Relaties
alle pijlers
Weet het niet meer...
zaterdag 22 december 2018 om 17:33
Hallo iedereen..
Graag advies en tips wat te doen.. ik zal beginnen bij het begin.
Man en ik zijn bijna 5 jaar samen, waarvan bijna 3 jaar getrouwd. Een kindje en we wonen samen.
Een paar maanden geleden ben ik helaas de mist in gegaan en heb een slippertje gemaakt. Nee, niet "het". Dit was met een oude bekende. Man is erachter gekomen, maar na lang praten was hij er wel over uit het me te vergeven maar niet vergeten. Hij snapte het niet, ik nog steeds zelf ook niet, maar we zouden hier samen uitkomen. we wisten beide dat het niet makkelijk zou zijn. Ik ben me bewuster geworden van alles, van alles wat ik hiermee heb aangericht. Daar ben ik ook hard mee aan de slag gegaan. Ik wil hem niet kwijt. Ik heb ook aangegeven wat ik miste in onze relatie. Dat snapte hij wel, zei hij. Hij werkt fulltime, ik parttime. Ik voelde me na de bevalling alles behalve mooi en had het gevoel dat man dit ook niet meer vond. Vaak gaf hij niet thuis, ook niet tijdens gesprekken. Gamen als hij thuis is, enz. Nou snap ik écht wel dat hij vrije tijd nodig heeft, maar tijd met je vrouw en gezin, is oom belangrijk, denk ik dan. Daarover ben ik ook steeds erg boos geworden. Natuurlijk ben ik me bewust ervan dat ik echt veel schade heb aamgericht, maar ik weet zelf ook niet meer wat ik moet vinden...
Man is vaker op zijn werk dsn thuis, blijft bijna elke dag wel nog een tijd (zeker 1.5-2 uur) xtra hangen op zijn werk (sappie drinken) terwijl ik vaak nog op hem wacht thuis.. ik snap dat gewoon niet. Dit id altijd wel zo geweest, maar sinds de komst van kindlief irriteert het me meer en meer..
Maar.goed tot dusver over mijn fout en de verdere achtergrond. Een paar weken geleden gaf man aan te willen scheiden want hij kan me niet anders bekijken meer en vertrouwt me niet meer. Goed, dat snapte ik wel, maar ik gaf aan nog steeds te willen blijven vechten. Na een aantal dagen vette ruzie, veel praten en huilen heeft hij toch gezegd voor me te gaan en voor ons gezin. Fast forward naar 2 weken geleden, na een discussie over iets compleet onbenulligs wilde hij wéér scheiden. Het gevoel was weg, de koek is op... noem het maar op.
Hij wil alles in sneltreinvaart regelen en is aan de ene kant erg bot en koeltjes, aan de andere kant (ook stom van mij misschien) wil hij me wel op sexueel gebied (zegt dit llos van elkaar te zien). Ik geloofde met mijn domme kop gewoon niet dat we hier ook niet overheen zouden kunnen komen, dus ik heb hem vrijer gelaten in wat hij wil doen, ik probeer goed op mezelf te letten maar ik kan het niet loslaten. Ik huil heel veel, want ik weet dat dit wat ik gedaan heb de druppel is geweest voor hem. Maar ergens, ergens diep van binnen, ben ik ook erg boos op hem..
Misschien heb ik volgens velen geen recht van spreken, maar hij heeft mij dus maanden voorgelogen.. hij wist dit namelijk al weken.. maar na de discussie was ineens het gewoon klaar vokr hem.. ik vind het zo'n ontzrttend slappe keuze.. já ik ben fout geweest, waar ik me echt bewust van ben, maar ik dacht zeker met proffesionele hulp, dat we beiden om kunnen gaan met wat er gebeurd is en dat onze liefde niet zomaar over is.. hij denkt daar anders over.
Het voelt gewoon ronduit k*t. Natuurlijk misschien niet lang zo als hij zich heeft gevoelt of nog steeds voelt, maar toch..
Ik wil graag advies, want ik weet het echt niet meer.. moet ik nog proberen, of moet ik voor mezelf en kind kiezen en gewoon verder met m'n leven zonder hem?
Graag advies en tips wat te doen.. ik zal beginnen bij het begin.
Man en ik zijn bijna 5 jaar samen, waarvan bijna 3 jaar getrouwd. Een kindje en we wonen samen.
Een paar maanden geleden ben ik helaas de mist in gegaan en heb een slippertje gemaakt. Nee, niet "het". Dit was met een oude bekende. Man is erachter gekomen, maar na lang praten was hij er wel over uit het me te vergeven maar niet vergeten. Hij snapte het niet, ik nog steeds zelf ook niet, maar we zouden hier samen uitkomen. we wisten beide dat het niet makkelijk zou zijn. Ik ben me bewuster geworden van alles, van alles wat ik hiermee heb aangericht. Daar ben ik ook hard mee aan de slag gegaan. Ik wil hem niet kwijt. Ik heb ook aangegeven wat ik miste in onze relatie. Dat snapte hij wel, zei hij. Hij werkt fulltime, ik parttime. Ik voelde me na de bevalling alles behalve mooi en had het gevoel dat man dit ook niet meer vond. Vaak gaf hij niet thuis, ook niet tijdens gesprekken. Gamen als hij thuis is, enz. Nou snap ik écht wel dat hij vrije tijd nodig heeft, maar tijd met je vrouw en gezin, is oom belangrijk, denk ik dan. Daarover ben ik ook steeds erg boos geworden. Natuurlijk ben ik me bewust ervan dat ik echt veel schade heb aamgericht, maar ik weet zelf ook niet meer wat ik moet vinden...
Man is vaker op zijn werk dsn thuis, blijft bijna elke dag wel nog een tijd (zeker 1.5-2 uur) xtra hangen op zijn werk (sappie drinken) terwijl ik vaak nog op hem wacht thuis.. ik snap dat gewoon niet. Dit id altijd wel zo geweest, maar sinds de komst van kindlief irriteert het me meer en meer..
Maar.goed tot dusver over mijn fout en de verdere achtergrond. Een paar weken geleden gaf man aan te willen scheiden want hij kan me niet anders bekijken meer en vertrouwt me niet meer. Goed, dat snapte ik wel, maar ik gaf aan nog steeds te willen blijven vechten. Na een aantal dagen vette ruzie, veel praten en huilen heeft hij toch gezegd voor me te gaan en voor ons gezin. Fast forward naar 2 weken geleden, na een discussie over iets compleet onbenulligs wilde hij wéér scheiden. Het gevoel was weg, de koek is op... noem het maar op.
Hij wil alles in sneltreinvaart regelen en is aan de ene kant erg bot en koeltjes, aan de andere kant (ook stom van mij misschien) wil hij me wel op sexueel gebied (zegt dit llos van elkaar te zien). Ik geloofde met mijn domme kop gewoon niet dat we hier ook niet overheen zouden kunnen komen, dus ik heb hem vrijer gelaten in wat hij wil doen, ik probeer goed op mezelf te letten maar ik kan het niet loslaten. Ik huil heel veel, want ik weet dat dit wat ik gedaan heb de druppel is geweest voor hem. Maar ergens, ergens diep van binnen, ben ik ook erg boos op hem..
Misschien heb ik volgens velen geen recht van spreken, maar hij heeft mij dus maanden voorgelogen.. hij wist dit namelijk al weken.. maar na de discussie was ineens het gewoon klaar vokr hem.. ik vind het zo'n ontzrttend slappe keuze.. já ik ben fout geweest, waar ik me echt bewust van ben, maar ik dacht zeker met proffesionele hulp, dat we beiden om kunnen gaan met wat er gebeurd is en dat onze liefde niet zomaar over is.. hij denkt daar anders over.
Het voelt gewoon ronduit k*t. Natuurlijk misschien niet lang zo als hij zich heeft gevoelt of nog steeds voelt, maar toch..
Ik wil graag advies, want ik weet het echt niet meer.. moet ik nog proberen, of moet ik voor mezelf en kind kiezen en gewoon verder met m'n leven zonder hem?
zaterdag 22 december 2018 om 22:07
Is waarschijnelijk een kat en muis spelletje geworden,ik herken het wel,je moet er zelf een eind aan breien met hem!je heb genoeg gedaan,of hij gaat voor je met al de problemen waar je aan gaat werken of hij stop ermee,maar dan gooi jij definatief de deur dicht voor hem!
Let maar op hij draait binnen een paar dagen bij,hij heeft je nu in zijn macht!
Neem het risico maar want zo ga je er ook aan onderdoor!
Let maar op hij draait binnen een paar dagen bij,hij heeft je nu in zijn macht!
Neem het risico maar want zo ga je er ook aan onderdoor!
zaterdag 22 december 2018 om 22:34
Ik heb daarnet ,voor ik dit topic opende een bericht gestuurd naar man. Over mijn gevoel . Daarin ook duidelijk gemaakt dat dit niet is om te pushen, dat hij hier niets mee hoeft te doen, maar dat ik hem wel wil vertellen wat ik voel.
Ik heb daarin o.a. gezegd dat ik het gevoel wel kreeg dat hij zijn aandeel in onderliggende problemen niet (wil) zien en dat ik dit heel moeilijk vind.
Zojuist reactie gehad. Enerzijds geeft hij toe wat zijn aandeel hierin is geweest. Toch zegt hij dat scheiden de beste keuze is voor ons. Omdat hij vind dat ik iemand verdien die beter voor me is dan hij.
Ik heb zojuist gereageerd dat ik het fijn vind dat hij zich zo open stelt om te vertellen wat zijn aandeel hierin is geweest. En dat ik ook zeker zie dat hij wel van me houd en dat die gevoelens wederzijds zijn. Ik heb wel gezegd dat ik het niet eens ben met de keuze om te scheiden. Omdat ik zie dat ondanks alle shit, we er nog "samen"zijn. Maar dat ik het allemaal niet wil pushen.
Ik ben benieuwd wat hieruit gaat komen.. voor nu denk ik toch wel dat hij ook verandering doormaakt, dat hij ook eigenlijk niet wil scheiden, maar door de bomen het bos niet meer ziet. Nu mijn taak om door te pakken zonder hem gek te maken en weg te drijven.
Ik heb daarin o.a. gezegd dat ik het gevoel wel kreeg dat hij zijn aandeel in onderliggende problemen niet (wil) zien en dat ik dit heel moeilijk vind.
Zojuist reactie gehad. Enerzijds geeft hij toe wat zijn aandeel hierin is geweest. Toch zegt hij dat scheiden de beste keuze is voor ons. Omdat hij vind dat ik iemand verdien die beter voor me is dan hij.
Ik heb zojuist gereageerd dat ik het fijn vind dat hij zich zo open stelt om te vertellen wat zijn aandeel hierin is geweest. En dat ik ook zeker zie dat hij wel van me houd en dat die gevoelens wederzijds zijn. Ik heb wel gezegd dat ik het niet eens ben met de keuze om te scheiden. Omdat ik zie dat ondanks alle shit, we er nog "samen"zijn. Maar dat ik het allemaal niet wil pushen.
Ik ben benieuwd wat hieruit gaat komen.. voor nu denk ik toch wel dat hij ook verandering doormaakt, dat hij ook eigenlijk niet wil scheiden, maar door de bomen het bos niet meer ziet. Nu mijn taak om door te pakken zonder hem gek te maken en weg te drijven.
zaterdag 22 december 2018 om 22:40
Ik dus ook. En nu moet ik niet denken dat alles volgende week weer goed is.JollyRider schreef: ↑22-12-2018 22:39En op jezelf te letten! Bewaak je eigen gezondheid in alles.
Ik vind zijn reactie best hoopgevend.
Dus dat is even oppassen. Ik moet gewoon niet teveel verwachten.
zaterdag 22 december 2018 om 22:43
Dankjewel, waardeer je advies en tips heel erg.
zaterdag 22 december 2018 om 22:50
Ben alleen niet genomen door een ander. Dat is nu al meerdere malen gezegd. Ik heb met een ander gezoend en wat spannende gesprekjes gehad. Maakt het niet minder erg, maar laat het ff duidelijk zijn.
zaterdag 22 december 2018 om 22:51
Je hebt overduidelijk niet alles gelezen. Ik heb meerdere malen mijn mond open getrokken.Hoezodan schreef: ↑22-12-2018 22:49Zit nu zelf middenin deze twilight zone of shit, de ene dag denk ik we gaan het redden en de volgende dag wil ik niets meer van haar weten. En geloof me dat we veel te verliezen hebben kinderen koophuis noem maar... je had gewoon eerder je mond moeten opentrekken net als mijn vrouw...
zaterdag 22 december 2018 om 23:02
Als je nou eerst eens het gehele topic leest, dan reageert?Hoezodan schreef: ↑22-12-2018 22:49Zit nu zelf middenin deze twilight zone of shit, de ene dag denk ik we gaan het redden en de volgende dag wil ik niets meer van haar weten. En geloof me dat we veel te verliezen hebben kinderen koophuis noem maar... je had gewoon eerder je mond moeten opentrekken net als mijn vrouw...
Dat is veel constructiever dan je eigen negatieve gevoelens die jij ervaart richting jouw eigen vrouw, hier op TO te projecteren.
En heel veel sterkte toegewenst Hoezodan!
anoniem_376030 wijzigde dit bericht op 23-12-2018 09:18
0.85% gewijzigd
zaterdag 22 december 2018 om 23:02
Nee, dat voelt niet anders. Ik benadruk ook het feit dat dit het niet minder erg maakt. Vreemdgaan is vreemdgaan.
Als je verder had gelezen, had je ook gezien dat dit de druppel was, niet het onderliggende probleem.
Ook dát rechtvaardigt het niet. Maar geeft je wel ruimte om na te denken over dat onderliggende probleem.
Aan jou en/of de ander dat toe te laten en er wat mee te doen. Ik gaf eerder ook al aan, dat als de rollen omgedraaid waren geweest, ik dit niet zou zien als een reden tot scheiden. Maar verschil moet er zijn.
zaterdag 22 december 2018 om 23:12
TO, ik ben ook ongeveer 6 maanden geleden vreemd gegaan, en dan wel geneukt. Met dezelfde redenen als jij, hoewel wij geen kinderen hebben.
Hij heeft ervoor gekozen dat hij verder met mij wil. We hebben erg veel gepraat. Het gaat nu aardig, ik merk en begrijp dat hij me nog niet vertrouwt. Hoeft ook nog niet, ik weet dat hij mij controleert. Ik vind het goed, als dat is wat hij nu nodig heeft.
Het verschil tussen jouw en mijn partner is dat ik wel met hem kan praten. Wij zijn er ook nog lang niet, maar volgens mij gaan we wel de juiste richting op.
Hij heeft ervoor gekozen dat hij verder met mij wil. We hebben erg veel gepraat. Het gaat nu aardig, ik merk en begrijp dat hij me nog niet vertrouwt. Hoeft ook nog niet, ik weet dat hij mij controleert. Ik vind het goed, als dat is wat hij nu nodig heeft.
Het verschil tussen jouw en mijn partner is dat ik wel met hem kan praten. Wij zijn er ook nog lang niet, maar volgens mij gaan we wel de juiste richting op.
zondag 23 december 2018 om 06:05
Bij jou. En bij jou werkt het kennelijk je eigen frustraties verabsoluteren en zonder je echt in TO verdiepen je frustraties op haar projecteren.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
zondag 23 december 2018 om 09:13
Ik heb eens een artikel gelezen: "Is er leven na vreemdgaan" wel een aanrader om te lezen.
De pijnpunten die vrijwel iedereen herkent worden daarin beschreven. Alle gemaakte excuses die als waardeloos klinken (want vrijwel iedere vreemdganger heeft spijt als hij/zij betrapt is).
Het gevoel van verraden en voorgelogen zijn, de teleurstelling en ontgoocheling omdat degene niet is wie je dacht dat hij/zij was, de argwaan, de drang tot willen controleren, aan alles twijfelen, je vernederd voelen, woede en verdriet die elkaar afwisselen, het ene moment willen vrijen om weer verbondenheid te voelen en het verdriet te negeren.. om even later die ander niet eens in je buurt te kunnen verdragen.
Het is voor beide partijen heel moeilijk. De vreemdganger kan niets anders doen dan door het stof kruipen, beterschap beloven en om vergeving vragen, en de bedrogen wederhelft kan nog weinig tot niets toezeggen omdat de aangedane schade zo groot is, dat alleen de tijd kan leren of herstel mogelijk is.
Die onzekerheid is dan weer moordend voor de vreemdganger.
Ik denk dat het lange tijd 'leven bij de dag zal zijn'.
Het zal langdurig en zwaar worden zoals anderen hier ook al aangeven. 6 maanden is nog niks.
Het zal vaak 2 stappen vooruit, en er weer 3 terug zijn.
Een beproeving op jullie relatie.
Maar ik geloof wel dat jullie het gaan redden..
De pijnpunten die vrijwel iedereen herkent worden daarin beschreven. Alle gemaakte excuses die als waardeloos klinken (want vrijwel iedere vreemdganger heeft spijt als hij/zij betrapt is).
Het gevoel van verraden en voorgelogen zijn, de teleurstelling en ontgoocheling omdat degene niet is wie je dacht dat hij/zij was, de argwaan, de drang tot willen controleren, aan alles twijfelen, je vernederd voelen, woede en verdriet die elkaar afwisselen, het ene moment willen vrijen om weer verbondenheid te voelen en het verdriet te negeren.. om even later die ander niet eens in je buurt te kunnen verdragen.
Het is voor beide partijen heel moeilijk. De vreemdganger kan niets anders doen dan door het stof kruipen, beterschap beloven en om vergeving vragen, en de bedrogen wederhelft kan nog weinig tot niets toezeggen omdat de aangedane schade zo groot is, dat alleen de tijd kan leren of herstel mogelijk is.
Die onzekerheid is dan weer moordend voor de vreemdganger.
Ik denk dat het lange tijd 'leven bij de dag zal zijn'.
Het zal langdurig en zwaar worden zoals anderen hier ook al aangeven. 6 maanden is nog niks.
Het zal vaak 2 stappen vooruit, en er weer 3 terug zijn.
Een beproeving op jullie relatie.
Maar ik geloof wel dat jullie het gaan redden..
zondag 23 december 2018 om 09:29
Ik denk dat je eigen gedachten fucked up zijn. Mannen die spreken over dat een vrouw genomen wordt in deze context, bedoelen meestal dat ze hun vrouw als hun eigendom zien. En nu is een andere man met hun speeltje ervandoor gegaan, wat een gezichtsverlies!
Occam's razor
zondag 23 december 2018 om 10:01
Maar daar vergis je je dus in. Als hij je ziet, ziet hij misschien wel Slippertje in neonlicht op je voorhoofd staan. Kun je heel hard roepen dat je dat niet bent, maar voor nu associeert hij jou er wel mee.Idontknow1992 schreef: ↑22-12-2018 20:58Dit mag hij ook haten. Maar ik BEN niet het slippertje, snap je ? Ik weet alleen soms niet meer hoe ik zelf het best met zijn boosheid kan omgaan. Daar vraag ik advies over.
Zolang jullie elkaar niet compleet begrijpen zal er niks veranderen.
Dus dat geldt ook voor hem.
zondag 23 december 2018 om 10:11
Nee, dit was in een relatie toen ik een stuk jonger was, dat vriend vreemdging. Niet een zoentje, maar alles, meerdere malen, met verschillende mensen.