Relaties
alle pijlers
vivalalisa
dinsdag 13 april 2010 om 15:54
jezus waar moet ik beginnen2 ik ben 26 jaar vanaf mijn 16de bij hem, hij is mijn eerste en enige liefde
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
ja ik zeg nog steeds liefde want oo mijn god wat hou ik van hem
hij moest voor zijn werk naar het buitenland en net 3 weken terug van 8 maanden reis
daarvoor was die 3 maanden bij me ... en periode daarvoor ook buitenland
in de periode dat hij weg was heb ik mij zo rot gevoeld, ik kreeg en voelde geen liefde van zijn kant.. ik heb alles geprobeerd lief doen cadeaus sturen mailtjes bellen... om maar niet te scheiden van elkaar
nu is die terug en heeft die opgebiecht na 3 weken dat hij al een jaar een ander heeft, ze is zwanger van hem
ik heb niks gemerkt, niks niks niks
en ik ben zo verbaasd van mijn reactie ik heb gehuild moeten kotsten ik heb hem getroost!! we hebben gesproken tot half 7 in de ochtend, en geknuffeld gezoend...
en nu 3 dagen later huil ik alleen maar heb sinds ik het weet niet meer kunnen eten.
vanavond gaan we het aan zijn ouders vertellen.... ik kan hem ondanks dit niet loslaten zo erg! ik wil hem haten voel zoveel woede in mij, al; die leugens... maar ik blijf maar zo lief tegen hem!!
ik snap het niet
ik heb zoveel pijn, en doe mezelf meer pijn door liedjes te luisteren van marco bosato hart van een minaar
hij weet niet wat hij wil, of die verder wil met mij of haar... en ik weet niet wat ik wil
ik wil niet horen ren weg, ik wil weten waar mijn reactie vandaan komt hoe kan ik zo lief tegen hem blijven? ik bescherm hem nog steeds!! zeg tegen onze vrienden dat ze hem niet moeten laten vallen...
sorry als er veel taalfouten in staan ,
dinsdag 13 april 2010 om 18:25
Volgens mij zit Vivalisa nog in de shockfase waarbij ze helemaal verlamd is en dringt het nog niet helemaal door dat het leven wat ze had voorbij is. Ik denk dat die boosheid vanzelf komt bovendrijven en ze dan een groot aantal van de hier gegeven adviezen gaat overnemen. Maar herken zelf dat shockeffect wel waarbij ook de ontkenning nog overheerst. Boos zijn is een veel betere energie for action...
dinsdag 13 april 2010 om 19:46
Ik hoop dat Vivalisa vanavond nog wakker wordt en realiseert dat ze niet samen kunnen blijven omdat dat slecht voor haar is, ipv dat het niet kan "omdat hij een kind krijgt en daar verantwoordelijkheid voor heeft en dat kind niet kan laten stikken."
Vivalisa echt waar: word wakker!!!! Nog zo jong, een baan, flink gespaard, op papier bewoner van een huis...je hebt alle kansen om aan je leven te beginnen. Het leven van een volwassen vrouw. Dat is leuk, geloof me. Zet 'm op!
Vivalisa echt waar: word wakker!!!! Nog zo jong, een baan, flink gespaard, op papier bewoner van een huis...je hebt alle kansen om aan je leven te beginnen. Het leven van een volwassen vrouw. Dat is leuk, geloof me. Zet 'm op!
dinsdag 13 april 2010 om 20:07
Met betrekking tot je spaargeld:
Je moet het ook zo bekijken: hij heeft dan wel zijn centen in het huis gestopt, maar dat is ook meer waard geworden in de loop der jaren (gezien het leeftijdsverschil ga ik er even van uit dat het langer dan 4/5 jaar geleden gekocht is). Die overwaarde is de rente van zijn investering, zijn eigen spaarrekening!! DAAR KRIJG JIJ OOK NIETS VAN!
Alsjeblieft, doe jezelf een lol en zeg hem niets EN BOEK ZSM DAT GELD NAAR JE EIGEN REKENING!!!
Je moet het ook zo bekijken: hij heeft dan wel zijn centen in het huis gestopt, maar dat is ook meer waard geworden in de loop der jaren (gezien het leeftijdsverschil ga ik er even van uit dat het langer dan 4/5 jaar geleden gekocht is). Die overwaarde is de rente van zijn investering, zijn eigen spaarrekening!! DAAR KRIJG JIJ OOK NIETS VAN!
Alsjeblieft, doe jezelf een lol en zeg hem niets EN BOEK ZSM DAT GELD NAAR JE EIGEN REKENING!!!
dinsdag 13 april 2010 om 20:25
Lieve Vivalalisa,
Ik begrijp je helemaal, want heb ooit in een vergelijkbare situatie gezeten. Wat er met je gebeurt is dit: je verstand zegt wegwezen, maar je gevoel loopt nog niet gelijk met je verstand. En dat is logisch, want je houdt nog van hem, Dat gaat gevoel is niet van de een op de andere dag weg. En daarom ben je nu zo verschrikkelijk in de war. Je houdt je nu allerlei gekke dingen voor: Misschien kan ik hem wel vergeven. Misschien heeft hij verkeerde dingen gedaan, maar wordt straks alles weer normaal.
Neem van mij aan, dat gaat niet gebeuren.
Wat je nu moet doen is kiezen voor jezelf. Ik raad je (dringend) aan contact op te nemen met je huisarts, je verhaal te doen en te vragen om therapie. Daar is echt niets mis mee. (Goede) therapie gaat je helpen om meer zelfinzicht te krijgen en helpt je te leren begrijpen hoe het komt dat je het zelf (ja zelf) zover hebt laten komen. Want hoe gek het ook klinkt, je was hier zelf ook partij in. Je hebt dingen niet willen zien en je hebt situaties voor jezelf goed gepraat. En je zult merken dat je veel sterker en zelfstandiger bent dan je denkt. Je bent pas 26. Ook al zie je het nu nog niet, je hebt nog een heel leven voor je. Nu, op dit moment denk je dat je misschien nooit meer (zo) gelukkig kan worden. Maar, pas later, als je op deze periode in je leven terug kan kijken, besef je pas dat je eigenlijk ongelukkig was.
Ik hoop echt voor je dat je de kracht kan vinden om deze man los te laten, want verslaafd aan hem dat ben je zeker. Het wordt tijd voor Vivalalisa. Tijd voor een vrouw die zichzelf is en niet de vrouw die op haar tenen loopt om 'alles maar goed te houden'.
Ik begrijp je helemaal, want heb ooit in een vergelijkbare situatie gezeten. Wat er met je gebeurt is dit: je verstand zegt wegwezen, maar je gevoel loopt nog niet gelijk met je verstand. En dat is logisch, want je houdt nog van hem, Dat gaat gevoel is niet van de een op de andere dag weg. En daarom ben je nu zo verschrikkelijk in de war. Je houdt je nu allerlei gekke dingen voor: Misschien kan ik hem wel vergeven. Misschien heeft hij verkeerde dingen gedaan, maar wordt straks alles weer normaal.
Neem van mij aan, dat gaat niet gebeuren.
Wat je nu moet doen is kiezen voor jezelf. Ik raad je (dringend) aan contact op te nemen met je huisarts, je verhaal te doen en te vragen om therapie. Daar is echt niets mis mee. (Goede) therapie gaat je helpen om meer zelfinzicht te krijgen en helpt je te leren begrijpen hoe het komt dat je het zelf (ja zelf) zover hebt laten komen. Want hoe gek het ook klinkt, je was hier zelf ook partij in. Je hebt dingen niet willen zien en je hebt situaties voor jezelf goed gepraat. En je zult merken dat je veel sterker en zelfstandiger bent dan je denkt. Je bent pas 26. Ook al zie je het nu nog niet, je hebt nog een heel leven voor je. Nu, op dit moment denk je dat je misschien nooit meer (zo) gelukkig kan worden. Maar, pas later, als je op deze periode in je leven terug kan kijken, besef je pas dat je eigenlijk ongelukkig was.
Ik hoop echt voor je dat je de kracht kan vinden om deze man los te laten, want verslaafd aan hem dat ben je zeker. Het wordt tijd voor Vivalalisa. Tijd voor een vrouw die zichzelf is en niet de vrouw die op haar tenen loopt om 'alles maar goed te houden'.
dinsdag 13 april 2010 om 20:45
Pff...
Ik begrijp niet dat je met hem kunt knuffelen en zoenen?
Je lijkt wel verslaafd aan hem, maar je bent ook van je kinderjaren al bij hem. Maar dat hoeft niet te betekenen dat hij de liefde van jeleve is. (dat blijkt nu wel)
Als die vrouw het kind houdt, krijg je het echt zwaar.
Hoe dan ook, wegwezen bij zo;n vent.
Ik begrijp niet dat je met hem kunt knuffelen en zoenen?
Je lijkt wel verslaafd aan hem, maar je bent ook van je kinderjaren al bij hem. Maar dat hoeft niet te betekenen dat hij de liefde van jeleve is. (dat blijkt nu wel)
Als die vrouw het kind houdt, krijg je het echt zwaar.
Hoe dan ook, wegwezen bij zo;n vent.
dinsdag 13 april 2010 om 20:47
quote:vivalalisa schreef op 13 april 2010 @ 16:14:
waarom ik mee wil??
ik ben gestoord ik wil mezelf pijn doen lijkt het wel
zijn ouders hebben mij nooit gemogen, pas sinds een jaar
dat komt ik was 16 en hij 27 veel verschil dus... hun vonden mij te jong en niet bij hem passen.. ze hebben me het heel moeilijk gemaakt, alles ertegen gedaan ons uit elkaar te houden.. het lukte ze niet.
sinds een jaar doet zijn moeder aardig tegen me.. en ach ookal ben ik er voor gevoel klaar mee, ik dacht ik maak er het beste van
misschien wil ik dat ze mijn verdriet zien? dat ze zien dat ik neit fout was en nooit ben geweest
ik weet het niet
Dan houdt het op, dat is een ongezonde relatie.
Dat is geen man..
waarom ik mee wil??
ik ben gestoord ik wil mezelf pijn doen lijkt het wel
zijn ouders hebben mij nooit gemogen, pas sinds een jaar
dat komt ik was 16 en hij 27 veel verschil dus... hun vonden mij te jong en niet bij hem passen.. ze hebben me het heel moeilijk gemaakt, alles ertegen gedaan ons uit elkaar te houden.. het lukte ze niet.
sinds een jaar doet zijn moeder aardig tegen me.. en ach ookal ben ik er voor gevoel klaar mee, ik dacht ik maak er het beste van
misschien wil ik dat ze mijn verdriet zien? dat ze zien dat ik neit fout was en nooit ben geweest
ik weet het niet
Dan houdt het op, dat is een ongezonde relatie.
Dat is geen man..
dinsdag 13 april 2010 om 20:54
quote:Kooken schreef op 13 april 2010 @ 20:25:
Lieve Vivalalisa,
Ik begrijp je helemaal, want heb ooit in een vergelijkbare situatie gezeten. Wat er met je gebeurt is dit: je verstand zegt wegwezen, maar je gevoel loopt nog niet gelijk met je verstand. En dat is logisch, want je houdt nog van hem, Dat gaat gevoel is niet van de een op de andere dag weg. En daarom ben je nu zo verschrikkelijk in de war. Je houdt je nu allerlei gekke dingen voor: Misschien kan ik hem wel vergeven. Misschien heeft hij verkeerde dingen gedaan, maar wordt straks alles weer normaal.
Neem van mij aan, dat gaat niet gebeuren.
Wat je nu moet doen is kiezen voor jezelf. Ik raad je (dringend) aan contact op te nemen met je huisarts, je verhaal te doen en te vragen om therapie. Daar is echt niets mis mee. (Goede) therapie gaat je helpen om meer zelfinzicht te krijgen en helpt je te leren begrijpen hoe het komt dat je het zelf (ja zelf) zover hebt laten komen. Want hoe gek het ook klinkt, je was hier zelf ook partij in. Je hebt dingen niet willen zien en je hebt situaties voor jezelf goed gepraat. En je zult merken dat je veel sterker en zelfstandiger bent dan je denkt. Je bent pas 26. Ook al zie je het nu nog niet, je hebt nog een heel leven voor je. Nu, op dit moment denk je dat je misschien nooit meer (zo) gelukkig kan worden. Maar, pas later, als je op deze periode in je leven terug kan kijken, besef je pas dat je eigenlijk ongelukkig was.
Ik hoop echt voor je dat je de kracht kan vinden om deze man los te laten, want verslaafd aan hem dat ben je zeker. Het wordt tijd voor Vivalalisa. Tijd voor een vrouw die zichzelf is en niet de vrouw die op haar tenen loopt om 'alles maar goed te houden'.
Wat een mooie post Kooken, en ik wil hier nog iets aan toe voegen.
Het is toch te idioot voor woorden, dat deze man, nu 10 jaar, met deze vrouw samen is, en een huis heeft betrokken, wat alleen op zijn eigen naam staat!.
Wat zegt dit over jou relatie Vivalalisa?.
Wat beteken jij voor deze man?
Een echte vent, regelt het toch wel anders voor zijn meisje, dunkt me.
Nog een advies, wegwezen bij deze man, en goed voor jezelf zorgen.
Je kunt het!.
Lieve Vivalalisa,
Ik begrijp je helemaal, want heb ooit in een vergelijkbare situatie gezeten. Wat er met je gebeurt is dit: je verstand zegt wegwezen, maar je gevoel loopt nog niet gelijk met je verstand. En dat is logisch, want je houdt nog van hem, Dat gaat gevoel is niet van de een op de andere dag weg. En daarom ben je nu zo verschrikkelijk in de war. Je houdt je nu allerlei gekke dingen voor: Misschien kan ik hem wel vergeven. Misschien heeft hij verkeerde dingen gedaan, maar wordt straks alles weer normaal.
Neem van mij aan, dat gaat niet gebeuren.
Wat je nu moet doen is kiezen voor jezelf. Ik raad je (dringend) aan contact op te nemen met je huisarts, je verhaal te doen en te vragen om therapie. Daar is echt niets mis mee. (Goede) therapie gaat je helpen om meer zelfinzicht te krijgen en helpt je te leren begrijpen hoe het komt dat je het zelf (ja zelf) zover hebt laten komen. Want hoe gek het ook klinkt, je was hier zelf ook partij in. Je hebt dingen niet willen zien en je hebt situaties voor jezelf goed gepraat. En je zult merken dat je veel sterker en zelfstandiger bent dan je denkt. Je bent pas 26. Ook al zie je het nu nog niet, je hebt nog een heel leven voor je. Nu, op dit moment denk je dat je misschien nooit meer (zo) gelukkig kan worden. Maar, pas later, als je op deze periode in je leven terug kan kijken, besef je pas dat je eigenlijk ongelukkig was.
Ik hoop echt voor je dat je de kracht kan vinden om deze man los te laten, want verslaafd aan hem dat ben je zeker. Het wordt tijd voor Vivalalisa. Tijd voor een vrouw die zichzelf is en niet de vrouw die op haar tenen loopt om 'alles maar goed te houden'.
Wat een mooie post Kooken, en ik wil hier nog iets aan toe voegen.
Het is toch te idioot voor woorden, dat deze man, nu 10 jaar, met deze vrouw samen is, en een huis heeft betrokken, wat alleen op zijn eigen naam staat!.
Wat zegt dit over jou relatie Vivalalisa?.
Wat beteken jij voor deze man?
Een echte vent, regelt het toch wel anders voor zijn meisje, dunkt me.
Nog een advies, wegwezen bij deze man, en goed voor jezelf zorgen.
Je kunt het!.
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
dinsdag 13 april 2010 om 21:16
ik begrijp precies wat je voelt. En ik vind het heel erg voor je.
Ik ben er zelf net achtegekomen dat mijn man al een jaar met een collega van hem het bed induikt. Ik had alleen wel mijn vermoedens, hij was afstandelijk en kwam vaak laat thuis. Ik heb een half jaar lang mijn moed bij elkaar geraapt om het hem te vragen, ik denk omdat ik het antwoord niet wou horen.
Ik ben zo boos, voel me zo vernederd, al zijn collega's wisten het en maar aardig blijven doen tegen mij zo hypocriet!!!!
We hebben vreselijke ruzie gehad en ik heb hem in eerste instantie ook meteen weg gestuurd maar we hebben een zoon van elf en die snapte er niks van want we hebben nooit ruzie.
Hij is dus weer tijdelijk terug, totdat ie een eigen woning heeft, en het enige wat ik wil is dat hij me vasthoud, en bij me is, en dat gebeurd ook want we houden wel van elkaar maar hij wil weg.
Ik had altijd gedacht dat ik sterker zou zijn, maar ik kan niet zonder hem we zijn al twaalf jaar samen en hij is mijn maatje en mijn grote liefde maar ik ben ook woest!!! Ik word verscheurd van binnen, hoe ga ik het ooit redden zonder hem.
Ik wil niet helemaal opnieuw hoeven beginnen met een ander maar of ik verder zou kunnen met hem ik denk niet dat ik hem ooit zou kunnen vertrouwen.
Ik wil je veel sterkte en wijsheid toe wensen de komende periode, ook al zie ik het zelf nog niet zo: we komen er vast weer sterker uit en we verdienen beter
Ik ben er zelf net achtegekomen dat mijn man al een jaar met een collega van hem het bed induikt. Ik had alleen wel mijn vermoedens, hij was afstandelijk en kwam vaak laat thuis. Ik heb een half jaar lang mijn moed bij elkaar geraapt om het hem te vragen, ik denk omdat ik het antwoord niet wou horen.
Ik ben zo boos, voel me zo vernederd, al zijn collega's wisten het en maar aardig blijven doen tegen mij zo hypocriet!!!!
We hebben vreselijke ruzie gehad en ik heb hem in eerste instantie ook meteen weg gestuurd maar we hebben een zoon van elf en die snapte er niks van want we hebben nooit ruzie.
Hij is dus weer tijdelijk terug, totdat ie een eigen woning heeft, en het enige wat ik wil is dat hij me vasthoud, en bij me is, en dat gebeurd ook want we houden wel van elkaar maar hij wil weg.
Ik had altijd gedacht dat ik sterker zou zijn, maar ik kan niet zonder hem we zijn al twaalf jaar samen en hij is mijn maatje en mijn grote liefde maar ik ben ook woest!!! Ik word verscheurd van binnen, hoe ga ik het ooit redden zonder hem.
Ik wil niet helemaal opnieuw hoeven beginnen met een ander maar of ik verder zou kunnen met hem ik denk niet dat ik hem ooit zou kunnen vertrouwen.
Ik wil je veel sterkte en wijsheid toe wensen de komende periode, ook al zie ik het zelf nog niet zo: we komen er vast weer sterker uit en we verdienen beter
dinsdag 13 april 2010 om 21:30
Lieve vivalalisa,
Jij bent sterker dan je zelf denkt. Echt, je hebt jezelf nog. Ga voor jezelf zorgen, en onderschat je familie en oude vrienden niet. je bent in nood. Mensen willen je helpen maar kunnen dat alleen maar als je laat weten wat er aan de hand is.
Wat dat geld betreft, ondanks je shock, wees verstandig. Je weet al dat hij voor zichzelf gaat. Geef hem de kans niet ook nog jouw geld te pikken.
Jij bent sterker dan je zelf denkt. Echt, je hebt jezelf nog. Ga voor jezelf zorgen, en onderschat je familie en oude vrienden niet. je bent in nood. Mensen willen je helpen maar kunnen dat alleen maar als je laat weten wat er aan de hand is.
Wat dat geld betreft, ondanks je shock, wees verstandig. Je weet al dat hij voor zichzelf gaat. Geef hem de kans niet ook nog jouw geld te pikken.
dinsdag 13 april 2010 om 22:13
quote:vivalalisa schreef op 13 april 2010 @ 17:05:
nee ik was geen perfecte vrouw niet voor mezelf, maar hij waardeerde het altijd. dat zei hij ook. zo hoort een vrouw te zijn die volgt de man.. en dat deed ik...
En precies met die wens heeft hij gedaan wat hij altijd heeft gedaan: je onvolwassen en minderwaardig gehouden. Een man van 27 die iets begint met een meisje van 16 is niet op zoek naar een relatie, die is op zoek naar een aanbidster die met hem dweept. En dat is precies wat je gedaan hebt en wat je dóet.
In plaats van je leven op te bouwen, heeft hij je geholpen het af te breken. Wat je toen had, ben je nu kwijt. De groei naar volwassenheid heeft hij in de knop gebroken. Hij heeft je sociale leven door de plee gespoeld, hij heeft je financiële toekomst gesaboteerd door je geen gelijkwaardige financiële partner te willen maken en als klap op de vuurpijl heeft hij je een jaar lang (en misschien zelfs nog wel langer, kun je dat met zekerheid zeggen?) bedrogen met twee vrouwen die nog meer aan zijn ideaalbeeld voldeden dan jij toen je 16 was. Want deze vrouwen zijn vanwege geld en achtergrond nog minderwaardiger aan hem dan jij. En dát, lieve Vivalaliesa, dát is precies wat hij in je zocht en wat hij op dit moment niet meer in jou vindt. Tenzij jij het hem nadrukkelijk biedt natuurlijk, je kritiekloze volgzaamheid, je minderwaardigheid en je onzelfstandigheid. Maar bedenk je goed: dit gáf jij hem al en tóch vond hij het nodig een nog volgzamer, een nog minderwaardiger en een nog onzelfstandiger vrouw op te zoeken. Hoe ga je zijn "liefde" weer winnen? Ik zie maar één manier en dat is door je nog volgzamer, minderwaardiger en onzelfstandiger op te stellen dan een arme sloeber uit een ontwikkelingsland die moedwillig probeert zwanger te raken van een rijke westerling in de hoop op een beter leven.
Ik wens je veel succes.
(Je kunt ook besluiten dat dit doel niet haalbaar of niet wenselijk is.)
nee ik was geen perfecte vrouw niet voor mezelf, maar hij waardeerde het altijd. dat zei hij ook. zo hoort een vrouw te zijn die volgt de man.. en dat deed ik...
En precies met die wens heeft hij gedaan wat hij altijd heeft gedaan: je onvolwassen en minderwaardig gehouden. Een man van 27 die iets begint met een meisje van 16 is niet op zoek naar een relatie, die is op zoek naar een aanbidster die met hem dweept. En dat is precies wat je gedaan hebt en wat je dóet.
In plaats van je leven op te bouwen, heeft hij je geholpen het af te breken. Wat je toen had, ben je nu kwijt. De groei naar volwassenheid heeft hij in de knop gebroken. Hij heeft je sociale leven door de plee gespoeld, hij heeft je financiële toekomst gesaboteerd door je geen gelijkwaardige financiële partner te willen maken en als klap op de vuurpijl heeft hij je een jaar lang (en misschien zelfs nog wel langer, kun je dat met zekerheid zeggen?) bedrogen met twee vrouwen die nog meer aan zijn ideaalbeeld voldeden dan jij toen je 16 was. Want deze vrouwen zijn vanwege geld en achtergrond nog minderwaardiger aan hem dan jij. En dát, lieve Vivalaliesa, dát is precies wat hij in je zocht en wat hij op dit moment niet meer in jou vindt. Tenzij jij het hem nadrukkelijk biedt natuurlijk, je kritiekloze volgzaamheid, je minderwaardigheid en je onzelfstandigheid. Maar bedenk je goed: dit gáf jij hem al en tóch vond hij het nodig een nog volgzamer, een nog minderwaardiger en een nog onzelfstandiger vrouw op te zoeken. Hoe ga je zijn "liefde" weer winnen? Ik zie maar één manier en dat is door je nog volgzamer, minderwaardiger en onzelfstandiger op te stellen dan een arme sloeber uit een ontwikkelingsland die moedwillig probeert zwanger te raken van een rijke westerling in de hoop op een beter leven.
Ik wens je veel succes.
(Je kunt ook besluiten dat dit doel niet haalbaar of niet wenselijk is.)
dinsdag 13 april 2010 om 22:21
quote:vivalalisa schreef op 13 april 2010 @ 17:13:
ja hrety is mijn gespaarde geld. maar hij betaalde de hypotheek... dus ik zal niet alles ervan af halen.. hij heeft mij daar laten wonen dus zal de helft nemen dat is wel zo netjes
Netjes is hier niet meer aan de orde. Sowieso heeft hij dat recht verspeeld, maar los van dat: netjes zou zijn als het huis op jullie beider naam had gestaan, als jullie een samenlevingscontract hadden en als je op dit moment 50% van de overwaarde van het huis en 50% van de overige bezittingen op kon eisen. Dat kun je niet. Het terugpakken van je eigen spaargeld, dus waar je gewoon netjes récht op hebt, is in vergelijking met wat je had kúnnen krijgen en wat je had kúnnen opbouwen niet meer dan een fooi.
Het nadeel van niets regelen is dat je er nu, zelfs als je gewoon je eigen spaargeld op een persoonlijke rekening stort, ontzettend bij inschiet. Het voordeel ervan is dat je in ieder geval geen discussie hoeft te voeren over wat van wie is. Dat is bij wet geregeld namelijk. Alles waarvan je aan kunt tonen dat het van jou is, dat mag je gewoon meenemen. De door jou aangeschafte en ingebrachte spulletjes, jouw lijfgoed en dus ook jouw spaargeld. Dat is een wettelijk recht. Het is niet meer dan een schamele fooi vergeleken bij hoe warmpjes hij er bij blijft zitten, maar neem in ieder geval mee uit de boedel waar je recht op hebt. Echt, hij houdt meer dan voldoende over: een dak boven zijn hoofd, een inboedel, de waardevermeerdering van zijn huis en zélfs een nieuwe vrouw. Een betere vrouw zelfs dan hij nu heeft, want ze is volgzamer, minderwaardiger en afhankelijker.
Het zal even pijn doen aan zijn ego als jij vertrekt met de spullen waar je recht op hebt, maar geloof me: hij zet zich daar zo weer overheen hoor. Wat zeg ik? Hij heeft dat al gedaan. Een jaar geleden al. Toen hij met háár wat begon. Hij heeft zelfs al uitgezocht of hij haar hierheen kan halen. Wat zegt dat over zijn waardering voor jou? Wat ben jij dan waard? En waarom zou je dan hem voor die "waardering" (lees: het volledig ontbreken daarvan) moeten belonen met hem iets te geven bovenop de grote hoop die hij feitelijk al van je afgepakt heeft, omdat hij heeft voorkomen dat jullie dat samen opbouwden?
ja hrety is mijn gespaarde geld. maar hij betaalde de hypotheek... dus ik zal niet alles ervan af halen.. hij heeft mij daar laten wonen dus zal de helft nemen dat is wel zo netjes
Netjes is hier niet meer aan de orde. Sowieso heeft hij dat recht verspeeld, maar los van dat: netjes zou zijn als het huis op jullie beider naam had gestaan, als jullie een samenlevingscontract hadden en als je op dit moment 50% van de overwaarde van het huis en 50% van de overige bezittingen op kon eisen. Dat kun je niet. Het terugpakken van je eigen spaargeld, dus waar je gewoon netjes récht op hebt, is in vergelijking met wat je had kúnnen krijgen en wat je had kúnnen opbouwen niet meer dan een fooi.
Het nadeel van niets regelen is dat je er nu, zelfs als je gewoon je eigen spaargeld op een persoonlijke rekening stort, ontzettend bij inschiet. Het voordeel ervan is dat je in ieder geval geen discussie hoeft te voeren over wat van wie is. Dat is bij wet geregeld namelijk. Alles waarvan je aan kunt tonen dat het van jou is, dat mag je gewoon meenemen. De door jou aangeschafte en ingebrachte spulletjes, jouw lijfgoed en dus ook jouw spaargeld. Dat is een wettelijk recht. Het is niet meer dan een schamele fooi vergeleken bij hoe warmpjes hij er bij blijft zitten, maar neem in ieder geval mee uit de boedel waar je recht op hebt. Echt, hij houdt meer dan voldoende over: een dak boven zijn hoofd, een inboedel, de waardevermeerdering van zijn huis en zélfs een nieuwe vrouw. Een betere vrouw zelfs dan hij nu heeft, want ze is volgzamer, minderwaardiger en afhankelijker.
Het zal even pijn doen aan zijn ego als jij vertrekt met de spullen waar je recht op hebt, maar geloof me: hij zet zich daar zo weer overheen hoor. Wat zeg ik? Hij heeft dat al gedaan. Een jaar geleden al. Toen hij met háár wat begon. Hij heeft zelfs al uitgezocht of hij haar hierheen kan halen. Wat zegt dat over zijn waardering voor jou? Wat ben jij dan waard? En waarom zou je dan hem voor die "waardering" (lees: het volledig ontbreken daarvan) moeten belonen met hem iets te geven bovenop de grote hoop die hij feitelijk al van je afgepakt heeft, omdat hij heeft voorkomen dat jullie dat samen opbouwden?
dinsdag 13 april 2010 om 22:24
Overigens, over die Indonesische vrouw: wees niet boos op haar. Zij loopt door haar zwangerschap het risico op verstoting uit haar eigen samenleving. Je moet er als vrouw echt bijzonder slecht aan toe zijn wil je zo'n risico lopen in de hoop op een beter leven. Wees liever boos op degene die de woede verdient: jouw ex. Hij heeft twéé vrouwen bedrogen. Hij heeft twéé vrouwen een goede toekomst afgenomen. Jou door je vanaf je 16e te indoctrineren, haar door haar te manoeuvreren in een positie waarin ze in een conservatieve maatschappij als de hare per definitie verstoten gaat worden. En hij? Hij gaat waarschijnlijk zonder enige wroeging op zoek naar het volgende minderwaardige, onvolwassen of afhankelijke schepsel dat zijn ego kan strelen.
dinsdag 13 april 2010 om 22:49
pfffff wat een ongelofelijke zak is die vent zeg!
Kan me alleen maar aansluiten bij wat er al gezegd is, ga voor jezelf zorgen meis, haal het geld van die rekening, het is jouw geld!
Ik snap dat jezelf nu even niet meer begrijpt, want hoe kun je nog houden van die man,hoe kun je toch zoeken naar manieren om bij hem te blijven. Denk dat dat een menselijke reactie is, je wil niet dat je wereld instort en probeert dat uit alle macht te voorkomen. Dat gaat ook weer over en dan komt de woede wel naar boven. Je lichaam is al zo ver, nu je hoofd en je hart nog.
Kan me alleen maar aansluiten bij wat er al gezegd is, ga voor jezelf zorgen meis, haal het geld van die rekening, het is jouw geld!
Ik snap dat jezelf nu even niet meer begrijpt, want hoe kun je nog houden van die man,hoe kun je toch zoeken naar manieren om bij hem te blijven. Denk dat dat een menselijke reactie is, je wil niet dat je wereld instort en probeert dat uit alle macht te voorkomen. Dat gaat ook weer over en dan komt de woede wel naar boven. Je lichaam is al zo ver, nu je hoofd en je hart nog.
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
woensdag 14 april 2010 om 08:33
Wow, ik lees dit topic net in één ruk uit en hoop heel erg dat Vivalisa hier zo terugkomt om te zeggen dat ze hem het huis uitgeschopt heeft, haar geld voor zichzelf heeft veiliggesteld en haar tas aan het pakken is.
GAAAAAA, alsjeblieft, ga NU weg bij deze man!! Je kunt het, er zijn zo veel vrouwen hier op het forum die in soortgelijke situaties hebben gezeten en je een hart onder de riem kunnen steken en die je kunnen vertellen dat je ZO VEEL gelukkiger kunt worden als je voor jezelf kiest.
Overigens, mijn huis staat al een tijdje te koop en leeg (woon er zelf niet meer) dus als je in het midden van het land woont, kun je er tijdelijk in.
GAAAAAA, alsjeblieft, ga NU weg bij deze man!! Je kunt het, er zijn zo veel vrouwen hier op het forum die in soortgelijke situaties hebben gezeten en je een hart onder de riem kunnen steken en die je kunnen vertellen dat je ZO VEEL gelukkiger kunt worden als je voor jezelf kiest.
Overigens, mijn huis staat al een tijdje te koop en leeg (woon er zelf niet meer) dus als je in het midden van het land woont, kun je er tijdelijk in.
woensdag 14 april 2010 om 10:44
hai
even een korte reactie, zal vanmiddag op jullie post reageren, moet zo rijden.ook dat nog heb hele hoofd er niet bij en dan nog 2 uur in auto zitten
uhhm waar moet ik beginnen??
ik weet het niet meer, mijn 2 vrienden die het weten hadden gesmst en gebeld, maar kan het even niet meer opbrengen op te praten erover. hier iets schrijven nu kost mij moeite... ik wil eigenlijk helemaal niks meer... in bed liggen en slapen..
het gesprek bij zijn ouders was erg moeilijk ik heb veel gehuild.
zijn vader begon ook te huilen, en zijn moeder bleef koel.. moest er wel om lachen want zijn vader is een jaar geleden oook vreemd gegaan, en zijn moeder had het steeds daarover.. zo van nou peter dan heb jij ook wel een kind he...
ik heb duidelijk gezegd dat het even niet om hun gaat maar om mijn vriend.
ik ben heel open en eerlijk geweest, niet alleen over de situatie van nu maar ook hoe ik mij altijd gevoeld hebt bij hun.. dat moest er uit. en kwam er ook uit met heel veel rust.. en het kwam goed aan..
ze zijn geshokt. mijn vriend kon moeilijk praten hij wou mij ook niet mee, zijn ouders heb ik dat gezegd, mar die waren heel blij dat mee ben gegaan...
ik kwam er achter dat hij in dat land nog heeft proberen samen te wonen met haar voor paar weken, maar ze de douane niet doorkwam meer.
we hebben het over van alles gehad, hij heeft nog fotos laten zien van haar aan hun, maar zijn moeder wou die niet zien....
ze waren boos op hem, en dat vind ik dan weer zielig...
hij zei tegen mij gister ik heb dit niet gedaan het is mij overkomen. daar werd ik boos over en moest weer eens huilen, ha maar die kranen staan zo open dat ik om alles huil.
maar nu geloof ik hem wel, hij heeft een dubbelleven geleid omdat dat zo makkelijk kon, en is heel dom geweest
pffff....
ik wou weten of die voor mij kiest van mij houdt, hij zei hoe kan ik voor jouw kiezen wat ik jouw heb aan gedaan hoe kan je mij nog willen, gezegd dat ik dat niet weet of ik het kan maar zo hart die bevestiging nodig heb....
na het gesprek zijn we na huis gegaan en hij na zijn ouders weer.... ik heb lopen huilen dat hij weg ging, dat hij bij me moest blijven mij niet alleen mocht laten. ben wezen hyperfentileren kreeg geen lucht meer. heb lopen slaan tegen muren.. iik draaide zo door dat hij mij alleen liet..
het moest zei hij, het was zo bewogen avond we moesten allebei na denken...
en nu ben ik alleen thuis, en kan niet meer, wil niet mer praten erover, alles is gezegd ik weet het niet meer
even een korte reactie, zal vanmiddag op jullie post reageren, moet zo rijden.ook dat nog heb hele hoofd er niet bij en dan nog 2 uur in auto zitten
uhhm waar moet ik beginnen??
ik weet het niet meer, mijn 2 vrienden die het weten hadden gesmst en gebeld, maar kan het even niet meer opbrengen op te praten erover. hier iets schrijven nu kost mij moeite... ik wil eigenlijk helemaal niks meer... in bed liggen en slapen..
het gesprek bij zijn ouders was erg moeilijk ik heb veel gehuild.
zijn vader begon ook te huilen, en zijn moeder bleef koel.. moest er wel om lachen want zijn vader is een jaar geleden oook vreemd gegaan, en zijn moeder had het steeds daarover.. zo van nou peter dan heb jij ook wel een kind he...
ik heb duidelijk gezegd dat het even niet om hun gaat maar om mijn vriend.
ik ben heel open en eerlijk geweest, niet alleen over de situatie van nu maar ook hoe ik mij altijd gevoeld hebt bij hun.. dat moest er uit. en kwam er ook uit met heel veel rust.. en het kwam goed aan..
ze zijn geshokt. mijn vriend kon moeilijk praten hij wou mij ook niet mee, zijn ouders heb ik dat gezegd, mar die waren heel blij dat mee ben gegaan...
ik kwam er achter dat hij in dat land nog heeft proberen samen te wonen met haar voor paar weken, maar ze de douane niet doorkwam meer.
we hebben het over van alles gehad, hij heeft nog fotos laten zien van haar aan hun, maar zijn moeder wou die niet zien....
ze waren boos op hem, en dat vind ik dan weer zielig...
hij zei tegen mij gister ik heb dit niet gedaan het is mij overkomen. daar werd ik boos over en moest weer eens huilen, ha maar die kranen staan zo open dat ik om alles huil.
maar nu geloof ik hem wel, hij heeft een dubbelleven geleid omdat dat zo makkelijk kon, en is heel dom geweest
pffff....
ik wou weten of die voor mij kiest van mij houdt, hij zei hoe kan ik voor jouw kiezen wat ik jouw heb aan gedaan hoe kan je mij nog willen, gezegd dat ik dat niet weet of ik het kan maar zo hart die bevestiging nodig heb....
na het gesprek zijn we na huis gegaan en hij na zijn ouders weer.... ik heb lopen huilen dat hij weg ging, dat hij bij me moest blijven mij niet alleen mocht laten. ben wezen hyperfentileren kreeg geen lucht meer. heb lopen slaan tegen muren.. iik draaide zo door dat hij mij alleen liet..
het moest zei hij, het was zo bewogen avond we moesten allebei na denken...
en nu ben ik alleen thuis, en kan niet meer, wil niet mer praten erover, alles is gezegd ik weet het niet meer
woensdag 14 april 2010 om 10:47
Vivalisa, kom alsjeblieft in actie. Echt, dit is een hele ongezonde situatie voor je! Schakel hulp in bij wie je maar kan, bel je huisarts, bel je oudtante, bel je broer, wie dan ook. Ga voor jezelf zorgen!!! Als je de stap om weg te gaan nog te moeilijk vind, zorg dan dat er mensen voor je zijn, voor je zorgen. Je vriend gaat dit niet doen, echt niet. HIj heeft dit nog nooit gedaan, al voelt het anders.
En nogmaals: HAAL DAT GELD VAN JULLIE GEZAMENLIJKE REKENING!!!!
Overigens: mijn aanbod voor tijdelijke woonruimte blijft staan hoor, als je er wat aan hebt.
En nogmaals: HAAL DAT GELD VAN JULLIE GEZAMENLIJKE REKENING!!!!
Overigens: mijn aanbod voor tijdelijke woonruimte blijft staan hoor, als je er wat aan hebt.
woensdag 14 april 2010 om 10:53
dankje ik las het net wat je zei... wat verschrikkelijk lief van je! echt waar!!dat doet me heel veel goed. krijg er tranen van... zo lief, je kent mij niet en biedt mij zoiets aan... dankjewel
ja ik weet dat ik moet praten, hulp nodig heb want ik ga stuk... ik heb nog niks kunnen eten, ik wil het niet eens meer..
over dat geld, hebben we over gehad, ik mag het allemaal hebben, en hij wilt ook nog een auto kopen voor mij... maar dat hoef ik niet ben niet af te kopen... en dat geld wil ik eigenlijk niet eens op dit moment..
ik weet dat ik voor mezelf moet zorgen ik heb pheiffer en ernstige vorm van astma sinds half jaar, uit het niets...maar op dit moment lukt het een niet..
ik moet er vandoor over 2 uurtjes terug
dankjewel schatten
ja ik weet dat ik moet praten, hulp nodig heb want ik ga stuk... ik heb nog niks kunnen eten, ik wil het niet eens meer..
over dat geld, hebben we over gehad, ik mag het allemaal hebben, en hij wilt ook nog een auto kopen voor mij... maar dat hoef ik niet ben niet af te kopen... en dat geld wil ik eigenlijk niet eens op dit moment..
ik weet dat ik voor mezelf moet zorgen ik heb pheiffer en ernstige vorm van astma sinds half jaar, uit het niets...maar op dit moment lukt het een niet..
ik moet er vandoor over 2 uurtjes terug
dankjewel schatten
woensdag 14 april 2010 om 10:59
lieverd, je hebt een naam in je posting staan, misschien kun je die beter even weghalen
Verder kan ik alleen maar zeggen dat je vriend een slappe zak is, hij kan niet eens duidelijkheid verschaffen aan jou over hoe nu verder. Leuk hoor, dat dramatische gedoe van wat hij jou allemaal heeft aangedaan, maar dat had ie eerder moeten bedenken. Meid, kies voor jezelf en nu lijkt die keuze misschien om bij hem te blijven, maar geloof me, dat is het niet. Hij heeft je minstens een jaar, een heel jaar!, voorgelogen, bedrogen en jou zijn liefde onthouden
Verder kan ik alleen maar zeggen dat je vriend een slappe zak is, hij kan niet eens duidelijkheid verschaffen aan jou over hoe nu verder. Leuk hoor, dat dramatische gedoe van wat hij jou allemaal heeft aangedaan, maar dat had ie eerder moeten bedenken. Meid, kies voor jezelf en nu lijkt die keuze misschien om bij hem te blijven, maar geloof me, dat is het niet. Hij heeft je minstens een jaar, een heel jaar!, voorgelogen, bedrogen en jou zijn liefde onthouden
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
