Relaties
alle pijlers
Vreselijke schoonouders..
woensdag 27 april 2022 om 18:39
In verband met herkenbaarheid treed ik niet teveel in detail en houd ik het verhaal een beetje beknopt en vaag, maar ik weet even niet meer wat te doen.
Mijn schoonouders inclusief de rest van de familie zijn verschrikkelijke mensen. Er is veel gebeurd waar ik niet over in detail kan treden, maar dat er dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen is wel duidelijk. Liegen, bedriegen en schijnheilig gedrag is daar allemaal hartstikke normaal. Mijn vriend heeft echter oogkleppen op en blijft het opnemen voor zijn ouders, wat ik aan de ene kant ook begrijp. Het blijven toch zijn ouders. Ik hoef echter niets meer met deze mensen en de rest van het gezin te weten. Het kost mij enorm veel energie om de lieve vrede te bewaren om discussie met mijn vriend te voorkomen. Ik heb meermaals een gesprek met hem hierover gevoerd, dit lijkt alleen niet echt zo te helpen. "Ik snap jou wel, MAAR"... en daarmee is de kous af. Ik zit nu in tweestrijd wat ik moet doen. Ik wil mijn vriend absoluut niet kwijt, maar de situatie met zijn familie begint mij op te breken. Ik weet niet meer hoe ik ermee moet omgaan. Het liefst verbreek ik al het contact met ze. Wat mijn vriend doet moet hij uiteraard lekker zelf weten, maar hij neemt het in dit geval ook niet echt voor mij op. Soms voel ik me totaal niet gehoord in deze situatie. Ik wil mijn vriend vertellen dat ik niks meer met ze te maken wil hebben, maar ik weet nu al dat dit voor de grootste bonje gaat zorgen. Hoe pak ik dit slim aan? Mijn hoofd is zo onderhand een enorme puinhoop geworden door de rotzooi binnen de schoonfamilie en ik ben het spuugzat..
Mijn schoonouders inclusief de rest van de familie zijn verschrikkelijke mensen. Er is veel gebeurd waar ik niet over in detail kan treden, maar dat er dingen gebeuren die niet door de beugel kunnen is wel duidelijk. Liegen, bedriegen en schijnheilig gedrag is daar allemaal hartstikke normaal. Mijn vriend heeft echter oogkleppen op en blijft het opnemen voor zijn ouders, wat ik aan de ene kant ook begrijp. Het blijven toch zijn ouders. Ik hoef echter niets meer met deze mensen en de rest van het gezin te weten. Het kost mij enorm veel energie om de lieve vrede te bewaren om discussie met mijn vriend te voorkomen. Ik heb meermaals een gesprek met hem hierover gevoerd, dit lijkt alleen niet echt zo te helpen. "Ik snap jou wel, MAAR"... en daarmee is de kous af. Ik zit nu in tweestrijd wat ik moet doen. Ik wil mijn vriend absoluut niet kwijt, maar de situatie met zijn familie begint mij op te breken. Ik weet niet meer hoe ik ermee moet omgaan. Het liefst verbreek ik al het contact met ze. Wat mijn vriend doet moet hij uiteraard lekker zelf weten, maar hij neemt het in dit geval ook niet echt voor mij op. Soms voel ik me totaal niet gehoord in deze situatie. Ik wil mijn vriend vertellen dat ik niks meer met ze te maken wil hebben, maar ik weet nu al dat dit voor de grootste bonje gaat zorgen. Hoe pak ik dit slim aan? Mijn hoofd is zo onderhand een enorme puinhoop geworden door de rotzooi binnen de schoonfamilie en ik ben het spuugzat..
woensdag 27 april 2022 om 20:52
Nu ik dit lees (vooral punt 2), moet ik ineens aan iemand denken. Diegene was al in de veertig, had al twintig jaar dezelfde relatie, maar wist alsnog niet dat niet elk gezin is zoals het gezin waar deze persoon in opgegroeid was.KooktMetKnoflook schreef: ↑27-04-2022 20:00Zolang hij thuis woont zit hij (1) in 20 jaar oude patronen, waarvoor hij (2) nooit een alternatief heeft gezien, én (3) hij zit in een afhankelijke relatie tot zijn ouders.
Afstand nemen, en hij moet het huis uit. Alleen dan kan hij zelfstandig nadenken.
Soms blijft iemand in dezelfde cirkel van type mensen. Dan weet je niet, zelfs op latere leeftijd, dat het ook anders kan.
TO, loslaten, het hem zelf uit laten vinden, niets voorkauwen en niet je mening blijven verkondigen (die weet hij immers al). En verder: zie de posts van JufJoke.
woensdag 27 april 2022 om 21:09
Ook als je partner het contact met zijn ouders heeft verbroken al ver voordat jullie aan kinderen beginnen? Lijkt me niet.polydox schreef: ↑27-04-2022 18:44Tja je kan je er verre van houden en dat is wellicht ook wel verstandig, maar hou er rekening mee dat als je kinderen krijgt je er voor altijd mee verbonden bent. Het is overigens zijn familie en zolang hij zich er goed voelt, heb je dat te accepteren of je moet weggaan.
woensdag 27 april 2022 om 21:34
Ja maar ja maar hij woont daar en TO zit vermoedelijk ook veel te vaak daar op de bank.cafe-lungo schreef: ↑27-04-2022 19:26het zijn zijn ouders.
wat wil je nou precies. Dat hij het contact verbreekt. Dat hij alles vindt wat jij vindt?
laat hem contact houden en jij niet
prima toch ?
Spreek voortaan bij jou thuis af totdat hij uit huis is.
Je vraagt je wel eens af: 'Waar hebben wij het aan verdiend?
woensdag 27 april 2022 om 23:06
Maar wat zou je nou willen? Je wilt breken met zijn familie? Dat lijkt me eerlijk gezegd geen probleem, ik denk dat ik dat ook zou doen. Je kunt niet verwachten dat hij er ook mee breekt, maar als jij ze nooit meer wilt zien, dan ga je er gewoon nooit meer heen. En tegen de tijd dat jullie samenwonen en hij zijn ouders wil uitnodigen, dan regelen jullie dat hij dat doet als jij een dagje of avondje weg bent.
Ik zou er niet zo mee zitten. En als er ooit kinderen komen (maar dat zie ik eerlijk gezegd niet gebeuren, tegen die tijd is het vast al uit), nou prima, dan gelden nog steeds diezelfde regels: als ze de kleinkinderen willen zien, dan gaat hij er maar heen met ze, of regelt een bezoekje als jij toevallig toch weg bent.
Ik zou er niet zo mee zitten. En als er ooit kinderen komen (maar dat zie ik eerlijk gezegd niet gebeuren, tegen die tijd is het vast al uit), nou prima, dan gelden nog steeds diezelfde regels: als ze de kleinkinderen willen zien, dan gaat hij er maar heen met ze, of regelt een bezoekje als jij toevallig toch weg bent.
donderdag 28 april 2022 om 10:45
Is hier ook zo, wat een ***familie heeft mijn zeg, inmiddels is daar door overlijden heel wat minder van over..
Maar ik riep altijd: Ja doei hij is van de melkboer hoor!!
maar uiteindelijk ook hier jaren voor hun overlijden geen contact, man ging alleen of met de kinderen naar zijn ouders toe.
donderdag 28 april 2022 om 11:58
Ik hoop dat het makkelijker wordt wanneer je vriend op zichzelf woont. Meer afstand en weg uit de afhankelijkheidsrelatie zal vast helpen en minder drama geven.
Máár het klinkt alsof je vriend zijn grenzen niet goed aan kan geven of durft te geven. Hij signaleert wel dat zijn ouder/familie te ver gaan, maar zegt er niets over. Hij neemt het niet voor je op en veegt het liever onder het kleed. Ook naar jou toe lijkt hij conflict vermijdend en spreekt hij niet duidelijk uit wat hij wil.
Als advies zou ik je mee willen geven om bij vervolgstappen in jullie relatie, zoals samen wonen en wellicht kinderen krijgen, om van te voren héél goed en duidelijk te bespreken hoe jullie dat allebei voor jullie zien.
Hoe kijken jullie aan tegen onaangekondigd bezoek van (schoon)ouders? Wat als jullie ouders kritiek hebben op jullie inrichting/staat van het huishouden? Hoe zien jullie de rol van opa's/oma's? Willen jullie dat opa's/oma's structureel oppassen? Gaan jullie kinderen bij opa/oma logeren? Wat als opa/oma zich met de opvoeding bemoeien?
Ik denk dat het heel belangrijk is om daarover 100% op één lijn te zitten. Bespreek ook wie dit zo nodig uitspreekt naar (schoon)ouders toe. Kunnen jullie er over en weer op vertrouwen dat jullie niet zwichten als (schoon) ouders de druk opvoeren? Het lijkt me heel belangrijk dat jullie één front vormen en jullie keuzes en standpunten samen verdedigen.
Máár het klinkt alsof je vriend zijn grenzen niet goed aan kan geven of durft te geven. Hij signaleert wel dat zijn ouder/familie te ver gaan, maar zegt er niets over. Hij neemt het niet voor je op en veegt het liever onder het kleed. Ook naar jou toe lijkt hij conflict vermijdend en spreekt hij niet duidelijk uit wat hij wil.
Als advies zou ik je mee willen geven om bij vervolgstappen in jullie relatie, zoals samen wonen en wellicht kinderen krijgen, om van te voren héél goed en duidelijk te bespreken hoe jullie dat allebei voor jullie zien.
Hoe kijken jullie aan tegen onaangekondigd bezoek van (schoon)ouders? Wat als jullie ouders kritiek hebben op jullie inrichting/staat van het huishouden? Hoe zien jullie de rol van opa's/oma's? Willen jullie dat opa's/oma's structureel oppassen? Gaan jullie kinderen bij opa/oma logeren? Wat als opa/oma zich met de opvoeding bemoeien?
Ik denk dat het heel belangrijk is om daarover 100% op één lijn te zitten. Bespreek ook wie dit zo nodig uitspreekt naar (schoon)ouders toe. Kunnen jullie er over en weer op vertrouwen dat jullie niet zwichten als (schoon) ouders de druk opvoeren? Het lijkt me heel belangrijk dat jullie één front vormen en jullie keuzes en standpunten samen verdedigen.
'Every new beginning comes from some other beginning's end.'
donderdag 28 april 2022 om 12:04
Ik zou vooral bedenken dat deze man dus een heleboel bagage heeft, en geen gouden koffer.Rosebloom schreef: ↑27-04-2022 18:57Hij heeft een waardeloze opvoeding gehad. Altijd op een negatieve manier op hem ingepraat dat hij niks kan dus hij heeft zichzelf aangeleerd om zijn mond te houden en alles moet in de doofpot, want anders krijg je discussie en dat mag en kan niet. Emoties mocht hij niet tonen. Het is heel erg moeilijk om dit gedrag te laten veranderen.
Vraag je vooral af hoe verknipt je vriend waarschijnlijk is door deze opvoeding.
Chocolade, altijd goed!
donderdag 28 april 2022 om 13:03
Een vriend die nog bij zijn ouders woont, alles van hen pikt en er niet tegenin durft te gaan vanwege zijn afhankelijke positie zou mijn vriend niet zijn.
Laat hij zichzelf en zijn liefde voor jou eerst maar eens bewijzen: het huis uit, vandaag nog. Intrekken bij jou (woon jij al zelfstandig?). Desnoods bij een kennis op de bank voorlopig, maar in ieder geval weg bij zijn ouders.
En vanuit die positie kijken hoe jullie relatie zich verder ontwikkelt. Kan hij zich dan verder losmaken uit de sfeer en manier van leven van zijn ouders?
Zo ja, prima.
Zo neen, einde relatie.
Laat hij zichzelf en zijn liefde voor jou eerst maar eens bewijzen: het huis uit, vandaag nog. Intrekken bij jou (woon jij al zelfstandig?). Desnoods bij een kennis op de bank voorlopig, maar in ieder geval weg bij zijn ouders.
En vanuit die positie kijken hoe jullie relatie zich verder ontwikkelt. Kan hij zich dan verder losmaken uit de sfeer en manier van leven van zijn ouders?
Zo ja, prima.
Zo neen, einde relatie.
donderdag 28 april 2022 om 13:23
donderdag 28 april 2022 om 13:28
Inderdaad. Want vliegt hij mooi van de ene moeder naar de andere, leert hij nog niks van. Ik zou ervoor passen dat hij mij 'nodig' heeft om van mammie los te komen..dat is toch geen volwassen man..Murgatroyd schreef: ↑28-04-2022 13:23Ik zou juist niet meteen vanuit onder moeders vleugel samen gaan wonen. Hij geeft nu al aan dat hij TO nodig heeft om los te komen van zijn ouders. Voor je het weet ben je een inwonende psychische mantelzorger.
donderdag 28 april 2022 om 17:21
