Relaties
alle pijlers
Vader gezag geven?
woensdag 23 februari 2011 om 10:14
Dag forummers,
ik twijfel en heb behoefte aan reflectie. Vorig jaar zomer zijn mijn ex en ik uit elkaar gegaan. Oudste kind net 2, jongste toen een half jaar. Reden was overmatig drankgebruik en agressief gedrag. Ik zette ex eruit en koos voor mezelf en de kinderen.
Ex heeft zeker zes maanden dwars gelegen, mij
uitgescholden etc maar omwille van de kinderen bleef ik positief. Sterker nog, heb me nog vrij
lang vastgeklampt aan mijn droombeeld van het ideale gezin. Vond het ook mijn taak hem op de hoogte van gebeurtenissen als het consultatiebureau, ziekte, grappige opmerkingen
etc. Maar nooit een reactie. Tot twee keer toe waren de kinderen ziek, maar taal noch teken van papa. Oudste een keer van de rel, wilde papa bellen. Maar het kwam papa op dat
moment even niet uit (dat kan nog) en een half uur later vond mijn ex het al niet meer relevant. Komt hard aan bij mij, want ik zie het verdriet van de oudste. Niet de moeite voor zijn vader, 'weet ie straks niet's meer van'.
Ik praat het van me af bij een psycholoog, heb na veel gedoe met ex een financiële- en ongangsregeling kunnen treffen (1 x in de twee
weken een weekend). Ik heb mijn leven weer wat op de rit.
En nu ineens wil ex alsnog gerechterlijk gezag over de jongste. En ik twijfel. Ik faciliteer mijn ex aan alle kanten, heb doodsbedreigingen aan mijn adres genegeerd omdat ik wil dat de kinderen gewoon hun vader kennen en zien. Maar dat gezag... Iets in mij zegt 'nee'. Hij gedraagt zich niet als een vader, behalve die twee dagen om de twee weken. En zelfs die logeerpartij verkort hij voor een persoonlijk uitje, als dat zo uitkomt. Ik zie hem nu bijna meer als verwekker dan als vader. En dat doet me pijn, maar heeft me ook aan het denken gezet. Natuurlijk heeft hij rechten maar moet ik daarom overal in meegaan?
Alvast bedankt!
ik twijfel en heb behoefte aan reflectie. Vorig jaar zomer zijn mijn ex en ik uit elkaar gegaan. Oudste kind net 2, jongste toen een half jaar. Reden was overmatig drankgebruik en agressief gedrag. Ik zette ex eruit en koos voor mezelf en de kinderen.
Ex heeft zeker zes maanden dwars gelegen, mij
uitgescholden etc maar omwille van de kinderen bleef ik positief. Sterker nog, heb me nog vrij
lang vastgeklampt aan mijn droombeeld van het ideale gezin. Vond het ook mijn taak hem op de hoogte van gebeurtenissen als het consultatiebureau, ziekte, grappige opmerkingen
etc. Maar nooit een reactie. Tot twee keer toe waren de kinderen ziek, maar taal noch teken van papa. Oudste een keer van de rel, wilde papa bellen. Maar het kwam papa op dat
moment even niet uit (dat kan nog) en een half uur later vond mijn ex het al niet meer relevant. Komt hard aan bij mij, want ik zie het verdriet van de oudste. Niet de moeite voor zijn vader, 'weet ie straks niet's meer van'.
Ik praat het van me af bij een psycholoog, heb na veel gedoe met ex een financiële- en ongangsregeling kunnen treffen (1 x in de twee
weken een weekend). Ik heb mijn leven weer wat op de rit.
En nu ineens wil ex alsnog gerechterlijk gezag over de jongste. En ik twijfel. Ik faciliteer mijn ex aan alle kanten, heb doodsbedreigingen aan mijn adres genegeerd omdat ik wil dat de kinderen gewoon hun vader kennen en zien. Maar dat gezag... Iets in mij zegt 'nee'. Hij gedraagt zich niet als een vader, behalve die twee dagen om de twee weken. En zelfs die logeerpartij verkort hij voor een persoonlijk uitje, als dat zo uitkomt. Ik zie hem nu bijna meer als verwekker dan als vader. En dat doet me pijn, maar heeft me ook aan het denken gezet. Natuurlijk heeft hij rechten maar moet ik daarom overal in meegaan?
Alvast bedankt!
donderdag 24 februari 2011 om 06:24
Erkennen van een kind geeft volgens mij niet automatisch het recht op ouderlijk gezag. Het is dus maar zeer de vraag of hij dat überhaupt op kan eisen. Laat je daar eerst over adviseren zou ik zeggen.
Edit: hij kan de rechter wel vragen om ook hem ouderlijk gezag toe te kennen. Ik begrijp dat die dit eigenlijk alleen zal toekennen als dit in het belang van het kind is. Dat zal jouw ex dus duidelijk moeten maken.
Edit: hij kan de rechter wel vragen om ook hem ouderlijk gezag toe te kennen. Ik begrijp dat die dit eigenlijk alleen zal toekennen als dit in het belang van het kind is. Dat zal jouw ex dus duidelijk moeten maken.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
donderdag 24 februari 2011 om 12:50
Dank voor jullie reacties.
Dubiootje, je hebt gelijk wat betreft de machtsstrijd. Dat denk ik zelf ook. Zijn de kinderen ziek, krijgen we taal noch teken, maar ga ik niet op stel en sprong akkoord met het bijschrijven van de kinderen in zijn paspoort (omdat daar geen duidelijke aanleiding zoals een vakantie in het buitenland voor is), ben ik ineens een stom wijf dat maar denkt te kunnen bepalen wat er met ZIJN kinderen gebeurt.
Heel vermoeiend, ik word er ook verdrietig van.
Je hebt ook gelijk dat ik niet kan weten of hij overdag drinkt. Ik baseer me op toen we samenwoonden. Toen deed hij dat ook niet. Hij heeft een goeie baan, functioneerde gewoon goed en nam zijn verantwoordelijkheid ook in het verkeer. Alleen 's avonds ging hij los. Mijn stelling dat je de kinderen te allen tijde naar een ziekenhuis moet kunnen rijden oid typeerde hij als overdreven en paranoia. Ook vindt hij zichzelf geen probleemdrinker en kan hij 'zo' weer even zonder. Tsja...
Ik vind het heel moeilijk. Ik snap wat je zegt, voel het zelf ook zo. Zie een vakantie van hem met de kinderen van een week of twee bijv. ook niet zitten omdat ik hem dus niet vertrouw met de drank. Aan de andere kant kan ik zijn drankmisbruik niet hard maken, hij deed het met mij in hetzelfde huis, maar nu? En ik wil mijn kinderen ook niet (het contact met) hun vader ontzeggen...
Maar gevoelsmatig wil ik hem dus niet het gezag geven over de jongste. Hij gedraagt zich (in mijn ogen) niet als een betrokken vader...
Dubiootje, je hebt gelijk wat betreft de machtsstrijd. Dat denk ik zelf ook. Zijn de kinderen ziek, krijgen we taal noch teken, maar ga ik niet op stel en sprong akkoord met het bijschrijven van de kinderen in zijn paspoort (omdat daar geen duidelijke aanleiding zoals een vakantie in het buitenland voor is), ben ik ineens een stom wijf dat maar denkt te kunnen bepalen wat er met ZIJN kinderen gebeurt.
Heel vermoeiend, ik word er ook verdrietig van.
Je hebt ook gelijk dat ik niet kan weten of hij overdag drinkt. Ik baseer me op toen we samenwoonden. Toen deed hij dat ook niet. Hij heeft een goeie baan, functioneerde gewoon goed en nam zijn verantwoordelijkheid ook in het verkeer. Alleen 's avonds ging hij los. Mijn stelling dat je de kinderen te allen tijde naar een ziekenhuis moet kunnen rijden oid typeerde hij als overdreven en paranoia. Ook vindt hij zichzelf geen probleemdrinker en kan hij 'zo' weer even zonder. Tsja...
Ik vind het heel moeilijk. Ik snap wat je zegt, voel het zelf ook zo. Zie een vakantie van hem met de kinderen van een week of twee bijv. ook niet zitten omdat ik hem dus niet vertrouw met de drank. Aan de andere kant kan ik zijn drankmisbruik niet hard maken, hij deed het met mij in hetzelfde huis, maar nu? En ik wil mijn kinderen ook niet (het contact met) hun vader ontzeggen...
Maar gevoelsmatig wil ik hem dus niet het gezag geven over de jongste. Hij gedraagt zich (in mijn ogen) niet als een betrokken vader...
zaterdag 7 mei 2011 om 12:56
Ik zou op dit moment geen wijzigingen aanbrengen in welke juridische verhouding dan ook, tot de situatie van samen ouders zijn zomder dat je partners bent, stabiel is. Vader doet nogal wat dingen om die verhouding steeds uit balans te halen en de strijd met jou aan te gaan. Dat kan voor de rechter reden zijn om hem geen vervangende toestemming voor ouderlijk gezag te verlenen. Gezamenlijk ouderlijk gezag is alleen in het belang van het kind als het kind hierdoor niet bekneld raakt tussen ouders. Als vader zich naar jou toe nog steeds zo gedraagt, gebeurt dat wel.
