Relaties
alle pijlers
Verhuizen na scheiding?
vrijdag 6 maart 2020 om 11:22
Een kort half jaar geleden kondigde mijn ex aan uit elkaar te willen. We hebben twee kinderen en een koophuis, dus dat is niet van de één op de andere dag geregeld. Op dit moment woon ik nog steeds in ons gezamenlijke huis en maak ik een aantal nachten/dagen per week plaats voor hem om bij de kinderen te zijn. Een soort birdnesting zullen we maar zeggen.
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
Mijn oudste gaat hier in de buurt naar school, mijn jongste naar het kdv en ik werk op 15 minuten rijden. Ik zou het liefste in de buurt blijven wonen, zodat hier niks aan hoeft te veranderen. Helaas blijkt het vrijwel onmogelijk om in de buurt een huis te vinden. Ons gezamenlijke huis is voor mij te duur en kan ik dus niet behouden. Ik zou een nieuw huis moeten kopen of huren, maar helaas is er niks in de buurt te vinden binnen mijn prijsklasse. Ook voor sociale huur (of urgentie) kom ik voorlopig niet in aanmerking, de gemeente heeft aangegeven dat ik hier nog zeker 3 jaar op zal moeten wachten.
Nu kom ik wel in aanmerking voor een woning in mijn 'oude' regio, zo'n 35 kilometer verderop. Mijn ouders en vrienden wonen daar ook nog steeds. Mijn ex wil graag co-ouderschap, maar weigert ergens anders te gaan wonen waar ik wél in aanmerking kom voor een huis. Hij vindt dat ik maar een manier moet bedenken om toch in de buurt van de school van mijn oudste te blijven wonen. Ik heb voorgesteld "gezamenlijk" naar mijn oude regio te verhuizen, omdat daar voor ons beiden nog woonmogelijkheden liggen, maar daar gaat hij niet in mee.
Wat te doen? Ik sta nu op een soort kruispunt waarbij ik twijfel tussen het inschakelen van een advocaat, om af te dwingen dat er toch beweging in het proces komt. Mijn ex negeert mij volledig op het gebied van een oplossing voor een woning en steekt zijn kop in het zand, we staan dus stil in het proces.
Ik zou kunnen kijken naar woningen in omliggende gemeentes, maar deze liggen toch al snel een half uur van de basisschool vandaan. Daarbij komt dat ik dan in een wijk/stad woon waar ik verder niks heb en mij afvraag of ik daar dan zelf blij van zou worden. Aan de andere kant zou het voor mijn kinderen fijn zijn op school te kunnen blijven, maar is 30 minuten dan wel handig?
Hoe hebben jullie dit gedaan? Toch blijven en mijn eigen wensen parkeren, met als nadeel dat we sowieso verder weg belanden, of toch die advocaat bellen?
dinsdag 10 maart 2020 om 09:17
Het is niet mijn bedoeling om TO te bashen, ik raad haar alleen af om nu al ver weg te verhuizen.
Ik denk eigenlijk dat het nu slim kan zijn om inderdaad die voorlopige voorziening aan te vragen om in het huis te blijven en hij ( tijdelijk) weg moet. Want daarmee dwingt ze hem wel om de zaken in gang te zetten en wordt duidelijk of zijn constructie gaat werken of niet. Uiteindelijk moet ze verhuizen, maar als ex dat ook moet liggen de kaarten heel anders dan wanneer hij wel kan blijven. Een vechtscheiding wordt t waarschijnlijk toch wel, dus kan ze net zo goed hem het huis uit gooien, als hij haar snel weg wil hebben. Dan ligt het huisvestingsprobleem ineens bij hem.
En als het echt moet kun je best met 2 kinderen in een 2 kamer appartement. Niet ideaal, maar ik ken wel meer gezinnen waar kinderen een kamer delen.
Ik denk eigenlijk dat het nu slim kan zijn om inderdaad die voorlopige voorziening aan te vragen om in het huis te blijven en hij ( tijdelijk) weg moet. Want daarmee dwingt ze hem wel om de zaken in gang te zetten en wordt duidelijk of zijn constructie gaat werken of niet. Uiteindelijk moet ze verhuizen, maar als ex dat ook moet liggen de kaarten heel anders dan wanneer hij wel kan blijven. Een vechtscheiding wordt t waarschijnlijk toch wel, dus kan ze net zo goed hem het huis uit gooien, als hij haar snel weg wil hebben. Dan ligt het huisvestingsprobleem ineens bij hem.
En als het echt moet kun je best met 2 kinderen in een 2 kamer appartement. Niet ideaal, maar ik ken wel meer gezinnen waar kinderen een kamer delen.
dinsdag 10 maart 2020 om 09:53
Als een tweekamerappartement twee slaapkamers betekent kan het wel. Als een tweekamerappartement een woonkamer en een slaapkamer betekent, niet. En dat laatste is volgens mij hoe het in NL meestal wordt benoemd. Een tweekamerappartement betekent één slaapkamer.forumfossiel schreef: ↑10-03-2020 09:17Het is niet mijn bedoeling om TO te bashen, ik raad haar alleen af om nu al ver weg te verhuizen.
Ik denk eigenlijk dat het nu slim kan zijn om inderdaad die voorlopige voorziening aan te vragen om in het huis te blijven en hij ( tijdelijk) weg moet. Want daarmee dwingt ze hem wel om de zaken in gang te zetten en wordt duidelijk of zijn constructie gaat werken of niet. Uiteindelijk moet ze verhuizen, maar als ex dat ook moet liggen de kaarten heel anders dan wanneer hij wel kan blijven. Een vechtscheiding wordt t waarschijnlijk toch wel, dus kan ze net zo goed hem het huis uit gooien, als hij haar snel weg wil hebben. Dan ligt het huisvestingsprobleem ineens bij hem.
En als het echt moet kun je best met 2 kinderen in een 2 kamer appartement. Niet ideaal, maar ik ken wel meer gezinnen waar kinderen een kamer delen.
dinsdag 10 maart 2020 om 10:34
Ja, dan kunnen de kinderen in de slaapkamer en moeder of op een slaapbank in de woonkamer, of een constructie met een scherm of kast.patchouli_ schreef: ↑10-03-2020 09:53Als een tweekamerappartement twee slaapkamers betekent kan het wel. Als een tweekamerappartement een woonkamer en een slaapkamer betekent, niet. En dat laatste is volgens mij hoe het in NL meestal wordt benoemd. Een tweekamerappartement betekent één slaapkamer.
( De dame die mijn Amsterdamse appartement met 1 slaapkamer kocht woont daar op deze manier met twee kinderen, dus niet ideaal maar ook niet onmogelijk).
dinsdag 10 maart 2020 om 20:17
Ik verwacht niet dat de ex zonder dat er iemand meefinanciert het huis gefinancierd krijgt.
Het lastige is dat hij zolang dat jullie scheiding nog niet is uitgesproken ook geen offerte van een bank krijgt aangezien pas bij de scheiding de financiele situatie van hem bepaald wordt. Zolang jullie geregistreerd partner zijn is het ook niet mogelijk om de hypotheek op zijn naam te zetten.
TO kan nu ook geen hypotheek afsluiten aangezien zij nog steeds op de hypotheekakte van het huis staat. Zij zit in de tang wat dit betreft, want ook al zou zij nu een huis vinden dat ze kan betalen dan nog krijgt ze de hypotheek niet rond.
Ik ben een beetje bang dat deze situatie een recept is voor een vechtscheiding. Als jij het pand verlaat geef je hem de ruimte om het financieel niet af te ronden, en blijf jij in een situatie zitten waar je echt niet verder kunt. Ik zou jouw advocaat “de opdracht” geven om in een eerste stap een overeenstemming te vinden wat er met dit huis gebeurt. Hij zou binnen 3 weken een offerte voor de hypotheek voor de taxatiewaarde moeten kunnen overleggen. Als hij dat kan weet jij ook waar je aan toe bent. Je weet welke overwaarde je uit het huis haalt en wat jouw financieringsmogelijkheden zijn en waar je dan zou kunnen wonen.
Als dit een twee kamer appartement is, dan is dit maar zo. Niet ideaal, maar houd voor ogen dat dit waarschijnlijk maar voor een paar jaar is! Je weet nooit wat er gebeurt! Ook in een 2 kamerappartement kun je een fantastische moeder voor je kinderen zijn!
Als blijkt dat hij het huis niet kan kopen dan ben jij aan zet! Dan kun jij de lijnen uitzetten en kun je naar de plek verhuizen waar jij een huis kunt kopen. Aangezien hij voor ongeveer net zoveel geld als jij een huis kan kopen zal het hem daar ook lukken. Je hoeft hier dus geen overeenstemming over te vinden. Je hebt aangegeven dat jullie co-ouderschap willen, en als jij de kinderen op jouw adres inschrijft, dan kan hij gaan wonen waar hij wil en moet hij ervoor zorgen dat hij zich aan de verplichtingen van het co-ouderschap houdt.
Trouwens voor de rechtbank hoeft een ouderschapsplan maar 4 punten te bevatten:
1. Waar staan de kinderen ingeschreven
2. Hoe ziet de zorgregeling er uit
3. Wie betaalt welke bijdrage in de kosten van de kinderen
4. Dat jullie elkaar informeren over de kinderen (en het vermogen van de kinderen).
Aangezien mijn vriend nog in scheiding ligt (duurt al 4 jaar, en nee, ik ben pas 1 1/2 jaar geleden in beeld gekomen) en wij expliciet hebben aangegeven dat wij van plan zijn om op termijn ten minste 50 km bij moeder vandaan te gaan wonen, hebben wij gevraagd of dit co-ouderschap in de weg staat. Het antwoord was: zolang je voldoet aan de afspraken ten aanzien van de kinderen is er geen probleem, en is er niemand die je tegen houdt.
Ik hoop dat dit een beetje helpt!
Het lastige is dat hij zolang dat jullie scheiding nog niet is uitgesproken ook geen offerte van een bank krijgt aangezien pas bij de scheiding de financiele situatie van hem bepaald wordt. Zolang jullie geregistreerd partner zijn is het ook niet mogelijk om de hypotheek op zijn naam te zetten.
TO kan nu ook geen hypotheek afsluiten aangezien zij nog steeds op de hypotheekakte van het huis staat. Zij zit in de tang wat dit betreft, want ook al zou zij nu een huis vinden dat ze kan betalen dan nog krijgt ze de hypotheek niet rond.
Ik ben een beetje bang dat deze situatie een recept is voor een vechtscheiding. Als jij het pand verlaat geef je hem de ruimte om het financieel niet af te ronden, en blijf jij in een situatie zitten waar je echt niet verder kunt. Ik zou jouw advocaat “de opdracht” geven om in een eerste stap een overeenstemming te vinden wat er met dit huis gebeurt. Hij zou binnen 3 weken een offerte voor de hypotheek voor de taxatiewaarde moeten kunnen overleggen. Als hij dat kan weet jij ook waar je aan toe bent. Je weet welke overwaarde je uit het huis haalt en wat jouw financieringsmogelijkheden zijn en waar je dan zou kunnen wonen.
Als dit een twee kamer appartement is, dan is dit maar zo. Niet ideaal, maar houd voor ogen dat dit waarschijnlijk maar voor een paar jaar is! Je weet nooit wat er gebeurt! Ook in een 2 kamerappartement kun je een fantastische moeder voor je kinderen zijn!
Als blijkt dat hij het huis niet kan kopen dan ben jij aan zet! Dan kun jij de lijnen uitzetten en kun je naar de plek verhuizen waar jij een huis kunt kopen. Aangezien hij voor ongeveer net zoveel geld als jij een huis kan kopen zal het hem daar ook lukken. Je hoeft hier dus geen overeenstemming over te vinden. Je hebt aangegeven dat jullie co-ouderschap willen, en als jij de kinderen op jouw adres inschrijft, dan kan hij gaan wonen waar hij wil en moet hij ervoor zorgen dat hij zich aan de verplichtingen van het co-ouderschap houdt.
Trouwens voor de rechtbank hoeft een ouderschapsplan maar 4 punten te bevatten:
1. Waar staan de kinderen ingeschreven
2. Hoe ziet de zorgregeling er uit
3. Wie betaalt welke bijdrage in de kosten van de kinderen
4. Dat jullie elkaar informeren over de kinderen (en het vermogen van de kinderen).
Aangezien mijn vriend nog in scheiding ligt (duurt al 4 jaar, en nee, ik ben pas 1 1/2 jaar geleden in beeld gekomen) en wij expliciet hebben aangegeven dat wij van plan zijn om op termijn ten minste 50 km bij moeder vandaan te gaan wonen, hebben wij gevraagd of dit co-ouderschap in de weg staat. Het antwoord was: zolang je voldoet aan de afspraken ten aanzien van de kinderen is er geen probleem, en is er niemand die je tegen houdt.
Ik hoop dat dit een beetje helpt!
dinsdag 10 maart 2020 om 21:49
Speculoos_crunchy schreef: ↑10-03-2020 20:17Ik verwacht niet dat de ex zonder dat er iemand meefinanciert het huis gefinancierd krijgt.
Het lastige is dat hij zolang dat jullie scheiding nog niet is uitgesproken ook geen offerte van een bank krijgt aangezien pas bij de scheiding de financiele situatie van hem bepaald wordt. Zolang jullie geregistreerd partner zijn is het ook niet mogelijk om de hypotheek op zijn naam te zetten.
TO kan nu ook geen hypotheek afsluiten aangezien zij nog steeds op de hypotheekakte van het huis staat. Zij zit in de tang wat dit betreft, want ook al zou zij nu een huis vinden dat ze kan betalen dan nog krijgt ze de hypotheek niet rond.
Ik ben een beetje bang dat deze situatie een recept is voor een vechtscheiding. Als jij het pand verlaat geef je hem de ruimte om het financieel niet af te ronden, en blijf jij in een situatie zitten waar je echt niet verder kunt. Ik zou jouw advocaat “de opdracht” geven om in een eerste stap een overeenstemming te vinden wat er met dit huis gebeurt. Hij zou binnen 3 weken een offerte voor de hypotheek voor de taxatiewaarde moeten kunnen overleggen. Als hij dat kan weet jij ook waar je aan toe bent. Je weet welke overwaarde je uit het huis haalt en wat jouw financieringsmogelijkheden zijn en waar je dan zou kunnen wonen.
Als dit een twee kamer appartement is, dan is dit maar zo. Niet ideaal, maar houd voor ogen dat dit waarschijnlijk maar voor een paar jaar is! Je weet nooit wat er gebeurt! Ook in een 2 kamerappartement kun je een fantastische moeder voor je kinderen zijn!
Als blijkt dat hij het huis niet kan kopen dan ben jij aan zet! Dan kun jij de lijnen uitzetten en kun je naar de plek verhuizen waar jij een huis kunt kopen. Aangezien hij voor ongeveer net zoveel geld als jij een huis kan kopen zal het hem daar ook lukken. Je hoeft hier dus geen overeenstemming over te vinden. Je hebt aangegeven dat jullie co-ouderschap willen, en als jij de kinderen op jouw adres inschrijft, dan kan hij gaan wonen waar hij wil en moet hij ervoor zorgen dat hij zich aan de verplichtingen van het co-ouderschap houdt.
Trouwens voor de rechtbank hoeft een ouderschapsplan maar 4 punten te bevatten:
1. Waar staan de kinderen ingeschreven
2. Hoe ziet de zorgregeling er uit
3. Wie betaalt welke bijdrage in de kosten van de kinderen
4. Dat jullie elkaar informeren over de kinderen (en het vermogen van de kinderen).
Aangezien mijn vriend nog in scheiding ligt (duurt al 4 jaar, en nee, ik ben pas 1 1/2 jaar geleden in beeld gekomen) en wij expliciet hebben aangegeven dat wij van plan zijn om op termijn ten minste 50 km bij moeder vandaan te gaan wonen, hebben wij gevraagd of dit co-ouderschap in de weg staat. Het antwoord was: zolang je voldoet aan de afspraken ten aanzien van de kinderen is er geen probleem, en is er niemand die je tegen houdt.
Ik hoop dat dit een beetje helpt!
Kijk daar heb je tenminste wat aan. Goeie info.
donderdag 12 maart 2020 om 08:53
Ik heb na mijn scheiding een paar jaar in de woonkamer op een slaapbank geslapen, de kinderen kregen de slaapkamer. Niet ideaal, maar het was te doen.forumfossiel schreef: ↑10-03-2020 10:34Ja, dan kunnen de kinderen in de slaapkamer en moeder of op een slaapbank in de woonkamer, of een constructie met een scherm of kast.
( De dame die mijn Amsterdamse appartement met 1 slaapkamer kocht woont daar op deze manier met twee kinderen, dus niet ideaal maar ook niet onmogelijk).
donderdag 12 maart 2020 om 14:23
Ik lees vaak dat er veel (te veel) waarde word gehecht aan het ouderschapsplan. Het is natuurlijk heel belangrijk dat afspraken over de kinderen op papier worden gezet, maar tijden en meningen veranderen. Al snel blijkt vaak dat ex het toch anders wil doen of dat een nieuwe partner invloed heeft.
Het is in mijn ogen een misvatting dat je rechten kunt ontlenen aan het ouderschapsplan. In theorie wel, maar in de praktijk valt dat lelijk tegen. Als een van de ex-partners zich niet aan het ouderschapsplan houdt dan is dat zo, je kunt daar heel erg weinig tegen doen. Hooguit een gesprek aangaan en als de communicatie niet goed loopt ontaard een meningsverschil over het ouderschapsplan vaak alsnog in een vechtscheiding, soms jaren later nog. Naar de rechter gaan is alleen in uiterste nood een optie want je moet bewijzen verzamelen om je klacht bij de rechtbank te kunnen onderbouwen. Dat is een tijdrovende en erg stressvolle bezigheid. Je bent dan alleen nog maar bezig je recht te halen. Dat je dit niet gaat doen voor elke ‘overtreding’ die ex maakt mag duidelijk zijn.
Het ouderschapsplan is dus in mijn ogen vooral een opsomming van goede intenties en niet meer dan dat. Misschien is het belangrijk voor TO om zich dat te realiseren.
Het is in mijn ogen een misvatting dat je rechten kunt ontlenen aan het ouderschapsplan. In theorie wel, maar in de praktijk valt dat lelijk tegen. Als een van de ex-partners zich niet aan het ouderschapsplan houdt dan is dat zo, je kunt daar heel erg weinig tegen doen. Hooguit een gesprek aangaan en als de communicatie niet goed loopt ontaard een meningsverschil over het ouderschapsplan vaak alsnog in een vechtscheiding, soms jaren later nog. Naar de rechter gaan is alleen in uiterste nood een optie want je moet bewijzen verzamelen om je klacht bij de rechtbank te kunnen onderbouwen. Dat is een tijdrovende en erg stressvolle bezigheid. Je bent dan alleen nog maar bezig je recht te halen. Dat je dit niet gaat doen voor elke ‘overtreding’ die ex maakt mag duidelijk zijn.
Het ouderschapsplan is dus in mijn ogen vooral een opsomming van goede intenties en niet meer dan dat. Misschien is het belangrijk voor TO om zich dat te realiseren.
