Verliefd op een ander
vrijdag 13 september 2019 om 10:06
Hoi,
Ik heb een probleem die zomaar voor mijn deur stond.
Ik vindt iemand leuk en heb een verliefd gevoel. Maar wel een van iemand die moeilijk benaderbaar is. Middels het niet weten waar ze woont of tel. Wel via facebook. Ik kom haar regelmatig tegen op feestjes (grote dorp)
De eerste keer hadden we een klik, wel meteen gezegd dat ik een relatie heb met 2 kids. Vervolgens kwam ik haar weer heel kort tegen. Ze zei dat ze me wel heel leuk vindt en plots was ze weg uit onze conversatie. Nu kwam ik haar weer jongstleden tegen.....zucht.
Ze zei dat het heel lang had geduurd dat ze over me heen was. Ze heeft een vriend en liet een foto zien. Toch probeerde ze me te kussen. Ik gaf een knuffel. Ik ging naar huis en voel me klote.
Ik heb een gevoel die ik uit wil zetten. (Stofje ga weg) mijn relatie is niet eens slecht en ik heb geen verkeerde vriendin, maar ik mis iets. Misschien leeftijd? Moment nu of nooit.
Toch wil ik met haar in contact komen om te zeggen wat ik voel. Ik krop het nu op. Maar hoe? Via facebook kent iedereen iedereen. Prive facebook bericht? Wat moet ik zeggen.
Ben bang dat ze het laat zien aan iedereen.
Ben wel iemand van uitpraten en zeggen. Ook tegen mijn vriendin.
Maar goed ik praat mijzelf niet goed. Maar zit wel in de shit.
Ik heb een probleem die zomaar voor mijn deur stond.
Ik vindt iemand leuk en heb een verliefd gevoel. Maar wel een van iemand die moeilijk benaderbaar is. Middels het niet weten waar ze woont of tel. Wel via facebook. Ik kom haar regelmatig tegen op feestjes (grote dorp)
De eerste keer hadden we een klik, wel meteen gezegd dat ik een relatie heb met 2 kids. Vervolgens kwam ik haar weer heel kort tegen. Ze zei dat ze me wel heel leuk vindt en plots was ze weg uit onze conversatie. Nu kwam ik haar weer jongstleden tegen.....zucht.
Ze zei dat het heel lang had geduurd dat ze over me heen was. Ze heeft een vriend en liet een foto zien. Toch probeerde ze me te kussen. Ik gaf een knuffel. Ik ging naar huis en voel me klote.
Ik heb een gevoel die ik uit wil zetten. (Stofje ga weg) mijn relatie is niet eens slecht en ik heb geen verkeerde vriendin, maar ik mis iets. Misschien leeftijd? Moment nu of nooit.
Toch wil ik met haar in contact komen om te zeggen wat ik voel. Ik krop het nu op. Maar hoe? Via facebook kent iedereen iedereen. Prive facebook bericht? Wat moet ik zeggen.
Ben bang dat ze het laat zien aan iedereen.
Ben wel iemand van uitpraten en zeggen. Ook tegen mijn vriendin.
Maar goed ik praat mijzelf niet goed. Maar zit wel in de shit.
vrijdag 13 september 2019 om 16:32
Je hebt een gezin - vriendin en 2 kinderen - en bent verliefd op een andere vrouw die je vaag kent via dorpsfeestjes. In plaats van dat je daar niks mee doet, het voorbij laat gaan en je energie in je gezin steekt, vraag je hier hoe je het beste contact op kan nemen met die andere vrouw, zonder dat mensen het te weten komen. Ofwel, hoe je jouw vriendin achter haar rug om kunt belazeren. En het overkomt je allemaal en je kan er echt niks aan doen, want je mist 'iets'. Leuke betrouwbare man ben jij
Gevoelens kunnen je overkomen, maar wat je daar mee doet 'overkomt' je niet, dat is een keuze. Als je een relatie had gehad zónder kinderen, dan had ik gezegd volg je gevoel maar wees eerlijk en beëindig eerst je huidige relatie voordat je wat met een ander begint. Maar je hebt gewoon een gezin! Ik vind dat je het verplicht bent aan je kinderen om aan de relatie met hun moeder te werken, zodat ze - hopelijk - niet in een gebroken gezin hoeven op te groeien. Je bent geen puber meer die willekeurig zijn/haar hormonen kan volgen, je bent een volwassen man met een verantwoordelijkheid naar jouw GEZIN.
Laat me raden. Je kinderen zijn nog vrij jong en zitten nog (net) in de fase dat ze veel verzorging en aandacht nodig hebben. Dit is je tegengevallen, want door al die aandacht en zorg voor de baby gaat er minder naar jou dan voorheen. Je vriendin zorgt voor het merendeel van de tijd voor jullie kinderen en huishouden. Ze gunt je avonden uit met vrienden, terwijl zij thuis op jullie kinderen past. En die andere vrouw ben je tegengekomen op een van deze avonden, zij heeft geen kinderen en is dus in principe vrij in haar doen en laten. En die vrijheid en onbezonnenheid is dan wat je mist. Zoiets?
Gevoelens kunnen je overkomen, maar wat je daar mee doet 'overkomt' je niet, dat is een keuze. Als je een relatie had gehad zónder kinderen, dan had ik gezegd volg je gevoel maar wees eerlijk en beëindig eerst je huidige relatie voordat je wat met een ander begint. Maar je hebt gewoon een gezin! Ik vind dat je het verplicht bent aan je kinderen om aan de relatie met hun moeder te werken, zodat ze - hopelijk - niet in een gebroken gezin hoeven op te groeien. Je bent geen puber meer die willekeurig zijn/haar hormonen kan volgen, je bent een volwassen man met een verantwoordelijkheid naar jouw GEZIN.
Laat me raden. Je kinderen zijn nog vrij jong en zitten nog (net) in de fase dat ze veel verzorging en aandacht nodig hebben. Dit is je tegengevallen, want door al die aandacht en zorg voor de baby gaat er minder naar jou dan voorheen. Je vriendin zorgt voor het merendeel van de tijd voor jullie kinderen en huishouden. Ze gunt je avonden uit met vrienden, terwijl zij thuis op jullie kinderen past. En die andere vrouw ben je tegengekomen op een van deze avonden, zij heeft geen kinderen en is dus in principe vrij in haar doen en laten. En die vrijheid en onbezonnenheid is dan wat je mist. Zoiets?
"You are not entitled to your opinion. You are entitled to your informed opinion. No one is entitled to be ignorant."
zondag 15 september 2019 om 15:41
Ten eerste staat er veel op het spel waar je waarde aan zou moeten hechten: je hebt een gezin om aan te denken. Je relatie en je kinderen gaan voor. Wil je echt riskeren dat wat je opgebouwd hebt als een kaartenhuisje in elkaar stort voor een vrouw die je amper kent?
Ten tweede is ze niet eens een geweldige vangst: ze wou je kussen terwijl ze van je gezin afwist en jou had gezegd dat ze een vriend had. Leuk, zo'n "betrouwbaar" type.
Antoine de Saint-Exupéry: "Toutes les grandes personnes ont d'abord été des enfants (mais peu d'entre elles s'en souviennent)."