Relaties
alle pijlers
Twijfels slaan toe
zaterdag 26 mei 2018 om 10:10
Beste,
Even kort mijn situatie schetsen. Ik ben een 32 jarige man met 2 schatten van Kids en heb een bloeiende eigen zaak. Met de mama van de kinderen heb ik al een relatie sinds mijn 17de. Dus buiten wat kalverliefdes nooit echt een andere relatie gehad. 5jaar geleden heeft mijn vriendin een affaire gehad van 6 maand met een andere man. Dit heb ik destijds ontdekt en dit was voor mij een heel moeilijke periode. Destijds hadden we nog maar 1 zoon, en had ik besloten er alles aan te doen om haar terug voor mij te winnen. Ik zag haar ontzettend graag, en had mss ook wel aandeel in de oorzaak waarom het toen misliep. Ik werkte heel hard en had weinig tijd voor haar en onze zoon. Ik had vroeger zelf gescheiden ouders, en wou dit mijn kind niet aandoen. Daarom en ook omdat ik haar graag zag had ik besloten voor onze relatie te vechten.
Toch meer dan een jaar heb ik emotioneel echt afgezien van dit bedrog, maar gaandeweg dacht ik dat het mij gelukt was om verder te gaan in ons leven. Er is zelf een tweede schat van een zoon geboren.
Vorig jaar beslisten we om dit jaar te trouwen. In september is het zover.
Maar nu heb ik al enkele maanden surieuze twijfels. Is ze nu echt de ware? Is dit wat ik wil? Zelf het bedrog komt vaak terug in mijn gedachten. Ik heb zelf terug de drang om uit te gaan. Maandelijks zet ik samen met vrienden de bloemetjes buiten tot in de vroege uurtjes. Met geflirt en veel drank. Ik voel me daar soms schuldig over, en vraag me af of dit wel normaal is dat gedrag... Hopelijk zijn hier nog mensen die weten hoe ik me voel en mij mss raad kunnen geven. Grts Jo
Even kort mijn situatie schetsen. Ik ben een 32 jarige man met 2 schatten van Kids en heb een bloeiende eigen zaak. Met de mama van de kinderen heb ik al een relatie sinds mijn 17de. Dus buiten wat kalverliefdes nooit echt een andere relatie gehad. 5jaar geleden heeft mijn vriendin een affaire gehad van 6 maand met een andere man. Dit heb ik destijds ontdekt en dit was voor mij een heel moeilijke periode. Destijds hadden we nog maar 1 zoon, en had ik besloten er alles aan te doen om haar terug voor mij te winnen. Ik zag haar ontzettend graag, en had mss ook wel aandeel in de oorzaak waarom het toen misliep. Ik werkte heel hard en had weinig tijd voor haar en onze zoon. Ik had vroeger zelf gescheiden ouders, en wou dit mijn kind niet aandoen. Daarom en ook omdat ik haar graag zag had ik besloten voor onze relatie te vechten.
Toch meer dan een jaar heb ik emotioneel echt afgezien van dit bedrog, maar gaandeweg dacht ik dat het mij gelukt was om verder te gaan in ons leven. Er is zelf een tweede schat van een zoon geboren.
Vorig jaar beslisten we om dit jaar te trouwen. In september is het zover.
Maar nu heb ik al enkele maanden surieuze twijfels. Is ze nu echt de ware? Is dit wat ik wil? Zelf het bedrog komt vaak terug in mijn gedachten. Ik heb zelf terug de drang om uit te gaan. Maandelijks zet ik samen met vrienden de bloemetjes buiten tot in de vroege uurtjes. Met geflirt en veel drank. Ik voel me daar soms schuldig over, en vraag me af of dit wel normaal is dat gedrag... Hopelijk zijn hier nog mensen die weten hoe ik me voel en mij mss raad kunnen geven. Grts Jo
zaterdag 26 mei 2018 om 13:40
Misschien ben je er te vroeg aan begonnen en snel gesetteld. Ik kan mij best voorstellen als je al van je 17de bij dezelfde partner bent dat je je dan vragen begint te stellen nu ineens dat huwelijk voor de deur staat. Dat flirten komt misschien ook wel door te veel drank, dat je veel losser wordt. En als je je daar niet goed bij voelt alvast minder drinken!
zaterdag 26 mei 2018 om 13:45
ow sarcasme snap je ook al nietOrinokoflow schreef: ↑26-05-2018 13:38Jij denkt wel erg zwart wit hè. Jeugdzorg bellen ivm flirten veroordelen in deze situatie en de maagd Maria zijn, omdat je aangeeft dat vader écht wel meer dan 3 hersencellen bezit om betere keuzes te maken, die hem zullen helpen ipv verder van zijn relatie af te gaan staan.
zaterdag 26 mei 2018 om 13:52
Dat lijkt vaak de normale gang van zaken.
Je ontdekt dat je partner vreemd gaat, allerlei gevoelens, je wil de winnaar zijn, dat alles weer wordt zoals voorheen maar er mee leren leven is lastig...
Dan komt het besef hoe smerig je partner gedaan heeft, word je een beetje boos, verminderen je gevoelens...
Heb het zelf ook meegemaakt. Hier resulteerde dat in een scheiding.
Je ontdekt dat je partner vreemd gaat, allerlei gevoelens, je wil de winnaar zijn, dat alles weer wordt zoals voorheen maar er mee leren leven is lastig...
Dan komt het besef hoe smerig je partner gedaan heeft, word je een beetje boos, verminderen je gevoelens...
Heb het zelf ook meegemaakt. Hier resulteerde dat in een scheiding.
zaterdag 26 mei 2018 om 13:57
TO, gezien je voorgeschiedenis heb je (verkeerd) ideaal beeld over een huwelijk.
Het is echt niet altijd in elk huwelijk rozengeur en maneschijn. Je moet het energie en aandacht geven. En tijdens bepaalde periodes loopt het allemaal wat minder. Hoort er ook een beetje bij. Daar tegenover staan ook weer periodes dat het super gaat en de vlinders weer fladderen. Of dat je trots bent op je partner en je relatie.
Het is aan jullie om de balans op te maken.
Jullie relatie zegt niets over de kwaliteiten als ouder.
Het is echt niet altijd in elk huwelijk rozengeur en maneschijn. Je moet het energie en aandacht geven. En tijdens bepaalde periodes loopt het allemaal wat minder. Hoort er ook een beetje bij. Daar tegenover staan ook weer periodes dat het super gaat en de vlinders weer fladderen. Of dat je trots bent op je partner en je relatie.
Het is aan jullie om de balans op te maken.
Jullie relatie zegt niets over de kwaliteiten als ouder.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
zaterdag 26 mei 2018 om 14:29
Het is helemaal niet zo raar dat als jullie al zo vroeg een vaste relatie kregen je op een bepaald moment eens (ook) tot een ander aangetrokken kunnen voelen of nieuwsgierig bent naar hoe het zou zijn met een ander.
Dat op zich hoeft helemaal niet te betekenen dat het gevoel voor elkáár voorbij zou zijn of niet sterk genoeg.
Dat ten eerste: accepteer dat dat helemaal niet ongewoon is, en zeker niet na zoveel jaar. Dat gebeurt gewoon heel veel mensen, naast het houden van je vriendin/ moeder van je kinderen en is zeker niet altijd in plaats ván.
Een andere vraag is of je daar ook iets mee moet doén.
Men vindt (hier) vanaf een bepaalde leeftijd dat volwassen zijn en een relatie + gezin vooral betekent dat je je wilde haren wel kwijt moet zijn en je leven voornamelijk uit "zekerheden", verantwoordelijkheden en serieuze dingen als huisje-boompje-beestje moet bestaan en je daar hartstikke tevreden en gelukkig mee hoort te zijn tot en met samen oud worden.
Ik denk dat jullie het speelse onderweg wat zijn kwijtgeraakt, en als verantwoordelijke ouders lol en plezier met elkaar samen (als partners) uit het oog verloren zijn.
Het is een groot misverstand imo dat als je ooit liefde & relatie hebt gevonden bij elkaar dat dat "vanzelf" levenslang ook zo blijft en evenveel (voelbaar) als in het begin liefst ook nog, en "als het goed zit je automatisch exclusief alleen maar elkaar ziet staan en geen oog of behoefte zult hebben aan (een) ander(en)".
Ik ben het daar niet mee eens en ook niet dat het zegt dat er per sé iets mankeert aan wat je voor elkaar voelt en/of de relatie onderling.
Het is jammer dat je vriendin dat niet met je besproken heeft toen het opspeelde en zij in haar eentje besloot om met een ander te gaan rommelen, zelfs een affaire te hebben buiten jouw weten om, terwijl jij nog helemaal voor jullie samen ging.
Er is -als zij/jij eerlijk wil zijn over verlangens en behoeftes buiten elkaar om- een (gerechtvaardigde?) angst voor elkaar kwetsen in dit soort zaken, oa omdat uitgangspunt monogamie is in liefde & lust, in goede en slechte tijden, en zeker als je niet alleen met elkaar, maar ook met kinderen te maken hebt.
Juist omdat niet alleen degene die iets op eigen houtje verandert zélf, maar ook de andere dan gaat twijfelen aan de liefde en relatie, zoals bij jullie ook gebeurd is.
Het is imo niet per sé puberaal om na jaren eenzelfde leefwijze weer de kriebels te krijgen om te stappen, andere dingen te beleven (wat niet zozeer wil zeggen "betere dingen", he, gras is per saldo vaak niet groener aan de overkant, het is weer eens iets anders dan gewoontes, sleur, elke dag of week soortgelijk verloopt, zelfs als dat allemaal prettig en harmonieus is.
Het zegt vaak niet dat je elkaar zat bent, liefde over is oid, maar wel dat die comfortzone kan gaan knellen en het weer wat leuker of spannender kan, tijd is voor nieuwe, onbekende dingen, samen of alleen.
Dat kunnen allerléi bezigheden zijn, en niet hoeven te zoeken in een nieuwe partner(s) of wachten tot er een ander komt die de boel opschudt en weer wat leven in de brouwerij brengt.
Het kán eyeopener zijn voor verandering of meer variatie in jullie leven, aangezien jullie daar allebei blijkbaar behoefte aan hebben.
En dat is echt niet vreemd na zoveel jaar (en al vroeg) serieus samenleven.
Ga het gesprek aan, probeer liefst samen leuke aktiviteiten te doen en lol te maken, als koppel, ga weer sámen uit, besteed weer eens bewust leuke aandacht aan elkaar zonder kinderen, ff zonder verplichtingen lol maken, erop uit, wie weet ontdek je in jezelf en bij elkaar nieuwe dingen of een onverwachte kant die je nog niet kende.
Ik denk dat er nog kans is van slagen als je van elkaar kunt accepteren dat je ook nog anderen aantrekkelijk kunt vinden, en dat soort dingen bespreekt, en afspreekt (en gelooft, en nog vertrouwt) hoe jullie daarmee in het vervolg om gaan, zonder dat het jullie liefde afwijst of beinvloedt.
Misschien kun je dat speelse weer bij elkaar vinden dus, want ik denk dat dat is wat bij jullie allebei ontbreekt: verantwoordelijkheid en serieus leven eist zijn tol na jaren, ga dus proberen om er wat luchtigheid en plezier en samen genieten in te blazen.
Dat op zich hoeft helemaal niet te betekenen dat het gevoel voor elkáár voorbij zou zijn of niet sterk genoeg.
Dat ten eerste: accepteer dat dat helemaal niet ongewoon is, en zeker niet na zoveel jaar. Dat gebeurt gewoon heel veel mensen, naast het houden van je vriendin/ moeder van je kinderen en is zeker niet altijd in plaats ván.
Een andere vraag is of je daar ook iets mee moet doén.
Men vindt (hier) vanaf een bepaalde leeftijd dat volwassen zijn en een relatie + gezin vooral betekent dat je je wilde haren wel kwijt moet zijn en je leven voornamelijk uit "zekerheden", verantwoordelijkheden en serieuze dingen als huisje-boompje-beestje moet bestaan en je daar hartstikke tevreden en gelukkig mee hoort te zijn tot en met samen oud worden.
Ik denk dat jullie het speelse onderweg wat zijn kwijtgeraakt, en als verantwoordelijke ouders lol en plezier met elkaar samen (als partners) uit het oog verloren zijn.
Het is een groot misverstand imo dat als je ooit liefde & relatie hebt gevonden bij elkaar dat dat "vanzelf" levenslang ook zo blijft en evenveel (voelbaar) als in het begin liefst ook nog, en "als het goed zit je automatisch exclusief alleen maar elkaar ziet staan en geen oog of behoefte zult hebben aan (een) ander(en)".
Ik ben het daar niet mee eens en ook niet dat het zegt dat er per sé iets mankeert aan wat je voor elkaar voelt en/of de relatie onderling.
Het is jammer dat je vriendin dat niet met je besproken heeft toen het opspeelde en zij in haar eentje besloot om met een ander te gaan rommelen, zelfs een affaire te hebben buiten jouw weten om, terwijl jij nog helemaal voor jullie samen ging.
Er is -als zij/jij eerlijk wil zijn over verlangens en behoeftes buiten elkaar om- een (gerechtvaardigde?) angst voor elkaar kwetsen in dit soort zaken, oa omdat uitgangspunt monogamie is in liefde & lust, in goede en slechte tijden, en zeker als je niet alleen met elkaar, maar ook met kinderen te maken hebt.
Juist omdat niet alleen degene die iets op eigen houtje verandert zélf, maar ook de andere dan gaat twijfelen aan de liefde en relatie, zoals bij jullie ook gebeurd is.
Het is imo niet per sé puberaal om na jaren eenzelfde leefwijze weer de kriebels te krijgen om te stappen, andere dingen te beleven (wat niet zozeer wil zeggen "betere dingen", he, gras is per saldo vaak niet groener aan de overkant, het is weer eens iets anders dan gewoontes, sleur, elke dag of week soortgelijk verloopt, zelfs als dat allemaal prettig en harmonieus is.
Het zegt vaak niet dat je elkaar zat bent, liefde over is oid, maar wel dat die comfortzone kan gaan knellen en het weer wat leuker of spannender kan, tijd is voor nieuwe, onbekende dingen, samen of alleen.
Dat kunnen allerléi bezigheden zijn, en niet hoeven te zoeken in een nieuwe partner(s) of wachten tot er een ander komt die de boel opschudt en weer wat leven in de brouwerij brengt.
Het kán eyeopener zijn voor verandering of meer variatie in jullie leven, aangezien jullie daar allebei blijkbaar behoefte aan hebben.
En dat is echt niet vreemd na zoveel jaar (en al vroeg) serieus samenleven.
Ga het gesprek aan, probeer liefst samen leuke aktiviteiten te doen en lol te maken, als koppel, ga weer sámen uit, besteed weer eens bewust leuke aandacht aan elkaar zonder kinderen, ff zonder verplichtingen lol maken, erop uit, wie weet ontdek je in jezelf en bij elkaar nieuwe dingen of een onverwachte kant die je nog niet kende.
Ik denk dat er nog kans is van slagen als je van elkaar kunt accepteren dat je ook nog anderen aantrekkelijk kunt vinden, en dat soort dingen bespreekt, en afspreekt (en gelooft, en nog vertrouwt) hoe jullie daarmee in het vervolg om gaan, zonder dat het jullie liefde afwijst of beinvloedt.
Misschien kun je dat speelse weer bij elkaar vinden dus, want ik denk dat dat is wat bij jullie allebei ontbreekt: verantwoordelijkheid en serieus leven eist zijn tol na jaren, ga dus proberen om er wat luchtigheid en plezier en samen genieten in te blazen.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 26 mei 2018 om 17:46
Dit idd
Orinokoflow (is dat van dat vreeeeeselijke zeikliedje???)
Dus in jouw ogen mag ik, als ik met vrienden een weekend ga kamperen (ook vaders) niet een avondje dronken worden, schunnige taal uitslaan en met vrouwen praten?
Als TO met flirten gewoon kletsen bedoelt en niet een dame mee een steegje of een hotelkamer-voor-een-uur inslepen bedoelt, is er weinig mis mee. Kletsen mag, beetje geinen ook. Hij kent de grens toch? Zijn aanstaande in ieder geval in het verleden niet.
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!
zaterdag 26 mei 2018 om 19:24
ja en bedankt nu hoor ik het in mijn hoofdHightower schreef: ↑26-05-2018 17:46Dit idd
Orinokoflow (is dat van dat vreeeeeselijke zeikliedje???)
Dus in jouw ogen mag ik, als ik met vrienden een weekend ga kamperen (ook vaders) niet een avondje dronken worden, schunnige taal uitslaan en met vrouwen praten?
Als TO met flirten gewoon kletsen bedoelt en niet een dame mee een steegje of een hotelkamer-voor-een-uur inslepen bedoelt, is er weinig mis mee. Kletsen mag, beetje geinen ook. Hij kent de grens toch? Zijn aanstaande in ieder geval in het verleden niet.
zaterdag 26 mei 2018 om 19:25
ook als hij een steegje induikt zegt dat niks over zijn vaderschapskwaliteitenHightower schreef: ↑26-05-2018 17:46Dit idd
Orinokoflow (is dat van dat vreeeeeselijke zeikliedje???)
Dus in jouw ogen mag ik, als ik met vrienden een weekend ga kamperen (ook vaders) niet een avondje dronken worden, schunnige taal uitslaan en met vrouwen praten?
Als TO met flirten gewoon kletsen bedoelt en niet een dame mee een steegje of een hotelkamer-voor-een-uur inslepen bedoelt, is er weinig mis mee. Kletsen mag, beetje geinen ook. Hij kent de grens toch? Zijn aanstaande in ieder geval in het verleden niet.
zaterdag 26 mei 2018 om 20:35
Open jij lekker je eigen topic. Dit gaat niet over jou of wel?Hightower schreef: ↑26-05-2018 17:46Dit idd
Orinokoflow (is dat van dat vreeeeeselijke zeikliedje???)
Dus in jouw ogen mag ik, als ik met vrienden een weekend ga kamperen (ook vaders) niet een avondje dronken worden, schunnige taal uitslaan en met vrouwen praten?
Als TO met flirten gewoon kletsen bedoelt en niet een dame mee een steegje of een hotelkamer-voor-een-uur inslepen bedoelt, is er weinig mis mee. Kletsen mag, beetje geinen ook. Hij kent de grens toch? Zijn aanstaande in ieder geval in het verleden niet.
Hightower...hoog van de toren blazen,doe je inderdaad.
zaterdag 26 mei 2018 om 20:41
Het is echt alleen maar praten met vrouwen hoor met wat plaagstoten. Dit wat het flirten betreft. Drank ook hoor. Niet dat ik een probleem heb, wou alleen maar duidelijk maken dat ik nu meer behoefte heb om een stapje te zetten dan vroeger. Ik zie dat de meningen ook verschillen. Ik zal er morgen alvast werk van maken om eens mijn hart te luchten tegen haar. We zien wel waar we uitkomen. Nogmaals ik zie haar graag hé, alleen zijn er die twijfel 's waar ik geen raad mee weet, en ik vroeg me af of er nog zo mensen waren...
dinsdag 29 mei 2018 om 15:59
@Anoniemnogiets....eigen topic openen? Ik zou niet weten waarom...waar ik 'ik' beschreef, had ook TO kunnen staan. Ging niet om mij, ging om de discussie die in de discussie was ontstaan.
@ikbenlief10: precies wat je beschrijft. Beetje uit de ban springen moet kunnen, zeker op de manier zoals TO dat doet. Beetje plagen maar zeker grenzen kennen.
@ikbenlief10: precies wat je beschrijft. Beetje uit de ban springen moet kunnen, zeker op de manier zoals TO dat doet. Beetje plagen maar zeker grenzen kennen.
Je moet het leven niet te serieus nemen. Je overleeft het toch niet!