Wat moet ik geloven

Dit wordt een lang verhaal, sorry alvast. Om maar ergens te beginnen: de afgelopen weken gaat het niet zo lekker tussen mij en mijn vriend. We zijn allebei werkende twintigers en al twee jaar gelukkig samen, maar nu gaat alles helemaal fout. De afgelopen weken maak ik mij veel zorgen over het gedrag van mijn vriend, echt de typische dingen: hij zit veel op zijn mobiel, heeft minder aandacht voor mij dan vroeger en is vaak tot laat weg met vrienden.. Ik vertrouwde hem altijd met heel mijn hart, maar dit doet me wel wat. In vorige relaties ben ik slecht behandeld, en dat gevoel komt nu heel sterk terug.

Eergisteren ging alles mis. Ik had met drie vriendinnen afgesproken op het terras om een drankje te doen. Ik was wat later want ik moest nog wat afmaken voor het weekend, maar toen ik aankwam was de sfeer erg gespannen. Ik vroeg wat er aan de hand was en na wat geaarzel vertelden ze dat ze net mijn vriend langs hadden zien fietsen met een ander meisje achterop. Een stukje verderop stapte ze af en gaf hem een kus en liep toen weg. Ik wist niet wat mezelf aanmoest, huilen enzo, ik voelde me verraden en gebroken, precies zoals ik me voelde bij vorige relaties. Mijn vriendinnen begonnen hem gelijk de grond in te boren en hoewel ik daar eerst niet in mee wilde gaan nam de boosheid na een paar wijntjes toch de overhand, ook versterkt door mijn eerdere twijfels. Het leek ineens superduidelijk, hij ging sowieso vreemd, ik had alweer een paar jaar van m'n leven aan iemand weggegooid. We besloten langer te blijven dan gepland en gingen die avond nog de stad in en daar heb ik met een jongen gezoend. Ik snap echt niet hoe ik dit kon doen, ik zou dit nooit doen maar ik was zo boos en verdrietig en het voelde allemaal toch al voorbij. Ik wilde mezelf nooit meer een relatie met een vreemdganger aandoen.

De volgende ochtend had ik een grote kater en ik voelde me superschuldig, maar nog steeds boos en troostte mezelf met de gedachte dat de relatie toch over was. Ik negeerde de berichtjes van mijn vriend omdat ik toch niet wist hoe ik moest reageren, ik voelde me de hele dag ellendig en schuldig. Ik was hierover aan het appen met de vriendinnen met wie ik naar de stad ging toen een van hen me plots prive een berichtje stuurde: dat ze toch niet zeker wist of ze gister wel echt mijn vriend gezien had. Ik schrok ontzettend en vroeg waarom. Ze zei dat ze bang was dat ze zich door de drank en door de reacties van de rest had laten meeslepen. Ik werd best wel boos op die vriendin en uit emotie nare dingen gezegd waar ik spijt van heb. Ik weet alleen totaal niet of ik haar kan vertrouwen. Ik ben het minst close met haar van de drie.

Mijn vriend heeft me nog een keer geappt want ik ontwijk het gesprek zoveel mogelijk. Ik weet echt niet wat ik moet doen. Als hij het niet was ben ik superdom geweest en voel ik me heel schuldig. Als hij het wel was voel ik me ook schuldig, maar weet ik dat het toch geen goede relatie geweest was. Ik weet dat ik met hem moet praten, maar ik durf het niet te vragen omdat ik bang ben voor de uitkomst. Als hij het namelijk niet was, moet ik leven met wat ik heb gedaan. Wat nu???