Relaties
alle pijlers
Wat mag ik 'eisen'?
zondag 2 juli 2017 om 02:07
Korte situatieschets:
4 maanden samen met vriend. Vriend was tot kort voor mij verliefd op een van zijn vriendinnen, maar zij niet op hem en toen heeft hij min of meer geaccepteerd dat het met haar niks ging worden. Tijdens onze relatie heeft hij stiekem contact met haar gehad waarin hij mij voor l*l zette en stiekem met haar afgesproken. Daarop heeft hij zijn excuses aangeboden en aangegeven geen contact meer met haar te hebben als ik me hier echt kl*te onder voel. Hier ben ik op ingegaan want ik voel me echt kl*te en mijn vertrouwen in hem is geschaad.
Kom ik er deze week achter dat hij haar toch weer gecontacteerd heeft. Het gaat weliswaar maar om een felicitatie, maar ik voel me in de zeik gezet omdat we andere afspraken hadden gemaakt. Bovendien voel ik me niet gerespecteerd in mijn geschade vertrouwen en mijn rotgevoelens hieromtrent.
Heb nu gezegd dat ik van hem eis geen contact meer met haar te hebben en zo wel, dat het dan klaar is tussen ons.
Trek ik hier een te harde grens?
Gevoel zegt dat ik dit kan maken. Ik wil namelijk een man die ik kan vertrouwen en waar ik op kan bouwen.
Verstand vindt me een aansteller.
4 maanden samen met vriend. Vriend was tot kort voor mij verliefd op een van zijn vriendinnen, maar zij niet op hem en toen heeft hij min of meer geaccepteerd dat het met haar niks ging worden. Tijdens onze relatie heeft hij stiekem contact met haar gehad waarin hij mij voor l*l zette en stiekem met haar afgesproken. Daarop heeft hij zijn excuses aangeboden en aangegeven geen contact meer met haar te hebben als ik me hier echt kl*te onder voel. Hier ben ik op ingegaan want ik voel me echt kl*te en mijn vertrouwen in hem is geschaad.
Kom ik er deze week achter dat hij haar toch weer gecontacteerd heeft. Het gaat weliswaar maar om een felicitatie, maar ik voel me in de zeik gezet omdat we andere afspraken hadden gemaakt. Bovendien voel ik me niet gerespecteerd in mijn geschade vertrouwen en mijn rotgevoelens hieromtrent.
Heb nu gezegd dat ik van hem eis geen contact meer met haar te hebben en zo wel, dat het dan klaar is tussen ons.
Trek ik hier een te harde grens?
Gevoel zegt dat ik dit kan maken. Ik wil namelijk een man die ik kan vertrouwen en waar ik op kan bouwen.
Verstand vindt me een aansteller.
zondag 2 juli 2017 om 09:03
Precies dit.MoirenPhae schreef: ↑02-07-2017 02:38Eisen vind ik raar.
Je kan wel besluiten dat je niet wil dat hij zo met je omgaat. En dat bonnen 4 maanden 'relatie' zoveel shit nie okay is.
Ik zou er mee stoppen.
•
zondag 2 juli 2017 om 09:14
Ik geloof ook niet in m/v-vriendschappen. Zeker niet als er onbeantwoorde gevoelens waren/zijn. Ik heb dat al iets te vaak mis zien gaan.
Anyway, 4 maanden verkering en nu al gezanik om andere vrouwen. Dat belooft veel slechts voor de komende 100 jaar. Zijn bloed gaat vroeg of laat toch weer kruipen waar het niet gaan kan. En jouw bloed koken. Stop ermee, nu je nog niet gebonden bent door een hypotheek, huwelijk en kinderen.
Anyway, 4 maanden verkering en nu al gezanik om andere vrouwen. Dat belooft veel slechts voor de komende 100 jaar. Zijn bloed gaat vroeg of laat toch weer kruipen waar het niet gaan kan. En jouw bloed koken. Stop ermee, nu je nog niet gebonden bent door een hypotheek, huwelijk en kinderen.
zondag 2 juli 2017 om 09:17
Ik vind het raar dat jouw partner van jou niet eens een vriendin mag feliciteren. Ik vind dat je niet kunt verbieden dat hij contact heeft met een specifiek persoon. Daarmee werk je stiekem gedrag in de hand. Je kunt beter vertellen wat hun contact met jou doet zodat hij zelf kan kiezen wat hij wil. En jij zelf kunt kiezen of je doorgaat met hem als hij kiest voor te intensief contact met haar. Je bent deze relatie al gestart als tweede keuze. Niet zo handig.
zondag 2 juli 2017 om 09:33
Ik lees verschillende problemen in je bericht die je volgens mij niet scheiden.
1) Hij zegt dingen over jou, achter jouw rug om, tegen een vriendin. Ik weet niet wat er precies gezegd is, maar ik kan me heel goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten. In een relatie vorm je een team. Hij hoort geen intieme info over jou aan anderen door te spelen.
Hier mag je best wat van hem eisen. Hij moet inzien dat daar een grens ligt. Dit kun je best aan hem uitleggen.
2) Hij is nog bevriend met een vriendin wie hij verliefd is (geweest).
Tja, dit is wat lastiger, want de vraag blijft of die verliefdheid wel echt over is. Ik zou zijn gevoelens voor haar niet prettig vinden, ook al leiden ze misschien niet tot vreemdgaan. (Zij heeft immers aangegeven niet op die manier geïnteresseerd te zijn.) Helaas kun je zijn gevoelens niet veranderen.
Hij moet ze zelf wíllen veranderen. Dat houdt in dat (tijdelijk) afstand nemen van deze vriendin gepast zou zijn.
1) Hij zegt dingen over jou, achter jouw rug om, tegen een vriendin. Ik weet niet wat er precies gezegd is, maar ik kan me heel goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten. In een relatie vorm je een team. Hij hoort geen intieme info over jou aan anderen door te spelen.
Hier mag je best wat van hem eisen. Hij moet inzien dat daar een grens ligt. Dit kun je best aan hem uitleggen.
2) Hij is nog bevriend met een vriendin wie hij verliefd is (geweest).
Tja, dit is wat lastiger, want de vraag blijft of die verliefdheid wel echt over is. Ik zou zijn gevoelens voor haar niet prettig vinden, ook al leiden ze misschien niet tot vreemdgaan. (Zij heeft immers aangegeven niet op die manier geïnteresseerd te zijn.) Helaas kun je zijn gevoelens niet veranderen.
Hij moet ze zelf wíllen veranderen. Dat houdt in dat (tijdelijk) afstand nemen van deze vriendin gepast zou zijn.
zondag 2 juli 2017 om 09:37
Je kunt niets eisen en je weet zelf ook al dat je dat uit wanhoop moet doen van jezelf.
Je weet nu al dat je eigenlijk de verliezende partij bent, want je vriend heeft nog gevoelens voor die ander denk ik en zou helemaal niet met jou zijn als hij de ander zou kunnen krijgen.
Ga je zitten afwachten totdat die twee elkaar wel vinden?
Je weet nu al dat je eigenlijk de verliezende partij bent, want je vriend heeft nog gevoelens voor die ander denk ik en zou helemaal niet met jou zijn als hij de ander zou kunnen krijgen.
Ga je zitten afwachten totdat die twee elkaar wel vinden?
zondag 2 juli 2017 om 09:38
Huh? Waar lees je dit? To heeft voorlopig alleen maar gezegd dat hij haar "voor lul zette" maar hoe heeft ze nog helemaal niet verteld.Daveotion schreef: ↑02-07-2017 09:33
1) Hij zegt dingen over jou, achter jouw rug om, tegen een vriendin. Ik weet niet wat er precies gezegd is, maar ik kan me heel goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten. In een relatie vorm je een team. Hij hoort geen intieme info over jou aan anderen door te spelen.
zondag 2 juli 2017 om 09:44
Je voelt je vaak en snel in de zeik gezet...je eigen woorden he.
Weet je...die vriendin was er voor jou. Hij was verliefd op een van zijn vriendinnen.
Dus misschien, dat weet ik niet nav je OP, is het een jarenlange vriendschap. En dan verschijn jij in beeld en zou het contact niet meer mogelijk zijn?
Tuurlijk is het voor jou naar en voelt het voor jou wrang dat hij verliefd was op een van zijn vriendinnen. Kan me je gevoel wel voorstellen. Echter het gaat hier om tegengestelde belangen. Vriendschap of liefde.
Hij zal overigens zelf heel duidelijk moeten hebben wat hij voelt, wat hij wil en hoe hij daarmee om wil of kan gaan.
Ga zelf niet op een wachtbankje zitten, dat verdien je niet. Echter eisen dat er geen enkel contact is lijkt me ook een moeilijke zaak.
Jij moet daarentegen voor jezelf vaststellen of het voor jou leefbaar is met contact en met de wetenschap dat hij gevoelens had voor haar.
Weet je...die vriendin was er voor jou. Hij was verliefd op een van zijn vriendinnen.
Dus misschien, dat weet ik niet nav je OP, is het een jarenlange vriendschap. En dan verschijn jij in beeld en zou het contact niet meer mogelijk zijn?
Tuurlijk is het voor jou naar en voelt het voor jou wrang dat hij verliefd was op een van zijn vriendinnen. Kan me je gevoel wel voorstellen. Echter het gaat hier om tegengestelde belangen. Vriendschap of liefde.
Hij zal overigens zelf heel duidelijk moeten hebben wat hij voelt, wat hij wil en hoe hij daarmee om wil of kan gaan.
Ga zelf niet op een wachtbankje zitten, dat verdien je niet. Echter eisen dat er geen enkel contact is lijkt me ook een moeilijke zaak.
Jij moet daarentegen voor jezelf vaststellen of het voor jou leefbaar is met contact en met de wetenschap dat hij gevoelens had voor haar.
anoniem_277599 wijzigde dit bericht op 02-07-2017 09:43
0.55% gewijzigd
zondag 2 juli 2017 om 09:46
Het doet er niet zoveel toe hoe. Het gaat sowieso een stap te ver, wat het ook is dat hij met die vriendin deelt. Omdat zijn eigen vriendin zich er niet prettig bij voelt.QueenArachnia schreef: ↑02-07-2017 09:38Huh? Waar lees je dit? To heeft voorlopig alleen maar gezegd dat hij haar "voor lul zette" maar hoe heeft ze nog helemaal niet verteld.
zondag 2 juli 2017 om 09:51
Maar wie zegt dat hij dat deed dan? Misschien voelde ze zich überhaupt voor lul gezet omdat hij met haar afsprak ofzo.
Het kan hoor, vandaar dat ik daar ook naar vroeg, maar voorlopig vind ik het een voorbarige conclusie omdat TO niets heeft geschreveb over "intieme dingen delen" ofzo.
zondag 2 juli 2017 om 11:22
Dit is inderdaad wat ik dénk dat ze bedoelt. Als het anders in elkaar steekt, dan zullen we dat vast gaan horen.QueenArachnia schreef: ↑02-07-2017 09:51Maar wie zegt dat hij dat deed dan? Misschien voelde ze zich überhaupt voor lul gezet omdat hij met haar afsprak ofzo.
Het kan hoor, vandaar dat ik daar ook naar vroeg, maar voorlopig vind ik het een voorbarige conclusie omdat TO niets heeft geschreveb over "intieme dingen delen" ofzo.
zondag 2 juli 2017 om 11:34
TO: quote:
"Vriend was tot kort voor mij verliefd op een van zijn vriendinnen, maar zij niet op hem en toen heeft hij min of meer geaccepteerd dat het met haar niks ging worden."
En toen? Werd hij halsoverkop verliefd op jou?
Want dat vertel je er niet bij.
Of is hij met jou iets begonnen omdat hij dacht dat daar wél een relatie in zat, dus "wel iets ging worden"?
Ik begrijp nooit zo dat mensen "kiezen" voor "een relatie" alleen om de reden omdát je dan tenminste een relatie hebt en die zou kunnen werken, terwijl imo essentiele gevoelens voor die persoon ontbreken.
Quote:
"stiekem contact met haar gehad waarin hij mij voor l*l zette en stiekem met haar afgesproken."
Op dit punt al meerdere redenen waar je de grens al had moeten trekken: loyaliteit bij haar leggen ipv bij jou, zijn vriendin, vertrouwelijk met haar zijn, achter jouw rug om over jou (negatief) praten en oneerlijk zijn tegenover jou (stiekem, jouw vertrouwen in hem beschamend).
Stiekem afspreken betekent dat jij hem op zijn blauwe ogen (woorden) moet geloven dat dat niet bedreigend is voor jullie relatie, terwijl die hele afspraak al stiekem is en dus niet in de haak qua eerlijkheid, betrouwbaarheid en loyaliteit, dus verre van aannemelijk voor jou is om dat niet terécht bedreigend te vinden.
Dáár had je conclusies moeten trekken voor jezelf!
Hij is dus nog steeds "into her" en neemt genoegen met een relatie met jou.
Of eigenlijk dat dus niet eens, want als hij werkelijk genoegen nam met een relatie met jou, zou hij niet stiekem afspreken met haar, toch?
Maw: hij zégt wel dat hij geaccepteerd heeft dat dat niks zal worden, maar uit wat ie doét blijkt het tegendeel.
Ik vraag me ook even af hoe je daarachter gekomen bent?
Heeft hij je dat zelf opgebiecht of ben jij erachter gekomen?
Excuses in woorden zijn achteraf (en makkelijk) en hoeveel zijn die woorden waard, als zijn gevoelens (en loyaliteit) voor haar nog niet voorbij zíjn?
Een relatie gaat niet werken als er (redenen zijn waarom er) geen vertrouwen is, de loyalteit met "eisen"/ ge- en verbieden moet worden afgedwongen om hem jouw kant op te laten kijken en het "rekening houden met jou" moet zijn ipv dat hij graag en vrijwillig naar jou kijkt en niet de andere kant op.
Nu moet jij maar de andere kant op kijken en genoegen nemen met een partner die zich niet jouw geliefde voelt?
Ben jij eigenlijk wél verliefd op hém, of vind jij het voor een (liefdes?)relatie ook wel voldoende dat je gekozen hebt voor "een relatie' en maar te proberen met "iemand die lijkt te passen" zonder dat je echt gék op elkaar bent?
En gebaseerd op afspraken en rekening houden met elkaar, zonder dat je dat ook (wederzijds) voelt, omdat je dat nu eenmaal mag verwachten in een relatie, als je voor elkaar gekozen hebt?
"Vol voor iemand gaan" betekent (in mijn ogen dan, he) dat je met je volle gevoel en overtuiging met iemand samen wil zijn.
Dus niet in woorden (beloftes, excuses) en in gedrag (haar wel of niet meer contacteren/zien), maar in (eigen) gedachten en omdat je dat zo voélt voor diegene, dus niet omdat niet "mag" of "kan" wie/wat je van binnen eigenlijk voelt/zou willen.
Waarom zou je in hemelsnaam een relatie willen met iemand die verliefd is op een ander, of daar duidelijk nog van aan het afkicken is?
En nog zo gevoelig voor haar is, dat ie jou a la minute laat vallen (afvalt iig) zodra zij aandacht voor hem heeft?
En dat je al binnen 4 maanden het soort omgang moet afdwingen met afspraken en zelfs "eisen" (contact verbieden) om hem te moeten herinneren aan dat ie zich aan jou gebonden/verbonden heeft, wat is dat dan waard, als hij dat dan vervolgens zou doen, maar helemaal niet zo voélt?
Zelfs als hij zich daaraan zou houden (gedrag) om jou te(vreden) te "houden", wat is dat dan waard voor jou?
Wil jij niet iemand die helemaal gék op jou is?
Neem jij hier genoegen mee óm maar een relatie (met hem) te "hebben"?
Die felicitatie is het probleem niet hier, he?
Behalve dat hij zich niet aan dat (beloofde) gedrag houdt, iig jij vindt die felicitatie toch een vorm van contact en dát was niet de afspraak.
Maar ik geloof niet zo in (onvrijwillige) afspraken, en zeker niet in eisen en voorwaarden, ook al ziet hij misschien wel in dat hij het niet kon maken tov jou wat ie eerder deed (stiekem contact, jou afvallen en afspreken met haar).
En dit binnen 4 maanden al!
Vraag je liever af waarom jij een relatie wilt (voortzetten) met iemand die kennelijk niet gek genoeg op jou is, bij wie zelfs in de "veliefde fase" dat gevoel al ontbreekt en je "tot de orde" moet roepen om aan jouw ideeen van liefde & relatie te beantwoorden?
Ik geloof persoonlijk niet zo in relaties waarin voor elkaar "gekozen" is omdat het zou kunnen "werken".
En dat dat "werken" dan (uitsluitend) op allerlei afspraken, eisen en voorwaarden is gebaseerd, wat wel en niet kan/"mag" wil je rekening (moeten) houden met de gevoelens en behoeften van de ander, wil de relatie "slagen" of "lukken".
Wat voegt (een relatie met) deze jongen nou écht toe aan jouw leven?
Hoe(veel) leuk(er) is het voor jou om een relatie te hebben met iemand die je moet wijzen op dat de aandacht, loyaliteit, gedachten, gevoelens voor jóu "horen te zijn", als dat niet zo is?
Ga dat "gevecht" niet aan, bedank er vriendelijk voor, houd je eigen standaard hoog in wat jij voor ogen hebt en verlangt van "geliefden zijn".
Wil je niet liever iemand die bij (ge)liefde en lust jou voor ogen heeft?
Die -als je in zijn hoofd en hart kon kijken- aan jóu denkt, jóu begeert, ernaar verlangt om bij/met/in jóu te zijn, "honger" heeft naar jou, jou kennen, jou in zijn armen wil, enz?
Hiervoor zou je niemand aan zijn jasje moeten hoéven trekken, dus dat klopt al niet.
Je kunt geen eisen stellen aan wat iemand voelt voor jou, of hoort te voelen, de enige conclusie/ constatering is dat dat niet spontaan en vrij(willig) gebeurt, dus dat dit blijkbaar ontbreekt bij hem voor jou.
Ook al wíl hij het wel, of wil hij het proberen met jou, het is er niet.
En dit is dus een eis die je aan jezelf kunt stellen, als het gaat om met wie jij je verbindt en een relatie aangaat, voor wie jij "vol" wilt gaan: wederzijds gelijke gevoelens van (niet minder dan) dól op elkaar zijn, wederzijds vertrouwen en (vanzelfsprekende, spontaan gevoelde) loyaliteit, vertrouwelijkheid (met jóu en niet met haar), betrouwbaarheid, eerlijkheid, openheid, enz.
Daar voldoet deze relatie NU allemaal al niet aan, en hij voor jou niet als partner, (misschien ben jij ook niet verliefd, dan is dat iig wederzijds, zij het een wederzijds gebrék aan gevoelens).
Is dat voor jou (genoeg) fijne, gezonde en solide basis om dit voort te willen zetten, met desnoods eisen aan zijn gedrag naar jou (en naar (een) ander(en) toe, terwijl je geen controle hebt over zijn gedachten en gevoelens, en die (nu) iig (nog) niet bij jou zijn?
Denk je dat zijn gevoel mettertijd "vanzelf" wel volgt als hij zich maar gedraagt naar dat hij verkozen heeft om (nu eenmaal) welbewust een relatie met jou te beginnen en daar bepaalde voorwaarden aan zitten?
Dat is imo gedoemd te mislukken, als jij wat jij iha (terecht) zou wensen, willen en verwacht van de liefde & relatie nu al bijstelt omlaag, met woorden protesteert, maar intussen (in daden) toch genoegen neemt met minder dan dat, als hij zich er maar naar gedraagt?
Dat dat dan eigenlijk een "doen alsof" zou zijn, van zijn kant, intussen niet meent (als het aan hem lag), is het toch geen oprecht gedrag? Niet omdat hij zoveel van je houdt dat het geeneens in zijn hoofd zou opkomen dus, maar omdat het niet "mag" van jou en iha "not done" en het nodig is om rekening met jou(w gevoelens en "eisen/verwachtingen) te "moeten" houden?
Dat is toch niet de juiste reden achter voorbeeldig gedrag als dat niet spontaan en vanuit zichzelf is?
Blijf bij wat jij vindt en wilt van een (liefdes)relatie en trek je conclusies obv feiten ipv verwachtingen (als hij maar dit of dat, dan zou een relatie met hem kunnen slagen).
Na 4 maanden (en nu al dit gedoe, terwijl je (allebei) nog volop van elkaar zou "horen te" genieten) is het stukken makkelijker om de stekker eruit te trekken dan wanneer je ook nog eens eea met elkaar gedeeld hebt, gewend bent aan hem om je heen, iemand te hebben om "leuke dingen mee te doen", een "setje" te zijn, en alle andere voordelen van "een" relatie hebben.
Het wordt er niet makkelijker op naarmate er meer dingen zijn waar je gewend aan raakt.
Het zit nu al niet goed, het voelt nu al niet goed (anders open je er geen topic over), als er vanalles (geen kleinigheden, maar essentiele onderdelen voor een gezonde, wederzijdse relatie) is waaraan gesleuteld moet worden om het zo te krijgen zoals jij het wél goed (genoeg) vindt.
Kansloze onderneming als je het mij vraagt.
Stel je innerlijke "eisen" (naar boven) bij, ipv die aan hem, dit is hem niet, iig niet op dit moment.
"Vriend was tot kort voor mij verliefd op een van zijn vriendinnen, maar zij niet op hem en toen heeft hij min of meer geaccepteerd dat het met haar niks ging worden."
En toen? Werd hij halsoverkop verliefd op jou?
Want dat vertel je er niet bij.
Of is hij met jou iets begonnen omdat hij dacht dat daar wél een relatie in zat, dus "wel iets ging worden"?
Ik begrijp nooit zo dat mensen "kiezen" voor "een relatie" alleen om de reden omdát je dan tenminste een relatie hebt en die zou kunnen werken, terwijl imo essentiele gevoelens voor die persoon ontbreken.
Quote:
"stiekem contact met haar gehad waarin hij mij voor l*l zette en stiekem met haar afgesproken."
Op dit punt al meerdere redenen waar je de grens al had moeten trekken: loyaliteit bij haar leggen ipv bij jou, zijn vriendin, vertrouwelijk met haar zijn, achter jouw rug om over jou (negatief) praten en oneerlijk zijn tegenover jou (stiekem, jouw vertrouwen in hem beschamend).
Stiekem afspreken betekent dat jij hem op zijn blauwe ogen (woorden) moet geloven dat dat niet bedreigend is voor jullie relatie, terwijl die hele afspraak al stiekem is en dus niet in de haak qua eerlijkheid, betrouwbaarheid en loyaliteit, dus verre van aannemelijk voor jou is om dat niet terécht bedreigend te vinden.
Dáár had je conclusies moeten trekken voor jezelf!
Hij is dus nog steeds "into her" en neemt genoegen met een relatie met jou.
Of eigenlijk dat dus niet eens, want als hij werkelijk genoegen nam met een relatie met jou, zou hij niet stiekem afspreken met haar, toch?
Maw: hij zégt wel dat hij geaccepteerd heeft dat dat niks zal worden, maar uit wat ie doét blijkt het tegendeel.
Ik vraag me ook even af hoe je daarachter gekomen bent?
Heeft hij je dat zelf opgebiecht of ben jij erachter gekomen?
Excuses in woorden zijn achteraf (en makkelijk) en hoeveel zijn die woorden waard, als zijn gevoelens (en loyaliteit) voor haar nog niet voorbij zíjn?
Een relatie gaat niet werken als er (redenen zijn waarom er) geen vertrouwen is, de loyalteit met "eisen"/ ge- en verbieden moet worden afgedwongen om hem jouw kant op te laten kijken en het "rekening houden met jou" moet zijn ipv dat hij graag en vrijwillig naar jou kijkt en niet de andere kant op.
Nu moet jij maar de andere kant op kijken en genoegen nemen met een partner die zich niet jouw geliefde voelt?
Ben jij eigenlijk wél verliefd op hém, of vind jij het voor een (liefdes?)relatie ook wel voldoende dat je gekozen hebt voor "een relatie' en maar te proberen met "iemand die lijkt te passen" zonder dat je echt gék op elkaar bent?
En gebaseerd op afspraken en rekening houden met elkaar, zonder dat je dat ook (wederzijds) voelt, omdat je dat nu eenmaal mag verwachten in een relatie, als je voor elkaar gekozen hebt?
"Vol voor iemand gaan" betekent (in mijn ogen dan, he) dat je met je volle gevoel en overtuiging met iemand samen wil zijn.
Dus niet in woorden (beloftes, excuses) en in gedrag (haar wel of niet meer contacteren/zien), maar in (eigen) gedachten en omdat je dat zo voélt voor diegene, dus niet omdat niet "mag" of "kan" wie/wat je van binnen eigenlijk voelt/zou willen.
Waarom zou je in hemelsnaam een relatie willen met iemand die verliefd is op een ander, of daar duidelijk nog van aan het afkicken is?
En nog zo gevoelig voor haar is, dat ie jou a la minute laat vallen (afvalt iig) zodra zij aandacht voor hem heeft?
En dat je al binnen 4 maanden het soort omgang moet afdwingen met afspraken en zelfs "eisen" (contact verbieden) om hem te moeten herinneren aan dat ie zich aan jou gebonden/verbonden heeft, wat is dat dan waard, als hij dat dan vervolgens zou doen, maar helemaal niet zo voélt?
Zelfs als hij zich daaraan zou houden (gedrag) om jou te(vreden) te "houden", wat is dat dan waard voor jou?
Wil jij niet iemand die helemaal gék op jou is?
Neem jij hier genoegen mee óm maar een relatie (met hem) te "hebben"?
Die felicitatie is het probleem niet hier, he?
Behalve dat hij zich niet aan dat (beloofde) gedrag houdt, iig jij vindt die felicitatie toch een vorm van contact en dát was niet de afspraak.
Maar ik geloof niet zo in (onvrijwillige) afspraken, en zeker niet in eisen en voorwaarden, ook al ziet hij misschien wel in dat hij het niet kon maken tov jou wat ie eerder deed (stiekem contact, jou afvallen en afspreken met haar).
En dit binnen 4 maanden al!
Vraag je liever af waarom jij een relatie wilt (voortzetten) met iemand die kennelijk niet gek genoeg op jou is, bij wie zelfs in de "veliefde fase" dat gevoel al ontbreekt en je "tot de orde" moet roepen om aan jouw ideeen van liefde & relatie te beantwoorden?
Ik geloof persoonlijk niet zo in relaties waarin voor elkaar "gekozen" is omdat het zou kunnen "werken".
En dat dat "werken" dan (uitsluitend) op allerlei afspraken, eisen en voorwaarden is gebaseerd, wat wel en niet kan/"mag" wil je rekening (moeten) houden met de gevoelens en behoeften van de ander, wil de relatie "slagen" of "lukken".
Wat voegt (een relatie met) deze jongen nou écht toe aan jouw leven?
Hoe(veel) leuk(er) is het voor jou om een relatie te hebben met iemand die je moet wijzen op dat de aandacht, loyaliteit, gedachten, gevoelens voor jóu "horen te zijn", als dat niet zo is?
Ga dat "gevecht" niet aan, bedank er vriendelijk voor, houd je eigen standaard hoog in wat jij voor ogen hebt en verlangt van "geliefden zijn".
Wil je niet liever iemand die bij (ge)liefde en lust jou voor ogen heeft?
Die -als je in zijn hoofd en hart kon kijken- aan jóu denkt, jóu begeert, ernaar verlangt om bij/met/in jóu te zijn, "honger" heeft naar jou, jou kennen, jou in zijn armen wil, enz?
Hiervoor zou je niemand aan zijn jasje moeten hoéven trekken, dus dat klopt al niet.
Je kunt geen eisen stellen aan wat iemand voelt voor jou, of hoort te voelen, de enige conclusie/ constatering is dat dat niet spontaan en vrij(willig) gebeurt, dus dat dit blijkbaar ontbreekt bij hem voor jou.
Ook al wíl hij het wel, of wil hij het proberen met jou, het is er niet.
En dit is dus een eis die je aan jezelf kunt stellen, als het gaat om met wie jij je verbindt en een relatie aangaat, voor wie jij "vol" wilt gaan: wederzijds gelijke gevoelens van (niet minder dan) dól op elkaar zijn, wederzijds vertrouwen en (vanzelfsprekende, spontaan gevoelde) loyaliteit, vertrouwelijkheid (met jóu en niet met haar), betrouwbaarheid, eerlijkheid, openheid, enz.
Daar voldoet deze relatie NU allemaal al niet aan, en hij voor jou niet als partner, (misschien ben jij ook niet verliefd, dan is dat iig wederzijds, zij het een wederzijds gebrék aan gevoelens).
Is dat voor jou (genoeg) fijne, gezonde en solide basis om dit voort te willen zetten, met desnoods eisen aan zijn gedrag naar jou (en naar (een) ander(en) toe, terwijl je geen controle hebt over zijn gedachten en gevoelens, en die (nu) iig (nog) niet bij jou zijn?
Denk je dat zijn gevoel mettertijd "vanzelf" wel volgt als hij zich maar gedraagt naar dat hij verkozen heeft om (nu eenmaal) welbewust een relatie met jou te beginnen en daar bepaalde voorwaarden aan zitten?
Dat is imo gedoemd te mislukken, als jij wat jij iha (terecht) zou wensen, willen en verwacht van de liefde & relatie nu al bijstelt omlaag, met woorden protesteert, maar intussen (in daden) toch genoegen neemt met minder dan dat, als hij zich er maar naar gedraagt?
Dat dat dan eigenlijk een "doen alsof" zou zijn, van zijn kant, intussen niet meent (als het aan hem lag), is het toch geen oprecht gedrag? Niet omdat hij zoveel van je houdt dat het geeneens in zijn hoofd zou opkomen dus, maar omdat het niet "mag" van jou en iha "not done" en het nodig is om rekening met jou(w gevoelens en "eisen/verwachtingen) te "moeten" houden?
Dat is toch niet de juiste reden achter voorbeeldig gedrag als dat niet spontaan en vanuit zichzelf is?
Blijf bij wat jij vindt en wilt van een (liefdes)relatie en trek je conclusies obv feiten ipv verwachtingen (als hij maar dit of dat, dan zou een relatie met hem kunnen slagen).
Na 4 maanden (en nu al dit gedoe, terwijl je (allebei) nog volop van elkaar zou "horen te" genieten) is het stukken makkelijker om de stekker eruit te trekken dan wanneer je ook nog eens eea met elkaar gedeeld hebt, gewend bent aan hem om je heen, iemand te hebben om "leuke dingen mee te doen", een "setje" te zijn, en alle andere voordelen van "een" relatie hebben.
Het wordt er niet makkelijker op naarmate er meer dingen zijn waar je gewend aan raakt.
Het zit nu al niet goed, het voelt nu al niet goed (anders open je er geen topic over), als er vanalles (geen kleinigheden, maar essentiele onderdelen voor een gezonde, wederzijdse relatie) is waaraan gesleuteld moet worden om het zo te krijgen zoals jij het wél goed (genoeg) vindt.
Kansloze onderneming als je het mij vraagt.
Stel je innerlijke "eisen" (naar boven) bij, ipv die aan hem, dit is hem niet, iig niet op dit moment.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zondag 2 juli 2017 om 11:46
zondag 2 juli 2017 om 12:52
Wat een extreme reacties van Serpensortia en Suzy65.
Jullie gaan er voor het gemak van uit dat zijn gevoelens voor TO niet oprecht zouden zijn.
Een mens kan prima voor meerdere mensen romantische gevoelens hebben hoor. Omdat je iets voor de een voelt, wil dat nog niet zeggen dat het voor de ander niet oprecht zou zijn. Dat is veel te zwart-wit gedacht.
Volgens mij is het juist een goed teken dat hij zich rationeel gezien heeft neergelegd bij het feit dat de ene vriendin niets meer dan vriendschap wil en dat hij dus een relatie met TO is begonnen. Dat is al stap een. Stap twee is dat hij wat afstand neemt van die vriendschap om alle romantische gevoelens naar deze vrouw te laten bekoelen voor zover die nog aanwezig zijn.
Jullie gaan er voor het gemak van uit dat zijn gevoelens voor TO niet oprecht zouden zijn.
Een mens kan prima voor meerdere mensen romantische gevoelens hebben hoor. Omdat je iets voor de een voelt, wil dat nog niet zeggen dat het voor de ander niet oprecht zou zijn. Dat is veel te zwart-wit gedacht.
Volgens mij is het juist een goed teken dat hij zich rationeel gezien heeft neergelegd bij het feit dat de ene vriendin niets meer dan vriendschap wil en dat hij dus een relatie met TO is begonnen. Dat is al stap een. Stap twee is dat hij wat afstand neemt van die vriendschap om alle romantische gevoelens naar deze vrouw te laten bekoelen voor zover die nog aanwezig zijn.
zondag 2 juli 2017 om 13:23
Nou inderdaad!
Het zou handig zijn als TO hier de boel een beetje zou kunnen komen verduidelijken want er wordt weer van álles ingevuld.
Hoe lang waren ze al vrienden?
Hoe lang zat er tussen de verliefdheid op vriendin en TO?
Zijn de gevoelens voorbij?
Hoe heeft hij TO voor lul gezet?
Hoe ging dat met die felicitatie?
Vragen vragen vragen..
zondag 2 juli 2017 om 21:46
Suzy65 schreef: ↑02-07-2017 11:34TO: quote:
"Vriend was tot kort voor mij verliefd op een van zijn vriendinnen, maar zij niet op hem en toen heeft hij min of meer geaccepteerd dat het met haar niks ging worden."
En toen? Werd hij halsoverkop verliefd op jou?
Want dat vertel je er niet bij.
Of is hij met jou iets begonnen omdat hij dacht dat daar wél een relatie in zat, dus "wel iets ging worden"?
Ik begrijp nooit zo dat mensen "kiezen" voor "een relatie" alleen om de reden omdát je dan tenminste een relatie hebt en die zou kunnen werken, terwijl imo essentiele gevoelens voor die persoon ontbreken.
Quote:
"stiekem contact met haar gehad waarin hij mij voor l*l zette en stiekem met haar afgesproken."
Op dit punt al meerdere redenen waar je de grens al had moeten trekken: loyaliteit bij haar leggen ipv bij jou, zijn vriendin, vertrouwelijk met haar zijn, achter jouw rug om over jou (negatief) praten en oneerlijk zijn tegenover jou (stiekem, jouw vertrouwen in hem beschamend).
Stiekem afspreken betekent dat jij hem op zijn blauwe ogen (woorden) moet geloven dat dat niet bedreigend is voor jullie relatie, terwijl die hele afspraak al stiekem is en dus niet in de haak qua eerlijkheid, betrouwbaarheid en loyaliteit, dus verre van aannemelijk voor jou is om dat niet terécht bedreigend te vinden.
Dáár had je conclusies moeten trekken voor jezelf!
Hij is dus nog steeds "into her" en neemt genoegen met een relatie met jou.
Of eigenlijk dat dus niet eens, want als hij werkelijk genoegen nam met een relatie met jou, zou hij niet stiekem afspreken met haar, toch?
Maw: hij zégt wel dat hij geaccepteerd heeft dat dat niks zal worden, maar uit wat ie doét blijkt het tegendeel.
Ik vraag me ook even af hoe je daarachter gekomen bent?
Heeft hij je dat zelf opgebiecht of ben jij erachter gekomen?
Excuses in woorden zijn achteraf (en makkelijk) en hoeveel zijn die woorden waard, als zijn gevoelens (en loyaliteit) voor haar nog niet voorbij zíjn?
Een relatie gaat niet werken als er (redenen zijn waarom er) geen vertrouwen is, de loyalteit met "eisen"/ ge- en verbieden moet worden afgedwongen om hem jouw kant op te laten kijken en het "rekening houden met jou" moet zijn ipv dat hij graag en vrijwillig naar jou kijkt en niet de andere kant op.
Nu moet jij maar de andere kant op kijken en genoegen nemen met een partner die zich niet jouw geliefde voelt?
Ben jij eigenlijk wél verliefd op hém, of vind jij het voor een (liefdes?)relatie ook wel voldoende dat je gekozen hebt voor "een relatie' en maar te proberen met "iemand die lijkt te passen" zonder dat je echt gék op elkaar bent?
En gebaseerd op afspraken en rekening houden met elkaar, zonder dat je dat ook (wederzijds) voelt, omdat je dat nu eenmaal mag verwachten in een relatie, als je voor elkaar gekozen hebt?
"Vol voor iemand gaan" betekent (in mijn ogen dan, he) dat je met je volle gevoel en overtuiging met iemand samen wil zijn.
Dus niet in woorden (beloftes, excuses) en in gedrag (haar wel of niet meer contacteren/zien), maar in (eigen) gedachten en omdat je dat zo voélt voor diegene, dus niet omdat niet "mag" of "kan" wie/wat je van binnen eigenlijk voelt/zou willen.
Waarom zou je in hemelsnaam een relatie willen met iemand die verliefd is op een ander, of daar duidelijk nog van aan het afkicken is?
En nog zo gevoelig voor haar is, dat ie jou a la minute laat vallen (afvalt iig) zodra zij aandacht voor hem heeft?
En dat je al binnen 4 maanden het soort omgang moet afdwingen met afspraken en zelfs "eisen" (contact verbieden) om hem te moeten herinneren aan dat ie zich aan jou gebonden/verbonden heeft, wat is dat dan waard, als hij dat dan vervolgens zou doen, maar helemaal niet zo voélt?
Zelfs als hij zich daaraan zou houden (gedrag) om jou te(vreden) te "houden", wat is dat dan waard voor jou?
Wil jij niet iemand die helemaal gék op jou is?
Neem jij hier genoegen mee óm maar een relatie (met hem) te "hebben"?
Die felicitatie is het probleem niet hier, he?
Behalve dat hij zich niet aan dat (beloofde) gedrag houdt, iig jij vindt die felicitatie toch een vorm van contact en dát was niet de afspraak.
Maar ik geloof niet zo in (onvrijwillige) afspraken, en zeker niet in eisen en voorwaarden, ook al ziet hij misschien wel in dat hij het niet kon maken tov jou wat ie eerder deed (stiekem contact, jou afvallen en afspreken met haar).
En dit binnen 4 maanden al!
Vraag je liever af waarom jij een relatie wilt (voortzetten) met iemand die kennelijk niet gek genoeg op jou is, bij wie zelfs in de "veliefde fase" dat gevoel al ontbreekt en je "tot de orde" moet roepen om aan jouw ideeen van liefde & relatie te beantwoorden?
Ik geloof persoonlijk niet zo in relaties waarin voor elkaar "gekozen" is omdat het zou kunnen "werken".
En dat dat "werken" dan (uitsluitend) op allerlei afspraken, eisen en voorwaarden is gebaseerd, wat wel en niet kan/"mag" wil je rekening (moeten) houden met de gevoelens en behoeften van de ander, wil de relatie "slagen" of "lukken".
Wat voegt (een relatie met) deze jongen nou écht toe aan jouw leven?
Hoe(veel) leuk(er) is het voor jou om een relatie te hebben met iemand die je moet wijzen op dat de aandacht, loyaliteit, gedachten, gevoelens voor jóu "horen te zijn", als dat niet zo is?
Ga dat "gevecht" niet aan, bedank er vriendelijk voor, houd je eigen standaard hoog in wat jij voor ogen hebt en verlangt van "geliefden zijn".
Wil je niet liever iemand die bij (ge)liefde en lust jou voor ogen heeft?
Die -als je in zijn hoofd en hart kon kijken- aan jóu denkt, jóu begeert, ernaar verlangt om bij/met/in jóu te zijn, "honger" heeft naar jou, jou kennen, jou in zijn armen wil, enz?
Hiervoor zou je niemand aan zijn jasje moeten hoéven trekken, dus dat klopt al niet.
Je kunt geen eisen stellen aan wat iemand voelt voor jou, of hoort te voelen, de enige conclusie/ constatering is dat dat niet spontaan en vrij(willig) gebeurt, dus dat dit blijkbaar ontbreekt bij hem voor jou.
Ook al wíl hij het wel, of wil hij het proberen met jou, het is er niet.
En dit is dus een eis die je aan jezelf kunt stellen, als het gaat om met wie jij je verbindt en een relatie aangaat, voor wie jij "vol" wilt gaan: wederzijds gelijke gevoelens van (niet minder dan) dól op elkaar zijn, wederzijds vertrouwen en (vanzelfsprekende, spontaan gevoelde) loyaliteit, vertrouwelijkheid (met jóu en niet met haar), betrouwbaarheid, eerlijkheid, openheid, enz.
Daar voldoet deze relatie NU allemaal al niet aan, en hij voor jou niet als partner, (misschien ben jij ook niet verliefd, dan is dat iig wederzijds, zij het een wederzijds gebrék aan gevoelens).
Is dat voor jou (genoeg) fijne, gezonde en solide basis om dit voort te willen zetten, met desnoods eisen aan zijn gedrag naar jou (en naar (een) ander(en) toe, terwijl je geen controle hebt over zijn gedachten en gevoelens, en die (nu) iig (nog) niet bij jou zijn?
Denk je dat zijn gevoel mettertijd "vanzelf" wel volgt als hij zich maar gedraagt naar dat hij verkozen heeft om (nu eenmaal) welbewust een relatie met jou te beginnen en daar bepaalde voorwaarden aan zitten?
Dat is imo gedoemd te mislukken, als jij wat jij iha (terecht) zou wensen, willen en verwacht van de liefde & relatie nu al bijstelt omlaag, met woorden protesteert, maar intussen (in daden) toch genoegen neemt met minder dan dat, als hij zich er maar naar gedraagt?
Dat dat dan eigenlijk een "doen alsof" zou zijn, van zijn kant, intussen niet meent (als het aan hem lag), is het toch geen oprecht gedrag? Niet omdat hij zoveel van je houdt dat het geeneens in zijn hoofd zou opkomen dus, maar omdat het niet "mag" van jou en iha "not done" en het nodig is om rekening met jou(w gevoelens en "eisen/verwachtingen) te "moeten" houden?
Dat is toch niet de juiste reden achter voorbeeldig gedrag als dat niet spontaan en vanuit zichzelf is?
Blijf bij wat jij vindt en wilt van een (liefdes)relatie en trek je conclusies obv feiten ipv verwachtingen (als hij maar dit of dat, dan zou een relatie met hem kunnen slagen).
Na 4 maanden (en nu al dit gedoe, terwijl je (allebei) nog volop van elkaar zou "horen te" genieten) is het stukken makkelijker om de stekker eruit te trekken dan wanneer je ook nog eens eea met elkaar gedeeld hebt, gewend bent aan hem om je heen, iemand te hebben om "leuke dingen mee te doen", een "setje" te zijn, en alle andere voordelen van "een" relatie hebben.
Het wordt er niet makkelijker op naarmate er meer dingen zijn waar je gewend aan raakt.
Het zit nu al niet goed, het voelt nu al niet goed (anders open je er geen topic over), als er vanalles (geen kleinigheden, maar essentiele onderdelen voor een gezonde, wederzijdse relatie) is waaraan gesleuteld moet worden om het zo te krijgen zoals jij het wél goed (genoeg) vindt.
Kansloze onderneming als je het mij vraagt.
Stel je innerlijke "eisen" (naar boven) bij, ipv die aan hem, dit is hem niet, iig niet op dit moment.
Kan je dit wat toelichten?
