Relaties
alle pijlers
Vaderschap / Ouderschap
zaterdag 4 november 2017 om 20:44
Dames en verdwaalde heren
Zoals jullie wel weten waarschijnlijk ben ik sinds een maand vader. En ik moet zeggen: i love it.
Nu heb ik 1 maand vrij genomen om bij mijn kind te kunnen zijn en aan elkaar te wennen en te leren ouder te zijn en om mijn vrouw te kunnen steunen na zwangerschap keizersnee en trombose.
Ik merk om mij heen dat heel veel mannen maar een paar dagen vrij nemen en dan weer aan het werk gaan of bijvoorbeeld blij zijn dat de vrouw borstvoeding geeft want dan hoeven ze er ‘s nachts niet uit.
Nu ben ik blij dat we flesvoeding doen want dan kan ik er ‘s nachts ook gewoon uit maar mijn punt is vooral: als je meteen weer gaat werken dan kan je toch nooit goed in je vaderrol groeien? Dan blijft de moeder toch altijd de overhand houden en wordt t nooi gelijkwaardig? Of ben ik daarin kortzichtig?
Disclaimer: zwangerschapsverlof voor mannen wordt pas volgend jaar geregeld dus toe nu toe is het ook wellicht moeilijk in bepaalde beroepen om vrij te (kunnen) nemen.
Zoals jullie wel weten waarschijnlijk ben ik sinds een maand vader. En ik moet zeggen: i love it.
Nu heb ik 1 maand vrij genomen om bij mijn kind te kunnen zijn en aan elkaar te wennen en te leren ouder te zijn en om mijn vrouw te kunnen steunen na zwangerschap keizersnee en trombose.
Ik merk om mij heen dat heel veel mannen maar een paar dagen vrij nemen en dan weer aan het werk gaan of bijvoorbeeld blij zijn dat de vrouw borstvoeding geeft want dan hoeven ze er ‘s nachts niet uit.
Nu ben ik blij dat we flesvoeding doen want dan kan ik er ‘s nachts ook gewoon uit maar mijn punt is vooral: als je meteen weer gaat werken dan kan je toch nooit goed in je vaderrol groeien? Dan blijft de moeder toch altijd de overhand houden en wordt t nooi gelijkwaardig? Of ben ik daarin kortzichtig?
Disclaimer: zwangerschapsverlof voor mannen wordt pas volgend jaar geregeld dus toe nu toe is het ook wellicht moeilijk in bepaalde beroepen om vrij te (kunnen) nemen.
zondag 5 november 2017 om 09:28
Daar lijkt me totaal geen bewijs voor te zijn, rationeel dan. Emotioneel zit het misschien anders, maar die maand of week of dag lijkt me geen verschil te maken als je afspraken maakt. Het lijkt me niet een statisch gegeven, dat als je niet de eerste maand bij je kind bent dat het nooit meer anders kan en voortaan moeder de overhand heeft.
Nog gefeliciteerd trouwens.
Nog gefeliciteerd trouwens.
zondag 5 november 2017 om 09:33
Ik snap hem ook niet helemaal. Partner kon kind de eerste dagen juist troosten en warm houden. Dat verschoof toen hij weer ging werken heel rap trouwens en wij hebben de eerste paar jaar echt een hele scheve verdeling gehad en ik heb dat echt actief moeten ombuigen, terwijl ik geen enkele puf meer had. Ik had het fijn gevonden als partner dat gedaan had, dus mijn tip voor jou zou zijn: kijk goed naar je vrouw en grijp actief in als het een beetje scheef gaat lopen.badmeester schreef: ↑05-11-2017 09:23Dat “ hoe dan ook “ volg ik niet helemaal. Net met badmeesteres overlegd en zij voelt het ook echt als 50/50.
zondag 5 november 2017 om 09:33
Mijn man heeft bij beide kinderen 4 weken vakantie opgenomen. Dat was ook fijn aangezien hij onregelmatig werkt. Nu een aantal jaar verder hebben we beide een goede band. Doordat wij beide onregelmatig werken zijn wij in het ouderschap gelijkwaardig. We zijn geregeld met de kinderen alleen thuis dus dat is dan fijn.
zondag 5 november 2017 om 09:34
Dank je wel. Zo had ik het trouwens niet bedoeld.strikjemetstippels schreef: ↑05-11-2017 09:28Daar lijkt me totaal geen bewijs voor te zijn, rationeel dan. Emotioneel zit het misschien anders, maar die maand of week of dag lijkt me geen verschil te maken als je afspraken maakt. Het lijkt me niet een statisch gegeven, dat als je niet de eerste maand bij je kind bent dat het nooit meer anders kan en voortaan moeder de overhand heeft.
Nog gefeliciteerd trouwens.
Ik bedoelde meer:
Als ik naar mezelf kijk vind ik het jammer morgen weer aan het werk te gaan. Ik ben blij dat ik 4 weken vrij heb gehad en voor vrouw en kind heb kunnen zorgen. Ik voel nu echt een band met mijn kind. En om me heen zie ik veel vaders die dat anders doen (zoals beschreven) en ik kan me dan niet voorstellen dat je daar een band mee opbouwt. Dat kan:
- kortzichtigheid van mij zijn (meerdere wegen naar Rome);
- niks is perfect als het kind maar voldoende liefde krijgt;
Dat gezegd hebbende was ik benieuwd naar jullie reacties om mijn denkraam te vergroten.
zondag 5 november 2017 om 09:36
Geen zorgen hoor. Tijdens de bevalling die al 14 uur duurde had badmeesteres het erg zwaar. Ik heb toen de gynaecoloog “ verteld “ dat ik binnen een half uur een keizersnee verwachtte. En die is er toen ook gekomen.Mevrouw75 schreef: ↑05-11-2017 09:33Ik snap hem ook niet helemaal. Partner kon kind de eerste dagen juist troosten en warm houden. Dat verschoof toen hij weer ging werken heel rap trouwens en wij hebben de eerste paar jaar echt een hele scheve verdeling gehad en ik heb dat echt actief moeten ombuigen, terwijl ik geen enkele puf meer had. Ik had het fijn gevonden als partner dat gedaan had, dus mijn tip voor jou zou zijn: kijk goed naar je vrouw en grijp actief in als het een beetje scheef gaat lopen.
zondag 5 november 2017 om 10:09
badmeester schreef: ↑05-11-2017 09:34Dank je wel. Zo had ik het trouwens niet bedoeld.
Ik bedoelde meer:
Als ik naar mezelf kijk vind ik het jammer morgen weer aan het werk te gaan. Ik ben blij dat ik 4 weken vrij heb gehad en voor vrouw en kind heb kunnen zorgen. Ik voel nu echt een band met mijn kind. En om me heen zie ik veel vaders die dat anders doen (zoals beschreven) en ik kan me dan niet voorstellen dat je daar een band mee opbouwt. Dat kan:
- kortzichtigheid van mij zijn (meerdere wegen naar Rome);
- niks is perfect als het kind maar voldoende liefde krijgt;
Dat gezegd hebbende was ik benieuwd naar jullie reacties om mijn denkraam te vergroten.
Dat denk ik ook. Er zijn meerdere manieren om een doel te bereiken. Heel mooi dat jij blij bent met jouw keuze. Besef wel dat deze keuze binnen jouw mogelijkheden lag een dat een ander diezelfde mogelijkheden niet heeft of toch andere keuzes wil maken.
Jouw kind werd in het najaar geboren dat maakt het makkelijker om al je vrije dagen op te maken dan als je een januari-kindje krijgt. Dan wil je nog zomervakantie misschien, houd je nog dagen achter de hand voor onvoorziene dingen etc.
Destijds kon mijn man geen dagen sparen, maximaal vijf dagen mochten mee naar het volgende jaar. Dus met een januari- en een februarikind namen wij andere beslissingen. Onze derde kan in mei en met twee oudste kinderen waarvan één op school vinden wij het zeker fijn om ook zomervakantie te nemen.
zondag 5 november 2017 om 10:34
Ik denk dat het in veel individuele gevallen helemaal geen rol hoeft te spelen, hoelang een man na de bevalling thuis/vrij is, en de rol en verdeling van het ouderschap en huishouden. Ik denk echter dat het in het grotere geheel van de Nederlandse oudercultuur wel degelijk een rol speelt en het ergens ook van invloed is op de fulltime/parttime werken verdeling bijvoorbeeld.
zondag 5 november 2017 om 10:50
Ik denk dat het per gezin anders is en dat er geen goed is in deze. Je hebt ook te maken met werkgevers, karakters van de ouders en karakters van het kind.
Als ik naar mijn opvoeding en eigen gezin kijk:
Mijn vader is na mijn geboorte direct weer aan het werk gegaan. (eigen zaak) Hij werkte veel, maar was wel altijd met het eten thuis en mijn zusje en ik waren ook veel op de zaak. Hij was sowieso geen small talk vader, maar wel iemand waar ik altijd bij terecht kon als ik ergens mee zat of advies nodig had. (zijn adviezen waren altijd goed en ik mis hem nog steeds. De beste man is al jaren dood) Kortom: we hadden een goede band die weliswaar niet knuffelig was, maar wel bol stond van zijn liefde voor mij. Ik was dol op hem!
Mijn moeder was thuis en dat vond ik heerlijk. Voor de grote zaken ging ik naar mijn vader, maar voor de huis-tuin- en keukenprietpraat heb ik mijn moeder. Ze probeert wel advies te geven, maar onze visies staan vaak haaks op elkaar en ik keuvel liever met haar. Verder staat ze altijd voor me klaar, helpt me waar nodig en komt nog steeds met pannetjes hutspot aanzetten. (niemand maakt zulke goede hutspot als mijn mams!)
Mijn man heeft na de geboorte van de oudste twee weken vrij genomen. Daarna weer knalhard aan het werk.
Na de tweede zwangerschap hetzelfde verhaal.
De geboorte en babytijd van de jongste heeft hij bewuster meegemaakt en is vier maanden op halve kracht aan het werk gegaan. Na al die jaren had hij genoeg krediet opgebouwd om heel veel thuis te zijn.
Met wie hij de sterkste band heeft? Geen idee. Hij is betrokken bij elk kind, onze jongste lijkt het meeste op hem en hij vindt de hobby van de oudste weer het meest interessant.
Je kan nog zoveel tijd met elkaar doorbrengen, uiteindelijk gaat het om de oprechtheid van het contact en niet om de kwantiteit. Heel de dag thuis achter de iPad verscholen zitten terwijl junior zich maar te vermaken heeft maakt echt niet dat je een betere band krijgt met je kind dan wanneer je 50 uur werkt.
Als ik naar mijn opvoeding en eigen gezin kijk:
Mijn vader is na mijn geboorte direct weer aan het werk gegaan. (eigen zaak) Hij werkte veel, maar was wel altijd met het eten thuis en mijn zusje en ik waren ook veel op de zaak. Hij was sowieso geen small talk vader, maar wel iemand waar ik altijd bij terecht kon als ik ergens mee zat of advies nodig had. (zijn adviezen waren altijd goed en ik mis hem nog steeds. De beste man is al jaren dood) Kortom: we hadden een goede band die weliswaar niet knuffelig was, maar wel bol stond van zijn liefde voor mij. Ik was dol op hem!
Mijn moeder was thuis en dat vond ik heerlijk. Voor de grote zaken ging ik naar mijn vader, maar voor de huis-tuin- en keukenprietpraat heb ik mijn moeder. Ze probeert wel advies te geven, maar onze visies staan vaak haaks op elkaar en ik keuvel liever met haar. Verder staat ze altijd voor me klaar, helpt me waar nodig en komt nog steeds met pannetjes hutspot aanzetten. (niemand maakt zulke goede hutspot als mijn mams!)
Mijn man heeft na de geboorte van de oudste twee weken vrij genomen. Daarna weer knalhard aan het werk.
Na de tweede zwangerschap hetzelfde verhaal.
De geboorte en babytijd van de jongste heeft hij bewuster meegemaakt en is vier maanden op halve kracht aan het werk gegaan. Na al die jaren had hij genoeg krediet opgebouwd om heel veel thuis te zijn.
Met wie hij de sterkste band heeft? Geen idee. Hij is betrokken bij elk kind, onze jongste lijkt het meeste op hem en hij vindt de hobby van de oudste weer het meest interessant.
Je kan nog zoveel tijd met elkaar doorbrengen, uiteindelijk gaat het om de oprechtheid van het contact en niet om de kwantiteit. Heel de dag thuis achter de iPad verscholen zitten terwijl junior zich maar te vermaken heeft maakt echt niet dat je een betere band krijgt met je kind dan wanneer je 50 uur werkt.
zondag 5 november 2017 om 10:54
Wat na het verlof van de moeder lastig is, is dan de taakverdeling. Want eerst doe je als thuiszittende het grootste deel van het huishouden en de zorg, en dan moet dat 'ineens' weer 50/50, terwijl er veel (zorg) taken zijn bijgekomen dus voor de werkende vader lijkt het alsof er ineens meer dan voorheen moet gebeuren en dat is ook zo.
Dus terwijl de moeder ineens nog vermoeider is, moet de vader ineens nog meer bijschakelen en moeten er toch meer afspraken worden gemaakt en voelt voor beiden de verdeling scheef. Dan moet je wel goed blijven communiceren.
Dus terwijl de moeder ineens nog vermoeider is, moet de vader ineens nog meer bijschakelen en moeten er toch meer afspraken worden gemaakt en voelt voor beiden de verdeling scheef. Dan moet je wel goed blijven communiceren.
anoniem_64735f8eb312e wijzigde dit bericht op 05-11-2017 11:00
0.98% gewijzigd
zondag 5 november 2017 om 10:57
Timetraveler schreef: ↑05-11-2017 10:34Ik denk dat het in veel individuele gevallen helemaal geen rol hoeft te spelen, hoelang een man na de bevalling thuis/vrij is, en de rol en verdeling van het ouderschap en huishouden. Ik denk echter dat het in het grotere geheel van de Nederlandse oudercultuur wel degelijk een rol speelt en het ergens ook van invloed is op de fulltime/parttime werken verdeling bijvoorbeeld.
Het idee dat vrouwen beter (kinderen) kunnen verzorgen zit heel diep in onze cultuur. Kinderen worden in de eerste jaren van hun leven vooral verzorgd door vrouwen: verloskundigen, kinderopvang, oppas (oma, buurmeisje), juffen op de basisschool, consultatiebureau, etc. Dat zien vaders natuurlijk ook. "Blijkbaar kunnen vrouwen het beter, dus ik laat haar maar." En als zo'n vrouw dan ook nog begint over "mamahonger"...
Langer vaderschapsverlof is een heel klein begin, al vraag ik me af of het überhaupt invloed heeft. Zo lang we met z'n allen het nog heel raar vinden dat mannen voor kinderen zorgen (en dan bedoel ik niet de vaders) vrees ik dat er weinig verandert.
zondag 5 november 2017 om 11:05
honingbijtje schreef: ↑05-11-2017 10:54Wat na het verlof van de moeder lastig is, is dan de taakverdeling. Want eerst doe je als thuiszittende het grootste deel van het huishouden en de zorg, en dan moet dat 'ineens' weer 50/50, terwijl er veel (zorg) taken zijn bijgekomen dus voor de werkende vader lijkt het alsof er ineens meer dan voorheen moet gebeuren en dat is ook zo.
Dus terwijl de moeder ineens nog vermoeider is, moet de vader ineens nog meer bijspringen en moeten er toch meer afspraken worden gemaakt en voelt voor beiden de verdeling scheef. Dan moet je wel goed blijven communiceren.
Want? Ik had geen verlof om het huishouden naar me toe te trekken ik had verlof om te herstellen van de zwangerschap en de bevalling. Dus het deel huishouden dat man deed, deed hij ook in mijn verlof.
Nadat mijn verlof voorbij was hoefden we alleen de 'nieuwe' taken te verdelen. (Die werden bijna allemaal voor mij want ik ging minder werken en hij nog niet) Het huishouden werd vooral meer door een extra kamer in gebruik en heel veel meer was en dat waren al mijn taken dus dat was prima.
Het enige dat we echt besproken hebben was alles dat klaargemaakt moest worden voor de volgende dag. We maken altijd ieder ons eigen brood voor de volgende dag en toen moest er ook een tas voor kind klaargemaakt en flesjes etc. Ik deed de tas en man mijn en zijn brood. Nu bijna twintig jaar later doet hij dat nog.
terwijl ik al heel lang geen tassen voor kinderen met klaar hoef te maken.
zondag 5 november 2017 om 11:10
nerdopviva schreef: ↑05-11-2017 10:57Het idee dat vrouwen beter (kinderen) kunnen verzorgen zit heel diep in onze cultuur. Kinderen worden in de eerste jaren van hun leven vooral verzorgd door vrouwen: verloskundigen, kinderopvang, oppas (oma, buurmeisje), juffen op de basisschool, consultatiebureau, etc. Dat zien vaders natuurlijk ook. "Blijkbaar kunnen vrouwen het beter, dus ik laat haar maar." En als zo'n vrouw dan ook nog begint over "mamahonger"...
Langer vaderschapsverlof is een heel klein begin, al vraag ik me af of het überhaupt invloed heeft. Zo lang we met z'n allen het nog heel raar vinden dat mannen voor kinderen zorgen (en dan bedoel ik niet de vaders) vrees ik dat er weinig verandert.
In mijn omgeving zie ik daar best verandering in komen. Ik werk op een school met een meester voor groep 1/2. Op mijn vorige school werd de BSO gedaan door een man. Mijn zoon past op twee buurjongens. Een man het in de straat is met vervroegd pensioen en past op zijn kleinkind op de dagen dat zijn vrouw werkt.
Op Nederlands niveau stelt het nog weinig voor maar het is een begin.
zondag 5 november 2017 om 11:11
Jullie zijn nu een maand verder, maar een pasgeborene zal doorgaans toch echt voorkeur voor moeder hebben.badmeester schreef: ↑05-11-2017 09:23Dat “ hoe dan ook “ volg ik niet helemaal. Net met badmeesteres overlegd en zij voelt het ook echt als 50/50.
zondag 5 november 2017 om 11:11
[quote=Andersom post_id=27749070 time=1509876301 user_id=352017]
Want? Ik had geen verlof om het huishouden naar me toe te trekken ik had verlof om te herstellen van de zwangerschap en de bevalling. Dus het deel huishouden dat man deed, deed hij ook in mijn verlof.
+1
Dit essentieel onderdeel mis ik ook weleens in de discussies.
Daar is het verlof toch voor bedoeld.
Herstellen van zwangerschap en bevalling. Dat hoeft een man nu eenmaal niet.
Want? Ik had geen verlof om het huishouden naar me toe te trekken ik had verlof om te herstellen van de zwangerschap en de bevalling. Dus het deel huishouden dat man deed, deed hij ook in mijn verlof.
+1
Dit essentieel onderdeel mis ik ook weleens in de discussies.
Daar is het verlof toch voor bedoeld.
Herstellen van zwangerschap en bevalling. Dat hoeft een man nu eenmaal niet.
zondag 5 november 2017 om 11:21
Mijn vader ging na 2 dagen weer aan het werk. 70 uur per week.
Ik vond hem wel lief, maar we kregen pas echt een band toen hij 20 jaar later doodziek werd en stopte met werken. Daarna heeft hij alle schade ruimschoots ingehaald.
Mijn moeder had het vast fijn gevonden als mijn vader er in die tijd meer was. Maar het was een heel andere tijd, niet te vergelijken.
Mijn man was na elke bevalling twee weken thuis en daarna werkten we beide 4 dagen, dus alles erg evenredig verdeeld. Toch hangt de een aan hem en de andere 2 aan mij. Ik denk dat kwaliteit belangrijker is dan kwantiteit.
Ik vond hem wel lief, maar we kregen pas echt een band toen hij 20 jaar later doodziek werd en stopte met werken. Daarna heeft hij alle schade ruimschoots ingehaald.
Mijn moeder had het vast fijn gevonden als mijn vader er in die tijd meer was. Maar het was een heel andere tijd, niet te vergelijken.
Mijn man was na elke bevalling twee weken thuis en daarna werkten we beide 4 dagen, dus alles erg evenredig verdeeld. Toch hangt de een aan hem en de andere 2 aan mij. Ik denk dat kwaliteit belangrijker is dan kwantiteit.
zondag 5 november 2017 om 11:22
Maar ik, als iemand zonder kinderen, vraag me dan af waar dat 'm inzit. Voor borstvoeding snap ik het, maar voor de rest? Is het de hartslag van moeder die bekend is uit de tijd in de baarmoeder? En geldt dat dan ook voor iedere baby?
zondag 5 november 2017 om 11:45
Wat fijn Badmeester dat je lekker bij je vrouw en kindje kon blijven.
Ik denk dat het belangrijk is en blijft om regelmatig ook 1 op 1 dingen met je kind te doen.
Wij zijn ongeveer evenveel thuis, maar kind hangt soms een pietsie meer aan mij. Echter moet ik elke twee maanden een week weg met mijn werk en dan hebben de mannen weer een weekje intensief 1 op 1, en dan merk ik echt wel verschil als ik weer terug ben, het doet altijd veel goeds voor hun onderlinge band. Heel leuk om te zien.
Ik denk dat het belangrijk is en blijft om regelmatig ook 1 op 1 dingen met je kind te doen.
Wij zijn ongeveer evenveel thuis, maar kind hangt soms een pietsie meer aan mij. Echter moet ik elke twee maanden een week weg met mijn werk en dan hebben de mannen weer een weekje intensief 1 op 1, en dan merk ik echt wel verschil als ik weer terug ben, het doet altijd veel goeds voor hun onderlinge band. Heel leuk om te zien.
maandag 6 november 2017 om 14:18
Het is vlg mij ook onzin, zie mijn post over de eerste dagen dat kind pas rustig werd door de warmte van haar vader. Pas toen ik de hele dag thuis zat en partner na een week weer ging werken ging alles behoorlijk scheef lopen met een kind dat echt alleen maar mij wilde.Timetraveler schreef: ↑05-11-2017 11:22Maar ik, als iemand zonder kinderen, vraag me dan af waar dat 'm inzit. Voor borstvoeding snap ik het, maar voor de rest? Is het de hartslag van moeder die bekend is uit de tijd in de baarmoeder? En geldt dat dan ook voor iedere baby?
maandag 6 november 2017 om 14:23
Hartslag, lichaamsgeur en de geur van melk.Timetraveler schreef: ↑05-11-2017 11:22Maar ik, als iemand zonder kinderen, vraag me dan af waar dat 'm inzit. Voor borstvoeding snap ik het, maar voor de rest? Is het de hartslag van moeder die bekend is uit de tijd in de baarmoeder? En geldt dat dan ook voor iedere baby?
maandag 6 november 2017 om 14:41
Mijn man is bij alle kinderen 2 weken thuis geweest na de geboorte. Toen de oudste geboren was zijn we beide parttime gaan werken en mijn man deed dat nog steeds bij de tweede. Maar hij werkte fulltime toen de jongste geboren werd en dat verschil was te merken. Om een band op te bouwen met de jongste moest hij meer investeren, echt tijd vrij maken. Wat bij de oudste en middelste vanzelf ging door de dagen dat ik werkte voor hun te zorgen en met hun te spelen. Dat is helemaal goed gekomen, maar daar moest hij wel in investeren. Een duidelijk verschil.
Ik denk dat gelijk zorgen na de geboorte er wel voor zorgt dat je het gelijk als vanzelfsprekend ziet en het blijft doen. Maar nog beter vind ik het als vader ook minder gaat werken en een deel van de zorg op zich neemt.
Ik denk dat gelijk zorgen na de geboorte er wel voor zorgt dat je het gelijk als vanzelfsprekend ziet en het blijft doen. Maar nog beter vind ik het als vader ook minder gaat werken en een deel van de zorg op zich neemt.
maandag 6 november 2017 om 14:42
Bij de eerste had man in eerste instantie 2 weken vrij genomen na de geboorte. In de praktijk is hij een week of 6-7 thuis geweest, waarvan 3 weken na de geboorte. Mijn man is hovenier en oudste is van januari. Laat het nu net dat jaar volop winter zijn geweest waardoor er veel onwerkbaar weer was. Toen man vertelde dat er een baby op komst was en wat de uitgerekende datum was vond werkgever het ook wel een prima planning (niet dat dat voor ons iets uitmaakte).
Bij de 2e heeft man alleen de 2 dagen na de geboorte vrij genomen en toen nog 2 weken toen de kraamhulp weg was. Toevallig is 2e op een donderdag geboren, wat op zicht niet een verkeerde dag was.
Bij de 2e heeft man alleen de 2 dagen na de geboorte vrij genomen en toen nog 2 weken toen de kraamhulp weg was. Toevallig is 2e op een donderdag geboren, wat op zicht niet een verkeerde dag was.
maandag 6 november 2017 om 14:47
Dan nu een tegenreactie. Mijn man ging twee dagen na de geboorte van de jongste alweer aan het werk. Hij had net een nieuwe baan en had nog geen verlof opgebouwd, dus hij had geen keuze. Ik heb mijn hele verlof er alleen voor gestaan met een baby en een dreumes. Inmiddels is de jongste 8 en is mijn man de hoofdverzorger. Hij heeft een minstens even zo goede band met de kinderen als ik.badmeester schreef: ↑05-11-2017 09:34Dank je wel. Zo had ik het trouwens niet bedoeld.
Ik bedoelde meer:
Als ik naar mezelf kijk vind ik het jammer morgen weer aan het werk te gaan. Ik ben blij dat ik 4 weken vrij heb gehad en voor vrouw en kind heb kunnen zorgen. Ik voel nu echt een band met mijn kind. En om me heen zie ik veel vaders die dat anders doen (zoals beschreven) en ik kan me dan niet voorstellen dat je daar een band mee opbouwt. Dat kan:
- kortzichtigheid van mij zijn (meerdere wegen naar Rome);
- niks is perfect als het kind maar voldoende liefde krijgt;
Dat gezegd hebbende was ik benieuwd naar jullie reacties om mijn denkraam te vergroten.
maandag 6 november 2017 om 14:55
Ik had niet veel hersteltijd nodig.Andersom schreef: ↑05-11-2017 11:05Want? Ik had geen verlof om het huishouden naar me toe te trekken ik had verlof om te herstellen van de zwangerschap en de bevalling. Dus het deel huishouden dat man deed, deed hij ook in mijn verlof.
Nadat mijn verlof voorbij was hoefden we alleen de 'nieuwe' taken te verdelen. (Die werden bijna allemaal voor mij want ik ging minder werken en hij nog niet) Het huishouden werd vooral meer door een extra kamer in gebruik en heel veel meer was en dat waren al mijn taken dus dat was prima.
Het enige dat we echt besproken hebben was alles dat klaargemaakt moest worden voor de volgende dag. We maken altijd ieder ons eigen brood voor de volgende dag en toen moest er ook een tas voor kind klaargemaakt en flesjes etc. Ik deed de tas en man mijn en zijn brood. Nu bijna twintig jaar later doet hij dat nog.
Ik deed dus in mijn verlof die extra huishoudelijke taken (dingen schoonmaken die de baby vies maakt, extra was, schoonmaken huis ivm meer thuis zijn, babyspullen uitkoken...)
Wij werken/ten dezelfde uren dus ik bleef dat natuurlijk niet doen. Maar dat moet wel ineens besproken en gedaan worden als het bevallingsverlof eindigt. Als je geen idee hebt van dat extra werk omdat je als man het niet hebt meegemaakt, omdat het vaderschapsverlof ophoudt voor de kraamzorg weg is, dan is het lastig inschatten hoe het zit.
maandag 6 november 2017 om 15:24
Hmmm... nog maar een maandje vader ...
Ik begrijp jouw enthousiasme, maar de moeder heeft meestal toch een grotere emotionele binding met het kind doordat ze het wel 9 maanden in haar buik heeft gedragen. Dat valt niet te ontkennen, en soms zal de moeder dat ook uitspelen.
Verder vind ik dat een goede vader of moeder niet af te meten valt in wie er het meeste uren doorbrengt met het kind. Er zijn in een gezin ook veel andere taken die niet altijd rechtstreeks te maken hebben met het kind maar onrechtstreeks wel, zoals bv. het huishouden op zich, zorgen voor een voldoende groot gezinsinkomen voor huis, vrije tijd, etc.
En de manier waarop je met jouw kind omgaat, is natuurlijk ook heel belangrijk.
Geniet van het vaderschap !
Ik begrijp jouw enthousiasme, maar de moeder heeft meestal toch een grotere emotionele binding met het kind doordat ze het wel 9 maanden in haar buik heeft gedragen. Dat valt niet te ontkennen, en soms zal de moeder dat ook uitspelen.
Verder vind ik dat een goede vader of moeder niet af te meten valt in wie er het meeste uren doorbrengt met het kind. Er zijn in een gezin ook veel andere taken die niet altijd rechtstreeks te maken hebben met het kind maar onrechtstreeks wel, zoals bv. het huishouden op zich, zorgen voor een voldoende groot gezinsinkomen voor huis, vrije tijd, etc.
En de manier waarop je met jouw kind omgaat, is natuurlijk ook heel belangrijk.
Geniet van het vaderschap !