Relaties
alle pijlers
Wat te doen met ex?
vrijdag 9 maart 2012 om 22:32
Mensen die niet geholpen willen worden, die kun je dus ook niet helpen. Hij moet het zelf doen en hij moet in zichzelf de drive vinden om door te gaan.
Maar hij klinkt als het type man dat altijd bezig is met de vraag hoe het gras er aan de overkant uit ziet. Toen hij jou had, was het sleur. Alleen blijkbaar ook, toen weer samen ook niet goed en nu heb jij een keuze gemaakt (hulde daarvoor) en nu bevalt het hem ook niet.
Het probleem zit in hem en alleen jij kan dat oplossen (al dan niet met hulp van een professional)
Maar hij klinkt als het type man dat altijd bezig is met de vraag hoe het gras er aan de overkant uit ziet. Toen hij jou had, was het sleur. Alleen blijkbaar ook, toen weer samen ook niet goed en nu heb jij een keuze gemaakt (hulde daarvoor) en nu bevalt het hem ook niet.
Het probleem zit in hem en alleen jij kan dat oplossen (al dan niet met hulp van een professional)
vrijdag 9 maart 2012 om 22:37
Ik heb ook zo'n stumper van een ex.
Niet mee bemoeien!
Als hij wat te zeiken heeft gaat hij maar lekker naar een ander, je bent geen klaagmuur.
Als hij van een flat wil springen doet hij het toch wel.
En had hij het al wel gedaan ipv jou steeds bellen op dat moment.
Niet jouw verantwoordelijkheid.
Wat fame al zei: je bent zijn moeder niet.
Hij is jou nu aan het manipuleren.
Ineens besefte hij dat hij niet het stralende middelpunt in jouwleven is en jij er voor kiest om verder te gaan.
Stel je voor dat je gelukkig bent zonder hem..dat wil meneer niet.
Laat het los en geef hem het nr. Van de crisisdienst voor als hij de kolder weer eens in zijn kop heeft.
Duidelijk je grenzen aangeven.
Ik hoop dat je de kinderen niet meegeeft aan iemand met dat soort uitlatingen.
Je weet maar nooit wat hij in zijn hoofd haalt.
Niet mee bemoeien!
Als hij wat te zeiken heeft gaat hij maar lekker naar een ander, je bent geen klaagmuur.
Als hij van een flat wil springen doet hij het toch wel.
En had hij het al wel gedaan ipv jou steeds bellen op dat moment.
Niet jouw verantwoordelijkheid.
Wat fame al zei: je bent zijn moeder niet.
Hij is jou nu aan het manipuleren.
Ineens besefte hij dat hij niet het stralende middelpunt in jouwleven is en jij er voor kiest om verder te gaan.
Stel je voor dat je gelukkig bent zonder hem..dat wil meneer niet.
Laat het los en geef hem het nr. Van de crisisdienst voor als hij de kolder weer eens in zijn kop heeft.
Duidelijk je grenzen aangeven.
Ik hoop dat je de kinderen niet meegeeft aan iemand met dat soort uitlatingen.
Je weet maar nooit wat hij in zijn hoofd haalt.
vrijdag 9 maart 2012 om 22:40
quote:Fame schreef op 09 maart 2012 @ 22:27:
Helemaal niets doen. Het is een volwassen vent en jij bent zijn moeder niet.
Dat vind ik wel heel makkelijk gezegd hoor. Het is toch de vader van haar kinderen. En daarbij hebben ze lange tijd hun leven samen gedeeld, die bezorgdheid is dan niet zomaar voorbij.
@ TO: Ik kan me je bezorgdheid goed voorstellen. Wel een moeilijke situatie hoor. Die opmerkingen over dat hij het leven niet meer ziet zitten, is dat niet gewoon om jou terug te kunnen krijgen? Of denk je dat ie echt serieus is? Kun je niet familie of een goede vriend van hem inschakelen voor hulp?
Helemaal niets doen. Het is een volwassen vent en jij bent zijn moeder niet.
Dat vind ik wel heel makkelijk gezegd hoor. Het is toch de vader van haar kinderen. En daarbij hebben ze lange tijd hun leven samen gedeeld, die bezorgdheid is dan niet zomaar voorbij.
@ TO: Ik kan me je bezorgdheid goed voorstellen. Wel een moeilijke situatie hoor. Die opmerkingen over dat hij het leven niet meer ziet zitten, is dat niet gewoon om jou terug te kunnen krijgen? Of denk je dat ie echt serieus is? Kun je niet familie of een goede vriend van hem inschakelen voor hulp?
vrijdag 9 maart 2012 om 22:51
Goh, wat vind ik dit een moeilijk probleem zeg.
Ik zou ook de neiging hebben om me een beetje over hem te ontfermen.
Al is het maar omdat ik voor mijn kinderen zou willen dat ze een leuke, gelukkige vader hebben.
Ik denk overigens dat de enige reden dat hij je terug wil is omdat hij niets beters te doen heeft.
Het zal zijn tijd nodig hebben om zijn eigen weg te vinden.
Je kunt hem daar niet in dwingen. En ook niet echt bij helpen.
Zelf zou ik denk ik niet verder gaan dan hem bv 1 keer per week voor het eten utnodigen.
Ik zou ook de neiging hebben om me een beetje over hem te ontfermen.
Al is het maar omdat ik voor mijn kinderen zou willen dat ze een leuke, gelukkige vader hebben.
Ik denk overigens dat de enige reden dat hij je terug wil is omdat hij niets beters te doen heeft.
Het zal zijn tijd nodig hebben om zijn eigen weg te vinden.
Je kunt hem daar niet in dwingen. En ook niet echt bij helpen.
Zelf zou ik denk ik niet verder gaan dan hem bv 1 keer per week voor het eten utnodigen.
vrijdag 9 maart 2012 om 23:14
Misschien hem ermee confronteren dat hij voor eens en altijd een beslissing moet maken, zodat jij ook verder kan 'leven', zonder je gerust te moeten maken of hij geen zelfmoordpogingen oid onderneemt..
Plan een dagje/avondje in, bij een van jullie thuis en alles zeggen wat op je hart ligt, dit geldt overigens voor beiden.
Het is niet niks geweest, en persoonlijk vind ik dat jullie beiden ook rekening moeten houden met jullie kinderen, die moeten er gewoon niet onder lijden.
Plan een dagje/avondje in, bij een van jullie thuis en alles zeggen wat op je hart ligt, dit geldt overigens voor beiden.
Het is niet niks geweest, en persoonlijk vind ik dat jullie beiden ook rekening moeten houden met jullie kinderen, die moeten er gewoon niet onder lijden.
vrijdag 9 maart 2012 om 23:22
De crisisdienst kan je bellen wanneer iemand acuut dreigt van een dak af te springen. Maar wss kan je dat beter via politie aanpakken. Die hebben een direct lijntje naar elkaar.
Ik zou hem zeker voor het blok zetten.
Of je zoekt hulp en dan wil ik je best ondersteunen tot een bepaalde hoogte.
Of je doet het niet, maar dan hoef je ook niet te bellen.
Dit soort zaken word een gebed zonder eind.
Hij gaat steeds dreigen wanneer hij niet genoeg aandacht krijgt van jou of gewoon wanneer het hem uitkomt.
Pure manipulatie.
Ik weet uit ervaring hoe makkelijk het is hier in gezogen te worden. Onthou goed dat hij nu met de gevolgen van zijn eigen keuze zit.
Jij bent daar niet verantwoordelijk voor.
Uit elkaar is uit elkaar. Het is niet gezond als zijn dipjes jouw leven aan bepalen. Dit gaat een te groot deel van jouw leen worden op deze manier.
Als iemand echt er een eind aan wil maken houd niemand ze tegen. Dan maakt het linksom of rechtsom niks uit wat jij doet.
Hij moet stappen voor zichzelf gaan nemen.
Jij moet hem niet helpen met in de zielige slachtofferrol te zitten.
Dat zijn familie niet naar hem omkijkt is vervelend maar geen excuus. Hij heeft kinderen om een vent voor te zijn.
Dit soort dreigementen zijn niet acceptabel.
Ik zou hem zeker voor het blok zetten.
Of je zoekt hulp en dan wil ik je best ondersteunen tot een bepaalde hoogte.
Of je doet het niet, maar dan hoef je ook niet te bellen.
Dit soort zaken word een gebed zonder eind.
Hij gaat steeds dreigen wanneer hij niet genoeg aandacht krijgt van jou of gewoon wanneer het hem uitkomt.
Pure manipulatie.
Ik weet uit ervaring hoe makkelijk het is hier in gezogen te worden. Onthou goed dat hij nu met de gevolgen van zijn eigen keuze zit.
Jij bent daar niet verantwoordelijk voor.
Uit elkaar is uit elkaar. Het is niet gezond als zijn dipjes jouw leven aan bepalen. Dit gaat een te groot deel van jouw leen worden op deze manier.
Als iemand echt er een eind aan wil maken houd niemand ze tegen. Dan maakt het linksom of rechtsom niks uit wat jij doet.
Hij moet stappen voor zichzelf gaan nemen.
Jij moet hem niet helpen met in de zielige slachtofferrol te zitten.
Dat zijn familie niet naar hem omkijkt is vervelend maar geen excuus. Hij heeft kinderen om een vent voor te zijn.
Dit soort dreigementen zijn niet acceptabel.
vrijdag 9 maart 2012 om 23:42
Maar dan sta je wel toe dat hij het allebei heeft.
En hij mag dreigen dat hij er een eind aan maakt. Hij wil dus, lijkt mij dat jij dat serieus neemt en daar op ingaat.
Maar hij krijgt wel de kinderen mee. Wat ik als die dreiging reeel is nooit zou toestaan.
Jij moet ook kiezen.
Is het aanstelleritus, zet hem dan op zijn plek. Kappen met medelijden om niks en laat hem zich normaal als een grote jongen gaan gedragen.
Of het is echt een probleem.
Dan zou ik d kinderen niet meegeven tot hij hulp heeft.
Één vd twee...
En hij mag dreigen dat hij er een eind aan maakt. Hij wil dus, lijkt mij dat jij dat serieus neemt en daar op ingaat.
Maar hij krijgt wel de kinderen mee. Wat ik als die dreiging reeel is nooit zou toestaan.
Jij moet ook kiezen.
Is het aanstelleritus, zet hem dan op zijn plek. Kappen met medelijden om niks en laat hem zich normaal als een grote jongen gaan gedragen.
Of het is echt een probleem.
Dan zou ik d kinderen niet meegeven tot hij hulp heeft.
Één vd twee...
vrijdag 9 maart 2012 om 23:49
zaterdag 10 maart 2012 om 00:13
Wat je moet doen is duidelijk jouw grenzen aangeven en die ook consequent bewaken.
Zo ingewikkld is het niet.
Jij staat dit toe.
Niemand verplicht jou op te nemen als hij belt.
Hij heeft toch een vriendin, laat hem haar lekker bellen.
Volgens mij vind jij het ergens prettig dat jij degene bent waar hij naartoe komt.
Dat hij uiteindelijk toch niet zonder die saaie muts kan waar hij zonodig bij weg moest.Niet gek hoor, snap ik wel.
Je moet niet blijven roepen dat hij hulp moet zoeken.
Hij moet het zelf weten of hij dat wel of niet doet.
Maar hij moet niet gaan lopen klagen en dan maar niks doen.
Dat zou ik niet meer accepteren.
Zo depri is hij niet.
Het is een mooi toneelstukje.
Meneer kan niet alleen zijn. Had hij eerder moeten bedenken.
Zo ingewikkld is het niet.
Jij staat dit toe.
Niemand verplicht jou op te nemen als hij belt.
Hij heeft toch een vriendin, laat hem haar lekker bellen.
Volgens mij vind jij het ergens prettig dat jij degene bent waar hij naartoe komt.
Dat hij uiteindelijk toch niet zonder die saaie muts kan waar hij zonodig bij weg moest.Niet gek hoor, snap ik wel.
Je moet niet blijven roepen dat hij hulp moet zoeken.
Hij moet het zelf weten of hij dat wel of niet doet.
Maar hij moet niet gaan lopen klagen en dan maar niks doen.
Dat zou ik niet meer accepteren.
Zo depri is hij niet.
Het is een mooi toneelstukje.
Meneer kan niet alleen zijn. Had hij eerder moeten bedenken.
zaterdag 10 maart 2012 om 00:13
Beperk het contact tot wat gerelateerd is aan de kinderen, kap het gesprek af als hij met depressieve uitspraken komt. Herhaal dat hij zelf hulp moet zoeken en dat jij hem hier niet bij kan helpen.
Duidelijk zijn, anders hou je het gedrag in stand. Als je denkt dat hij het meent, kun je de crisisdienst inschakelen. Juist dan ben jij niet degene die hem kan helpen.
Duidelijk zijn, anders hou je het gedrag in stand. Als je denkt dat hij het meent, kun je de crisisdienst inschakelen. Juist dan ben jij niet degene die hem kan helpen.
Ga in therapie!
zaterdag 10 maart 2012 om 00:42
Hoi Singlemoeps, wat goed van je dat je het alleen redt. Per slot van rekening ben jij degene waar je ex mee heeft lopen sollen. Eerst scheiden, dan weer niet, dan toch weer wel, nu toch maar weer niet. En jij blijft hem maar opvangen. Je bent wel sterk, moet ik zeggen.
Maar het probleem is toch echt je ex zelf. Hij was niet gelukkig met jou, niet zonder jou. Iets in hem is gewoon niet gelukkig en dat zal hij toch echt zelf moeten oplossen.
Als je hem niet in de steek wilt laten, luister dan gewoon naar hem, maar probeer het niet op te lossen. Gewoon luisteren en zeggen dat het rot voor hem is. Geen adviezen geven.
Is ook veel beter voor jezelf. Meid, je moet nu juist aan jezelf toekomen, je eigen leven opbouwen. Je ex wordt een blok aan je been zo, zeul je hem nog je hele leven mee.
En je weet he, als mensen geen positieve aandacht van je krijgen, gaan ze het op een negatieve manier zoeken. Want dat werkt wel. Klinkt een beetje als je ex.
Maar het probleem is toch echt je ex zelf. Hij was niet gelukkig met jou, niet zonder jou. Iets in hem is gewoon niet gelukkig en dat zal hij toch echt zelf moeten oplossen.
Als je hem niet in de steek wilt laten, luister dan gewoon naar hem, maar probeer het niet op te lossen. Gewoon luisteren en zeggen dat het rot voor hem is. Geen adviezen geven.
Is ook veel beter voor jezelf. Meid, je moet nu juist aan jezelf toekomen, je eigen leven opbouwen. Je ex wordt een blok aan je been zo, zeul je hem nog je hele leven mee.
En je weet he, als mensen geen positieve aandacht van je krijgen, gaan ze het op een negatieve manier zoeken. Want dat werkt wel. Klinkt een beetje als je ex.
zaterdag 10 maart 2012 om 01:15
Hij is gewoon aandacht aan het vragen. Het is dan misschien wel de vader van je kinderen ,maar dat maakt hem nog niet heilig.
Hij is wanhopig nu omdat hij zich toch vergist blijkt te hebben in de uitwas van zijn eigen willetje. Het valt hem tegen dat hij na jullie breuk in de vergetelheid is geraakt. Dat had hij niet verwacht.
Hij heeft er als ik je verhaal zo lees na mijn mening meer de balen er van dat hij achteraf gezien toch zeer onbelangrijk blijkt te zijn voor de mensen ,dan dat hij bij jou weg is. Ik denk dat ie om die reden weer toenadering wil zoeken. En ik zou er ondanks dat hij de vader is van je kinderen inderdaad niets meer mee beginnen. Hij heeft dit zelf zo gewild. En nu het niet zo uitgepakt heeft als dat hij verwachte, heeft ie berouw.Tja jammer dan, t is zijn eigen keus geweest. En hij komt er wel weer over heen hoor. t Is even een kwestie van door bijten voor hem, t kan even duren maar uit eindelijk pikt ie de draad wel weer op en gaat voor hem het leven ook weer door.
Hij is wanhopig nu omdat hij zich toch vergist blijkt te hebben in de uitwas van zijn eigen willetje. Het valt hem tegen dat hij na jullie breuk in de vergetelheid is geraakt. Dat had hij niet verwacht.
Hij heeft er als ik je verhaal zo lees na mijn mening meer de balen er van dat hij achteraf gezien toch zeer onbelangrijk blijkt te zijn voor de mensen ,dan dat hij bij jou weg is. Ik denk dat ie om die reden weer toenadering wil zoeken. En ik zou er ondanks dat hij de vader is van je kinderen inderdaad niets meer mee beginnen. Hij heeft dit zelf zo gewild. En nu het niet zo uitgepakt heeft als dat hij verwachte, heeft ie berouw.Tja jammer dan, t is zijn eigen keus geweest. En hij komt er wel weer over heen hoor. t Is even een kwestie van door bijten voor hem, t kan even duren maar uit eindelijk pikt ie de draad wel weer op en gaat voor hem het leven ook weer door.
zaterdag 10 maart 2012 om 01:22
Ja, eigenlijk best erg. Hij wilde weg omdat het saai was, een sleur. Hij wilde een spannend opwindend nieuw leven. En wat blijkt, dat leven is er helemaal niet. Hij zit in zijn eentje te sippen. Tuurlijk word je dan depressief en wil je je oude saaie leventje terug. Je weet pas wat je mist, als het er niet meer is.
zaterdag 10 maart 2012 om 14:13
Ik heb vanuit mijn werk wel vaker met dit soort dingen te maken.
Ten eerste: het klinkt alsof hij jou aan het manipuleren is. Gelukkig sta je stevig in je schoenen en ben je duidelijk niet van plan van standpunt te veranderen.
Neemt niet weg dat ondanks de manipulerende trekken hij toch gekke dingen zou kunnen gaan doen. Licht dus allereerst zijn eigen huisarts in, zodat die op de hoogte is van zijn toestand en stemming. Zijn huisarts zal er niet direct iets mee kunnen doen zolang hij niet zelf langskomt, maar dan is het tenminste bekend en kunnen ze er op anticiperen mocht hij eens voor iets anders langs de HA moeten.
En mócht je weer eens met zo'n angstig gevoel zitten dat je niet weet wat ie gaat doen als je hem aan de telefoon hebt en hij suicidale uitlatingen naar je doet: duidelijk je grens aangeven, 'ik kan hier niets mee, ik ben geen hulpverlener' en dan gewoon ofwel z'n huisarts, ofwel de huisartsenpost of inderdaad de politie bellen.
Mócht ie serieus zijn, dan heb je in elk geval wat gedaan, anders vergeef je het jezelf inderdaad nooit.
En mocht ie toch níet zo serieus zijn dan is het in elk geval een signaal en een grens en zal hij het in het vervolg waarschijnlijk wel uit zijn hoofd laten.
Ten eerste: het klinkt alsof hij jou aan het manipuleren is. Gelukkig sta je stevig in je schoenen en ben je duidelijk niet van plan van standpunt te veranderen.
Neemt niet weg dat ondanks de manipulerende trekken hij toch gekke dingen zou kunnen gaan doen. Licht dus allereerst zijn eigen huisarts in, zodat die op de hoogte is van zijn toestand en stemming. Zijn huisarts zal er niet direct iets mee kunnen doen zolang hij niet zelf langskomt, maar dan is het tenminste bekend en kunnen ze er op anticiperen mocht hij eens voor iets anders langs de HA moeten.
En mócht je weer eens met zo'n angstig gevoel zitten dat je niet weet wat ie gaat doen als je hem aan de telefoon hebt en hij suicidale uitlatingen naar je doet: duidelijk je grens aangeven, 'ik kan hier niets mee, ik ben geen hulpverlener' en dan gewoon ofwel z'n huisarts, ofwel de huisartsenpost of inderdaad de politie bellen.
Mócht ie serieus zijn, dan heb je in elk geval wat gedaan, anders vergeef je het jezelf inderdaad nooit.
En mocht ie toch níet zo serieus zijn dan is het in elk geval een signaal en een grens en zal hij het in het vervolg waarschijnlijk wel uit zijn hoofd laten.
zaterdag 10 maart 2012 om 14:39
Ik zou het van me proberen af te zetten.
Hij gaat door een dal, en moet zijn leven opnieuw op orde krijgen, opnieuw inrichten. Hij grijpt terug op wat hij al weet.
Gun mensen hun dal, hun diepte. Mijns inziens wordt er krampachtig gedaan over depressies en somberheid. De waarheid is dat 80% van de mensen er een keer in zijn leven mee kampt (bron Volkskrant paar maanden terug). Het is gezond, want je komt er sterker uit.
Laat hem grienen, laat hem dit zelf uitzoeken. Misschien is zijn familie verstandiger dan jij, die laten hem nu ook eventjes.
Daar is niks lulligs of gemeens aan -- dat is iemand gunnen dat hij zijn eigen fouten leert oplossen.
Hij gaat door een dal, en moet zijn leven opnieuw op orde krijgen, opnieuw inrichten. Hij grijpt terug op wat hij al weet.
Gun mensen hun dal, hun diepte. Mijns inziens wordt er krampachtig gedaan over depressies en somberheid. De waarheid is dat 80% van de mensen er een keer in zijn leven mee kampt (bron Volkskrant paar maanden terug). Het is gezond, want je komt er sterker uit.
Laat hem grienen, laat hem dit zelf uitzoeken. Misschien is zijn familie verstandiger dan jij, die laten hem nu ook eventjes.
Daar is niks lulligs of gemeens aan -- dat is iemand gunnen dat hij zijn eigen fouten leert oplossen.
zaterdag 10 maart 2012 om 15:56
quote:Fame schreef op 09 maart 2012 @ 22:27:
Helemaal niets doen. Het is een volwassen vent en jij bent zijn moeder niet.
Daar neig ik ook naar. Hij legt de verantwoordelijkheid van zijn eigen geluk nu bij jou neer, maar het is toch echt z'n eigen keuze geweest. Nu blijkt dat het gras aan de overkant ook niet zo groen was als ie dacht, wil ie weer in het oude vertrouwde weitje komen grazen.
Petje af voor jou dat je ondanks alles nu voor jezelf kiest!
Helemaal niets doen. Het is een volwassen vent en jij bent zijn moeder niet.
Daar neig ik ook naar. Hij legt de verantwoordelijkheid van zijn eigen geluk nu bij jou neer, maar het is toch echt z'n eigen keuze geweest. Nu blijkt dat het gras aan de overkant ook niet zo groen was als ie dacht, wil ie weer in het oude vertrouwde weitje komen grazen.
Petje af voor jou dat je ondanks alles nu voor jezelf kiest!
zondag 11 maart 2012 om 03:41
Ik lees echt nergens over een manier waarop hij jou steun ergens in geeft????
Want ik vind hem een beetje egoïstish overkomen!
HIJ wil dood, HIJ wil jou niet.. HIJ wil jou wel... alles was saai... maar ik lees nergens wat hij er aan deed.
En ik lees ook nergens waar hij jou steunt.
Ook snap ik niet dat het voor hem allemaal makkelijk moest, met het wennen aan kinderen alleen eerst even dan omstebeurt een weekeind of een nacht... hoe het ook zat! Maar jij dan?
Ik lees nergens dat jij ook even moest wennen aan het alleenstaande moeder zijn.
En dat hij je eerst nog meer hielp met de kinderen en het af ging bouwen tot wat hij wil uiteindelijk,... wat JULLIE willen.
Overal lees ik dat je maar rekening met hem houd... maar nergens lees ik dat hij er voor jou is, voor je kinderen is, dat hij jou steunt of tijd geeft.
Nee, want jij bent er wel... wat hij ook doet.
Misschien moet je daar eens mee stoppen en dat eens voor zijn voeten gooien.
Want ik vind hem een beetje egoïstish overkomen!
HIJ wil dood, HIJ wil jou niet.. HIJ wil jou wel... alles was saai... maar ik lees nergens wat hij er aan deed.
En ik lees ook nergens waar hij jou steunt.
Ook snap ik niet dat het voor hem allemaal makkelijk moest, met het wennen aan kinderen alleen eerst even dan omstebeurt een weekeind of een nacht... hoe het ook zat! Maar jij dan?
Ik lees nergens dat jij ook even moest wennen aan het alleenstaande moeder zijn.
En dat hij je eerst nog meer hielp met de kinderen en het af ging bouwen tot wat hij wil uiteindelijk,... wat JULLIE willen.
Overal lees ik dat je maar rekening met hem houd... maar nergens lees ik dat hij er voor jou is, voor je kinderen is, dat hij jou steunt of tijd geeft.
Nee, want jij bent er wel... wat hij ook doet.
Misschien moet je daar eens mee stoppen en dat eens voor zijn voeten gooien.