wat nu!!!!!!

15-04-2012 18:55 60 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



Dit is een onderwerp welke hier regelmatig terugkeert.

Mijn partner en ik wonen ondertussen samen.

Voordat dit eindelijk plaatsvond heb ik in mijn leven veel af moeten sluiten om tot een goede start te kunnen komen.

We komen beiden uit totaal veschillende milieus.

Ben voor hem nu wederom naar de andere kant van het land verhuisd.

Voor mijn gevoel is alles er nu klaar voor.

Ben ook altijd in de veronderstelling geweest dat dat voor hem ook zo zou zijn.

Ik ben nu 34 jaar. Gescheiden met veel gevolgen welke nu eindelijk niet meer meespelen. Ben klaar voor kinderen. Hij wist dit.

Er is ook over gesproken voordat we samen gingen wonen.

Echter tijdens het afgelopen paasweekend heeft hij aangegeven toch echt geen kinderen te willen.

dit kwam bij mij koud op mijn dak vallen.

Zo heeft hij zich nog nooit tegenover mij verwoord.

Voor mijn gevoel is nu alles zover dat het kan, en nu wil hij niet.

Heb ooit eens gezegd dat ik niet zo maar zou vertrekken als hij niet zou willen, weet het nu echter niet meer zo goed.

hij houdt namelijk totaal geen rekening met n°mijn gevoel daarin.

hij ziet niet de pijn die ik voel als mensen met kinderen in onze omgeving er tegen ons over beginnen.

Weet even niet meer wat ik nu moet.

Wie kan mij enig perspectief danwel inzicht geven in hoe nu verder.

Weet dondersgoed dat ik mijn eigen beslissingen moet nemen.

Maar kan nu wel wat voors en tegens gebruiken.
Alle reacties Link kopieren
het leven bestaat uit keuzes maken: hoe belangrijk zijn kinderen voor je? Het antwoord is ook het antwoord op de vraag wat je nu moet doen
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je de voors en tegens niet van ons moet horen.

Je zei het al heel erg goed: Zelf debeslissig nemen.

Zet de voors e tegens maar eens naast elkaar op ee rijtje en streep af wat voor jou niet relevant zou zijn.

Tel dan eens op alle voors e tegens, als je echt zwart-wit wilt denken en doen..

Denk dat je zelf al heel goed weet wat je te doen staat..

Sterkte, dit is niet makkelijk e idd, rauw op je dak....
Hij wist van je kinderwens, maar wist jij ook dat hij die wens niet had? Had hij deze wens eerst wel?



Als jij echt niet zonder kinderen kan leven en hij niet met, dan zal jij de relatie kunnen verbreken in de hoop een ander leuk persoon tegen te komen. Maar je bent 34, een leeftijd waarop je niet zomaar weer een partner vindt die fantastisch is.

Je vriend doet jouw verdriet aan door zijn ontbrekende kinderwens, maar besef dat jij hem ook een probleem geeft met jouw wens.

Het probleem is dus wederzijds.

Denk goed na hoe belangrijk jouw wens is en hoe belangrijk jouw vriend voor je is.
Alle reacties Link kopieren
Mijn oudste vriendin wilde heel graag kinderen, haar vriend beslist niet. Zij is na veel wikken en wegen bij hem gebleven. Toen zij 43 was heeft hij haar na een relatie van 26 jaar bedrogen en is verliefd geworden op een andere en jongere vrouw. Binnen een jaar was hij vader. Hij heeft nu twee kinderen.

Als vrouw kan je maar tot een bepaalde leeftijd kinderen krijgen, dus denk goed na wat voor jou het belangrijkste is.
Alle reacties Link kopieren
quote:koreander schreef op 15 april 2012 @ 18:55:

Echter tijdens het afgelopen paasweekend heeft hij aangegeven toch echt geen kinderen te willen.

dit kwam bij mij koud op mijn dak vallen.

Zo heeft hij zich nog nooit tegenover mij verwoord.



OK, hoe heeft hij het dan wél tegenover jou verwoord? Dat is wel belangrijk, namelijk.



Hoe het ook zij, je kunt niet van je partner verlangen dat hij kinderen neemt "omdat hij rekening moet houden met jou gevoel". Je moet er beide achterstaan, het heeft geen zin om hem te verwijten dat hij geen rekening met je houdt.



Maar goed, daar schiet je niets mee op. Ik zou toch eens overwegen wat je met deze relatie wilt. Als de kinderwens echt heftig is, dan moet je misschien een ander zoeken.
Alle reacties Link kopieren
Weet hij het heeeeel zeker? Of twijfelt hij?



Als hij weet hoe jij erin staat, wat betekent dit dan voor jullie relatie?



Overigens zit ik vrijwel in hetzelfde schuitje. Nou ja, niet helemaal... Mijn vriend weet het nog niet helemaal zeker, is er nog niet aan toe. Hoewel hij vlak nadat ik hem leerde kennen beweerde wel kinderen te willen, binnen ca. 2 jaar. We zijn inmiddels dus 2 jaar verder.



Ik heb met mezelf afgesproken dat ik het nog 2 jaar geef. Ik wil heel graag kinderen, maar ik houd ook enorm van mijn vent... dus vandaar geen heel gemakkelijke keuze. Nu heb ik er vrede mee dat ik het dus nog 2 jaar geef. Mogelijk ervaar ik tegen die tijd wel veel wrok mocht een zwangerschap niet (meer) lukken, maar ja, so be it. Nu is dit mijn keuze.



Nu jij? Waar kies jij voor?
Hebben jullie, voordat jullie gingen samenwonen, het onderwerp 'kinderen' besproken en zo ja, hoe reageerde hij daarop?
Alle reacties Link kopieren
quote:dagretour schreef op 15 april 2012 @ 19:08:

Mijn oudste vriendin wilde heel graag kinderen, haar vriend beslist niet. Zij is na veel wikken en wegen bij hem gebleven. Toen zij 43 was heeft hij haar na een relatie van 26 jaar bedrogen en is verliefd geworden op een andere en jongere vrouw. Binnen een jaar was hij vader. Hij heeft nu twee kinderen.

Als vrouw kan je maar tot een bepaalde leeftijd kinderen krijgen, dus denk goed na wat voor jou het belangrijkste is.Dit is een vreselijk verhaal! Wat afschuwelijk.
Alle reacties Link kopieren
hij wil ze niet dus zul je een andere man moeten zoeken.
Alle reacties Link kopieren
Tja, ik ben bang dat ik het met Ksenija eens ben. Hij heeft zijn keuze gemaakt en nu is het aan jou om je keuze te maken.

Sterkte met je beslissing...
Heb jij aan 't begin van je relatie duidelijk gemaakt aan hem dat je persé kinderen wil of heb je dat zelf toen nog 'n beetje open gehouden?

Net zoals mensen met kinderwens verwachten dat de partner nog wel bijdraait, hopen mensen zonder kinderwens ook dat de kinderwens van hun partner 'n tijdelijke bevlieging is die wel overgaat als ze zien hoe leuk ze het samen kunnen hebben.

Als je persé wel of niet wil, moet je daar heel duidelijk over zijn voor je serieus wordt met iemand zodat je niet tegen dit soort dilemma's aan loopt.
Alle reacties Link kopieren
quote:rosan schreef op 15 april 2012 @ 19:17:

[...]





Dit is een vreselijk verhaal! Wat afschuwelijk.Ik vond het ook heel verdrietig voor haar! Maar los van de radicale omslag van haar ex vriend die dus wel bij iemand anders kinderen bleek te willen had zij daarvoor al kunnen kiezen om weg te gaan en haar energie te steken in het zoeken naar een partner die met haar een gezin wilde hebben. Het gaat echt om zelf nadenken wat je wil en waar je prioriteiten liggen en keuzes maken. To is 34 en heeft een kinderwens.
Misschien valt het voor hem wel net zo rauw op zijn dak als jij nooit eerder duidelijk hebt gezegd dat kinderen voor jou 'n voorwaarde zijn in 'n relatie.
Alle reacties Link kopieren
Ja, rationeel gezien zou ik zeggen, ga bij hem weg, je komt nog iemand anders tegen die wel een kinderwens heeft.Of neem alleen kinderen. Ik denk dat ik dat zou doen.Maar als het de liefde van je leven is.. tjsa, moeilijk.
Zo vaak kom je niet iemand tegen waar je van gaat houden, koester hetgeen je hebt voor je het weggooit voor het onbekende.
Alle reacties Link kopieren
quote:dagretour schreef op 15 april 2012 @ 19:08:

Mijn oudste vriendin wilde heel graag kinderen, haar vriend beslist niet. Zij is na veel wikken en wegen bij hem gebleven. Toen zij 43 was heeft hij haar na een relatie van 26 jaar bedrogen en is verliefd geworden op een andere en jongere vrouw. Binnen een jaar was hij vader. Hij heeft nu twee kinderen.

Als vrouw kan je maar tot een bepaalde leeftijd kinderen krijgen, dus denk goed na wat voor jou het belangrijkste is.







Liefde van kinderen en voor kinderen zijn onvoorwaardelijk.



Liefde van een partner daarentegen....
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
Alle reacties Link kopieren
Lekker zeg. Eerst kon 't wel en nu je verhuisd ben ineens niet. Ik zou weggaan want als hij je dit nu flikt zal hij verder ook wel onbetrouwbaar zijn.
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
quote:dagretour schreef op 15 april 2012 @ 19:08:

Mijn oudste vriendin wilde heel graag kinderen, haar vriend beslist niet. Zij is na veel wikken en wegen bij hem gebleven. Toen zij 43 was heeft hij haar na een relatie van 26 jaar bedrogen en is verliefd geworden op een andere en jongere vrouw. Binnen een jaar was hij vader. Hij heeft nu twee kinderen.

Als vrouw kan je maar tot een bepaalde leeftijd kinderen krijgen, dus denk goed na wat voor jou het belangrijkste is.Wow, ze is gewoon dubbel genaaid dat lijkt me verschrikkelijk om mee te maken.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Als hij altijd heeft gezegd wel kinderen met je te willen en jij hebt nu alles achter je gelaten om een leven met hem op te bouwen, dan zou ik mij echt zwaar genaaid voelen na deze mededeling.



Als hij altijd al vaag was, dan zou ik alleen diep teleurgesteld zijn en eens na moeten gaan denken of ik echt heel graag kinderen wil / of ik zonder hem verder zou willen.
Dubbel genaaid?

Zij heeft zelf de keuze gemaakt om bij een man te blijven die geen kinderen wilde.

Als je die keuze maakt moet je er compleet achterstaan, op die manier dat je nooit een persoon iets kwalijk kunt nemen achteraf.
Alle reacties Link kopieren
Wel lullig hoor, 't lijkt dat hij je kinderwens in stand heeft gehouden om je naar de mond te praten. Nu je verhuisd bent voor hem, je helemaal klaar bent voor hem haakt hij af..

Sterkte met je besluit.
Alle reacties Link kopieren
Misschien overbodig, maar ter verduidelijking.

Partner heeft altijd geweten dat er een kinderwens is.

Heeft zelf ook aangegeven dat hij kinderen wilde als we alles rond hadden.

Oftewel samenwonen en de financiele maleise waar ik in zat door mijn scheiding weg was gewerkt.

dit is nu het geval.

Dus in dat opzicht is er niets meer wat ons tegen houd.

Alleen hij is er nu voor zichzelf achter dat hij toch geen kinderen wil.

Ben niet iemand die zo maar even 6 jaar knokken achter zich laat. Voel me echter wel bedrogen. Eerst wel en nu toch niet.

Kinderwens blijft. Kan ik hem echter over een par jaar nog recht in de ogen aankijken en zeggen dat ik hem ons kinderloze bestaan niet aanreken. of kan ik dat niet en moet ik dus besluiten om bij hem weg te gaan en wederom opnieuw te beginnen.
Alle reacties Link kopieren
Sinnombre, wilde dus WEL kinderen, alleen dus niet met haar..
Alle reacties Link kopieren
kiezen voor jezelf.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven