Relaties
alle pijlers
Vriendschap verbroken...
donderdag 21 oktober 2010 om 12:57
Ik schreef hier een tijd geleden over een vriendin die steeds terug ging naar een foute man. Kan helaas met zoekfunctie mijn topic niet meer vinden!
Maar nu een ander verhaal. Ik had al een tijd het gevoel dat het contact steeds meer van mijn kant kwam.
Steeds als ik wilde afspreken kon dat niet.. of het ging niet echt van harte.
Nu had ik haar zondag gesmst laat maar het kan nooit (na zoveelste af bericht).. Daarna kreeg ik een sms van haar dat ze vond dat ik van alles in mijn hoofd haalde en daarbij: na ja ik blijf het zeggen. En er stond in: je hoeft me niet aan te spreken op msn (? waar ik helemaal niks van snapte)
Beetje laconiek reactie.. dus voelde me niet serieus genomen.
Dus ik heb het uitgelegd (wel per sms.. maar als ik had gebeld dan nam ze niet op)
Toen kreeg ik meteen een reactie dat ik me aanstelde, aandacht vroeg.. en me kinderachtig gedroeg.. Ik moest maar eens normaal doen!
Ik dacht wat krijgen we nou!
Dus heb gezegd dat we het nooit eens normaal konden uitpraten en dat ze nooit naar andermans gevoel wilde luisteren.
En ik heb nog wel gezegd dat haar reactie nogal kinderachtig was.. dus misschien dat ze het bij zichzelf herkende.
Dat is misschien niet handig.. maar op dat moment werd ik echt boos.
Ik kreeg daarna alleen nog reacties dat ik haar van dingen beschuldigde (?) en dat ze daar wel eens klaar mee was.
het enige wat ik gezegd heb is dat ik het gevoel krijg dat het steeds van mijn kant komt.
Wat ook echt zo is. Ik vraag regelmatig, zullen we even een bakje thee drinken of dan en dan op stap.
Een dag later kreeg ik een sms dat we elkaar voorlopig beter niet konden zien. Dat ze zich niet hoefde te verantwoorden en dat het genoeg was etc.
Echt waar, ik had zoiets nou breekt mijn klomp.
Het is net of ze haar eigen dingen op mij projecteert. Want wil niet lullig doen maar elke relatie in haar leven eindigt met drama/ruzie. Bij mannen in ieder geval. en ook eerder heeft ze al vriendinnen verloren. Eentje die ook kritiek op haar had omdat ze voor elke man die maar wat leuk glimlachte viel (om vervolgens te klagen dat ze haar gebruiken, slecht behandelen etc).
Ik heb heel erg het idee dat ze in de slachtofferrol kruipt.
En daar ben ik dus klaar mee.
Wat ik met dit topic wil.. even mijn hart luchten.
En ben toch niet gek? Heb ik echt wat verkeerd gedaan door mijn gevoel uit te spreken?
Wat me verder dan dwarszit is dat het nooit valt uit te praten. Al eerder wat dingetjes voorgevallen en dan neemt ze afstand.
En nooit is het haar schuld. Ze praat ook over schuld meteen. Ik geef haar overal de schuld van.
In godsnaam waarvan!
Ik vind het teveel drama. En nu is het wel wederzijds om elkaar niet meer te zien.
Maar we hadden ook wel hele leuke momenten samen. Misschien voor zolang het duurt.
We kennen elkaar misschien 1 jaar. blijkbaar geen goede match.. net zoals je met mannen wel kan hebben.
Ik een goede vriendschap hoor je je gevoel toch ook uit te kunnen spreken? Dat verwacht ik van een volwassen vriendschap.
Het voelt alsof ik weer ben aanbeland op de middelbare school. En zelfs toen overkwam me dit niet.
Maar nu een ander verhaal. Ik had al een tijd het gevoel dat het contact steeds meer van mijn kant kwam.
Steeds als ik wilde afspreken kon dat niet.. of het ging niet echt van harte.
Nu had ik haar zondag gesmst laat maar het kan nooit (na zoveelste af bericht).. Daarna kreeg ik een sms van haar dat ze vond dat ik van alles in mijn hoofd haalde en daarbij: na ja ik blijf het zeggen. En er stond in: je hoeft me niet aan te spreken op msn (? waar ik helemaal niks van snapte)
Beetje laconiek reactie.. dus voelde me niet serieus genomen.
Dus ik heb het uitgelegd (wel per sms.. maar als ik had gebeld dan nam ze niet op)
Toen kreeg ik meteen een reactie dat ik me aanstelde, aandacht vroeg.. en me kinderachtig gedroeg.. Ik moest maar eens normaal doen!
Ik dacht wat krijgen we nou!
Dus heb gezegd dat we het nooit eens normaal konden uitpraten en dat ze nooit naar andermans gevoel wilde luisteren.
En ik heb nog wel gezegd dat haar reactie nogal kinderachtig was.. dus misschien dat ze het bij zichzelf herkende.
Dat is misschien niet handig.. maar op dat moment werd ik echt boos.
Ik kreeg daarna alleen nog reacties dat ik haar van dingen beschuldigde (?) en dat ze daar wel eens klaar mee was.
het enige wat ik gezegd heb is dat ik het gevoel krijg dat het steeds van mijn kant komt.
Wat ook echt zo is. Ik vraag regelmatig, zullen we even een bakje thee drinken of dan en dan op stap.
Een dag later kreeg ik een sms dat we elkaar voorlopig beter niet konden zien. Dat ze zich niet hoefde te verantwoorden en dat het genoeg was etc.
Echt waar, ik had zoiets nou breekt mijn klomp.
Het is net of ze haar eigen dingen op mij projecteert. Want wil niet lullig doen maar elke relatie in haar leven eindigt met drama/ruzie. Bij mannen in ieder geval. en ook eerder heeft ze al vriendinnen verloren. Eentje die ook kritiek op haar had omdat ze voor elke man die maar wat leuk glimlachte viel (om vervolgens te klagen dat ze haar gebruiken, slecht behandelen etc).
Ik heb heel erg het idee dat ze in de slachtofferrol kruipt.
En daar ben ik dus klaar mee.
Wat ik met dit topic wil.. even mijn hart luchten.
En ben toch niet gek? Heb ik echt wat verkeerd gedaan door mijn gevoel uit te spreken?
Wat me verder dan dwarszit is dat het nooit valt uit te praten. Al eerder wat dingetjes voorgevallen en dan neemt ze afstand.
En nooit is het haar schuld. Ze praat ook over schuld meteen. Ik geef haar overal de schuld van.
In godsnaam waarvan!
Ik vind het teveel drama. En nu is het wel wederzijds om elkaar niet meer te zien.
Maar we hadden ook wel hele leuke momenten samen. Misschien voor zolang het duurt.
We kennen elkaar misschien 1 jaar. blijkbaar geen goede match.. net zoals je met mannen wel kan hebben.
Ik een goede vriendschap hoor je je gevoel toch ook uit te kunnen spreken? Dat verwacht ik van een volwassen vriendschap.
Het voelt alsof ik weer ben aanbeland op de middelbare school. En zelfs toen overkwam me dit niet.
donderdag 21 oktober 2010 om 12:58
donderdag 21 oktober 2010 om 13:02
herkenbaar. Een vriendin van me (al 28 jaar bevriend!) viel ook steeds voor die éne foute man. Ging weg, kwam terug, werd zwanger, ging weg en kwam terug. Werd wéér zwanger....etc.
Ik was er helemaal klaar mee, niets kon meer spontaan, hij zorgde wel dat vriendschappen stukliepen voor haar. En zij stond het allemaal toe...
Na 9 maand kreeg ik een SMS: Ze was verhuisd, hij was uit beeld en ze miste me....
Toen ben ik gaan praten...face to face. Nu gaan we langzaam aan weer opbouwen.....
Maar als ik dan een SMS krijg dat ze niet kan komen (maandag) omdat ze "bezoek" heeft, houd ik mijn hart vast dat het niet weer die ex is...
Ik was er helemaal klaar mee, niets kon meer spontaan, hij zorgde wel dat vriendschappen stukliepen voor haar. En zij stond het allemaal toe...
Na 9 maand kreeg ik een SMS: Ze was verhuisd, hij was uit beeld en ze miste me....
Toen ben ik gaan praten...face to face. Nu gaan we langzaam aan weer opbouwen.....
Maar als ik dan een SMS krijg dat ze niet kan komen (maandag) omdat ze "bezoek" heeft, houd ik mijn hart vast dat het niet weer die ex is...
donderdag 21 oktober 2010 om 13:13
Hey Namma, dat is toch ook wat he. Je houdt van je vriendin.. maar je kan haar niet behoeden voor haar fouten helaas. Toch kon ik daar heel slecht tegen. Hoe duidelijk wil je het hebben, maar het schijnt toch niet aan te komen.
Zij heeft in de tussentijd ook weer contact gehad met die man hoor. Wat het bij haar was, zij was gewoon heel erg verliefd en meende maar dat hij het voor haar was.
Ondanks dat hij toch wel eerlijk is geweest en heeft gezegd dat hij niet verliefd op haar was. In mijn ogen kwam hij vooral voor de seks, want daarna liet hij vaak dagen niks horen. En zij weer in de stress.
Ook gebruikte hij drugs, waar ze heel erg op tegen is.. Dus ja soms moet je dan met je verstand kiezen en niet met je hart.
Maar dat is vaak zo moeilijk.
Maar daar gaat het nu niet over in dit geval. Meer de manier hoe ze reageert, als er wel een conflict tussen ons was. Ze doet me dan heel erg pijn met haar reactie. Al eens eerder gezegd, en toen zei ze dus ook dat ik me aanstelde. (zeg je dat van iemands gevoel?)
En altijd lopen te verkondigen dat ze zo'n gevoelsmens is.. ja ja.
Ik heb nu zoiets ik ben er echt klaar mee, als ze niet bijtrekt. Ik ben nooit te beroerd om ergens mijn excuses voor aan te bieden. Maar ik heb nu echt niet het gevoel dat ik het verkeerd heb gedaan.
Misschien bevestigt dit juist het gevoel wel, dat ik meer in de vriendschap stopte dan haar.
Ik heb dus gezegd dat ik liever eens gewoon afspreek dan het smscontact. Zij vond me daarom te claimerig.. maar heb het niet over dagelijks afspreken (moet er niet aan denken!).
Wel smste ze me dagelijks en soms s nachts, als ze wakker lag. En daar kreeg ik een verstikkend gevoel van.
Vooral als het na een half jaar nog steeds over die man ging.
Het gevoel wat ik er nu aan over gehouden heb is dat ik vooral een klankbord was. Wanneer het haar uitkwam.
En wat dat betreft verdien ik gewoon beter.
Zij heeft in de tussentijd ook weer contact gehad met die man hoor. Wat het bij haar was, zij was gewoon heel erg verliefd en meende maar dat hij het voor haar was.
Ondanks dat hij toch wel eerlijk is geweest en heeft gezegd dat hij niet verliefd op haar was. In mijn ogen kwam hij vooral voor de seks, want daarna liet hij vaak dagen niks horen. En zij weer in de stress.
Ook gebruikte hij drugs, waar ze heel erg op tegen is.. Dus ja soms moet je dan met je verstand kiezen en niet met je hart.
Maar dat is vaak zo moeilijk.
Maar daar gaat het nu niet over in dit geval. Meer de manier hoe ze reageert, als er wel een conflict tussen ons was. Ze doet me dan heel erg pijn met haar reactie. Al eens eerder gezegd, en toen zei ze dus ook dat ik me aanstelde. (zeg je dat van iemands gevoel?)
En altijd lopen te verkondigen dat ze zo'n gevoelsmens is.. ja ja.
Ik heb nu zoiets ik ben er echt klaar mee, als ze niet bijtrekt. Ik ben nooit te beroerd om ergens mijn excuses voor aan te bieden. Maar ik heb nu echt niet het gevoel dat ik het verkeerd heb gedaan.
Misschien bevestigt dit juist het gevoel wel, dat ik meer in de vriendschap stopte dan haar.
Ik heb dus gezegd dat ik liever eens gewoon afspreek dan het smscontact. Zij vond me daarom te claimerig.. maar heb het niet over dagelijks afspreken (moet er niet aan denken!).
Wel smste ze me dagelijks en soms s nachts, als ze wakker lag. En daar kreeg ik een verstikkend gevoel van.
Vooral als het na een half jaar nog steeds over die man ging.
Het gevoel wat ik er nu aan over gehouden heb is dat ik vooral een klankbord was. Wanneer het haar uitkwam.
En wat dat betreft verdien ik gewoon beter.
anoniem_97245 wijzigde dit bericht op 21-10-2010 13:15
Reden: typfoutjes
Reden: typfoutjes
% gewijzigd
donderdag 21 oktober 2010 om 13:15
quote:miss_sparkle schreef op 21 oktober 2010 @ 12:57:
Ik dacht wat krijgen we nou!
Dus heb gezegd dat we het nooit eens normaal konden uitpraten en dat ze nooit naar andermans gevoel wilde luisteren.
Ook geen fijne manier van communiceren van jou kant. Nooit het woordje ''nooit' of 'altijd' gebruiken, dat komt sowieso aanvallend over. Jij doet ook nooit... Jij wilt ook altijd ....
Als ze telefoon niet opneemt ook niet gaan sms-sen. Dan maar even laten rusten.
Probleem is wel herkenbaar hoor. Is ook vervelend gedrag van vriendin. Maar als het je stoort zou ik haar voorlopig maar negeren als zij zich zo opstelt.
Zelf ook even denken aan eigen communicatie, zoals ik hierboven al beschreven heb. Beter is een ik-ik-jij vorm
Het valt mij op ....
Ik vind dat jammer ...
Wil jij daar rekening mee houden?
Komt wat plezieriger over, en geeft ruimte om op een nette manier zonder te veel te verwijten met elkaar te communiceren.
Ik dacht wat krijgen we nou!
Dus heb gezegd dat we het nooit eens normaal konden uitpraten en dat ze nooit naar andermans gevoel wilde luisteren.
Ook geen fijne manier van communiceren van jou kant. Nooit het woordje ''nooit' of 'altijd' gebruiken, dat komt sowieso aanvallend over. Jij doet ook nooit... Jij wilt ook altijd ....
Als ze telefoon niet opneemt ook niet gaan sms-sen. Dan maar even laten rusten.
Probleem is wel herkenbaar hoor. Is ook vervelend gedrag van vriendin. Maar als het je stoort zou ik haar voorlopig maar negeren als zij zich zo opstelt.
Zelf ook even denken aan eigen communicatie, zoals ik hierboven al beschreven heb. Beter is een ik-ik-jij vorm
Het valt mij op ....
Ik vind dat jammer ...
Wil jij daar rekening mee houden?
Komt wat plezieriger over, en geeft ruimte om op een nette manier zonder te veel te verwijten met elkaar te communiceren.
Here I am - now what are your other two wishes...
donderdag 21 oktober 2010 om 13:24
Hey Shamrock, je hebt gelijk hoor.. Heb het overigens in eerste berichten ook vooral in de ik-vorm gehouden.
Ik weet namelijk dat dat beter is.
Wat ik dus terugkreeg is jij dit en jij dat. Jij probeert mij van alles in mijn schoenen te schuiven.
Ja ja.
Heb toen gezegd dat IK nooit wat kan uitleggen. Waarom luister je ook niet eens naar andermans gevoel.
Ik heb ook nog gezegd dat ik nergens over schuld praat.
Ik heb wel al eerder gemerkt dat ze totaal geen tegenspraak of in haar ogen kritiek duld.
Eerlijk gezegd denk ik dat ze gewoon weinig is tegengesproken in haar leven. Ook op haar werk heeft ze er moeite mee. Ze ontploft ook heel snel om kleine dingetjes.
Dan moet ze echt tot tien tellen (ze werkt in een kledingwinkel).
Het is ook een schat van een meid maar heb wel eens gedacht: ga eens aan jezelf werken.
Ze doet nu teveel in de slachtofferrol. Dat ze zo reageert kan ze niks aan doen. Zo is ze nu eenmaal.
Ze is al 32.. dan mag je toch wel wat zelfkennis verwachten. En eerlijk gezegd, dat klinkt nu niet leuk maar gedraagt ze zich soms echt als een stampvoetend kind.
Dus ja misschien irriteerde ik me ook al teveel aan haar om het nog een goede vriendschap te noemen. Ik kan gewoon niks met mensen, die niet naar hunzelf durven te kijken.
Ik ben niet foutloos. En geef ook wel toe als ik fout zit. Maar nu, nee vind niet dat ik het verder fout heb gedaan. Ik heb het netjes gebracht en als ik daarna nog een tirade krijg en ook nog krijg te horen dat ik moet ophouden aandacht te vragen, me kinderachtig gedraag en me aanstel... Denk ik: hou jezelf even een spiegel voor.
Ik wissel niet dagelijks van profielfoto op mijn hyves
Ik weet namelijk dat dat beter is.
Wat ik dus terugkreeg is jij dit en jij dat. Jij probeert mij van alles in mijn schoenen te schuiven.
Ja ja.
Heb toen gezegd dat IK nooit wat kan uitleggen. Waarom luister je ook niet eens naar andermans gevoel.
Ik heb ook nog gezegd dat ik nergens over schuld praat.
Ik heb wel al eerder gemerkt dat ze totaal geen tegenspraak of in haar ogen kritiek duld.
Eerlijk gezegd denk ik dat ze gewoon weinig is tegengesproken in haar leven. Ook op haar werk heeft ze er moeite mee. Ze ontploft ook heel snel om kleine dingetjes.
Dan moet ze echt tot tien tellen (ze werkt in een kledingwinkel).
Het is ook een schat van een meid maar heb wel eens gedacht: ga eens aan jezelf werken.
Ze doet nu teveel in de slachtofferrol. Dat ze zo reageert kan ze niks aan doen. Zo is ze nu eenmaal.
Ze is al 32.. dan mag je toch wel wat zelfkennis verwachten. En eerlijk gezegd, dat klinkt nu niet leuk maar gedraagt ze zich soms echt als een stampvoetend kind.
Dus ja misschien irriteerde ik me ook al teveel aan haar om het nog een goede vriendschap te noemen. Ik kan gewoon niks met mensen, die niet naar hunzelf durven te kijken.
Ik ben niet foutloos. En geef ook wel toe als ik fout zit. Maar nu, nee vind niet dat ik het verder fout heb gedaan. Ik heb het netjes gebracht en als ik daarna nog een tirade krijg en ook nog krijg te horen dat ik moet ophouden aandacht te vragen, me kinderachtig gedraag en me aanstel... Denk ik: hou jezelf even een spiegel voor.
Ik wissel niet dagelijks van profielfoto op mijn hyves
donderdag 21 oktober 2010 om 13:28
Nee, je kan een vriendin niet voor fouten behoeden, net zo min als je dat kunt bij je kind(eren). Maar na 22 jaar aanhoren wat voor een l.l hij is/was, wat hij haar allemaal aandeed, was ik er een beetje klaar mee. Zelfs toen hij haar bedroog, zelfs toen hij een pathologisch leugenaar bleek, zelfs toen bleef ze hem verdedigen. Ook zo'n ideaalbeeld van huisje-boompje-beestje-gezinnetje met hem, terwijl hij daar helemaal niet op zit/zat te wachten. Dat past ook niet bij hem, ondanks zijn 47 jaar is hij gewoon een flierefluiter, die liever criminele zaakjes opknapt...
Ik hoop dat het lichtje nú eindelijk is gaan branden bij haar....maar blijf nog even voorzichtig...Ze heeft zo lang in die slachtofferrol gezeten, terwijl ze het prima alleen kan. Want toen ze nog een relatie hadden wás hij er bijna nooit en deed ze ook alles alleen.
Ik hoop dat het lichtje nú eindelijk is gaan branden bij haar....maar blijf nog even voorzichtig...Ze heeft zo lang in die slachtofferrol gezeten, terwijl ze het prima alleen kan. Want toen ze nog een relatie hadden wás hij er bijna nooit en deed ze ook alles alleen.
donderdag 21 oktober 2010 om 13:34
Hoi,
Je wilt natuurlijk uit alle macht dat ze het nou eens SNAPTE. En dat je erkenning krijgt voor de moeite die je doet. Maar zo te zien zit dat er (voorlopig) niet in. Soms gaat dat zo met vriendschappen. Alleen; ik zou niet "opzeggen". Vooral niet sms-sen en e-mailen. Ook vriendschappen die een tijdje in de ijskast zitten kunnen weer opbloeien, mensen kùnnen veranderen... Gewoon even op zijn beloop laten en je bezig houden met vriendinnen waar je nu wel iets aan hebt.
Je wilt natuurlijk uit alle macht dat ze het nou eens SNAPTE. En dat je erkenning krijgt voor de moeite die je doet. Maar zo te zien zit dat er (voorlopig) niet in. Soms gaat dat zo met vriendschappen. Alleen; ik zou niet "opzeggen". Vooral niet sms-sen en e-mailen. Ook vriendschappen die een tijdje in de ijskast zitten kunnen weer opbloeien, mensen kùnnen veranderen... Gewoon even op zijn beloop laten en je bezig houden met vriendinnen waar je nu wel iets aan hebt.
donderdag 21 oktober 2010 om 13:35
quote:Koekiemunster schreef op 21 oktober 2010 @ 13:20:
Was dit je vorige topic?
Heb nog niet alles gelezen, ga ik straks lekker in de zetel doen!
Sterkte!
Nee deze niet. het is eentje van de zomer. Maar kon 'm met zoekfunctie niet vinden. Misschien een angel die handig is??
Het was iets met vriendin en foute man. Maar daarop zoekend vond ik het niet. Of ik er iets van moest zeggen of niet.
En later kwam ik ook nog op een ander gedeelte van die vriendschap. Daarin was wel een mooi voorbeeld beschreven.
Waar ik toen tegenaanliep.
Kan nog wel wat opnoemen. Met Pasen geloof ik of Pinkster zouden we die maandags wat samen doen. Nog niet echt afgesproken maar dat was wel goed volgens haar. Omdat ik alleenstaande moeder ben moet ik wel op tijd plannen maken, anders vis ik naast de kom.. (volgens mij is dit geen bestaande uitdrukking maar maak m nu even haha)
Die maandag hoorde ik niks. Ik denk ik wacht het even af. Tegen de middag denk ik ik moet toch maar even bellen. Bleek dat ze bij een andere vriendin en ouders in de auto zat en op weg was naar een evenemt.
Ik voelde me ontzettend teleurgesteld. Omdat ik dacht dat we dat hadden afgesproken.
Toen ik had opgehangen knaagde het aan mij. Dus dat gesmst. Toen kreeg ik dus ook meteen een boze reactie. In plaats van sorry wist niet dat we af hadden gesproken (dan was het goed geweest).. kreeg ik te horen dat ik raar deed, dat ze mijn bezit niet was, dat we niks af hadden gesproken etc etc. Toen deed ze ook al of ik claimerig was.
Ze wordt gewoon ontzettend boos. Eigenlijk geen begrip voor andermans reactie.
Oh ja het mooie was dat ze zelf pissig werd, toen een andere vriendin haar niet even meteen smste of opnam. Die een etentje met collega's had. En vervolgens toen ze tijdelijk wat minder contact hadden, snapte ze daar niks van.
"je kan toch wel even opnemen" had ze ook nog gezegd.
Als er iemand claimerig is..
Dus ik heb zoiets volgens mij projecteert ze haar eigen tekortkomingen op mij. En dat maakt mij dan wel boos. Voor mij is de vrienschap ook wel over nu. Ze zal toch niet inzien dat haar manier van reageren pijnlijk is. En dat ze over de gevoelens van anderen heenwalst.
Was dit je vorige topic?
Heb nog niet alles gelezen, ga ik straks lekker in de zetel doen!
Sterkte!
Nee deze niet. het is eentje van de zomer. Maar kon 'm met zoekfunctie niet vinden. Misschien een angel die handig is??
Het was iets met vriendin en foute man. Maar daarop zoekend vond ik het niet. Of ik er iets van moest zeggen of niet.
En later kwam ik ook nog op een ander gedeelte van die vriendschap. Daarin was wel een mooi voorbeeld beschreven.
Waar ik toen tegenaanliep.
Kan nog wel wat opnoemen. Met Pasen geloof ik of Pinkster zouden we die maandags wat samen doen. Nog niet echt afgesproken maar dat was wel goed volgens haar. Omdat ik alleenstaande moeder ben moet ik wel op tijd plannen maken, anders vis ik naast de kom.. (volgens mij is dit geen bestaande uitdrukking maar maak m nu even haha)
Die maandag hoorde ik niks. Ik denk ik wacht het even af. Tegen de middag denk ik ik moet toch maar even bellen. Bleek dat ze bij een andere vriendin en ouders in de auto zat en op weg was naar een evenemt.
Ik voelde me ontzettend teleurgesteld. Omdat ik dacht dat we dat hadden afgesproken.
Toen ik had opgehangen knaagde het aan mij. Dus dat gesmst. Toen kreeg ik dus ook meteen een boze reactie. In plaats van sorry wist niet dat we af hadden gesproken (dan was het goed geweest).. kreeg ik te horen dat ik raar deed, dat ze mijn bezit niet was, dat we niks af hadden gesproken etc etc. Toen deed ze ook al of ik claimerig was.
Ze wordt gewoon ontzettend boos. Eigenlijk geen begrip voor andermans reactie.
Oh ja het mooie was dat ze zelf pissig werd, toen een andere vriendin haar niet even meteen smste of opnam. Die een etentje met collega's had. En vervolgens toen ze tijdelijk wat minder contact hadden, snapte ze daar niks van.
"je kan toch wel even opnemen" had ze ook nog gezegd.
Als er iemand claimerig is..
Dus ik heb zoiets volgens mij projecteert ze haar eigen tekortkomingen op mij. En dat maakt mij dan wel boos. Voor mij is de vrienschap ook wel over nu. Ze zal toch niet inzien dat haar manier van reageren pijnlijk is. En dat ze over de gevoelens van anderen heenwalst.
donderdag 21 oktober 2010 om 13:39
Ik begrijp wel een beetje hoe je je voelt. Een goede vriend van me kreeg een vriendin en liet me daarna keihard vallen. Een aantal keren voorzichtig aangekaart dat ik het zo jammer vond dat we elkaar vrijwel niet meer zagen/spraken. Vervolgens kreeg ik een heleboel verwijten over me heen. Dat ik te veeleisend was, hem claimde etc. En dat het voor hem genoeg was geweest, en hij geen contact meer met mij wilde. Ik had het volgens hem voor mezelf verpest. En dat terwijl we elkaar hooguit 4x per jaar zagen..
donderdag 21 oktober 2010 om 13:44
quote:LolaMontez schreef op 21 oktober 2010 @ 13:34:
Hoi,
Je wilt natuurlijk uit alle macht dat ze het nou eens SNAPTE. En dat je erkenning krijgt voor de moeite die je doet. Maar zo te zien zit dat er (voorlopig) niet in. Soms gaat dat zo met vriendschappen. Alleen; ik zou niet "opzeggen". Vooral niet sms-sen en e-mailen. Ook vriendschappen die een tijdje in de ijskast zitten kunnen weer opbloeien, mensen kùnnen veranderen... Gewoon even op zijn beloop laten en je bezig houden met vriendinnen waar je nu wel iets aan hebt.
Weet gewoon niet of ik het zelf nog wel wil. Ik ben klaar met die onvolwassen reacties en woedeuitbarstingen.
Om dan ook nog te horen dat ik iedereen afstoot.
Voor mij is het extra kwetsend om te horen. Omdat ik geestelijke mishandeling heb meegemaakt in mijn jeugd.
Maar dat staat er wel los van, dat ga ik niet gebruiken. Oh oh wat ben ik zielig door mijn jeugd.
Maar ik pas ervoor om als voetveeg behandeld te worden. Misschien ben ik er daarom ook wel feller op.
Maar heb altijd moeite gehad met grenzen stellen. En nu ik ze aangeef wordt dat niet altijd gewaardeerd. Helaas.
Ik vind een vriendin die elke keer boos reageert geen vriendin.
En die alleen komt wanneer het haar uitkomt.
Heb gelukkig nog wel mensen die ik al jaren ken en blijkbaar niet heb afgestoten (dat blijft dan door mijn hoofd spoken he )
Maar niet echt een hartsvriendin.
En dat is het misschien ook wel. Ik verwachte er misschien meer van dan haar. En stel echt contact meer op prijs dan sms contact. Dat vind ik zo onpersoonlijk. Natuurlijk leuk voor af en toe maar niet de hele tijd.
Hoi,
Je wilt natuurlijk uit alle macht dat ze het nou eens SNAPTE. En dat je erkenning krijgt voor de moeite die je doet. Maar zo te zien zit dat er (voorlopig) niet in. Soms gaat dat zo met vriendschappen. Alleen; ik zou niet "opzeggen". Vooral niet sms-sen en e-mailen. Ook vriendschappen die een tijdje in de ijskast zitten kunnen weer opbloeien, mensen kùnnen veranderen... Gewoon even op zijn beloop laten en je bezig houden met vriendinnen waar je nu wel iets aan hebt.
Weet gewoon niet of ik het zelf nog wel wil. Ik ben klaar met die onvolwassen reacties en woedeuitbarstingen.
Om dan ook nog te horen dat ik iedereen afstoot.
Voor mij is het extra kwetsend om te horen. Omdat ik geestelijke mishandeling heb meegemaakt in mijn jeugd.
Maar dat staat er wel los van, dat ga ik niet gebruiken. Oh oh wat ben ik zielig door mijn jeugd.
Maar ik pas ervoor om als voetveeg behandeld te worden. Misschien ben ik er daarom ook wel feller op.
Maar heb altijd moeite gehad met grenzen stellen. En nu ik ze aangeef wordt dat niet altijd gewaardeerd. Helaas.
Ik vind een vriendin die elke keer boos reageert geen vriendin.
En die alleen komt wanneer het haar uitkomt.
Heb gelukkig nog wel mensen die ik al jaren ken en blijkbaar niet heb afgestoten (dat blijft dan door mijn hoofd spoken he )
Maar niet echt een hartsvriendin.
En dat is het misschien ook wel. Ik verwachte er misschien meer van dan haar. En stel echt contact meer op prijs dan sms contact. Dat vind ik zo onpersoonlijk. Natuurlijk leuk voor af en toe maar niet de hele tijd.
donderdag 21 oktober 2010 om 14:11
He Miss Sparkle, wat naar. Vriendschappen zijn ook relaties, daar moet ook energie in worden gestopt en als de klik er niet meer is worden vriendschappen ook ´uitgemaakt´. Maar deze vriendin gedraagt zich niet als een vriendin, iemand die aandacht en moeite in je investeert. Soms is het beter om mensen los te laten. Succes ermee!
donderdag 21 oktober 2010 om 15:22
quote:miss_sparkle schreef op 21 oktober 2010 @ 13:44:
[...]
Weet gewoon niet of ik het zelf nog wel wil. Ik ben klaar met die onvolwassen reacties en woedeuitbarstingen.
Om dan ook nog te horen dat ik iedereen afstoot.
Voor mij is het extra kwetsend om te horen. Omdat ik geestelijke mishandeling heb meegemaakt in mijn jeugd.
Maar dat staat er wel los van, dat ga ik niet gebruiken. Oh oh wat ben ik zielig door mijn jeugd.
Maar ik pas ervoor om als voetveeg behandeld te worden. Misschien ben ik er daarom ook wel feller op.
Maar heb altijd moeite gehad met grenzen stellen. En nu ik ze aangeef wordt dat niet altijd gewaardeerd. Helaas.
Ik vind een vriendin die elke keer boos reageert geen vriendin.
En die alleen komt wanneer het haar uitkomt.
Heb gelukkig nog wel mensen die ik al jaren ken en blijkbaar niet heb afgestoten (dat blijft dan door mijn hoofd spoken he )
Maar niet echt een hartsvriendin.
En dat is het misschien ook wel. Ik verwachte er misschien meer van dan haar. En stel echt contact meer op prijs dan sms contact. Dat vind ik zo onpersoonlijk. Natuurlijk leuk voor af en toe maar niet de hele tijd.Hè meis, wat vind ik dat jammer voor je. Het werkt wel om verschillende activiteiten te ontplooien, (cursus? sport? creativiteit?) dan vergroot je de kans iemand te ontmoeten die wel een leuke, goede vriendin voor je kan zijn. Misschien ben je verlegen? Oefen in contacten leggen, knoop gewoon hier en daar een praatje aan...er zijn heel veel aardige mensen.
[...]
Weet gewoon niet of ik het zelf nog wel wil. Ik ben klaar met die onvolwassen reacties en woedeuitbarstingen.
Om dan ook nog te horen dat ik iedereen afstoot.
Voor mij is het extra kwetsend om te horen. Omdat ik geestelijke mishandeling heb meegemaakt in mijn jeugd.
Maar dat staat er wel los van, dat ga ik niet gebruiken. Oh oh wat ben ik zielig door mijn jeugd.
Maar ik pas ervoor om als voetveeg behandeld te worden. Misschien ben ik er daarom ook wel feller op.
Maar heb altijd moeite gehad met grenzen stellen. En nu ik ze aangeef wordt dat niet altijd gewaardeerd. Helaas.
Ik vind een vriendin die elke keer boos reageert geen vriendin.
En die alleen komt wanneer het haar uitkomt.
Heb gelukkig nog wel mensen die ik al jaren ken en blijkbaar niet heb afgestoten (dat blijft dan door mijn hoofd spoken he )
Maar niet echt een hartsvriendin.
En dat is het misschien ook wel. Ik verwachte er misschien meer van dan haar. En stel echt contact meer op prijs dan sms contact. Dat vind ik zo onpersoonlijk. Natuurlijk leuk voor af en toe maar niet de hele tijd.Hè meis, wat vind ik dat jammer voor je. Het werkt wel om verschillende activiteiten te ontplooien, (cursus? sport? creativiteit?) dan vergroot je de kans iemand te ontmoeten die wel een leuke, goede vriendin voor je kan zijn. Misschien ben je verlegen? Oefen in contacten leggen, knoop gewoon hier en daar een praatje aan...er zijn heel veel aardige mensen.
vrijdag 22 oktober 2010 om 10:34
Hoi nee ben niet echt verlegen, maar je bent op een leeftijd dat de meesten al een vriendengroep hebben.
Ik deed altijd bijna alles samem met mijn ex, bijna 9 jaar een relatie gehad.
Achteraf zie ik in dat dat ook niet goed is.
Maar hij had problemen en was daar alleen mee bezig.(verslavingsproblematiek)
Nu alleenstaande moeder en ben aan het solliciteren.. dus hoop via werk ook weer wat mensen te ontmoeten.
Ik heb wel wat vriendinnen/kennissen, maar niet echt een boezemvriendin meer.
Ik maak wel praatjes in de speeltuin, of bij de peuterspeelzaal maar je nodigt ook niet iemand meteen uit.
Denk wel dat het beter wordt als hij echt naar de basisschool gaat en hij met vriendjes/vriendinnetjes gaat spelen. Hij maakt makkelijk contact, dus hoop dan ook.
Ik ga voor nu eens kijken of er iets is in de buurt voor alleenstaande ouders. Of iets doen wat ik leuk vind. Yoga leek me leuk maar is nu even wat te prijzig helaas.
Op die vriendin terug te komen. Heb ook niks meer van haar gehoord en had zelf geen zin meer op haar beledigingen te reageren. Dan zou ik me weer gaan bewijzen/verantwoorden en daar heb ik geen zin meer in.
Blijkbaar had ik een andere voorstelling van vriendschap dan haar. En als iemand niet de moeite doet om het uit te praten, terwijl ik dat wel elke keer probeerde, dan zegt dat wel genoeg.
Vaak is het met een ruzie zo dat je beide vind dat je in je recht staat. Maar als je er niet meer normaal over kunt praten, dan is het maar beter zo.
Ik deed altijd bijna alles samem met mijn ex, bijna 9 jaar een relatie gehad.
Achteraf zie ik in dat dat ook niet goed is.
Maar hij had problemen en was daar alleen mee bezig.(verslavingsproblematiek)
Nu alleenstaande moeder en ben aan het solliciteren.. dus hoop via werk ook weer wat mensen te ontmoeten.
Ik heb wel wat vriendinnen/kennissen, maar niet echt een boezemvriendin meer.
Ik maak wel praatjes in de speeltuin, of bij de peuterspeelzaal maar je nodigt ook niet iemand meteen uit.
Denk wel dat het beter wordt als hij echt naar de basisschool gaat en hij met vriendjes/vriendinnetjes gaat spelen. Hij maakt makkelijk contact, dus hoop dan ook.
Ik ga voor nu eens kijken of er iets is in de buurt voor alleenstaande ouders. Of iets doen wat ik leuk vind. Yoga leek me leuk maar is nu even wat te prijzig helaas.
Op die vriendin terug te komen. Heb ook niks meer van haar gehoord en had zelf geen zin meer op haar beledigingen te reageren. Dan zou ik me weer gaan bewijzen/verantwoorden en daar heb ik geen zin meer in.
Blijkbaar had ik een andere voorstelling van vriendschap dan haar. En als iemand niet de moeite doet om het uit te praten, terwijl ik dat wel elke keer probeerde, dan zegt dat wel genoeg.
Vaak is het met een ruzie zo dat je beide vind dat je in je recht staat. Maar als je er niet meer normaal over kunt praten, dan is het maar beter zo.
vrijdag 22 oktober 2010 om 21:51
quote:Grungy schreef op 22 oktober 2010 @ 10:39:
Je vertelt nu 1 kant van het verhaal.
Lijkt mij dat er meer gebeurd moet zijn wil zij zo reageren.
Hebben jullie vaker woorden gehad, heb jij misschien haar keuzes, onbewust, bekritiseert?
Ja logisch he dat ik 1 kant van het verhaal vertel. Ik vertel het namelijk uit mezelf en kan niet in haar hoofd kijken
Nee heb haar verder niet bekritiseerd. Met die foute man altijd gezegd dat het haar leven is maar dat ze beter verdiende dan dat. Ik uit helemaal niet zo snel kritiek, zij heeft het op alles en iedereen. En het ligt nooit aan haar zelf.
Maar nu.. ik mis haar best wel. Maar soms kom je tot het besef dat de vriendschap meer van mijn kant kwam dan die van haar.
Was het er eigenlijk nog wel de laatste tijd? is het er ooit wel geweest.
Dat doet dan pijn..
Maar de dingen die tegen me gezegd zijn, en al eerder, kan ik niet zomaar vergeten.
Als zij heel open was en zou zeggen dat het haar speet o.i.d. dan zou ik er nog over na willen denken.Maar waar heb ik het over. Denk niet dat dat nog komt.
En zelf begin ik er nu niet weer aan. Het is genoeg voor mij.
Always do what you want and say what you feel, because those who mind don't matter, and those who matter don't mind.
Je vertelt nu 1 kant van het verhaal.
Lijkt mij dat er meer gebeurd moet zijn wil zij zo reageren.
Hebben jullie vaker woorden gehad, heb jij misschien haar keuzes, onbewust, bekritiseert?
Ja logisch he dat ik 1 kant van het verhaal vertel. Ik vertel het namelijk uit mezelf en kan niet in haar hoofd kijken
Nee heb haar verder niet bekritiseerd. Met die foute man altijd gezegd dat het haar leven is maar dat ze beter verdiende dan dat. Ik uit helemaal niet zo snel kritiek, zij heeft het op alles en iedereen. En het ligt nooit aan haar zelf.
Maar nu.. ik mis haar best wel. Maar soms kom je tot het besef dat de vriendschap meer van mijn kant kwam dan die van haar.
Was het er eigenlijk nog wel de laatste tijd? is het er ooit wel geweest.
Dat doet dan pijn..
Maar de dingen die tegen me gezegd zijn, en al eerder, kan ik niet zomaar vergeten.
Als zij heel open was en zou zeggen dat het haar speet o.i.d. dan zou ik er nog over na willen denken.Maar waar heb ik het over. Denk niet dat dat nog komt.
En zelf begin ik er nu niet weer aan. Het is genoeg voor mij.
Always do what you want and say what you feel, because those who mind don't matter, and those who matter don't mind.
zaterdag 23 oktober 2010 om 04:34
Ik heb bijna precies hetzelfde meegemaakt met een vriendin. Die kon ook boos worden om het minste geringste en toen ik eindelijk liet merken dat ik daar genoeg van had heeft ze meteen de vriendschap beëindigd... per mail!
Zij was ook zo'n type dat weinig tegenspraak kreeg, haar vriend is zo'n goedzak die alles voor haar doet, en ik vond het eerlijk gezegd ook altijd moeilijk om tegen haar in te gaan. Geldt dat ook voor jou?
Zij was ook zo'n type dat weinig tegenspraak kreeg, haar vriend is zo'n goedzak die alles voor haar doet, en ik vond het eerlijk gezegd ook altijd moeilijk om tegen haar in te gaan. Geldt dat ook voor jou?
zaterdag 23 oktober 2010 om 11:29
quote:AliceV schreef op 23 oktober 2010 @ 04:34:
Ik heb bijna precies hetzelfde meegemaakt met een vriendin. Die kon ook boos worden om het minste geringste en toen ik eindelijk liet merken dat ik daar genoeg van had heeft ze meteen de vriendschap beëindigd... per mail!
Zij was ook zo'n type dat weinig tegenspraak kreeg, haar vriend is zo'n goedzak die alles voor haar doet, en ik vond het eerlijk gezegd ook altijd moeilijk om tegen haar in te gaan. Geldt dat ook voor jou?
Ja zeker! Ik dacht ook wel eens, ze heeft weinig tegenspraak gehad in haar leven. Nu geen relatie meer maar een lange relatie gehad met een man die bijna alles voor haar deed.
Maar ik kreeg steeds meer het gevoel dat ik op mijn tenen liep. En het was alles bij elkaar.
Ik verwacht van een vriendschap dat je open en eerlijk kunt zijn tegen elkaar. Op een volwassen manier.
Ook zoiets, ze had al regelmatig onveilig gevreeën dus zei dat ze wel eens een soa test moet doen. Maar dat doet ze gewoon niet dan.
Moeilijke dingen in haar leven ontwijkt ze gewoon.
Weet wel dat ze zichzelf nog wel een keer tegenkomt. Of ze komt weer een man tegen die alles prima vind.
Maar ik denk dat als ze zo in elkaar steekt dat het dan niet zal komen. Ze moeten leren haarzelf te beheersen en begrip te hebben voor andermans gevoel.
En dat is dus gelijk het niet gewend zijn aan tegenspraak denk ik.
Wel weer een les voor mezelf. Dat ik eerder mijn grenzen aan had moeten geven.
Ik denk voor nu dat het echt over is deze vriendschap. Er is teveel kapot gemaakt.
En net wat ik zeg. Als ze nog zou zeggen ik heb het verkeerd gedaan en sorry daarvoor. Maar denk niet dat dat komt. Omdat ze niet vindt dat ze iets fout doet. Het ligt altijd aan een ander.
Ik heb bijna precies hetzelfde meegemaakt met een vriendin. Die kon ook boos worden om het minste geringste en toen ik eindelijk liet merken dat ik daar genoeg van had heeft ze meteen de vriendschap beëindigd... per mail!
Zij was ook zo'n type dat weinig tegenspraak kreeg, haar vriend is zo'n goedzak die alles voor haar doet, en ik vond het eerlijk gezegd ook altijd moeilijk om tegen haar in te gaan. Geldt dat ook voor jou?
Ja zeker! Ik dacht ook wel eens, ze heeft weinig tegenspraak gehad in haar leven. Nu geen relatie meer maar een lange relatie gehad met een man die bijna alles voor haar deed.
Maar ik kreeg steeds meer het gevoel dat ik op mijn tenen liep. En het was alles bij elkaar.
Ik verwacht van een vriendschap dat je open en eerlijk kunt zijn tegen elkaar. Op een volwassen manier.
Ook zoiets, ze had al regelmatig onveilig gevreeën dus zei dat ze wel eens een soa test moet doen. Maar dat doet ze gewoon niet dan.
Moeilijke dingen in haar leven ontwijkt ze gewoon.
Weet wel dat ze zichzelf nog wel een keer tegenkomt. Of ze komt weer een man tegen die alles prima vind.
Maar ik denk dat als ze zo in elkaar steekt dat het dan niet zal komen. Ze moeten leren haarzelf te beheersen en begrip te hebben voor andermans gevoel.
En dat is dus gelijk het niet gewend zijn aan tegenspraak denk ik.
Wel weer een les voor mezelf. Dat ik eerder mijn grenzen aan had moeten geven.
Ik denk voor nu dat het echt over is deze vriendschap. Er is teveel kapot gemaakt.
En net wat ik zeg. Als ze nog zou zeggen ik heb het verkeerd gedaan en sorry daarvoor. Maar denk niet dat dat komt. Omdat ze niet vindt dat ze iets fout doet. Het ligt altijd aan een ander.
zaterdag 23 oktober 2010 om 12:03
quote:miss_sparkle schreef op 21 oktober 2010 @ 13:35:
[...]
Dus ik heb zoiets volgens mij projecteert ze haar eigen tekortkomingen op mij. En dat maakt mij dan wel boos. Voor mij is de vrienschap ook wel over nu. Ze zal toch niet inzien dat haar manier van reageren pijnlijk is. En dat ze over de gevoelens van anderen heenwalst.
Ik krijg het gevoel dat dit wederzijds is. Het lijkt wel een gevecht tussen wie gelijk heeft en wie niet, jij denkt dat jij het bij het "rechte" eind hebt, en dat denkt zij waarschijnlijk ook.
Anger comes from an unhappy mind, zegt men. Waar komt die boosheid bij jou vandaan?
Wil het gedrag van je vriendin niet goedpraten, want nee, het is niet leuk hoe het nu gaat. Maar misschien is zij meer een spiegel voor jou dan je wil zien?
Heb even een qoute gejat van een bekende, laat hem eens bezinken...
"als haar verleden jouw verleden was, als haar pijn jouw pijn was, haar bewustzijnsniveau jouw bewustzijnsniveau was, zou je net zo denken en doen als zij"
Misschien als je dit echt voelt, kun je loslaten, en vergeven..
[...]
Dus ik heb zoiets volgens mij projecteert ze haar eigen tekortkomingen op mij. En dat maakt mij dan wel boos. Voor mij is de vrienschap ook wel over nu. Ze zal toch niet inzien dat haar manier van reageren pijnlijk is. En dat ze over de gevoelens van anderen heenwalst.
Ik krijg het gevoel dat dit wederzijds is. Het lijkt wel een gevecht tussen wie gelijk heeft en wie niet, jij denkt dat jij het bij het "rechte" eind hebt, en dat denkt zij waarschijnlijk ook.
Anger comes from an unhappy mind, zegt men. Waar komt die boosheid bij jou vandaan?
Wil het gedrag van je vriendin niet goedpraten, want nee, het is niet leuk hoe het nu gaat. Maar misschien is zij meer een spiegel voor jou dan je wil zien?
Heb even een qoute gejat van een bekende, laat hem eens bezinken...
"als haar verleden jouw verleden was, als haar pijn jouw pijn was, haar bewustzijnsniveau jouw bewustzijnsniveau was, zou je net zo denken en doen als zij"
Misschien als je dit echt voelt, kun je loslaten, en vergeven..
