Relaties
alle pijlers
Verkrachte (ex)vriendin
woensdag 21 juli 2010 om 21:04
Lieve dames,
Ik heb een kleine situatie waar ik toch jullie mening over wil weten.
Een ex van mij is verkracht geweest toen ze heel heel erg jong was en ze heeft mij dat ook verteld. (in de periode dat ze in een ledikantje lag) Gelukkig heeft dat de relatie nooit in de weg gestaan. Helaas werkte het niet en heb ik de relatie na 6 maanden verbroken.
Na enige tijd kreeg ik opnieuw een relatie met een heel lief meisje. Zij vertelde mij dat ze ernstig is aangerand geweest voordat ze mij leerde kennen. (een of andere eikel die niet weg wilde gaan en zijn "mening" opdrong - gelukkig is ze er redelijk goed vanaf gekomen en heeft ze hem de deur uit kunnen werken). Met haar heb ik enige jaren een relatie gehad. Deze relatie hield echter ook geen stand, omdat we toch te veel verschilden.
Op dit moment ben ik weer tot over mijn oren verliefd op een schat van een vrouw. Maar (3x raden...) zij is het slachtoffer geweest van een groepsverkrachting enkele jaren geleden. Ze zal binnenkort geopereerd moeten worden omdat er toch het een en ander verkeerd zit binnen in en het is nog maar de vraag of ze kinderen kan krijgen. Ik zal haar nooit laten vallen om deze hele situatie en ik hoop dat ik nog heel heel lang bij haar mag blijven.
Nu zijn dit niet de enige vrouwen waar ik een relatie mee heb gehad... maar toch... ik vind 3 die verkracht/ aangerand zijn geweest toch wel heel veel.
Dit is toch niet normaal? Ligt dit nou aan mij dat ik dit zo veel vind? Ik begin ondertussen ook een beetje aan mezelf te "twijfelen" . Ligt het aan mij dat ik schijnbaar vrouwen aantrek met een "beschadigd" verleden? Ik zoek het natuurlijk niet op en hoor het pas nadat er een relatie is ontstaan.
Ik heb een kleine situatie waar ik toch jullie mening over wil weten.
Een ex van mij is verkracht geweest toen ze heel heel erg jong was en ze heeft mij dat ook verteld. (in de periode dat ze in een ledikantje lag) Gelukkig heeft dat de relatie nooit in de weg gestaan. Helaas werkte het niet en heb ik de relatie na 6 maanden verbroken.
Na enige tijd kreeg ik opnieuw een relatie met een heel lief meisje. Zij vertelde mij dat ze ernstig is aangerand geweest voordat ze mij leerde kennen. (een of andere eikel die niet weg wilde gaan en zijn "mening" opdrong - gelukkig is ze er redelijk goed vanaf gekomen en heeft ze hem de deur uit kunnen werken). Met haar heb ik enige jaren een relatie gehad. Deze relatie hield echter ook geen stand, omdat we toch te veel verschilden.
Op dit moment ben ik weer tot over mijn oren verliefd op een schat van een vrouw. Maar (3x raden...) zij is het slachtoffer geweest van een groepsverkrachting enkele jaren geleden. Ze zal binnenkort geopereerd moeten worden omdat er toch het een en ander verkeerd zit binnen in en het is nog maar de vraag of ze kinderen kan krijgen. Ik zal haar nooit laten vallen om deze hele situatie en ik hoop dat ik nog heel heel lang bij haar mag blijven.
Nu zijn dit niet de enige vrouwen waar ik een relatie mee heb gehad... maar toch... ik vind 3 die verkracht/ aangerand zijn geweest toch wel heel veel.
Dit is toch niet normaal? Ligt dit nou aan mij dat ik dit zo veel vind? Ik begin ondertussen ook een beetje aan mezelf te "twijfelen" . Ligt het aan mij dat ik schijnbaar vrouwen aantrek met een "beschadigd" verleden? Ik zoek het natuurlijk niet op en hoor het pas nadat er een relatie is ontstaan.
woensdag 21 juli 2010 om 22:04
@ deborah. Overigens, dat je eerste vriendin zich nog kan herinneren dat ze in haar ledikant lag, vind ik heel apart, zonder daar verder over te willen oordelen). Dat weet ze ook niet meer. Die kerel die dat gedaan heeft is veroordeeld geweest en toen hij vrij kwam begon hij haar weer lastig te vallen. Vandaar dat ze het allemaal later te weten is gekomen. Die kerel is, eh.. hoe zeg je dat netjes..., op alternatieve wijze gestraft zonder tussenkomst van een rechter.
Een vriend van mij heeft hetzelfde probleem: hij wil heel graag een relatie met alles erop en eraan, maar stuit iedere keer op meisjes die geen sex willen vanwege ernstige seksuele trauma's Sex is geen van mijn relaties ooit een issue geweest. In tegenstelling 1 groot feest zoals dat, volgens mij, behoort te zijn.
Maar deze meisjes zijn echt ontzettend beschadigd en gedragen zich in mijn ogen ook niet als 'gezellige, jonge meiden'. In alle gevallen zijn het ontzettend sterke voor zichzelf opkomende vrouwen die weten wat ze willen in het leven en er alles uithalen en zich alles behalve een muurbloem oid gedragen.
Communicatie is ook altijd normaal geweest net als de relatie zelf met alle up en downs die erbij horen. En mijn vrienden hebben nooit iets gezegd en konden het zelfs goed met ze vinden.
Dat is ook hetgeen wat mij zo verbaasd. Alles is normaal en je merkt het echt niet aan ze. En toch is het 3x gebeurd..
Een vriend van mij heeft hetzelfde probleem: hij wil heel graag een relatie met alles erop en eraan, maar stuit iedere keer op meisjes die geen sex willen vanwege ernstige seksuele trauma's Sex is geen van mijn relaties ooit een issue geweest. In tegenstelling 1 groot feest zoals dat, volgens mij, behoort te zijn.
Maar deze meisjes zijn echt ontzettend beschadigd en gedragen zich in mijn ogen ook niet als 'gezellige, jonge meiden'. In alle gevallen zijn het ontzettend sterke voor zichzelf opkomende vrouwen die weten wat ze willen in het leven en er alles uithalen en zich alles behalve een muurbloem oid gedragen.
Communicatie is ook altijd normaal geweest net als de relatie zelf met alle up en downs die erbij horen. En mijn vrienden hebben nooit iets gezegd en konden het zelfs goed met ze vinden.
Dat is ook hetgeen wat mij zo verbaasd. Alles is normaal en je merkt het echt niet aan ze. En toch is het 3x gebeurd..
woensdag 21 juli 2010 om 22:06
quote:Qball schreef op 21 juli 2010 @ 21:34:
@wuiles 29. Vanwaar al je vragen?Als je op je negenentwintigste zes serieuze relaties en wat losse scharrels achter de rug hebt dan vind ik dat vrij veel. Ik ga er niet vanuit dat je een relatie begint met het doel er na drie maanden weer een einde aan te maken. Vanuit dat perspectief hebben deze relaties niet gebracht wat jullie er van hoopten. Het zou kunnen dat beschadigde vrouwen, en wellicht jijzelf ook, doorgaans meer moeite hebben de juiste partnerkeuze te maken.
@wuiles 29. Vanwaar al je vragen?Als je op je negenentwintigste zes serieuze relaties en wat losse scharrels achter de rug hebt dan vind ik dat vrij veel. Ik ga er niet vanuit dat je een relatie begint met het doel er na drie maanden weer een einde aan te maken. Vanuit dat perspectief hebben deze relaties niet gebracht wat jullie er van hoopten. Het zou kunnen dat beschadigde vrouwen, en wellicht jijzelf ook, doorgaans meer moeite hebben de juiste partnerkeuze te maken.
woensdag 21 juli 2010 om 22:49
quote:Juf_achterbak schreef op 21 juli 2010 @ 22:16:
[...]
Dank je wel, het gaat goed met me hoor, heb het gelijk mijn ouders verteld. Ben goed opgevangen hoor. Zo klein, wist ik al dat het niet klopte.
Wauw, dat is echt bijzonder dat je voor jezelf kon opkomen! Wat goed!
Ik bedoelde ook echt dat ik er niet over wou oordelen, maar ik vroeg me gewoon af of dat kon (je hoort wel eens van mensen die doormiddel van 'regressietherapie' er 'achterkomen' dat ze als baby van 3 maanden verkracht zijn. Dat lijkt mij onmogelijk en daar zijn zelfs rechtszaken over geweest tegen dat soort therapeuten)
Ik vind het altijd bijzonder dat sommige mensen zich hun hele jeugd zeer levendig kunnen herinneren (vanaf een jaar of 2/3) en anderen niks meer weten, onafhankelijk van hun jeugdervaringen.
@Qball
Dan lijkt me dat het verder niet aan jou ligt. Lijkt mij zeer onwaarschijnlijk dat vrouwen die helemaal gelukkig in het leven staan en zich prima vermaken, onbewust een signaal uitzenden dat ze vroeger misbruikt zijn, dat jij oppikt en waar jij op valt.
[...]
Dank je wel, het gaat goed met me hoor, heb het gelijk mijn ouders verteld. Ben goed opgevangen hoor. Zo klein, wist ik al dat het niet klopte.
Wauw, dat is echt bijzonder dat je voor jezelf kon opkomen! Wat goed!
Ik bedoelde ook echt dat ik er niet over wou oordelen, maar ik vroeg me gewoon af of dat kon (je hoort wel eens van mensen die doormiddel van 'regressietherapie' er 'achterkomen' dat ze als baby van 3 maanden verkracht zijn. Dat lijkt mij onmogelijk en daar zijn zelfs rechtszaken over geweest tegen dat soort therapeuten)
Ik vind het altijd bijzonder dat sommige mensen zich hun hele jeugd zeer levendig kunnen herinneren (vanaf een jaar of 2/3) en anderen niks meer weten, onafhankelijk van hun jeugdervaringen.
@Qball
Dan lijkt me dat het verder niet aan jou ligt. Lijkt mij zeer onwaarschijnlijk dat vrouwen die helemaal gelukkig in het leven staan en zich prima vermaken, onbewust een signaal uitzenden dat ze vroeger misbruikt zijn, dat jij oppikt en waar jij op valt.
Occam's razor
woensdag 21 juli 2010 om 23:03
Ik vind het erg lief van je dat je je vriendin zo steunt! Dat doet lang niet iedereen wanneer ie het zou moeten doen.
Wat die aanrandingen/verkrachtingen betreft; het is idd veel. Het is alleen ook jammer dat er meisjes zijn die er 'misbruik' van maken. Ik zeg niet dat jou (ex) vriendin(nen) dat hebben gedaan maar ik wou het toch even melden;
Mijn vriend is ook ooit aangegeven voor verkrachting. Hij heeft op 18 jarige leeftijd met een meisje gezoend op een feest. Daarna heeft hij haar 'afgewezen' (hij wou niet met haar verder) en dat meisje besloot een soort van wraak op hem te nemen. Ze heeft zich daarna van onderen beschadigd en is hiermee naar haar ouders en de politie gestapt. De dokter heeft een onderzoek gedaan en zo is mevrouw aan een doktersrapport gekomen en stond ze sterker. Echter, er zijn alleen nooit sporen van mijn vriend gevonden. Hij is opgepakt voor aanranding, verhoord op het politiebureau en mocht weer gaan. Omdat hij destijds 18 was, en zij nog geen 16 was hij strafbaar. Na onderzoek van zijn advocaat en hemzelf zijn ze erachter gekomen dat dat meisje een dwangmatige leugenaar is (of hoe je dat ook maar noemt) en zichzelf op internet veer ouder voordoet dan ze eigenlijk is (Netlog e.d.). Na ruim een jaar moest hij pas voor de rechter verschijnen en die heeft hem zo goed als vrijgesproken. Het schijnt ook dat haar wonden van onderen te vers waren, zodoende wisten ze ook dat dat niet door mijn vriend was aangericht. Hij heeft een kleine taakstraf gekregen ivm het feit dat zij destijds nog geen 16 was, en hij 18.
Ik vind het heel erg dat zulke dingen ook voorkomen. Ik zeg ook niet dat de vrouwen hier op het forum zulke streken leveren, maar ik heb wel eens op het fancy forum berichten van meiden gelezen die een topic openden met; help ik ben aangerand. en vervolgens lees je dat ze tijdens het uitgaan in de billen zijn geknepen door een vent...
Je kunt er ook naam aangeven natuurlijk. En helaas gebeurt dat ook vaak.
Wat die aanrandingen/verkrachtingen betreft; het is idd veel. Het is alleen ook jammer dat er meisjes zijn die er 'misbruik' van maken. Ik zeg niet dat jou (ex) vriendin(nen) dat hebben gedaan maar ik wou het toch even melden;
Mijn vriend is ook ooit aangegeven voor verkrachting. Hij heeft op 18 jarige leeftijd met een meisje gezoend op een feest. Daarna heeft hij haar 'afgewezen' (hij wou niet met haar verder) en dat meisje besloot een soort van wraak op hem te nemen. Ze heeft zich daarna van onderen beschadigd en is hiermee naar haar ouders en de politie gestapt. De dokter heeft een onderzoek gedaan en zo is mevrouw aan een doktersrapport gekomen en stond ze sterker. Echter, er zijn alleen nooit sporen van mijn vriend gevonden. Hij is opgepakt voor aanranding, verhoord op het politiebureau en mocht weer gaan. Omdat hij destijds 18 was, en zij nog geen 16 was hij strafbaar. Na onderzoek van zijn advocaat en hemzelf zijn ze erachter gekomen dat dat meisje een dwangmatige leugenaar is (of hoe je dat ook maar noemt) en zichzelf op internet veer ouder voordoet dan ze eigenlijk is (Netlog e.d.). Na ruim een jaar moest hij pas voor de rechter verschijnen en die heeft hem zo goed als vrijgesproken. Het schijnt ook dat haar wonden van onderen te vers waren, zodoende wisten ze ook dat dat niet door mijn vriend was aangericht. Hij heeft een kleine taakstraf gekregen ivm het feit dat zij destijds nog geen 16 was, en hij 18.
Ik vind het heel erg dat zulke dingen ook voorkomen. Ik zeg ook niet dat de vrouwen hier op het forum zulke streken leveren, maar ik heb wel eens op het fancy forum berichten van meiden gelezen die een topic openden met; help ik ben aangerand. en vervolgens lees je dat ze tijdens het uitgaan in de billen zijn geknepen door een vent...
Je kunt er ook naam aangeven natuurlijk. En helaas gebeurt dat ook vaak.
woensdag 21 juli 2010 om 23:37
[quote]Debora schreef op 21 juli 2010 @ 22:49:
[...]
Wauw, dat is echt bijzonder dat je voor jezelf kon opkomen! Wat goed!
Ik bedoelde ook echt dat ik er niet over wou oordelen, maar ik vroeg me gewoon af of dat kon (je hoort wel eens van mensen die doormiddel van 'regressietherapie' er 'achterkomen' dat ze als baby van 3 maanden verkracht zijn. Dat lijkt mij onmogelijk en daar zijn zelfs rechtszaken over geweest tegen dat soort therapeuten)
Ik vind het altijd bijzonder dat sommige mensen zich hun hele jeugd zeer levendig kunnen herinneren (vanaf een jaar of 2/3) en anderen niks meer weten, onafhankelijk van hun jeugdervaringen.
-----------------------
Ik ben niet in therapie geweest om daar achter te komen.
Mijn ouders hebben mij van jongs af aan al verteld dat sommige dingen privé zijn er dat daar niemand aan mag komen. En dat ik dat altijd moest vertellen als dat wel gebeurde.
Ik denk wel dat 2/3 jaar het 'maximale' is qua leeftijd. En het zijn alleen de dingen die bijzonder indruk hebben gemaakt, die ik me nog kan herinneren. De rest heb je dan meestal van foto's.
[...]
Wauw, dat is echt bijzonder dat je voor jezelf kon opkomen! Wat goed!
Ik bedoelde ook echt dat ik er niet over wou oordelen, maar ik vroeg me gewoon af of dat kon (je hoort wel eens van mensen die doormiddel van 'regressietherapie' er 'achterkomen' dat ze als baby van 3 maanden verkracht zijn. Dat lijkt mij onmogelijk en daar zijn zelfs rechtszaken over geweest tegen dat soort therapeuten)
Ik vind het altijd bijzonder dat sommige mensen zich hun hele jeugd zeer levendig kunnen herinneren (vanaf een jaar of 2/3) en anderen niks meer weten, onafhankelijk van hun jeugdervaringen.
-----------------------
Ik ben niet in therapie geweest om daar achter te komen.
Mijn ouders hebben mij van jongs af aan al verteld dat sommige dingen privé zijn er dat daar niemand aan mag komen. En dat ik dat altijd moest vertellen als dat wel gebeurde.
Ik denk wel dat 2/3 jaar het 'maximale' is qua leeftijd. En het zijn alleen de dingen die bijzonder indruk hebben gemaakt, die ik me nog kan herinneren. De rest heb je dan meestal van foto's.