Relaties
alle pijlers
Vreselijke schoonouders..
woensdag 27 april 2022 om 18:39
In verband met herkenbaarheid treed ik niet teveel in detail en houd ik het verhaal een beetje beknopt en vaag, maar ik weet even niet meer wat te doen.
Mijn schoonouders inclusief de rest van de familie zijn verschrikkelijke mensen. Er is veel gebeurd waar ik niet over in detail kan treden, maar dat er dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen is wel duidelijk. Liegen, bedriegen en schijnheilig gedrag is daar allemaal hartstikke normaal. Mijn vriend heeft echter oogkleppen op en blijft het opnemen voor zijn ouders, wat ik aan de ene kant ook begrijp. Het blijven toch zijn ouders. Ik hoef echter niets meer met deze mensen en de rest van het gezin te weten. Het kost mij enorm veel energie om de lieve vrede te bewaren om discussie met mijn vriend te voorkomen. Ik heb meermaals een gesprek met hem hierover gevoerd, dit lijkt alleen niet echt zo te helpen. "Ik snap jou wel, MAAR"... en daarmee is de kous af. Ik zit nu in tweestrijd wat ik moet doen. Ik wil mijn vriend absoluut niet kwijt, maar de situatie met zijn familie begint mij op te breken. Ik weet niet meer hoe ik ermee moet omgaan. Het liefst verbreek ik al het contact met ze. Wat mijn vriend doet moet hij uiteraard lekker zelf weten, maar hij neemt het in dit geval ook niet echt voor mij op. Soms voel ik me totaal niet gehoord in deze situatie. Ik wil mijn vriend vertellen dat ik niks meer met ze te maken wil hebben, maar ik weet nu al dat dit voor de grootste bonje gaat zorgen. Hoe pak ik dit slim aan? Mijn hoofd is zo onderhand een enorme puinhoop geworden door de rotzooi binnen de schoonfamilie en ik ben het spuugzat..
Mijn schoonouders inclusief de rest van de familie zijn verschrikkelijke mensen. Er is veel gebeurd waar ik niet over in detail kan treden, maar dat er dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen is wel duidelijk. Liegen, bedriegen en schijnheilig gedrag is daar allemaal hartstikke normaal. Mijn vriend heeft echter oogkleppen op en blijft het opnemen voor zijn ouders, wat ik aan de ene kant ook begrijp. Het blijven toch zijn ouders. Ik hoef echter niets meer met deze mensen en de rest van het gezin te weten. Het kost mij enorm veel energie om de lieve vrede te bewaren om discussie met mijn vriend te voorkomen. Ik heb meermaals een gesprek met hem hierover gevoerd, dit lijkt alleen niet echt zo te helpen. "Ik snap jou wel, MAAR"... en daarmee is de kous af. Ik zit nu in tweestrijd wat ik moet doen. Ik wil mijn vriend absoluut niet kwijt, maar de situatie met zijn familie begint mij op te breken. Ik weet niet meer hoe ik ermee moet omgaan. Het liefst verbreek ik al het contact met ze. Wat mijn vriend doet moet hij uiteraard lekker zelf weten, maar hij neemt het in dit geval ook niet echt voor mij op. Soms voel ik me totaal niet gehoord in deze situatie. Ik wil mijn vriend vertellen dat ik niks meer met ze te maken wil hebben, maar ik weet nu al dat dit voor de grootste bonje gaat zorgen. Hoe pak ik dit slim aan? Mijn hoofd is zo onderhand een enorme puinhoop geworden door de rotzooi binnen de schoonfamilie en ik ben het spuugzat..
woensdag 27 april 2022 om 18:44
woensdag 27 april 2022 om 18:47
Lees boven ge-quote nog een paar keer.. Je verdient toch beter? in ieder geval iemand die voor je op komt..
stel je bent in de 20 ergens... en je wilt hem echt niet kwijt... dan zit je er nog minstens 50 jaar aan vast.. nou succes dan alvast.
Want verbeteren zal het niet.
stel je bent in de 20 ergens... en je wilt hem echt niet kwijt... dan zit je er nog minstens 50 jaar aan vast.. nou succes dan alvast.
Want verbeteren zal het niet.
bobbie wijzigde dit bericht op 27-04-2022 18:58
47.66% gewijzigd
woensdag 27 april 2022 om 18:51
Hij voelt zich niet goed. Daar hebben we een aantal keer een goed gesprek over gehad. Hij wordt naar eigen zeggen af en toe "knettergek van die gasten". We zijn aan het zoeken naar een eigen plekje, lastige zoektocht maar we komen er wel. Het is voor hem ook dubbel. Aan de ene kant heeft hij zijn oogkleppen op, aan de andere kant heeft hij ook door dat het écht niet kan wat daar allemaal gebeurd. Ik heb vaak zat nagedacht over weggaan, maar ik vind dit niet eerlijk tegenover mijn vriend.polydox schreef: ↑27-04-2022 18:44Tja je kan je er verre van houden en dat is wellicht ook wel verstandig, maar hou er rekening mee dat als je kinderen krijgt je er voor altijd mee verbonden bent. Het is overigens zijn familie en zolang hij zich er goed voelt, heb je dat te accepteren of je moet weggaan.
woensdag 27 april 2022 om 18:52
Er is misschien nog een middenweg mogelijk. Bijvoorbeeld: je gaat maar af en toe mee en houdt het contact bewust zo oppervlakkig mogelijk. Ruzies en gemanipuleer laat je van je af glijden alsof je van kevlar bent. Lijkt me te doen voor jou, en het brengt je vriend niet in een vervelende positie.
Als dit inderdaad is hoe je het wil aanpakken, dan zou ik dat aan je vriend meedelen en niet overleggen. Gewoon ter kennisgeving. Als mededeling. Hij heeft er eigenlijk namelijk helemaal niets over te zeggen, jij mag gewoon zelf besluiten om het zo te doen. Zeker als je weet dat hij nog niet zover is om het voor jou op te nemen. Ga er samen in ieder geval geen ruzies over maken.
Als dit inderdaad is hoe je het wil aanpakken, dan zou ik dat aan je vriend meedelen en niet overleggen. Gewoon ter kennisgeving. Als mededeling. Hij heeft er eigenlijk namelijk helemaal niets over te zeggen, jij mag gewoon zelf besluiten om het zo te doen. Zeker als je weet dat hij nog niet zover is om het voor jou op te nemen. Ga er samen in ieder geval geen ruzies over maken.
woensdag 27 april 2022 om 18:53
Ik hoop dat het ooit verbeterd, al heb ik daar een hard hoofd in. Ik denk dat het rustiger word als hij uit huis is en daar zijn we ook mee bezig. Hij snapt mij wel, maar komt standaard met het argument: "Het zijn toch mijn ouders, het is toch mijn gezin, we zijn bloedverwanten".. doodvermoeiend. Ik weet het gewoon niet meer.Bobbie schreef: ↑27-04-2022 18:47Mijn vriend heeft echter oogkleppen op en blijft het opnemen voor zijn ouders, wat ik aan de ene kant ook begrijp. Het blijven toch zijn ouders. Ik hoef echter niets meer met deze mensen en de rest van het gezin te weten.
Ik wil mijn vriend absoluut niet kwijt, maar de situatie met zijn familie begint mij op te breken.
Wat mijn vriend doet moet hij uiteraard lekker zelf weten, maar hij neemt het in dit geval ook niet echt voor mij op. Soms voel ik me totaal niet gehoord in deze situatie.
Lees boven ge-quote nog een paar keer.. Je verdient toch beter? in ieder geval iemand die voor je op komt..
stel je bent in de 20 ergens... en je wilt hem echt niet kwijt... dan zit je er nog minstens 50 jaar aan vast.. nou succes dan alvast.
Want verbeteren zal het niet.
woensdag 27 april 2022 om 18:54
Zo zou ik het ook doen al is het wel onder voorbehoud.Jufjoke schreef: ↑27-04-2022 18:52Er is misschien nog een middenweg mogelijk. Bijvoorbeeld: je gaat maar af en toe mee en houdt het contact bewust zo oppervlakkig mogelijk. Ruzies en gemanipuleer laat je van je af glijden alsof je van kevlar bent. Lijkt me te doen voor jou, en het brengt je vriend niet in een vervelende positie.
Als dit inderdaad is hoe je het wil aanpakken, dan zou ik dat aan je vriend meedelen en niet overleggen. Gewoon ter kennisgeving. Als mededeling. Hij heeft er eigenlijk namelijk helemaal niets over te zeggen, jij mag gewoon zelf besluiten om het zo te doen. Zeker als je weet dat hij nog niet zover is om het voor jou op te nemen. Ga er samen in ieder geval geen ruzies over maken.
woensdag 27 april 2022 om 18:55
Dat laatste ben ik niet met je eens. De familie zal waarschijnlijk niet veranderen nee. Maar vriend kan wel degelijk nu nog niet zover zijn dat hij openlijk voor zijn vriendin op durft te komen. Afhankelijk van zijn opvoeding kan dat een heel grote stap zijn. Het kan echt zijn dat dat nog komt. Zelf meegemaakt.Bobbie schreef: ↑27-04-2022 18:47Mijn vriend heeft echter oogkleppen op en blijft het opnemen voor zijn ouders, wat ik aan de ene kant ook begrijp. Het blijven toch zijn ouders. Ik hoef echter niets meer met deze mensen en de rest van het gezin te weten.
Ik wil mijn vriend absoluut niet kwijt, maar de situatie met zijn familie begint mij op te breken.
Wat mijn vriend doet moet hij uiteraard lekker zelf weten, maar hij neemt het in dit geval ook niet echt voor mij op. Soms voel ik me totaal niet gehoord in deze situatie.
Lees boven ge-quote nog een paar keer.. Je verdient toch beter? in ieder geval iemand die voor je op komt..
stel je bent in de 20 ergens... en je wilt hem echt niet kwijt... dan zit je er nog minstens 50 jaar aan vast.. nou succes dan alvast.
Want verbeteren zal het niet.
Tot die tijd kan to natuurlijk toch besluiten om zelf het contact beperkt te houden.
woensdag 27 april 2022 om 18:57
Hij heeft een waardeloze opvoeding gehad. Altijd op een negatieve manier op hem ingepraat dat hij niks kan dus hij heeft zichzelf aangeleerd om zijn mond te houden en alles moet in de doofpot, want anders krijg je discussie en dat mag en kan niet. Emoties mocht hij niet tonen. Het is heel erg moeilijk om dit gedrag te laten veranderen.Jufjoke schreef: ↑27-04-2022 18:55Dat laatste ben ik niet met je eens. De familie zal waarschijnlijk niet veranderen nee. Maar vriend kan wel degelijk nu nog niet zover zijn dat hij openlijk voor zijn vriendin op durft te komen. Afhankelijk van zijn opvoeding kan dat een heel grote stap zijn. Het kan echt zijn dat dat nog komt. Zelf meegemaakt.
Tot die tijd kan to natuurlijk toch besluiten om zelf het contact beperkt te houden.
woensdag 27 april 2022 om 18:59
Zo, dit vind ik inderdaad een nogal ongenuanceerde reactie. Wij zijn zelf hartstikke stabiel. Staat dit tussen ons in? Ja. We hebben eigenlijk nooit ruzie, we vullen elkaar goed aan, maar dit is wel een dingetje op zijn zachts gezegd.
woensdag 27 april 2022 om 18:59
Rosebloom schreef: ↑27-04-2022 18:51Hij voelt zich niet goed. Daar hebben we een aantal keer een goed gesprek over gehad. Hij wordt naar eigen zeggen af en toe "knettergek van die gasten". We zijn aan het zoeken naar een eigen plekje, lastige zoektocht maar we komen er wel. Het is voor hem ook dubbel. Aan de ene kant heeft hij zijn oogkleppen op, aan de andere kant heeft hij ook door dat het écht niet kan wat daar allemaal gebeurd. Ik heb vaak zat nagedacht over weggaan, maar ik vind dit niet eerlijk tegenover mijn vriend.
Dat vind ik een enorme smoes. Je leeft niet voor je vriend maar voor jezelf en jij haalt zelf een hoop uit deze situatie, anders was je er wel uitgestapt.
woensdag 27 april 2022 om 19:01
Met dit voor ogen is het natuurlijk best in te voelen dat het voor je vriend heel erg moeilijk is om openlijk voor jou op te komen en openlijk tegen hen in te gaan. Mensen kunnen hier wel gaan vinden dat hij dat moet doen, maar zo eenvoudig is het simpelweg niet.Rosebloom schreef: ↑27-04-2022 18:57Hij heeft een waardeloze opvoeding gehad. Altijd op een negatieve manier op hem ingepraat dat hij niks kan dus hij heeft zichzelf aangeleerd om zijn mond te houden en alles moet in de doofpot, want anders krijg je discussie en dat mag en kan niet. Emoties mocht hij niet tonen. Het is heel erg moeilijk om dit gedrag te laten veranderen.
Als jij hem nou eens niet onder druk zet hierover. Geef in gesprekken aan dat je begrijpt dat dat moeilijk voor hem is, en dat je hem niet wil pushen. Dat je juist daarom het contact wil beperken. Dat je hem de ruimte en vrijheid geeft om niet tussen twee vuren in te staan. Dan zal het jullie band wellicht alleen maar versterken, in plaats van dat jullie er steeds ruzie over hebben.
woensdag 27 april 2022 om 19:02
Ik haal hier helemaal niks uit. Het is dat ik niet in detail kan treden, maar ik wil dit niet laten verpesten door het gedrag van zijn familie. Dus dan besluit ik om ervoor te vechten, hoe zwaar het ook is.
woensdag 27 april 2022 om 19:03
Nee, als je alles inslikt voor de lieve vrede heb je geen ruzie:
Het kost mij enorm veel energie om de lieve vrede te bewaren om discussie met mijn vriend te voorkomen.
Het liefst verbreek ik al het contact met ze. Wat mijn vriend doet moet hij uiteraard lekker zelf weten, maar hij neemt het in dit geval ook niet echt voor mij op. Soms voel ik me totaal niet gehoord in deze situatie. Ik wil mijn vriend vertellen dat ik niks meer met ze te maken wil hebben, maar ik weet nu al dat dit voor de grootste bonje gaat zorgen.
Maar dat voelt dus niet zo lekker meer, je bent het spuugzat. Jullie zijn geen team, hij staat niet aan jouw kant en jij moet alles maar slikken.
En ik heb niet gezegd dat jullie instabiele mensen zijn, wel dat jullie relatie echt niet stabiel is.
woensdag 27 april 2022 om 19:04
Rosebloom schreef: ↑27-04-2022 18:57Hij heeft een waardeloze opvoeding gehad. Altijd op een negatieve manier op hem ingepraat dat hij niks kan dus hij heeft zichzelf aangeleerd om zijn mond te houden en alles moet in de doofpot, want anders krijg je discussie en dat mag en kan niet. Emoties mocht hij niet tonen. Het is heel erg moeilijk om dit gedrag te laten veranderen.
Dus naast je vriend is hij ook je project?
woensdag 27 april 2022 om 19:04
Natuurlijk is dat ongenuanceerd. Dat hij uit een moeilijke familie komt, wil helemaal niet zeggen dat jullie relatie dus nooit kan slagen. Dat is onzin.
Maar je moet wel bewust een strategie aannemen om te voorkomen dat het jullie relatie gaat/blijft beïnvloeden.
woensdag 27 april 2022 om 19:05
Tuurlijk neem ik dat aan. Maar de relatie willen verbreken maar het niet doen omdat je dat niet eerlijk tegenover je vriend vindt is best kul. Zeker als diezelfde vriend je in de kou laat staan en de grootste bonje maakt als TO haar grenzen trekt.
woensdag 27 april 2022 om 19:05
Thanks voor je reactie. Ik heb hem genoeg ruimte gegeven en alles voor lange tijd maar geaccepteerd. Tot er laatst iets gebeurde wat er bij mij voor heeft gezorgd dat ik het vertrouwen in zijn familie compleet ben verloren. Ik ben toen even heel erg boos geworden en heb alles op hem afgereageerd. Ook fout achteraf. Ik denk dat ik dit ook ga aangeven bij hem. Des te minder ik hoor en weet, des te minder ergernis en wrijving onderling.Jufjoke schreef: ↑27-04-2022 19:01Met dit voor ogen is het natuurlijk best in te voelen dat het voor je vriend heel erg moeilijk is om openlijk voor jou op te komen en openlijk tegen hen in te gaan. Mensen kunnen hier wel gaan vinden dat hij dat moet doen, maar zo eenvoudig is het simpelweg niet.
Als jij hem nou eens niet onder druk zet hierover. Geef in gesprekken aan dat je begrijpt dat dat moeilijk voor hem is, en dat je hem niet wil pushen. Dat je juist daarom het contact wil beperken. Dat je hem de ruimte en vrijheid geeft om niet tussen twee vuren in te staan. Dan zal het jullie band wellicht alleen maar versterken, in plaats van dat jullie er steeds ruzie over hebben.
woensdag 27 april 2022 om 19:08
Pffff.. nee, natuurlijk niet. Laat ik het dan uitgebreider verwoorden: hij wil zelf OOK veranderen. Meer van zich afbijten en voor zichzelf opkomen. Hij heeft mij om hulp gevraagd zodat hij meer durft te praten over wat er in hem omgaat, prima. Ik help met alle liefde. Ik wil hem helpen om te veranderen voor ZICHZELF zodat hij beter in zijn vel zit. Ja, zeker een project!
