Vreemde situatie
woensdag 18 april 2018 om 15:13
Dag allen,
Ik zit een beetje in een vreemde situatie. Enige tijd geleden heb ik via Tinder een leuke match gekregen. Na wekenlang chatten en appen was er een afspraakje en er was een wederzijdse klik. Er waren serieuze gesprekken en we hebben gelachen. We spraken uit dat we elkaar aantrekkelijk vinden en dat er meer is dan alleen een seksuele klik (op basis van uiterlijk).
Het enige nadeel is de afstand. Deze mevrouw woont in Limburg en ik aan de andere kant van het land. Het is dus niet elke keer makkelijk om af te spreken. Zeker ook niet omdat we allebei kinderen hebben uit een eerdere relatie.
Inmiddels hebben we elkaar wel drie keer gezien en dat bevalt goed. Echter is hierdoor het app/chat contact wel minder geworden. Het is er nog wel. Of we bellen soms en dan maken we wel weer plannen voor een nieuwe afspraak. Maar daarna kan het ook best zijn dat we elkaar één of twee dagen tot maximaal een week niet berichten. Waar we voor dat we elkaar in het echt zagen echt hele dagen met elkaar aan het chatten waren.
Nou kan ik mij voorstellen dat het chatten minder interessant is geworden, omdat we elkaar inmiddels al heel goed kennen. Maar ik mis het wel als er geen contact is. Ik wil het liefst elke dag met haar appen en bellen. Al zou ik niet weten waar we allemaal over zouden moeten spreken. Ik denk dat het verliefdheid is.
Deze vrouw laat soms drie dagen niks van zich horen, maar appt mij dan weer ineens dat ze aan me gedacht heeft en graag wil bellen om mijn stem te horen. Als ik haar dan spreek blijkt dat ze aan mij denkt als ze thuis tijd voor haarzelf heeft en dat ze zin heeft in een nieuwe ontmoeten. Ik denk dan bij mezelf, laat dan blijken dat je aan me denkt door me een simpel berichtje te sturen. Want ik denk namelijk ook aan haar, maar wil niet telkens degene zijn die het initiatief neemt of geobsedeerd/opdringerig overkomt.
Hoe logisch is het dat het app/bel contact soms enkele dagen op pauze staat? Het schommelt wel heel erg, want soms appt ze me ook weer dagelijks wel en soms ook heel intensief. Met name dat geschommel maakt het voor mij nogal onduidelijk. Als ik er subtiel naar informeer dan geeft ze wel aan dat het komt door werk, kids,etc. En dat is ook logisch. Maar ik maak er altijd ruimte voor en dat is dus andersom soms niet altijd zo.
Ik zit een beetje in een vreemde situatie. Enige tijd geleden heb ik via Tinder een leuke match gekregen. Na wekenlang chatten en appen was er een afspraakje en er was een wederzijdse klik. Er waren serieuze gesprekken en we hebben gelachen. We spraken uit dat we elkaar aantrekkelijk vinden en dat er meer is dan alleen een seksuele klik (op basis van uiterlijk).
Het enige nadeel is de afstand. Deze mevrouw woont in Limburg en ik aan de andere kant van het land. Het is dus niet elke keer makkelijk om af te spreken. Zeker ook niet omdat we allebei kinderen hebben uit een eerdere relatie.
Inmiddels hebben we elkaar wel drie keer gezien en dat bevalt goed. Echter is hierdoor het app/chat contact wel minder geworden. Het is er nog wel. Of we bellen soms en dan maken we wel weer plannen voor een nieuwe afspraak. Maar daarna kan het ook best zijn dat we elkaar één of twee dagen tot maximaal een week niet berichten. Waar we voor dat we elkaar in het echt zagen echt hele dagen met elkaar aan het chatten waren.
Nou kan ik mij voorstellen dat het chatten minder interessant is geworden, omdat we elkaar inmiddels al heel goed kennen. Maar ik mis het wel als er geen contact is. Ik wil het liefst elke dag met haar appen en bellen. Al zou ik niet weten waar we allemaal over zouden moeten spreken. Ik denk dat het verliefdheid is.
Deze vrouw laat soms drie dagen niks van zich horen, maar appt mij dan weer ineens dat ze aan me gedacht heeft en graag wil bellen om mijn stem te horen. Als ik haar dan spreek blijkt dat ze aan mij denkt als ze thuis tijd voor haarzelf heeft en dat ze zin heeft in een nieuwe ontmoeten. Ik denk dan bij mezelf, laat dan blijken dat je aan me denkt door me een simpel berichtje te sturen. Want ik denk namelijk ook aan haar, maar wil niet telkens degene zijn die het initiatief neemt of geobsedeerd/opdringerig overkomt.
Hoe logisch is het dat het app/bel contact soms enkele dagen op pauze staat? Het schommelt wel heel erg, want soms appt ze me ook weer dagelijks wel en soms ook heel intensief. Met name dat geschommel maakt het voor mij nogal onduidelijk. Als ik er subtiel naar informeer dan geeft ze wel aan dat het komt door werk, kids,etc. En dat is ook logisch. Maar ik maak er altijd ruimte voor en dat is dus andersom soms niet altijd zo.
donderdag 19 april 2018 om 19:37
Nou ja, zo raar is dat niet toch? Recht is wellicht een wat te sterk woord, maar in volwassen relaties (of die nu net gestart zijn, al 100 jaar duren en alles daar tussen in) is een open, eerlijke en duidelijke communicatie wel een vereiste.the_Wicked_Witch schreef: ↑19-04-2018 16:40Ja zeg, na drie dates heb je natuurlijk récht op duidelijkheid!
Snap dat dan![]()
Ik app veel met m'n huidige vriend, heel fijn vind ik dat. Hij ook. Blijkbaar passen we op dit punt ook bij elkaar. Misschien passen TO en zijn onderwerp van verliefdheid op dit punt helemaal niet bij elkaar.
vrijdag 20 april 2018 om 00:18
Waar je aan begint... ooit toen ik op een datingsite stond zag ik een dame die ik leuk vond en reageerde op haar grappige profiel. Woonde alleen aan de andere kant van het land en had een kindje van 4 jaar: mission impossible dus.
Toch hebben we heel wat uren, echt heel veel zitten bellen en elkaar maar 1x gezien in die periode. Niet appen trouwens, houden we allebei niet van. Mooi zo, ik begon, en zij ook verliefd te worden.
Tot ik opeens een reality-check kreeg uit het niets: zij zo ver weg met kindje en eigen bedrijf, ik hier en no way dat ik daar in de buurt wilde wonen al had het gekund (weet ik niet, nooit uitgezocht).
Wel hebben we elkaar een weekendje gezien en we hebben nog steeds heel af en toe contact. Haar kind vond me te gek en vroeg nog regelmatig naar me: dat was ook een eye-opener want nu kwam ik gewoon langs als kennis, net zoals er klanten langskwamen bij haar bedrijf/woonhuis (zat in 1 groot pand) dus dat vond kind niet bijzonder.
Wel dat ik zoveel aandacht voor beiden had.
Toen zei ik ook wacht even, dit leidt nergens toe, zeg nou zelf.. ik blijf hier wonen, jij daar en ik wil niet dat je kindje denkt dat er een dekselse oom regelmatig op bezoek gaat komen want daarvoor woon je te ver én te afgelegen weg. Ik heb geen auto, OV komt er nog niet eens in de buurt
Ja... jammer... maar wel leuk om af en toe nog eens een babbeltje te maken gewoon omdat we erg leuke gesprekken hadden. Mijn raad om dit soort dingen te voorkomen: nooit gaan daten met iemand die ver van je af woont.
Wordt zelden wat, ik zou ook niet kunnen wennen aan zo'n stille uithoek al had ik een auto. Jammer hoor want we waren beiden best een beetje verdrietig dat er gewoon geen enkele kans was op een relatie.
Maar meer dan af en toe even bellen voor de leuk zit er niet in vrees ik. Toevallig heb ik haar vorige week nog gesproken en mss spreken we af eind van de maand, dan moet ze hier in de buurt zijn voor werk maar zelfs dat zie ik eigenlijk somber in. Ze moet dan nog een heul end rijden naar huis en haar kind is er ook nog.
Maar we hebben wel een leuke vriendschap, is ook wat waard. En beiden een hekel aan appen, hoera! Wel sturen we regelmatig fotootjes van iets leuks dat we zien, dat dan weer wel
Toch hebben we heel wat uren, echt heel veel zitten bellen en elkaar maar 1x gezien in die periode. Niet appen trouwens, houden we allebei niet van. Mooi zo, ik begon, en zij ook verliefd te worden.
Tot ik opeens een reality-check kreeg uit het niets: zij zo ver weg met kindje en eigen bedrijf, ik hier en no way dat ik daar in de buurt wilde wonen al had het gekund (weet ik niet, nooit uitgezocht).
Wel hebben we elkaar een weekendje gezien en we hebben nog steeds heel af en toe contact. Haar kind vond me te gek en vroeg nog regelmatig naar me: dat was ook een eye-opener want nu kwam ik gewoon langs als kennis, net zoals er klanten langskwamen bij haar bedrijf/woonhuis (zat in 1 groot pand) dus dat vond kind niet bijzonder.
Wel dat ik zoveel aandacht voor beiden had.
Toen zei ik ook wacht even, dit leidt nergens toe, zeg nou zelf.. ik blijf hier wonen, jij daar en ik wil niet dat je kindje denkt dat er een dekselse oom regelmatig op bezoek gaat komen want daarvoor woon je te ver én te afgelegen weg. Ik heb geen auto, OV komt er nog niet eens in de buurt
Ja... jammer... maar wel leuk om af en toe nog eens een babbeltje te maken gewoon omdat we erg leuke gesprekken hadden. Mijn raad om dit soort dingen te voorkomen: nooit gaan daten met iemand die ver van je af woont.
Wordt zelden wat, ik zou ook niet kunnen wennen aan zo'n stille uithoek al had ik een auto. Jammer hoor want we waren beiden best een beetje verdrietig dat er gewoon geen enkele kans was op een relatie.
Maar meer dan af en toe even bellen voor de leuk zit er niet in vrees ik. Toevallig heb ik haar vorige week nog gesproken en mss spreken we af eind van de maand, dan moet ze hier in de buurt zijn voor werk maar zelfs dat zie ik eigenlijk somber in. Ze moet dan nog een heul end rijden naar huis en haar kind is er ook nog.
Maar we hebben wel een leuke vriendschap, is ook wat waard. En beiden een hekel aan appen, hoera! Wel sturen we regelmatig fotootjes van iets leuks dat we zien, dat dan weer wel
anoniem_360241 wijzigde dit bericht op 20-04-2018 00:21
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
0.54% gewijzigd