Relaties
alle pijlers
Twijfels?
maandag 1 juli 2019 om 22:08
Hallo allemaal,
Al jaren lees ik mee op dit forum en aangezien ik er zelf niet uitkom probeer ik het ook eens op het forum.
Sinds enkele maanden ben ik gescheiden. En sinds een paar maanden date ik met een (10 jaar oudere) man welke ook sinds 1,5 jaar gescheiden leeft van zijn ex vrouw (officiële scheiding is nog niet rond, wel mee bezig).
We vonden en vinden elkaar al langere tijd leuk en hebben dus enkele maanden geleden de stap gezet om elkaar beter te leren kennen. Het enthousiasme en de chemie tussen beiden was en is enorm. Er zijn, vooral in het begin heel veel dingen gezegd (denk aan toekomst gerelateerde onderwerpen zoals trouwen/samenwonen en het niet meer zonder elkaar willen zijn).
Omdat ik op mijn eigen huisje aan het wachten was zijn we de eerste maanden veel samen geweest, 3 tot 4 x per week incl. slapen.
Sinds 2 maanden heb ik mijn eigen plek en we spreken nog steeds af, momenteel 2 tot 3 x per week, incl. slapen.
Hij had inderdaad aangegeven dat zodra ik mijn eigen plek zou krijgen dat we het iets rustiger aan moesten gaan doen; omdat ik moet wennen aan een nieuw leven met mijn eigen plek en mijn rust moet vinden, hij ook graag een dag voor zichzelf wil hebben (rust) en hij vond het te snel gaan.
Allebei hebben we een kind (co-ouderschap) van ongeveer dezelfde leeftijd, de kinderen zijn (nog) niet op hoogte. Zijn ex weet wel van mij/ons.
Hetgeen ik lastig vind is dat hij het volgende heeft aangegeven; hij wil het rustig aan doen omdat hij niet zeker weet of hij zelf nog wel een relatie wil en daarin wil blijven investeren. Hij denkt dat hij zelf geen relatiemateriaal is aangezien hij 3 eerdere langere relaties heeft beëindigt en niet weer iemand pijn wil doen.
Ik geloof hem daarin maar vind het wel moeilijk aangezien ik mezelf in de toekomst zie met wel een relatie. Ik zou graag onze wederzijdse vrienden / familie willen ontmoeten (1 vriend heb ik al ontmoet) en zou graag meer betrokken willen zijn. Rationeel snap ik dat we elkaars kinderen nog niet hebben ontmoet maar mijn gevoel wil graag sneller gaan.
Momenteel hebben we elke dag contact, via app en gemiddeld bellen we 2x per dag (ochtend en avond). We zeggen tegen elkaar dat we van elkaar houden (hij is daarmee begonnen zelfs), 2 tot 3 keer per week slapen en eten we bij elkaar. We hebben voor de zomervakantie 2 x een paar dagen gepland om weg te gaan.
We zijn eerlijk tegen elkaar, hij over zijn gevoel (het rustig aan doen) en ik over mijn gevoel (graag een volgende stap willen zetten). Dit gaat zonder dat een van ons iets probeert door te drukken maar puur om ons gevoel naar elkaar uit te leggen, dus op een rustige respectvolle manier, zodat we elkaar kunnen proberen begrijpen.
In al die maanden tijd is er nog geen ruzie geweest of andere irritatie wel veel respect, veel lachen, liefde, praten over van alles.
Mijn vraag is eigenlijk; ga ik inderdaad te snel? Moet ik wachten op hem of is dit uiteindelijk zonde van mijn energie en heb ik straks een gebroken hart?
Ik ga ervan uit dat hij goede bedoelingen heeft en wil hem/ons ook die kans geven maar ik wil ook niet te lang wachten op zijn getwijfel? Hij zegt dat het niet aan mij ligt maar aan hem (dooddoener?) en hij vind mij lief, leuk, lekker, grappig en hij houd van mij. Datzelfde gevoel heb ik voor hem, misschien heb ik nog teveel de roze bril op. Ik wil het liefste elke dag bij hem zijn en mis hem ook echt als dat niet zo is.
Het werkt natuurlijk ook niet mee dat ik nu voor het eerst in mijn leven op mezelf woon, kan prima voor mezelf zorgen en mijn kind houd mij ook bezig in de dagen dat die er is. Toch is het gevoel van missen erg groot en dat weerhoud mij van de dingen doen die eigenlijk moeten gebeuren in mijn nieuwe huis.
Komt het goed met zijn getwijfel?
Al jaren lees ik mee op dit forum en aangezien ik er zelf niet uitkom probeer ik het ook eens op het forum.
Sinds enkele maanden ben ik gescheiden. En sinds een paar maanden date ik met een (10 jaar oudere) man welke ook sinds 1,5 jaar gescheiden leeft van zijn ex vrouw (officiële scheiding is nog niet rond, wel mee bezig).
We vonden en vinden elkaar al langere tijd leuk en hebben dus enkele maanden geleden de stap gezet om elkaar beter te leren kennen. Het enthousiasme en de chemie tussen beiden was en is enorm. Er zijn, vooral in het begin heel veel dingen gezegd (denk aan toekomst gerelateerde onderwerpen zoals trouwen/samenwonen en het niet meer zonder elkaar willen zijn).
Omdat ik op mijn eigen huisje aan het wachten was zijn we de eerste maanden veel samen geweest, 3 tot 4 x per week incl. slapen.
Sinds 2 maanden heb ik mijn eigen plek en we spreken nog steeds af, momenteel 2 tot 3 x per week, incl. slapen.
Hij had inderdaad aangegeven dat zodra ik mijn eigen plek zou krijgen dat we het iets rustiger aan moesten gaan doen; omdat ik moet wennen aan een nieuw leven met mijn eigen plek en mijn rust moet vinden, hij ook graag een dag voor zichzelf wil hebben (rust) en hij vond het te snel gaan.
Allebei hebben we een kind (co-ouderschap) van ongeveer dezelfde leeftijd, de kinderen zijn (nog) niet op hoogte. Zijn ex weet wel van mij/ons.
Hetgeen ik lastig vind is dat hij het volgende heeft aangegeven; hij wil het rustig aan doen omdat hij niet zeker weet of hij zelf nog wel een relatie wil en daarin wil blijven investeren. Hij denkt dat hij zelf geen relatiemateriaal is aangezien hij 3 eerdere langere relaties heeft beëindigt en niet weer iemand pijn wil doen.
Ik geloof hem daarin maar vind het wel moeilijk aangezien ik mezelf in de toekomst zie met wel een relatie. Ik zou graag onze wederzijdse vrienden / familie willen ontmoeten (1 vriend heb ik al ontmoet) en zou graag meer betrokken willen zijn. Rationeel snap ik dat we elkaars kinderen nog niet hebben ontmoet maar mijn gevoel wil graag sneller gaan.
Momenteel hebben we elke dag contact, via app en gemiddeld bellen we 2x per dag (ochtend en avond). We zeggen tegen elkaar dat we van elkaar houden (hij is daarmee begonnen zelfs), 2 tot 3 keer per week slapen en eten we bij elkaar. We hebben voor de zomervakantie 2 x een paar dagen gepland om weg te gaan.
We zijn eerlijk tegen elkaar, hij over zijn gevoel (het rustig aan doen) en ik over mijn gevoel (graag een volgende stap willen zetten). Dit gaat zonder dat een van ons iets probeert door te drukken maar puur om ons gevoel naar elkaar uit te leggen, dus op een rustige respectvolle manier, zodat we elkaar kunnen proberen begrijpen.
In al die maanden tijd is er nog geen ruzie geweest of andere irritatie wel veel respect, veel lachen, liefde, praten over van alles.
Mijn vraag is eigenlijk; ga ik inderdaad te snel? Moet ik wachten op hem of is dit uiteindelijk zonde van mijn energie en heb ik straks een gebroken hart?
Ik ga ervan uit dat hij goede bedoelingen heeft en wil hem/ons ook die kans geven maar ik wil ook niet te lang wachten op zijn getwijfel? Hij zegt dat het niet aan mij ligt maar aan hem (dooddoener?) en hij vind mij lief, leuk, lekker, grappig en hij houd van mij. Datzelfde gevoel heb ik voor hem, misschien heb ik nog teveel de roze bril op. Ik wil het liefste elke dag bij hem zijn en mis hem ook echt als dat niet zo is.
Het werkt natuurlijk ook niet mee dat ik nu voor het eerst in mijn leven op mezelf woon, kan prima voor mezelf zorgen en mijn kind houd mij ook bezig in de dagen dat die er is. Toch is het gevoel van missen erg groot en dat weerhoud mij van de dingen doen die eigenlijk moeten gebeuren in mijn nieuwe huis.
Komt het goed met zijn getwijfel?
dinsdag 2 juli 2019 om 06:48
Nooit maar dan ook nooit een relatie beginnen met een getrouwde man ook niet in scheiding. Er komt niets dan ellende van. Hij heeft het oude niet afgerond noch verwerkt. Er is geen volgende stap zolang hij nog getrouwd is en e.a. niet is afgerond en verwerkt. Hij is niet vrij.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
dinsdag 2 juli 2019 om 07:02
Ik had ooit een beste vriendin van 10 jaar ouder die zei dat ze haar vriendinnen altijd zat werd na verloop van tijd. We waren heel close en deelden alles, onze kinderen waren vriendinnen. Het duurde een paar jaar, en toen ineens was ik haar kwijt. Ik begrijp het nog steeds niet. Wat ik wil zeggen is geloof hem. Hij gaat niet serieus met je worden.
woensdag 3 juli 2019 om 17:06
De vraag is niet of die man zich indekt voor zichzelf of niet. Ik denk dat de vraag moet zijn waarom jij zo graag een man aan je wilt binden en dit ook echt wilt vastleggen nadat je zelf pas enkele maanden geleden bent gescheiden.
Ik kan me voorstellen dat die man daar (na 3x de fout in te zijn gegaan) helemaal niet om staat te springen. Ik zou het er in ieder geval spaansbenauwd van krijgen.
Misschien dekt hij zich in, maar meer vanwege het feit dat hij weet waar je na je scheiding nog allemaal doorheen moet, weet dat hij er zelf ook weer doorheen moet en dat jullie beiden absoluut nog niet jezelf zijn op dit moment.
Geniet gewoon van de tijd die je samen hebt, leef in het nu, zorg dat je je huis naar je zin maakt, bouw iets op voor jezelf en zie hem als bonus.
Ik verwacht dat als je dat doet de twijfel van zijn kant zal verdwijnen, of kom je zelf tot de conclusie dat het geen toekomst heeft en hoef je je kind niet nog een keer door zo’n situatie heen te slepen.
Ik kan me voorstellen dat die man daar (na 3x de fout in te zijn gegaan) helemaal niet om staat te springen. Ik zou het er in ieder geval spaansbenauwd van krijgen.
Misschien dekt hij zich in, maar meer vanwege het feit dat hij weet waar je na je scheiding nog allemaal doorheen moet, weet dat hij er zelf ook weer doorheen moet en dat jullie beiden absoluut nog niet jezelf zijn op dit moment.
Geniet gewoon van de tijd die je samen hebt, leef in het nu, zorg dat je je huis naar je zin maakt, bouw iets op voor jezelf en zie hem als bonus.
Ik verwacht dat als je dat doet de twijfel van zijn kant zal verdwijnen, of kom je zelf tot de conclusie dat het geen toekomst heeft en hoef je je kind niet nog een keer door zo’n situatie heen te slepen.
anoniem_356271 wijzigde dit bericht op 03-07-2019 17:07
Reden: Dubbel
Reden: Dubbel
0.85% gewijzigd
