja, ik geloof ook dat je van meerdere mensen (in mijn geval dan mannen) tegelijk kan houden. En ja, ze vullen elkaar aan, mijn nr1 en nr2....
Mijn hereniging met nr2 (na 30jr - weet niet of je mijn eerdere posts hebt gelezen) is nog niet zo lang geleden, maar de band die er was, is er nog en eigenlijk heviger...En we houden ook daadwerkelijk van elkaar. Maar als ik het realistisch bekijk, zullen wij waarschijnlijk elkaars nr2 blijven. Dat doet niets af aan de diepte van onze relatie, maar vloeit vooral uit praktische zaken voort.
En ja, de balans is op dit moment nog niet zoals hij zou moeten zijn, maar dat heeft tijd nodig, en die hebben we gelukkig.
Door jouw post ben ik wel tot het inzicht gekomen dat je niet HOEFT te kiezen, maar gewoon met heel je hart van allebei kan houden, ieder op de manier die voor hen van toepassing is...en ze hebben beiden andere behoeften...zoals zij ook in mij andere behoeften vervullen...
Eigenlijk prijs ik me dus gelukkig dat ik niet in de positie verkeer zoals velen hier, die wel een keuze (gaan) maken, en er heel veel verdriet van hebben..maar ik wens jullie wel allemaal veel sterkte met het maken van die keuze als het de weg is voor jullie..
Dus dank je wel, Knipoogjes, jouw verhaal het maakt mij rustiger in mijn zoektocht naar die balans...
Het heeft een paar dagen geduurd maar ik wil toch even reageren op jouw lange post van 03-06...Moest er eens over nadenken wat je schreef..
Ik vind dat je helemaal gelijk hebt..het is geen kwestie van of nr1 of nr2, maar als er daadwerkelijk sprake is van twee liefdes dan zou je eigenlijk niet moeten kiezen maar die balans proberen te vinden. En ja, ik geloof ook dat je van meerdere mensen (in mijn geval dan mannen) tegelijk kan houden. En ja, ze vullen elkaar aan, mijn nr1 en nr2....
Mijn hereniging met nr2 (na 30jr - weet niet of je mijn eerdere posts hebt gelezen) is nog niet zo lang geleden, maar de band die er was, is er nog en eigenlijk heviger...En we houden ook daadwerkelijk van elkaar. Maar als ik het realistisch bekijk, zullen wij waarschijnlijk elkaars nr2 blijven. Dat doet niets af aan de diepte van onze relatie, maar vloeit vooral uit praktische zaken voort.
En ja, de balans is op dit moment nog niet zoals hij zou moeten zijn, maar dat heeft tijd nodig, en die hebben we gelukkig.
Door jouw post ben ik wel tot het inzicht gekomen dat je niet HOEFT te kiezen, maar gewoon met heel je hart van allebei kan houden, ieder op de manier die voor hen van toepassing is...en ze hebben beiden andere behoeften...zoals zij ook in mij andere behoeften vervullen...
Eigenlijk prijs ik me dus gelukkig dat ik niet in de positie verkeer zoals velen hier, die wel een keuze (gaan) maken, en er heel veel verdriet van hebben..maar ik wens jullie wel allemaal veel sterkte met het maken van die keuze als het de weg is voor jullie..
Dus dank je wel, Knipoogjes, jouw verhaal het maakt mij rustiger in mijn zoektocht naar die balans...
dinsdag 8 juni 2010 om 05:15
Spijt is niet het goede woord. Ik sta achter mijn keuze. Maar het is heel makkelijk om weg te zinken in allerlei "wat als" gedachten en het gemis mijn hele humeur dagen lang te laten verpesten.
Mijn man is mijn vriend, dat was hij altijd geweest en dat is hij nu weer. De sex is goed, maar we hebben niet de lichamelijke aantrekkingskracht die ik met nr2 heb, ook nooit gehad.
Ik hou van mijn gezin, ik hou van mij leven en vooral als ik naar mijn dochter kijk, weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt.
Nr2 spreek ik nog af en toe. Zijn leven is een behoorlijke puinhoop. Toen wij onze relatie hebben beeindigd, heeft hij een aantal (te) drastische besluiten genomen waarvan hij dacht dat ze zouden helpen om door te gaan met zijn leven.
Ik ben vaak jaloers geweest, hij nog vaker. We weten van elkaar dat in andere omstandigheden we bij elkaar zouden zijn geweest.
Mijn man is mijn vriend, dat was hij altijd geweest en dat is hij nu weer. De sex is goed, maar we hebben niet de lichamelijke aantrekkingskracht die ik met nr2 heb, ook nooit gehad.
Ik hou van mijn gezin, ik hou van mij leven en vooral als ik naar mijn dochter kijk, weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt.
Nr2 spreek ik nog af en toe. Zijn leven is een behoorlijke puinhoop. Toen wij onze relatie hebben beeindigd, heeft hij een aantal (te) drastische besluiten genomen waarvan hij dacht dat ze zouden helpen om door te gaan met zijn leven.
Ik ben vaak jaloers geweest, hij nog vaker. We weten van elkaar dat in andere omstandigheden we bij elkaar zouden zijn geweest.
dinsdag 8 juni 2010 om 13:45
Die "wat als..." zijn juist de gedachten die je moet proberen uit te schakelen wanneer je besloten hebt met je nr 2 te stoppen, want reeël zullen ze waarschijnlijk toch niet zijn!! Het beeld van samen zijn met nr 2 wordt eerder geromanticeerd. Toch zijn het ook die gedachtes die het zo verleidelijk maken om toch weer het contact aan te gaan.......
Ik doe het niet meer! Hoe moeilijk het soms ook kan zijn!
Ik doe het niet meer! Hoe moeilijk het soms ook kan zijn!
dinsdag 8 juni 2010 om 15:57
quote:purplelady schreef op 07 juni 2010 @ 22:36:
Ik vind dat je helemaal gelijk hebt..het is geen kwestie van of nr1 of nr2, maar als er daadwerkelijk sprake is van twee liefdes dan zou je eigenlijk niet moeten kiezen maar die balans proberen te vinden. En ja, ik geloof ook dat je van meerdere mensen (in mijn geval dan mannen) tegelijk kan houden. En ja, ze vullen elkaar aan, mijn nr1 en nr2....
Ik heb mij altijd voorgenomen die balans proberen te vinden om van beide het beste mee te pakken zeg maar. Mij is het niet gelukt. Voor een groot deel ligt het aan mijzelf, aan mijn stemmingen (rationeel versus emotioneel), aan mijn verwachtingen.... en aan mijn groeiende behoefte aan liefde van mijn nr 2.
@ Pinky:
Ik vind dat je helemaal gelijk hebt..het is geen kwestie van of nr1 of nr2, maar als er daadwerkelijk sprake is van twee liefdes dan zou je eigenlijk niet moeten kiezen maar die balans proberen te vinden. En ja, ik geloof ook dat je van meerdere mensen (in mijn geval dan mannen) tegelijk kan houden. En ja, ze vullen elkaar aan, mijn nr1 en nr2....
Ik heb mij altijd voorgenomen die balans proberen te vinden om van beide het beste mee te pakken zeg maar. Mij is het niet gelukt. Voor een groot deel ligt het aan mijzelf, aan mijn stemmingen (rationeel versus emotioneel), aan mijn verwachtingen.... en aan mijn groeiende behoefte aan liefde van mijn nr 2.
@ Pinky:
dinsdag 8 juni 2010 om 16:37
Sarama, dat is wat ik doe, die gedachten proberen uit te schakelen. En gelukkig lukt dat meestal, het is zeker niet meer zo moeilijk als in het begin.
Mij is het ook niet gelukt een balans te vinden tussen mijn man en nr2. Waarschijnlijk o.a. doordat mijn nr2 vrijgezel was en ik voor hem nr1. En ook doordat mijn man redelijk snel door had dat zich iets af speelde tussen mij en nr2.
Mij is het ook niet gelukt een balans te vinden tussen mijn man en nr2. Waarschijnlijk o.a. doordat mijn nr2 vrijgezel was en ik voor hem nr1. En ook doordat mijn man redelijk snel door had dat zich iets af speelde tussen mij en nr2.
dinsdag 8 juni 2010 om 16:37
Sarama, dat is wat ik doe, die gedachten proberen uit te schakelen. En gelukkig lukt dat meestal, het is zeker niet meer zo moeilijk als in het begin.
Mij is het ook niet gelukt een balans te vinden tussen mijn man en nr2. Waarschijnlijk o.a. doordat mijn nr2 vrijgezel was en ik voor hem nr1. En ook doordat mijn man redelijk snel door had dat zich iets af speelde tussen mij en nr2.
Mij is het ook niet gelukt een balans te vinden tussen mijn man en nr2. Waarschijnlijk o.a. doordat mijn nr2 vrijgezel was en ik voor hem nr1. En ook doordat mijn man redelijk snel door had dat zich iets af speelde tussen mij en nr2.
dinsdag 8 juni 2010 om 22:55
Ook ik kon die balans niet goed vinden........
Ik denk dat ik er niet meer mee kon dealen zo'n geheim/verboden liefde/achtbaan van gevoelens.....wie houdt ik het meest voor de gek.....mijn nr 1, nr 2, mezelf????
Doodmoe werd ik er soms van al dat gemaal in m'n hoofd!
Ik probeer nu ook die gedachtes uit te schakelen.....mezelf voor houden dat het waarschijlijk niet zo zou zijn zoals in je in gedachten. Minder idealistisch zeg maar!
Maar tijdens moeilijke tijden vind ik het wel zwaarder.......dan gaan gedachtes toch vaak onbewust weer terug naar DE fijne momenten met nr 2.
Ook mijn nr 1 had door dat er iets speelde...........in het begin.
Ik denk dat ik er niet meer mee kon dealen zo'n geheim/verboden liefde/achtbaan van gevoelens.....wie houdt ik het meest voor de gek.....mijn nr 1, nr 2, mezelf????
Doodmoe werd ik er soms van al dat gemaal in m'n hoofd!
Ik probeer nu ook die gedachtes uit te schakelen.....mezelf voor houden dat het waarschijlijk niet zo zou zijn zoals in je in gedachten. Minder idealistisch zeg maar!
Maar tijdens moeilijke tijden vind ik het wel zwaarder.......dan gaan gedachtes toch vaak onbewust weer terug naar DE fijne momenten met nr 2.
Ook mijn nr 1 had door dat er iets speelde...........in het begin.
dinsdag 8 juni 2010 om 23:27
dinsdag 8 juni 2010 om 23:37
@Flamenco, ik kan me voorstellen dat het moeilijker is als je nr2 jou als zijn nr1 ziet...in ieder geval kan hij ook makkelijker voor jou kiezen als hij geen partner heeft. En dan ligt de beslissing helemaal bij jou....
Ik ben er wel benieuwd naar hoe je wist dat jouw nr1 snel doorhad dat je een nr2 had; liet hij het merken, of vroeg hij ernaar?
Ik weet niet of mijn nr1 iets in de gaten heeft namelijk....
@Samara, ik heb niet het gevoel dat ik iemand voor de gek houd. Voor mij is het een feit dat ik van alle 2 (op een andere manier) houd. En ja, die balans moet ik nog vinden maar ik heb nog wel het vertrouwen dat ik die ga vinden....
Ook aan jou de vraag hoe je nr1 doorhad dat er iets speelde, en wat deed hij ermee?
Soms denk ik dat mijn nr1 iets in de gaten heeft...en andere keren weer niet...maar hij laat (nog) niets merken...
Groetjes, Purple die het warm heeft hier...
Ik ben er wel benieuwd naar hoe je wist dat jouw nr1 snel doorhad dat je een nr2 had; liet hij het merken, of vroeg hij ernaar?
Ik weet niet of mijn nr1 iets in de gaten heeft namelijk....
@Samara, ik heb niet het gevoel dat ik iemand voor de gek houd. Voor mij is het een feit dat ik van alle 2 (op een andere manier) houd. En ja, die balans moet ik nog vinden maar ik heb nog wel het vertrouwen dat ik die ga vinden....
Ook aan jou de vraag hoe je nr1 doorhad dat er iets speelde, en wat deed hij ermee?
Soms denk ik dat mijn nr1 iets in de gaten heeft...en andere keren weer niet...maar hij laat (nog) niets merken...
Groetjes, Purple die het warm heeft hier...
dinsdag 8 juni 2010 om 23:46
@Krokus: ja, ik heb nog wel goede hoop dat ik de balans ga vinden. Hoewel het op den duur in kan houden dat ik met nr2 alleen onze hechte vriendschappelijke band voortzet en geen sex meer heb...maar die vriendschap is al te oud en te diep om nog verloren te gaan...
Mijn emoties spelen me ook af en toe parten..er zijn momenten dat ik enorm aan mezelf twijfel en als ik dan nr2 ga mailen kan ik ze beter niet versturen...hij wordt er knettergek van! En ik heb er dan ook wel spijt van dat ik op "zenden" heb gedrukt...
Ik typ weleens een mailtje als ik me zo voel en verstuur het dan niet...haha, laat er een uurtje overheen gaan en beslis dan! Komt redelijk vaak voor dat ik het dan verwijder ipv te verzenden....
Mijn nr2 heeft zijn onvoorwaardelijk vriendschap voor mij uitgesproken, en hij is er de man niet naar om er ooit op terug te komen. Zijn liefde voor mij is een ander onderwerp...en ligt gevoeliger omdat ook hij natuurlijk een nr1 heeft en 2 kinderen die nog niet zonder hun vader kunnen.
Er is liefde van beide kanten, maar hij heeft wel meer moeite met het tonen ervan. En hij toont het niet op een manier zoals vrouwen het tonen; het feit dat hij mij belt als hij kan en niet zijn nr1 zegt voor mij genoeg...
Mijn emoties spelen me ook af en toe parten..er zijn momenten dat ik enorm aan mezelf twijfel en als ik dan nr2 ga mailen kan ik ze beter niet versturen...hij wordt er knettergek van! En ik heb er dan ook wel spijt van dat ik op "zenden" heb gedrukt...
Ik typ weleens een mailtje als ik me zo voel en verstuur het dan niet...haha, laat er een uurtje overheen gaan en beslis dan! Komt redelijk vaak voor dat ik het dan verwijder ipv te verzenden....
Mijn nr2 heeft zijn onvoorwaardelijk vriendschap voor mij uitgesproken, en hij is er de man niet naar om er ooit op terug te komen. Zijn liefde voor mij is een ander onderwerp...en ligt gevoeliger omdat ook hij natuurlijk een nr1 heeft en 2 kinderen die nog niet zonder hun vader kunnen.
Er is liefde van beide kanten, maar hij heeft wel meer moeite met het tonen ervan. En hij toont het niet op een manier zoals vrouwen het tonen; het feit dat hij mij belt als hij kan en niet zijn nr1 zegt voor mij genoeg...
woensdag 9 juni 2010 om 00:05
Ik bedoel met voor de gek houden dat je niet eerlijk kunt zijn in deze situatie naar je nr 1 toe........niet kunt doen wat je echt wilt zonder risico's met nr 2 en de emoties/gevoelens die je zelf te verwerken krijgt.............dat deed zoveel met mij!
Betrapt toen ik ergens met nr 2 had afgesproken.........we waren gelukkig alleen aan het praten........meer kan ik er niet over zeggen ivm herkenning.
Nr 1 kreeg argwaan ivm vaker met mobile op zak en uitzetten mobile als ik die ergens neer had gelegd.....en meer aan je uiterlijk doen...........tja.....
Betrapt toen ik ergens met nr 2 had afgesproken.........we waren gelukkig alleen aan het praten........meer kan ik er niet over zeggen ivm herkenning.
Nr 1 kreeg argwaan ivm vaker met mobile op zak en uitzetten mobile als ik die ergens neer had gelegd.....en meer aan je uiterlijk doen...........tja.....
woensdag 9 juni 2010 om 09:27
quote:purplelady schreef op 08 juni 2010 @ 23:46:
Mijn emoties spelen me ook af en toe parten..er zijn momenten dat ik enorm aan mezelf twijfel en als ik dan nr2 ga mailen kan ik ze beter niet versturen...hij wordt er knettergek van! En ik heb er dan ook wel spijt van dat ik op "zenden" heb gedrukt...
Ik typ weleens een mailtje als ik me zo voel en verstuur het dan niet...haha, laat er een uurtje overheen gaan en beslis dan! Komt redelijk vaak voor dat ik het dan verwijder ipv te verzenden.Het is dat je ver weg woont want anders moesten wij maar 's een praatclub oprichten
want het is bijna akelig. Ik doe namelijk precies hetzelfde. Als mij dingen raken dan schrijf ik emails en bewaar ze in 'concepten'; na een paar dagen voel ik mij anders/beter en verwijder ik ze. Soms kan ik er zelfs om lachen dat ik mij zo voelde; denk soms echt dat het mijn hormonen zijn of zoiets. Op sommige dagen ben ik zo nuchter en kan niks mij raken en kan ik alles relativeren en op sommige dagen kan ik compleet instorten (nou ja, niet letterlijk maar wel emotioneel) als nr 2 mij iets mailt of smst. Ook ik heb al een paar keer op verzenden gedrukt.....
Mijn emoties spelen me ook af en toe parten..er zijn momenten dat ik enorm aan mezelf twijfel en als ik dan nr2 ga mailen kan ik ze beter niet versturen...hij wordt er knettergek van! En ik heb er dan ook wel spijt van dat ik op "zenden" heb gedrukt...
Ik typ weleens een mailtje als ik me zo voel en verstuur het dan niet...haha, laat er een uurtje overheen gaan en beslis dan! Komt redelijk vaak voor dat ik het dan verwijder ipv te verzenden.Het is dat je ver weg woont want anders moesten wij maar 's een praatclub oprichten
want het is bijna akelig. Ik doe namelijk precies hetzelfde. Als mij dingen raken dan schrijf ik emails en bewaar ze in 'concepten'; na een paar dagen voel ik mij anders/beter en verwijder ik ze. Soms kan ik er zelfs om lachen dat ik mij zo voelde; denk soms echt dat het mijn hormonen zijn of zoiets. Op sommige dagen ben ik zo nuchter en kan niks mij raken en kan ik alles relativeren en op sommige dagen kan ik compleet instorten (nou ja, niet letterlijk maar wel emotioneel) als nr 2 mij iets mailt of smst. Ook ik heb al een paar keer op verzenden gedrukt.....
woensdag 9 juni 2010 om 09:40
woensdag 9 juni 2010 om 11:26
Dat van die mails vol met gevoel en emoties opslaan als concept hahahahaha, deed ik ook......nog een keer lezen weer opsllaan, wijzigen, weer lezen afvragen wel /niet versturen. In het begin stuurde ik ze wel sneller op .Later niet meer......hij reageerde vaak niet meer op bepaalde dingen die ik aan gaf........denk dat hij er soms ook knetter van werd!
Ik moet zeggen dat ik me op zich een stuk rustiger voel zonder het contact......maar dubbel is het zeker wel. Denk er wel veel aan.
Ik moet zeggen dat ik me op zich een stuk rustiger voel zonder het contact......maar dubbel is het zeker wel. Denk er wel veel aan.
woensdag 9 juni 2010 om 12:07
woensdag 9 juni 2010 om 16:38
Purplelady, ik weet achteraf dat mijn man wat door had. Heel lang heeft hij er niet naar durven vragen omdat hij zich niet voor kon stellen dat ik tot zoiets in staat was. Toen hij er eindelijk naar vroeg, heb ik alles ook gelijk verteld. Wat had mijn man door? Technische dingen zoals hoe ik omging met mijn mobiel, een dag vrij zijn en zogenaamd 'niks' hebben gedaan. Maar het was vooral gevoelsmatig. Mijn man kent me door en door en voelde dat ik steeds afstandelijker werd. Mijn nr2 heeft mij veranderd, of beter gezegd, mijn oude ik weer laten ontdekken. Hier had mijn man veel moeite mee maar hij heeft een aantal van die veranderingen wel geaccepteerd, hoewel dit moeilijk voor hem was omdat ze door nr2 opgang zijn gezet.
woensdag 9 juni 2010 om 18:28
@Samara: Wil mijn nr1 namelijk het verdriet besparen als het niet nodig is om er iets over te vertellen....
@Flamenco, ik heb precies hetzelfde, alleen mijn nr1 zal niet denken dat ik niet tot zoiets in staat ben. Heb hem altijd gezegd dat ik het zou vertellen als er iets was waarvan ik dacht dat hij het moest weten...
Wij keken al nooit op elkaar telefoon, maar ik heb bv wel een 2e mailadres aangemaakt en zet mijn pc ook op slot als ik er niet ben...denk dat hij dat op zijn minst vreemd vindt.
Groetjes, purple..
@Flamenco, ik heb precies hetzelfde, alleen mijn nr1 zal niet denken dat ik niet tot zoiets in staat ben. Heb hem altijd gezegd dat ik het zou vertellen als er iets was waarvan ik dacht dat hij het moest weten...
Wij keken al nooit op elkaar telefoon, maar ik heb bv wel een 2e mailadres aangemaakt en zet mijn pc ook op slot als ik er niet ben...denk dat hij dat op zijn minst vreemd vindt.
Groetjes, purple..
anoniem_106377 wijzigde dit bericht op 09-06-2010 21:52
Reden: adres verwijderd
Reden: adres verwijderd
% gewijzigd
woensdag 9 juni 2010 om 19:13
De verhalen hierboven zijn zo herkenbaar, Ik heb jullie privemailadressen genoteerd Ik zou graag met jullie mailen. Zal proberen jullie een bericht te sturen.
Update: mijn nr 1 is na 2 weken afwezigheid gisteren weer thuis gekomen. Ik voelde hier weinig emotie bij en realiseerde me dat ik hem nauwelijks heb gemist. Heb de afgelopen weken beseft dat ik vooral het leven zou missen wat ik leid, zeker financieel. Wat een naar gevoel geeft dat....
Mijn nr 2 komt volgende week terug na ongeveer 9 weken afwezigheid. De afgelopen dagen hebben wij de via mail/telefoon contact gehad. Daar is uit gebleken dat
hij niet in de situatie is om helemaal voor mij te kiezen (diverse redenen) maar dat hij hoopt dat we kunnen behouden wat we tot nu samen hebben gedeeld.
Aan de ene kant voel ik mij daardoor heel verdrietig, aan de andere kant voel ik een soort berusting(tenminste tot nu toe) over de duidelijkheid die dit schept.
ik heb hem gemaild dat ik probeer een balans te vinden in de huidige situatie en als dat niet lukt, dat ik me terugtrek uit deze
relatie (hoop dat ik zo sterk kan zijn, om dit ook daadwerkelijjk te doen...pfffff.....)
Hier heb ik nog geen reactie op.
Ben heel benieuwd hoe het gaat als we elkaar weer terugzien.
Update: mijn nr 1 is na 2 weken afwezigheid gisteren weer thuis gekomen. Ik voelde hier weinig emotie bij en realiseerde me dat ik hem nauwelijks heb gemist. Heb de afgelopen weken beseft dat ik vooral het leven zou missen wat ik leid, zeker financieel. Wat een naar gevoel geeft dat....
Mijn nr 2 komt volgende week terug na ongeveer 9 weken afwezigheid. De afgelopen dagen hebben wij de via mail/telefoon contact gehad. Daar is uit gebleken dat
hij niet in de situatie is om helemaal voor mij te kiezen (diverse redenen) maar dat hij hoopt dat we kunnen behouden wat we tot nu samen hebben gedeeld.
Aan de ene kant voel ik mij daardoor heel verdrietig, aan de andere kant voel ik een soort berusting(tenminste tot nu toe) over de duidelijkheid die dit schept.
ik heb hem gemaild dat ik probeer een balans te vinden in de huidige situatie en als dat niet lukt, dat ik me terugtrek uit deze
relatie (hoop dat ik zo sterk kan zijn, om dit ook daadwerkelijjk te doen...pfffff.....)
Hier heb ik nog geen reactie op.
Ben heel benieuwd hoe het gaat als we elkaar weer terugzien.