Vage situatie

Omdat we beide duur woonden hadden een goede vriend en ik besloten om samen een appartement te delen. Op het moment dat we samen gingen wonen waren we gewoon vrienden en de intenties voor het samenwonen waren in eerste instantie puur vriendschappelijk. Omdat ik toen een polyamoureuze relatie had (en nog heb) ben ik vooraf zeer duidelijk geweest, dat ik geen relatie wilde. Hij was zelf ook het vrijere type, af en toe sekscontacten, maar niet echt een man die vaak lange relaties had. Hij zette zich behoorlijk af tegen het ideaal van trouwen en kindertjes in de tijd dat we bevriend waren en in het gesprek voordat we samen gingen wonen was onze gezamenlijke conclusie dat we best af en toe seks konden hebben maar dat een relatie niet de bedoeling was (van ons allebei niet dus). Ik had toen ook niet de indruk dat hij mij voor meer zag zitten o.i.d.



Hij werd toen wel verliefd op mij. En ik heb een aantal vage dingen gezegd over in de toekomst misschien meer die niet handig waren. Op dat moment vond ik hem helemaal geen relatie materiaal. Hij blowde superveel, hij was erg depri en nogal hangerig/emotioneel afhankelijk. Ook had ik die andere relatie en dat wist hij. Ik wist niet dat hij gevoelens voor mij had en hij liet dat in het begin ook niet merken. Later pas, vond hij ineens dat we toch wel soort van 'relatie' hadden. Ik vond toen dus nog heel duidelijk van niet. En daar hebben we het over gehad. Hij wilde eigenlijk een monogame relatie en baalde ervan dat ik andere vriend nog steeds zag (ik ben polyamoureus, ook dat weet hij al sinds hij me kent).



Inmiddels is hij gestopt met blowen, zich veel leuker gaan gedragen, en zit hij een stuk beter in zijn vel (heb ik hem zoveel mogelijk bij geholpen) en nu begin ik hem wel leuker te vinden en een tijdje terug hebben we dan ook het idee voor toch een relatie heroverwogen. Hij vond het toch wel oke, om een polyrelatie te hebben, zei dat hij moest wennen aan het idee, maar het wel leuk vind. Maar we zitten dus nog in vaagspace.... Eerlijkgezegd weet ik nog niet zo goed of er toekomst in zit. Vanaf het moment dat we dat min of meer hadden afgesproken en dus soortvan relatie hadden, is hij nml wel weer steeds negatiever gaan doen (depri, pessimistisch, boos op de wereld).



Zijn ouders komen hier ook vaak natuurlijk en die vragen steeds aan mij of we nu wat hebben of niet, hoe ze dat moeten zien etc. etc. maar zij denken dan natuurlijk aan een huisje boompje beestje relatie, monogaam en binnenkort een leuk huwelijkje en kindertjes. Nou, dat gaat dus sowieso niet gebeuren. Ik weet steeds niet wat ik moet zeggen tegen hen, heb maar min of meer gezegd maar ze beginnen me steeds meer te zien als een soort schoondochter (ze zijn blij met me omdat het beter met hem gaat sinds ik hier woon) en ik voel me dan een beetje... alsof ik de boel voor de gek zitten houden terwijl ik wel graag eerlijk wil zijn. Ze vragen ook steeds of ik vaker langskom en zijn vader had het zelfs over wanneer er kinderen komen. :S



Dat we poly zijn vind ik verder niet zozeer hun zaak, van mij mogen ze het eigenlijk best weten, maar hij heeft dat liever niet maar ik vind de algehele vaagheid van ons best wel moeilijk. Als hij mij vraagt wat we nu hebben dan weet ik het niet te zeggen, want hij is de ene keer wel leuk en dan zakt hij weer terug en dan denk ik, ja hoe moet ik nu weten of dit iets kan worden? Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Ik wil wel een relatie als hij door blijft gaan op de positieve toer, aan zichzelf werkt enzo. Maar als hij in een slachtofferrol gaat zitten en voor zich laat zorgen dan ben ik liever gewoon vrienden. (Je bent er ook voor iemand als het slecht gaat, natuurlijk, als gewone vriendin zal ik er ook hoe dan ook zijn, maar relatiemateriaal of niet hangt wel een beetje af van zijn houding, problemen geen bezwaar, maar hoe je ermee omgaat evt. wel...). De familie oefent nogal druk uit en ik weet het gewoon niet meer... Veel stress en voel me beetje in een rol geduwd soms...

quote:liselore schreef op 26 mei 2010 @ 15:00:

een pluspunt dat dat je toegevoegde waarde was??? Het hoogst aan jou gewaardeerd in de relatie? dus niet zomaar platte seks, relatie, dat staat er toch? dat hadden julllie toch ook zo half zacht??? en dat was het hoogst gewaardeerd....

Niet je persoonlijkheid, maar dat je goed kan zuigen.....

kikke zeg.... dan ben je inderdaad een beetje gek

Haha nee, een pluspunt om een beetje gek te zijn. Maakt je leven een stuk gezelliger.



Dat hij dat zegt daar trek ik me niet bijzonder veel van aan. Ik weet wie het zegt nml. Ik ben er dus ook niet trots op of beledigd door, het raakt me gewoon niet echt. Dat hij de diepgang mist om andere dingen hoog te waarderen betekent niet dat ik die andere dingen niet heb. Daar kan je dan moeilijk over doen, tsja. Er zijn ook mensen die mcdonalds lekkerder vinden dan een duur restaurant. Zulke mensen heb je en je kunt er beter mee leren leven dan dat je je eigenwaarde aan hun voorkeuren gaat verbinden.



Als je chefkok bent en hij zeg 'ik hep toch liever een bigmac' dan neem je toch ook geen schaamtevol ontslag? Je kan je ook overal wat van aan gaan trekken.. Nee, dat soort waardeoordelen laat ik liever over aan mensen die er wat meer kijk op hebben. En wat de rest zegt, tsja. dat moeten ze lekker zelf weten.

Meestal wel, soms niet. Ik vind dat een beetje een seksnegatieve houding. Seks zegt niets over je waarde. Je kan je de hele dag sufneuken met de meest diepgaande hoogstaande geweldige personen zonder dat je er zelf meer van wordt en je kan je laten uitwonen door 50 zwervers en daarna ben je ook nog steeds gewoon jij. Zit allemaal tussen je oren die waarde vermeerdering of vermindering. Met een beetje gezond masochisme zie je de lol er wel van in om af en toe niet meer te zijn dan je pijpskills (alleen wanneer je daar zelf zin in hebt, uiteraard).



Een wandelende kut lijkt me er trouwens erg raar uit zien lolz. Hoe wandelt een kut dan? Dan ben je al snel een kut met benen. Want op kut alleen kan je niet wandelen. (Klinkt pijnlijk in ieder geval). En je zou dan toch iets moeten hebben waar die pijpmond dan op zit. Anatomisch zeer problematisch concept.